Knibbel knabbel knuisje: Ieder huisje heeft zijn kruisje. Heks verlaat haar heksenhuisje…. En trekt de wijde wereld in spin, de bocht gaat in. Uit spuit.

‘Het is toch ook altijd hetzelfde. En telkens vergeet ik dat weer. Ben ik een maand in Plumvillage, een soort snelkookpan aan processen en inzichten, kom ik thuis en moet ik het allemaal nog eens dunnetjes over doen.’

‘Het hele najaar heb ik in de kreukels gezeten. Moest ik opnieuw het wiel uitvinden van verbinden met de Sangha-schapen. Opnieuw woedend op mijn voorouders geweest en eveneens opnieuw me met hen verbonden. Ook stukjes goud onder hen gevonden…..’

Heks zit bij de homeopaat. Ik praat en praat. VikThor ligt slapjes onder haar stoel. Hij is nog steeds niet helemaal de oude. Zo mager als een lat. Morgen ga ik een kuurtje voor hem halen.

Langzaam ploeter ik mezelf een weg door strontland. Ouwe shit in nieuwe vaten. Het levert vruchtbare grond op, al die modder…. dat zeker. Maar leuk is anders. Het mag wel een onsje minder wat mij betreft.

Een paar dagen later rijd ik vroeg de stad uit in mijn kanariepiet. De achterbumper wappert een beetje. Losgeraakt tijdens het inparkeren van deze of gene hier in de buurt. Die nam dat inparkeren wel erg letterlijk.

Ik zal em straks met een knalgele smiley-sticker weer aan elkaar plakken. De ervaring leert, dat het euvel dan weer een tijdje verholpen is. Op mijn gemak tuf ik naar de hoofdstad. Er is geen sterveling op de weg. Om half tien parkeer ik in de P.C.Hooftstraat.

1 voor 1 druppelen de heksjes uit alle windstreken binnen. Sommigen met een druppel aan de kromme neus na een woeste tocht op de bezemsteel. Anderen bepakt en bezakt met grote zelfgemaakte trommels van paardenhuid. Allemaal eigenzinnige dames. Eigenwijze tante Betjes.

Vandaag gaan we aan de slag met krachtdieren. Ik heb al flink liggen dromen over een krachtdier. Een hele heftige droom. Ik werd als het ware bij mijn kladden gegrepen. Door het krachtdier van iemand anders.

Is dat nu ook mijn grote vriend? Dat valt nog te bezien. ‘Krachtdieren komen je vaak besnuffelen,’ vertelt onze juf de vorige keer, ‘Met name de slang, de tijger en die en die staan daarom bekend.’

Ik word dus druk besnuffeld. Heks besluit het allemaal af te wachten. Niet teveel in te vullen. Te genieten van het proces.

De gehele zondag zijn we druk in de weer. Lekker aan het heksen. Heks gooit zich volop in de strijd. Als een slang kruip ik over de grond tussen rijen schreeuwende toverkollen door. Ze klauwen naar me. Houden me tegen. En moedigen me aan.

Om maar iets te noemen.

Dagenlang moet ik bijkomen. Zo’n dagje als een normaal mens tekeer gaan komt me op een week gekreukel te staan. Minstens. Maar ik heb het er voor over!

Tijdens het slangenritueel neem ik afscheid van een aantal zaken, die me hinderen op mijn heksenpad. Ik laat werkelijk heel wat achter me.

Wijs geworden door eerdere ervaringen realiseer ik me, dat ik wat ik verworven heb tijdens dit ritueel wel moet implementeren in mijn dagdagelijkse leventje.

Eindelijk maak ik dan een afspraak om EMDR te gaan doen op datgene wat me hindert op dit pad. Al die mensen, die ik los moet laten. Liefst in liefde. Als het eventjes kan.

Loyaliteit is een prachtige eigenschap, maar je kunt ook overdrijven. Om thuis te komen bij mezelf moet ik vooral thuis geven. Loyaal zijn aan mezelf. Om te beginnen. De rest volgt vanzelf.

 

Heks heeft heerlijke dag met Sherry Whitfield en Synergy, de oeroude kristallen schedel uit Lemurië. Heksjes uit alle windstreken zijn toegesneld op hun kristallen bezemstelen om deze dag mee te beleven…….

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Zaterdagmorgen sta ik brak en wiebelig naast mijn bed. Het is pas kwart over zeven en ik heb niet al te best geslapen de laatste twee nachten. Mijn hersenpan draait overuren in een poging dingen op te lossen, die onoplosbaar zijn. Hoe meer ik probeer de emotionele kluwen, waarin ik de laatste tijd verzeild ben geraakt, te ontwarren, hoe meer ik erin verstrikt raak. Het is onbegonnen werk….

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Ik wek mezelf tot leven met een straf bakkie koffie. Sloom beweeg ik me door het huis. Ik moet mezelf bij elkaar rapen. Over een uur staat mijn heksenvriendin op de stoep. Traag is het woord vandaag. Uiteindelijk sta ik dan onder de douche. De bel gaat. Jeetje. Het is al bijna half negen. Ik hoor eigenlijk al helemaal aangekleed, bepakt en bezakt klaar te staan! Ik gris wat kleding uit de kast en kleed mezelf in een rap tempo aan. Een kwartier later ben ik dan toch nog zo ver.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Gelukkig hebben we een zeer ruime marge genomen qua tijd. We arriveren dan ook ruim op tijd in Den Haag op het heksenfestival. Uit heel Nederland zijn medeheksjes gekomen in gezelschap van hun kristallen schedels. Ook Heks heeft haar stenen vrienden meegebracht.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

In de ruimte staan al de nodige schedels opgesteld. Sherry Whitfield, de hoedster van de oude schedel Synergy, wappert door de ruimte met een waaier. ‘Oh, it’s so hot!’ roept ze uit, terwijl ze de aangevoerde schedeltjes in het veld zet. Intussen is ze gefocust op de balans binnen dit veld. Ze praat met de schedeltjes en maakt af en toe een grap. Ik zet mijn exemplaren op de grond buiten de cirkel.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

‘Meer schedels’, roept Sherry, ‘Wie heeft er nog een paar?’ Heks geeft een paar piepkleine schedelhangertjes. Ze krijgen ook een plekje. Uiteindelijk is Sherry, de kleine roodharige vos, tevreden. Ze zwaait met haar staart en neemt plaats op haar stoel.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Niet veel later zoekt iedereen zijn of haar plek op. Uit een grote speciale tas komt de oude schedel tevoorschijn. Sherry plaatst em op een speciaal gemaakte standaard, waar blauwig licht in is aangebracht. Dat schijnt door de schedel en geeft het geheel een blauwige gloed.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Synergy met zijn blauwe lamp

‘Waarom zet je Synergy op dat blauwe licht?’ vraagt één van de cursisten, ‘Ik vond het mooier zonder licht….’

De hoedster van de oeroude schedel begint te lachen.’The skull asked for it. I had this thing specially made for him. The light was supposed to be like a rainbow. That was my plan…’ Sherry zit geanimeerd te vertellen over hoe de schedel zelf bepaalde welke kleur het licht heeft dat door hem heen schijnt.

‘Deze standaard is vooral bedoeld om de schedel te stabiliseren. Zo kunnen mensen mijn kristallen vriend aanraken, zonder het gevaar te lopen hem perongeluk op de grond te stoten. Ik had dus een fantastisch regenbooglicht besteld. Onverwoestbaar volgens de maker. Na een kwartier begaven alle lampjes het, behalve de blauwe. Zo wil Synergy het nu eenmaal. Ik heb me erbij neergelegd!’

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Zo ziet Synergie eruit zonder blauwe lamp

Om tien uur opent onze docente haar mond en begint te praten. Met een paar kleine pauzes en een lunch tussendoor vliegt de dag voorbij. Onze oren flapperen van alle rare verhalen. Als ikzelf niet zulke bizarre avonturen had beleefd in mijn mislukte leventje dan zou ik denken dat ze het allemaal uit haar duim zat te zuigen. Het is heerlijk, al die heksenverhalen. Heks geniet!

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

’s Avonds stuiter ik nog uren door mijn woonkamer om alles weer een plek te geven. En dan heb ik nog een tweede dag in het verschiet! Een heerlijk vooruitzicht……

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Alex Orbito in Bloemendaal! Heksjes uit alle windstreken verzamelen zich rond deze kleine toegewijde man. Een GROOT voorbeeld voor Heks. En hij heeft de Camino gelopen!!!!!

Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella

Inspirerend!

Vannacht tegen vieren begonnen er katten over mijn hoofd te rennen. Ik joeg ze de slaapkamer uit en probeerde verder te slapen. Terwijl ik weer ging liggen schoot het door me heen, dat Alex Orbito waarschijnlijk zat te mediteren. Zoals altijd om vier uur ’s morgens. Ik doezelde weg, maar werd geprikt door een mug. Deze begon om mijn hoofd te zoemen. Opeens vatte ik het: Het healingweekend was al begonnen…… Ik bleef gewoon even wakker. Geen zorgen om slaaptekort.

Cathedral square Santiago de Compostela

Daar ooit aankomen

Terwijl ik me rustig op een zij draaide voelde ik een golf van warme energie stromen in het melkwegstelsel, dat ik vanbinnen ben. Later vandaag deelde ik die ervaring met iemand. ‘Je Kundalini werd opgewekt’, zei mijn collega heks. Mijn overtuiging is, dat onze Filipijnse vriend bij alle vrijwilligers ……, ja, wat eigenlijk?

Die kleine man zat te bidden. Zijn gebed omgaf ons allen. Sommigen hebben er misschien doorheen geslapen, maakt niet uit, ik werd er wakker van. En genoot ervan! Ik ken dergelijke verhalen ook van andere vrijwilligers….

Santiago de Compostella

Die kant op

Helemaal fris, ondanks een te korte nacht reed ik naar Bloemendaal. Ik was laat, want ik had een waslijst dingen, die mee moesten. Een luchtbed met pomp, knutselspullen voor de kinderen, ben hoofd kids dit weekend, extra hoge waxinelichtenhouders. Lady Amber wilde mee…. Vier klapstoelen en een tuinstoel….. Een ware volksverhuizing.

Santiago de Compostella

Folklore?

Eenmaal in Bloemendaal, werd ik natuurlijk eerst platgeknuffeld door een paar leden van deze familie. ‘Alex komt zo, iedereen zit al binnen.’ Snel laadde ik mijn spullen uit en richtte de kindercorner in. Toen ik weer naar buiten liep voor de laatste spullen, kwam Alex net de auto uit. Zo smaakte ik dan als eerste het genoegen om hem in mijn armen te kunnen sluiten. De laatsten zullen de eersten zijn.

Noorbeekse pelgrims haalden met snorfiets Santiago de Compostella001

Op Snorfiets!

En wat fijn ook om Marika Verheijen, trouwe metgezel in zijn healingsmissie, weer te omhelzen. Wat een heerlijke zuster is zij toch van deze heks. En al die andere hekjes in dit coven…..

De dag gaat van start. Alex houdt zijn praatje, maakt ons aan het lachen. We zingen. ‘OOOOHHHHHMMMMMM, oooohhhmmmmm, OOOOhhhMMmmm’, klinkt het uit vele kelen. Alex is bepaald niet schuw betreffende andere tradities. Hij is bevriend met mensen uit vele religies……

santiago

Soms sta je er alleen voor

Even later is iedereen aan het werk. Een deel van het team verdwijnt met onze kleine grote vriend in de healingruimte. Elke keer is het weer een beetje anders. Trok iedereen vroeger bijna alle kleren uit, vandaag gaan we aangekleed ter tafel. De tafel, waar deze genezer zijn spirituele operaties uitvoert.

In de hal is een comité van ontvangst. Er is thee en koffie. Later soep en broodjes. En vandaag bakt Heks deze zoete broodjes. En zorgt ze dat de soep niet te heet wordt gegeten…… Samen met een hele leuke dame. We hebben een klik. De hele dag door wisselen we verhalen uit. Vragen en luisteren. Wat bijzonder!

Cathedral Santiago de Compostela

Zucht

Morgen zitten we samen in team B. Dan gaan we de mensen voorhealen. Een soort voorwas, voordat Alex zijn hoofdwasprogramma erop loslaat…. Kan ik mijn oude toverkunsten weer eens uit de kast halen…..

Zo is de dag voorbijgevlogen. Aan het einde verzamelen we ons rond de tafel in de healingruimte. We zingen. Alex spreekt een gebed uit in dat heerlijke Filipijnse engels. Dan vertelt Marika over hun voettocht naar Santiago de Compostella, een droomwens van Heks. Niet van Alex, maar hij kreeg het als spirituele opdracht…. Hij mengt zich in het gesprek en vermaakt ons met allemaal wonderlijke anekdotes rondom die queeste. Zoals voeten zegenen en geen blaren krijgen bijvoorbeeld! Handig!

Ongelofelijk, dat hij dat heeft gedaan. Wat is het toch een kanjer!

pilgrims

Mijn held

‘Hoeks, Hoeks, Hoeks’, zei hij toen ik op die tafel kwam vanmiddag. Hij lachte me stralend toe. Helemaal blij me te zien. Deze man houdt zoveel van zijn medemens. En van zichzelf. En van God en The white Lady. Die twee zijn in feite hetzelfde voor hem! ‘Love yourself and love God’, zegt hij altijd. En zo is het, hij heeft het bij het rechte eind heb ik door hem geleerd.

caminomapa

Berg op berg af

Wat kan ik nog over deze man vertellen vandaag? Op de Filipijnen nam ik eens deel aan een wonderlijk ritueel. Alex opende hierbij ons hart en derde oog. Toen ik later die nacht met een vriend over het prachtige terrein dwaalde, leek alles licht te geven. Deze vriend had veel geëxperimenteerd  met drugs in zijn vroegere leven. Volgens hem leek het wel een trip. Maar dan helder en volledig bij bewustzijn. Bijna gewoon.

Ik heb mijn leven lang momenten van 1 smaak, de Boeddhistische term voor deze bewustzijnstoestand, gekend, maar dit duurde en duurde. Heel bijzonder.

En morgen weer een dag. En dan nog zondag! Joepie!

Alex en Marika

Alex en Marika