Heks ontwaakt met een kater in haar snater. IJzeren pin steekt binnenin een krater in haar tater. Maar de echte flater komt later. Het is geen gewone ouderwetse alcoholvrije ME kater…. Nee. Ik heb raar gedroomd. En: Voorouderaltaartje krijgt gezellig staartje.

‘Hoe laat hadden we ook alweer afgesproken? Er staan twee tijdstippen in mijn agenda, 11 uur en 12 uur….’ beantwoord ik de app van mijn homeopaat. Ze maakt me attent op de defecte lift in het gebouw, waar haar praktijk gevestigd is. Is dat bezwaarlijk? Nee, we komen die spekgladde houten wenteltrap wel op. Er weer af wordt moeilijker. Vooral voor VikThor.

We besluiten het te houden op half 12. Fijn. Hoef ik me niet zo te haasten. Ik ben niet vooruit te branden vandaag. Word wakker vanuit een rare kleverig trage droom, waarin ik bij voortduring kotsmisselijk ben. Met een wee gevoel in de maag strompel ik naar de keuken.

Ik voel me echt niet lekker. Bovenop de dagdagelijkse ME kater. Onwel. Onpasselijk. Waarover heb ik in godsnaam liggen dromen?

Ik kom er niet achter, maar heb een vaag vermoeden. Het zal mijn misselijkmakende familie wel zijn. Misschien moet ik er wat van die opgeblazen boeren uitlaten. Opboeren. Burpend zet ik koffie. O jee. Nu krijg ik ook nog de hik…….

Een luchtig begin van de dag in elk geval.

Ik hijs me in mijn kleren, maar ze vechten terug. Worstelend en stoempend werk ik me in een leuk jurkje. Op zich een goed teken, dat ik iets leuks aan trek, ook al vraagt aankleden veel van mijn schouders en ellebogen. Ik loop al weken in mijn praktische muizenpak. Grijs, grijs, grijs. En wijd. Vandaag ben ik echter een ranke aubergine.

Oh, nu moet ik toch nog opschieten. Mijn vage plan om op de fiets te gaan valt in duigen. Snel schiet ik een jas aan. Ook al aubergine van kleur. Nu nog een baret in hetzelfde palet en Heks is er klaar voor. Mijn kleine viervoetige vriend staat al naast me te springen. Hoera. We gaan op stap. Altijd heerlijk volgens mijn hondje.

Onderweg knikker ik mijn blafbeest nog eventjes een bos in. Vrolijk draait hij een drolletje. Uitgelaten scheurt hij door het vlammende struweel. Wat is het bos mooi. Al die kleuren. Herfst! Favoriet bij Heks!

Niet veel later klimmen we de massieve houten wenteltrap op naar de praktijk van mijn homeopaat. Ze staat ons al in de deuropening op te wachten. VikThor is door het dolle. Hij komt zo graag in deze prachtige oranje ruimte vol licht, lucht en liefde. Hij is dol op mijn behandelaar. Ik ook. Ik zoen haar op beide wangen.

We pakken elkaar even lekker beet. Het is al een hele tijd geleden, dat ze praktijk hield. Een sabbatical en een daaropvolgende periode met fysieke problemen hebben wat dat betreft roet in het eten gegooid. ‘Fijn, dat je er weer bent,’ zeggen we tegen elkaar. En ‘Wat ben je mooi roze,’ versus ‘Wat ben je mooi aubergine….’

Vervolgens kletsen we een hele tijd. Langzaam gaat dit over in de behandeling. Ik vertel de laatste ontwikkelingen in mijn persoonlijke proces en mijn homeopaat zoekt daar dan een passend middel bij. Om het proces te ondersteunen of te bespoedigen.

Ik vertel haar over de moeite, die ik heb met mijn eigen persoontje. ‘Ik heb mezelf echt wel eens leuker gevonden in het verleden. Zelfs als ik iets goeds voor iemand doe, iemand een hart onder de riem steek bijvoorbeeld, voel ik me vreselijk achteraf. Alsof ik door de mand kan vallen, alsof het niet waar is, terwijl het dat wel is, alsof……’ ik zoek naar de juiste woorden, maar vind ze niet.

