Geweldige recensie van ons concert ‘Die Jahreszeiten van Joseph Haydn’ in de Pieterskerk te Leiden: Ex Animo en Het Leiderdorps Kamerorkest zetten een geweldige prestatie neer! Zeker voor een stelletje amateurs…… Hoera! Onze inspanningen zijn niet voor niets geweest: Heks is enorm trots op haar koor. En op zichzelf uiteraard……

In de loop van de week krijg ik de geweldig positieve recensie van ons concert toegestuurd. Ik lig dan al drie dagen volstrekt gestrekt. Op de uitlaatrondes van mijn hondje na. Het arme dier heeft dus ook weinig vertier.

Na zo’n uitlaatronde rijd ik aan de verkeerde kant mijn straat in. Ik denk waarschijnlijk dat ik op de fiets zit, maar ik bestuur mijn auto. Zo moe ben ik. Nou ja, denken…. Mijn hoofd zit vol stopverf. Ik doe maar wat. Op de automatische piloot.

Gelukkig word ik niet gespot door een wetshandhaver. Ik kan moeilijk gaan beweren, dat ik niet wist dat je vanaf die kant de steeg niet in mag natuurlijk: Ik woon hier al ruim dertig jaar!

Ach, onlangs heb ik onterecht een bekeuring gekregen voor precies hetzelfde. Die heb ik ook nog eens moeten betalen, ondanks een uitgebreid bezwaarschrift. De balans is dus weer hersteld!

toverheks.com - 1 (30)

Spontaan dood gaan is niet voor iedereen weggelegd. Heks bezoekt het huis van Schilder, mijn goede vriend, die er zo plotseling tussenuit kneep afgelopen voorjaar. We missen hem verschrikkelijk, maar hij maakt het best goed. Is wat ik vermoed. Een lang liefdevol leven en dan lachend sterven. Dat is wat ik wil. Wie niet?

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Spookheks

Zaterdagmiddag loop ik met een paar potten kweeperenjam bij Schilder binnen. Zijn familie heeft een afscheidstentoonstelling georganiseerd in zijn intussen vrijwel lege huis en het is alweer het laatste weekend. Vorige week ben ik ook eventjes gaan buurten, maar het was best druk en ik wilde fietsen met Vik vanwege het prachtige weer. Gelukkig is de expositie wegens succes verlengd.

‘Ik kom volgende week nog eventjes een wijntje drinken,’ beloof ik de broer van Schilder, mijn oude vriend Galeriehouder. Wat je belooft moet je doen, ook al lig je total loss in je bed. Zodoende hijs ik me in de kleren en ga op pad voor een rondje met mijn trouwe hondje. Onderweg doen we de expositie aan.

Voel jij hem hier, Heks?’  Broer kijkt me nieuwsgierig aan, ‘Jij bent daar toch supergevoelig voor?’ Ja, ik voel hem zeker. Hij heeft het prima naar zijn zin. ‘Gisteren toen ik de badkamer in liep hier rook ik hem gewoon. Alsof hij naast me stond!’ vervolgt broerlief.

Zo grappig vind ik dat. De meeste mensen vinden Heks maar een rare Tinus met die gezellige onderonsjes met haar geliefde doden. Onverwacht krijg ik zo nu en dan toch weer begrip voor mijn ijle kwaliteiten: Zodra er iemand overlijdt, die heel dichtbij staat, voelen de achterblijvers zelf ook opeens van alles. En dat vertellen ze dan weer aan mij!

Vorig jaar werd ik met enige regelmaat gebeld door het nummer van een vriend. Alleen beweerde hij bij hoog en bij laag niet degene te zijn geweest, die het nummer had gedraaid. Ook hoorde ik helemaal niks als ik de hoorn op nam. Dus belde ik maar terug naar het nummer. Kreeg de vriend, die niet het nummer had gedraaid, maar me wel had gebeld. En die behoorlijk om een praatje verlegen zat!

TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Ik dans en dans, gekke Heks. Mijn hemelse spitzen zitten honderd keer beter dan die hopeloze martelwerktuigen die ik gewend ben……

Zijn geliefde was net overleden. Hij ging door een persoonlijke hel. Dus belde zijn engeltje Heks op. Via zijn nummer. Vraag me niet hoe het kan, maar het is een paar keer gebeurd.

Ooit -lang, lang geleden, toen ik nog in de IT werkte- kreeg ik een baan als systeembouwer bij een bedrijf, waar net 1 van de 2 bazen was verongelukt. Hij was met grote vaart tegen een boom geknald. Zeer waarschijnlijk onder de invloed van alcohol.  Het bedrijf kreeg postuum een boete vanwege die boom herinner ik me.

Het slachtoffer -van zichzelf- was een piepjonge, beeldschone, reteslimme man. Iedereen was nog in shock, toen ik mijn proeftijd begon. Vooral de secretaresse. Zij had onlangs een liefdesrelatie met de jongeman gekregen. Ze waren net terug van een romantische vakantie in Griekenland.

Iedere vrijdagmiddag werd er lustig geborreld in de vergaderzaal. Het was een leuk bedrijf met een losse sfeer. De nog in leven zijnde baas hield ook van een slok. En van zijn secretaresse. In de korte tijd dat ik werkzaam was bij het bedrijf verliet hij zijn vrouw en trok in bij zijn zakelijke rechterhand. Die in de loop van haar loopbaan heel wat minder zakelijk geworden was jegens hem. Met die rechterhand…..

Zodra we allemaal zaten met een drankje en een hapje begonnen de lichten te knipperen. Alsof de dierbare dode verontwaardigd was over onze volle glazen en zijn gebrek daaraan. Alsof hij toch eventjes in het middelpunt wilde staan. Alsof…..

