Hoera! De repetities met mijn koor van de Matthäus Passion van Johan Sebastian Bach zijn weer begonnen. Ex Animo geeft elk jaar een sublieme uitvoering van dit fenomenale muziekstuk. In de pauze vermaken we ons ook best. Vooral als we gasten aan onze stamtafel krijgen…… met een goed poep en piesverhaal!!!!!

Dinsdagavond is het alweer de derde keer dat we aan de Matthäus Passion van Johan Sebastian Bach sleutelen. Ons koor is enorm uitgedijd voor de gelegenheid. Met name de alten zijn oververtegenwoordigd. Rijen dik staan we boven alles uit te galmen. Heks kent het hele stuk intussen uit haar hoofd. Het is dan ook alweer de vierde keer dat ik meezing. Mijn boek kan ik bijna thuislaten….

Zoals altijd schuif ik op het nippertje op mijn plek. Zodoende vermijd ik allerlei geklets en gezwets met koorgenoten voorafgaand aan de repetitie. Heel leuk en gezellig natuurlijk, maar waardeloos voor het energiebeleid. Heks moet uitkijken niet van te voren al haar kruid te verschieten. Ons bin zuunig als het om gezelligheid kent geen tijd gaat.

Tijdens het inzingen doen we allerlei oefeningen teneinde ook tijdens de subtiele koralen mooi op toon te blijven. Het gebeurt nogal eens dat ingetogen zingen synoniem is voor vals knerpen. Pufloos piepen. Amechtig miepen. En dat willen we niet tijdens ons concert. We gaan weer voor een sublieme voorstelling.

Het zal moeilijk zo niet onmogelijk worden om de recensie van vorig jaar te overtreffen. Maar de uitvoering verbeteren moet lukken!

Tijdens de pauze sprint ik om het hardst met Anna naar onze stamtafel. Sinds jaar en dag zitten we daar met een vast clubje alten en sopranen. Helaas zijn er onlangs twee leden afgevallen. Sindsdien krijgen we soms een gast aan tafel. Vorige week was dat een bas. Hij maakt ons verschrikkelijk aan het lachen met een heerlijk poep en piesverhaal. Naar aanleiding van verhalen over mijn hondje.

‘Honden zijn zeker leuk, maar ze moeten niet bij me op de stoep poepen. In onze buurt woont zo’n exemplaar. Een bakbeest van een kalf. Draait dikke stinkende drollen van gigantische afmetingen. En de baas laat het gewoon liggen. Nu weet ik toevallig waar dat baasje woont. Het leek me dan ook gepast om eigenhandig een drol bij die mensen op de stoep te draaien.’

Heks krijgt een visioen van de man, zijn dikke buik tussen de knieën geklemd, zijn billen open en bloot uit de broek gestoken, hangend boven zo’n oerhollands brandschoon geveegd stoepje, knedend op minstens zo’n grote bolus als de uitschijtsels van de daar wonende hond.

Een schijterige schok van ontzetting waart door de toehoorders. ‘Helaas, ik mocht het niet van mijn vrouw,’ zijn guitige koppie kijkt ons ondeugend aan, ‘Ik heb het plan dus maar laten varen.’ Ik schiet onbedaarlijk in de lach. Wat een heerlijke mafkees, deze olijke bas!

Deze week hebben we onze pianist te gast. Enthousiast praten we over van alles en nog wat. De dames kakelen om het hardst. Heks kijkt naar zijn magische handen. ‘Heb je die nu eigenlijk verzekerd?’ Ik weet dat het niet te betalen is zoiets, maar ja, je zult maar afhankelijk zijn van de uiterst kwetsbare uiteinden van je extremiteiten.

‘Dit jaar speelt hij ook op het orgel bij de uitvoering,’ hoor ik zondag in de kerk van een sopraan. De vaste organist is er vorig jaar mee opgehouden en onze repetitor neem zijn plek in. Wat leuk! ‘Zal onze dirigent ook fijn vinden, want het zijn dikke vrienden,’ klessebest diezelfde sopraan.

OP JE PANTOFFELS SPEEL JE GEWOON BETER

Wat heerlijk dat we weer begonnen zijn met repeteren. Dat het alweer bijna zover is. Dat ik het hele stuk uit m’n kop ken. Wat geweldig dat ik op dit koor zit. Samen muziek maken is zo fijn. Het verbindt ons mensen.

Geen wonder dat ze in de hemel allemaal engelenkoren hebben. Dat is natuurlijk de plek van samenzijn en dus samenzang. Ons aards gejammer is daar maar een slap aftreksel van.

Aftreksel of niet: Dat interesseert me echt geen biet. Zolang ik maar kan zingen.

Spontaan dood gaan is niet voor iedereen weggelegd. Heks bezoekt het huis van Schilder, mijn goede vriend, die er zo plotseling tussenuit kneep afgelopen voorjaar. We missen hem verschrikkelijk, maar hij maakt het best goed. Is wat ik vermoed. Een lang liefdevol leven en dan lachend sterven. Dat is wat ik wil. Wie niet?

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Spookheks

Zaterdagmiddag loop ik met een paar potten kweeperenjam bij Schilder binnen. Zijn familie heeft een afscheidstentoonstelling georganiseerd in zijn intussen vrijwel lege huis en het is alweer het laatste weekend. Vorige week ben ik ook eventjes gaan buurten, maar het was best druk en ik wilde fietsen met Vik vanwege het prachtige weer. Gelukkig is de expositie wegens succes verlengd.

