Knibbel knabbel knuisje: Ieder huisje heeft zijn kruisje. Heks verlaat haar heksenhuisje…. En trekt de wijde wereld in spin, de bocht gaat in. Uit spuit.

‘Het is toch ook altijd hetzelfde. En telkens vergeet ik dat weer. Ben ik een maand in Plumvillage, een soort snelkookpan aan processen en inzichten, kom ik thuis en moet ik het allemaal nog eens dunnetjes over doen.’

‘Het hele najaar heb ik in de kreukels gezeten. Moest ik opnieuw het wiel uitvinden van verbinden met de Sangha-schapen. Opnieuw woedend op mijn voorouders geweest en eveneens opnieuw me met hen verbonden. Ook stukjes goud onder hen gevonden…..’

Heks zit bij de homeopaat. Ik praat en praat. VikThor ligt slapjes onder haar stoel. Hij is nog steeds niet helemaal de oude. Zo mager als een lat. Morgen ga ik een kuurtje voor hem halen.

Langzaam ploeter ik mezelf een weg door strontland. Ouwe shit in nieuwe vaten. Het levert vruchtbare grond op, al die modder…. dat zeker. Maar leuk is anders. Het mag wel een onsje minder wat mij betreft.

Een paar dagen later rijd ik vroeg de stad uit in mijn kanariepiet. De achterbumper wappert een beetje. Losgeraakt tijdens het inparkeren van deze of gene hier in de buurt. Die nam dat inparkeren wel erg letterlijk.

Ik zal em straks met een knalgele smiley-sticker weer aan elkaar plakken. De ervaring leert, dat het euvel dan weer een tijdje verholpen is. Op mijn gemak tuf ik naar de hoofdstad. Er is geen sterveling op de weg. Om half tien parkeer ik in de P.C.Hooftstraat.

1 voor 1 druppelen de heksjes uit alle windstreken binnen. Sommigen met een druppel aan de kromme neus na een woeste tocht op de bezemsteel. Anderen bepakt en bezakt met grote zelfgemaakte trommels van paardenhuid. Allemaal eigenzinnige dames. Eigenwijze tante Betjes.

Vandaag gaan we aan de slag met krachtdieren. Ik heb al flink liggen dromen over een krachtdier. Een hele heftige droom. Ik werd als het ware bij mijn kladden gegrepen. Door het krachtdier van iemand anders.

Is dat nu ook mijn grote vriend? Dat valt nog te bezien. ‘Krachtdieren komen je vaak besnuffelen,’ vertelt onze juf de vorige keer, ‘Met name de slang, de tijger en die en die staan daarom bekend.’

Ik word dus druk besnuffeld. Heks besluit het allemaal af te wachten. Niet teveel in te vullen. Te genieten van het proces.

De gehele zondag zijn we druk in de weer. Lekker aan het heksen. Heks gooit zich volop in de strijd. Als een slang kruip ik over de grond tussen rijen schreeuwende toverkollen door. Ze klauwen naar me. Houden me tegen. En moedigen me aan.

Om maar iets te noemen.

Dagenlang moet ik bijkomen. Zo’n dagje als een normaal mens tekeer gaan komt me op een week gekreukel te staan. Minstens. Maar ik heb het er voor over!

Tijdens het slangenritueel neem ik afscheid van een aantal zaken, die me hinderen op mijn heksenpad. Ik laat werkelijk heel wat achter me.

Wijs geworden door eerdere ervaringen realiseer ik me, dat ik wat ik verworven heb tijdens dit ritueel wel moet implementeren in mijn dagdagelijkse leventje.

Eindelijk maak ik dan een afspraak om EMDR te gaan doen op datgene wat me hindert op dit pad. Al die mensen, die ik los moet laten. Liefst in liefde. Als het eventjes kan.

Loyaliteit is een prachtige eigenschap, maar je kunt ook overdrijven. Om thuis te komen bij mezelf moet ik vooral thuis geven. Loyaal zijn aan mezelf. Om te beginnen. De rest volgt vanzelf.