Ik doe nog een poging, ‘Omdat het me niet meer lukt om eindeloos loyaal van bepaalde mensen te houden….. voel ik me schuldig of minstens slecht……. kan ik niet goed met mezelf door een deur….’

‘Die hekel aan jezelf en die zelfhaat,’ mijn therapeute schrijft intussen dingetjes op,’ het is eigenlijk wel bijzonder, dat je het zo goed kunt voelen. Iedereen heeft in mindere of meerdere mate last van zulke gevoelens, maar ze zijn meestal diep weggestopt….’

Heks weet het. Die weggestopte gevoelens zijn echter wel een vruchtbare voedingsbodem geweest van mijn walgelijke pleasegedrag. Open en bloot zorgen deze gevoelens misschien voor schaamte en nog meer zelfhaat, maar alles is beter dan tot in lengte van dagen je dagen doorbrengen als deurmat, voetveeg of in het beste geval rode loper.

Er gebeuren ook hele goede dingen. Ik vertel haar over de familieopstelling op de heksenschool, waar mijn casus werd behandeld. Hoe dat de boel aardig in beweging heeft gezet. Hoe ik eindelijk korte metten begin te maken met mijn volgens de paragnost Peter van der Hurk ‘achterlijke loyaliteit naar Jan en Alleman’.

‘Ik kreeg een hele leuke reactie op mijn blog. Nu krijg ik zelden reacties. En als iemand dan al eens reageert is het meestal in de trant van ‘Goed verhaal, grappig, leuk geschreven’ of iets dergelijks. Maar deze reactie was anders….’ Ik diep mijn telefoon op uit mijn tasje. Snel zoek ik het geschrevene op. ‘Luister…’

©Toverheks.com

‘Dankjewel heks voor je altijd prachtig geschreven verhalen over je worstelingen. Weer eens wat anders dan al die prietpraat van merendeels in een veilige omgeving afgestudeerde ‘deskundigen’ psychopathie. Ik lees je verhalen altijd met een brede grijns. Wraak! dank zij jou op mijn familie vol zieke of karakterloze idioten. Dankjewel!’

‘Zo leuk. Pas later viel het kwartje over dat woord wraak. Ik verwoord dingen ook voor haar, zij moet vergelijkbare ervaringen hebben….. ‘ ik zoek alweer de juiste woorden, ‘En mijn schrijfsels doen haar goed. Mijn ‘de draak steken’ met mijn rariteitenkabinet is tevens een soort zoete wraak op haar kwelgeesten…….’

‘Die blogjes schrijven kost me overigens al enige tijd de grootste moeite. Het voelt ook echt als een worsteling.’

‘Maar toch wil ik het doen. Ook al zijn het niet meer de overwegend gezellige opbeurende blogjes van voorheen. Mijn vrienden en familie lezen het allang niet meer….’ ik lach, Heks heeft liever een onbekend publiek, ‘Ik heb altijd gezegd, dat ik al blij ben als er 1 mens iets aan heeft……’

Maar het doet me vooral goed, dat ik deze dame flink aan het lachen maak. Lachen is het beste medicijn, dat er bestaat. Het helpt mij door de meest zwarte periodes heen. Al je spieren ontspannen als je lacht. Behalve je lachspieren. De maar doordenderende trein van het harde bestaan loopt even uit de rails…….

Het is een tijd van grote kosmische veranderingen volgens mijn behandelaar. Ik ben niet de enige, die met grote thema’s worstelt.

‘Ik ben bezig met het maken van een voorouderaltaar van kiezelsteentjes, van mijn toverjuf geleerd,’ vertel ik tot slot, ‘Ik denk, dat ik eerst een klap op die steentjes ga geven. Dat heb ik dan weer van een Duitse architect, die een pyramide heeft gebouwd op de Filipijnen. Ik was daar met hem voor een healingfestival….’

