Van de wal in de sloot. Heks maakt een klapper, maar houdt zich groot. Halfzijdig bont en blauw incasseer ik nog een domper. De dag begon zo vrolijk en nu ben ik weer somber. Heksje huilt, Heksje lacht. Dat laatste echter niet vandaag.

Opgewekt smeer ik een make upje op mijn grijnzende smoelwerk. Ik heb zowaar een nachtje 7 uur achter elkaar geslapen. Een unicum! Buiten stampende koppijn heb ik er een geweldig goed humeur aan over gehouden. Zo goed, dat ik me echt leuk aankleed en een kwast over mijn bleke toet trek. Zo.

Koffie er in. Pijnstillertjes er in. Beesjes eten geven. En nu prikken halen bij de huisarts. Opgewekt klim ik op mijn fiets. Mijn hondje braaf dravend naast me haast ik me naar de doktsterspost.

Onderweg vind ik een regenjas. Hij ligt gewoon op straat te dweilen. Het is precies zo’n jas, die ik al een tijdje ambieer. Flinterdun maar wel waterdicht. Alleen de legergroene kleur vind ik nogal saai. ‘Ik had liever een knalgeel exemplaar gevonden,’ kijk ik dit gegeven paard in de bek.

De doktersassistente jast vakkundig drie prikken in mijn lijf. Eentje in mijn schouder, eentje in mijn bovenbeen en de laatste in mijn bil. Bij elke prik spring ik eventjes tegen het plafond. Mijn zenuwstelsel staat al weken op tilt. Vandaar.

Intussen kletsen we opgewekt over het voordeel van een goeie legging boven zo’n kutpanty. ‘Dit zwarte exemplaar is ongeëvenaard sterk. Het lijkt wel een broek!’ prijs ik de mijne aan, niet wetende, dat deze ijzersterke legging binnen een kwartier zwaar op de proef zal worden gesteld.

Bij de balie regelen we nog de nodige recepten. LDN bijvoorbeeld. Moet ik zelf betalen. Kost me zo weer 120 euro. En de citrusinjecties. Moet ik zelf betalen. Kost me zo weer 75 euro. En de medicinale cannabis. Moet ik zelf betalen. Kost me ook weer honderden euro’s.

Krijg ik eigenlijk nog wel eens wat vergoed? Nou, af en toe. Ibuprofen bijvoorbeeld.

Dan nu snel naar huis. Onderweg even het hondje uitlaten. Ik lijn mijn dier aan en stap op mijn fietsje. Net als ik lekker op stoom ben kom ik een oude vriendin tegen met haar hond. Die loopt los. Even goed opletten, dat hij niet voor mijn fiets langs naar mijn hondje toe rent. Ik kijk en groet en val op mijn snoet. Met een grote klap lig ik op mijn linkerzij.

Wat gebeurde daar nu?

De gevonden jas viel op de grond en mijn wiel gleed weg over die gladde nattigheid…… ‘Het kwam door je jas,’ roept een hevig geschrokken vriendin. Ze voelt zich een beetje schuldig merk ik, want de jas ontglipte me net toen ze me vrolijk groette.  Een ongeluk zit altijd in een klein hoekje.

Heks is helemaal gek van de pijn. Mijn hele linkerkant schreeuwt het uit. Een diep gebrul stapelt zich op in mijn borst. Maar ik moet ook echt naar huis nu, want ik heb een afspraak.

‘Laat me maar.’ wimpel ik de geboden hulp af, terwijl ik mezelf bij elkaar hark. Ik wil niet gaan brullen nu. Of keihard huilen. Houterig hijs ik mijn pijnlijf weer op die klotefiets. Ik gooi mijn hondje onderweg nog een park in. Terwijl hij drolletjes draait brul ik het uit. Een ellendig geluid worstelt zich omhoog vanuit deze venijnige binnenbrand. Tranen druppen mijn make up richting kin. Die moeite had ik me dus ook kunnen besparen.

Ik verman me en fiets het laatste stuk naar huis. Vraag me niet hoe. Het regent pijpenstelen intussen, dus mijn tranen vallen niemand op. Thuisgekomen neem ik de schade op. Blauwe linkerelleboog, paarse linkerheup en een zwarte linkerknie met schaafplek. Bovenkant linkervoet is ook flink geraakt alsmede gek genoeg mijn rechteronderarm…. De superieure legging is nog heel.

Ik druppel jodium op de wond en knip een grote pleister op maat. Dan gaat de bel. Rozenhart komt me helpen met van alles en nog wat.

Geschrokken geeft ze me een glas water. Het duurt zeker een kwartier voor ik weer aanspreekbaar ben. Wat een verdriet om zoiets stoms als van mijn fiets vallen. Het is alweer de zoveelste keer dit jaar. ‘Ik wil dat toch wel melden bij die man, die met die scootmobiel bezig is. Want het is echt niet normaal om zo vaak van je fiets te vallen….’ zegt Rozenhart.

We ontdekken, dat we belangrijke post over de aanvraag van de scootermobiel, zoals de man van de gemeente dit voertuig consequent noemt, hebben gemist. Hij heeft zeker een maand geleden al een uitgebreide brief hierover gestuurd. Die is ons compleet ontgaan. Ik vond al dat het zo idioot lang duurde allemaal.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dan gaan we aan de slag met vragenlijsten van de psycholoog. Daar staat iets alarmerends in. Namelijk dat ik in een ongecontracteerd traject ben beland. Hoe kan dat nu? ‘Je hebt toch alleen de gecontracteerde praktijken voor me uitgezocht?’ vraag ik aan Rozenhart. Ik heb haar namelijk op het hart gedrukt, dat ik uitsluitend met deze praktijken in zee wil gaan. Ik betaal al genoeg zelf.

