Heks ontwaakt met een kater in haar snater. IJzeren pin steekt binnenin een krater in haar tater. Maar de echte flater komt later. Het is geen gewone ouderwetse alcoholvrije ME kater…. Nee. Ik heb raar gedroomd. En: Voorouderaltaartje krijgt gezellig staartje.

‘Hoe laat hadden we ook alweer afgesproken? Er staan twee tijdstippen in mijn agenda, 11 uur en 12 uur….’ beantwoord ik de app van mijn homeopaat. Ze maakt me attent op de defecte lift in het gebouw, waar haar praktijk gevestigd is. Is dat bezwaarlijk? Nee, we komen die spekgladde houten wenteltrap wel op. Er weer af wordt moeilijker. Vooral voor VikThor.

We besluiten het te houden op half 12. Fijn. Hoef ik me niet zo te haasten. Ik ben niet vooruit te branden vandaag. Word wakker vanuit een rare kleverig trage droom, waarin ik bij voortduring kotsmisselijk ben. Met een wee gevoel in de maag strompel ik naar de keuken.

Ik voel me echt niet lekker. Bovenop de dagdagelijkse ME kater. Onwel. Onpasselijk. Waarover heb ik in godsnaam liggen dromen?

Ik kom er niet achter, maar heb een vaag vermoeden. Het zal mijn misselijkmakende familie wel zijn. Misschien moet ik er wat van die opgeblazen boeren uitlaten. Opboeren. Burpend zet ik koffie. O jee. Nu krijg ik ook nog de hik…….

Een luchtig begin van de dag in elk geval.

Ik hijs me in mijn kleren, maar ze vechten terug. Worstelend en stoempend werk ik me in een leuk jurkje. Op zich een goed teken, dat ik iets leuks aan trek, ook al vraagt aankleden veel van mijn schouders en ellebogen. Ik loop al weken in mijn praktische muizenpak. Grijs, grijs, grijs. En wijd. Vandaag ben ik echter een ranke aubergine.

Oh, nu moet ik toch nog opschieten. Mijn vage plan om op de fiets te gaan valt in duigen. Snel schiet ik een jas aan. Ook al aubergine van kleur. Nu nog een baret in hetzelfde palet en Heks is er klaar voor. Mijn kleine viervoetige vriend staat al naast me te springen. Hoera. We gaan op stap. Altijd heerlijk volgens mijn hondje.

Onderweg knikker ik mijn blafbeest nog eventjes een bos in. Vrolijk draait hij een drolletje. Uitgelaten scheurt hij door het vlammende struweel. Wat is het bos mooi. Al die kleuren. Herfst! Favoriet bij Heks!

Niet veel later klimmen we de massieve houten wenteltrap op naar de praktijk van mijn homeopaat. Ze staat ons al in de deuropening op te wachten. VikThor is door het dolle. Hij komt zo graag in deze prachtige oranje ruimte vol licht, lucht en liefde. Hij is dol op mijn behandelaar. Ik ook. Ik zoen haar op beide wangen.

We pakken elkaar even lekker beet. Het is al een hele tijd geleden, dat ze praktijk hield. Een sabbatical en een daaropvolgende periode met fysieke problemen hebben wat dat betreft roet in het eten gegooid. ‘Fijn, dat je er weer bent,’ zeggen we tegen elkaar. En ‘Wat ben je mooi roze,’ versus ‘Wat ben je mooi aubergine….’

Vervolgens kletsen we een hele tijd. Langzaam gaat dit over in de behandeling. Ik vertel de laatste ontwikkelingen in mijn persoonlijke proces en mijn homeopaat zoekt daar dan een passend middel bij. Om het proces te ondersteunen of te bespoedigen.

Ik vertel haar over de moeite, die ik heb met mijn eigen persoontje. ‘Ik heb mezelf echt wel eens leuker gevonden in het verleden. Zelfs als ik iets goeds voor iemand doe, iemand een hart onder de riem steek bijvoorbeeld, voel ik me vreselijk achteraf. Alsof ik door de mand kan vallen, alsof het niet waar is, terwijl het dat wel is, alsof……’ ik zoek naar de juiste woorden, maar vind ze niet.

Ik doe nog een poging, ‘Omdat het me niet meer lukt om eindeloos loyaal van bepaalde mensen te houden….. voel ik me schuldig of minstens slecht……. kan ik niet goed met mezelf door een deur….’

‘Die hekel aan jezelf en die zelfhaat,’ mijn therapeute schrijft intussen dingetjes op,’ het is eigenlijk wel bijzonder, dat je het zo goed kunt voelen. Iedereen heeft in mindere of meerdere mate last van zulke gevoelens, maar ze zijn meestal diep weggestopt….’

Heks weet het. Die weggestopte gevoelens zijn echter wel een vruchtbare voedingsbodem geweest van mijn walgelijke pleasegedrag. Open en bloot zorgen deze gevoelens misschien voor schaamte en nog meer zelfhaat, maar alles is beter dan tot in lengte van dagen je dagen doorbrengen als deurmat, voetveeg of in het beste geval rode loper.

Er gebeuren ook hele goede dingen. Ik vertel haar over de familieopstelling op de heksenschool, waar mijn casus werd behandeld. Hoe dat de boel aardig in beweging heeft gezet. Hoe ik eindelijk korte metten begin te maken met mijn volgens de paragnost Peter van der Hurk ‘achterlijke loyaliteit naar Jan en Alleman’.