‘Om de pyramide lag een breed pad van grote kiezelstenen. De stratenmakers moesten van die architect op elke steen een klap geven met een hamer, om de stenen in de juiste trilling te brengen. Maar zodra de goede man niet keek, gaven de werklui daar de brui aan. Wat een flauwekul’ moeten ze hebben gedacht. De bouwkundige kon echter precies aanwijzen, waar ze met die steentjes in de fout waren gegaan…….’

En dan moesten ze er alsnog een klap op geven……

Ja, mijn voorouderaltaar. Ik ben bezig een plek vrij te maken hiervoor in mijn boekenkast. De steentjes liggen klaar in een grote schaal. ‘Je kunt dan zo’n steentje, dat een bepaalde voorouder representeert oppakken, eventjes koesteren of een beetje zachtheid geven. Je kunt zelfs met je hand over het veld bewegen en voelen waar de stagnatie zit. Of de kracht….’

Er is nog een oefening, die steeds voor mijn geestesoog zweeft de laatste tijd. ‘Touching the earth’ in de traditie van Thich Nhat Hanh. Ik heb em geleerd van Sister Chan Khong, die ijzersterke representante van onze Grote Moeder.

‘Stel je je ouders voor, niet zoals ze nu zijn of zoals ze geworden zijn, boos of bitter, teleurgesteld, gebroken….. Stel je je ouders voor zoals ze waren, toen ze jong waren. Nog maar net volwassen. Je moeder als een jong meisje met stralende ogen, vol idealen. Je vader als jonge man, fris en met zijn eigen idealen….’

Tegen die tijd stonden al haar leerlingen te snotteren. Heks incluis. ‘Touch the earth’, klonk dan haar zangerige stem, waarop de hele goegemeente op de knieën ging om met het voorhoofd onze Grote Moeder aan te raken. ‘Oh moeder, ik geef de aarde al uw woede en manipulaties….. Oh vader, ik geef de aarde uw slaag en vernedering…….’

Een geweldige oefening. Veel uitgebreider dan hierboven beschreven. Zo verbind je je ook met je geboortegrond ofwel de voorouders van je land en tot slot met je spirituele voorouders….. Volgens Sister Chan Khong ben je na drie weken dagelijks dit ritueel doen in no time van al je ellende met voorouders af……..

Aardewijsheid: Altaar, kleuren en symbolen.

 

 

 

 

Heksen houden zonder meer van kwee-appels en kweepeer. Twee heksjes in een boom: Begerig komen ze op stoom. Wat een rijkdom: Het is een droom!

Vrijdagmorgen gaat de bel. Ik steek mijn hoofd uit het raam. Fiederelsje staat in de steeg. Mijn hulp en ik zijn net druk bezig om mijn huis op te ruimen. Het is een gigantische harige bende zo vlak voordat de stofzuiger er doorheen wordt gejaagd. Geen ideale omgeving voor iemand met een stevige kattenallergie. Toch komt mijn uiterst allergische vriendin hoestend en proestend binnen.

‘Dat is niet van de katten, hoor. Ik ben gewoon snipverkouden. Geef me maar geen zoen.’ Vervolgens deponeert ze vol flair een enorme pot pruimenjam op de keukentafel. De supervariant. Met cognac. Jammie!

‘Ja, ik ben toch jouw persoonlijke hofleverancier. Dus ik dacht er moet maar weer een potje komen. Net gisteren gemaakt.’ Kijk, dat is nu zo mooi van heksige vriendinnetjes. Die voelen precies aan wanneer de eerder geleverde potjes jam leegraken!

‘Ik heb wat kweeperen voor je,’ Heks heeft ook een verrassing in petto, ‘ik weet dat je daar gek op bent. Van True gekregen. Eigen oogst uit haar magische tuin.’ Mijn vriendin is verrukt. Kweeperen zijn bijna nergens te krijgen in ons globaliserende kikkerlandje. En het is toch zo’n mooie vrucht. Je kunt er de lekkerste gelei van maken.

‘Ik ben nog nooit in haar tuin geweest. Wel heb ik de foto’s op je blog gezien. Prachtig!’ Het is echt een tuin voor Fiederelsje met al die eetbare bloemen en weelderig struweel. Mijn oude vriendin heeft een  vergelijkbare miniversie rond haar eigen huis.