 

Wonderhondje in de hondenhemel gunt zijn droevige Vrouwtje een nieuwe viervoetige vriend om haar gezelschap te houden. Plotseling komt er een pup op mijn pad. Toeval? Ys lijkt daar de poot in te hebben. Varkentje heeft nog steeds een flinke hondenteen in mijn mensenpap!

Vorige week ben ik op zoek naar puppy’s op internet. Onbewust bijna. Ik betrap mezelf er als het ware op. Ik verdiep me in zowel de Engelse Springer Spaniël als de Epagneul Breton ofwel Bretoense Spaniël. Dit omdat Ysbrandt een mix was van deze twee geweldige rassen.

Ik vind van alles, onder andere genetische ellende bij de Springers. Heupdysplasie, progressieve retina atrofie en ga zo maar door. Je kunt voor een habbekrats een pup kopen, maar daar zitten dan geen papieren bij. Je hebt geen idee wat je in huis haalt. Misschien wel een heleboel genetische ellende.

 

Een paar fokkers springen er uit. Eentje heeft pups, die op het punt staan het nest te verlaten. In een opwelling schrijf ik dinsdagavond een mail met de vraag of er nog beestjes te vergeven zijn. Zodra ik de mail heb verstuurd bedenk ik me dat dit waanzin is. Ja, er komt een nieuwe pup, ooit, maar laat ik eerst even bijkomen. Op vakantie gaan bijvoorbeeld….

Ik hoor niets meer terug op de mail en maak plannen om een midweek naar Buitenkunst te gaan. Ik heb al een paar afspraken omgezet, als ik donderdagavond plotseling toch een mailtje zie van de fokker. Ze hebben nog precies 1 reutje, zwart/wit. Lief dapper ventje, overgebleven omdat anderen teefjes wilden, of de bruin/witte variant.

Vlijmscherpe tandjes

Als ik de foto’s zie smelt ik. Hij is precies wat ik zoek! De volgende ochtend bel ik op om een afspraak te maken. Ik wil dit ventje bekijken.

De rest van die vrijdag ben ik bezig met het checken van de fokker, bellen met de Raad van Toezicht, de Nederlandse ‘Engelse Springer Spaniël  Club’ enzovoorts. Kennel van de Hazelberg blijkt een uitstekende naam te hebben. ‘Het zijn gezonde en hele goeie zachte hondjes, die daar vandaan komen. Ik heb ze regelmatig gezien op Springerdagen…..’ vertelt de dame van de Nederlandse Springer vereniging.

Eind van de middag lig ik op tafel bij de fysiotherapeut. Ze haalt me grondig uit de knoop. Hierna prop ik snel een maaltijd naar binnen. Gevolgd door een straffe bak koffie.

En zo rijd ik dan aan het begin van de avond naar het wonderschone Brabant. Een pak geld in mijn tas. Voor het geval dat. Het is bijna anderhalf uur rijden. Gelukkig is de weg zo goed als leeg.

Ik voel me kalm en vastberaden. Ja, er komt een up. En misschien wel deze. Het is razendsnel, dat wel. Maar Ysbrandt is het ermee eens. Sterker nog: Hij wil dit echt graag. Het is voor mijn trouwe kameraad veel gemakkelijker om me los te laten als hij weet dat er weer een hondje in mijn leven is. Niets zo ellendig voor een honden-engel als een treurend baasje.

‘Vier mijn leven met je nieuwe hondje, Vrouw. Loop waar wij liepen, doe wat wij deden, ik ben een engeltje op zijn schouder…..’ hoor ik hem als het ware zeggen.

Tegen achten ben ik ter plaatse. Een prachtige verbouwde boerderij in the middle of nowhere. Ik word hartelijk ontvangen. We gaan direct naar de pup kijken.