‘Ik kom volgende week nog eventjes een wijntje drinken,’ beloof ik de broer van Schilder, mijn oude vriend Galeriehouder. Wat je belooft moet je doen, ook al lig je total loss in je bed. Zodoende hijs ik me in de kleren en ga op pad voor een rondje met mijn trouwe hondje. Onderweg doen we de expositie aan.

Voel jij hem hier, Heks?’  Broer kijkt me nieuwsgierig aan, ‘Jij bent daar toch supergevoelig voor?’ Ja, ik voel hem zeker. Hij heeft het prima naar zijn zin. ‘Gisteren toen ik de badkamer in liep hier rook ik hem gewoon. Alsof hij naast me stond!’ vervolgt broerlief.

Zo grappig vind ik dat. De meeste mensen vinden Heks maar een rare Tinus met die gezellige onderonsjes met haar geliefde doden. Onverwacht krijg ik zo nu en dan toch weer begrip voor mijn ijle kwaliteiten: Zodra er iemand overlijdt, die heel dichtbij staat, voelen de achterblijvers zelf ook opeens van alles. En dat vertellen ze dan weer aan mij!

Vorig jaar werd ik met enige regelmaat gebeld door het nummer van een vriend. Alleen beweerde hij bij hoog en bij laag niet degene te zijn geweest, die het nummer had gedraaid. Ook hoorde ik helemaal niks als ik de hoorn op nam. Dus belde ik maar terug naar het nummer. Kreeg de vriend, die niet het nummer had gedraaid, maar me wel had gebeld. En die behoorlijk om een praatje verlegen zat!

TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Ik dans en dans, gekke Heks. Mijn hemelse spitzen zitten honderd keer beter dan die hopeloze martelwerktuigen die ik gewend ben……

Zijn geliefde was net overleden. Hij ging door een persoonlijke hel. Dus belde zijn engeltje Heks op. Via zijn nummer. Vraag me niet hoe het kan, maar het is een paar keer gebeurd.

Ooit -lang, lang geleden, toen ik nog in de IT werkte- kreeg ik een baan als systeembouwer bij een bedrijf, waar net 1 van de 2 bazen was verongelukt. Hij was met grote vaart tegen een boom geknald. Zeer waarschijnlijk onder de invloed van alcohol.  Het bedrijf kreeg postuum een boete vanwege die boom herinner ik me.

Het slachtoffer -van zichzelf- was een piepjonge, beeldschone, reteslimme man. Iedereen was nog in shock, toen ik mijn proeftijd begon. Vooral de secretaresse. Zij had onlangs een liefdesrelatie met de jongeman gekregen. Ze waren net terug van een romantische vakantie in Griekenland.

Iedere vrijdagmiddag werd er lustig geborreld in de vergaderzaal. Het was een leuk bedrijf met een losse sfeer. De nog in leven zijnde baas hield ook van een slok. En van zijn secretaresse. In de korte tijd dat ik werkzaam was bij het bedrijf verliet hij zijn vrouw en trok in bij zijn zakelijke rechterhand. Die in de loop van haar loopbaan heel wat minder zakelijk geworden was jegens hem. Met die rechterhand…..

Zodra we allemaal zaten met een drankje en een hapje begonnen de lichten te knipperen. Alsof de dierbare dode verontwaardigd was over onze volle glazen en zijn gebrek daaraan. Alsof hij toch eventjes in het middelpunt wilde staan. Alsof…..

Kortom: Het spookte behoorlijk daar in de Baarnse bossen. Want daar stond dat bedrijf. Daar reisde ik elke dag heen met de trein. Een mijl op zeven. Daar zat ik me urenlang de tyfus te vervelen in een zuurstofloos noodgebouw. Mijn rug gegrild door een gevelkachel. Mijn buik koud als een steen.

Ik kreeg zelf ook een collega achter me aan. Een knappe vent, maar Heks vond hem eng. Ik wist destijds niet waarom, maar ik denk achteraf dat het gewoon een narcist was.

De combinatie van dolende ziel, getraumatiseerde baas, narcistische collega en dodelijke verveling eisten al snel zijn tol. Binnen mijn proeftijd zegde ik mijn baan op. Ik had intussen iets gevonden dichterbij huis. Het betaalde ook nog eens veel beter. Heks werd gedetacheerd bij de Felicitatiedienst! Zat ik opeens tussen de Blije Dozen!

Een bizar geschenk overigens voor een net bevallen vrouw. Zit je te hannesen met je uitgescheurde doos waar je niet eens op kunt zitten, krijg je zo’n hostess op bezoek met een blije doos. Van het bedrijfsleven.  Voor straf.

It’s a mens world. En: Me too? Nee, ik heb geen kids.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Horror de borrel elke vrijdag op zolder. De meesten vonden het kolder, dus ging het spook van pure ellende met mij mee naar huis……

Mijn leven lang heb ik met de doden gepraat. Ik heb ze gevoeld. Ben over hen gestruikeld hier in huis. Vooral als ze met geweld heen gingen. Geweld jegens zichzelf. Of door een ander. Of een vreselijk ongeluk……. Zielen, die moeilijk wegkomen kloppen altijd op de deur van mijn heksenhuisje.

Soms zitten ze wekenlang op een stoel in mijn woonkamer. In shock. Niet begrijpend dat het over en uit is hier op aarde. Daar heb ik dan mijn heksenhanden vol aan.

Dus beweer nou niet dat ik nooit iets uitvoer. Ik werk wel degelijk keihard, ik krijg er alleen niets voor betaald. Althans niet in aardse termen. In de hemel krijg ik vast een gouden bordje om van te eten.

‘Het is toch zo heerlijk om nog eens tussen al zijn schilderijen te zitten. Vorige week bedacht ik me opeens dat dit de laatste keer is dat dat kan. Vanaf nu zie ik er nooit meer zoveel bij elkaar!’ roep ik tegen de familieleden van Schilder.