Kortom: Het spookte behoorlijk daar in de Baarnse bossen. Want daar stond dat bedrijf. Daar reisde ik elke dag heen met de trein. Een mijl op zeven. Daar zat ik me urenlang de tyfus te vervelen in een zuurstofloos noodgebouw. Mijn rug gegrild door een gevelkachel. Mijn buik koud als een steen.

Ik kreeg zelf ook een collega achter me aan. Een knappe vent, maar Heks vond hem eng. Ik wist destijds niet waarom, maar ik denk achteraf dat het gewoon een narcist was.

De combinatie van dolende ziel, getraumatiseerde baas, narcistische collega en dodelijke verveling eisten al snel zijn tol. Binnen mijn proeftijd zegde ik mijn baan op. Ik had intussen iets gevonden dichterbij huis. Het betaalde ook nog eens veel beter. Heks werd gedetacheerd bij de Felicitatiedienst! Zat ik opeens tussen de Blije Dozen!

Een bizar geschenk overigens voor een net bevallen vrouw. Zit je te hannesen met je uitgescheurde doos waar je niet eens op kunt zitten, krijg je zo’n hostess op bezoek met een blije doos. Van het bedrijfsleven.  Voor straf.

It’s a mens world. En: Me too? Nee, ik heb geen kids.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Horror de borrel elke vrijdag op zolder. De meesten vonden het kolder, dus ging het spook van pure ellende met mij mee naar huis……

Mijn leven lang heb ik met de doden gepraat. Ik heb ze gevoeld. Ben over hen gestruikeld hier in huis. Vooral als ze met geweld heen gingen. Geweld jegens zichzelf. Of door een ander. Of een vreselijk ongeluk……. Zielen, die moeilijk wegkomen kloppen altijd op de deur van mijn heksenhuisje.

Soms zitten ze wekenlang op een stoel in mijn woonkamer. In shock. Niet begrijpend dat het over en uit is hier op aarde. Daar heb ik dan mijn heksenhanden vol aan.

Dus beweer nou niet dat ik nooit iets uitvoer. Ik werk wel degelijk keihard, ik krijg er alleen niets voor betaald. Althans niet in aardse termen. In de hemel krijg ik vast een gouden bordje om van te eten.

‘Het is toch zo heerlijk om nog eens tussen al zijn schilderijen te zitten. Vorige week bedacht ik me opeens dat dit de laatste keer is dat dat kan. Vanaf nu zie ik er nooit meer zoveel bij elkaar!’ roep ik tegen de familieleden van Schilder.

Dan vertel ik hen dat hij in mijn huis ooit een enorme muurschildering heeft gemaakt. ‘Mijn werkkamer is rondom beschilderd. Abstract. Echt prachtig. Wij moesten er altijd om lachen, dat een volgende bewoner van dit huis er waarschijnlijk olifantjesbehang overheen zal plakken. Die heeft geen idee dat het een kapitaal muurtje is!’

Schilder is zo happy aan gene zijde. Dat bespeur ik steeds als ik hem voel. ‘Heks, zo mooi, van hieruit kan ik al mijn schilderijen zien, de energie. Ik zie hoe ze stralen in de huizen en gebouwen waar ze hangen. Echt prachtig!’ hoorde ik hem al snel na zijn dood enthousiast in mijn oor toeteren.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Heks, het is hier zo mooi! En mijn schilderijen lijken wel licht te geven vanuit mijn huidige gezichtspunt! Ik zie alles als louter energie, haha! Mind over matter is er een beestje bij!

Hij is nog steeds even gedreven en begeistert. Die nieuwe wereld van licht en liefde vind hij dan ook geweldig!

‘Het is heel raar: Soms, als ik door de stad fiets, wil ik eventjes bij hem aanwippen, zoals ik voorheen zo vaak deed. Maar het kan niet meer. Daar kan ik slecht aan wennen. Hoezeer ik ook overtuigd ben dat hij gelukkig is…..’

Kijk, wij blijven natuurlijk gewoon mensen. En die houden nu eenmaal niet van verandering en afscheid. Wij zitten het liefst gezellig bij elkaar op de lip. Te liplezen. Of op zijn minst willen we de ander echt niet kwijt. Maar soms is het je tijd.

‘Niemand gaat voor zijn tijd,’ zei mijn grootvader vroeger. Zijn tijd was toen al bijna aangebroken. De man was pas 72. Schilder was nog veel jonger……

‘Ik wil lachend doodgaan,’ zegt de Don altijd. Dat is best een Boeddhistische uitspraak van dit notoire boefje. Boeddhisten schrijven hele boeken vol over dat onderwerp. Dood gaan we toch, maar de manier waarop je sterft is heel belangrijk in deze optiek.

Ik heb er een prachtig boek over in de kast staan: Het Tibetaanse boek van Leven en Sterven. Een hele inspirerende dikke pil. Werkt beter dan een pil van de dokter als je vrolijk sterven wilt.

Heks wil ook lachend doodgaan. En daarna ga ik nog heel veel pret maken. Lekker spoken bijvoorbeeld. Maar ook voordat het zover is wil ik mijn lachspieren blijven gebruiken. Dagdagelijks. Intensief! Tot ik er dood bij neerval!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Ik teken ervoor!

 

Vliegende blauwe olifanten, vuurspuwende draken en horde’s Pasla’s: Kleurrijke taferelen tijdens mijn verblijf op Buitenkunst. Heks schildert fabeldieren. Het is haar op het lijf geschreven!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De hele week heb ik me al voorgenomen om een project te doen in samenwerking met kinderen. Gewoon voor de lol. Ik geniet van al die kids hier op het terrein. Ik heb altijd graag kinderen om me heen gehad. Volgens mijn moeder had ik voor de klas moeten staan, maar dat vond ik persoonlijk altijd kindermishandeling. Zo zielig, al dat jonge tomeloze leven vastgepind op een stoel. Daar wilde ik niet aan meewerken….