‘Ik weet nog een boom met kweeperen in een park hier vlakbij,’ ratel ik enthousiast, ‘vorig jaar zat er een man in die boom. Een buitenlander. Volgens hem weten Nederlanders helemaal niet dat je die dingen kunt eten. Hij blij natuurlijk. Kan hij lekker zijn gang gaan. Volgens mij heeft hij al geplukt dit jaar, want er zitten alleen nog vruchten boven in de boom,’ ik grinnik, ‘Het is maar een klein mannetje met korte armpjes……’

‘Zullen we morgen de rest uit die boom proberen te halen?’ kwijlt mijn vriendin begerig, ‘Ik heb wel een klein keukentrapje eventueel.’ Nu heeft Heks een flinke trap gevonden dit voorjaar. In de magische container hier in de steeg. Eigenlijk bedoeld voor het puin uit Museum Boerhaave.

Sinds dat ding er staat is er een levendige ruilhandel ontstaan in de wijk. Wat je niet meer wilt hebben gooi je erin en regelmatig komt er dan iets uit dat je wel wilt! Zo heb ik al vier flinke spiegels, een kroonluchter, twee Marokkaanse schalen en die trap gescoord…..

Vandaag gaan we dan op kweeperenpad. Nou ja, peren. Als ik vanmorgen even poolshoogte neem bij de boom zien ze er nogal appelig uit. Ik stuur Fiederelsje een app met foto. ‘Bestaat er ook zoiets als een kwee-appel?’ Mijn vriendin zoekt het op op internet en ja. Die bestaan! Tijdens mijn verkenningtocht ontdek ik nog twee bomen vol kwee-appeltjes. Wat geweldig!

Om een uurtje of twee fietsen we met een paar enorme tassen richting park. Onderweg haal ik de ladder uit mijn auto. Die staat voor het politiebureau geparkeerd in verband met ‘Leidens Ontzet’ ofwel ‘Dwie Oktobew’. De stad is vergeven van de mensen. Het laatste stuk fiets ik met de ladder. Geen gezicht volgens mijn vriendin. Maar het gaat gelukkig goed.

img_9198

In het park gaan we aan de slag. Genadeloos roven we boom na boom leeg. Nou ja, bijna leeg. We laten nog wat exemplaren hangen voor het mannetje. Mocht hij nog terugkomen….

VikThor rent om ons heen met een kwee-appel in zijn bekje. Hij is helemaal door het dolle. Wat is dit leuk! De Vrouw in een boom! Ze lijkt wel een kat!

Met overvolle fietstassen laveren we weer naar huis. Gnuivend verdelen we de buit. ‘Neem jij maar het leeuwendeel mee, Fiederelsje, ik weet dat je er dol op bent! En dat je er heel veel lekkere dingetjes van gaat maken! Ik ben van plan om er flink wat in Elzasser zuurkool te verwerken. Sinds ik dat recept heb ontdekt ben ik dol op zuurkool!’

Met een brede grijns op ons gezicht nemen we afscheid. Het was een zeer geslaagde rooftocht. Wat zijn we in onze nopjes!

Een paar uur later stuurt Fiederelsje een link met een heleboel kweepeerrecepten. Het water loop me in de mond. Ik zie allemaal interessante gerechten voorbij komen. Maar ook kweepeerlikeur en wodka. ‘Volgens mij zijn die recepten ook prima te gebruiken bij kwee-appels. Het was heerlijk om zo samen in de bomen te hangen!’ schrijft mijn vriendin.

Ja, als vanouds. We hebben al heel wat strooptochten ondernomen samen. Brandneteltjes, duindoorn, bramen  en egelantier: Ze hebben allemaal aan onze heksenketels moeten geloven.

Na de strooptocht ga ik rusten. Vanavond is het feest in de stad en we willen ergens gaan salsadansen.