Dan vertel ik hen dat hij in mijn huis ooit een enorme muurschildering heeft gemaakt. ‘Mijn werkkamer is rondom beschilderd. Abstract. Echt prachtig. Wij moesten er altijd om lachen, dat een volgende bewoner van dit huis er waarschijnlijk olifantjesbehang overheen zal plakken. Die heeft geen idee dat het een kapitaal muurtje is!’

Schilder is zo happy aan gene zijde. Dat bespeur ik steeds als ik hem voel. ‘Heks, zo mooi, van hieruit kan ik al mijn schilderijen zien, de energie. Ik zie hoe ze stralen in de huizen en gebouwen waar ze hangen. Echt prachtig!’ hoorde ik hem al snel na zijn dood enthousiast in mijn oor toeteren.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Heks, het is hier zo mooi! En mijn schilderijen lijken wel licht te geven vanuit mijn huidige gezichtspunt! Ik zie alles als louter energie, haha! Mind over matter is er een beestje bij!

Hij is nog steeds even gedreven en begeistert. Die nieuwe wereld van licht en liefde vind hij dan ook geweldig!

‘Het is heel raar: Soms, als ik door de stad fiets, wil ik eventjes bij hem aanwippen, zoals ik voorheen zo vaak deed. Maar het kan niet meer. Daar kan ik slecht aan wennen. Hoezeer ik ook overtuigd ben dat hij gelukkig is…..’

Kijk, wij blijven natuurlijk gewoon mensen. En die houden nu eenmaal niet van verandering en afscheid. Wij zitten het liefst gezellig bij elkaar op de lip. Te liplezen. Of op zijn minst willen we de ander echt niet kwijt. Maar soms is het je tijd.

‘Niemand gaat voor zijn tijd,’ zei mijn grootvader vroeger. Zijn tijd was toen al bijna aangebroken. De man was pas 72. Schilder was nog veel jonger……

‘Ik wil lachend doodgaan,’ zegt de Don altijd. Dat is best een Boeddhistische uitspraak van dit notoire boefje. Boeddhisten schrijven hele boeken vol over dat onderwerp. Dood gaan we toch, maar de manier waarop je sterft is heel belangrijk in deze optiek.

Ik heb er een prachtig boek over in de kast staan: Het Tibetaanse boek van Leven en Sterven. Een hele inspirerende dikke pil. Werkt beter dan een pil van de dokter als je vrolijk sterven wilt.

Heks wil ook lachend doodgaan. En daarna ga ik nog heel veel pret maken. Lekker spoken bijvoorbeeld. Maar ook voordat het zover is wil ik mijn lachspieren blijven gebruiken. Dagdagelijks. Intensief! Tot ik er dood bij neerval!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Ik teken ervoor!

 

Een ei hoort erbij. Dus ben jij dat ei? Wees blij! Maar zelfs een ei heeft behoefte aan grenzen. Een schaal, een schil. Een roze bril. Een eigen bubbel is wat ik wil!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Je kunt natuurlijk ook gewoon in je ei blijven zitten…….

‘Heks, ik geef je twee flesjes Vernix mee, zodat je nooit meer zonder zit,’ mijn homeopaat is druk bezig met het klaarmaken van de remedies, ‘Kijk, ik maak ook een extra flesje, waarmee je zelf weer verstuivers kunt prepareren. Om de ruimte om je heen schoon te houden.’

Vernix is de ultieme beschermer. Dit homeopatische middel is gebaseerd op huidsmeer van baby’s gek genoeg. Die komen vanuit de veilige baarmoeder terecht in onze gestoorde wereld vol narigheid en ellende en kunnen dus wel een beetje bescherming gebruiken.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM  Onze mooie planeet van een afstandje: Dan zie je alle ellende niet……

En laat Moedertje Natuur daar nu dit wonderbaarlijke smeermiddeltje voor hebben gebrouwen. Ook zeer gewaardeerd door rijke dames met huidproblemen overigens….. Die schrapen dolgraag een zuigeling af om er weer wat jonger uit te zien!

‘Dat paranormale heb je ongetwijfeld zo enorm ontwikkeld als overlevingsstrategie. Als je altijd op je hoede moet zijn, als de omgeving uiterst onveilig is, als je je altijd afvraagt hoe iemands pet nu weer staat of als je altijd bang moet zijn voor klappen……. dan moet je het hebben van je innerlijke radar om het gevaar te zien aankomen…..’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Toktoktok

‘Maar nu zit je met de gebakken peren. Je tast nog steeds met antennes en voelsprieten je hele omgeving af op zoek naar gevaar. Je staat gewoon veel te open. Die grenzen van jou zijn echt je makke.’

Met een voorraadje Vernix op zak ga ik weer naar huis. Het hele afgelopen jaar ben ik al bezig om mijn grenzen beter te leren stellen. En steeds blijkt dat ik er weinig van bak.

Het zijn niet alleen maar wildvreemden of vage kennissen, die veel energie bij me weghalen op die manier. Soms zijn mensen die dichtbij staan gewend eroverheen te gaan. Het stomme is: Ik heb het niet eens in de gaten!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Alweer een ei!

Daarnaast verlaat ik ook nog eens met enige regelmaat mijn thuisbasis en drijf als een compassiewolkje over mijn omgeving. Negativiteit absorbeer ik als de beste: Zodoende keer ik als donderwolk weer terug op mijn honk. Scheldend en tierend. Maar het is dan niet mijn woede. Ik herken mezelf soms niet.

