‘Verboden te huilen, verboden te kniezen, verboden je goede humeur te verliezen….’ schreef mijn vader in mijn poëziealbum . Niet dat hij zich er altijd aan hield, maar het is een goed streven. Heks wil niet als zuurpruim door het leven. Werk aan de winkel dus!

‘Zo Heks, je lijf voelt veel beter aan dan pakweg zes weken geleden,’ tevreden kijkt mijn fysiotherapeute me aan. Ze heeft me net weer grondig gemarteld. ‘Met name je onderrug zit in de lift. Er zit weer wat beweging in die plank…. ‘ Mooi zo. Blijkbaar begint die bijna chronische stress uit mijn lijf te trekken.

Recente ontwikkelingen alsmede het mooie weer hebben een heilzaam effect. Ik krijg weer zin in het leven. ’s Avonds loop ik langs het strand te flaneren. Ik pik weer eens een terrasje mee. En ik kan weer schateren zonder spierpijn te krijgen wegens gebrek aan training der lachspieren.

Nu zie ik ook wel de noodzaak van deze ontwikkeling in. Ik wil geen verbitterd oud wijf worden. Die zijn er al genoeg. Menopauzale monsters met een door hormonale insufficiëntie veroorzaakte zuurpruim in plaats van vagina tussen de benen. Gisteren heb ik het met twee van zulke types aan de stok gehad. Ik hoefde er niet eens iets voor te doen!

De eerste pruim beloert me geruime tijd terwijl ik wat kruidenplantjes uitzoek bij de bloemist. Ik heb mijn fiets achter de veilingkar geplaatst. In de schaduw, zodat Varkentje het niet te warm krijgt. Hij zit eraan vastgebonden… Voorzichtig pak ik de mooiste exemplaren eruit. Het mens blijft loeren.

Zou zij soms die kruidenplantjes willen hebben? Nou ja, er staan er nog genoeg. Maar nee, ze pakt een grote paarse petunia. Kleurt precies bij haar samengeknepen pruimenmondje. Zo mondje, zo kontje….

Tot mijn verbazing begint het secreet tegen me aan te prossen. Ze gaat zo dicht op me staan dat het onaangenaam wordt. ‘Ga nu eens weg,’ zegt ze uiteindelijk, terwijl ik geen kant op kan. Klem tussen de veilingkar, mijn fiets en die taart. ‘Laat mij er nu eens bij, zet die fiets weg,’ commandeert de sergeant-majoor van lik m’n vestje en dan m’n oor. Vast moeder geweest van een groot gezin: Kan niet anders dan commanderen en is gewend haar zin te krijgen.

Het valt me nog mee dat ik geen oplawaai krijg tijdens 1 van haar charges. Als een tank rolt ze af en aan, terwijl ik mezelf uit mijn benarde positie verlos. Zwijgend verplaats ik mijn fiets een meter. Nu zit Varkentje in de zon.

Overdreven foute reactie van het klotewijf verder vertrekt ze abrupt met haar petunia. Geen idee waarom ik nu eigenlijk mijn fiets moest verplaatsen behalve dan om haar haar zin te geven. Ze heeft de kruidenplanten geen blik waardig gekeurd……

‘Wat een raar mens,’ zeg ik tegen de verkoper. Hij werpt me een berustende blik toe. Blij dat dat lastige wijf is opgehoepeld. ‘Reis je wel eens met de trein?’ Hij geeft me een paar bonnenboekjes vol voordeelcoupons mee. Als goedmakertje denk ik.

Even later heb ik weer beet met een secreet. Ik ga mijn Havermikske ophalen in de biowinkel. Er komt een vrouw binnen met een Vietnamese hoed op haar knoestige kop. ‘Wat een mooie hoed, mevrouw,’ complimenteer ik haar, ‘Bent u soms in Plumvillage geweest?’

Het mens kijkt me nijdig aan. ‘Iedereen heeft maar commentaar op die hoed, belachelijk, mensen zijn niks gewend. Leiden is toch zo’n stomme stad. Je zou denken dat men hier wel iets kan hebben, maar nee. Ik heb zonneallergie, daarom draag ik die hoed.’