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Het komt natuurlijk omdat ik me zelf suf heb zitten vervelen op school vroeger. Mijn geest vloog meestal ergens buiten het klaslokaal door de bomen in het park tegenover mijn gevangenis. Daar beleefde ik allerlei avonturen, terwijl ik intussen comateus in het zuurstofloze lokaal met een half oor naar de meester zat te luisteren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Uiteindelijk was het natuurlijk altijd zaak niet betrapt te worden op je afwezigheid. Als ik plotseling een vraag naar mijn kop kreeg geslingerd, gaf ik prompt het juiste antwoord. Maar ik ben me ook wel eens een ongeluk geschrokken van een in mijn oor brullende leraar, terwijl mijn geest weet ik waar vertoefde……

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De docent schilderen heeft een leuk project in samenwerking met de allerkleinsten: Fabeldieren schilderen! Precies iets voor Heks met haar fabelachtige achternaam…..

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

s’Morgens schilderen we een mythologisch beest. ‘Hou het simpel, gebruik heldere kleuren. Desnoods met een zwarte contour eromheen. Het is de bedoeling dat jullie je beest heel precies beschrijven. Vanuit die aantekeningen gaan de kinderen vanmiddag jullie creatie naschilderen….. ‘

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De kleuters zijn intussen ook bezig. Wij moeten op onze beurt weer een schilderij maken vanuit hun beschrijving! Aan het eind van de dag gaan we alles exposeren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Ik niet een vel op een enorme schildersezel. Naast me doet een vrouw hetzelfde. We kijken elkaar aan. ‘Zullen we met ezel en al naar buiten gaan? Het is zulk lekker weer!’ stel ik voor. Mijn kersverse maatje is direct om. Gezamenlijk duwen we het gevaarte de tent uit, het gras in.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Even later zijn we lekker aan de slag. Het zonnetje schijnt. Iets verderop is een groep mensen aan het zingen. Wat heerlijk! We worden er blij van!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Onder mijn handen verschijnt een draak. Ik schilder en schilder. Zelf zit ik ook lekker onder. Intussen klessebes ik af en toe met de vrouw naast me. Ze is hier een week met haar dochter. Een paar jaar geleden is haar man plotseling overleden. Ik luister naar een bekend verhaal.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De vader van Heks was ook nog jong toen hij stierf. Mijn moeder bleef net als deze vrouw achter met een druk bedrijf en kinderen die hun vader nog niet konden missen. ‘Ik heb het bedrijf verkocht. Ik heb totaal niet de expertise in huis om het voort te zetten. Ook ben ik onlangs verhuisd. Het zijn rare drukke jaren geweest….’

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En nu dan heerlijk een week op stap! Mijn nieuwe vriendin lacht verrukt. Wat een zalige dame. Ik bof maar weer dat ik naast haar sta!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE DRAAK VAN HEKS

Na een paar uur ben ik klaar met mijn kunstwerk. Ik maak een beschrijving. Er zijn te weinig kinderen ten opzichte van volwassenen, dus de kans is groot, dat de beschrijving van mijn werk niet wordt doorgespeeld aan een kind. Dat wil ik voorkomen!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Dus vertel ik onder andere dat het een draak is met een groot hoofd en een heel klein lijfje. Maar zijn staart is heel lang, het einde kun je niet zien, want dat is op de maan! Hij heeft een traan in zijn oog, omdat hij bang is van kleine kinderen. Dat moet tot de verbeelding spreken!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En ja hoor! Mijn schilderij is gereproduceerd! Zelf ben ik ’s middags in de weer met een vliegende blauwe olifant. Met haar. Mijn buurvrouw werkt aan iets soortgelijks. De uren vliegen voorbij.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Als later alle schilderijen op de vloer van de grote tent liggen uitgestald is het een vrolijke boel. Wat een kleurrijk werk! Heks loopt genietend te kijken wat anderen voor’n monsters hebben geschapen. Ik ben met name gecharmeerd van de Pasla’s. Een combinatie van paard en slang. Superleuk!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE BLAUWE OLIFANT MET VLEUGELS EN HAAR

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Die avond ga ik naar de voorstellingen kijken in het theater. Ik ben over de enorme dip in mijn vakantie heen. Het is alweer bijna de laatste dag. Wat vliegt dat toch voorbij, zo’n weekje Buitenkunst.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Heks bouwt een luchtkasteel. Onder water! Hier zetelt mijn alter ego. Amoebe, die freule……

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Zeer luchtig kasteel

Tijdens mijn creatieve vakantie in Drenthe ga ik een dagje knutselen. Eén van de docenten geeft les in luchtkastelen bouwen en dat spreekt me wel aan. Heks is dol op fröbelen. Het is zelfs enige jaren mijn beroep geweest!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunstBUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Mijn denkende handen glijden graag door bergen materiaal. Mijn gekke geest bijt zich bij voorkeur vast in een op te lossen probleem. Geloof me: De mooiste dingen komen tot stand als er van alles mis gaat. Althans in mijn geval…… Maar ik scoor bij de gemiddelde intelligentietest dan ook extreem hoog met mijn probleemoplossend vermogen. Abnormaal volgens de experts. Buitengewoon zelfs…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Onze juf. Zij was de drijvende kracht achter het project Microben!

Die dag kan ik mijn hart ophalen. Er is materiaal in overvloed. Ik weet de hand te leggen op een nietmachine en een oude fietsband. Enthousiast verf ik karton en papier in allerlei tinten groenblauw. Ik kneed en knijp met handen vol verf en ecoline. Lekker hoor. Ik houd er een paar blauwe handen aan over. Ecoline laat zich slecht verwijderen. Het moet min of meer uitgroeien…….