En dat klopt ook. Het zijn mijn gevoelens niet. Het is mijn depressie niet. Het is mijn woede niet.

Ik heb overigens genoeg om nijdig over te zijn, hoor. Ook alle ingrediënten voor een fikse depressie zijn volop aanwezig in mijn amoebe bestaan. Daarnaast heb ik verschrikkelijk veel verdriet om het verlies van een aantal dierbaren.

Verlies aan het leven wel te verstaan. Er zijn mensen met wie ik niet meer door een deur kan. Die heb ik dan ook maar dichtgedaan. Dat leidt tot ontevreden verhalen over Heks. Het maakt niet uit hoezeer ik jarenlang mijn best voor deze mensen heb gedaan. Sinds ik dat niet meer doe heb ik het gedaan!

Boze tongen beweren van alles. En dat komt me dan natuurlijk uiteindelijk ter ore.

Er zijn dus genoeg eigen emoties om mee aan de slag te gaan!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Jezelf uitbroeden is best een klus!

Dit alles beschouwend besef ik dat het roer echt om moet. Het is goed dat ik eindelijk grenzen stel, ook al komt het me op veel verontwaardiging te staan. Ook al draaien mensen de boel vervolgens om. Ook al krijg ik te horen dat ik het allemaal verkeerd heb gedaan.

En dat is ook zo. Zolang je mensen bijvoorbeeld eindeloos de ruimte geeft om het slechtste in zichzelf naar boven te halen, ben je zelf ook niet goed bezig.

Hoe het ook zij: Die tijd is voorbij. Ook al is er niemand blij mee, behalve dit ei. Ik heb het over mijzelf. Moi.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Moi!

 

Kruimeltjes zijn ook koek, geluk is met de dommen, trouw wordt beloond, maar loyaliteit wordt uitgemolken. Als je pech hebt tenminste. Of een gebrek aan begrenzing. Of de verkeerde persoon tegenover je.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Donderdagmiddag zit ik weer bij mijn therapeute. Ik ben blij met haar. Ik voel me op mijn gemak. Ysbrandt ook. Hij knuffelt eerst uitgebreid met zijn nieuwe vriendin, rolt lekker op het tapijt om uiteindelijk een uiltje te knappen. De dame tegenover me steekt een sigaretje op. Ze is gelukkig niet perfect. Net als Heks…..

 

‘Heks, er zit iets heel moois in jou,’ zegt ze nadat ze mijn verhalen heeft aangehoord, ‘je gaat alleen gewoon veel te ver in je loyaliteit.’ Een schrale troost gezien het verdriet en de teleurstelling waar ik tegenaan loop sinds er allerlei schellen van mijn ogen zijn gevallen. In het licht van de rauwe werkelijkheid lijken mijn goede bedoelingen gewoonweg absurd.

kruimeltje

‘Je hebt zo’n lange adem en gaat maar door met energie pompen in de verkeerde mensen. Je werkt je een slag in de rondte voor de kruimeltjes!’ Kruimeltjes zijn ook koek heb ik geleerd. Anders eet je maar een boterham met tevredenheid!

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Terwijl ik dit schrijf kijk ik met een half oog naar dat verschrikkelijke teleshopprogramma ‘Dit is mijn toekomst’. Er zit weer een halvezolige helderziende allerlei boute uitspraken te doen tegen een haar wildvreemde vrouw. Heks ergert zich dood. Alle ethische regels op het gebied van paranormale waarneming worden hier met voeten getreden. Afschuwelijk.

those-who-dont-know-the-value-of-loyalty

Het gaat over een vrouw wiens moeder is overleden. Dat is allemaal niet zo leuk verlopen. De helderziende tante Betje steekt haar voorspellende vinger in de lucht en begint een verhaal af te steken waar de honden geen brood van lusten. De vrouw aan de andere kant van de lijn is blij met het verhaal. ‘Dank u wel’, stamelt ze aan het eind van het gesprek.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Vooruit maar. Ik moet hier ook niet naar kijken. Deze psychologie van de koude grond. Ienemienemutte, wat kan het zijn? Tien pond grutten…..

Andermans ellende is een gouden handeltje geworden. Hebberige heksen bevolken teleshopprogramma’s.  Er is niets nieuws onder de zon. Waarom zouden ze ook niet een graantje meepikken in dit tijdsgewricht waarin je overal een coach voor hebt? Waarom niet wat corrupte uitspraken ertegenaan gooien? Waarom niet zoveel mogelijk geld naar je toe harken ten koste van anderen? Dat recht is toch niet voorbehouden aan bankdirecteuren en hoge pieten bij pensioenfondsen en woningcorporaties?

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Later die dag bezoek ik mijn eigen moedertje. Ik heb haar al enige tijd niet gezien, want ze heeft nooit tijd. Je vraagt je af waar iemand op haar leeftijd zo druk mee kan zijn? Om te beginnen gaat ze een keer of acht per jaar op vakantie!

Zodoende besluit ik haar maar een keertje te overvallen. Gewapend met een enorme doos bonbons bel ik aan. Ze is zowaar thuis en ze heeft tijd voor me. De deur gaat open en ik mag naar binnen.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Zo drinken we dan een kopje thee en een glaasje wijn. We proosten. Ze is binnenkort jarig. De hele familie gaat dat dit weekend met haar vieren, maar Heks blijft thuis. Dergelijke projecten zijn gewoonweg te zwaar voor me. Het levert me standaard een enorme terugval op. De vorige keer dat ik me uit loyaliteit aan zo’n lang weekend in familieverband waagde ben ik daarna maanden aan bed gekluisterd geweest. Ze kwamen me echt niet opzoeken!