 

 

De aartsengelen Michaël, Gabriël, Rafaël, Uriël en Metatron zijn gearriveerd in Huize Heks. Midden in de nacht houden ze me gezelschap, als mijn lichaam weer eens van een mug een olifant maakt…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Donderdagavond ruim ik het huis voor het oog van het Neerlands Volk op. Ik krijg vijf engelen te logeren en ik wil ze een beetje goed welkom heten. Naar verluid zijn de engelen heel blij en dankbaar, dat er mensen zijn, die mee willen werken aan dit project.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Ik zie het anders. Ik ben dankbaar, dat ze zich zo inzetten voor Moedertje Aarde. Het moet niet meevallen om her en der in onze gebroken levens neer te strijken. Vooral niet als je zelf zo volmaakt bent. Ja, krankjorum natuurlijk, die visie. Ik moet ze maar op hun woord geloven. Ze zijn blij om te komen…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Heks schikt witte violieren in een vaas. Van m’n laatste euro’s gekocht. Crisis…. De goedkoopste bloemen, die er te krijgen zijn, maar ook zeer geliefd bij mij. Zo intens wit. Zo’n sterke zoete geur. Zo vol van herinneringen aan de tijd, dat ikzelf mijn vleugels uitsloeg. Eindexamenfeesten. Het einde van mijn adolescentie.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Ik maak een mooie brief voor de Aartsengelen. In ruil voor de gastvrijheid mag je drie wensen doen. De eerste is voor Moeder Aarde, de tweede voor je familie en tot slot mag je ook iets vragen voor jezelf. Ik maak een mooi altaar in de woonkamer met kristallen en fruit. En een kaars met de afbeelding van paus Giovanni XXIII.

‘Sorry jongens, maar deze kan ik dag en nacht laten branden. Het was een hele lieve paus, naar het schijnt. Hij is heilig verklaard…’  Tot slot zet ik genoeg stoelen klaar, want een engel wil ook wel eens eventjes uitrusten….. 🙂

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Dan is het wachten totdat het half elf is. Ferguut zit bij de voordeur. Hij wil naar buiten. Mijn huis is rustig en het ruikt heerlijk naar bloemen en wierook. Maar ik ben rommelig en moe. Ik hoop, dat , ja wat? Dat het een beetje meevalt allemaal.

En hoe was het? Zag ik grote gevleugelde mannen mijn huis in vliegen?

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Er is zeker iets gaande in Huize Heks. Het is alsof ik word geobserveerd door een team Hemelse Supernanny’s. Zonder oordeel zien ze de zwakke schakels in mijn bestaan. Het lijkt of mijn huis en lijf worden gescand op stagnerende energie. En daar is nogal wat van te vinden in mijn heksenbiotoop. Ik hoef niets te doen, behalve toelaten, dat mijn bedrading wordt bijgesteld. Hoor ik in mijn geestesoor.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  7270Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Later op de avond ga ik met Michaël, Ferguut en Ysbrandt een blokje om. De zwarte panter raakt enigszins door het dolle van dit vrolijke gezelschap en wil de hele weg knuffelen!

Ik slaap als een roos. Slechts onderbroken door een muggenbeet. (Mijn lichaam reageert daar allergisch op. Ik krijg hevige brandende pijn, alsof er levensgevaarlijk gemeen bijtend gif in mijn lijf is gespoten.) Ik zit een tijdje in de keuken, totdat het gif is uitgewerkt. ‘Ja, engelen’, grapt Heks tegen haar logés, ‘Mijn lichaam maakt werkelijk van een mug een olifant….!!!’

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Het is dus eigenlijk wel gezellig, zo midden in de nacht met een engelengang in je keuken klessebessen. Mijn angst niet goed genoeg te zijn voor dit hoge bezoek was ongegrond. Het is het oude liedje van Zelfafwijzing. De Grote Ziekte van de gehele mensheid. Zelfs als je erop bedacht bent, kan het je nog in de kladden grijpen.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

 

Vandaag zoek ik een beetje op internet naar informatie over Aartsengelen. De aantallen variëren nogal. Sommige bronnen hebben het over zeven, anderen over negen en weer andere over veertien verschillende engelen.