VikThor zit in een ren met een nest dashonden van vier weken oud. ‘Wel zo gezellig voor hem,’ lacht de man. Zodra ik het kereltje zie ben ik verkocht. Hij loopt zo parmantig door de tuin te rennen! Ook de ouders van de pup zijn aanwezig. Schitterende honden.

Ysbrandt als pup, precies even oud toen als zijn kleine ‘broertje’ nu……

Paps vlijt zich neer in het gras en laat zich uitgebreid aanhalen. Wat een schat! Ik zou hem zo inlijven! Het ziet er goed uit! Alle dingen waar je op moet letten als je een pup aanschaft zijn hier dik in orde.

‘Wil je een kop koffie?’ We gaan aan de tuintafel zitten. Ik heb een kleine pup op schoot. Goeiig laat hij zich aaien. Even later valt hij in slaap. Daar smelt Heks natuurlijk helemaal van, dat begrijp je.

De fokker vertelt me een heleboel dingen, waarvan ik helaas ook alweer één en ander vergeten ben. Gelukkig kan ik dat altijd navragen. We vullen een formulier in, waarbij de pup van eigenaar wisselt. De koop wordt gesloten.

Ik krijg een pakket voer, een prachtige stamboom en een stapeltje paperassen mee. Het blad van de Engelse Springervereniging zit ook in het pakket. De deal is rond!

‘Ik ga natuurlijk weer jachttraining doen met hem, net zoals met mijn vorige hond,’ vertel ik de man. Ik laat hem een foto zien van Ys. ‘Oh, wat een prachtige hond, maar een kruising Springer/Epagneul? Wat bezielt mensen toch? Dat zijn toch volstrekt tegengestelde karakters? De Epagneul in de verte en de Springer dicht naast je…..’

Goh, zo leer ik postuum nog van alles over mijn geliefde Varkentje! Hij had gewoon een enorme genetisch gedicteerde tegenstrijdigheid in zijn karakter….. Zijn naam was dus inderdaad zeer goed gekozen!

‘Ik ga maar eens terug rijden, het is al over negenen.’ Heks komt overeind. De fokker neemt de pup mee en zo lopen we naar de auto. De moeder van het jong verblikt of verbloost niet. Wat haar betreft zit haar taak er op. Ze heeft geen zin meer in hondjes met scherpe tandjes hangend aan haar tepels. Als VikThor het eerder die avond nog een keertje enthousiast probeert schudt ze hem geïrriteerd af.

Ik heb een kattentas meegenomen en daar past dit piepkleine diertje met gemak in. Enigszins overdonderd zit hij te kijken. Dan rijden we weg.

‘Piep, piep,’ hoor ik naast me. Heks maakt sussende geluidjes. Als ik de snelweg opdraai steek ik mijn hand in de mand. Het kleine hondje gaat er direct op liggen. Zo rijden we het hele stuk saampjes terug. Tegen het eind van de rit poept hij van de stress. Een verschrikkelijke stallucht vult de auto. Gelukkig zijn we bijna thuis.

Als ik de mand binnen zet zitten er direct vijf katten omheen. Met grote ogen bekijken ze het monstertje. VikThor geeft geen krimp. Hij is duidelijk de aanwezigheid van allerlei beesten gewend.

Die nacht heb ik een heel klein hondje in mijn armen. Hij piept en snikt een beetje, maar hij weet al wie de Vrouw is. En dat hij bij haar veilig is. Een paar keer ren ik met hem naar buiten. Dan moet hij eventjes een poepie doen.

Om een uurtje of 2 s’nachts sms’t Frogs dat hij is geland. Ik vertel hem over VikThor. Oh, wat gek voor mijn kikkervriend. Toen hij een paar weken geleden op vakantie ging leefde Ysbrandt nog. ‘Neem maar goed afscheid van hem,’ zei Heks. Ik had een vreemd voorgevoel. En nu woont er alweer een andere viervoetige vriend in Huize Heks!