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Mijn luchtkasteel ontwikkelt zich tot waterkasteel. Een luchtspiegeling waar amoebe woont. Mijn alter ego: Amoebe, die freule, gravin van Moddersloot, bouwt waterkastelen, is in haar kleinheid groot!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Als ik ’s middags probeer alles in elkaar te zetten stuit ik op een enorm probleem. Het karton wil niet drogen. Het is een regenachtige dag. De luchtvochtigheid is ongekend hoog. Het karton valt in mijn handen uit elkaar. Het effect is op zich heel geinig: Er ontstaan prachtige trappen in mijn kasteel. Eindeloos kun je klimmen en dalen. Maar het bouwsel is uiterst slap en futloos…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

De buitenband brengt uitkomst. Ik verdraai em tot een achtvorm en prop de vorm in het kasteel. Oh wonder! Er ontstaat een fantastische glijbaan door het hele pand!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Met blauwe handen en helemaal kapot zit ik na gedane arbeid voor mijn tent. Ik kook een maaltje en kieskauw het naar binnen. Ik ben gewoon te moe om te eten. Mijn armen, handen, nek en rug zijn een spergebied van musculaire vijandelijkheden. Ik gooi pijnstillers, een paar glazen wijn en wat medicinale Cannabis naar binnen. Het maakt weinig verschil. Ik ga eventjes liggen…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Midden in de nacht word ik pas wakker. Met mijn kleren nog aan. Ik heb alle avondvoorstellingen gemist en ook het kampvuur is weer aan mijn neus voorbij gegaan. Maar ik ben wel een klein beetje uitgerust. Morgen maar een dagje rustig aan. Eventjes niet teveel bewegen……..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunstBUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Parallelle universa: De leefwereld van De Zwarte Schaduw. Microben uitvergroot. Dit alles opgetekend vanuit mijn eigen fantastische universum binnen de bottige muren van mijn bescheiden hersenpannetje!

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

Tijdens mijn vakantie op Buitenkunst zag ik deze expositie

De afgelopen weken schrijf ik nauwelijks. Heks geniet van de heerlijke zomer. Ik doe ik allemaal leuke dingen met vrienden en vriendinnen.  Regelmatig rijd ik naar het strand met Varkentje. We lopen langs de vloedlijn en ik gooi een balletje in de golven. Ysbrandt duikt fanatiek de branding in op zoek naar de bal. Onvermoeibaar ploegt hij door het schuim. Hij is in bloedvorm!

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

Piepkleine kunstwerkjes

Soms is het een dag koud en herfstig. Het kan me niet schelen. Ik dweil in bed met mijn zieke zielige kater en slaap een beetje bij. Ook wel eens lekker voor de verandering.

’s Avonds laat ga ik wandelen met de Zwarte Ridder. Ik maak een halsbandje vast achter zijn lampenkap en neem hem mee door de buurt. Ysbrandt mag ook mee. Hij vindt het geweldig dat de panter ook aan de lijn loopt. Gewoonlijk rent Ferguut gezellig los mee, vlak voor de poten van mijn hondje. Om de paar meter mept hij hem op de neus. Gewoon voor de gein.

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

van klei

Maar nu zit het monster ook aan de lijn. Bokkig blijft hij stokstijf stil staan als ik hem een kant op dirigeer: Een kat kun je nu eenmaal niet sturen! Ysbrandt grijpt zijn kans. Bazig legt hij een poot op de rug van Ferguut. Met zijn snoet geeft hij hem een zet onder zijn staart: Vooruit joh, lopen nu!

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

1 van mijn favorieten!

Als er links of rechts mensen opduiken blaft hij verwoed. Fanatiek verdedigt hij het zieke lid van zijn roedel! Je komt echt niet in de buurt van zijn zwarte vriend!

Zometeen ga ik weer naar de dierenarts. In de wond zitten nog een paar drains. Met een beetje geluk mogen ze eruit. Dan kan het echt helen.

Het wordt tijd, dat die lampenkap weer af mag. De Schaduw wil weer de hort op. Dodelijk verveeld ligt hij nu naast me in bed. De dagelijkse wandeling is niet voldoende om zijn onrust te bezweren……

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

Dit is ook een prachtig frutselwerkje

Wel ontdek ik door met hem te wandelen veel over het geheime leven van deze eigenheimer. Ik weet nu in welke tuin hij water gaat drinken uit een fontein. Ook heb ik precies gezien waar hij normaal gesproken tegen muren op loopt en op daken springt. Een boot op de Oude Vest blijkt te fungeren als slaapplek! En dan zijn er nog een paar studentenhuizen waar hij kind aan huis is……

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten, microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

microben, Buitenkunst, kunstproject, microben van klei, klei objecten,

Buitenkunst eerste dag: Een goed begin is het halve werk. Heks stort zich op dans en theater. Intimiteiten met een boom. Ongewenste intimiteiten van een ouwe taartige tante. Pas een dag op vakantie en al van alles beleefd!!!

  
Het leuke van Buitenkunst in Drenthe is dat je elke dag iets anders kunt doen. Indien gewenst zelfs twee verschillende dingen op 1 dag! Heb je zin in schilderen? Dan kies je het programma van een van de docenten uit deze vakgroep. Wil je zingen? Of muziek maken. Er is ook genoeg keus op dit gebied. Dansen of schrijven. Het aanbod is groot.

Omdat het een drukke week is midden in het hoogseizoen is er nog eens extra veel te doen! Wat een mazzel.

  
 Om tien uur ’s avonds geven de medewerkers een impressie van hetgeen ze de volgende dag aanbieden. Heks vond de presentatie afgelopen zaterdag van een dansdocente erg leuk. ‘Zoveel mensen in dit bos. Dat vind ik een bijna niet te bevatten idee. Het hele bos staat op zijn kop. Hoe is dat voor de bomen? En de dieren? Ik wil een stukje bos afbakenen om mee te werken. Zodat het weer behapbaar wordt.’