Pissig gaat ze achter me in de rij staan. Ik kijk in haar chagrijnige rotkop onder die prachtige hoed. Mijn ‘Ik heb ook zo’n hoed, ze zijn geweldig, iedereen in Plumvillage loopt ermee op zijn kop,’ maakt geen indruk.

Mijn verhaal is aan dovemansoren besteed. Plumvillage interesseert haar niet. Ze heeft geen idee waar ik het over heb en dat wil ze graag zo houden. ‘Ik heb niets met trends,’ zegt ze beledigend. Ok dan.  Je kunt het krijgen zoals je het hebben wilt. Stom stuk verdriet.

‘Plumvillage is geen trend, het bestaat al zeker veertig jaar. En Boeddhisme is al helemaal geen trend te noemen,’ zeg ik bits. Ik draai me om en laat haar in haar zurige maandverbandensopje gaar koken. Wat een hopeloze taart. Zo wil ik niet worden!

De dames achter de kassa grijnzen me meelevend toe. Zij worden ook niet vrolijk van deze vreemde walgvogel. Ze negeren de hoed. Een gewaarschuwd mens telt voor twee…..

Weg met mijn eigen innerlijke zuurpruim. Overlevende uit het land der duisternis. Ik  heb besloten weer eens wat leuke dingen te gaan doen. Eerst ga ik een keertje uit met een hele leuke man. Dat zit al een tijdje in de pen, maar het kwam er maar niet van. Gewoon voor de gein. Wat positieve aandacht voor de verandering.

Ook ga ik wat nieuwe initiatieven ontplooien. Wat verse uitdagingen om het leven weer spannend te maken. Alles om niet te verzuren; De zoetheid van het bestaan opzoeken om niet te verbitteren.

Laat alle zuurpruimen en bitterkoekjes maar de Rambam krijgen. Ik fluit mijn eigen  liedje. Een nieuwe lente en een nieuwe geluid!

 

 

Peinzen over pijnlichamen. Pijn op de pijnbank. Mijn pijnlichaam ontleed. Schreeuwen schreeuwt om aandacht. Verwachtingen houden ons maar weg bij de realiteit. Beter is het in het hier en nu onvolkomenheden toe te geven. Want wat in het vitvat zit verzuurt wel degelijk. En oude woede is als mosterd na de maaltijd……..

vrouwtje bezemsteelvrouwtje bezemsteel, heks

Begin jaren negentig loopt Heks stage bij een landelijk bekende toverkol. Dit vrouwtje bezemsteel komt zelfs wel eens op televisie, zoals die keer bij Paul de Leeuw als paardenfluisteraar. Ze heeft al heel jong een dijk van een praktijk als paranormaal genezeres opgebouwd. Het is een hele leuke meid. Heks heeft het getroffen met haar stageplek!

SCHREEUW, brullen SCHREEUW, brullen

Na de stage ga ik een tijd bij haar in behandeling. Aanleiding is een opmerking, die ze een keertje maakt over mijn onvermogen te reageren op pijnprikkels. ‘Heks, als ik je hier ter plekke keihard recht in je gezicht sla, dan denk je: Dat doet Karin niet! Pas als je weer thuis bent, over pakweg twee uur, dringt het tot je door, dat ik je toch echt een oplawaai heb verkocht. De tijd om te reageren is dan al lang verstreken!’

dokter shock

Jaren later op de Filipijnen ontmoet ik een beroemde tovenaar. Hij is ook geneesheer-directeur van een zeer gerenomeerd ziekenhuis in Manilla. In dat land doen ze niet zo moeilijk over animistische tendenzen in de gezondheidszorg. En dat levert opmerkelijke, kleurrijke en zeer begaafde artsen op!

dokter shock

Als de goede man geen ziekenhuis aan het bestieren is, dan houdt hij zich bezig met de meest vreemde alternatieve geneeswijzen. Zoals tijdens het healing seminar in Manaoag georganiseerd door zijn goede vriend Alex Orbito.