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Het is een kort bezoekje, want Varkentje zit in de auto. Hij moet nog uitgebreid worden uitgelaten. Het wordt alweer zo vroeg donker. In de schemering laat ik hem achter een balletje aan jagen. God, wat ben ik alweer moe. Ik kruip er maar eens vroeg in vanavond…. Het lijkt wel alsof ik alweer een griepje onder de leden heb.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

v

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Wandelen met mijn hondje: Landen in het nu. Zorgen lijken minuscuul. Ieniemienie Chiwawa-pup met hazenlip is groter! Kwetsbaarheid versierd met grappig neusje!

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

‘Agressieve of vervelenden mensen hebben zelf gewoon ergens last van. Die zitten niet lekker in hun vel,’ aldus mijn hondenvriendin.

Als ik laat in de avond de deur uit loop met mijn hondje lanceert de Zwarte Panter zich onder een geparkeerde vrachtwagen vandaan voor onze voeten. ‘Ha vrouw! Ik loop even gezellig mee!’ Hij geeft Ysbrandt een kopje en rent vrolijk achter ons aan. Met enige regelmaat zigzagt hij voor mijn hondje langs. Soms geeft hij hem een speelse poeier op zijn natte hondenneus……

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Dit ventje heeft een hazenlipje….

 

Terwijl ik zo loop glijden alle ergernissen van me af. Gedachten komen tot stilstand. Een diep besef, dat het zo ook kan doet zich aan me voor. Dit is dus wat er bedoeld wordt met loslaten.

Niet één of ander actief proces, waarbij je al je problemen nog eens de revue laat passeren. Ze zodoende aandacht gevend. Als water aan zaad. Nou ja, je weet wat er gebeurt als je zaadjes gaat besproeien. Dan gaat er van alles groeien….

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Met het flesje groot gebracht…

 

Maar gewoon lopen wandelen met je huisdieren, terwijl alle beslommeringen nihil worden. Alsof je er naar kijkt door een omgekeerde verrekijker!

Afgelopen weekend zie ik met Cowboy een vrouw op televisie. Een hippe hoogleraar hersenkunde. Ze legt uit, hoe je je hersenen kunt foppen met betrekking tot pijn. Als je met een vergrootglas naar een pijnplek kijkt, bijvoorbeeld een muggenbult, ervaar je die vele male pijnlijker. Als je daarentegen met een verkleinglas kijkt, verminderd je pijn.

De vrouw lacht koket in de camera. Ze heeft in elk item een nieuw outfitje aan. Ze heeft ook een goeie kleding-engel zo te zien!

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hondvrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Op het moment, dat ik het zie, erger ik me dood aan de kort door de bocht verbanden-leggerij. Met een lijf als het mijne, kan ik wel bezig blijven met dat verkleinglas. En de meeste pijnplekken zijn met het blote oog niet waarneembaar…..

Maar dat zaadjes-water-geef-verhaal draagt wel ditzelfde principe in zich…..

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Onafscheidelijk!

 

Later zien mijn lief en ik nog een programma rond de ijsman, Wim Hof. Cowboy is stiekem een fan van deze man. Het spreekt hem aan, dit ‘Wilskracht beheerst het zenuwstelsel’. 

De man is in het dagelijks leven best een stressventje. Maar zodra hij bewust gaat ademen in een grote bak ijs, in zijn zwembroek, verandert hij in een evenwichtig wezen. Hij heeft ook een leuke manier om anderen te bewegen om hetzelfde te doen. Tragiek in zijn persoonlijk leven jaagt een passie aan om zijn lijdende medemensen te helpen in balans te komen. Deze extreme manier is de zijne. Het past bij zijn karakter….

En het is nu ook wetenschappelijk bewezen, dat zijn methode werkt! Hij is er vol van.

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hondvrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Nou ja, ik zie mezelf niet in een ijsbad zitten. Maar in het nu komen lukt me wel. Met behulp van mijn have bijvoorbeeld.

Het heerlijke heilzame nu, waar leven is. Waar we weer communiceren met onze pijnappelklier, aldus Wim Hof. Waarin pijn naar de achtergrond verdwijnt. Van je afglijdt. Het nu laaft en troost. Het nu is er altijd. Het nu heeft geen einde en geen begin. Het is er gewoon. Elke dag weer.

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Ik een rare neus?

 

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

‘Opereren is geen optie!’

 

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

 

 

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Kortjakje krijgt preek over ‘gelijkheid’ in de kerk. Inleveren dus maar, dat boek vol zilverwerk. Maar we moeten toch juist af van dat gelijkheidscomplex? Volgens Thich Nhat Hanh dan.

HOOGLANDSE KERK, LEIDEN

Mijn kerk, waar god ook een vrouw is

Zondagmorgen en Kortjakje zit op haar vertrouwde plaatsje achter in de kerk. Cowboy loopt met haar hondje in het bos en ik kan wel een stichtelijk woordje gebruiken. Het is heerlijk weer. De zomer dijt uit over de grenzen van de herfst. Volgende week begint de wintertijd, maar dat is werkelijk het enige, waaraan je de seizoenswisseling bemerkt. Gisterenmiddag zaten we hier in Huize Heks op het balkon schaars gekleed te zonnen!!!

KERK,KORTJAKJEKERK,KORTJAKJEKERK,KORTJAKJE

Henk Schouten verzorgt de viering. Het thema is gelijkheid. Een begrip, dat hier in het westen pas zijn intrede deed ten tijde van de Franse Revolutie hoor ik nu. De grote volksopstand tegen het destijds heersende fenomeen, dat een fractie van de mensheid over alle middelen beschikt. Liberté, Égalité, Fraternité: Vrijheid, gelijkheid en broederschap. Nou ja. Heb je het in de gaten? Werden wij dames toch weer uitgesloten….