  
Zodoende sjok ik zondagmorgen met een hele sliert mensen door het bos op zoek naar een speciale plek. Daar worden we losgelaten op een stel boomstronken. We klimmen en bungelen en leven ons uit. Het blijkt slechts een opwarming voor wat komen gaat.

  
Wat later staan we tussen hoge bomen. Iedereen krijgt de opdracht om drie poses rondom een boom te verbinden. Een minidansje. Later worden die stukjes aan elkaar geplakt. We werken in groepjes. Jong en oud door elkaar. Er volgt een kleine voorstelling. En nog is het niet klaar. Ook die stukken worden weer verbonden. Er ontstaat iets nieuws…..

   
Heks danst met haar boom. Ik hang achterover en kijk door de boomtoppen naar de lucht. Ik omhels mijn boom. Voel zijn wortels in de verende bosgrond. Ik vlei mijn wang tegen zijn ruige bast. Ik adem de boom. Vloeiend draait mijn lijf achter mijn rechtervoet aan om de boom. Ruggelings leun ik zijwaarts. En opnieuw kronkel ik rond mijn nieuwe bomenvriend. Ik hel achterover. De dans begint opnieuw…..

  
Om het extra spannend te maken verstopt mijn groepje zich achter een dikke boom. We zijn voor het publiek onzichtbaar. Plotseling komen we aan alle kanten tevoorschijn. Lopen patronen door het bos. Doen onze individuele bomendans!

  
Het bos is zo stil. Soms tjilpt een vogeltje. ‘Wat heb ik nu aan m’n snavel hangen?’ Elfjes en fauntjes vergapen zich aan onze trage bewegingen. Ze maken ons belachelijk door het tien keer zo snel en honderd keer zo elegant na te doen. Maar dat hebben we toch niet in de gaten. Dus wat geeft het?

  
Na deze heerlijke start ga ik ’s middags theater maken. Gênante scènes. Ik speel een ouwe tante, die haar twintigjarige neef in een houdgreepomhelzing neemt en in zijn wangen knijpt……. Weer worden we onderverdeeld in groepjes. ‘Wie wil er zijn team regisseren?’ Een paar handen gaan omhoog. Mijn mensen houden zich stil. Ik steek mijn hand op. Ik wil wel . Leuk! 

  
Natuurlijk zit er vervolgens een vrouw in mijn groep de boel te traineren. Ja zeg, zelf je hand niet opsteken en dan dit! Ik laat me niet kisten! Heks weet wat ze wil: het eindresultaat is super leuk. 

Ik ben nog geen dag hier! Toch is thuis en alles wat daarbij hoort ver weg. Wat een goed idee om nog een weekje hierheen te gaan! Een absolute aanrader!

  

Nederlanders staan klaar op de Alpe d’Huez. Ze willen nu wel eens een landgenoot een etappe zien winnen. Kun je aankomen bij de hemelpoort als Tourwinnaar? Als je plezier in het fietsen hebt gehad wel natuurlijk. En daar hoef je niet eens voor te winnen! Heks bezoekt Schilder. Hij verwent me met kattenspulletjes en mooie verhalen!

hollanders op Alpe d\Huez, Hollandse bocht, Tour de France, bocht 7

Vandaag is het een hele speciale dag in de Tour de France: De beklimming van de Alpe d’Huez. Nederland heeft deze etappe al acht keer gewonnen. De laatste overwinning is alweer eventjes geleden, dat wel. En het is maar zeer de vraag of we onze koppositie vandaag kunnen handhaven. Als die gekke Nibali het in zijn bol krijgt en de ritzege pakt, dan delen we de leiding in het eeuwige klassement met de Italianen……

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

Afgelopen week ga ik even bij Schilder langs. Hij heeft een heleboel kattenspullen voor me klaarstaan. Luxe brokjes in saus, voerbakjes, een reusachtige krabpaal, een super de luxe kattentoilet, top kwaliteit kattengrid….. Overblijfselen van een mislukt experiment om een kitten in huis te nemen. ‘Ik werd gek van dat beest,’ zegt Schilder, ‘Miep viel me op een gegeven moment zelfs aan. Het was ook een schat, hoor. maar….’ Hij loopt naar zijn computer en wenkt me.

Savannah cat, grootste kat, huisdier, enorme katSavannah cat, grootste kat, huisdier, enorme kat

‘Kijk Heks, dit is het soort kat dat ik in huis genomen had.’ Ik staar stomverbaasd naar het beeldscherm. Een uit de kluiten gewassen Chita-achtig exemplaar staart terug. ‘Het is in Australië en de Verenigde Staten intussen verboden om hen als huisdier te houden, deze Savannah’s. Ze kunnen vals worden en de eigenaar aanvallen….’

Savannah cat, grootste kat, huisdier, enorme kat

Heks moet erom lachen. ‘Waarom heb je niet een gezellige ouwe sukkel gehaald in het asiel?’ Mijn vriend is op zich een doorgewinterde kattenliefhebber. Zijn vorige kat is maar liefst 22 jaar oud geworden. Een geweldig poesje. Klein, lief en speels.

Savannah cat, grootste kat, huisdier, enorme katSavannah cat, grootste kat, huisdier, enorme kat

We drinken een kopje thee in het atelier alvorens de spullen in mijn autootje te laden. De ruimte staat vol prachtige schilderijen. Mijn vriend is hard aan het werk! Ondanks het feit, dat hij nog zeer onlangs zijn rug heeft gebroken…. Een medisch wonder! Wat een spirit!

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende katkat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

Zoals bij vele mensen, die door zo’n diep dal zijn gegaan, is er wel het één en ander veranderd in de manier waarop hij naar het leven kijkt. ‘Het gaat erom om plezier te hebben. Te doen wat je leuk vindt en inspiratie te brengen in de wereld!’ Hij kijkt me ondeugend aan.