Eén van zijn toverkunsten behelst een behandeling met elektroshocks. Wanhopig als ik ben na toen al zeker vijftien jaar ME, wil ik me wel wagen aan deze naar het zich laat aanzien zeer pijnlijke therapie. Uit zijn behandelhokje klinken de meest ijselijke kreten geslaakt door zijn arme slachtoffers. Je kan het prima horen, want er hangt alleen een gordijntje voor het kot.

SCHREEUW, brullen

De marteldokter sluit elektroden aan op mijn heksenlijf en begint met een stevige stroomstoot. Ik geef geen kik. Hij voert het voltage op. Nog steeds geen reactie. Ik voel het wel degelijk, maar reageren doe ik niet. Nieuwsgierige gezichten duiken op vanachter het gordijntje. Geen geschreeuw en gegil? Dat willen zijn collega’s wel eens zien. Hij krijgt uiteindelijk wel een beetje gepiep uit me, maar echt tevreden stemt hem dat niet.

Als ik hem een week later in Manilla tref spreekt hij zijn verbijstering uit over de hoge pijngrens van Heks. ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien’, klaagt hij tegen Joyce, mijn flamboyante Amerikaanse heksenvriendin, ‘Normaal gesproken schreeuwen mensen moord en brand, maar deze vrouw geeft geen enkele reactie. Ik kan er nog niet bij. Hoe is dat mogelijk?’

SCHREEUW, brullen

Geen idee. In medische kringen wordt juist altijd beweerd, dat ME patiënten aanstellers zijn! Ze piepen bij het minste of geringste! Dat is al heel lang de enige verklaring voor het feit, dat ze zich zogenaamd beroerd voelen, zonder dat de wetenschap kan achterhalen wat er mis met hen is.

Al hebben ze intussen ook wel aanwijzingen gevonden, dat onze hersenen heel veel pijnprikkels afvuren, ondanks het ontbreken van een directe lichamelijke oorzaak. Of lang nadat er een lichamelijke pijnprikkel is geweest. Alsof de hersenpan in een pijnloop blijft steken!

be proud

Heks weet al lang, dat ze geen watje is. Ik kan idiote hoeveelheden pijn verstouwen. Misschien een oud overlevingsmechanisme. Ook gunde ik agressors mijn tranen niet! Heks is altijd extreem trots geweest. Een lastige karaktertrek.

Gelukkig lig ik tegenwoordig wel te schreeuwen tijdens de behandelingen van mijn orthopedische fysiotherapeut. Als enige in de hele wereld is het hem gelukt om me dit soort reacties te ontlokken. Maar hij is dan ook echt heel erg gemeen. Hij weet tot op de millimeter precies waar hij me moet raken……

SCHREEUW, brullen

Ook leer ik eindelijk, dat mensen je soms gewoon pijn doen en dat je daar maar beter op kunt reageren. Met horten en stoten doe ik dat dan ook. Misschien wat te heftig naar andermans smaak. Maar ja, dat is ook logisch na al die jaren verlamming. Groot kans dat er ook een hoop achterstallige pijn schreeuwt om aandacht. Of schreeuwt om een schreeuw!

SCHREEUW, brullen

 

Tegelijkertijd realiseer ik me ook, dat mijn omgeving niet gewend is lik op stuk te krijgen als ze lopen te eikelen. ‘Dat doet Heks niet, wat gaan we nu krijgen?’

Mijn ‘Dat doet die of die niet’ zit ook nog steeds ergens ingebakken in mijn reactiepatroon. Maar het gaat de goede kant op!

SCHREEUW, brullen

 

 

Heks ruilt drie pakjes vlooienbestrijdingsmiddelen om voor een hele winkelwagen vol kattenbrokjes. Rara, hoe kan dat? En mag dat eigenlijk wel? En van wie ?