KORTJAKJE

Altijd is ze ziek

Tegenwoordig is diezelfde tendens in ons eigen kikkerlandje gaande. De rijken worden rijker, de armen armer. En de vrouwen bungelen als vanouds weer helemaal onderaan de sociale ladder. De gefortuneerde elite heeft politiek de touwtjes in handen. Er zodoende zorg voor dragend, dat het beleid erop gericht blijft, dat ze nog meer poen naar zich toe harken.

Religie is sowieso wereldwijd een bron van ongelijkheid, aldus Henk. Hij noemt een heel rijtje op. Ten eerste is er meestal onderscheid tussen gelovigen en niet-gelovigen. De laatstgenoemden tellen niet mee, kunnen nooit in de hemel komen, zijn verdoemd en ga zo maar door.

DOMINEE, DONDERPREEK DOMINEE, DONDERPREEK

Dan komen we weer op de vloek van het patriarchaat:  Vrouwen worden veelal geweerd uit religieuze functies, soms mogen ze niet eens in bepaalde heiligdommen komen. In vrijwel elke godsdienst zijn vrouwen tweederangsburgers. Sinds kort hebben we binnen de christelijke kerk dan wel weer een ziel. Dat scheelt.

Moslims maken onderscheid tussen gelovige moslims, mensen met een of ander monotheïstisch geloof en de ongelovigen. De laatste zijn natuurlijk het slechtst af. Ook in dit geloof kun je beter een piemel hebben.

DOMINEE, DONDERPREEK, LAPTOP IN KERK

De toekomst

Hindoe’s hanteren een kastenstelsel. Een koe is daar veel beter af dan een onaanraakbare… Ook in deze cultuur kun je beter geen vrouw zijn. Dames worden nogal eens in de fik gestoken, als ze niet aan de verwachtingen voldoen.

Het is in feite een bizar verschijnsel, dat met name binnen religie zoveel ongelijkheid wordt gepropageerd. Je zou verwachten, dat dit juist precies andersom zou zijn. Helaas staat de gemiddelde geloofsgemeenschap bol van de scheve machtsverhoudingen.

Thich Nhat Hanh heeft het er steeds over, dat we afmoeten van het minderwaardigheidscomplex, het meerderwaardigheidscomplex en het gelijkheidscomplex. Een verfrissende insteek. Die eerste twee complexen spreken voor zich. Veel van zijn volgelingen struikelen echter over dat laatste.

Hoezo weg met het gelijkheidscomplex? Het is toch juist goed om iedereen als gelijke te zien en te behandelen? Ik ben zeker zo goed als jij. En jij doet niet onder voor mij!

DOMINEE, DONDERPREEK, DOMINEE GREMNAAT

Mijn lievelingsdominee, Dominee Gremdaat, geweldig zoals die man kan preken.

Maar zolang jij gelijk bent aan mij, ga ik nog steeds uit van jou en mij als gescheiden entiteiten. Ik zie mezelf dan als afgescheiden van de rest van de wereld en dat leidt over het algemeen tot lijden. Een druppel zonder oceaan.

Zijn oplossing voor dit moeilijke vraagstuk is Interbeing. Weg met het afgescheiden zelf. En het is waar. Als je het voor elkaar krijgt om de illusie van afgescheidenheid te doorbreken en te ervaren hoe je met alles en iedereen bent verbonden, vallen veel dingen op hun plek.

We zijn als mensen helemaal niet zo verschillend van elkaar. En ook niet van de rest van de schepping. We bestaan allemaal grotendeels uit water ofwel wolk. Er zit veel boom in ons. En steen. Etcetera…. Heks heeft momenten van genade gekend,  waarin ik die verbinding met alles en iedereen ervoer. Boeddhisten noemen het één smaak. Onze eigen Hadewijch zou het een godservaring noemen….

Dan hoef je ook niet meer jaloers te zijn. Anderen hun bezit afhandig te maken. Bang te zijn voor verlies. Kortom: Heel veel zaken gaan er dan gigantisch op vooruit.

KERK,KORTJAKJE

Maar ja. We worden van jongs af aan geprogrammeerd om een individu te zijn. Met bezit. Met grenzen. Trots met je neus in de lucht. Zwakheden verbergen we achter een façade van succesverhalen. We knijpen de kat in het donker, terwijl we schijnheilig iets aan een goed doel geven. Het liefst in het zicht van een camera.

Toch is er hoop voor ons mensen. Zolang er liefde is en mededogen. We zijn een goddelijk project in wording. De bugs/programmatuurfoutjes moeten er nog een beetje uit evolueren. De toekomst is het besef, dat we zowel druppel als oceaan zijn. Verbonden met alles en iedereen. wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.

PREEK VAN DE LEEK

Sociaal sadisme en masochisme maken dan plaats voor gezonde maatschappelijke structuren. Of zit ik te wauwelen en glijden we massaal de afgrond in? Zoals elke maatschappij, die decadent is geworden……

In het Joodse geloof bestaat het jubeljaar. Het woord alleen al vind ik geweldig. Dit heilige jaar komt eens in de vijftig jaar voor. Alle schulden van iedereen worden kwijtgescholden. Iedereen krijgt het land van zijn familie terug. Een soort sociale reset. (Leviticus 25: 1-13)

HOOGLANDSE KERK, LEIDENHOOGLANDSE KERK, LEIDEN

Ik ben er eigenlijk wel een voorstander van om dat hier ter lande in te voeren. Vooral nu het belastingstelsel er ook al op gericht is om de rijken rijker te maken. Er moet gewoon ergens ingegrepen worden.