Frogsie moet nog tot de volgende morgen wachten om ons nieuwe makkertje in zijn armen te sluiten. Tegelijkertijd is er geen Ysbrandt meer bij de voordeur. Geen ‘ogen op stokjes’. Geen klein opgewonden Varkentje superblij dat zijn suikeroom weer in het land is…….

Mijn kleine hondje VikThor verzacht de pijn enorm. Als ik met hem wandel danst Ysbrandt in zijn voetspoor achter ons aan. Als ik hem knuffel geniet mijn engel-hondje mee. Ysbrandt is blij dat zijn Vrouwtje weer een hondje heeft. Ik verdenk hem er zelfs van er de hand in te hebben gehad. Of beter gezegd de poot…..

Het is toch wonderbaarlijk dat er binnen een week weer zo’n heerlijk kereltje hier woont. Heks heeft sterk de indruk dat Ysbrandt hem voor me heeft uitgezocht……..

Heks slaapt gat in het nieuwe jaar….. De kerstbomen vliegen laag vandaag, dus morgen mooi weer!

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Vanmorgen krijg ik met geen mogelijkheid mijn ogen open. Slapen wil ik. Heel lang. Ik laat de kerk schieten, maar moet toch uiteindelijk met Varkentje op stap. Na sterke koffie is het zover. Het is geen straf vandaag. Prachtig weer en vrolijke mensen. Ik loop moed te verzamelen om later vanmiddag de kerstboom af te gaan tuigen. Het moet er maar eens van komen….

Afgelopen week heb ik in een halfslaap doorgebracht. Uitrusten na de feestdagen. Bijkomen van de festiviteiten. Herstellen van vakantie vieren… En een vaag virusje de deur uit bonjouren. Dat gaat me redelijk af tegenwoordig. Voorheen bleef zo’n gast wekenlang hangen en hield dan ook nog eens flink huis. Hetgeen regelmatig leidde tot complicaties.

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Nu was ik vrijdag weer op de been. Een avondje naar Amsterdam resulteerde echter weer in een comateuze nacht. Ik lag gisteren al om half zeven te slapen!

Vanmiddag haal ik de lege dozen uit de berging en begin met die enorme klus: Alle versieringen weer uit de boom halen en opbergen. Ik ben net goed op dreef, als Frogs belt. Hij stelt voor Ysbrandt mee te nemen voor een lekkere wandeling. ‘Super!’, roept Heks, ‘dan kun je mooi mijn kerstboom met je pink uit het raam gooien!’

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

 

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Terwijl Heks met haar boom in de weer is, heeft Varkentje de middag van zijn leven. Tegen de tijd, dat Frogs hem weer thuisbrengt is de boom kaal. Er staat een enorme berg dozen klaar om naar beneden te worden gesjouwd. Gezamenlijk werken we de boom het raam uit. Terwijl ik de boel aanveeg sleept mijn vriend het bakbeest naar de hoek van de straat. Dan zet hij alle dozen nog voor me in de berging.

Heks trakteert hem op een pilsje. Blij, dat de klus geklaard is. Elk jaar neem ik me voor het volgend jaar een keertje over te slaan. Maar ergens in december gaat het dan toch kriebelen. Het is zo gezellig in mijn opgetuigde heksenhuisje. ‘Jammer nou toch weer, Ik zou wel zin hebben om nog even onder de boom te zitten met dat biertje’, grapt Heks. We ginnegappen.

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Dinsdag komt mijn nieuwe hulp. Die valt direct met haar neus in de dennennaalden. Mijn oude hulp is hier tweeënhalf jaar over de vloer geweest. Helaas kan ze niet meer komen. Heel erg jammer. Het was een fijne rustige verademing na de hectiek met haar voorganger: De stelende thuiszorg….. Het is altijd spannend, of het zal klikken. Met deze dame heeft dat vanaf dag 1 heel goed gezeten. Ze nam me heel veel werk uit handen. Ik ga haar heel erg missen!