Over het algemeen zijn ze mannelijk, maar ik vind ook wat incidentele vrouwelijke varianten. Ook worden ze gezien als zowel mannelijk als vrouwelijk. Dan wordt het geslacht bepaald door de waarnemer. Dat verklaart dan mooi het hoge aantal mannelijke engelen. Onze door het patriarchaat bepaalde blik maakt gemakkelijk die keuze…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

 

Hoe dan ook, ik vind het best. Ik heb het prima naar mijn zin met de gevederde heren. Wat een geluk, dat ze mijn heksenhuisje met een bezoek vereren. Hoe het ook zit en wat het ook is. Wat weten wij mensen daar nu van? Een tipje van de sluier, hier en daar. Verhalen in oude apocriefe boeken. Heksenkletspraatjes. Toverkol uit haar bol……

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Ontspannen middag met orale dames. Stevig wandelen langs het strand. Gezellig kakelen in een duinpan. Een bloemenzee tot besluit!

kippen, oud hollandse kippen in hokVandaag is het prachtig weer. En dat is maar goed ook. Ik ga met de OB-meisjes een strandwandeling maken. We hebben afgesproken bij de Wassenaarse Slag. De delegatie is flink uitgedund. Van de pakweg acht gegadigden zijn er nog maar drie over….

kippen, oud hollandse kippen in hokroze tulpen, pink tulips

Maar dat mag de pret niet drukken. Het is net zoiets als met de goddelijke tekst uit de bijbel Mattheus 18:20 ; ‘Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn naam, daar ben ik in hun midden.’

Zo is ook in dit kleine gezelschap de orale geest levendig. (OB: Orale Beweging).

We sjouwen een enorm stuk langs de vloedlijn. Ysbrandt is door het dolle. Hij jaagt achter de bal, grif gegooid door mijn hondsdolle vriendin. Dol op viervoeters. Mijn Varkentje heeft mazzel!

geel rode tulpen, yellow red tulipswhite and pink tulips, wit rose tulpenvrouw met tulpen tussen de bloementransportband in bloemenverwerkingsbedrijf

Lui rusten we uit achter een stuk duin. Het zonnetje schijnt. We kwetteren er lustig op los. Terug met de wind in de rug. 1 vriendin moet naar huis, Dus uiteindelijk blijven Fiederelsje en Heks over.

We zoeken een heerlijk terras op en mijn vriendin verwent me met muntthee en frietjes. Ys krijgt er ook een paar. De middag riekt naar volmaaktheid.

Maar het is nog niet gedaan. Zie je de licht Belgische woordkeus van Heks? Dat komt door een middag in het gezelschap zijn van haar Vlaamse vriendin…. We gaan nog even langs bij de knappe bollenboer. We trakteren onszelf op een enorm pak papagaaientulpen. Heks loenst nog eventjes naar een bos hyacinten, die ruiken zo lekker. Maar ik moet bezuinigen, dus die laat ik staan.

mooi meisje tussen de bloemenmooi meisje tussen de bloemenhyacinten, hyacintsnarcissen, narcissus

 

Nadat ik mijn vriendin thuis heb gebracht, doe ik op weg naar huis een paar boodschappen. Ik zie een enorm pak hyacinten voor vijf euro. Dat kan ik niet weerstaan! Als ik de bestelling plaats bij de bloemenman, geeft hij met twee pakken voor de prijs van 1. Wauw!

We maken een uitgebreid kletseraatje over de bloemenbranche. Vroeger stond hij altijd in de Haarlemmerstraat, maar door een nare wethouder zijn ze van die plek verjaagd. Schandalig natuurlijk. Ze baatten daar al zeker dertig jaar een kraam uit. Ik ken de medewerkers stuk voor stuk. Kende blijkt nu, want een paar van die oude baasjes zijn plotseling overleden. 😦

prinses Irene tulpbloemenwinkeltjebloemenwinkeltje

Zo zit Heks dan in een huis met vijftig bloeiende hyacinten. Ik heb een enorme schaal op de keukentafel gezet. En nog is het niet gedaan!

Morgen ga ik nog eens wat vazen vullen. En de tulpen in een enorme glazen bak gooien. Maar nu is het mooi geweest. Er komt een bericht binnen van WordPress. Mijn statistieken gaan door het plafond! Nieuwsgierig check ik het aantal bezoekers. En inderdaad. Mijn stukje over de ‘Band of Liberation’ is een hit. Het hele muziekcorps zit het te lezen. Dat tovert een gilmlach op mijn gezicht.