‘Maar sommige niet gecontracteerde praktijken worden toch vergoed,’ riep ze toen als antwoord. ‘Ja, dat zeggen ze misschien, maar ik weet uit jarenlange ervaring, dat dit toch problemen kan opleveren. Dus ik wil alleen met gecontracteerde hulpverleners in zee. Ik wil niet voor rare verrassingen komen te staan…..’

En wat blijkt? Rozenhart heeft een ongecontracteerde club opgeduikeld. ‘Maar ze hebben alleen geen contract met Menzis en CZ,’ probeert ze me gerust te stellen. Heks is er niet gerust op. Ik google Nationale Nederlanden en CZ en vind direct een alarmerend bericht. CZ is een soort overkoepelende zorg-inkoopclub van diverse verzekeraars. Waaronder Nationale Nederlanden. Mijn behandeling word dus niet vergoed.

Rozenhart gaat bellen met de psychologen-praktijk. Die bevestigen dat ik een deel zelf zal moeten betalen. Slechts 10%. Een behoorlijk bedrag als je in aanmerking neemt, dat ik voor een langdurig traject ben aangemeld en ik minstens 1 keer per week een sessie zal krijgen en dat misschien jarenlang…..

Mijn hart vult zich met wanhoop. Na een jaar zoeken en overal weggestuurd worden ben ik nu eindelijk binnen bij de verkeerde club. Doordat iemand weer eens een keertje niet naar me heeft geluisterd. Want ik heb luid en duidelijk gezegd, dat ik niet wilde, dat er ook maar gekeken zou worden naar ongecontracteerde praktijken. Ik had nota bene een waslijst met alle door mijn verzekering gecontracteerde hulpverleners opgezocht.

‘Ik zoek het verder voor je uit,’ zei Rozenhart toen. En zie hoe dat heeft uitgepakt. Heks zit weer met de gebakken peren. Ik kan weer wekelijks gaan lopen dokken.

Wat mankeert mensen toch, dat ze niet naar me luisteren?

‘Sorry Heks,’ zegt Rozenhart. Ze voelt zich vreselijk over deze ontwikkeling. Dat is duidelijk te zien. Heks is er eventjes klaar mee. Straks heb ik een afspraak met de psychologe. Wat moet ik daar nu allemaal mee aan? Gewoon maar weer diep in de buidel tasten en dit ook maar weer gedeeltelijk zelf betalen? Mijn hoofd is helemaal murw van al dit gedoe.

Bont en blauw doe ik Rozenhart uitgeleide. Dan kruip ik in bed. Mijn hulp is intussen gearriveerd en ik kan even niet tegen het geluid van de stofzuiger. Ik wil het liefst mijn kop er af zagen. Ik ben al opgestaan vanmorgen met barstende koppijn. En nu ben ik ook nog bont en blauw. En helemaal door elkaar geschud door die klapper. Wiebelig en huilerig……. Mijn goede humeur is verdwenen als sneeuw voor de zon.

Waarom? Kan er nu nooit eens iets gewoon goed gaan?

 

 

Wonderhondje in de hondenhemel gunt zijn droevige Vrouwtje een nieuwe viervoetige vriend om haar gezelschap te houden. Plotseling komt er een pup op mijn pad. Toeval? Ys lijkt daar de poot in te hebben. Varkentje heeft nog steeds een flinke hondenteen in mijn mensenpap!

Vorige week ben ik op zoek naar puppy’s op internet. Onbewust bijna. Ik betrap mezelf er als het ware op. Ik verdiep me in zowel de Engelse Springer Spaniël als de Epagneul Breton ofwel Bretoense Spaniël. Dit omdat Ysbrandt een mix was van deze twee geweldige rassen.

Ik vind van alles, onder andere genetische ellende bij de Springers. Heupdysplasie, progressieve retina atrofie en ga zo maar door. Je kunt voor een habbekrats een pup kopen, maar daar zitten dan geen papieren bij. Je hebt geen idee wat je in huis haalt. Misschien wel een heleboel genetische ellende.

 

Een paar fokkers springen er uit. Eentje heeft pups, die op het punt staan het nest te verlaten. In een opwelling schrijf ik dinsdagavond een mail met de vraag of er nog beestjes te vergeven zijn. Zodra ik de mail heb verstuurd bedenk ik me dat dit waanzin is. Ja, er komt een nieuwe pup, ooit, maar laat ik eerst even bijkomen. Op vakantie gaan bijvoorbeeld….

Ik hoor niets meer terug op de mail en maak plannen om een midweek naar Buitenkunst te gaan. Ik heb al een paar afspraken omgezet, als ik donderdagavond plotseling toch een mailtje zie van de fokker. Ze hebben nog precies 1 reutje, zwart/wit. Lief dapper ventje, overgebleven omdat anderen teefjes wilden, of de bruin/witte variant.

Vlijmscherpe tandjes

Als ik de foto’s zie smelt ik. Hij is precies wat ik zoek! De volgende ochtend bel ik op om een afspraak te maken. Ik wil dit ventje bekijken.

De rest van die vrijdag ben ik bezig met het checken van de fokker, bellen met de Raad van Toezicht, de Nederlandse ‘Engelse Springer Spaniël  Club’ enzovoorts. Kennel van de Hazelberg blijkt een uitstekende naam te hebben. ‘Het zijn gezonde en hele goeie zachte hondjes, die daar vandaan komen. Ik heb ze regelmatig gezien op Springerdagen…..’ vertelt de dame van de Nederlandse Springer vereniging.

Eind van de middag lig ik op tafel bij de fysiotherapeut. Ze haalt me grondig uit de knoop. Hierna prop ik snel een maaltijd naar binnen. Gevolgd door een straffe bak koffie.