Morgen is het weer zangdag. dus er moet geslapen worden. Alweer……

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Griep houdt huis in Huize Heks. Koorts kookt heksenverwachtingen aan gort. Weg met uitgekookte verwachtingen, leve de vloeibare vorm ervan: Hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

Maandag belt Heks al haar afspraken af. Ze heeft een griepje cadeau gekregen van Cowboy. Met een hoofd als een gymschoen fietst ze haar verplichte ronde door de stad met hondje. Oh, wat doet mijn lijf zeer, au, au. Scheldend ploeter ik de Singel rond. Dankbaar voor de elektrische vouwfiets. Mogelijk gemaakt door mijn moedertje! Hij is wel loodzwaar, maar moeiteloos neem ik nu elk bruggetje, ondanks mijn hopeloze conditie.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

De hele dag sluimer ik in bed voor een blatende TV. Ik heb gigantische hoofdpijn. Dus echt een programma volgen lukt niet erg. Maar het geneuzel leidt af van de pijn in mijn donder. Helaas kan ik niemand vinden om Varkentje over te nemen, dus aan het eind van de middag hobbel ik een heel klein rondje en haal ook een paar boodschappen. Als ik zo gammel ben is een kippensoepje eigenlijk het enige, waar ik trek in heb. Het werkt ook slijmoplossend, daarom geven Joodse moeders dit aan hun zieke kroost. Ik begin intussen ook flink te niezen, dus alle zeilen worden bijgezet.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vandaag ben ik er weer een heel klein beetje. Zometeen moet ik naar de fysiotherapeut. Ik heb geen zin, maar afbellen is geen optie. Als alles zo pijnlijk is, is de behandeling een hel. Maar ook noodzakelijk om de boel in beweging te houden….. Ik zal hem sommeren voorzichtig te doen met m’n gammele gewrichten.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vorige week zag ik een vreemd televisieprogramma. Een actrice, die ik voorheen altijd hele sletterige rolletjes heb zien spelen, vertolkt in deze serie de rol van therapeute. Ze behandelt een casus. Je ziet gedeelten van gesprekken, kletspraatjes in de camera en stukken uit het leven van de patiënt voorbij komen. Gedramatiseerde verzonnen reality. Wat een raar concept…. Geen vlees en geen vis. Terwijl het verhaal zich ontrolt schrijf ik een blogje. Met een half oog kijk ik mee, met die gekkigheid op TV.

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

De patiënt heeft een chronische ziekte, MS. Dit is een progressieve aandoening, die ernstig invaliderend uitwerkt en uiteindelijk levensbedreigend wordt. Met de therapeute is ze bezig een verbroken relatie te verwerken. Jarenlang had ze een LAT- relatie met een man. In het weekend was ze bij hem. Hij had drie kinderen uit een eerdere relatie, dus het was een hectisch huishouden. De vrouw ging elk weekend systematisch over haar grenzen en lag dan de rest van de week plat om weer een beetje bij te komen. Goh! Waar ken ik dat toch van?

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Ik leef al jaren zo, elke inspanning vereist een enorme periode recupereren. Een energiebuffer heb ik niet. Als het op is, val ik om. Ik doe er idioot lang over om weer op te laden. En ik hang het grootste gedeelte van de tijd in ‘de oplader’: mijn bed. Het is veel beter, dan het geweest is. LDN topt de diepe griepdalen af. Ik heb de pijn veel beter onder controle. En ik slik medicijnen, die enigszins werken tegen spier- en gewrichtspijn.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Gek genoeg begin ik me, nu ik het wat minder slecht doe, druk te maken over die hele slechte jaren. Het intense verdriet, dat ik gevoeld heb, toen ik zo ongeveer lag weg te rotten in mijn bedje, steekt hardnekkig de kop op. Ik neem het postuum iedereen, die me voor mijn gevoel heeft laten barsten in die periode, ten zeerste kwalijk. Enorme woede over dat gebrek aan liefde en respect vreet met terugwerkende kracht aan mijn hart. Dit proces rommelt al een tijdje vanbinnen. Maar ja, wat moet je ermee?