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

‘Stel je voor, je komt bij de hemelpoort en Petrus vraagt je wat je zoal in je leven hebt uitgevoerd…. En je moet antwoorden dat je financiële wanproducten hebt verkocht voor de Rabobank…… Verschrikkelijk natuurlijk!’ Heks ligt in een deuk. Ik zie het voor me. ‘Nou, dat kun je toch beter aankomen met mooie schilderijen!’

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

‘Ach, lieve Schilder, mijn verlichtingsmoment bestond eruit, dat ik me realiseerde, dat ik uitsluitend hier op aarde ben ter decoratie!’ Ik vertel hem hoe ik ooit tot dat inzicht kwam. Een oud dametje vertelde me dat ze elke dag verwachtingsvol uit haar raam keek om te zien wat Heks nu weer voor’n hoedje op haar kop had gezet tijdens de ochtendronde met haar hondje…..

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

‘Je ziet er inderdaad altijd weer heel anders uit,’ glimlacht mijn vriend. Hij vindt het een grappig idee, dat je door het leven gaat als decoratief element. ‘Het is raar, dat je zo’n extreme ervaring nodig hebt om tot deze inzichten te komen…’

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat

Het is waar. Een keertje bijna de pijp uit gaan doet wonderen. Ik had deze ervaring al vrij jong. Het geeft onomkeerbare inzichten. Het is ook lastig, omdat de omgeving die kennis over het algemeen ontbeert. Die gaan nog steeds voor geld en goed, gewin ten koste van en wat er verder allemaal kan leiden naar een baan als beleggingsadviseur of iets dergelijks….

hollanders op Alpe d\Huez, Hollandse bocht, Tour de France, bocht 7

Op televisie zie ik de Nederlandse berg voorbijkomen. Bezopen landgenoten schreeuwen vanachter dranghekken. Ze willen bloed zien. Ze willen een Nederlander zien overwinnen vandaag. Zometeen gaat de etappe van start. Meedoen is belangrijker dan winnen natuurlijk. Dat vergeten we allemaal overal altijd massaal. Iedereen wil winnen. Een nobel streven, maar ja. Er kan er maar eentje winnen. En die heeft meestal doping gebruikt. Dus waar hebben we het over?

kat op fiets, katten wielrennen , fietsende kat  hollanders op Alpe d\Huez, Hollandse bocht, Tour de France, bocht 7

Geweldige zwanenzang van magisch duo: Steenvrouw en True sluiten hun tijd in hun gezamenlijke atelier, dat creatieve laboratorium in een oude conservenfabriek, af met een knallend feest: ‘Creative Celebration’ !!!! Ook Heks zingt een tandje bij……

bandje 1

‘Heks, wil je een concert geven met je klankschalen op onze grote afscheids-happening ‘Creative Celebration‘?’ Mijn vriendin True vertelt me enthousiast over dit aanstaande hoogtepunt in haar kleurrijke leven. Of dieptepunt….

Het feest is de zwanenzang van de atelierruimte, die zij daar heeft gevonden bij mijn vriendin Steenvrouw. Helaas moeten ze er beiden binnenkort weg. Het is einde verhaal met de voormalige conservenfabriek. Er worden luxe yuppenflats in gerealiseerd…..

tafel feest

Als grote uitsmijter van hun creatieve periode op deze locatie trommelen ze hun hele kunstenaarscirkel op om hen onder vertoning van hun fratsen uitgeleide te doen. Heks is van harte uitgenodigd. Spontaan zeg ik ja. Later weet ik Frogs te strikken om me te begeleiden met zijn onvolprezen subtiele percussie.

tafel 2

Zodoende sjouwen Heks en met name haar kikkervriend zaterdag 2 mei vroeg in de middag alle klankschalen en de Tampoera de auto in. Frogs gooit er nog een berg trommels bij. En een balafoon….

Met een auto vol instrumenten arriveren we bij de atelierruimte van mijn vriendinnen. Binnen staat een enorme geweldig grote fantastische ongelofelijke tafel. Mooi gedecoreerd met vazen bloemen. Overal staan stoelen en banken. Er is een soort bar gebouwd.

Een koor aan vrijwilligers is op de been om alles te bemannen en bemachten.

tafel3

Buiten is een grote tent opgezet met daarin matrassen, dekens en kussen. Hier gaat het straks gebeuren. Voor ons dan. ‘Zal ik nog wat extra dekens en kussens meenemen?’ Heks wil niet dat er mensen kou gaan lijden tijdens ons concert.

de heren

Frogs neemt het hondje voor zijn rekening. Heks fietst nog snel een keertje heen en weer met tassen vol dekens…… Dan ga ik naar huis om me rustig een beetje op te knappen. Net voordat ik de deur uit ga meldt Cowboy zich in Huize Heks. Hoera! Hij is op tijd om ons bezig te zien straks.

feest

Als we op het feest arriveren is het al in volle gang. Er staat een bandje te spelen. Overal mensen. Prachtige kunstwerken op sokkels en aan de wanden. Het ene optreden na het andere volgt. Na een uurtje zijn wij aan de beurt.

friezinblonde buurman

In de tent heeft zich een kleine groep verzameld. Eerst sla ik op de grote gong. Zachtjes rammel ik het geluid naar buiten, totdat deze koperen zon loeit en zingt. Ik pak mijn Tampoera en begin mee te zingen. Frogs begint met zijn verfijnde geluidenspel. Ik mep eens goed op een klankschaal. Dan draai ik een diep dreungeluid uit de grootste van de schalen. Het geluid vult de ruimte.

foto Fred Rohde, Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie

foto: Fred Rohde

Lichte belletjes komen langszeilen. En dan weer mijn stem. Frogs en ik kijken elkaar aan. De intensiteit neemt toe. True staat op en gaat dansen.