En zo rijd ik dan aan het begin van de avond naar het wonderschone Brabant. Een pak geld in mijn tas. Voor het geval dat. Het is bijna anderhalf uur rijden. Gelukkig is de weg zo goed als leeg.

Ik voel me kalm en vastberaden. Ja, er komt een up. En misschien wel deze. Het is razendsnel, dat wel. Maar Ysbrandt is het ermee eens. Sterker nog: Hij wil dit echt graag. Het is voor mijn trouwe kameraad veel gemakkelijker om me los te laten als hij weet dat er weer een hondje in mijn leven is. Niets zo ellendig voor een honden-engel als een treurend baasje.

‘Vier mijn leven met je nieuwe hondje, Vrouw. Loop waar wij liepen, doe wat wij deden, ik ben een engeltje op zijn schouder…..’ hoor ik hem als het ware zeggen.

Tegen achten ben ik ter plaatse. Een prachtige verbouwde boerderij in the middle of nowhere. Ik word hartelijk ontvangen. We gaan direct naar de pup kijken.

VikThor zit in een ren met een nest dashonden van vier weken oud. ‘Wel zo gezellig voor hem,’ lacht de man. Zodra ik het kereltje zie ben ik verkocht. Hij loopt zo parmantig door de tuin te rennen! Ook de ouders van de pup zijn aanwezig. Schitterende honden.

Ysbrandt als pup, precies even oud toen als zijn kleine ‘broertje’ nu……

Paps vlijt zich neer in het gras en laat zich uitgebreid aanhalen. Wat een schat! Ik zou hem zo inlijven! Het ziet er goed uit! Alle dingen waar je op moet letten als je een pup aanschaft zijn hier dik in orde.

‘Wil je een kop koffie?’ We gaan aan de tuintafel zitten. Ik heb een kleine pup op schoot. Goeiig laat hij zich aaien. Even later valt hij in slaap. Daar smelt Heks natuurlijk helemaal van, dat begrijp je.

De fokker vertelt me een heleboel dingen, waarvan ik helaas ook alweer één en ander vergeten ben. Gelukkig kan ik dat altijd navragen. We vullen een formulier in, waarbij de pup van eigenaar wisselt. De koop wordt gesloten.

Ik krijg een pakket voer, een prachtige stamboom en een stapeltje paperassen mee. Het blad van de Engelse Springervereniging zit ook in het pakket. De deal is rond!

‘Ik ga natuurlijk weer jachttraining doen met hem, net zoals met mijn vorige hond,’ vertel ik de man. Ik laat hem een foto zien van Ys. ‘Oh, wat een prachtige hond, maar een kruising Springer/Epagneul? Wat bezielt mensen toch? Dat zijn toch volstrekt tegengestelde karakters? De Epagneul in de verte en de Springer dicht naast je…..’

Goh, zo leer ik postuum nog van alles over mijn geliefde Varkentje! Hij had gewoon een enorme genetisch gedicteerde tegenstrijdigheid in zijn karakter….. Zijn naam was dus inderdaad zeer goed gekozen!

‘Ik ga maar eens terug rijden, het is al over negenen.’ Heks komt overeind. De fokker neemt de pup mee en zo lopen we naar de auto. De moeder van het jong verblikt of verbloost niet. Wat haar betreft zit haar taak er op. Ze heeft geen zin meer in hondjes met scherpe tandjes hangend aan haar tepels. Als VikThor het eerder die avond nog een keertje enthousiast probeert schudt ze hem geïrriteerd af.

Ik heb een kattentas meegenomen en daar past dit piepkleine diertje met gemak in. Enigszins overdonderd zit hij te kijken. Dan rijden we weg.

‘Piep, piep,’ hoor ik naast me. Heks maakt sussende geluidjes. Als ik de snelweg opdraai steek ik mijn hand in de mand. Het kleine hondje gaat er direct op liggen. Zo rijden we het hele stuk saampjes terug. Tegen het eind van de rit poept hij van de stress. Een verschrikkelijke stallucht vult de auto. Gelukkig zijn we bijna thuis.

Als ik de mand binnen zet zitten er direct vijf katten omheen. Met grote ogen bekijken ze het monstertje. VikThor geeft geen krimp. Hij is duidelijk de aanwezigheid van allerlei beesten gewend.

Die nacht heb ik een heel klein hondje in mijn armen. Hij piept en snikt een beetje, maar hij weet al wie de Vrouw is. En dat hij bij haar veilig is. Een paar keer ren ik met hem naar buiten. Dan moet hij eventjes een poepie doen.

Om een uurtje of 2 s’nachts sms’t Frogs dat hij is geland. Ik vertel hem over VikThor. Oh, wat gek voor mijn kikkervriend. Toen hij een paar weken geleden op vakantie ging leefde Ysbrandt nog. ‘Neem maar goed afscheid van hem,’ zei Heks. Ik had een vreemd voorgevoel. En nu woont er alweer een andere viervoetige vriend in Huize Heks!

Frogsie moet nog tot de volgende morgen wachten om ons nieuwe makkertje in zijn armen te sluiten. Tegelijkertijd is er geen Ysbrandt meer bij de voordeur. Geen ‘ogen op stokjes’. Geen klein opgewonden Varkentje superblij dat zijn suikeroom weer in het land is…….

Mijn kleine hondje VikThor verzacht de pijn enorm. Als ik met hem wandel danst Ysbrandt in zijn voetspoor achter ons aan. Als ik hem knuffel geniet mijn engel-hondje mee. Ysbrandt is blij dat zijn Vrouwtje weer een hondje heeft. Ik verdenk hem er zelfs van er de hand in te hebben gehad. Of beter gezegd de poot…..

Het is toch wonderbaarlijk dat er binnen een week weer zo’n heerlijk kereltje hier woont. Heks heeft sterk de indruk dat Ysbrandt hem voor me heeft uitgezocht……..