‘Ik kreeg een hele leuke reactie op mijn blog. Nu krijg ik zelden reacties. En als iemand dan al eens reageert is het meestal in de trant van ‘Goed verhaal, grappig, leuk geschreven’ of iets dergelijks. Maar deze reactie was anders….’ Ik diep mijn telefoon op uit mijn tasje. Snel zoek ik het geschrevene op. ‘Luister…’

©Toverheks.com

‘Dankjewel heks voor je altijd prachtig geschreven verhalen over je worstelingen. Weer eens wat anders dan al die prietpraat van merendeels in een veilige omgeving afgestudeerde ‘deskundigen’ psychopathie. Ik lees je verhalen altijd met een brede grijns. Wraak! dank zij jou op mijn familie vol zieke of karakterloze idioten. Dankjewel!’

‘Zo leuk. Pas later viel het kwartje over dat woord wraak. Ik verwoord dingen ook voor haar, zij moet vergelijkbare ervaringen hebben….. ‘ ik zoek alweer de juiste woorden, ‘En mijn schrijfsels doen haar goed. Mijn ‘de draak steken’ met mijn rariteitenkabinet is tevens een soort zoete wraak op haar kwelgeesten…….’

‘Die blogjes schrijven kost me overigens al enige tijd de grootste moeite. Het voelt ook echt als een worsteling.’

‘Maar toch wil ik het doen. Ook al zijn het niet meer de overwegend gezellige opbeurende blogjes van voorheen. Mijn vrienden en familie lezen het allang niet meer….’ ik lach, Heks heeft liever een onbekend publiek, ‘Ik heb altijd gezegd, dat ik al blij ben als er 1 mens iets aan heeft……’

Maar het doet me vooral goed, dat ik deze dame flink aan het lachen maak. Lachen is het beste medicijn, dat er bestaat. Het helpt mij door de meest zwarte periodes heen. Al je spieren ontspannen als je lacht. Behalve je lachspieren. De maar doordenderende trein van het harde bestaan loopt even uit de rails…….

Het is een tijd van grote kosmische veranderingen volgens mijn behandelaar. Ik ben niet de enige, die met grote thema’s worstelt.

‘Ik ben bezig met het maken van een voorouderaltaar van kiezelsteentjes, van mijn toverjuf geleerd,’ vertel ik tot slot, ‘Ik denk, dat ik eerst een klap op die steentjes ga geven. Dat heb ik dan weer van een Duitse architect, die een pyramide heeft gebouwd op de Filipijnen. Ik was daar met hem voor een healingfestival….’

‘Om de pyramide lag een breed pad van grote kiezelstenen. De stratenmakers moesten van die architect op elke steen een klap geven met een hamer, om de stenen in de juiste trilling te brengen. Maar zodra de goede man niet keek, gaven de werklui daar de brui aan. Wat een flauwekul’ moeten ze hebben gedacht. De bouwkundige kon echter precies aanwijzen, waar ze met die steentjes in de fout waren gegaan…….’

En dan moesten ze er alsnog een klap op geven……

Ja, mijn voorouderaltaar. Ik ben bezig een plek vrij te maken hiervoor in mijn boekenkast. De steentjes liggen klaar in een grote schaal. ‘Je kunt dan zo’n steentje, dat een bepaalde voorouder representeert oppakken, eventjes koesteren of een beetje zachtheid geven. Je kunt zelfs met je hand over het veld bewegen en voelen waar de stagnatie zit. Of de kracht….’

Er is nog een oefening, die steeds voor mijn geestesoog zweeft de laatste tijd. ‘Touching the earth’ in de traditie van Thich Nhat Hanh. Ik heb em geleerd van Sister Chan Khong, die ijzersterke representante van onze Grote Moeder.

‘Stel je je ouders voor, niet zoals ze nu zijn of zoals ze geworden zijn, boos of bitter, teleurgesteld, gebroken….. Stel je je ouders voor zoals ze waren, toen ze jong waren. Nog maar net volwassen. Je moeder als een jong meisje met stralende ogen, vol idealen. Je vader als jonge man, fris en met zijn eigen idealen….’

Tegen die tijd stonden al haar leerlingen te snotteren. Heks incluis. ‘Touch the earth’, klonk dan haar zangerige stem, waarop de hele goegemeente op de knieën ging om met het voorhoofd onze Grote Moeder aan te raken. ‘Oh moeder, ik geef de aarde al uw woede en manipulaties….. Oh vader, ik geef de aarde uw slaag en vernedering…….’

Een geweldige oefening. Veel uitgebreider dan hierboven beschreven. Zo verbind je je ook met je geboortegrond ofwel de voorouders van je land en tot slot met je spirituele voorouders….. Volgens Sister Chan Khong ben je na drie weken dagelijks dit ritueel doen in no time van al je ellende met voorouders af……..

Aardewijsheid: Altaar, kleuren en symbolen.

 

 

 

 

Heks aan het daten. Wat ik weer meemaak: Je wilt het niet weten. Na twee dagen al gedronken en gegeten. Maar ook een perfecte match! Maar dat is dan weer taboe!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Heks zit op een dating site. Het is weer zover. Na jaren in mijn eentje ben ik weer toe aan een maatje. Ik kom natuurlijk wel eens iemand in het wild tegen, maar het bijna altijd een narcist. En als dat niet het geval is, dan is het wel weer een getrouwde kerel of iets dergelijks. Geen relatiemateriaal dus.

Vriendinnen proberen me al tijden aan de Tinder te krijgen, maar ik heb toch maar op iets anders ingeschreven. Een site, waar het meer om inhoud gaat dan om uiterlijk.

Nu heb ik altijd een groot probleem met dit soort praktijken: Er mankeert van alles aan me! Maar dat zie je niet. Dus ik krijg een overdosis reacties van allemaal leuke kerels, waarvan negenennegentig procent afhaakt zodra ze er achter komen, dat ik vanbinnen zo rot ben als een mispel. Niet dat ik dat uitvoerig uit de doeken doe. Maar ja. Ik kan ook slecht liegen.

En waarom zou je er omheen draaien? Zo’n man komt er uiteindelijk toch wel achter, dat ik een halvezolig lijf heb.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Papa fume une pipe……

Maar niet alleen dat vormt een probleem. Er zitten ook veel mafkezen op dit soort sites. Gisteren had ik er al eentje te pakken. Hij had contact met Heks gezocht, dus ik kon één foto bekijken. Leuke vent om te zien, vrij normaal, goeie kop met haar. Als het al zijn eigen foto is natuurlijk. Mijn leeftijd…..

Het gesprek liep ook aardig. Niet fantastisch, maar best leuk. Zelfs het feit dat ik fysiek wat problemen heb pakte goed uit. Maar opeens vroeg hij zich af of ik wel seks kon hebben met mijn lijf. Vervolgens werd er geïnformeerd naar mijn borsten. Alsof die dingen wat terug zeggen. En als klap op de vuurpijl ‘Hou je van pijpen?’

Ik had nog niet ontdekt hoe ik mensen kan dumpen op die site, dus ik gaf hem een pittig antwoord terug en hop: Hij verwijdert Heks subiet uit zijn contacten….. Op zijn pik getrapt. Die lelijke lamlul, die ik niet wil pijpen. Tja, je moet echt geen zwakke maag hebben als je je op de relatieveemarkt begeeft.

Een andere man is heel charmant. Hij prijst Heks huizenhoog met haar mooie koppie en fantastische hoedje. Hijzelf ziet er een beetje sukkelig uit, zie ik als zijn foto wordt onthuld. Bepaald geen Don Juan.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Als ik hem vertel dat ik een serieuze relatie zoek, krijg ik een uiterst merkwaardig antwoord. De man wil alleen een ‘friend met benefits’. En ook als ik aangeef dat dat niks voor me is, blijft hij pogingen doen om me voor het idee te enthousiasmeren.

Vast getrouwd en uitgekeken op zijn vrouw…..

Ook krijg ik heel leuk contact met een alcoholist. Dat weet je natuurlijk niet direct. En ons gesprek is uitermate boeiend, het is echt een heel leuk mens. Gek genoeg staan er twee foto’s bij zijn profiel. Die krijg je na een tijdje te zien, als je maar lang genoeg met elkaar praat.

De ene foto waarop hij me fris en vrolijk aankijkt vind ik geweldig leuk. Op de andere foto zit hij met een groot glas Belgisch bier voor zich. Wazige blik. Afschuwelijk.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Lastig typen, moet me goed focussen, maar verder merk je niks, hips.

En dat is ongeveer wat ik ervaar bij de man. Hij is vrij eerlijk over het feit dat hij veel bier drinkt. Maar als iemand zegt veel bedoelen ze meestal gigantisch veel. Mensen die drinken liegen altijd over hun alcoholgebruik heb ik ontdekt. Vooral als het de spuigaten uitloopt.

Heks wil geen zuiplap aan haar borst. Codependency is echt niks meer voor mij, daar heb ik mijn sporen in verdoend. Zuip maar lekker, maar drink met je maten. Niet met mij.

Het is ook niet goed voor me, want ik ga zelf ook meer drinken in zo’n geval. Ik kreeg ooit lang geleden een relatie met een beeldschone piepjonge Schotse alcoholist. Het was mij totaal ontgaan, dat hij met dit probleem worstelde.

Pas toen hij met een rugzak op de stoep stond en bij me introk viel het kwartje: Hij had nog een rugzak. Een onzichtbare. Maar omdat hij opeens op mijn lip zat rook ik het. Zijn kegel stonk zo vreselijk, dat je em bijna kon zien!

‘Ik ga stoppen met drinken,’ riep hij enthousiast. De verliefdheid gaf hem vleugels. Hij ging nu echt het roer omgooien. Dus hij dronk alcoholvrij bier en ging op zoek naar een baantje. Maar zo gemakkelijk raak je niet van zo’n verslaving af!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Mijn woeste langharige Schot lustte er indertijd wel pap van!

Toch lukte het hem aanvankelijk opvallend goed en wel omdat Heks zijn probleem overnam.  Vanaf het moment dat hij stopte met drank, kreeg ik er extreem veel zin in.

Ik snapte totaal niet waar het vandaan kwam. Mijn paranormale kwaliteiten moesten nog een beetje in goede banen worden geleid. Mijn plotselinge drankzucht overviel me.

De relatie werkte natuurlijk voor geen meter. De Schot ging weer drinken en ik zette hem de deur uit.

Later met de Tank had ik een vergelijkbare ervaring. Ook hij kreeg last van gezonde neigingen in nabijheid van Heks. En ik kreeg steeds meer trek in drank.

Communicerende vaten. Kun je nagaan hoe belangrijk een gezonde omgeving is voor zo’n HSPtje als ik. De drinkende man op de datingsite gaat het dus niet worden. Voorzichtig probeer ik het aan zijn scherpe verstand te peuteren.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Het ontaardt in een vervelende chat. Helaas is hij dronken en teleurgesteld. En hij voelt zich ongetwijfeld afgewezen. Het laatste wat ik wil doen natuurlijk. Maar goed. Ook pleit hij voor zijn zaak met argumenten als: “Je merkt niets als ik heb gedronken. Ik ben echt precies hetzelfde.” Hetgeen me eigenlijk meer zorgen baart. Als je zonder problemen zoveel kunt drinken ben je echt heel erg verslaafd. Mensen aan wie je niets meer merkt zijn ver heen.

Eindelijk begrijp ik ook waarom mijn vroegere kroegbaas bier nooit meetelde in de hoeveelheid drank, die hij per dag naar binnen gooide ( Minstens een fles whisky. Hij is overleden aan Korsakoff syndroom). Bier was geen drank volgens hem. Dat dronk hij ’s middags voor de gezelligheid. Whisky dronk hij voor het effect: Van de wereld raken. En dat deed hij dan ook. Laat op de avond. Dagelijks.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,  Na een dag ben ik er alweer bijna klaar mee. Wat zoeken die kerels hier toch? Het is verdomme geen sekssite!

Vanmorgen zie ik dat ik een nieuwe bewonderaar heb. Je kunt meedoen met een soort fotospel. Daarin zie je steeds vier foto’s van kandidaten voorbij komen waaruit je moet kiezen, wie je het leukste vindt op rij. Dit herhaalt zich een paar rondes lang. Op de manier komen er uiteindelijk een paar favorieten uit.

En laat ik nu de favoriet zijn geworden van een volle neef van me! In menig cultuur zou dit geen enkel probleem zijn, zou het wellicht worden aangemoedigd. Het is een hele leuke foto. Ik heb best een knappe neef.

Snel stuur ik hem een bericht. We zijn zo’n goeie match volgens het systeem, dat ik dat zelfs gratis mag doen. Hoe beter je bij elkaar past, hoe minder credits je kwijt bent om contact te maken…….

‘Ha knapperd, had je me soms herkend? Leuke foto! Hoe gaat het met je?’

Zo zit ik dus met mijn neef te chatten, terwijl de berichtjes van aanbidders binnenstromen. Voor wat het waard is. Er zit veel kaf tussen die paar graankorrels. En die zeldzame graankorrels vinden Heks dan weer niks. Ze is dan wel niet aan de drank of oversekst…. Ze heeft iets waar ze niks aan kan doen, maar evenzogoed is dat een deal breaker.

Vanmorgen glinstert er iets op straat als ik het hondje uitlaat. Ik raap het op. Heks vindt altijd toepasselijk dingen, als ze het moeilijk heeft. Gevonden hartjes in alle soorten en maten liggen er op mijn huisaltaar. En een vrolijke plastic kat, gevonden toen Ferguut er een half jaartje vandoor was.

Vandaag vind ik een zilveren uiltje ingelegd met blauwe steentjes, met daarboven een nazar ofwel boos oog. Sinds mijn avontuur met mijn vriendin de non, toen we een uil hebben gered van een wisse dood, ben ik dol op uilen. Ik hield al van uiltjes alsmede uiltjes knappen, maar nu komen ze steeds op mijn pad. Ze sluipen het laatste jaar mijn huis binnen. En vandaag is er weer eentje bijgekomen!

Een goed teken. Een geschenk van de kosmos. Zouden ze mijn gebed gehoord hebben? Om een leuke lieve en vooral zorgzame man, empatisch en geen bar type of bartype? Wie weet. Er moet toch ergens een match voor me rondlopen. Een potje, dat een hoofddeksel kan waarderen……..

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

 

Eten uit een Klikobak, smullen in de Vlikobak: Hele volksstammen duiken dagelijks vrijwillig in het afval op zoek naar een maaltijd, de zogeheten dumpster divers. Maar een hoogbejaarde man hoort daar niet thuis volgens Heks. Zo’n oude hongerige baas roerend in het vuilnis wordt me toch te gek.

Vanmorgen staat de zwerver weer uit de Vlikobak van het hotel tegenover mijn huis te eten. Althans, hij is op zoek. Helaas is het ding vrij onlangs geleegd. Na wat nutteloos gegraai in de leegte geeft hij het teleurgesteld op. Heks hangt intussen uit het raam. Ik heb net een flinke pan pittige paprikasoep gekookt. Misschien lust deze Oost-Europees ogende oude man er wel een grote kop van.

Ja, graag. Zijn bleke blauwe ogen lichten op. Even later serveer ik mijn brouwsel met een glutenvrije boterham erbij. In de gevel van mijn huis is een bankje ingemetseld. Daar zet ik het dienblad op. ‘Ik kom zo terug, eet smakelijk!’ de man verstaat prima Nederlands. Hij valt al staande aan op de soep. Voorovergebogen staat hij te genieten.

Mijn hulp kijkt eventjes later uit het raam. Ze wijst op een paar ranzige roddeltantes. ‘Kijk eens naar die rare taarten, hoe ze naar die man kijken, vol afschuw en afkeuring,’ verontwaardigd kijkt ze me aan, ‘Ze staan hem gewoon openlijk te bespreken! Wat heb ik daar toch een hekel aan, dat eeuwige oordelen.  Alleen maar omdat hij daar een beetje raar een kop soep staat te eten, bah.’

De opgedirkte keurige ‘tante Betjes’ verdwijnen uit zicht. Hun poepbruine decolletés puilen aan alle kanten uit hun te kleine wit met gouden truttentruitjes. Hun geblondeerde getoupeerde haren als een vlag op een strontschuit boven hen uittorenend. Ja, sneu als je zo in elkaar steekt, maar bepaald niet uitzonderlijk…..

Even later zit ik weer beneden bij mijn zwerver. ‘Mijn buurman moet een nieuwe dak op zijn huis. Maar hij heeft er geen geld voor over. Het kost maar 10.000 euro!’ begint de oude baas. Buurman? Huis? Het is helemaal geen zwerver! De man kletst intussen vrolijk verder. Hij vindt iets verskrikkulluk. Krijg nou wat, bespeur ik daar een Katwijks accent? Niks Oost Europa!

Nu is Katwijk niet te vergelijken met enige andere gemeente in Nederland, zelfs hun taal heeft een totaal andere oorsprong en ontwikkeling dan de rest van ons kikkerlandje. Door dit fenomeen gecombineerd met de van oudsher grote mate van inteelt in deze van origine geïsoleerde kustplaats zou je inderdaad toch kunnen spreken van een geheel andere bevolkingsgroep…..

Mijn nieuwsgierigheid is natuurlijk gewekt. Waarom eet deze lieve zachte oude Kattukker uit de vuilnisbak? Als je 10.000 euro niet veel geld vindt kun je toch wel wat uitgeven aan een fatsoenlijke maaltijd?

‘Mijn zuster heeft Alzheimer, ze zit in Overduin,’ langzamerhand vallen er wat puzzelstukje in elkaar. De zus kookte natuurlijk. En nu niet meer. ‘Ik ben al 45 jaar alleen,’ vervolgt hij. Vanaf zijn 33e dus reken ik snel uit. Misschien jong weduwnaar geworden? Of zijn zijn ouders toen overleden en schoten hij en zijn zuster over?

De rest van de familie is dood hoor ik vervolgens. Vroeger waren de meeste Katwijkse gezinnen behoorlijk groot. Niet leuk om als enige over te blijven. Waarschijnlijk kan hij helemaal niet koken. Soms zijn mensen ook te krenterig om geld uit te geven aan ‘tafeltje dek je’.

Mijn vriend Jip werkt voor die organisatie. In Katwijk! Dagelijks brengt hij een keur aan bejaarden een uitstekende maaltijd. Heks kan het niet eten, want het is vergeven van de gluten, lactose, soja en conserveringsmiddelen. Maar normale mensen hebben daar ogenschijnlijk geen last van.

Mijn nieuwe bejaarde vriend zit lekker te smikkelen van een witlofsalade met mandarijntjes en appel. Heerlijk aangemaakt met citroenolijfolie. Jammie. Zo vind je ze niet in de Kliko van het hotel. Hun eten zou ik zelfs niet wegkrijgen als ik het aan tafeltje in hun louche restaurant geserveerd krijg. Met een miljoen euro bonus.

‘Bedankt,’ zegt de oude baas bij het afscheid. Tot de volgende keer maar weer. Want die komt er vast. Hij staat met enige regelmaat op zijn fragiele vogelkop in het afval. Ik heb hem ook wel eens een paar euro toegestopt voor een kopje koffie. Wonderlijk, wonderlijk, deze man. Misschien behoort hij tot een nieuwe groep bejaarden: Zwervende ouderen, zoals in Roemenië.

De zorg is hier uiteindelijk ook niet meer wat het geweest is. Als zo’n lieve en vriendelijke man zo gemakkelijk tussen de mazen van het zorgnet valt, is hij vast niet de enige. Lang leve onze kutregering. en vooral ook: Lang leve alle rechtse eikels die die regering in het zadel hebben geholpen…..

Maar ja, het kan altijd erger. In Amerika stevenen ze af op een narcist als president: Donald Trump, enger dan eng, een braakmiddel van een man, is de enige echte kandidaat voor de republikeinen. Een dieptepunt voor dat land. Je mag toch maar hopen dat die volgevreten varkenskop het niet gaat halen. Trump president? Dan zijn de rapen gaar…….

Dumpster Diving in Nederland.

 

 

 

Slome warme dag met dubieuze complimenten en het betere flirtwerk…… Lofzang op de ronde vormen van het vrouwelijke en de daaruit voortvloeiende kookkunsten!

lotus, no mud no lotus, lotusflower

Vanmiddag lopen Cowboy en Heks over de Leidse markt te slenteren. Het is bloedheet. Heks heeft een lange zwierige jurk aan. Haren opgestoken. Zonnebril…. man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

Cowboy kijkt me zijdelings aan. ‘Wat heb je toch een lekker Boeddhabuikje’, zegt hij vertederd. ‘Duh’, reageer ik verbolgen, ‘Wat is dat nu weer voor een dubieus compliment?’

Ik loop nog eventjes na te pruttelen, maar al snel hebben we het erover, wat we vanavond gaan eten. Mijn lief is dol op mijn kookkunsten en ik vind het heerlijk als iemand zo lekker smikkelt van mijn maaltijden. A match made in heaven! lotus, no mud no lotus, lotusflower

Ook ben ik blij, dat ik het weer voor elkaar krijg om in de pannen te roeren. Niet al te lang geleden, werd ik al moe van idee alleen al….. Maar al dat goede leven heeft inderdaad twee kilo op mijn heupen getoverd! Ik ben geen catwalkmateriaal meer, zoals in de goede oude tijd, de dagen met zwaar ME. Haha. Was al die ellende toch ergens goed voor. Mijn wespentaille. man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

Maar Heks mag er nog steeds zijn hoor. Dat wordt mijn lief maar al te duidelijk vanavond, nadat ik hem had onderhouden over het complimenteren van vrouwen. Haar een Boeddhabuik toedichten behoort niet tot de mogelijkheden. Dat is sowieso een belediging. Al heeft ze de dikste rolmops van een buik, dan nog zeg je dat niet.

Wel kun je die buik bewonderen, aanbidden, liefhebben. Want een buik is een buik, hoe dun of dik ook. Daar vindt je spijsvertering plaats. Het is het deel van je lichaam, dat het meest Yin (vrouwelijk)  is. Die kleine oven stooft ons voedsel om naar aanvaardbare bouwstenen voor onze hele fysieke manifestatie. lotus, no mud no lotus, lotusflower

Terwijl dit onderwerp ter sprake komt, staat Heks de sterren van de hemel te koken: Bouilabaisse. Vissoep zoals het in Marseille bereid wordt. Met rode wijn en cognac. We eten de lekkerste liflafjes van mijn grote culinaire vriend en provider Ilias, de marktkoopman. Hummus, kleine zure sardientjes, falafel, aioli en gemarineerde artisjokkenharten.

Als ik even neerzijg aan de keukentafel trekt iets mijn aandacht. Een naakte man zonder hoofd in een hotelkamer aan de overkant van de straat! ‘Kijk nou’, roep ik uit, ‘Een blote meneer!’ ‘Nou, meer een jongen’, zegt mijn lief. Hij heeft al eerder uit het raam gekeken. Inderdaad, het is een jongeman. Opeens zie ik zijn hoofd voor het raam verschijnen. Hij zwaait en begint te lachen. HIJ FLIRT! Alsof Cowboy niet gewoon tegenover me zit. man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

Dan roept de knaap, hij heeft overigens wel een boxershort aan heb ik intussen teleurgesteld vastgesteld, een andere jongeman erbij. Ook die loopt rond in zijn onderbroek. En ook die begint enthousiast te zwaaien en te roepen. Wat een schatjes.

Cowboy zit er beteuterd bij. ‘Ach’, zeg ik, ‘Ik hoef niet eens de deur uit voor een goeie flirt en een compliment.’ Mijn dag is weer goed. Deze Heks met Boeddabuik heeft nog steeds aanbidders bij de vleet.

Maar er is maar 1 Cowboy. En die kus ik uitgebreid voor het keukenraam. Daarna geef ik hem een lekker bordje van die  overheerlijke Heksenvissoep. De liefde van de man gaat uiteindelijk door de maag. Dat proeflokaal van onze dagelijkse fysieke wederopbouw. lotus, no mud no lotus, lotusflower

Slome warme dag met dubieuze complimenten en het betere flirtwerk…… Lofzang op de ronde vormen het vrouwelijke en de daaruit voortvloeiende kookkunsten!

lotus, no mud no lotus, lotusflower

Vanmiddag lopen Cowboy en Heks over de Leidse markt te slenteren. Het is bloedheet. Heks heeft een lange zwierige jurk aan. Haren opgestoken. Zonnebril….

man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

Cowboy kijkt me zijdelings aan. ‘Wat heb je toch een lekker Boeddhabuikje’, zegt hij vertederd. ‘Duh’, reageer ik verbolgen, ‘Wat is dat nu weer voor een dubieus compliment?’

Ik loop nog eventjes na te pruttelen, maar al snel hebben we het erover, wat we vanavond gaan eten. Mijn lief is dol op mijn kookkunsten en ik vind het heerlijk als iemand zo lekker smikkelt van mijn maaltijden. A match made in heaven!

lotus, no mud no lotus, lotusflower

Ook ben ik blij, dat ik het weer voor elkaar krijg om in de pannen te roeren. Niet al te lang geleden, werd ik al moe van idee alleen al….. Maar al dat goede leven heeft inderdaad twee kilo op mijn heupen getoverd! Ik ben geen catwalkmateriaal meer, zoals in de goede oude tijd, de dagen met zwaar ME. Haha. Was al die ellende toch ergens goed voor. Mijn wespentaille.

man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

 

Maar Heks mag er nog steeds zijn hoor. Dat wordt mijn lief maar al te duidelijk vanavond, nadat ik hem had onderhouden over het complimenteren van vrouwen. Haar een Boeddhabuik toedichten behoort niet tot de mogelijkheden. Dat is sowieso een belediging. Al heeft ze de dikste rolmops van een buik, dan nog zeg je dat niet. Wel kun je die buik bewonderen, aanbidden, liefhebben.

Want een buik is een buik, hoe dun of dik ook. Daar vindt je spijsvertering plaats. Het is het deel van je lichaam, dat het meest Yin (vrouwelijk)  is. Die kleine oven stooft ons voedsel om naar aanvaardbare bouwstenen voor onze hele fysieke manifestatie.

lotus, no mud no lotus, lotusflower

Terwijl dit onderwerp ter sprake komt, staat Heks de sterren van de hemel te koken: Bouilabaisse. Vissoep zoals het in Marseille bereid wordt. Met rode wijn en cognac. We eten de lekkerste liflafjes van mijn grote culinaire vriend en provider Ilias, de marktkoopman. Hummus, kleine zure sardientjes, falafel, aioli en gemarineerde artisjokkenharten.

Als ik even neerzijg aan de keukentafel trekt iets mijn aandacht. Een naakte man zonder hoofd in een hotelkamer aan de overkant van de straat! ‘Kijk nou’, roep ik uit, ‘Een blote meneer!’ ‘Nou, meer een jongen’, zegt mijn lief. Hij heeft al eerder uit het raam gekeken. Inderdaad, het is een jongeman. Opeens zie ik zijn hoofd voor het raam verschijnen. Hij zwaait en begint te lachen. HIJ FLIRT! Alsof Cowboy niet gewoon tegenover me zit.

man en vrouw, echte liefde, love, amor, liebe

Dan roept de man, hij heeft overigens wel een boxershort aan heb ik intussen teleurgesteld vastgesteld, een andere jongeman erbij. Ook die begint enthousiast te zwaaien en te roepen. Wat een schatjes.

Cowboy zit er beteuterd bij. ‘Ach’, zeg ik, ‘Ik hoef niet eens de deur uit voor een goeie flirt en een compliment.’ Mijn dag is weer goed. Deze Heks met Boeddabuik heeft nog steeds aanbidders bij de vleet. Maar er is maar 1 Cowboy. En die geef ik daarom vanavond maar een lekker bordje van die  overheerlijke Heksenvissoep. De liefde van de man gaat uiteindelijk door de maag. Dat proeflokaal van onze dagelijkse fysieke wederopbouw.

lotus, no mud no lotus, lotusflower

 

Prachtig concert van Estrella Morente in Carré. Frogs regelt een heleboel vrijkaartjes. Heks is erbij, maar betaalt een hoge prijs…….

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE,  FOTO: RIK VAN BOECKEL

Zaterdagavond neemt Frogs ons mee naar een concert van Estrella Morente in Carré. Hij heeft een paar vrijkaartjes geregeld, dus Cowboy kan ook mee. Dit trekt Heks over de streep om de hele onderneming aan te gaan, want de energie is laag na deze intensieve week vol optredens met mijn projectkoor. In feite loop ik op mijn tandvlees. Ik hoef echter zelf slechts op dat tandvlees naar de auto van Frogs te kruipen, bij Cowboy aan te schuiven voor een lekker maaltje en naar het theater te kuieren. Het lijkt me haalbaar.

In Amsterdam heeft mijn lief bijzonder lekker gekookt. We eten onze buikjes rond en Frogs kletst honderduit over het interview, dat hij enige tijd geleden met de ster van vanavond had in Spanje. Hij is daarvoor eventjes op en neer naar Madrid gevlogen! ‘Ik heb nog een kaartje over’, besluit hij zijn verhaal,’ de fotograaf heeft afgezegd voor vanavond’. We bellen op de valreep een vriendin. Natuurlijk wil zij graag mee! Ze heeft nog net tijd om iets eetbaars naar binnen te gooien en iets feestelijks aan te trekken. Een kwartier later treffen we haar voor de deuren van Carré. We glunderen allemaal bij het vooruitzicht van dit fenomenale concert.

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

En we worden niet teleurgesteld! Het is fantastisch. Wat een stem! Heks voelt hoe haar borstkas wordt opengetrokken en gevuld met deze emotionerende muziek. Tranen prikken in mijn ogen. Maar ook zijn er veel grappige momenten in de show. Uiteindelijk springt Estrella van het podium en loopt door de zaal. De afstand tussen deze ster en het publiek valt weg. Onversterkt zingt ze ons toe. We kunnen haar aanraken!

Later hoor ik van Frogs, dat ze tijdens de signeersessie even lekker met hem knuffelt. Dat kwam hem natuurlijk op veel jaloerse blikken te staan en wat hilarische reacties. Zoals deze: ‘U bent  vast heel erg belangrijk, want Estrella is zo close met u !’

Tegen die tijd ligt Heks al gestrekt op de bank van Cowboy. Tijdens het concert is haar hele lijf pijn gaan doen. Ondanks preventieve inname van enorme hoeveelheden pijnstillers. Ook zijn de spieren leeg, de buik in de knoop en Heks is misselijk van moeheid. Ik probeer mezelf af te leiden van mijn lijfelijke ellende met  geneuzel op mijn computer. Cowboy wast de vaat. Hij heeft niet door, dat ik onderuit lig. Mopperig becommentarieert hij mijn afwezige houding.

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

Frogs belt, dat hij er aan komt. Hij is langer gebleven om Estella zijn artikel in Jazzism te overhandigen en met haar op de foto te gaan. Hij heeft maar 1 woord nodig om te horen hoe de vlag erbij hangt. ‘Heks, ik ben er met twintig minuten bij je, dan gaan we direct naar huis. Nog eventjes volhouden. Ik ga dan nog wel eventjes met Ysbrandt wandelen!’

Zo lig ik dan als een dweil in de auto terug naar Leiden. Cowboy is achtergebleven in Amsterdam. Als ik zo ziek ben, heb ik genoeg aan mezelf. In Leiden duik ik in bed en daar blijf ik zo’n dag of vier in liggen. Helemaal naar de kloten. Het went nooit hoor, zo’n lichaam. Als ik ook maar iets onderneem loop ik het risico helemaal onderuit te gaan. Deze keer met behulp van een virus. De meeste mensen zijn er na een dag overheen. Ik ben er alweer vijf dagen zoet mee. Maar het goede nieuws is, dat het in het verleden drie weken duurde om er overheen te komen. Waarbij dan het volgende virus alweer op de stoep stond.

ESTRELLA MORENTE MET RIK VAN BOECKEL  Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE MET RIK VAN BOECKEL Foto: Rik van Boeckel

 

‘Gloria, in het veld zit Theo!’ Koreaans kinderkerstdiner in Huize Heks. Oude tradities in een nieuw jasje en nieuwe tradities op de koop toe!

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

Vorig jaar is er een nieuwe traditie geboren. Nu kun je natuurlijk pas spreken van een traditie, als er herhaling optreedt. Dus eigenlijk is er pas dit jaar echt sprake van traditie. We hebben het ook officieel afgesproken aan het eind van de avond: Elk jaar in de kerstvakantie Koreaans fonduen bij Tantetje Heks door neven en nichten en een incidentele adoptie neef!

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

In de kerstvakantie werken deze jonge familieleden bij mijn broer in het vuurwerk. Ze sjouwen zich het apelazerus en hebben nauwelijks vrije tijd. Behalve één avond. De zondagavond tussen kerst en oudjaar zijn alle winkels gesloten. In hun werkkloffie haasten ze zich dan naar Huize Heks om zich eens goed te laten verwennen.

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

Heks heeft al een lekkere pan bouillon gekookt, maar het snijwerk krijgt ze vandaag niet voor elkaar. Geen probleem. De jongelui storten zich en masse op snijplanken en schalen. Binnen een kwartier staat alles klaar en kunnen we aan de borrel met hapjes. Door al dat werken hebben ze een zeer gezonde eetlust, dat kan ik je wel vertellen. Het duurt dan ook niet lang, voordat we aan tafel gaan.

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachenHeks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

Het is een genot om hen zo bezig te zien. Vol enthousiasme worden de schalen leeggemaakt. Mijn oudste neef gaat zich te buiten aan een geweldig heet sausje. De anderen vinden het ook lekker, maar hij lepelt het zo naar binnen! Een echte neef van zijn tante, ik ben ook dol op pikant!

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

Wat een rijkdom, zo’n tafel met jongelui. Ik voel me een gezegend mens vanavond. Ik word weer eens goed bijgepraat over hun drukke leven. Wat zijn ze alweer groot. Waar blijft de tijd, dat ik verkleed als cowgirl met een paar kleine indianen naar een tentoonstelling in Volkenkunde over Native Americans ging? Voor mij is het als de dag van gisteren, maar de kids herinneren zich er niets meer van.

‘Wel weet ik nog, dat we altijd eerst naar de Australische ijswinkel gingen, als we kwamen logeren, tante Heks’, zegt een van hen. ‘En dan direct door naar de fopwinkel.’ Ze beginnen op te sommen, wat we daar allemaal op de kop tikten. Nepsigaretten, kunstdrollen, suikerklontjes met spinnen. Er rouleert nog een grote plak levensechte kots in de familie afkomstig uit de koker van Heks.

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

‘De fopwinkel is opgeheven’, zeg ik. Ze kijken teleurgesteld. Ik begrijp het. Sommige dingen mogen nooit veranderen. De Australiër moet gewoon dat lekkere ijs blijven verkopen, na het eten moeten we iets flaneren ( familieterm voor flamberen afkomstig van een nichtje op jeugdige leeftijd) en de fopwinkel mag er niet mee ophouden…..

Vanavond wordt er natuurlijk geflambeerd, wat dacht je!

En gelukkig hebben we ook weer een nieuwe traditie. Een Koreaanse Kerstdiner in Huize Heks voor neven en nichten. ‘Halleluja’ en ‘Glohohohoria, in het veld zit Theo!’ (verbastering van In Excelsis Deo door een neefje op jeugdige leeftijd)

Heks met neven en nichten, koreaans fondue, kerstdiner, lekker lachen

 

Verwachtingen zijn dodelijk. Bitches ook. Gewenste en ongewenste handen op billen en de ongelofelijke diversiteit aan druppels in de oceaan……

bitchesbitches, queen bitch

Aan het eind van de ochtend gooi ik Varkentje in mijn auto en rijd naar Barendrecht voor een zangles. Ik heb heerlijk en lang geslapen. Ik kan er weer eventjes tegen. In het kleine dijkhuisje ga ik eerst aan de koffie. Mijn juf en ik kletsen elkaar de oren van het hoofd. We zitten in een vergelijkbare omslag in ons leven en ja, dat zet de kaken in beweging! De switch van Doetje naar Bitch! We zijn er vol van.

bitchesbitches bitches

Na een half uur strijken we dan eindelijk giebelend neer in het souterrain. Tussen de Tampoera’s. We beginnen te zingen. Heks doet haar ogen dicht, om zich beter te concentreren. Het is een lastige ‘toonsoort’, waarin deze Raga staat. Als ik even afdwaal met mijn gedachten sla ik de plank mis. Bovendien begin ik dan ook nog te balken. Ik moet dus goed bij de les blijven…..

verwachtingen, expectationsverwachtingen, expectations verwachtingen, expectations verwachtingen, expectations

Mijn hoofd wordt heerlijk leeg terwijl mijn stem kronkelt en draait. Af en toe steekt mijn docente haar duim op. Goed zo, Heks, je bent lekker bezig!

Later loop ik met mijn hondje langs de dijk. Hij rent enthousiast achter een balletje aan. Mijn hoofd bevat dwarrelgedachten. Weer realiseer ik me, hoe weinig we als mens van elkaar weten. Hoezeer we onderling verschillen. Hoe we vol verwachtingen zitten. Hoe teleurgesteld we zijn, als die niet worden waargemaakt. En tegelijkertijd zijn we allemaal verbonden: Lijken we als twee druppels water op elkaar…… Druppels en oceaan.

verwachtingen, expectations verwachtingen, expectationsverwachtingen, expectations

Een herinnering verschijnt voor mijn geestesoog. Ik bevind me op een feestje. Een vriendin van me kikkert helemaal op van een hand op haar bil van een wildvreemde vent. Ze moet er enorm om lachen. Misschien geniet ze ook wel van de aandacht, of het feit, dat ze zo goed in de knijp-en-grijpmarkt ligt…. Maar dat weet ik dus niet, ik kan niet in haar hoofd kijken. In elk geval ben ik blij, dat die man van mij afblijft. Het is hem maar geraden ook: Heks is daar volstrekt niet van gediend!

ongewenste inimiteiten ongewenste inimiteitenklap op kont koeienkont enorme vrouwenbillen ongewenste inimiteitengewenste intimiteiten gewenste intimiteiten

Op hetzelfde feest spreken we een vrouw, die zeer onlangs in een dergelijke situatie de heer in kwestie een paar blauwe ballen heeft bezorgd. Ja, wie heeft er hier nu gelijk? Welke verwachtingen werden hier waargemaakt en wie werd teleurgesteld?

Het heeft ook wel iets moois, al die variaties op het thema mens. Het maakt het leven oneindig boeiend. Toch is het ook een verademing om zielsverwanten om je heen te hebben. Lang leve de vriendschap en liefde! Waar zouden we zijn zonder?

verwachtingsvrij verwachtingen