Opeens is het voorbij. Zweetdruppeltjes parelen brutaal over de barrière van mijn wenkbrauwen heen in mijn opgemaakte ogen. Ik veeg ze weg. Mijn make up is ongetwijfeld een zootje. ‘Wat goed!’ zegt Cowboy als hij op ons toe komt lopen. Hij kijkt bewonderend en misschien ook wel een beetje verbaasd naar dit nieuwbakken muzikale duo.

feest 4

Tja. We zitten soms ’s avonds laat ook zo samen te spelen. Als ik bijvoorbeeld Indiaas heb gezongen en mijn kikkervriend op het hondje heeft gepast. Dan laat ik laat Frogs natuurlijk de dingen horen, die ik geleerd heb die dag. Met de bijpassende ritmes! Als snel zitten we dan met zijn tweeën een beetje te improviseren…..

steenvrouw3zus Steenvrouw

Het feest knalt uren door. Mijn vriend de kikkerdichter treedt nog op samen met Jaap Montagne, een andere beroemde Leidse dichter. Er is een Grieks bandje met charmant zingende dames. Ze jagen Frogs van het podium om er zelf heel lang stand te houden.

man met hoed

Er volgt een geweldig authentiek filosofisch intermezzo door Martinus Knoope, schrijver van het beroemde boek ‘De creatiespiraal.’ Hij schreef dit in 1998 en was daarmee zijn tijd ver vooruit. Tegenwoordig word je in de alternatieve wereld met vergelijkbare concepten in doorgeslagen vorm om de oren geslagen. En niet altijd op prettige wijze. Tegelijkertijd is het hele oude kennis…..

DNA is tenslotte ook een spiraal.

Zelf vraagt hij zich na afloop in mijn bijzijn af of het nu wel zo zinvol was, dat hij daar stond te praten. Precies op dat moment komt een jonge vrouw hem expliciet bedanken voor zijn mooie woorden……. ! ‘Ze hebben me echt in het hart geraakt…’

frogs1

Heks twijfelt later ook aan haar performance. Wat zat ik nu helemaal te doen? Ik doe gewoon maar wat. ‘Zo goed, dat je het gewoon deed! Zo zonder twijfel!’ zei Cowboy na afloop. ‘Ik ben nog zoekende met deze materie.’ vat ik mijn gedachten samen, als als we later lekker thuis zitten te eten met elkaar.

frogs2

Het feest eindigt met een absoluut hoogtepunt: De Japanse danseres Risa Takita geeft een bloedstollend optreden. Begeleid op de shakuhachi door Kees Kort.

Ik heb haar al eerder zien dansen tijdens de kimono-parade nu precies een jaar geleden. Ook een evenement waar True aan de wieg van stond. Wat een geweldige danseres. Heks is elke keer weer diep onder de indruk van de expressie van het pezige en tevens frêle lijf van deze kleine aziatische vrouw. Waanzinnig!

grieks bandje

Zou zij ’s avonds ook denken: ‘Wat lag ik daar nu helemaal ondersteboven binnenstebuiten te doen?’ Misschien wel. Cowboy heeft gelijk. Het is goed, dat je de dingen gewoon doet. Zonder twijfel. Expressie. Jezelf uitdrukken in de wereld.

Of je het nu met eindeloze volharding en geduld in een enorme steen doet, zoals Steenvrouw. Of schilderend met zwierige ferme halen, dansend voor een waanzinnig groot doek, zoals True. Filosoferend over spiralen en cirkels van de geest, zoals Martinus Knoope. Of snel en vluchtig vleugels gevend aan je kleine taaie lichaam, zoals Risa Takita….

grieks bandje 2

Er zijn oneindig veel vormen. Ze hebben één ding gemeen: We worden er enorm gelukkig van.

Dank je wel Steenvrouw, True, Trueman en alle anderen, die dit feestje vorm hebben gegeven. Het was heerlijk!

Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie

Risa Takita dans en Kees Kort op de shakuhachi , Creative Celebration, klankschalen, concert, percussie

Vernissage van het werk van Michael Downs in de galerie van True en Trueman: de EAE Studio ( Expansionist Art Empire) , Nieuwe Rijn 94 , Leiden. Nog een kleine week te bewonderen!

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7 EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

Zaterdagmiddag hebben we nog net tijd om naar de vernissage te gaan van de tentoonstelling van een verre vriend van Heks in de galerie van True en Trueman. Een welkome afleiding na alle verbouwingsergernis. Als we arriveren staat er een clubje jongelui op de stoep in het zonnetje. Binnen worden we verwelkomt door mijn vriendin True. Ze schenkt ons een heerlijk glas wijn in.

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

De kunstenaar, Michael Downs, is aanwezig. Hij is maar voor een kleine week in Nederland. Daarna staat Duitsland op het programma. Deze globetrotter heeft de afgelopen jaren in Peking doorgebracht, maar toen ik hem leerde kennen woonde hij nog in Australië. ‘Hi Heks,’ begroet deze rascharmeur me enthousiast, ‘How are you?’

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

Ik bewonder zijn werk. ‘Hoe krijg je het in godsnaam allemaal mee naar Nederland?’ vraag ik hem. Er volgt een onbegrijpelijke verhandeling over transport via Italie met een busje….. ‘Het grote kunstwerk kan in drieën worden gesplitst.’ Ik kijk naar die grote en ongelofelijk vitale kerel. Wat een energie!

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

Cowboy en Heks slaan een heerlijk uurtje stuk temidden van vrienden. Steenvrouw is er ook. ‘Hoe is het met de verbouwing?’ informeert ze langs haar neus weg. Ik wapper met mijn handen in de lucht. ‘Hoe is het met jou, schoonheid?’ pareer ik. Ze ziet er fantastisch uit. En wat zie ik? Make-up op haar mooie snoetje! Dat is uitermate zeldzaam…….