Oude vrienden brengen eerbetoon aan dwarse roodharige: Intiem fijn afscheid ondanks zijn eeuwige vlijmscherpe cynisme…..

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Woensdagavond komt Buurman langs, luidruchtig als altijd. Hij komt de details doornemen van onze afspraak de dag erop. We gaan samen naar het afscheid van Rooie. Heks luistert naar zijn opgewonden verhalen. Oh, oh, wat kan hij het toch altijd mooi vertellen. Ik lig helemaal in een deuk. Ook dit is eerder regel dan uitzondering als ik in zijn gezelschap verkeer.

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Ondanks het feit, dat ik doodmoe ben slaap ik heel slecht die nacht. Donderdagmorgen heb ik dan ook helemaal geen praatjes meer. Buurman meldt zich op het afgesproken tijdstip. We drinken een bak sterke koffie en fietsen naar het uitvaartcentrum. Daar voegt Trui zich bij ons.

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Het is een heel warm gebeuren. Een klein gezelschap neemt afscheid van een aartsrebel. Zelfs in zijn kist ligt er nog een opstandige trek rond zijn mond. We kijken door fotoboeken van vroeger. Er liggen gedichten van zijn hand op bierviltjes. ook blijkt Rooie onverwachte talenten te hebben gehad op het beeldende vlak. Er staan een paar prachtige sculpturen, zo te zien zijn het zelfportretten….

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Mijn vriendin ziet allemaal jeugdvrienden terug na jaren. Wie zegt dat begrafenissen niet gezellig zijn? Dan spreekt de broer van Rooie ons toe. Een heel liefdevol verhaal over zijn jongere broertje. Er wordt prachtige muziek gedraaid, natuurlijk van Tom Waits. Wie wil mag iets zeggen. Trui staat op en schudt zomaar een hartverwarmend verhaal uit haar mouw. Dat had die Rooie vast nooit verwacht……

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Buurman draagt het prachtige gedicht voor, dat hij speciaal voor onze oude strijdmakker heeft geschreven. ‘Zevengesternte’. Een wonderschoon eerbetoon!

Dan zwaaien we de kist uit.

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

Eenmaal thuis moet ik nog even op stap met mijn hond. Maar zodra dat achter de rug is kruip ik weer in mijn bedje. Ik blijk toch weer een griepje te hebben opgepikt. Rillerig en beroerd breng ik de rest van de dag zo door. Buiten is het guur en koud. Rooie heeft daar geen last meer van. ‘Die klaagt straks vast over de hitte’, grapte Buurman tegen de broer, toen de lijkwagen vertrok richting crematorium. ‘Haha’, lachte broerlief, ‘Jij weet precies de juiste toon te treffen, helemaal raak! Hij hield zo van zwarte humor!  Zo moeten we ermee omgaan!’

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap, dance of death, DOOD, CREMATIE, comic, death, grap over dood, begrafenis grap,

GELUKSROUTE LEIDEN 2014, Heks en Cowboy pikken een graantje mee: Complimenten-dames, Grow Above the Grass Club en Shiatsu Massage….. Daar word je inderdaad gelukkig van!

geluksroute 2014, Leiden

HET PROGRAMMABOEKJE

Sinds een paar jaar wordt er in Leiden een geluksroute georganiseerd. Skjin Friesin heeft me getipt. Zijzelf, Johanna Steen van Joeksma Coaching, is één van de gelukbrengsters. Enthousiast vertelt ze, hoe ze mensen aan het dichten heeft gekregen middels pantoumschrijven, een oosterse invalshoek. ‘Het is heel eenvoudig om te doen, maar het levert zoveel op. Ik sta elke keer weer te kijken hoeveel prachtigs er uit de deelnemers komt!’

 

geluksroute Leiden, De Complimenten-dames, mooie vrouwen geven een complimentje, in steegje met parasol

DE COMPLIMENTEN-DAMES

Helaas heb ik de hele zaterdag gemist. Gelukkig is er zondag ook nog van alles te beleven. Cowboy en Heks gaan natuurlijk veel te laat op pad om het hele parcours te kunnen lopen. Ook kost het de nodige moeite om een boekje te pakken te krijgen. Maar we hebben geluk! We komen ‘De Complimenten-dames’, Alida van Leeuwen en Franneke Hessing, tegen.

geluksroute Leiden, De Complimenten-dames, mooie vrouwen geven een complimentje, in steegje met parasol geluksroute Leiden, De Complimenten-dames, mooie vrouwen geven een complimentje, in steegje met parasol

Heks heeft zich natuurlijk vrolijk uitgedost met veel rood, een lekkere hoed en Cowboylaarzen. Twee werkelijk schitterend geklede vrouwen lopen me tegemoet in een nauw steegje. Nog voor ik hen kan complimenteren met hun geslaagde outfit, beginnen de dames te jubelen over mijn uiterlijk. ‘Wat een prachtige hoed. En al dat rood in je kleren, werkelijk schitterend. Ik ben dol op rood. Het is zo’n levendige warme kleur. Wat fijn, dat je er zo fleurig bij loopt. Ik word er helemaal blij van!’ Enzovoort!!!!

geluksroute Leiden, De Complimenten-dames, mooie vrouwen geven een complimentje, in steegje met parasol

Heks loopt nog een hele tijd te grinniken na deze ontmoeting. Waren er maar meer Complimenten-Dames in de wereld. We zouden er als mensheid enorm op vooruit gaan! Cowboy is snel doorgelopen, voordat ze aan hem kunnen beginnen. En hem in verlegenheid kunnen brengen…. Dus geef ik hem zelf maar een fijn compliment, aangestoken door de dames: ‘Je ziet er weer heerlijk uit vandaag! En wat ruik je lekker!’

 

Grow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empire

HET CERTIFICAAT

Bij EAE (Expansionist Art Empire) Studio op de Nieuwe Rijn 94 worden we lid van de ‘Grow above the Grass Club’. Mijn Amerikaanse vriendin True, ofwel Molly Ackerman, heeft deze club een paar jaar geleden opgericht, toen ze onze volksaard begon te doorgronden naar aanleiding van het gruwelijke spreekwoord : ‘Wie zijn hoofd boven het maaiveld uitsteekt, die wordt zijn kop afgehakt!’ Ofwel: ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’

Grow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art EmpireGrow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art EmpireGrow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empire

Wil je je niet langer conformeren aan ons nationale grijze-muis-image, word dan lid van deze exclusieve club. Je voelt je direct een stuk beter als je geweldig, fantastisch, superieur en opwindend door het leven gaat. De club heeft wel af en toe een ledenvergadering, maar dat is slechts 1 keer in de honderd jaar. Dat is wel te doen, toch?

Grow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empire

TRUE HEEFT COWBOY OFFICIEEL LID GEMAAKT VAN DE GROW ABOVE THE GRASS CLUB

Cowboy laat zich in het piepkleine galerietje masseren door Hide Kuwabara. Een professionele Shiatsu-therapeut. Appeltje en Heks hebben deze talentvolle jongeman een tijdje geleden ontmoet tijdens de kimono-parade. Ook een project van True, waardoor we gedurende een dag in Leiden en masse boven het maaiveld uitstegen.

Omdat Appeltje Japans spreekt kwam ze er al snel achter, dat hij op zoek was naar woonruimte in Nederland. Zij droeg hem over aan True. Deze dame heeft een geweldig netwerk. Binnen een uur had ze hem aan woonruimte geholpen…..

Hide Kuwabara, Shiatsu massage, Japan, Hide Kuwabara, Shiatsu massage, Japan,

In een paar maanden tijd heeft hij het voor elkaar gekregen, dat hij hier kan werken, wonen en studeren! Wil je een keertje ervaren hoe hij te werk gaat, maak gerust een afspraak: 06 15194127of hide.k17@icloud.com. Of neem een kijkje op zijn website Japanse Massage in Holland. Volgens een naderhand zeer ontspannen Cowboy is het een geweldige ervaring.

De rest van de geluksroute heb ik  helaas aan me voorbij moeten laten gaan. Volgend jaar ga ikzelf meedoen. Ik heb nog een jaar de tijd om te verzinnen, wat ik dan ga doen om jullie gelukkig te maken. Maar de locatie is al bekend. Bij True in haar galerie. Ik heb er zin in!

Grow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empiregeluksroute 2014, LeidenGrow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art EmpireGrow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empire, hondjeGrow Above the Grass Club, Molly Ackerman, EAE, expansionist Art Empire

 

 

‘Meedoen is belangrijker dan winnen!’ Dat gaat toch op voor veel meer in het leven dan alleen de Olympische Spelen? Helaas lukt het zelfs op die Spelen al niet om dat gedachtengoed vast te houden……. Of zie ik spoken?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Vandaag om negen uur staat mijn hulp op de stoep. Terwijl zij begint met opruimen, drink ik koffie voor de TV. Ik eet wat, neem een hap pijnstillers. Als ze zijn ingewerkt kleed ik me aan. Doctor Phil is op de achtergrond bezig met een hopeloze schoonmoeder. Zij drijft haar zoon en schoondochter tot waanzin met allerlei vreemde acties, maar vindt dat ze in het volste recht staat om zo liefdeloos en gemeen te handelen.Er is geen praten aan.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Ik weet niet hoe het afloopt, want we gaan het bed verschonen, een wekelijks terugkerend ritueel. Vanavond slaap ik weer in een heerlijk fris bedje…. Ondertussen kletsen we honderduit. Als de klus geklaard is spoed ik me naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Later nog een afspraak bij de huisarts voor pijnmedicatie. Ik loop weer eens tegen gekke dingen aan. Oh, oh, wat moet ik me toch altijd in allerlei bochten wringen om m’n zaken geregeld te krijgen…..

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Nu staat zwemmen op het programma. Met ijzeren vuist smijt ik mezelf weer eens in het zwembad. Ik probeer terug te keren naar twee keer per week. Iets, dat ik jaren heb volgehouden. Tot de whiplash. Sindsdien gaat het moeizaam. Maar vandaag lukt het.

Van het zwembad naar de fysiotherapeut. Zo snel mogelijk alles weer uit de knoop en ingetaped. Terwijl ze vakkundig tape aanbrengt, komen de Olympische Spelen ter sprake. Altijd leuke gesprekken met deze blonde Friezin. Haar vader, Jappie van Dijk,  zat in 1972 in de kernploeg. Met Kees Verkerk en Ard Schenk. ‘Al die medailles afgelopen week, niet te geloven toch!’ We kijken elkaar aan. Is het wel zuivere koffie?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

We bespreken de dopingschandalen in de wielersport. En de wat minder bekende gevallen in de schaatssport. Sommige van die boefjes zie ik nu weer als trainer langs de baan staan. Hebben ze dokter Pil afgezworen? Houden ze hun pupillen clean? Van de meeste rijders ben ik overtuigd, dat het wel in de haak is. Die presteren al jaren op topniveau. Maar die vreemde outsiders, die opeens uit het blinde niks een wereldtijd rijden en dan weer verdwijnen in de middenmoot……

De Friezin somt een heel rijtje van dit soort schaatsers uit het verleden op. ‘Heb je maandag nog naar Studio Sportzomer gekeken? Mart Smeets had het over mijn vader! Over zijn deelname aan de 500 meter op de Olympische Spelen van 1972 in Saporro. Volgens hem was hij 44ste in een tijd van 46 seconden. Maar hij was 32ste! Ik heb ze nog maar eventjes een mailtje gestuurd.’ We hebben lol. Die betweterige Smeets zat er mooi naast!

