Knibbel knabbel knuisje: Ieder huisje heeft zijn kruisje. Heks verlaat haar heksenhuisje…. En trekt de wijde wereld in spin, de bocht gaat in. Uit spuit.

‘Het is toch ook altijd hetzelfde. En telkens vergeet ik dat weer. Ben ik een maand in Plumvillage, een soort snelkookpan aan processen en inzichten, kom ik thuis en moet ik het allemaal nog eens dunnetjes over doen.’

‘Het hele najaar heb ik in de kreukels gezeten. Moest ik opnieuw het wiel uitvinden van verbinden met de Sangha-schapen. Opnieuw woedend op mijn voorouders geweest en eveneens opnieuw me met hen verbonden. Ook stukjes goud onder hen gevonden…..’

Heks zit bij de homeopaat. Ik praat en praat. VikThor ligt slapjes onder haar stoel. Hij is nog steeds niet helemaal de oude. Zo mager als een lat. Morgen ga ik een kuurtje voor hem halen.

Langzaam ploeter ik mezelf een weg door strontland. Ouwe shit in nieuwe vaten. Het levert vruchtbare grond op, al die modder…. dat zeker. Maar leuk is anders. Het mag wel een onsje minder wat mij betreft.

Een paar dagen later rijd ik vroeg de stad uit in mijn kanariepiet. De achterbumper wappert een beetje. Losgeraakt tijdens het inparkeren van deze of gene hier in de buurt. Die nam dat inparkeren wel erg letterlijk.

Ik zal em straks met een knalgele smiley-sticker weer aan elkaar plakken. De ervaring leert, dat het euvel dan weer een tijdje verholpen is. Op mijn gemak tuf ik naar de hoofdstad. Er is geen sterveling op de weg. Om half tien parkeer ik in de P.C.Hooftstraat.

1 voor 1 druppelen de heksjes uit alle windstreken binnen. Sommigen met een druppel aan de kromme neus na een woeste tocht op de bezemsteel. Anderen bepakt en bezakt met grote zelfgemaakte trommels van paardenhuid. Allemaal eigenzinnige dames. Eigenwijze tante Betjes.

Vandaag gaan we aan de slag met krachtdieren. Ik heb al flink liggen dromen over een krachtdier. Een hele heftige droom. Ik werd als het ware bij mijn kladden gegrepen. Door het krachtdier van iemand anders.

Is dat nu ook mijn grote vriend? Dat valt nog te bezien. ‘Krachtdieren komen je vaak besnuffelen,’ vertelt onze juf de vorige keer, ‘Met name de slang, de tijger en die en die staan daarom bekend.’

Ik word dus druk besnuffeld. Heks besluit het allemaal af te wachten. Niet teveel in te vullen. Te genieten van het proces.

De gehele zondag zijn we druk in de weer. Lekker aan het heksen. Heks gooit zich volop in de strijd. Als een slang kruip ik over de grond tussen rijen schreeuwende toverkollen door. Ze klauwen naar me. Houden me tegen. En moedigen me aan.

Om maar iets te noemen.

Dagenlang moet ik bijkomen. Zo’n dagje als een normaal mens tekeer gaan komt me op een week gekreukel te staan. Minstens. Maar ik heb het er voor over!

Tijdens het slangenritueel neem ik afscheid van een aantal zaken, die me hinderen op mijn heksenpad. Ik laat werkelijk heel wat achter me.

Wijs geworden door eerdere ervaringen realiseer ik me, dat ik wat ik verworven heb tijdens dit ritueel wel moet implementeren in mijn dagdagelijkse leventje.

Eindelijk maak ik dan een afspraak om EMDR te gaan doen op datgene wat me hindert op dit pad. Al die mensen, die ik los moet laten. Liefst in liefde. Als het eventjes kan.

Loyaliteit is een prachtige eigenschap, maar je kunt ook overdrijven. Om thuis te komen bij mezelf moet ik vooral thuis geven. Loyaal zijn aan mezelf. Om te beginnen. De rest volgt vanzelf.

 

Een herkenbaar droombeeld in de openingceremonie van de Olympische Spelen. Heks kijkt geboeid toe, maar valt toch in slaap. Wonderlijk. Eigen dromen vermengen zich met de Olympische Droom….

bp10openingceremonie van de Olympische Spelen

Vanavond kijk ik opnieuw naar de openingceremonie van de Olympische Spelen. Gisteren  tijdens mijn eerste poging viel ik in slaap. Daarna nam Frogs me mee naar een concert in Rotterdam.

’s Nachts dan maar naar een herhaling kijken. Opnieuw geraak ik in dromenland. Ook vanavond lukt het me niet om de hele ceremonie te bekijken, maar nu laat de techniek me in de steek. Halverwege valt het beeld weg.  Als ik probeer de draad weer op te pakken, op het punt, waar het mis gaat, start deze ‘uitzending gemist’ weer helemaal bij het begin.

openingceremonie van de Olympische Spelen

Zodoende zie ik het eerste stuk meermalen voorbij komen… Prachtige droombeelden. Werelden als drijvende eilanden in de lucht. Een meisje, dat er tussendoor zwemt….

openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen

Als ik later met Ysbrandt nog een rondje loopt herinner ik me opeens een droom, die ik jaren geleden had. Een hele bijzondere en heldere droom. Mijn energielichaam vliegt over een soort weg. Aan weerszijden bergen. Aan mijn rechterkant stroomt een grote rivier. Links langs de oevers wonen allemaal mensen in rare huisjes. Ze maken een gelukkige indruk.

openingceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelen

In de rivier drijven eilanden. Elk eiland is een wereld op zich. Het ziet er fantastisch uit. Een beetje zoals de openingsscène bij de Spelen. Als ik inzoom kan ik me ermee verbinden. Als het ware een leven leven op zo’n afgescheiden stukje wereld. Alle werelden bestaan tegelijkertijd. En toch zijn er middeleeuwse steden, groene eilanden met wildernis, moderne futuristische toestanden…. Van alles.

openingceremonie van de Olympische Spelen openingceremonie van de Olympische Spelenopeningceremonie van de Olympische Spelen

Degene, die deze opening in elkaar heeft geknutseld, heeft misschien wel dezelfde droom gehad. Wat grappig. Heks kan er weer niet over uit. Wat is alles en iedereen toch verbonden. We leven in een droom en soms in een droom wordt een tipje van de sluier opgelicht. Naar die rare werkelijkheid achter de dingen. Vlieg je even uit je gewoontepatroon, uit je veilige wereldje. In adelaarsvlucht. Snuif je even iets op van de eeuwige stroom, die alles verbindt. Waar alles uit voortkomt. Blauwdruk van de Heilige Ganges.

GANGESGANGES GANGES

Een weekend vol verrassingen en bijna allemaal aangenaam! Van Galactic Grooves in de kroeg tot visite, visite, een huis vol….. Hier en daar een hinderlijke antropoloog.

TER WADDING BOS

WANDELING MET YSBRANDT DOOR TER WADDING

TER WADDING HUIS

HET STATIGE HUIS MET DE VIJVER

BOS TER WADDING

ER WORDT VOLOP GEWERKT

HUIS EN BOS TER WADDING

ZO ZAG HET ER VROEGER UIT

HUIS EN BOS TER WADDING

EN ZO NU

HUIS EN BOS TER WADDING HUIS EN BOS TER WADDING HOND IN HUIS EN BOS TER WADDING HOND IN NARCISSEN/ BLOEMEN KASTAGNES IN HUIS EN BOS TER WADDING HUIS EN BOS TER WADDING

De heks had een fijn weekend. Ik rolde van het één in het ander en bijna allemaal leuk. Zaterdag had ik een lekker langzame start, Ysbrandt is eindelijk een beetje opgeknapt. Dus geen geren ’s morgens vroeg naar een parkje en dan de rest van de dag van slag zijn…  De koorrepetitie was ook heerlijk. Ik krijg de muziek eindelijk te pakken, ik oefen natuurlijk voor geen meter, dus ik moet het van mijn muzikale talent hebben. Maar ik ga wel naar elke repetitie. Dat scheelt.

In de pauze zette ik mijn telefoon aan en zag een SMSje van Frogs. Hij zou later die middag optreden in De Twee Spiegels met de prille formatie Galactic Grooves. Na de repetie spoedde ik mij dus naar de betreffende kroeg.

Terwijl ik nog nazingend mijn fiets op slot zette werd ik uitgescholden door de Hitsige Antropoloog. Hij kwam als een duveltje uit een doosje ergens een deur uit. Het is een lelijk oud mannetje, die zijn antropologische veldwerk tegenwoordig het liefst uitoefent op wildvreemde vrouwenlichamen. Heb ik aan den lijve ondervonden tijdens een meditatieavond bij de Boeddhisten.

Hij heeft me ook een tijdje opgezocht. Kreeg ik rare mailtjes of liep hij om de haverklap in de buurtwinkel om de hoek te posten. Daarna achtervolgde hij me en schold me uit. Moest ik weer met een omweg naar huis om hem af te schudden. Afschuwelijke dingen schreeuwde hij dan.

Vandaag was ik een gemene Bitch! Nou, dat viel alles mee…..

Dit alles omdat ik hem erbij heb gelapt bij de Boeddhisten! Hij komt helaas ook in mijn kerk. Dan wacht hij me weleens op en begint idiote dingen te roepen. Ik zag hem ooit een keer op TV. Hij vertelde uitgebreid hoe spiritueel hij is.  Al tien jaar houdt hij zich nu bezig met meditatie en andere spirituele zaken, dan ben je wel ongeveer verlicht natuurlijk…. Hij ziet zichzelf dan ook als een soort goeroe. Haha, wat een verhaal weer.

Vrolijk doorzingend keek ik hem aan. Mijn blik: Saai! Saai, saai! En vervolgde mijn handelingen. Saai werkte weer goed, hij liep verwoed zwaaiend met zijn wandelstokje (sublimatie!) verder. Zijn korte beentjes zwiepten onder zijn tonnetje ronde lijf uit. Op zijn ronde kale hoofdje prijkte een mallotig hoedje. Liever had hij met zijn andere stokje, zijn  toverstafje, gezwaaid natuurlijk….

Oh, wat zou ik hem graag eens een knietje geven. Of beter, Ysbrandt erop loslaten….. Maar ja, saai is beter. Onder het zingen van  ‘Dirty old man’, opende ik de kroegdeur….

Galactic Grooves

Galactic Grooves

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

mensen in kroeg

Madame Jardin

Galactic Grooves

Galactic Grooves

Het was al begonnen. Ik voegde me bij Madame Jardin, een goede vriendin van Frogs. Zij gaan zelfs nog langer terug dan wij! Plotseling stond Houtvrouw naast me, al jaren een dierbaar vriendinnetje van me. Wat een gezelligheid allemaal.

Ik kwam nog wat oude bekenden tegen uit de tijd, dat ik de kost verdiende als barvrouw. En ook een paar hele vrolijke dames en heren met wie het heel goed klikte. ‘Kom eens wat vaker op zaterdagmiddag”, riepen ze toen ik weg ging.

Al die tijd zaten de drie muzikanten de sterren van de hemel te spelen. Ron Baggerman op Ziggy tapguitar, een waanzinnig instrument,  Tjeerd Klapwijk op drums en Rik van Boeckel verzorgde de percussie. Niet te geloven, dat het de eerste keer was, dat ze samen speelden….

Een supermiddag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ron Baggerman op Ziggy tapguitar

Galactic Grooves muzikanten

Galactic Grooves met slechts percussie en snaren

Galactic Grooves muzikanten

Galactic Grooves happy

Galactic Grooves

Tjeerd Klapwijk op drums

Galactic Grooves muzikanten

Alsof ze het al jaren doen

Vandaag zat ook vol verrassingen! Eerst een heerlijke tegendraadse preek van Cristiane Berkvens in mijn kerk, waar god ook een vrouw is. Het ging over Lea, de zuster van Rachel. De eerste vrouw van Jacob. Ze was niet bepaald moeders mooiste. ‘Maar vanbinnen was het een fantastische vrouw’, zegt Cristiane.  Bedrog en een soort theater-van-de -lachachtige taferelen passeren de revue in haar verhaal. Gedachten dwarrelen door mijn hoofd.

Schoonheid, lelijkheid. Ik was er al jong achter, dat ware schoonheid vanbinnen huist. Ik was trouwens best een lelijk eendje als kind. Scheel met een vlinderbrilletje en de eerste punker van Nederland na een knipbeurt van mijn twee jaar oudere zus….

Dan verschijnt dat akelige mannetje, de Beide Handjes Antropoloog, voor mijn geestesoog. Lelijk van buiten en vanbinnen! Eigenlijk best erg. Maar hij heeft het zelf helemaal niet door, dus enige compassie is verspilde energie.

Bedrog. Ja, wat ben ik belogen en bedrogen. Twee jaar geleden nog. Groteske situaties en absurde ontwikkelingen… Het hoort er allemaal bij. Ik ben er wel wat wijzer uit gekomen.

Dat vervelende kleffe antropoloogje  liegt trouwens ook met het grootste gemak dat hij barst. Zijn ongewenste intimiteiten begeleidde hij indertijd toch duidelijk met de tekst:’Hier moet ik even van profiteren…’ Niet tegen mij gericht overigens, maar tot een maat van hem, die naast ons stond.

Yek. Niet mis te verstaan. Ik stond met mijn armen in de lucht hun schouders vast te houden… Dus hij had vrij spel. En ja, daar MOET je dan natuurlijk gebruik van maken!

Maar meneer Koekepeer weet van de prins geen kwaad….En de heks is een gemene bitch……Tja….

Zo verbinden beelden uit mijn leven zich met de oude kronieken uit de bijbel. Dat gekke boek vol verhalen. Vaak vreemd, maar nooit te vreemd voor woorden!

Zoals altijd verliet ik de kerk geïnspireerd en opgeladen.

bitch

En een knietje lukt ook heel goed

Vanmiddag kreeg ik allemaal onverwacht bezoek. Mijn nichtje Lief met huisvriend en mijn vriendinnetje Trui. De poesjes werden bewonderd. Later hebben Trui en ik het Leidse Hout nog onveilig gemaakt. Lekker kletsend op een terrasje met een glas koude witte wijn!

Er zat een ex-vriendje van me op het terras. Iemand, die een slakkenspoor van pijn door vele Leidse liefdeslevens heeft getrokken. Direct zette ik hem op zijn nummer met een pittige opmerking over mijn hond en de ballen van de wijkagent. Trui keek er echt van op. Zij wist niet dat ik hem kende.

bitch

Superbitch zelfs

Dus je sprak voor de verandering een keer de waarheid, meneer de Antropolieg. Ik ben een echte bitch tegenwoordig. En ik ben er blij mee!

Mijn humeur is met het weer enorm verbeterd. Morgen zingen in Amsterdam. Ik denk, dat ik een lekker ‘Grote Bitch’lied ga zingen. Heerlijk.

bitch

Zo is dat!

baby poesjes

oogjes open

baby poesjes baby poesjes

bitch

Madame Bitch