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Gisterenmiddag rijd ik naar een tuincentrum. Al de tweede keer deze week. Ik haal daar altijd kattenvoer en houtkorrels voor in hun bak. Ook heb ik er deze zomer voor een godsvermogen vlooienbestrijdingsmiddelen gekocht. Frontline, Beophar, Advantix….. Ik heb alles bij elkaar een paar honderd euro uitgegeven voor die gekkigheid, om er vervolgens achter te komen, dat de middelen niet langer werkzaam zijn in deze contreien!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Toen ik me daar een keer over beklaagde, zei een medewerkster:’Ja, dat is bekend, die middelen zijn uitgewerkt. ‘Huh? En dan verkoop je me die troep gewoon voor honderden euro’s? Ja, in dat tuincentrum doen ze dat gewoon. Vervolgens smeert ze me een ander middel te aan, dat naar later blijkt ook niet werkt Dank je wel voor dit flutadvies. En ook feestelijk bedankt voor die vlooienplaag hier afgelopen zomer!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Deze week sprak ik opnieuw een medewerker aan op dit achterlijke advies. Deze jongeman had iets meer begrip en beloofde, dat ik de niet aangebroken verpakkingen terug mocht brengen. Helaas waren dat er maar drie van de pakweg tien. Een aantal heb ik tevergeefs gebruikt en de rest is al aangebroken. Ook bracht bij me op de hoogte, dat het middel voor honden, Advantix, dodelijk is voor katten. Ook als ze aan die hond gaan likken bijvoorbeeld!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is dat nu mogelijk’, roept Heks, ‘Ik koop datzelfde middel al jaren bij de dierenarts. En die hebben dat nooit gemeld. Ook werkte het toen prima!’ ‘Dat is een ander middel’, repliceert de gifkenner, ‘Het heet Advantage.’ ‘En het ziet er praktisch hetzelfde uit!’ concludeert Heks nijdig, ‘Wat een schandalige praktijken!’ en niet zonder gevaar. Gelukkig wassen mijn katten Ysbrandt niet al te vaak, maar ze zijn wel close met dit blaffende lid van hun familie.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Zodoende sta ik gisteren voor de zoveelste keer voor de gifbalie. De meewerkende medewerker is vrij, maar gelukkig blijkt zijn toezegging voldoende om zonder bon de doosjes weer in te leveren. Leuk vinden ze het niet. Er wordt flink heen en weer gebeld, voordat de zaak beklonken is. De caissière gaat opnieuw moeilijk doen. Ik heb een kar vol kattenbrokken, die in de aanbieding zijn. Twee voor de prijs van één.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Mag dat wel? Zoveel van die aanbieding meenemen?’ zegt ze pissig, ‘Volgens mij is het maximaal vier zakken per klant!’ Njjdig bladert ze in hun krantje met voordeeltjes en reclame. Er staat niets in over een maximale hoeveelheid af te nemen artikelen. Er is ook nergens een bordje te bekennen. Haar opgetrommelde collega weet ook van niets. Ze baalt als een stekker.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is het nu mogelijk, dat ze dit allemaal meekrijgt voor het retourneren van drie doosjes vlooienmiddel? En ze krijgt ook nog tien euro terug!’ sist ze verontwaardigd in het oor van haar collega. Ik kan haar prima verstaan. Wat een hork! Kan je overigens nagaan hoe belachelijk duur die vlooienzooi is en hoe schandalig het is om dit te verkopen, terwijl je weet dat het niet werkt!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Ik heb toch zo’n 150 euro door de plee gespoeld. En zwaar moeten investeren in allerlei andere dure middelen om die vlooienplaag weer onder controle te krijgen. Voorkomen is goedkoper dan genezen in deze……

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Die drie doosjes vlooienpipetten zijn goed voor 85 euro retour! ‘Was het soms een aanbieding?’ probeert de kassamedewerkster nog, in een ultieme poging me dit bedrag door de neus te boren. ‘Nee hoor,’ liegt Heks en laat zich het volle bedrag terugbetalen. Om het direct weer uit te geven aan een waanzinnige berg kattenvoer. Een heerlijk leugentje. Niet goed voor mijn schone geweten, maar geweldig voor mijn humeur!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

 