Steenvrouw

‘Ik heb me laten opmaken bij Douglas. Heks moet lachen. ‘Zeker met een coupon?’ Ik heb onlangs met zo’n bon mijn wenkbrauwen laten epileren……

Steenvrouw

Ik maak een paar ongelofelijk mooie foto’s van haar met mijn nieuwe camera. ‘Laat eens zien!’ roept Trueman. Geroutineerd bekijkt deze fotograaf mijn bescheiden fototoestel. ‘Wat een fantastisch ding! Je kunt er dit mee en dat…. Bladiebla.’ Hij slaat me om de oren met allerlei professionele terminologie. Het wordt me eens te meer duidelijk wat een geweldig apparaat ik heb aangeschaft!

Cowboy, knappe man

De tentoonstelling is nog eventjes te zien in de EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 , Leiden. Expansionist Art Empire

Molly Ackerman 1 Molly Ackerman 1

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

mooi meisje in galerie

EAE Studio , Nieuwe Rijn 94 7

Aangrijpend thema in voorstelling ModernLive van Introdans. Heks wordt uitgemaakt voor Cougar. Ook een aspect van het moderne leven. Moet je daar nu trots op zijn of is het eigenlijk een belediging? Ziet mijn Toy Boy er juist te jong uit of heb ik toch ongemerkt een ouwe kop gekregen?

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Donderdagmiddag ren ik bij de slager naar binnen. De winkel is helemaal leeg, wat een geluk. Meestal sta je hier wel eventjes te wachten. Ik heb haast, want Fiederelsjes komt eten. Daarna gaan we naar de Schouwburg om een heerlijke dansvoorstelling te bekijken. Mijn vriendin heeft me uitgenodigd, een verlaat verjaardagscadeau…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Ik heb U al een hele tijd niet gezien,’ zegt de slagersjongen, terwijl hij een groot stuk rookworst richting Varkentje gooit. Het is een goeiige jongen met een grappig gezicht. Hij is dol op Ysbrandt en verwent hem altijd verschrikkelijk. ‘Oh,’ Heks is verbaasd, ‘Ik rijd toch constant rond in de buurt met mijn hondje.’ ‘Misschien bent u precies op dagen gekomen, dat ik niet werk.’

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘We hebben wel een meneer gezien!’ roept zijn olijke collega vanachter het hakblok, ‘Hij kwam hier binnen met je hondje.’ ‘Dat is mijn vriend,’ Heks grijnst van oor naar oor. Van trots. Oh, wat zijn ze nieuwsgierig! ‘Dat doe je goed!’ roept de collega. Hij refereert aan het feit, dat mijn liefje jonger is dan Heks. ‘Ja,’ geef ik toe, ‘Ik ben een echte Cougar!’ De heren liggen dubbel.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Er volgt een vreemd gesprek over de worstdraaier, ik ken hem wel, een beer van een kerel. Hij fluit naar alle jonge meisjes, die voorbij komen. ‘Dus ik zeg op een gegeven moment tegen hem: “Die zijn wel erg jong, nog geen twintig,”‘ zegt de slagersjongen,'”Als je er twee op elkaar stapelt zijn ze ook veertig,” zei hij! Die ouwe gek!’

Heks grijnst. Wat een verhaal toch weer. Wel balen, dat ze me zoveel ouder schatten dan mijn Toy Boy. ‘Hij ziet er gewoon heel jong uit!’ mopper ik bij mezelf. Het leven van een Cougar gaat niet altijd over rozen…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Ik tover een lekker maaltje op tafel voor mijn vriendinnetje. ‘ik vind juist, dat je helemaal niet ziet, dat jullie in leeftijd schelen,’ verzekert mijn zielsmaatje me, als ik me beklaag over mijn plotselinge Cougarstatus. ‘Ze zien me in die winkel ook alleen maar in mijn ouwe kloffie met een kreukelig en onopgemaakt slaaphoofd,’ troost ik mezelf nog maar eens. Snel trek ik een leuk outfitje aan en kwast mezelf tien jaar jonger.

Daarna reppen we ons naar de Schouwburg. Wat is het toch een lief klein theatertje! Fiederelsje heeft geweldige plaatsen geregeld. We kunnen alles zo goed zien. Geweldig. Tot er een man twee rijen voor ons besluit languit als een dweil over de balustrade te gaan hangen. Misschien om niet tegen zijn vrouw aan te hoeven zitten. ‘Hij is gewoon bang voor haar!’ fluister ik in het oor van mijn vriendin. Zij mist daardoor helaas een groot deel van de eerste helft.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dansIntrodans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

In MODERNlive herneemt Introdans Ed Wubbes indrukwekkende meesterwerk De dood en het meisje, magistraal begeleid door het Van Dingstee Kwartet en musici van het Het Gelders Orkest. In hetzelfde programma danst het gezelschap de wereldpremière van Lucinda Childs en creëren twee Introdansers, Jorge Pérez Martínez en Laurent Drousie, beiden een nieuw werk. Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Het ziet er prachtig uit, maar het emotioneert niet of nauwelijks,’ zeggen we in de pauze, terwijl we nippen van een glaasje wijn. Daarna praten we over onze vriendinnenclub en hoezeer we die kleine krachtige vriendin missen, die ons vorig jaar ontvallen is. Door een stom ongeluk….

Na de pauze wordt ‘De dood en het meisje’ gedanst. De voorstelling krijgt plotseling diepgang en heftigheid. Ons pauzegesprek krijgt een artistiek vervolg. Alsof de voorstelling speciaal voor ons is gemaakt. Aan het eind zitten we met tranen in de ogen.

Wat een heerlijke avond. Wat is het toch fijn, om zo te genieten van schoonheid!’ zeggen we bij het afscheid. We bedanken elkaar. Voor het uitje. Voor het eten. ‘We moeten dit vaker doen!’ 

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans