Soms is het maar goed, dat je iemand niet herkent. Krijgt ie nog een kans, die vrouw of vent. Had ik bijvoorbeeld herkent en verweten; Had ik het geweten, dat het hem was; Niet vergeten….. Dan had ik nooit zo’n leuk gesprek gehad. Over mijn favoriete onderwerp: Gods prachtige schepping. Ons heilige mamaatje…….. Moedertje Natuur!

Vorige week fiets ik ’s avonds op m’n gemakje de stad uit. Het is een beetje fris, maar nog steeds prima weer. Ik ga naar het Joppe met VikThor. Kan hij lekker zwemmen in de Zijl.  Sinds enige weken fiets ik een iets andere route. Ik kreeg steeds een lekke band op dezelfde plek. En laat dat nu net een plek zijn, waar je eigenlijk niet mag fietsen…..

We worden geacht om te rijden via een viaduct en daar heb ik dan nooit zin in. ‘Misschien is er wel een gekke buurtbewoner, die er minuscule spijkertjes strooit. Je hebt hele rare mensen en ik heb wel gekkere dingen meegemaakt……’ En inderdaad: Geen lekke band meer gehad sinds ik elders de weg oversteek. Nog steeds niet via dat viaduct natuurlijk……

Bij het hondenstrand staat een man met hond. Hij gooit dummies in het water en zijn Duitse staande draadhaar haalt ze weer op. Keer op keer. ‘Ah, je bent bij de Action geweest,’ grapt Heks, terwijl ze exact dezelfde dummie tevoorschijn tovert uit haar fietstas. Alleen is mijn exemplaar rood.

Ik ben em onderweg nog bijna kwijtgespeeld aan een eigenwijze Cocker Spaniël. Het beest pikt em af van VikThor en is niet van plan het ding nog terug te geven. Als zijn bazin er uiteindelijk dan maar achteraan gaat slaat hij snel de weg in naar huis. Hij werpt tot slot nog een narrige blik over zijn schouder. ‘Hoepel op. Dat ding is van mij. Eerlijk gestolen…’

 

‘Witte dummies zijn beter,’ begroet de man me, ‘Die kunnen honden goed zien in het water…’ Hopla. Direct de les gelezen. De man weet veel van jachttraining. We raken aan de praat.

Ondanks het stroeve begin krijgen we een alleraardigst gesprek. Heks luistert voornamelijk natuurlijk. Je zou het niet zeggen, als je me hier tekeer hoort gaan over van alles en nog wat, maar ik breng mijn dagen voornamelijk luisterend door. In stilte. Luisterend naar de stilte ook.

Er volgen allemaal verhalen over de locale natuur. Zoals over het weiland waar we op dat moment in staan en wat daar allemaal in broedt en woont. De dijk langs dat weiland. ‘Die heb ik zelf helemaal aangelegd in negentienhonderdzoveel. En nu wil Gemeente Leiden em weghalen. Te gek voor woorden. Het is een slapende dijk, geen overbodige luxe…..’

‘Als de dijk langs het Joppe het begeeft, of de Zijldijk, dan houdt deze dijk de hele Merenwijk droog!’ Hij vertelt vervolgens over een prachtig stuk oud land vol weidevogels aan de andere kant van de Zijl, dat onlangs helemaal is afgegraven.

‘De zo gewonnen kwalitatief geweldige grond is gebruikt om een smerige vuilnisbelt af te dekken. Zonde toch van die prachtige grond! En ook nog twee natuurgebieden naar de kloten. Want die belt zat ook helemaal vol braamstruiken met Hermelijnen en egeltjes. Ongelofelijk toch?’

Ja, weer zo’n beslissing door een idioot vanachter een bureau. ‘Op de golfbaan had ik een prachtige wal aangelegd , die vol zat met allerlei beestjes. Zelfs een Hermelijn. Het duurt jaren voordat je dat voor elkaar heb. Zo heb ik ook een paddenpoel aangelegd…..’ Heks spitst haar oren. Misschien iets voor mijn paddenpoelenbad?

‘Heeft zo’n ingehuurde uit de klei getrokken grondwerker ongevraagd de hele boel afgegraven met zijn machines. Moet ie eigenlijk eerst onderzoek doen of dat wel mag. Alle dieren dood.’

‘Je kunt er een enorme boete voor krijgen, ook nog. Ik was woest. Maar ja, hij is er niet bijgelapt. Te veel belangen op het spel. Bovendien is de gemiddelde beslissing van de overheid veel desastreuzer…… Kijk maar naar die vuilnisbelt.’

Gedurende het gesprek heb ik de man tegenover me herkent. Het mannetje beter gezegd, want hij is bepaald niet groot van gestalte. Het is de gekke molenaar! Ik heb al jaren een bloedhekel aan die kerel na een onverkwikkelijke ruzie twaalf jaar geleden. Hij dreigde toen mijn hond dood te schieten en maakte me werkelijk uit voor alles wat mooi en lelijk was. Op uiterst seksistische wijze.

Dus woorden als hoer, kankerwijf, vuile slet en ik schiet je overhoop en dergelijke kwamen er uit zijn grote malende mond. ‘Zeker een klap van zijn eigen molen gekregen,’ dacht ik toen nog.

Een poging dingen uit te praten liep vervolgens zo hoog op, dat ik de politie op zijn dak heb gestuurd. Ook heb ik geklaagd bij zijn werkgever wegens bedreiging. Jeetje. Is dit dezelfde vent?

In tussenliggende jaren ben ik nog maar één keer iemand tegen gekomen, die hem aardig vond. Hij kan zo bijzonder vertellen, hij weet zoveel…’ aldus die vrouw. De rest van de hier rondwandelde goegemeente heeft allemaal de pest aan hem. Of een slechte ervaring met hem. Of een hopeloze aanvaring…..

De maffe molenaar laat me intussen vreemde eendensoorten op zijn telefoon zien. ‘Kijk hoe mooi, die zitten hier ook. Goddank niet alleen maar Nijlganzen. Die schiet ik met enige regelmaat af. Ze verstoren de hele vogelstand in Nederland, sinds ze zijn ontsnapt uit Dierenpark Wassenaar. Ze vreten alles op en verdrijven de weidevogels.’

‘De dode dieren raak je aan de straatstenen niet kwijt, maar je kunt ze wel eten hoor. Ik schiet ook hazen. In mijn polder lopen er 850 en ik schiet er elk jaar 150. Zo houd ik een mooie stand.’

‘Daar vliegt zo’n Krakeend. Mooi beestje toch? Ze zijn niet zo groot en heel wendbaar. Je haalt ze er zo uit in de lucht….’ hij wijst omhoog naar een inderdaad heel beweeglijk beestje. Links en rechts begint hij nu vogels aan te wijzen. Wat is er veel te zien hier! Met zo’n man zou je eigenlijk een dag op stap moeten gaan.

Maar ja, voor je het weet scheldt hij zijn publiek wellicht uit. En Publikumsbeschimpfung is toch echt wel achterhaald nu. Terwijl ik zo naar de man sta te luisteren, me verbazend over de wereld van verschil tussen deze natuurlijke versie van de molenaar en de gekke versie, begint mijn gesprekspartner over zijn handeltje in wild.

‘Als je een haas wilt kopen of een lekker stuk reerug, dan kom je maar langs,’ enthousiasmeert hij me. Heks is sinds de perikelen met Hawk niet meer zo happig om bij Jan en Alleman langs te gaan. En al helemaal niet bij een waanzinnige molenaar. Toch zeg ik vaag toe te zijner tijd eens een haasje te komen verschalken.

‘Wie weet wat hij allemaal wil verschalken,’ grap ik tegen de Don, als ik hem later over mijn avonturen vertel. Die moet enorm lachen. ‘Ik heb nog wel een haasje voor je, hihihi,’ giert hij, ‘Kostelijk Heks. Hij vond je vast leuk.’ ‘Ik zag er niet uit, ik liep echt in mijn kloffie, dat sprak hem vast aan,’ Heks moet ook lachen. De woeste molenaar lijkt me geen man voor opgepoetste tante Betjes.

‘Jij ziet er altijd geweldig uit, Heks, zelfs in een jutezak. Je bent een prachtige vrouw, schat. Altijd al geweest. En ook nog lief! Dat maakt je zo geweldig,’ komt mijn oude vriend complimenteus uit de hoek.

Wonderlijk hoe mensen geheel anders kunnen zijn in een andere context. Had ik die molenaar herkent, dan had ik nooit zo’n leuk gesprek gehad met deze natuurman. De man van weinig woorden als het niet over natuur gaat. De man van vieze woorden als je er woorden mee krijgt. De man met een ongezouten mening over het hopeloze natuurbeheer in Nederland.

‘Willen ze die zeer nuttige en noodzakelijke dijk dus afgraven, omdat er mensen overheen lopen en die kijken dan naar binnen bij bewoners van de huizen er pal achter en dat vinden die bewoners dan vervelend‘ besluit de molenaar. ‘En die bewoners hebben blijkbaar iets in de melk te brokkelen…,’ denkt Heks er direct achteraan.

Het zijn namelijk dure huizen, het rijtje tegen de dijk. En geld is macht. Wie weet woont er wel een wethouder in. Dat zou ook heel goed kunnen.

‘In plaats dat ze nu die hopeloze impopulaire populieren omhakken. Daar is even sprake van geweest. Dat zou geweldig zijn, want ik heb last van die dingen als mijn molen draait. De wind komt er heel raar overheen vallen en daardoor knallen de wieken alle kanten op. Echt gevaarlijk zelfs….’

Zou op die manier zijn molen zijn afgebrand? Want dat is gebeurd. In het verleden. Ooit. Dolgedraaid en afgefikt. Door die verdraaide populieren? Ja, dat is inderdaad van de gekke. Hak maar om dat lawaaihout…….

 

Eten uit een Klikobak, smullen in de Vlikobak: Hele volksstammen duiken dagelijks vrijwillig in het afval op zoek naar een maaltijd, de zogeheten dumpster divers. Maar een hoogbejaarde man hoort daar niet thuis volgens Heks. Zo’n oude hongerige baas roerend in het vuilnis wordt me toch te gek.

Vanmorgen staat de zwerver weer uit de Vlikobak van het hotel tegenover mijn huis te eten. Althans, hij is op zoek. Helaas is het ding vrij onlangs geleegd. Na wat nutteloos gegraai in de leegte geeft hij het teleurgesteld op. Heks hangt intussen uit het raam. Ik heb net een flinke pan pittige paprikasoep gekookt. Misschien lust deze Oost-Europees ogende oude man er wel een grote kop van.

Ja, graag. Zijn bleke blauwe ogen lichten op. Even later serveer ik mijn brouwsel met een glutenvrije boterham erbij. In de gevel van mijn huis is een bankje ingemetseld. Daar zet ik het dienblad op. ‘Ik kom zo terug, eet smakelijk!’ de man verstaat prima Nederlands. Hij valt al staande aan op de soep. Voorovergebogen staat hij te genieten.

Mijn hulp kijkt eventjes later uit het raam. Ze wijst op een paar ranzige roddeltantes. ‘Kijk eens naar die rare taarten, hoe ze naar die man kijken, vol afschuw en afkeuring,’ verontwaardigd kijkt ze me aan, ‘Ze staan hem gewoon openlijk te bespreken! Wat heb ik daar toch een hekel aan, dat eeuwige oordelen.  Alleen maar omdat hij daar een beetje raar een kop soep staat te eten, bah.’

De opgedirkte keurige ‘tante Betjes’ verdwijnen uit zicht. Hun poepbruine decolletés puilen aan alle kanten uit hun te kleine wit met gouden truttentruitjes. Hun geblondeerde getoupeerde haren als een vlag op een strontschuit boven hen uittorenend. Ja, sneu als je zo in elkaar steekt, maar bepaald niet uitzonderlijk…..

Even later zit ik weer beneden bij mijn zwerver. ‘Mijn buurman moet een nieuwe dak op zijn huis. Maar hij heeft er geen geld voor over. Het kost maar 10.000 euro!’ begint de oude baas. Buurman? Huis? Het is helemaal geen zwerver! De man kletst intussen vrolijk verder. Hij vindt iets verskrikkulluk. Krijg nou wat, bespeur ik daar een Katwijks accent? Niks Oost Europa!

Nu is Katwijk niet te vergelijken met enige andere gemeente in Nederland, zelfs hun taal heeft een totaal andere oorsprong en ontwikkeling dan de rest van ons kikkerlandje. Door dit fenomeen gecombineerd met de van oudsher grote mate van inteelt in deze van origine geïsoleerde kustplaats zou je inderdaad toch kunnen spreken van een geheel andere bevolkingsgroep…..

Mijn nieuwsgierigheid is natuurlijk gewekt. Waarom eet deze lieve zachte oude Kattukker uit de vuilnisbak? Als je 10.000 euro niet veel geld vindt kun je toch wel wat uitgeven aan een fatsoenlijke maaltijd?

‘Mijn zuster heeft Alzheimer, ze zit in Overduin,’ langzamerhand vallen er wat puzzelstukje in elkaar. De zus kookte natuurlijk. En nu niet meer. ‘Ik ben al 45 jaar alleen,’ vervolgt hij. Vanaf zijn 33e dus reken ik snel uit. Misschien jong weduwnaar geworden? Of zijn zijn ouders toen overleden en schoten hij en zijn zuster over?

De rest van de familie is dood hoor ik vervolgens. Vroeger waren de meeste Katwijkse gezinnen behoorlijk groot. Niet leuk om als enige over te blijven. Waarschijnlijk kan hij helemaal niet koken. Soms zijn mensen ook te krenterig om geld uit te geven aan ‘tafeltje dek je’.

Mijn vriend Jip werkt voor die organisatie. In Katwijk! Dagelijks brengt hij een keur aan bejaarden een uitstekende maaltijd. Heks kan het niet eten, want het is vergeven van de gluten, lactose, soja en conserveringsmiddelen. Maar normale mensen hebben daar ogenschijnlijk geen last van.

Mijn nieuwe bejaarde vriend zit lekker te smikkelen van een witlofsalade met mandarijntjes en appel. Heerlijk aangemaakt met citroenolijfolie. Jammie. Zo vind je ze niet in de Kliko van het hotel. Hun eten zou ik zelfs niet wegkrijgen als ik het aan tafeltje in hun louche restaurant geserveerd krijg. Met een miljoen euro bonus.

‘Bedankt,’ zegt de oude baas bij het afscheid. Tot de volgende keer maar weer. Want die komt er vast. Hij staat met enige regelmaat op zijn fragiele vogelkop in het afval. Ik heb hem ook wel eens een paar euro toegestopt voor een kopje koffie. Wonderlijk, wonderlijk, deze man. Misschien behoort hij tot een nieuwe groep bejaarden: Zwervende ouderen, zoals in Roemenië.

De zorg is hier uiteindelijk ook niet meer wat het geweest is. Als zo’n lieve en vriendelijke man zo gemakkelijk tussen de mazen van het zorgnet valt, is hij vast niet de enige. Lang leve onze kutregering. en vooral ook: Lang leve alle rechtse eikels die die regering in het zadel hebben geholpen…..

Maar ja, het kan altijd erger. In Amerika stevenen ze af op een narcist als president: Donald Trump, enger dan eng, een braakmiddel van een man, is de enige echte kandidaat voor de republikeinen. Een dieptepunt voor dat land. Je mag toch maar hopen dat die volgevreten varkenskop het niet gaat halen. Trump president? Dan zijn de rapen gaar…….

Dumpster Diving in Nederland.

 

 

 

Heks wisselt van sterrenbeeld, maar het bevalt niet. Grappige, schuchtere en nuchtere Steenbokken zijn leuk als vriend of vriendin, maar ik ben toch liever een dodelijk sexy Schorpioen.

steenbok

‘Ik ben van sterrenbeeld veranderd, het is maar dat je het weet,’ zegt Heks tegen haar lief, ‘Vanaf nu heb je met een nuchtere Steenbok te maken. Ik lees je even mijn nieuwe typische eigenschappen voor:

sterrenbeeld-steenbok eigenschappen horoscoopPraktisch en verstandig
Ambitieus en gedisciplineerd
Geduldig en voorzichtig
Grappig en gereserveerd

Maar aan de andere kant…

Pessimistisch
Fatalistisch
Vrekkig

Ik heb altijd heel veel Steenbokkige vrienden en vriendinnen gehad. Het zijn over het algemeen geweldig leuke mensen. Maar ik denk wel dat ons seksleven erop achteruit zal gaan. Voor dat laatste kun je toch het best een Schorpioen treffen!’

astrologie, schorpioen,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

Cowboy grinnikt. ‘Ik was met een man op stap zaterdagavond, een Kreeft net als ik. Best gezellig,’ antwoordt hij. ‘Jullie hebben elkaar toch niet fijn zitten knijpen?’ grap ik terug.

Ik krijg visioenen van twee mannen in uitgaansgelegenheid ‘de Melkweg’ (!) die elkaar om de beurt een gemeen kneepje geven met een van hun hun scharende armen. Intussen proostend met een biertje vastgeklemd in een andere schaar, terwijl ze zijdelings lopend om elkaar heendraaien. Dat laatste is nog niet gemakkelijk.

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

‘Elkaar knijpen?’ Cowboy weet van niets. Maar Heks weet wel beter. Ze heeft in de loop der tijd ontdekt, dat haar geliefde soms hele geniepige kneepjes in petto heeft, als hij er de pest in heeft. Een typische eigenschap van dit krabbelende sterrenteken.

https://lagriffeblog.files.wordpress.com/2015/03/images-373.jpeg

‘Maar ja, troost je, je kunt beter te boek staan als Kreeft, dan als Schorpioen,’ vervolg ik, ‘Daar zijn alle andere tekens van de dierenriem huiverig voor. Als je ons tegen krijgt is een kneep van een Kreeft een peulenschil. Wij spinachtigen rekenen uiteindelijk af met een dodelijke steek. Maar dan moet je ons wel uiterst tergen. Want we zijn trouw, loyaal en heel beschermend.’

‘Ik herken dat wel bij je,’ Cowboy is bloedserieus. Dat je het maar weet. En hij is niet de enige. De halve wereld herkent zich in de gemiddelde horoscoop.

,astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiak,sterrenbeelden_Schorpioen_8

Er is wel eens een onderzoek geweest onder een groep proefpersonen. Allemaal kregen ze een op maat gemaakte horoscoop aangeboden. Hij werd helemaal volgens de regels der kunst gemaakt door een echte old school astroloog. Wat de proefpersonen alleen niet wisten, is dat de gemaakte horoscopen flink door elkaar waren geschud en vervolgens willekeurig werden uitgedeeld onder hen.

De uitkomst was verbijsterend. Een groot deel herkende zich in de beschrijving! Tja.

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Dan heb je nog het vreemde fenomeen, dat mensen heilig geloven in allerlei duistere uitspraken op dit gebied in vage huis-aan-huisbladen en op obscure websites. Het is natuurlijk al raar om te denken, dat er maar twaalf mogelijke scenario’s in het leven zijn, analoog aan de hoeveelheid tekens der dierenriem.

Dat iemand die oppervlakkige onzin dan precies kan opmaken uit de constellatie van de hemellichamen op dat moment. En in zo weinig woorden kan weergeven….. Wonderlijk!

Maar het meest wonderbaarlijk is de tendens: Hoe onzinniger de bewering, hoe meer waarde er aan wordt gehecht!

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Er wordt een hoop onzin beweerd op dit gebied. Er wordt veel flauwekul verkocht op allerlei gebieden…..

Heks ziet haar horoscoop als een poort, waardoor ze deze wereld is binnengekomen. Zo binnen, zo buiten en vise versa. De stand der hemellichamen en de stand van zaken in mijn eigen universum zijn onlosmakelijk verbonden.

Die verbanden zijn voor sommige ogen zichtbaar. Met behulp van geometrie en symboliek kun je tipjes van de sluier oplichten. Niet iedereen bezit de kennis voor het ontsluiten van deze wijsheid. Velen willen toch een graantje meepikken en roepen dan maar wat. Het liefst iets opruiends of intrigerends….. En de volgende louche horoscoopsite is geboren….

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Als je me soms hoort afgeven op allerlei mensen binnen het alternatieve circuit, zou je niet denken, dat ik het een warm hart toedraag. Ik ben veel strenger voor mijn medeheksachtigen dan voor de gemiddelde medemens……

Mensen, die met de beste bedoelingen er een filosofie op nahouden, die mijns inziens rammelt als een ouderwetse melkbus, krijgen ongenadig een veeg uit de pan. Vooral als ze zich met een glad verhaal in de huidige spirituele markt hebben gezet. Oubollige rammelende bolwerken benader ik vaak veel milder. Die zijn al zo lang bewezen schadelijk bezig, daar gaat mijns inziens dan weer niet zoveel dreiging van uit.

astrologie, schorpioen,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem

Dus een Groningse homofobe priester is bij mij beter af dan iemand, die beweert, dat je je eigen ziekte creëert met de kracht van je gedachten, omdat je negativiteit in jezelf toelaat.

Iets, waar Thich Nhat Hanh ook aan refereert, overigens. Hij heeft het over negatieve zaadjes water geven. Maar van hem kan ik het beter hebben, omdat hij een man van compassie is. En hij legt ook niet die link naar ziekte en ongeluk. Dat laat hij gewoon aan iemand zelf over. Indien gewenst. Een betere invalshoek.

astrologie, schorpioen,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

De bewering, dat je je eigen ziekte creëert, is bij Heks natuurlijk ook helemaal tegen het zere been. In welke context het ook wordt uitgebraakt: Mijn hele wezen gaat steigeren. Het doet me denken aan het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Daar lieten ook juist de spiritueel ontwikkelden hun medemens verrekken aan de kant van de weg.

astrologie, schorpioen,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

Ik heb mezelf de laatste vijfentwintig jaar binnenstebuiten gekeerd en weer opnieuw uitgevonden. En raad eens: Ik ben nog steeds ziek.

Zo’n vijfhonderd regressies (Ik heb een tijdje vreemd spiritueel werk gedaan), duizenden acupunctuurbehandelingen, chiropratoren, fysiotherapeuten, osteopaten, cursussen creëren vanuit je bron, gebedsgenezers, paranormale genezers, wonderdokters, kruidenmengers, reguliere medicatie, operaties en vooral veel therapie, vage therapie en nog eens wat cognitieve therapie hebben, buiten verlichting, geen enkel blijvend effect op mijn ziekte opgeleverd.

Wel heb ik bij tijd en wijle enorme oplevingen gehad en evenzovele terugvallen. Typerend voor de aandoening!

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Ook is er intussen van alles bij gekomen. Whiplash, fibromyalgie, RSI…..Ik heb dan ook wat genezen betreft de handdoek in de ring gegooid. Ik doe nog steeds mijn best om op het best mogelijke niveau te functioneren, maar accepteer mijn lijf en leven zoals het is. Volgens mij zijn er belangrijker dingen dan beter worden. Beter zijn bijvoorbeeld. Een beter mens. Je beste zelf. Er zijn. De ander zien. De ander ook zijn. Liefde…..

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Wat is het sterrenbeeld van Thay? Welk teken in de dierenriem draagt zoveel compassie en wijsheid in zich? Geduld ook. Het is in elk geval geen Schorpioen. Die zou nooit akkoord gaan met het celibataire grondbeginsel binnen zijn orde.

Ik ben overigens weer helemaal terug in mijn schorpioenenvelletje. Of harnasje, beter gezegd. De steenbokdagen zijn voorbij. Gelukkig maar. Ik ben niet in de wieg gelegd voor het degelijke, praktische en verstandige. Maar ik ben goddank ook niet pessimistisch en vrekkig…….

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

 

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit

https://lagriffeblog.files.wordpress.com/2015/03/gliiter3.gif

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

astrologie ,sterrenbeelden, tekens van de dierenriem, seksualiteit, zodiac

Dag met tegenslag. Zeikerds van katten worden Pissebed. Beveiligingssystemen keren zich plotseling tegen me. Als ik mijn rug recht ga ik er door…… Maar ook: Een avontuurlijke Engel. En: Cowboy belt met leuk nieuws!

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Vandaag gaat niets zoals het moet. De hele dag ben ik bezig dingen te herstellen, terug in zijn oorspronkelijke vorm te gieten en op te lossen. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Vannacht begint het er al mee, dat er een kat in mijn bed heeft gepiest. Tel dat op bij een dergelijk incident gisteren en je kunt je de berg wasgoed voorstellen, die deze gestoorde hormoontijgers hebben veroorzaakt.

Bij het opstaan vanmorgen constateer ik, dat ik door m’n rug ben gegaan. Au. Dat krijg je ervan als je als hypermobiel je bed verschoont! Dank je wel, miauwende pissebedden…..

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Als ik online probeer in te loggen bij mijn bank, blokkeert mijn pas. Ik heb de verkeerde pin ingetoetst. Maar het is pas de eerste poging! Huh? Eerst maar richting het zwembad. Kijken of ik die pijn in mijn rug er een beetje uit kan sporten.

Als ik s’middags, na een moeizame zwempartij in mijn nieuwe badpak, bij de bank verhaal ga halen, word ik geconfronteerd met het feit, dat hun beveiligingssysteem wel degelijk werkt.

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

 

Ik heb per abuis met mijn passen staan rommelen afgelopen maandag. In de natuurwinkel. Mijn bank- en giropas hebben min of meer hetzelfde uiterlijk. Ik verwissel ze regelmatig. Deze keer echter heb ik de pas niet meer gebruikt na twee mislukte pin-pogingen. De keer, dat ik wilde internetbankieren, was de derde keer, dat ik de verkeerde code intoetste. En BINGO!

Het euvel met mijn betaalpas wordt verholpen. Heks gaat op een holletje naar huis. Gordt haar hondje om haar middel en spoedt zich naar Engel. Voor een kopje thee. In haar nieuwe tijdelijke woning.

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

‘Jeetje Engel, jouw belevenissen staan haaks op wat ik nu meemaak. Vroeger leefde ik een vrij leventje zoals jij nu! Sinds enige tijd is mijn leven meer zoals het jouwe vroeger, met een vaste relatie! Wat een grappige verhalen vertel je me toch allemaal. Ongelofelijk wat je allemaal meemaakt!’

We zijn allebei door ziekte lange tijd uit de roulatie geweest. Beiden keren we terug in de wereld, in onze huid, in het ware werkelijke leven….

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Ik luister naar alle spannende verhalen van mijn vriendin. Na jaren ziekte, zware operaties en door het oog van de naald kruipen, is ze nu fysiek weer een beetje onder de mensen.

‘Ik dacht op een gegeven moment: ‘Waarom zou ik niet leven zoals ik wil leven? Het is mijn leven. Ik ben slechts verantwoording schuldig aan mezelf!’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Het is altijd zo wonderlijk. Zodra mensen weer gaan leven vanuit hun hart, wordt hun bestaan zo kostbaar en vervuld. Tegelijkertijd moet je soms al je zekerheden opofferen. Die kooi van vastigheid en voorspelbaarheid. Ook is er altijd een zeker risico aan het gaan van je eigen weg. Het maakt je kwetsbaar.

‘Pas goed op jezelf, lieve Engel. Je kunt gekwetst worden. Het valt niet altijd mee om helemaal op eigen benen te staan….’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

’s Avonds gaat de telefoon. Het is mijn liefje. Het einde van deze dag met gebreken is aangenaam. Mijn lief gaan me eindelijk in het zonnetje zetten. Nadat ik me heb beklaagd, dat het wel erg lang gaat duren, voor hij op de proppen komt met het beloofde uitje.

‘Alles gaat voor, Cowboy, het is al bijna twee maanden geleden, dat je het me beloofde. En die keer, dat je erwtensoep voor me hebt gekookt telt niet. Ik kook elke week een paar keer voor je…..’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Heks heeft er genoeg van, dat mensen dingen beloven en net zo gemakkelijk vergeten. Zat ik vroeger stilletjes te wachten (tot ik een ons woog), totdat ik misschien wellicht ooit aan de beurt kwam, nu trek ik mijn mond open! Het werkt niet altijd. Niet iedereen is ontvankelijk voor mijn klachten. Maar mijn liefje wel!

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Vanavond neemt mijn knappe schat me lekker mee uit eten. En daarna gaan we naar een leuke film. Ik mocht iets uitkiezen: The imitation Game. Over een miskent genie. De uitvinder van de voorloper van de computer…..

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

 

 

Grote rode varkenstepels en andere natuurfotografie. De kracht van statistieken en hun keiharde realiteit versus het simpele plezier van het goed geschreven woord……..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Varkentje Ysbrandt Foto: Rik van Boeckel

Het gaat goed met mijn blog. De statistieken rijzen de pan uit. Plotseling zijn mijn toverrecepten heel populair in de Verenigde Staten. Ik heb het vermoeden, dat het verhaaltje over al die kleine mensen uit Boston in mijn gele autootje er de oorzaak van is. Maar helemaal zeker is dat niet. Voor hetzelfde geld ben ik ontdekt door een kolonie Nederlanders in den vreemde, die geniet van mijn verhalen over grachtenstadjes, hondjes en Hollandse ijspret.

Hoe het ook zij, feit is, dat ik nog nooit zoveel lezers in een week heb gehad als vorige week. En nog nooit zoveel in één maand als vorige maand. En ook nu denderen de statistieken maar door. Piek na piek. En dat terwijl ik nog nooit zo weinig heb geschreven als in de afgelopen maand….. Wonderlijk.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Recentelijk ben ik er ook achtergekomen, dat mijn verhaaltjes regelmatig worden gedeeld. Een statistisch getalletje, 9.075 keer, dat me tot nu toe ontgaan was. Ik weet niet wat er waar wordt gedeeld, alhoewel ik soms een aanwijzing kan aflezen uit de rijtjes en tabellen. En heel af en toe kom ik er wel achter, waar mijn verhaaltjes worden gepromoot. Op een receptensite bijvoorbeeld. Of eentje met verhalen over vlooienplagen. Maar de andere 9.073 keer tast ik in het duister..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Statistieken zijn best leuk, maar relatief. Met de enorme hoeveelheid labels, die ik aan mijn teksten hang, de zogeheten tags, krijg ik natuurlijk mensen binnen, die wel op zoek zijn naar informatie over bijvoorbeeld grote rode tepels, maar dan niet in een verhaal over een kinderboerderij willen belanden. Waar de zeug haar biggetjes aan de tiet heeft. De tietenbatterij beter gezegd. Met die enorme grote rode tepels…..

varkenstepels, rode tepels, grote tieten, borsten, batterij varkenstieten

De gewraakte foto, populair in de zoekmachines…… en bij mannelijke varkentjes, behalve Ysbrandt…… Foto: Toverheks

Misleidende informatie mijnerzijds? Welnee. Het staat toch in mijn stuk, die tepels. Alleen in een geheel andere context dan op de gemiddelde pornosite. Misschien is het wel een verademing voor deze hitsige lezers om nu eens met echte natuurfoto’s te maken te krijgen in plaats van de klassieke pornografische ‘natuurfotografie’……

Ook schep ik er heimelijk genoegen in deze groep zoekenden op het verkeerde been te zetten. En die foto van die varkenstepels is echt mooi. En voor de gemiddelde beer vast heel opwindend. Maar ja, die knorrige heren hebben helaas geen wifi in hun kot……

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Een deel van mijn lezers zal dus ook bij toeval op mijn blog terecht komen. Ontdekken, dat ze er niets te zoeken hebben. Om vervolgens dan ook niets van hun gading te vinden. En tenslotte snel de plaat te poetsen. Om nooit meer weer te keren in dit heksenhol van een blog.

Maar die 9.075 keer dat mensen de moeite hebben genomen een verhaaltje van mij te delen vertelt ook een ander verhaal. Voor deze lezers is er wel sprake van herkenning. Ze vinden iets, dat de moeite waard is om anderen op te wijzen. Of om hun medemens van te laten meegenieten…..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

 

In de begindagen van mijn blog, toen ik soms maar 4 lezers op een dag had, drong het al snel tot me door, dat ik ook voor 1 lezer zou schrijven. Uiteindelijk was de aanleiding tot dit avontuur een maandenlange dagelijkse correspondentie met een kluizenaar in Het Hoge Noorden. Deze kwam uit zijn holletje onder invloed van al dat gecorrespondeer en kreeg verkering met een lokale schone. Dit ging ten koste van onze penvriendschap, maar ik ben nog steeds heel blij voor hem. JOOOOOO!!!!! Alle geluk voor Friesland!!!!

Heks houdt gewoon heel erg van schrijven. Dat maakt me gelukkiger, dan welke statistiek ook. Een perfecte zin, een goed verhaal, een rake bewoording: Het doet mijn hart zingen! Het is tevens ongeveer het enige succesvolle, dat ik in jaren heb gepresteerd. Alle andere dingen doe ik voor spek en bonen.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Zangopleiding? Ik oefen nooit, want daar heb ik de puf niet voor. Koorprojecten? Ik oefen nooit, zelfde reden. Mediteren? Doe ik lopend in het bos, terwijl ik de hond uitlaat, want ik heb niet de energie om een half uur te zitten op een kussentje. Zwemmen? Onbegonnen werk momenteel. Sportschool? Ik betaal mijn abonnement, schrijf me in voor lessen en kom dan niet opdagen. En zo kan ik nog wel eventjes doorgaan.

Gelukkig gaan sociale contacten me wel goed af. Zelfs vanuit bed lukt het me altijd nog om genoeg vriendschappen te onderhouden. Niet met iedereen natuurlijk. In tijden van grote bedlegerigheid is het grootste deel van mijn sociale kring me weer snel vergeten. Maar ik heb een paar gouden vrienden door dik en dun.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Mensen, die niet schromen regelmatig voor me te koken. Of mijn hondje uit te laten op slechte dagen. Zoals gisteren Frogs bijvoorbeeld. Terwijl Heks gestrekt lag, liep Varkentje lekker met zijn suikeroompie op het strand. Ik kreeg allemaal leuke foto’s toegestuurd, zodat ik een beetje mee kon genieten.

Ik heb dan misschien geen knoop, ben totaal mislukt qua goeie baan, gelukkige gezinsvorming en oudedagvoorziening. Kreupel maar zo’n beetje in de rondte op goede dagen en lig nog steeds veel onderuit. Maar ik kan schrijven! En ik word gelezen! En daar geniet ik van. Met volle teugen.

En mensen, die niet willen dat ik schrijf wat ze lezen, raad ik aan vooral niet te lezen wat ik schrijf…..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Een herkenbaar droombeeld in de openingceremonie van de Olympische Spelen. Heks kijkt geboeid toe, maar valt toch in slaap. Wonderlijk. Eigen dromen vermengen zich met de Olympische Droom….

bp10openingceremonie van de Olympische Spelen

Vanavond kijk ik opnieuw naar de openingceremonie van de Olympische Spelen. Gisteren  tijdens mijn eerste poging viel ik in slaap. Daarna nam Frogs me mee naar een concert in Rotterdam.

’s Nachts dan maar naar een herhaling kijken. Opnieuw geraak ik in dromenland. Ook vanavond lukt het me niet om de hele ceremonie te bekijken, maar nu laat de techniek me in de steek. Halverwege valt het beeld weg.  Als ik probeer de draad weer op te pakken, op het punt, waar het mis gaat, start deze ‘uitzending gemist’ weer helemaal bij het begin.

openingceremonie van de Olympische Spelen

Zodoende zie ik het eerste stuk meermalen voorbij komen… Prachtige droombeelden. Werelden als drijvende eilanden in de lucht. Een meisje, dat er tussendoor zwemt….

openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen

Als ik later met Ysbrandt nog een rondje loopt herinner ik me opeens een droom, die ik jaren geleden had. Een hele bijzondere en heldere droom. Mijn energielichaam vliegt over een soort weg. Aan weerszijden bergen. Aan mijn rechterkant stroomt een grote rivier. Links langs de oevers wonen allemaal mensen in rare huisjes. Ze maken een gelukkige indruk.

openingceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelen

In de rivier drijven eilanden. Elk eiland is een wereld op zich. Het ziet er fantastisch uit. Een beetje zoals de openingsscène bij de Spelen. Als ik inzoom kan ik me ermee verbinden. Als het ware een leven leven op zo’n afgescheiden stukje wereld. Alle werelden bestaan tegelijkertijd. En toch zijn er middeleeuwse steden, groene eilanden met wildernis, moderne futuristische toestanden…. Van alles.

openingceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen

Degene, die deze opening in elkaar heeft geknutseld, heeft misschien wel dezelfde droom gehad. Wat grappig. Heks kan er weer niet over uit. Wat is alles en iedereen toch verbonden. We leven in een droom en soms in een droom wordt een tipje van de sluier opgelicht. Naar die rare werkelijkheid achter de dingen. Vlieg je even uit je gewoontepatroon, uit je veilige wereldje. In adelaarsvlucht. Snuif je even iets op van de eeuwige stroom, die alles verbindt. Waar alles uit voortkomt. Blauwdruk van de Heilige Ganges.

GANGESGANGES GANGES

Heks ziet Bob Dylan in levende lijve! En laat zich betoveren door zijn gegroefd stemgeluid. Tocht vol hindernissen met bommen uit de tweede wereldoorlog, file’s en parkeerellende mag de pret niet drukken.

BOB DYLANkeel chakra

Donderdag in de loop van de middag spoed ik me naar het station. Varkentje draaft naast de fiets. Ik ben bepakt en bezakt, want ik ga eten me de cowboy en daarna naar het concert van Bob Dylan. Het is druk op het station. Ik manoeuvreer me door de menigte, sleep Ysbrand en fiets een roltrap op, maar als ik in de trein stap en mijn fiets opvouw, word ik naar een ander perron verwezen. Een slecht teken.

Deze handelingen herhalen zich een aantal malen het komende uur. Uiteindelijk blijkt er geen trein meer te rijden. Er is een bom gevonden uit de tweede wereldoorlog. Op last van de politie ligt de hele regio plat. ‘Een zeventig jaar oude bom,’  moppert Heks, ‘En dan precies nu moet de politie, wild west, zich laten gelden. Wat een gezanik.’ Verbolgen levert ze haar kaartje weer in en stapt in haar auto. Helemaal kapot van al die activiteiten. En de avond moet nog beginnen…..

BOB DYLANkeel chakra

Na een eindeloze rit, de hele stad staat vast en ook bij Amsterdam is het stapvoets rijden geblazen, kom ik dan eindelijk in onze hoofdstad aan. Met moeite bemachtig ik een parkeerplek.

We besluiten met de auto te gaan, naar verluid kan ik heel goedkoop parkeren bij de Arena met gratis openbaar vervoer, dus ik parkeer voor een uur. Prop het heerlijke eten, met zorg door Surfcowboy bereid, naar binnen. En scheur met mijn vrienden, er gaat nog een vriendin mee, richting Heineken Music Hall.  Als we binnen komen is Bob al aan het spelen, het kenmerkende mondharmonikageluid zingt ons tegemoet.

CHACRA'S CHACRA'S CHACRA'S

Voor Heks is het allemaal nieuw. De laatste weken ben ik een beetje bijgespijkerd in de Dylanologie door Surfcowboy. Ik heb geluisterd naar oude en nieuwe nummers. Dus ik herken wel iets. Maar ja, als kind was ik echt van de klassieke muziek. Ik had er als zeventienjarige al een hele carrière op de dwarsfluit opzitten. De modernere muziek ontging me grotendeels. Dus die ondergrond van herkenning is vrij zwak bij mij.

BOB DYLANkeel chakra

Redelijk onbevangen ga ik op in het concert. Ik luister naar het rauwe gegrom, de fantastische band. Kijk om me heen naar het geweldig gemêleerde publiek. Jong en oud door elkaar. Achter me staat een tweeling, die ik een dag later in De Wereld Draait Door zie optreden. Liefhebbers, stuk voor stuk. En Heks.

‘Wat leuk, hij krijgt na elk nummer een trouw applausje!’ zegt de cowboy. Hij staat enorm te genieten zie ik, want ik sta een beetje achter hem. ‘Kom toch naast me staan,’ zegt hij bevreemd. ‘Ja, maar dan mis ik het leukste, jouw stralende gezicht,’ denkt Heks. Genieten van iemand, die geniet is dubbel genieten. Ik ga toch  maar een beetje naar voren.

BOB DYLANkeel chakra

Veel te snel is het concert afgelopen. Een paar toegiften. Als laatste ‘The answer is blowing in the wind.’ Dat zongen wij vroeger thuis rond de piano. Daar heb ik echt iets mee….. Hij zingt het op een nauwelijks herkenbare wijze. Sowieso lijkt zijn stem een bepaald melodietje het liefst te zingen, ik hoor het in al zijn nummers. Hij rust graag op bepaalde tonen, houdt van bepaalde intervallen. Wonderlijk. Bijna alsof zijn zielslied door al die muziek heenklinkt.

Toen ik de leraar van mijn juf Indiase zang ,Ustad Zia Mohiuddin Dagar, dit voorjaar zijn zwanenzang hoorde zingen, stroomden de tranen over mijn wangen. Niet veel later overleed hij. Later las ik ergens, dat iemand met een volledig geopend keelchacra, het energiecentrum ter hoogte van je strottenhoofd,  direct je hart in zingt. Zoiets is hier ook aan de hand.

Deze stem heeft gezongen. Alle belevenissen en emoties hebben hun groef erin uitgesleten. Er klinkt een ander lied doorheen, die typische voorkeur voor bepaalde noten en afstanden: Het lied van zijn ziel. En zo ontroert deze vitale 70er jong en oud; hip, ouwe hap en hippy.

BOB DYLANkeel chakra

Tevreden gaan we terug de stad in met de metro. Mijn parkeerkaartje blijkt geen recht te geven op openbaar vervoer. Natuurlijk zijn er werkzaamheden aan een tunnel. We worden overgeladen in een pendelbus. Heks vergeet uit te checken….

De volgende dag draait Surfcowboy alle nummers nog eens voor me. Doordrenkt met Dylan schuif ik de metro in. Zoek me suf naar mijn auto in de enorme parkeergarage. Gelukkig heb ik mijn vouwfiets bij me. Na vijf rondjes ontdek ik het Gele Gevaar. Ik moet alsnog 24,50 euro betalen om de garage te kunnen verlaten. Al die moeite voor niets……

Voor niets? Welnee. Tegenwerkende krachten konden me er toch niet van weerhouden een geweldige avond te beleven. Haha, noodlot. Je begint niets tegen Bobs slotnoot!

BOB DYLANkeel chakra

Parallel levende zielsvrienden prikken vorkje: Je ziet elkaar bijna nooit, maar als je elkaar dan ziet is het goed. Supergoed.

Flower of life

Flower of life

Vandaag is toch zo’n relaxed dagje. Kop koffie bij Steenvrouw. Even snuffelen in de uitverkoop. Boodschappen doen in de natuurwinkel….. De dag vliegt voorbij. Aan het eind van de middag gaat de telefoon. ‘Ha Heks met Hupperdepup, weet je nog wie ik ben?’

“blubbelbubelblieb’ doet mijn telefoon. Het toestel is bijna leeg. ‘Ja, ik weet nog met wie ik spreek. Maar toch moet ik je als eerste vragen om me nog eens te bellen, zodat ik van toestel kan wisselen.’ Vreemd begin van een gesprek na jaren stilte…..

man in geometrie

Manifesteert levensraster

Mijn oude vriend Hup is op weg naar Leiden voor een klusje en wil me komen opzoeken. We besluiten met onze honden naar het strand te gaan. Aan het begin van de avond pikt hij me op. Wat leuk om elkaar weer te zien! Jaren geleden deelden we lief en leed tijdens een seminar van Drunvalo Melchizedek. Heilige Geometrie en andere heksenstreken.

Flower_of_Life_by_Capstoned

Alle levensvormen zijn hierop gebaseerd

Tijdens de intensieve training werkten we veel samen. Daarbij leerden we elkaars diepste gouden ware wezen kennen. Ja, we hadden een geweldige klik, maar ook allebei ons eigen leven om naar terug te keren. Ons contact is altijd summier gebleven. Maar wel goed blijkt opnieuw!

De geometrie van de schepping

Deze boeken inspireerden ons

In de jaren, dat we elkaar niet gesproken hebben is mijn vriend heel ziek geweest. Het is prachtig om hem te horen vertellen over zijn weg naar genezing. Als vanouds lopen we weer van de hak op de tak onze ziel en zaligheid te delen. Ik kijk naar zijn lieve gezicht tegenover me in een strandtent, waar we na uiteindelijk een hapje eten. Wat fijn om weer eens echt zo samen te zijn en te praten. Een onverwacht cadeautje!!!

Al snel vliegen de verhalen over Orbs, UFO’s en andere vreemde zaken over de tafel. Hup zag ooit zijn eerste en enige UFO samen met Heks. Een enorme lichtbol vlak boven zijn tent. We lagen naar de sterren te kijken…..

UFO

Oink, Oink

Hij schrok zich dood. Ik moet er nog om lachen! Je had zijn gezicht eens moeten zien! Het is een hele nuchtere vent met een groot bedrijf en wat uiterlijke kenmerken van een koorbal. Beslist geen zwever…. Ik beloof hem een paar foto’s van onze ceremonie op 21 december jongstleden te sturen. Met al die Orbs. Hup treft ze ook regelmatig aan op zijn foto’s, vertelt hij me.

Huh? Wat nu? Ziet Heks ze vliegen? Ja, soms. Maar wees gerust. Ik ben dochter van een vasteplantenkweker: Geboren met voeten in de grond!

Orb

Orb

Op de terugweg blijkt hij mijn docent stembevrijding te kennen. ‘Ja, die heeft gezongen op mijn laatste feestje! Doe hem maar de groeten van me!’ De wereld is toch zo klein…..

Bij het afscheid omhels ik hem. Het is een stevige sterke brede fijne man. En een kop kleiner dan Heks. Laatstgenoemde loopt ook nog eens op enorme hoge hakken. Heerlijk om hem even een goede knuffel te geven. Nog maar even lekker van genieten, het zou best wel weer eens een tijdje kunnen duren tot de volgende hug….

knuffel

Kosmische knuffel

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs

Succes, roem en gekke praatjes: Justin Bieber, Jensen en Peter Jan Rens weten er alles van. Gunnen als pleister op de wonde van het afgescheiden zelf….

Justin Bieber

Voor de Beliebers hier…..

Vandaag Indiaas gezongen! Dat betekende heel vroeg op. Versliep ik me ook nog na dat slaperige weekend! Tijdens de ochtendrituelen bromde de TV op de achtergrond het laatste ‘nieuws’ in een ontbijtprogramma.

Justin Bieber en het Anne Frankhuis. Hij liet daar een wonderlijk misplaatst berichtje achter, waaruit blijkt hoezeer deze succesvolle jongeman het spoor af en toe bijster is. Hele wereld valt over hem heen.

Justin Bieber

Wat is dat toch met die grote witte onderbroeken van die jongen?

Vanavond zag ik iets wat moet doorgaan voor een interview met Meneer Kaktus. Ofwel Jensen zat Peter Jan Rens te jennen met zijn nieuwe zeer jeugdige liefde en het jarenlang uitblijven van succes.

Rens probeerde toch gebruik van alle aandacht te maken en lanceerde energiek allerlei nieuwe ideeën. Gegarandeerde kijkcijferkanonnen…. Direct getorpedeerd door zijn lepe logge tegenstander. Tenenkrommend.

meneer Kaktus

Meneer Kaktus

Toch boeit het me om te zien, wat succes met de mensheid doet. Als falende amoebe heb ik natuurlijk een onbevangen blik. Die wordt niet gehinderd door enige vorm van welslagen waar dan ook in….

Wanneer mensen worden geïnterviewd die iets hebben gewonnen, gepresteerd of anderszins succesvol zijn, zeggen ze vaak, zo niet altijd: ‘Ik blijf gewoon mezelf’. Let er maar eens op… Vaak zijn dat mensen, die een ongelofelijke weg hebben afgelegd om zich te bewijzen.

Het is niet gezegd, dat ze zichzelf daardoor ook hebben leren kennen. Dus wie blijven ze dan? Het klinkt altijd ongelofelijk grappig in mijn oren….’Blijf jij maar gewoon jezelf’, denk ik dan,’ Wie dat dan ook is.’

Meneer Kaktus, Kweenie en Mevrouw Stemband

Met Kweenie en Mevrouw Stemband

Leuker is het natuurlijk om boven jezelf uit te stijgen. Niet het afgescheiden zelf te ervaren, maar juist wat verbindt. “Conflicten ontstaan voor een groot deel doordat we de ander zien als een ander en niet als één met onszelf.” Aldus mijn Boeddhistische scheurkalender vandaag.

Thay, Thich Nath Hanh, zegt altijd dat we afmoeten van ons minderwaardigheidscomplex,  meerderwaardigheidscomplex en gelijkheidscomplex. Kortom: We moeten af van het afgescheiden zelf. Je bent meer de ander wel, dan niet….. Ja, daar sta je dan met je roem en gekke praatjes.

Thich Nath Hanh met bell

Ting! Stilte uitnodigen

Dan is er gelukkig nog ‘gunnen’. Dit vergeten begrip kan zoveel goed doen als iemand succesvol is. En heel belangrijk voor ons zuinige volkje: Het kost niks!!!! Mocht het succes voor de ander ophouden of uitblijven, dan ontbreekt door dit gulle gunnen doorgaans de behoefte om dit medemens af te zeiken. Helaas gaat dit royale gegun de mensheid vaak niet al te best af …

Uit het leven gegrepen: Iemand bemachtigt een geweldige nieuwe baan: Een oud-collega uit zure twijfels omtrent de capaciteiten van de gelukkige.

Thich Nath Hanh

Zichzelf gebleven? Zijn non-self zul je bedoelen!

Of iemand krijgt een fantastische auto cadeau. Een vriend maakt een meesmuilende opmerking over de herkomst van het geschenk. Of een vriendin roept verontwaardigd ‘Ik wil dat iemand mij een auto geeft!’

Met gunnen delen we in de vreugde en het verlost ons even van ons afgescheiden zelfje.  Gunnen is de sleutel tot een succesvolle tevredenheid met niets. Het Grote Niets, waar we Iets van menen te weten…..

Thich Nath Hanh, walking mindfully

Zo heb ik ook vaak meegewandeld met Thay

interbeing-bw-exact