Jesaja tenslotte is niet al te mals als het gaat om mensen, die zich verrijken ten koste van anderen: ”Zesvoudig wee over de rechtvaardigen: Wee degenen die zich huis na huis toe-eigenen, die akker na akker samenvoegen, tot er voor niemand meer ruimte is en zij alleen het land bewonen. Ik hoor de HEER van de hemelse machten zweren: ”Al die huizen zullen tot puin vervallen, zelfs de grootste en mooiste worden niet meer bewoond.” ” Etcetera. (Jesaja 5: 8-9 20-24)

Dus ben je een overrijke Christen? Dan kun je die hemel wel op je buik schrijven! Volgens Jesaja dan. Maar ja, hij was een profeet. Die hebben een vooruitziende blik…..

GOD, KINDEREN, LIEFDE

Heks ruilt drie pakjes vlooienbestrijdingsmiddelen om voor een hele winkelwagen vol kattenbrokjes. Rara, hoe kan dat? En mag dat eigenlijk wel? En van wie ?

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Gisterenmiddag rijd ik naar een tuincentrum. Al de tweede keer deze week. Ik haal daar altijd kattenvoer en houtkorrels voor in hun bak. Ook heb ik er deze zomer voor een godsvermogen vlooienbestrijdingsmiddelen gekocht. Frontline, Beophar, Advantix….. Ik heb alles bij elkaar een paar honderd euro uitgegeven voor die gekkigheid, om er vervolgens achter te komen, dat de middelen niet langer werkzaam zijn in deze contreien!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Toen ik me daar een keer over beklaagde, zei een medewerkster:’Ja, dat is bekend, die middelen zijn uitgewerkt. ‘Huh? En dan verkoop je me die troep gewoon voor honderden euro’s? Ja, in dat tuincentrum doen ze dat gewoon. Vervolgens smeert ze me een ander middel te aan, dat naar later blijkt ook niet werkt Dank je wel voor dit flutadvies. En ook feestelijk bedankt voor die vlooienplaag hier afgelopen zomer!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Deze week sprak ik opnieuw een medewerker aan op dit achterlijke advies. Deze jongeman had iets meer begrip en beloofde, dat ik de niet aangebroken verpakkingen terug mocht brengen. Helaas waren dat er maar drie van de pakweg tien. Een aantal heb ik tevergeefs gebruikt en de rest is al aangebroken. Ook bracht bij me op de hoogte, dat het middel voor honden, Advantix, dodelijk is voor katten. Ook als ze aan die hond gaan likken bijvoorbeeld!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is dat nu mogelijk’, roept Heks, ‘Ik koop datzelfde middel al jaren bij de dierenarts. En die hebben dat nooit gemeld. Ook werkte het toen prima!’ ‘Dat is een ander middel’, repliceert de gifkenner, ‘Het heet Advantage.’ ‘En het ziet er praktisch hetzelfde uit!’ concludeert Heks nijdig, ‘Wat een schandalige praktijken!’ en niet zonder gevaar. Gelukkig wassen mijn katten Ysbrandt niet al te vaak, maar ze zijn wel close met dit blaffende lid van hun familie.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Zodoende sta ik gisteren voor de zoveelste keer voor de gifbalie. De meewerkende medewerker is vrij, maar gelukkig blijkt zijn toezegging voldoende om zonder bon de doosjes weer in te leveren. Leuk vinden ze het niet. Er wordt flink heen en weer gebeld, voordat de zaak beklonken is. De caissière gaat opnieuw moeilijk doen. Ik heb een kar vol kattenbrokken, die in de aanbieding zijn. Twee voor de prijs van één.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Mag dat wel? Zoveel van die aanbieding meenemen?’ zegt ze pissig, ‘Volgens mij is het maximaal vier zakken per klant!’ Njjdig bladert ze in hun krantje met voordeeltjes en reclame. Er staat niets in over een maximale hoeveelheid af te nemen artikelen. Er is ook nergens een bordje te bekennen. Haar opgetrommelde collega weet ook van niets. Ze baalt als een stekker.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is het nu mogelijk, dat ze dit allemaal meekrijgt voor het retourneren van drie doosjes vlooienmiddel? En ze krijgt ook nog tien euro terug!’ sist ze verontwaardigd in het oor van haar collega. Ik kan haar prima verstaan. Wat een hork! Kan je overigens nagaan hoe belachelijk duur die vlooienzooi is en hoe schandalig het is om dit te verkopen, terwijl je weet dat het niet werkt!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Ik heb toch zo’n 150 euro door de plee gespoeld. En zwaar moeten investeren in allerlei andere dure middelen om die vlooienplaag weer onder controle te krijgen. Voorkomen is goedkoper dan genezen in deze……

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Die drie doosjes vlooienpipetten zijn goed voor 85 euro retour! ‘Was het soms een aanbieding?’ probeert de kassamedewerkster nog, in een ultieme poging me dit bedrag door de neus te boren. ‘Nee hoor,’ liegt Heks en laat zich het volle bedrag terugbetalen. Om het direct weer uit te geven aan een waanzinnige berg kattenvoer. Een heerlijk leugentje. Niet goed voor mijn schone geweten, maar geweldig voor mijn humeur!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

 

KASSAV speelt in Den Haag en Frogs neemt Heks en Cowboy mee. Een in de schoot geworpen uitje!

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

OLYMPUS DIGITAL CAMERABeeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Zaterdagavond nodigt Frogs ons uit voor een heel geinig concert van de band Kassav in Het Congrescentrum in Den Haag. Vrijkaartjes! Heks kookt roti zonder pannenkoek en Cowboy snijdt de groenten. Het hele huis ruikt zoet naar kerrie als onze kikkervriend arriveert om een hapje mee te eten. De maaltijd is heerlijk!