Ontspannen middag met orale dames. Stevig wandelen langs het strand. Gezellig kakelen in een duinpan. Een bloemenzee tot besluit!

kippen, oud hollandse kippen in hokVandaag is het prachtig weer. En dat is maar goed ook. Ik ga met de OB-meisjes een strandwandeling maken. We hebben afgesproken bij de Wassenaarse Slag. De delegatie is flink uitgedund. Van de pakweg acht gegadigden zijn er nog maar drie over….

kippen, oud hollandse kippen in hokroze tulpen, pink tulips

Maar dat mag de pret niet drukken. Het is net zoiets als met de goddelijke tekst uit de bijbel Mattheus 18:20 ; ‘Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn naam, daar ben ik in hun midden.’

Zo is ook in dit kleine gezelschap de orale geest levendig. (OB: Orale Beweging).

We sjouwen een enorm stuk langs de vloedlijn. Ysbrandt is door het dolle. Hij jaagt achter de bal, grif gegooid door mijn hondsdolle vriendin. Dol op viervoeters. Mijn Varkentje heeft mazzel!

geel rode tulpen, yellow red tulipswhite and pink tulips, wit rose tulpenvrouw met tulpen tussen de bloementransportband in bloemenverwerkingsbedrijf

Lui rusten we uit achter een stuk duin. Het zonnetje schijnt. We kwetteren er lustig op los. Terug met de wind in de rug. 1 vriendin moet naar huis, Dus uiteindelijk blijven Fiederelsje en Heks over.

We zoeken een heerlijk terras op en mijn vriendin verwent me met muntthee en frietjes. Ys krijgt er ook een paar. De middag riekt naar volmaaktheid.

Maar het is nog niet gedaan. Zie je de licht Belgische woordkeus van Heks? Dat komt door een middag in het gezelschap zijn van haar Vlaamse vriendin…. We gaan nog even langs bij de knappe bollenboer. We trakteren onszelf op een enorm pak papagaaientulpen. Heks loenst nog eventjes naar een bos hyacinten, die ruiken zo lekker. Maar ik moet bezuinigen, dus die laat ik staan.

mooi meisje tussen de bloemenmooi meisje tussen de bloemenhyacinten, hyacintsnarcissen, narcissus

 

Nadat ik mijn vriendin thuis heb gebracht, doe ik op weg naar huis een paar boodschappen. Ik zie een enorm pak hyacinten voor vijf euro. Dat kan ik niet weerstaan! Als ik de bestelling plaats bij de bloemenman, geeft hij met twee pakken voor de prijs van 1. Wauw!

We maken een uitgebreid kletseraatje over de bloemenbranche. Vroeger stond hij altijd in de Haarlemmerstraat, maar door een nare wethouder zijn ze van die plek verjaagd. Schandalig natuurlijk. Ze baatten daar al zeker dertig jaar een kraam uit. Ik ken de medewerkers stuk voor stuk. Kende blijkt nu, want een paar van die oude baasjes zijn plotseling overleden. 😦

prinses Irene tulpbloemenwinkeltjebloemenwinkeltje

Zo zit Heks dan in een huis met vijftig bloeiende hyacinten. Ik heb een enorme schaal op de keukentafel gezet. En nog is het niet gedaan!

Morgen ga ik nog eens wat vazen vullen. En de tulpen in een enorme glazen bak gooien. Maar nu is het mooi geweest. Er komt een bericht binnen van WordPress. Mijn statistieken gaan door het plafond! Nieuwsgierig check ik het aantal bezoekers. En inderdaad. Mijn stukje over de ‘Band of Liberation’ is een hit. Het hele muziekcorps zit het te lezen. Dat tovert een gilmlach op mijn gezicht.

Een mooi einde van een zonnige dag in een huis vol geurende bloemen…… Op het fornuis staat een enorme pan verse tomatensoep. Morgen komt mijn lief. Hoera! Joepie!

vrouw met bos bloemen in bloemenwinkeltjerode papagaaientulpen, roze tulpenvrouw met bos bloemen in bloemenwinkeltje