Z’n belabberde tijd, zelfs voor toen, vergoelijkt ze met overtuiging: ‘Mijn vader was een echte stayer, daar heeft hij medailles behaald. Hij is Nederlands kampioen geweest. Heeft meegedaan aan Europese en Wereldkampioenschappen….. Maar hij was beslist geen sprinter. Hij deed mee bij gebrek aan…..’

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tegenwoordig rijden ze diezelfde afstand in de 34ers. Maar ja, andere tijden. Betere schaatsbanen. Allemaal overdekt. Superpakken. Klapschaatsen. Snoepjes van dokter Pil. ‘Nou’, `zegt de Friezin, ‘Vroeger gebeurde dat ook! Ze begint een paar sappige anekdotes te vertellen over onze schaatshelden. Eén van hen had een mysterieuze eigen dokter….. Een Noorse halfgod zat altijd te blowen. Er werd ook flink gezopen en gesnoven hier en daar….. ‘

Ja, die geweldige schaatssport. En mijn geliefde Tour. Allemaal mensen op jacht naar topprestaties. Het is een ongezonde bezigheid, dat kan ik je wel vertellen. Een enorme aanslag op je lijf. Met verboden middelen erbij wordt het echt gevaarlijk. Je slaat wel een gat naar de concurrentie, maar in feite is het meten met twee maten. De mensen zonder dat extra zetje zijn in het nadeel.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tenzij ze ook overgaan op wat chemische ondersteuning. Het is wel leuk, dat het wereldrecord steeds wordt aangescherpt. Maar uiteindelijk zijn het maar getalletjes. Het betekent niets in vergelijking met de Olympische gedachte. “Meedoen is belangrijker dan winnen” is een favoriet onderdeel van me in NOS Studio Sporwinter.

Hier laat Eddy The Eagle, een cult-held vanwege zijn hopeloze prestaties bij het schansspringen in Calgary, ons kennismaken met deelnemers door de jaren heen, die er weinig van bakten, maar het verder goed begrepen hadden. De Jamaicaanse bobsleeërs of een dikke vrouw op een skeleton bijvoorbeeld. Superleuk!

De Friezin heeft de jeugd gehad, die ik me gewenst had. Qua sport dan. Ik wilde alleen maar schaatsen, maar zat vast aan zwemmen, turnen ( Blerg 😦 ), volleyballen, windsurfen….. En als het vroor dan ook eindelijk schaatsen.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Zwemmen doe ik nog steeds graag en windsurfen heb ik heel leuk gevonden. Maar het echte schaatsen kwam pas veel later, toen ik verkering kreeg met Blonde Buurman. Hij had een hele rij schaatsende broers. Op de piepkleine ijsbaan hier in Leiden hebben ze me de techniek uiteindelijk goed bijgebracht. Maar toen was ik al veel te oud voor enige ambitie in de richting van een schaatscarrière. Gelukkig maar. Anders had ik ook zo moeten liegen over dopinggebruik. Of nog geen deuk in een pak boter gereden…..

Nou ja, nu lijkt het net of ik die medailles helemaal niet vertrouw…. Laat ik het zo zeggen. Bij sommigen heb ik vraagtekens. Zullen we over twintig jaar wel weer ergens een bekentenis tegenkomen….

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Frustraties oplopen bij Pearle. Enorm opknappen door kunst: Water Colors van Shih Chieh Huang tijdens het Amsterdam Light Festival. Lichtkunst is heel favoriet bij Orbs, kijk maar op de foto’s!

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

IMG_4069IMG_4053

Vanmiddag heb ik een afspraak met de optometrist bij Pearle in Amsterdam Noord. Ze gaan kijken of mijn oude brilrecept moet worden aangepast. Ik ben een aantal weken geleden al langs geweest, maar werd toen gesommeerd een afspraak te maken. ‘Dan vragen we alle gegevens op bij Pearle in Leiden’.

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Lichtbollen overal op de foto’s met flits genomen…..

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light FestivalWater Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Zo fiets ik dan op mijn gemak met m’n nieuwe elektrische  fiets weer dat hele kolere eind naar Amsterdam Noord. In Leiden hebben ze geen optometrist in dienst, dus ik ben aangewezen op een ander filiaal. Aangekomen blijkt mijn afspraak te zijn geannuleerd. Foutje! Ook hebben ze geen informatie opgevraagd. Foutje! De dame optometrist doet enorm haar best om de winkel in Leiden te pakken te krijgen. Ze belt zelfs naar mijn oogarts! Alsof die in het weekend de telefoon op gaat nemen…..

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Kinderen vinden het fantastisch

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light FestivalWater Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Uiteindelijk keer ik onverrichterzake weer terug naar de stad. Dit is al het derde bezoek aan deze keten, waar ik niet veel mee opschiet. Voor het eind van dit kalenderjaar moet die bril er komen, verzekeringstechnisch….. Ik moet nog maar zien of dat gaat lukken….

Wie er helemaal niet de balen van heeft is Ysbrandt. Verrukt rent hij langs de Amstel en door het Noorderpark. Wat heerlijk om zo uitgebreid buiten te zijn in een heel nieuw snuffelgebied!

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

En de Orbs vinden het ook heel mooi!

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Alles gemaakt van gerecycled materiaal

Later loop ik met hem door een klein parkje hier in de buurt. Er hangen prachtige lichtobjecten. Er is een festival aan de gang. Ysbrandt vind het maar eng, dat gesis en gepruttel van het kunstwerk. Hij verstopt zich achter de bosjes….. Maar Heks geniet nu volop. Wat een geweldig leuk kunstwerk! Het is van de hand van Shih Chieh Huang Ik maak uitgebreid foto’s en een filmpje. Vanzelfsprekend raak ik aan de praat met verschillende mensen, die zijn komen kijken. Heel favoriet bij kleine kinderen. En bij dit grote kind!

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Op de achtergrond een gracht

Water Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light FestivalWater Colors, Shih Chieh Huang, Canonicalization of the Seductive Mind, Amsterdam Light Festival

Een nieuwe fiets, een jonge hond en afscheid van oude vrienden. De allerlaatste dag van esoterische boekhandel Kailash te Leiden……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Woensdag in de loop van de dag ga ik een proefrit maken op een nieuwe fiets. Een elektrische vouwfiets! Mijn oude fiets begint steeds meer mankementen te vertonen, een nog ouder exemplaar stort langzaam in elkaar. De fietsenmaker heeft dit showmodel in de aanbieding. Het model is verouderd, maar de fiets is gloednieuw. Uitgerust met een kleine elektrische motor klimt ‘ie met het grootste gemak tegen alle steile bruggetjes op, die mijn mooie stadje rijk is.

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Dit opent perspectieven voor de matige dagen, waarop ik me scheldend en vloekend tegen dit soort heuveltjes opwerk. Of halverwege een tochtje niet meer weet hoe ik thuis moet komen vanwege vermoeidheid. Ysbrandt is ook blij. Vrolijk draaft hij naast me. Hij moet wel een tandje bijzetten, maar de motor kan ook uit. Met 1 druk op de knop. Dus zodra het nieuwtje eraf is, zal ‘De Vrouw’ ook weer gewoon gaan fietsen……

 Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

In het plantsoen kom ik een frisse jongedame tegen met een ongelofelijk schattig puppy. Een Chihuahua. Ze heeft hem al ruim een maand onder haar hoede en doet het fantastisch zo te zien.  Het schatje luistert goed, apporteert al en is zo goed als zindelijk. En bepaald niet bang voor grote honden!

 Chihuahua-pup , leuke pup Chihuahua-pup , leuke pup

Hij heet Boefje, leuke naam toch voor zo’n deugniet. Lekker stoer ook. Zijn bazinnetje en Heks, staan een hele tijd te praten, er is altijd zoveel uit te wisselen tussen hondenfanaten…. Intussen heb ik een afspraak bij de acupuncturist, maar daar ben ik me niet van bewust. In mijn beleving is dat pas volgende week. M’n hoofd doet het nog steeds niet blijkt…….

Ik neem afscheid van m’n nieuwe hondenvriendin en koers richting huis. Onderweg kom ik Pappa tegen. Ik sleep hem mee naar huis voor een kopje thee en een kletspraatje. pas als hij weg is ontdek ik een berichtje van de vrouw van mijn acupuncturist. Waar ik blijf?

Helaas is het te laat om nog te gaan, Heks baalt als een stekker. Dan nog maar eventjes afscheid nemen in mijn lievelingswinkel, de esoterische boekhandel. Het is de allerlaatste dag, dat ze open zijn. Als ik er aankom is het een chaotische toestand. Iedereen rent door elkaar. Dozen met spullen worden de winkel uitgedragen, kasten uit elkaar geschroefd.

 Chihuahua-pup , leuke pup

Ik koop nog een laatste boek en wat wierook. Voor de eigenaar en zijn moeder heb ik een zelfgemaakt lavendelflesje meegenomen. Oh, wat jammer, dat ze ermee ophouden. Dit unieke concept zien we nooit meer terug vrees ik. Gelukkig heb ik nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan: De laatste tijd heb ik een voorraadje opgebouwd. Voorlopig kan ik vooruit.

Maar even binnenlopen en rondsnuffelen, een kopje koffie drinken en advies inwinnen: Ik zal het enorm missen. Om nog maar te zwijgen over de leuke gesprekken……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Orthopedische Fysiotherapie: Schreeuwen als een speenvarken, daarna ware verlichting…

ovenschotel met groenten en vis, witte wijn, provencaalse kruiden, hete paprikapoeder, knoflook,

KLAAR OM DE OVEN IN TE GAAN

In de loop van de middag heb ik een afspraak bij de fysiotherapeut. Ik ben blij, want ik heb een rare knie. En gezwommen, dus een beetje herstelwerkzaamheden zijn zeer gewenst.

‘Begin maar met die knie’, zeg ik tegen de man met de wonderhanden. Hij begint te porren en Heks schreeuwt. ‘Zijn ze al een beetje aan je gewend hier’?’ vraag ik. Hij is net een praktijk voor zichzelf begonnen. De buren zullen wel denken. Ik ben vast niet de enige schreeuwlelijk.

Systematisch maakt hij allerlei onderdelen van mijn lijf weer mobiel. Intussen kletsen we de oren van elkaars kop. En lachen wat af. Want deze Aziatische Hollander heeft een bizar gevoel voor humor. Helemaal in de lijn van Heks.

In mijn nek maakt hij de vastgebeukte whiplashwervels weer los. Het is of de gordijnen opengaan in mijn hoofd. Alles wordt licht en prettig. Dank je wel wonderman. Heks is weer als nieuw.

M’n knie blijft ondanks de behandeling knuppelen. Ik sjok met Ysbrandt door het bos. Thuis val ik in een diepe slaap. Maar ’s avonds kook ik de sterren van de hemel. Genoeg voor een heerlijk lang weekend!

ovenschotel met groenten en vis, witte wijn, provencaalse kruiden, hete paprikapoeder, knoflook,

EINDELIJK IS HET ZOVER….

Een beetje boos kan ook geen kwaad. Het pak van Rutte en het haar van Wilders. Heks slaapt gat in nacht en nog geen kittens…

baby-46

kittens dromen

Die gekke zwangere Pippi heeft me twee nachten uit mijn slaap gehouden. Maar nog steeds geen kittens. Wel is ze helemaal ingenomen met haar werpkist. Vol enthousiasme springt ze in en uit dit poezenhemelbed of gaat er tevreden in liggen slapen.

poes-21637

Miauw

Door de gebroken nachten was heks ook gebroken. Gisteren kreeg ik dan ook niet zoveel voor elkaar. En zelfs daarvan werd ik doodmoe. ’s Middags had ik een afspraak met een vriend en zijn hond. Afbellen wilde maar niet lukken, dus tegen vieren verliet ik nijdig mijn huis. Gewoon te moe. Dat leidt nog wel eens tot scheldpartijen….

hond-en-poezen-13162

Ik heb het soms zwaar

Het mooie daarvan is, dat het me genoeg adrenaline bezorgt om er weer uren tegenaan te kunnen. Elk nadeel heb z’n voordeel…. Eenmaal in het bos was ik blij, dat ik buiten was. Het lijkt dan nog wel nergens naar, die lente, maar het was aangenaam toeven in Het Leidse Hout.

hond-uitlaten-13179

vriend

We streken neer in het theehuis met de hondjes. Ysbrandt was intussen al helemaal in love met Nala, de Stabij van mijn vriend. Aan zijn lichaamsmimiek zag ik, dat ze verrukkelijk rook. Geërgerd blafte hij naar een hond aan een ander tafeltje, die dat ook vond. Het was nu zijn vriendin! Wegwezen dus!

Afbeelding

Ysbrandt met zijn nieuwe liefde

We praten over van alles en nog wat. Ook de politiek komt langszeilen. We worden er melig van. Rutte verkozen tot best geklede politicus, wat een wereld! Het haar van Wilders. Die diepe ontkenning van die man van zijn achtergrond. “Hitler deed dat ook’ zegt mijn vriend,’ Hij ontkende zijn Joodse achtergrond’. En ‘Indische jongens werden vroeger altijd gepest’.

We vragen ons af, hoe hij zijn haar toch zo krijgt. ‘Misschien stopt hij elke ochtend zijn hoofd in het toilet,’, opper ik. ‘Wat Hongaarse bleek erbij’, vult mijn vriend aan. ‘Hij is het vast nog gewend van de middelbare school’, besluit ik treurig.

Mijn vriend vertelde, hoe hij geniet van mijn blog. Ik heb trouwe lezers! ’s Avonds belde ik met Joooooo Friesland. Nog zo’n toegewijde volger van het eerste uur. In feite is hij een beetje de aanstichter van mijn schrijfroutine. Een maandenlange dagelijkse correspondentie met deze stugge noorderling deed me beseffen, dat ik het kon. Iedere dag iets uit mijn pen laten vloeien. Zelfs op brakke kwakkeldagen. Het bleek haalbare kaart!

plaatje-motor-6549973249

Friesland

brommer-3966 brommer-3965

Daarna ben ik in slaap gevallen. Helemaal gesloopt na twee doorwaakte nachten. Pippi lag ook lekker te pitten en toen ik midden in de nacht wakker schoot, lagen alle katten dicht tegen me aan. Blij, dat ze deze nacht niet uit de slaapkamer werden gekieperd. Nu ben ik natuurlijk klaarwakker. En ik heb trek, want aan koken ben ik niet meer toe gekomen gisterenavond.

sprookjes-25833

Als Gulliver

poes-21642 poes-21660 poes-21627 poes-21653

Ook moest het hondje nog uitgelaten worden…. Daar liep heks dan in het holst de nacht door een slapende stad. In feite slaap ik twee nachten in één. Lekker nog een heleboel slaapuurtjes te gaan. Wat zal ik morgen uitgerust zijn! Benieuwd of Pippi dan haar olifantendracht gaat beëindigen. We zijn dan in elk geval weer lekker fit! Klaar voor een huis vol kittens.

poes-21633 poes-21661 poes-21629 poes-21652 poes-21658 poes-21643 poes-21631 poes-21630 poes-21659 poes-21662 poes-21641 poes-21639 poes-21656

Mijn huis is stil, de stad is stil, hart klopt; Lucht is vol bloemengeur….

de liefde is wederzijds

Tanneke houdt van orchideeën

Vanmorgen werd ik wakker gebeld door de dochter van Tanneke. Het ging plotseling weer heel slecht met haar. In feite is er weinig reden tot hoop op herstel. Ik was ten alle tijden welkom werd me gezegd. Aanvankelijk leek het me beter om niet te gaan, ik wilde de familie niet voor de voeten lopen.

hun vorm is hulde aan moeder aarde, de Godin

Het zijn heftige bloemen….

Vanmiddag besloot ik toch een ruikertje langs te brengen. Mijn bloemenbuurvrouw van de mooiste winkel van Leiden, Fiori, maakte een geurig boeketje met papaver, tuba rosa, jasmijn en roos. En een Zeeuws knoopje als fragiel ornament.

grillig ook

frêle vormen

Tot mijn verbazing was Tanneke min of meer bij kennis. Ze pakte mijn hand met opmerkelijk veel kracht.  We hielden elkaars handen stevig vast.  Zo hebben we wat tijd doorgebracht. Het was moeilijk me los te maken. Heel raar. Ik had een afspraak bij de fysiotherapeut. Leven gaat soms keihard door.

transformatie

Kleurige schoonheid

Vanavond even gebeld met de Don. Wij delen altijd elkaars ups en downs. Hij had gelukkig leuk nieuws! Zo is deze dag voorbij gegleden, als een droom. Onwerkelijk. En ook waarachtiger dan het ‘echte leven’. Er brandt een kaarsje voor mijn vriendin. Het huis is stil, de stad is stil. Het verhaal van deze dag is uit.

zo mooi

Samen spelend