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Om acht uur rijden we de stad uit. Onderweg hoor ik de heren babbelen over muziek, stromingen, bands. Ken je die en die? Heks ligt lui uit te buiken achterin die enorme groene auto van Frogs. Hij biedt aan ons voor de deur af te zetten. Hij gaat de auto verderop parkeren, vlak bij het beeld van Nelson Mandela.

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

“Er liggen allemaal bloemen bij, Heks, ik ga er vandaag een bos neerleggen…’ Dat willen wij natuurlijk meemaken. Zodoende wandelen we gedrieën langs het beeld richting concert. Frogs heeft een mooi gedicht geschreven. Hij wil het stilletjes met de bloemen neerleggen, maar wij willen het natuurlijk horen. Laat maar klinken die mooie woorden!

Band Kassav, Den Haag, december 2013

We maken een paar vrolijke foto’s met het enorme beeld, om de man te eren. Hij lachte zelf zo graag!

Daarna wonen we een heerlijk concert bij. Frogs staat met zijn aantekeningenboekje in de aanslag, want hij is natuurlijk wel aan het werk. Hij schrijft er later dit artikel over. Af en toe doen we even een salsadansje tussendoor. Cowboy zwiert ook al met me in de rondte. Zalig hoor, zo’n avondje uit.

Band Kassav, Den Haag, december 2013

Band Kassav, Den Haag, december 2013Band Kassav, Den Haag, december 2013

Nelson Mandela sterft op naamdag van goedheiligman. De wereld is een rijk mens armer….. De goede Sint is ons niet vergeten. Alleen werken de weergoden niet bepaald mee. Van uitstel komt niet altijd afstel gelukkig……

images-306 images-304

Vrijdagmiddag vertrek ik met Frogs richting Amsterdam. We gaan Sint vieren bij de Cowboy. Eigenlijk was het de bedoeling het donderdag te vieren, maar onze surfrockende vriend was gestrand op het Centraal Station in Amsterdam. Elk kwartier werd hem een vertrekkende trein beloofd, maar het waren loze beloftes.

Na een paar uur (!) was hij het zat. Zielig en eenzaam zat hij thuis met zijn gedichtjes en cadeautjes. Heks en Frogs vermaakten zich opperbest met heerlijk eten, pepernoten, chocoladetaart en bisschopswijn. Maar we kregen toch een beetje medelijden en hebben toen maar besloten een dagje te wachten met het uitpakken van de presentjes.

Later die avond kijk ik urenlang naar allerlei programma’s naar aanleiding van het sterven van Nelson Mandela. Wat heeft hij toch altijd een vrolijke overhemden aan! De wereld is een rijk mens armer……

images-305 images-308

Zodoende heb ik vrijdag alles in de enorme auto van Frogs geladen. Het eten, de taart, de wijn en alle geschenken. We geven elkaar piepkleine cadeautjes met een lekker gemeen gedicht. Grappig mag ook…. We rijden rond half vijf de stad uit en verwachten een mega-file, maar blijkbaar is iedereen extra vroeg vertrokken vandaag: De weg is zo goed als leeg!

Nadat alles uit de auto is gekieperd, gaat Frogs op zoek naar een parkeerplek. Ook nu vrezen we het ergste, maar hij vindt gewoon een plekje! Vandaag zijn de goden met ons. en dat is maar goed ook, want de Kikker moet alweer om half negen elders zijn.

images-307 images-303

Na een heerlijke maaltijd is het dan zover: We geven elkaar presentjes en nemen malkander in de maling. Heerlijk!!!  Nadat Frogs vertrokken is dweilen Cowboy en Heks voor de TV, op zoek naar een leuke film. We vinden een vrij goeie documentaire over Mandela op BBC, tussen allerlei onuitstaanbaar geëikel in praatprogramma’s in de trant van ‘mijn vriend Nelson Mandela’ bladiebla….. Het wonderlijke fenomeen, dat mensen persoonlijke aandacht slepen uit dood of ongeluk van een ander…..

Ik heb al de grootst mogelijke onzin voorbij zien komen over deze man. Iemand vond Obama zijn opvolger bijvoorbeeld, een giller natuurlijk. Persoonlijk ken ik maar 1 persoon, die in dezelfde orde van grootte valt, mijn leraar Thich Nath Hanh. Toevallig ook een hele bescheiden man……. Tijdens het kijken naar de documentaire word ik weer getroffen door het feit, dat Mandela het voor elkaar heeft gekregen, dat mensen elkaar gingen vergeven. In plaats van te lijf. Hoe is het mogelijk!

images-302 images-301

Het is iets, dat Thay ook predikt, compassie en vergeven. Een essentieel streven  in een mensenleven. Toch is het vaak niet te doen. Vooral als de personen in kwestie geen greintje spijt hebben van hun daden en gewoon door gaan met hun malafide acties.

Unknown-94images-309

De laatste tijd denk ik weer veel na over vergeven, Ik moet weer eens aan de bak met dat begrip. Tot mijn verbazing ontdek ik, dat het soms gemakkelijker is om wildvreemden de meest verschrikkelijke overtredingen kwijt te schelden, dan een dierbare een klein vergrijp. Dat laatste heeft mijns inziens met verwachtingen te maken. Deze bijstellen of helemaal overboord kieperen zou ook wel eens heel erg kunnen schelen in de frustratie voorafgaand aan vergeving…..

Nelson-Mandela-by-Eli-Weinberg-1961-II