Een mooi einde van een zonnige dag in een huis vol geurende bloemen…… Op het fornuis staat een enorme pan verse tomatensoep. Morgen komt mijn lief. Hoera! Joepie!

vrouw met bos bloemen in bloemenwinkeltjerode papagaaientulpen, roze tulpenvrouw met bos bloemen in bloemenwinkeltje

Gesneden bloemen en een onbesneden vinger. Een zonnige middag met mijn oude vriend Pluim. En een geweldige gluten-soya-lactosevrije pittige tomatensoep met gehaktballetjes.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Zondagmiddag krijg ik een berichtje van Pluim:’Ben morgen in de buurt, strandwandeling?’ Ja, superleuk! ‘Ik zorg voor de lunch!’ mail ik hem terug. Heks loopt een beetje te kreukelen, dus zo’n vrolijk initiatief is zeer welkom! Diezelfde avond kook ik de sterren van de hemel voor Frogs. Het voorgerecht is een heel lekker tomatensoepje. Ik maak genoeg voor een weeshuis.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Fruit drie uien, drie tenen knoflook, smoor een kilo tomaten, voeg water toe, bouillonblokjes, twee waspenen en drie stengels bleekselderij,  Even laten koken, oregano toevoegen, mespunt cayennepeper, pureren.

Drie ons gehakt vermengen met een eitje, glutenvrij brood, peper, zout, uitje, knoflook en oregano. Bak in ruim olijfolie piepkleine gehaktballetjes. Voeg toe aan de soep. Mmmmmmmm.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Maandagmiddag rond het middaguur staat Pluim op de stoep. We lunchen uitgebreid. Met de heerlijke soep en andere verwennerijen. Daarna rijden we naar het strand. We lopen een enorme ronde. Het is fantastisch weer. Ysbrandt is zielsgelukkig. Enthousiast springt hij door de golven.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

En weer raken we niet uitgepraat. Deze hele oude vriendschap ondergaat een metamorfose. Wordt door de tijd heen getild naar het nu. Sprankelt met vertrouwde zwartepietenchemie. Goeie hemel, wat hebben we weer veel te bespreken!

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Op de terugweg halen we tulpen bij de knappe bollenboer. Al mijn vriendinnen weten nu over wie ik het heb. We zijn het daarover helemaal eens. Hij heeft de beste bloemen en is een stuk.

De knappe is er niet, maar een zoon of vakantiekracht verkoopt ons een paar prachtige bossen. Tevreden rijden we naar huis. Met rozige wangen van de zon en het glas witte wijn bij ‘Brasserie de Badmeester’. De middag is voorbijgevlogen.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

‘Kom Pluim, we gaan nog even lekker gekke foto’s maken!’ zegt Heks bij het afscheid. Bekkentrekkend kijken we in de camera. ‘De bloemen moeten erop!’ ‘Dank voor die bloemen!’ roept Pluim door het dolle, met een lekker paus-accent. ‘Ja,ja, dank, dank!’ We buigen, wuiven de bloemen heen en weer voor de camera. Pluim ontdekt het gaatje, waar de lens zich bevindt. We maken nog een paar uiterst vreemde foto’s met zijn vinger voor de lens.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Als ik hem ’s avonds die plaatjes stuur, moet hij erg lachen. ‘Gesneden tulpen en een onbesneden vinger….’ reageert hij. Daar moet Heks dan weer om lachen. En dat komt vooral, omdat we het diezelfde middag uitgebreid over het fenomeen besnijdenis hebben gehad. En dan vooral de variant bij vrouwen. Pluim heeft beroepsmatig veel met deze groep te maken gehad. En daar valt weinig te lachen kan ik je verzekeren.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

We nemen afscheid. Het is al een soort traditie, die gekke foto’s. In de hernieuwde vriendschap. Eerst lunchen, dan wandelen en tot slot: Pietenchemie!!!!

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten