Van griep naar grap is een kleine stap als Buurman op de stoep staat. Soms willen oren geen zware baren horen: Lang leve absurde prietpraat!

Zoals gebruikelijk in deze tijd van het jaar lig ik gestrekt met het meest recente griepvirus onder de leden. Het hele weekend lig ik om, maar maandag waai ik eventjes bij Steenvrouw aan. Ze zit ook bij te komen van een griepje. ‘Ik ben niet meer besmettelijk hoor,’ snuft ze aandoenlijk. Haar waterige oogjes hangen op halfzeven. Toch maken we een lekkere wandeling in de frisse vrieskou. Twee dagen later vertoon ik precies dezelfde verschijnselen……

Haar virusje heeft zich diep in mijn lijf genesteld. Een immuunsysteem is bedoeld om zulke bezoekers buiten te houden. Op een of andere manier vist mijn systeem zulke indringers er niet uit. ‘Kom maar binnen, pak een stoel, wil je iets eten of drinken?’ vraagt mijn halvezolige poortwachter ongetwijfeld beleefd aan elk voorbijvliegend virus……

Zodoende breng ik weer veel tijd door in mijn eigen fantastische gezelschap. Afspraken worden afgebeld. Bij andere gelegenheden kom ik eenvoudigweg niet opdagen. Intussen probeer ik de moed er in te houden. Ik heb een drukke week voor de boeg volgende week, dus ik moet bijtijds op mijn beide benen staan……

Donderdagmiddag komt Buurman langs samen met zijn enorme hond, de grote vriend van Varkentje. ‘Heks, wat zie je er fantastisch uit! Je lijkt wel een Russische Mamoesjka Tsarina!’. Heks draait een rondje in haar mooie Siberische outfit. ‘Ik lig al dagen in bed, maar vanmiddag moest ik naar een behandelaar. Dus ik dacht: Ik trek eens wat leuks aan. Daar had ik zin in!’ Mijn oude vriend kan het zeer waarderen.

‘Kom, ik neem je mee uit! Je moet jezelf laten bewonderen, Heks. Je ziet er fabelachtig uit!’ Heks blijft liever thuis. Ik heb me alweer genoeg uitgesloofd vandaag. De koek is op! Mijn bezoeker is in een drukke bui. Luidruchtig toetert hij zijn vrolijke en vermakelijke verhalen om mijn oren. Ik luister en luister. Ik kom er niet tussen. Nog meer luisteren……..

Dat gaat zo zeker een uurtje door.

Als hij hetzelfde verhaal voor de derde keer vertelt onderbreek ik hem. Vervolgens probeer ik iets over mijn amoebe-leventje te vertellen, maar hij laat me niet uitpraten. Hij geeft direct zijn mening. Ik heb geen behoefte aan welke mening dan ook. Ik wil dat iemand naar me luistert. Ik wil ook bestaan!

Luisteren is gewoon heel moeilijk voor ons mensen. Die zeilers aan de zijkant van ons hoofd hadden er over het algemeen net zo goed niet kunnen zitten: Ze dienen vaak louter als sierobject….

We hebben er allemaal wel eens last van. De één iets meer dan de ander.

Als je luistert houd je je mond. En daar zit em de crux. Wij mensen maken gewoon liever lawaai. We overschreeuwen de stille wateren in onszelf. We brullen tegen de diepe gronden in de ander. Luisteren is passief: We willen actie!

Lui luisteren. Achterover leunen en horen wat de ander zegt. Luisteren met je hart. Verstaan. Een goed verstaander heeft een half woord nodig. ‘Deep listening’ noemt Thich Nath Hanh dat. Zo belangrijk in de menselijke verhoudingen……

Essentieel!

Tijdens retraites met Thich Nath Hanh in Plumvillage werden we ingedeeld in zogenaamde ‘families’. Met je eigen familie werd je geacht iedere dag te ‘Dharma’delen. ‘Darmen-delen’ noemden wij het ook wel voor de gein.

Het ritueel gaat als volgt: Mensen zitten in een kring. Wie iets wil vertellen maakt een respectvolle buiging naar de anderen. De kring buigt terug. Vervolgens vertelt diegene zolang als ie wil over wat ie maar wil. De rest luistert. Niemand zegt iets, niemand onderbreekt de ander. Als je je verhaaltje hebt gedaan, maak je opnieuw een buiging. De rest buigt terug en zwijgt.

Je wordt geacht geen enkele reactie te geven. Ook niet later. Of de volgende dag. Geen goedbedoelde adviezen. Geen ongevraagde meningen. Geen aanbevelingen. Geen: Dat heb ik ook! Geen enkele reactie. Gewoon luisteren, luisteren en nog eens luisteren. Met je oren en met je hart.

Als dit ritueel goed wordt uitgevoerd is het zo fantastisch! Echt naar elkaar luisteren geeft zoveel intimiteit en verbinding! Ongekend!

Helaas heb ik ook in Boeddhistische kringen regelmatig meegemaakt dat wij mensen hier niets van bakken. In no time slaan we elkaar om de oren met wijsheden, oplossingen, meningen en andere zaken. Waar die ander nou echt niet op zit te wachten…..

Meestal goed bedoeld, maar het ellendige bijeffect is vaak dat de ander het gevoel krijgt heel dom te zijn nog steeds met zulke eenvoudig op te lossen problemen te tobben…… 

Na mijn verontwaardigde protesten houdt mijn goede vriend dan toch zowaar zijn mond. Het kost hem gewoon erg veel moeite vandaag….. Ik kan eindelijk vertellen over wat me bezig houdt. Lang duurt het niet, want al snel hebben we het over luchthartiger en lichtvoetiger onderwerpen:  Onze volgende theatrale projecten.

We verzinnen idiote plannetjes voor ons koor. Ja, we runnen samen een enorm zanggezelschap, ‘Het Dikkertje Tromkoor’. Bestaande uit Heks en Buurman……. We hebben vele successen geboekt in het verleden en ook nu roepen bepaalde situaties om een goed zelfgeschreven lied.

‘Ik ga mijn keukenstudio weer opzetten, lieve Buurman,’ roept Heks enthousiast, ‘Dan nemen we een paar nieuwe nummers op.’ We hebben allebei genoeg materiaal voor een avondvullende show. Buurman heeft ook een paar puike ideeën. Hij wil een website maken. En een standbeeld laten oprichten! Voor wie? Ja, dat is natuurlijk nog geheim……

Heks ligt in elk geval dubbel van het lachen bij al die snode plannetjes en bizarre initiatieven. Ik kan het absurde enorm waarderen. Zo heeft Buurman mijn miezerige snothumeur toch maar rigoureus verbeterd!

Benieuwd of onze gekke invallen en ideeën weer eens echt van de grond gaan komen. Zoals vroeger, in de hoogtijdagen van ‘Het Dikkertje Tromkoor’. Ik hou jullie op de hoogte……

 

Wandeling in de onschuldige sneeuw met witwassende Lance Armstrong: Iedereen maakt weleens een foutje…

TOUR DE KLINK

KLINK

VERZADIGEN ZIEL

PRACHTIGE KLEUREN

Vanmorgen op mijn nuchtere maag werd ik getrakteerd op het interview van Oprah met Lance Armstrong. Deze man, die kanker overwon en daarna 7 keer de Tour won, deze winnaar heeft gelogen. De kluit belazerd. Zich ernstig misdragen.

Hij werd dan ook streng toegesproken door Oprah. Haar stem klonk laag en vlak en zakelijk. Helaas weet ze te weinig van wielrennen om door te hebben, dat hij nog steeds zit te liegen. Over jaartallen en feiten. Jammer genoeg voor hem verdringen de deskundigen zich op tv en radio om 1 en ander toe te lichten. Zo komt menig aap alsnog uit de mouw van dit wielerjack.

ZIJ RUNT SUCCESVOLLE UITLAATSERVICE

HONDEVRIENDIN EN HAAR ROEDEL

De gevallen renner begon direct zijn gebruik af te zwakken. Hij had epo gebruikt, maar een heel klein beetje. En wat bloeddoping en testosteron. Ja, begrijpelijk. De man heeft natuurlijk tijdens zijn ziekte zulke hoeveelheden chemo moeten incasseren, dat dit er ook nog wel bij kon. Vergeleken daarmee is epo peanuts….

Lance wist uiteindelijk zijn misstappen terug te brengen tot 1 verkeerde beslissing. Dat is grappig genoeg misschien wel de enige waarheid als een koe, die zijn mond verliet, tussen alle huichelachtige geloei en mekkerende goedpraterij.  Zoals “Iedereen doet het” om maar iets te noemen.

HIER WORDT NOOIT GESCHAATST

HET WATER IS TE DIEP OM TE BEVRIEZEN

VERLATEN NU

HONDENSTRANDJE

EN STRUCTUUR

KLEUREN

Het is 1 hele verkeerde beslissing, die de bodem vormt voor een zee van verkeerde beslissingen. Deze keuze maakte de weg vrij voor een gang over lijken naar roem. Er doen al jaren indianenverhalen de ronde over deze man en zelfs zonder al die nieuwe informatie scheppen ze vaak een weinig sympathiek beeld.

Door de huidige ontwikkelingen worden die anekdotes echter schril en uiterst pijnlijk. Hij heeft mensen behoorlijk aangepakt om te voorkomen, dat dit allemaal uitkwam. Ook daar zijn vreselijke verhalen over bekend. Nu doet hij het af als 1 verkeerde beslissing. Alsof hij niet verantwoordelijk is voor de ondergang van een aantal van zijn tegenstanders.

GROTE VROUW, LEUK VOOR YS

AVINA, EEN HEEL NIEUWSGIERIG MEISJE

MET HAAR KEKKE JAS

SCHATJE LUISTERT AL GOED

Ook het nobele feit, dat hij alleen voor zichzelf spreekt en niemand erbij wil lappen is dubbel. Als hij openheid van zaken geeft loopt hij de kans in de bak te belanden. Het is nu eenmaal verboden mensen aan te zetten tot dopinggebruik.

Voor veel mensen is het echter rampzalig om aan te zien: Hun held valt van z’n voetstuk. En door 1 verkeerde beslissing! Iedereen doet het!  Anderen haasten zich om vreemde uitspraken te doen: Het zou goed zijn voor de sport, hierdoor wordt de Tour weer schoon. En meer flauwekul.

Rest natuurlijk de vraag waar we nu we eigenlijk getuige van zijn, als we enthousiast de Tour volgen. Wat speelt daar echt in het peloton? Al die prestaties zijn waarschijnlijk te danken aan het gebruik van epo, testosteron, bloeddoping en andere verboden snoepgoed. Dus mijn niet aflatende bewondering voor het 3 keer sterven op de Alpe d’Huez draagt  bezorgdheid in zich. Of die renner het wel overleefd. Regelmatig valt er ergens iemand dood van zijn fiets. Die heeft dan ook 1 keer een verkeerde beslissing genomen.

Lance zelf gaat vanaf nu alles in het werk stellen om vertrouwen terug te winnen, zegt hij.  Wiens vertrouwen? Waar heeft hij het over? Er lijkt me geen beginnen aan. Hij beseft wel dat dat even gaat duren. Maar hij gaat er alles aan doen. Zoals wat? Nog meer leugens?

Toch blijf ook ik van wielrennen houden, ik verheug me alweer op de komende Tour. Ik heb geen enkele illusie, dat doping kan worden uitgebannen uit die sport. Het is net zoals met computervisussen. Tegen de tijd, dat ze succesvol worden bestreden is er alweer een nieuwe variant in omloop….En zolang iemand niet wordt betrapt op doping, gebruikt ‘ie niet.  Komt het toch uit, dan geef je gewoon die ene fout toe….En iedereen doet het toch? Wat zitten we dan te zeuren?

EN KNOTWILGEN

SNEEUW OP IJS, MOOI MAAR SHIT

HET WAS EEN HEERLIJKE WANDELING

GELE GEVAAR DOEMT OP

Sneeuwhond, Zandhond, Zeehond, Jachthond…..

Zo kan ik hem uittekenen

Op de uitkijk

Ik ruik iets wilds!!!!!

Linker voorpootje staat aan

Ik lust er wel pap van....

Lekker, die sneeuw

Mijn hond

rent rond

als gek

sneeuw

rond bek

komt los

van grond

vliegt gewichtloos

zonder vleugels

rondje

met hondje

is altijd

belevenis

sneeuwhond

in duinen

zandhond

aan zee

zeehond

op droge

jachthond

waakhond

mijn hondje

draait er poot

niet voor om…..

heilige met

flapoornimbus

niets zo lekker als ongeremd graven....

Graven, graven, graven

schuurt de maag...

Even een hapje zand genomen

met wonderhondje

Sprookjeswereld

is mijn hondje

Flapoornimbus en ijspegels aan kinnebak

SNEEUW! SNEEUW! SNEEUW! EN DE PSYCHOLOGISCHE GRONDBEGINSELEN VAN DON LEO

OVER 3 MAANDEN SNEEUWT 'IE ROZE

PRUNUS IN MIJN STRAAT

mooi straatje is het toch

Gasthuishof en kapel

Sneeuw! Sneeuw! Sneeuw!

Wat een geluk, dat ik vandaag nergens heen hoefde. Ik heb niet in de langste file aller tijden gestaan. Ik ben nergens te laat gekomen. Ik hoef vannacht niet op een station te slapen. Wel heb ik vanmorgen samen met mijn hulp de enorme kerstboom weer afgetuigd en uit het raam gekieperd.  Wat een zee van ruimte!!! Wat is het opeens licht, met die besneeuwde wereld buiten. Als de klus geklaard is maak ik een enorme wandeling met mijn hondje.