Je kunt er nu eenmaal niets meer aan veranderen achteraf. Het heeft allemaal met verwachtingen te maken, die enorme teleurstelling. Je verwacht van de mensen om je heen vaak van alles, maar dat wil niet zeggen, dat het er ook in zit bij ieder van hen. En ook: Iedereen heeft zijn of haar eigen leven, met alle moeilijkheden van dien. Je kunt nu eenmaal niet in iemands kop kijken. Dus mijn teleurstelling berust vaak ook nog op behoorlijke misvattingen.

Gelukkig zijn er ook steeds geliefden trouw gebleven aan Heks….

Tenslotte zijn er ook weer mensen, waar je geen snars van verwacht. Je zult niet zo snel een beroep op hen doen. En dan zijn ze er zomaar ineens helemaal voor je!

BHOEDDISME boeddhahand hartje

Ja, verwachtingen zijn dodelijk. Ze geven vaak richting aan ons handelen. Bepalen onze gevoelens achteraf over allerlei situaties. Maar je koopt er niets voor. Ik hoorde Thich Nath Hanh  eens beweren, dat we afmoeten van het fenomeen hoop. Het zou ons maar uit het hier en nu halen en dat is nu eenmaal nergens goed voor. Ik ben calvinistisch opgevoed met geloof, hoop en liefde in het vaandel. Maar er zit wel wat in die woorden van Thay. Ik zou dan het woord hoop willen vervangen door zijn uitgekristalliseerde vorm: verwachtingen. Daar wil ik wel vanaf…

Hoop blijf ik echter koesteren, want hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Heks crashed, herinneringen aan een intensieve week, dagelijkse beslommeringen….

zingende vrouw

Heks is er klaar voor

Langs mijn mooie kampeerplek op het terrein van Buitenkunst liep een pad. De hele dag en ook een flink gedeelte van de nacht was het een komen en gaan van mensen. Eén jongen viel me speciaal op. Een jochie van een jaar of elf. Misschien iets ouder, maar met het engelachtige van voor de pubertijd en de grote testosteronbomexplosie.

rare meubelsstukken

Wat is het?

Hij liep kaarsrecht, zijn gezicht een beetje dromerig. Als een godenzoon, zich niet bewust van zijn schoonheid. De laatste avond in het theater werd er een programmaonderdeel ingelast. Ditzelfde ventje ging iets doen. Zijn moeder zat pal achter me. Ze wist van niets. Helemaal ontdaan door emoties zag ze haar kind een hele zaal beroeren. En ontroeren.

In grote lijnen kwam zijn verhaal, in een wonderlijke vorm van grappen en sketch, er op neer, dat alle mensen erbij horen. ‘Alle mensen moeten blijven’. En zelfs de misselijkste mensen wist hij een plek te geven in zijn verhaal. Geert Wilders, pedo’s. Allemaal mensen. En allemaal moeten ze blijven. Het deed me denken aan de uitspraak van Thich Nath Hanh: ‘Als je van links en rechts rechts weghaalt wordt de linkerkant van links rechts!’. Hartstikke ZEN dit joch….

rare meubelsstukken

Duidelijk een tafeltje

Mooie mensen kwam ik tegen afgelopen week.

Een enorm lange knappe jongeman, die wanhopige pogingen tot breakdance deed. Levensgevaarlijk met zijn toch licht ongecoördineerde beenbewegingen. Een trappend paard was er niets bij. Maar zo leuk!

rare meubelsstukken

Krantenbak?

Een andere jongeling, die Heks betrapte terwijl ze liep te zingen. ‘Maar ik zing altijd!’ zei Heks ter verdediging. Vervolgens betrapte hij me dan weer op niet zingen. ‘Maar ik fluit!’ bracht Heks uit. Uiteindelijk was ik mijn stem zo goed als kwijt en viel er niet meer zoveel te zingen. Toch bracht deze interactie me op een geweldig idee. Ik bedacht een sluipproject. Een vreemd theatraal zanggebeuren, dat zijn eigen weg vindt in zo’n Buitenkunstweek. Idealiter dan.

rare meubelsstukken

Stoel!

Het heet: Heb je even een kwartiertje? Dan zing je een lied voor iemand. Ik zou dan met deze gast beginnen. Daarna drie maal drie is negen, ieder zingt zijn eigen lied etc. … moet een liedje zingen, troelala, troelala….En dan zingt die persoon weer een lied voor iemand anders. Je mag niet terugzingen en komt allemaal maar één keer aan de beurt. Maar het staat eenieder vrij om lustig om zich heen te zingen natuurlijk…..

rare meubelsstukken

Wandlamp met schoen en theekopje

Een prachtig wat wild meisje. Op één of andere manier had ik steeds terloops contact met haar. Heks had lol in dit geweldige jonge vrouwmens.

rare meubelsstukken

Prototype?

Een koorgenoot, die om de hoek ‘woonde’ op de camping. Steeds raakten we ergens aan de praat, in een rij voor het eten, tijdens een pauze. En telkens zijn het hele intense gesprekken. Een krachtige vrolijke vrouw, die heel veel heeft meegemaakt. Zich heeft moeten schikken in haar lot. Met een stem als een klok. Vitaal. Anders.

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Scildersatelier

Een andere koorgenoot met een dikke buik, 6 maanden zwanger. Niemand wilde naast haar staan met zingen, want ze fungeert als een soort stoorzender. Maar wat een heerlijke vrouw, wat genoot ze! Ze staat voor de klas en de kinderen zeggen ook al tegen haar:’Juf, zing maar niet mee!’. Maar deze week heeft ze gezongen! Uit volle borst!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De mysterieuze Vengaman. Steeds kwamen we elkaar tegen en flirtten een beetje. Nou flirt Heks met iedereen. Zo ook haar opponent. Een fijnproever zullen we maar zeggen. Heks moest er een beetje om grinniken. Tot ze hem de laatste avond hoorde zingen in het theater. Jee, wat een geweldige stem. Net dat rauwe hese randje eraan. Recht in mijn hart. Prachtig Vengaman!

En dan natuurlijk niet in de laatste plaats Tromvrouw en haar gezin. Wat heb ik genoten van al dat jonge leven om me heen. Wat een klus, die kar trekken. Ik bewonder mijn vriendin, dat ze dat allemaal voor elkaar krijgt. Echt heel hard werken!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Vandaag ligt Heks natuurlijk in de crashmode. De halve dag liggen slapen, hondje uitlaten, soepje koken, helft naar zieke vriendin brengen, andere helft zelf opeten. Wat een lekker soepje overigens.

Soepje voor warmte en herstel: Fruit in een goeie olijfolie een uitje, knoflook erbij, koolrabi meebakken. Bouillon toevoegen, schijfjes gember naar smaak, tien minuten laten koken en staafmixen. voeg als laatste wat reepjes rode peper toe. Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De katten vinden het heerlijk, dat ik er weer ben. Om de beurt komen ze enorm knuffelen en afgelopen nacht lag ik bedolven onder een levende deken te slapen. Als Heks zich dan omdraait, vliegt er wel eens één door de lucht. Met Ysbrandt ben ik flink aan de wandel geweest vandaag. Bij het Joppe heb ik hem goed achter de bal aan laten zwemmen. Hij is helemaal tevreden nu.

Mijn stem is nog hopeloos. Die komt pas weer terug als ik ben bijgekomen van de  idioterie van kamperen. Nou ja, lekker rustig toch? Ik hou wel van een paar dagen zwijgen. Ik hang gewoon m’n bordje ‘noble silence’ om m’n nek en maak er een mini-retraite van de komende dagen!