Wat is de wereld prachtig vandaag

Molen de Put, Wachtgebouw en Morspoort, Stadstimmerwerf, Galgenwater

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hondjes zijn gek op sneeuw. Jonge honden worden echt helemaal dol, maar ook de al wat bedaarde Ysbrandt gaat behoorlijk uit zijn dak. Alles ruikt anders, dus dat is al heel interessant. De muur in de steeg wordt grondig bestudeerd. Eenmaal in een parkje gaat hij heerlijk door de sneeuw rennen en  rollen. Aan de haren rond zijn poten hangen allemaal kleine sneeuwballetjes. Die smelten er straks thuis langzaam weer af….

Joepie

Ysbrandt neemt een duik

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

dat was even lekker...

Zo

De heks houdt ook van sneeuw. En ijs!!! Van mij mag het elke winter 4 maanden hard vriezen. Want dan kan er geschaatst worden. Heks is rijdend lid van de 11stedenvereniging. In de goeie ouwe tijd stond de teller een keertje op 158 kilometer op 1 dag. Maar dat is lang geleden. Er moet een wonder gebeuren, wil ik ooit nog eens boven de 100 kilometer schaatsen. Een molentochtje lukt nog wel, maar daarna kan ik 2 weken naar bed. Toch moet ik bekennen, dat ik dat er gewoon voor over heb. En hoewel het piept en kraakt tijdens het schaatsen,  niet het ijs, maar mijn lijf, toch geniet ik enorm van zo’n dag.

heb ik gehoord....

Hier woont ook een 11 stedenlid

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dus ik volg het weer met grote belangstelling en een licht verhoogde hartslag. Wie weet kunnen we de Kaag weer op. En de Wijde Aa. De sneeuw is ook fantastisch. Hoewel ik eigenlijk tegen sneeuw ben, vanwege de slechte invloed op de aangroei van ijs, toch word ik er helemaal blij van. De wereld is zo fris en licht en alle geluiden klinken anders. Ook zitten er heel veel negatieve ionen in dit winterpakket en dat is juist weer goed voor ons humeur. Dus je voelt je in elk geval gelukkig als je vast zit in file of trein. Of ergens bent ingesneeuwd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens de wandeling ben ik even bij een oude vriend langsgegaan. Hij woont in een megapand aan een mooie gracht en is daar de hele dag op zijn atelier prachtige schilderijen aan het maken. Ysbrandt is dol op deze bezoekjes. Hij wordt verwend met een heerlijke dubbele boterham met een heel blik leverpastei erop. Mooi in stukken gesneden op een bordje. Schrokkerdeschrok en alweer op.

wat een frissigheid

VAN DER WERFFPARK

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Meestal zitten de schilder en ik daarna een hele tijd te kletsen over van alles en nog wat, maar vandaag had hij al bezoek. Soms zijn de vrienden van je vrienden echt niet jouw vrienden.  En dat gaat zeker op voor dit exemplaar.

Na jaren van de fatsoensgrens overschrijdende en ongepaste opmerkingen en ook nog handtastelijke kleffe handjes op de koop toe, blijft hij eindelijk op gepaste afstand. Maar daar heb ik heel veel moeite voor moeten doen….Het grappige is, dat hij zegt dat IK tegenwoordig normaal doe. Dit past helemaal in de PSYCHOLOGIE van DON LEO:

IEMAND SLAAT JE OP JE BEK. JE ZEGT ER IETS VAN. ZEGT DIE ANDER: JE MOET NIET  ZO AGRESSIEF REAGEREN…..Dit is op heel veel situaties van toepassing. De omgekeerde wereld…..De wereld op zijn kop.

en aan mijn pootjes

Sneeuw op mijn neus…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ysbrandt zat grommerig te gluipogen naar die heer in kwestie, ondanks de eerder genoten   droomboterham. Deze informeerde al bezorgd of dat snuitbandje tegen het bijten was. “Nee,” zei ik,” Hij kan nog prima bijten zo…”  Inwendig moest ik wel lachen om zijn wat angstige gezicht, de reputatie van mijn ballenbijter lijkt ook hier doorgedrongen te zijn….

En ook om dat gekke, kleine, slimme, gevoelige indien nodig bijtgrage hondje van me. Ik besloot het bezoek niet al te lang te maken. Uiteindelijk zat ik niet te wachten op mijn viervoetige vriend hangend in de kuit van de vriend van mijn goede vriend…… Ik hou van mijn goede vriend en hou hem graag te vriend. De heerlijke besneeuwde wereld lokte. Ys en ik gingen onze wandeling vervolgen…

Aafje vindt het ook heel spannend

ThayThay neemt een duik in de eerste sneeuw van zijn leven…

Wat fijn, dat het zo lekker wintert. Mijn lenteverlangens zijn gesmolten als sneeuw voor de winterzon, ik vind het prima, zolang de sneeuw maar niet smelt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA