Niet klagen maar dragen, als je vraagt word je overgeslagen: Heks klaagt lekker steen en been en het legt me bepaald geen windeieren! Neen!

Het loont de moeite om te klagen. Na mijn pisbericht naar Ziggo duurt het een paar dagen voordat ik reactie krijg. Intussen heb ik de medewerker met verstand van zaken gesproken; Het probleem is dan ook eindelijk opgelost.

‘Mevrouw, wat erg dat je veel storingen hebt en daarnaast ook nog eens niet goed geholpen wordt. Het is niet zo gek dat je hier behoorlijk kwaad van wordt! Gelukkig zie ik in ons systeem dat je inmiddels geholpen bent door mijn collega’s. Dat is fijn!’

Wat is er overigens gebeurd met beleefdheidsvormen? Al dat geje en gejij!

‘Toch vind ik dat ik je tegemoet moet komen vanwege alle storingen die je hebt ervaren. Daarom bied ik je 3 maanden gratis een extra zenderpakket naar keus aan…..!!!!’

Lekker hoor, ik ga iets leuks uitzoeken.

Vandaag klaag ik alweer. Ik heb voor de zomer een vervangende thuiszorg. Nu is mijn vaste hulp niet te evenaren, dat weet ik ook wel. Helaas hebben ze me nu iemand gestuurd, die vorig jaar ook een aantal weken voor mijn voeten heeft gelopen. Want dat is hoe het voelt.

Daardoor gebeurt er te weinig en doe ikzelf  teveel.

Vorig jaar heb ik het uitgezeten, het is namelijk een schat van een meisje. Dromerig. Traag. Niks mis mee. Behalve als ze wordt ingezet als Witte Tornado. Daarin schiet ze ernstig tekort.

Heks was zelf natuurlijk een enorme Witte Tornado in haar jonge jaren. Van huis uit gedrild in het huishouden. Gepokt en gemazeld in vliegensvlug schoonmaken, opruimen, afwassen, stofzuigen, eten koken……… Noem maar op. Ik had ook een dromerige aanleg, maar dat mocht de poetspret niet drukken.

Dat ze me dit meisje opnieuw hebben gestuurd verbaast me. Ik heb namelijk expliciet aangegeven haar niet meer over de vloer te willen. Het schiet niet op. Ik word er gek van. En het slot van het liedje is dat ik zelf dan maar flink aan de slag ga. En dat moet ik nu juist niet doen!

Vandaag stuur ik een mail. Het idee om nog drie weken tegen dit getreuzel aan te moeten kijken vliegt me aan. Zou ik vroeger mijn kop hebben gehouden,- je mag al blij zijn dat er iemand komt, Heks, dus stel je niet aan-, nu kom ik voor mezelf op.

Ze is meer geschikt voor client, die lekker koffie wil drinken en klessebessen. Maar mijn hectische huishouden, vol beesten en rommel, dit huishouden van een chronisch ziek mens, die een normaal leven tracht te leiden, mijn chaotische heksenhuishouden leent zich niet voor trage droomslagen. Je moet je een slag in de rondte werken. En dan blijft het nog rommelig genoeg hier!

Klagen:  Etymologisch gezien is het woord uitsluitend continentaal-West-Germaans en heeft ook buiten het Germaans geen met zekerheid verwante woorden.   Dat geeft dan weer te denken……

Dagje Indiaas zingen met Dhrupadbitches draait uit op een verrukkelijke eindeloze privéles! Heks zingt de sterren zodanig rond van de hemel, dat ze promoveert van balkende ezel naar zangeres! Niet gek. Ik hoop dat ik ook op andere gebieden snel ezel af ben…..

‘Lieve juf, we hebben toch morgen een lesdag Indiase zang? Ik kan de mail met data niet meer vinden….’ sms ik zondagmiddag naar onze opper-Dhrupadbitch. Het duurt eventjes voordat ik antwoord krijg. Juf is niet zo multimedia minded. ‘Jazeker, maar bijna niemand kan. We zijn maar met z’n drietjes! Geeft niks. We gaan gewoon lekker zingen.’

‘Ik kom!’ schrijf ik terug. Zodoende kruip ik vroeg in mijn bed, slaap helaas slecht en schrik na een doorwaakte nacht toch wakker uit een diepe slaap… Brakjes organiseer ik mezelf de auto in. Redelijk op tijd arriveer ik in Barendrecht. Juf staat al op de uitkijk. ‘Je bent de enige vandaag!’ roept ze vrolijk, ‘Lekker he, krijg je alle aandacht!’ Snel ruimt ze de muziekkamer een beetje op. ‘Kom, dan gaan we eerst maar eens koffie drinken….’

We stommelen de trap op naar de gezellige keuken. Met dampende koffie voor onze neus wisselen we de laatste nieuwtjes uit. We hebben elkaar een half jaar niet gezien! We hebben allebei van alles meegemaakt, dus onze monden staan niet stil.

Dan dalen we weer de trap af naar die magische gewijde ruimte vol Tampoera’s en Pakhawajs. Juf begint te spelen. Onze stemmen voegen zich in het gordijn boventonen, dat zich uit de Tampoera losmaakt. ‘AAAAAAAAAaaaaaaaaa’ brommen we steeds lager. Mijn stem zakt in mijn borstkas, doet mijn hele lijf zachte vibreren. Naar nog lagere regionen volg ik de toon. Soms ontglipt ‘ie me, dan pak ik em iets hoger weer op en glijd opnieuw naar beneden. Tot de diepst haalbare klank zich ontspannen in me opent.

©Toverheks.com

De tijdloze tijd verstrijkt terwijl wij in klank verstillen. Af en toe wisselen we een blik. Glimlachen verrukt naar elkaar. Het is toch zo heerlijk om te doen! Soms zitten we minuten lang met gesloten ogen en proeven de klanken, riedels boventonen, muziek.

Aansluitend zingen we nog wat oefeningen en daarna wandelen we met Ysbrandt langs de dijk. Het is stralend weer. Lenteachtig. Je proeft de belofte van nieuw leven in de lucht. Mijn hondje vliegt enthousiast achter een bal aan.

Later kookt juf een pan verrukkelijke Dahl. We smikkelen en smullen. ‘Ik eet niet te veel hoor, want dan word ik zo slaperig,’ beweert mijn vriendin halverwege. ‘Ik ook niet,’ antwoord ik, terwijl ik nog een bordje op schep. En ook juf zit alweer met een nieuw bord van dit goddelijke voedsel voor haar neus.

Natuurlijk zijn we sloom en slaperig na dit feestmaal. Een straf bakkie koffie wekt ons weer toe leven. ’s Middags zingen we de alaap van Chandrakauns. Dat is het inleidende deel van deze compositie. Zonder enigerlei tekst van betekenis, maar met louter onzinwoordjes. Hierin verken je als het ware de muzikale mogelijkheden van de raga. Juf zingt voor en ik volg. Lekker. Ik hoef helemaal nergens aan te denken. Gewoon zingen. Rondzingen. De hele weg zingen. Overgave aan mijn stem in dit moment.

‘Heks, je bent echt heel goed aan het zingen. Ik hoor je helemaal niet meer balken als een ezel. Aan het eind merk ik wel dat je moe word. Maar je bent ongelofelijk vooruit gegaan, zelfs nu je een tijdje niet bent geweest. Zo zie je maar, dingen moeten ook indalen. Je hebt je dat rondzingen en verbinden eigen gemaakt!’

Heks zit trots te glimmen. Ik ben tot zangeres gepromoveerd en ezel af! Wat een heugelijke mededeling. Ik hoop dat deze promotie ook voor andere gebieden in mijn leven op gaat. Het feit dat ik me zo menig maal aan dezelfde narcistische steen heb gestoten, iets wat een gemiddelde ezel in het gemeen nooit zou presteren, heeft me in mijn treurige optiek helaas tot mega ezel bestempeld.

Na de alaap zingen de eerste zinnen van de compositie. Alleen die eerste zinnen. Eindeloos. Als we ophouden zegt juf: ‘Bij mijn leraar in India doe ik hier gerust een hele dag over. Alleen maar de eerste zinnetjes. Herhalen, herhalen.’ Ze grinnikt. Ik weet het: Daar kunnen wij ons niets bij voorstellen. Dat is hele andere koek…..

Later loop ik nog een grote ronde met Ysbrandt voordat ik weer naar huis rij. Wat een heerlijk dagje. We gaan dit vaker zo doen. Zingen, kletsen, beetje wandelen. Lachen en genieten. Ik heb de beste en liefste zangjuf ooit!

Cowboy ontsnapt aan ziedende discuswerpster van Olympische allure. Een drol kan veel teweeg brengen. Maar laten we wel wezen, als hondeneigenaar word je verantwoordelijk gehouden voor elk achtergebleven uitwerpsel van wie dan ook! Ria heeft groot gelijk! Vrolijke treinreis en Wensboom in het Oosterpark in Amsterdam….

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Wensboom in het Oosterpark, Amsterdam

Vanmorgen slaap ik uit. Cowboy laat als verrassing het hondje voor me uit, de schat. Als hij me niet had gewekt lag ik nu waarschijnlijk nog te slapen….. We drinken uitgebreid koffie, maar mijn lief heeft het druk. Ik begin mezelf bij elkaar te rapen. Spullen te verzamelen. Ik wil niet weer van alles vergeten….. Dan drinken we nog meer koffie, Cowboy klessebest….

Free Tibet,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Alles wird eintreffen,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Ik had geen poepzakjes bij me, toen ik dat varken uitliet’, zegt hij, ‘en toen kwam ik Ria Stalman tegen met haar hondje, net toen Ysbrandt eens eventjes uitgebreid ging poepen.’ Heks grijnst. ‘”Wel opruimen!” riep ze streng’, vervolgt mijn vriend, ‘maar ja, ik had geen zakje, dus ik stond daar maar bij die drol…..’ Ik lig dubbel. Een boze Olympisch Kampioene Discuswerpen. Een hondendrol. En een vertwijfelde Cowboy….

‘Ik zag haar vervolgens met krijt op de stoep schrijven: Ruim uw hondenstront op!’ Daar kijkt Heks toch van op. ‘Naast een andere hoop van een andere hond!’, besluit hij, ‘maar wel zo, dat ik het zag!’

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Maar heb je haar dan niet om een poepzakje gevraagd?’ Dat is mijn truc. Het werkt beide kanten op. Als ik per ongeluk geen zakjes bij me heb, vraag ik het de eerste de beste hondeneigenaar. En andersom roep ik in geval van doorlopen direct:’ Wilt u soms een zakje?’

En inderdaad, mijn lief had ook dat idee. Hij kreeg een zakje van onze Olympisch Kampioene. En kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Want reken maar dat ze nog niet voor de poes is. Haha. Ik blijf het voor me zien, een vliegende Cowboy…..

A WORLD WITH NO ARMIES, Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Vanmiddag pak ik de trein terug naar Leiden. Ysbrandt krijgt zijn muilband om en dat is maar goed ook, want het is druk met de fietsen in de trein. Direct in Amsterdam stapt er een leuke dame in met een elektrische fiets. Zij heeft een overfitte man, die fietst zo’n 40 kilometer per dag. ‘Zonder een beetje ondersteuning houd ik hem niet meer bij’. Manlief fietst momenteel al ergens in Zeeland. Zij gaat lekker een stukje met de trein….

Ik ken het, ik heb ook zo’n superfit liefje.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014MONYPLAY A LESSER ROLE, Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Station Schiphol. Twee enorme hybrides schuiven naar binnen. Bagage achterop en een sportief echtpaar in wielerkleding….. Ys gromt waarschuwend tegen al die fietsfanaten. En zit veilig tussen de knieën van Heks geklemd. Ik ga me een beetje zorgen maken over het uitstappen straks in Leiden. Het balkon staat propvol koffers, fietsen en mensen. Gelukkig biedt de man aan om me te helpen.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Ik til die fiets er wel even uit voor je,’ belooft hij. Ze zijn op vakantie geweest in Bulgarije. Het echte werk. Bergen en lange afstanden. Slapen in hotelletjes of wat daarvoor doorgaat. ‘Zo kom je op de gekste plekken’, verzekert hij me. Ze hebben het heerlijk gehad!

Zie je? Je hoeft niet ver te reizen voor een goed verhaal. Van Amsterdam naar Leiden volstaat in mijn geval!

wens je lol en gezelligheid,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, ik wens dat ik weer in Middelharnis woon

 

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, happy with little thingsWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, I wish the world were mineWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, i wish for strenght, peace, equality, empathyWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, wens mijn familie gezondWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, I hope it turns out okWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, mir für meine Familie und Freunde viel Gluck, Gesundheit, , Freude, zum träumen Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, for a more consious society

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, ik wens, liefde, slappe lach, knetterende ruzie, , goedmaakseks, dit alles met Anna

In mijn geliefde Sleutelstadje loods ik Varkentje snel de trein uit. Dat valt nog niet mee. Ik wurm me tussen hutkoffers en beautycases door. De man zwaait mijn bepakte vouwfiets nog net niet boven zijn hoofd en zet em opgevouwen en wel op het perron. Hopla! Alleen Ria had het hem verbeterd……

Ys is blij dat het avontuur weer achter de rug is. Voor het station trakteer ik hem op een haringstaart. En een paar stukken kibbeling. Vergenoegd schrokt hij de lekkernijen naar binnen. Hij is de reis alweer vergeten. Nog even door een park wandelen op weg naar huis. En dan een paar uur heerlijk crashen…..

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, wens geen grote festivals in Oosterpark

 

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, voor iedereen natuurlijk

De katten hebben er een zootje van gemaakt. De pakjes leeg kattenvoer liggen versnipperd door het hele huis. Ik vermoed dat Cowboy ze niet in het vuilnisvat heeft gekieperd…… Toen hij zo lief was ze eten te geven voor vertrek.

De koelkast staat op een kier. Kunnen ze die nu ook al openmaken? Ik vind een pak aangevreten kattenvoer in de kast. ( ?) Niet verklaarbaar. Ook hebben ze mijn glutenvrije brood uit het pak gehaald en door de keuken gesmeten.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, VEEL GELUK, LIEFDE , SON, GEZONDHEID, VREDE, HARMONIE Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, IK WENS DAT IK EEN PRINSES WORD Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Ferguut heeft de buurvrouw uit haar slaap gehouden, door ’s nachts keihard in de hal te zitten mauwen. Kortom: Ze hebben me gemist!

Dus lig ik de rest van de middag lekker in bed te dweilen. Met alle poezen om me heen. Even grondig bijkomen van een weekend niets doen!

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, HAPPY AS IT ISWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

IMG_5087

Ali Blabaard en de veertig tijdrovende bezigheden. Maar ook Heks kan er wat van. Zij heeft minder bezigheden, maar die kosten haar dan weer wel al haar beschikbare tijd…

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Vrijdagmorgen. Mijn hulp is druk bezig met stofzuigen. Een harig klusje in dit jaargetijde. Met de lente is de rui vroeg begonnen dit jaar. Ysbrandt zit zachtjes te jammeren in zijn bench. Met lampenkap. Zometeen gaan we het bed verschonen. Een wekelijks terugkerende rotklus. Dan prikken, zwemmen en fysiotherapeut. Tegen die tijd ben ik helemaal kapot.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Gisteren belt Cowboy met een leuk plannetje. Hij wil van het mooie weer genieten en halverwege, in Haarlem, afspreken voor een mooie wandeling. Maar ja, om nu met bekraagd Varkentje in de trein te gaan zitten lijkt me helemaal niks. Hij begint wel een beetje te wennen aan zijn ellende, hij scharrelt voorzichtig door het huis met zijn kraag,  maar er zijn grenzen. Eerst mijn monster uitlaten en daarna alleen op stap? Energetisch niet haalbaar.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwalibaba marjinaa,Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baard Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Dus laten we het plan lopen. Zonder ons. ‘Vanavond misschien elkaar even zien? Ik kook we iets!’ roep ik dapper. Want mijn keuken is een puinhoop en het huis is stoffig. Ik zal dan echt een beetje moeten opruimen, want stofhappen tijdens een godenmaal is niet sexy. Cowboy moet er eens over nadenken, hij wil nog dit en hij wil nog dat vandaag.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Later blijkt er weer niets terecht te komen van de plannetjes. Heks is de hele dag druk met haar bekraagde viervoetige vriend. En doodmoe aan het eind van de middag. Blij, dat ze iets uit de vriezer kan pakken. Een potje koken zit er niet meer in.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

We besluiten dit weekend af te spreken. Sinds mijn lief een maand de hort op is geweest lijken we beiden te zijn teruggeschakeld naar onze vrijgezellenmodus. Teruggeschoten in onze oude groef. In onze baan om de aarde in ons eigen universum. Gewend als we zijn om op eigen houtje te opereren. We spreken wel af, maar minder. Omdat we druk zijn met ons eigen leventje!

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Cowboy is op zoek naar nieuw werk. Op zich een complete dagtaak. En schrijft een boek. En speelt in een band.  Heks heeft zo haar eigen bezigheden: Dit lijf aan de praat houden. Artsen en andere behandelaars bezoeken. Pillen innemen. Dat laatste kost momenteel moeite. Eens in de zoveel tijd raak ik slikmoe. Ik krijg de enorme handen met voedingssupplementen niet meer weggespoeld en beperk me tot de hoogstnoodzakelijke medicatie. Na een week begin ik het te merken: Spierpijn, energieverlies, pijn in mijn buik…… Nou ja, het motiveert in elk geval om toch maar weer braaf weer al die pillen in te nemen. Al heb ik er een broertje dood aan.

Vanmiddag ga ik eens goed opruimen hier. En een beetje vooruit koken. zodat ik dit weekend fris als een hoentje kan genieten van quality time met mijn geliefde Ali Blabaard.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baardAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

‘Meedoen is belangrijker dan winnen!’ Dat gaat toch op voor veel meer in het leven dan alleen de Olympische Spelen? Helaas lukt het zelfs op die Spelen al niet om dat gedachtengoed vast te houden……. Of zie ik spoken?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Vandaag om negen uur staat mijn hulp op de stoep. Terwijl zij begint met opruimen, drink ik koffie voor de TV. Ik eet wat, neem een hap pijnstillers. Als ze zijn ingewerkt kleed ik me aan. Doctor Phil is op de achtergrond bezig met een hopeloze schoonmoeder. Zij drijft haar zoon en schoondochter tot waanzin met allerlei vreemde acties, maar vindt dat ze in het volste recht staat om zo liefdeloos en gemeen te handelen.Er is geen praten aan.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Ik weet niet hoe het afloopt, want we gaan het bed verschonen, een wekelijks terugkerend ritueel. Vanavond slaap ik weer in een heerlijk fris bedje…. Ondertussen kletsen we honderduit. Als de klus geklaard is spoed ik me naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Later nog een afspraak bij de huisarts voor pijnmedicatie. Ik loop weer eens tegen gekke dingen aan. Oh, oh, wat moet ik me toch altijd in allerlei bochten wringen om m’n zaken geregeld te krijgen…..

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Nu staat zwemmen op het programma. Met ijzeren vuist smijt ik mezelf weer eens in het zwembad. Ik probeer terug te keren naar twee keer per week. Iets, dat ik jaren heb volgehouden. Tot de whiplash. Sindsdien gaat het moeizaam. Maar vandaag lukt het.

Van het zwembad naar de fysiotherapeut. Zo snel mogelijk alles weer uit de knoop en ingetaped. Terwijl ze vakkundig tape aanbrengt, komen de Olympische Spelen ter sprake. Altijd leuke gesprekken met deze blonde Friezin. Haar vader, Jappie van Dijk,  zat in 1972 in de kernploeg. Met Kees Verkerk en Ard Schenk. ‘Al die medailles afgelopen week, niet te geloven toch!’ We kijken elkaar aan. Is het wel zuivere koffie?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

We bespreken de dopingschandalen in de wielersport. En de wat minder bekende gevallen in de schaatssport. Sommige van die boefjes zie ik nu weer als trainer langs de baan staan. Hebben ze dokter Pil afgezworen? Houden ze hun pupillen clean? Van de meeste rijders ben ik overtuigd, dat het wel in de haak is. Die presteren al jaren op topniveau. Maar die vreemde outsiders, die opeens uit het blinde niks een wereldtijd rijden en dan weer verdwijnen in de middenmoot……

De Friezin somt een heel rijtje van dit soort schaatsers uit het verleden op. ‘Heb je maandag nog naar Studio Sportzomer gekeken? Mart Smeets had het over mijn vader! Over zijn deelname aan de 500 meter op de Olympische Spelen van 1972 in Saporro. Volgens hem was hij 44ste in een tijd van 46 seconden. Maar hij was 32ste! Ik heb ze nog maar eventjes een mailtje gestuurd.’ We hebben lol. Die betweterige Smeets zat er mooi naast!

Z’n belabberde tijd, zelfs voor toen, vergoelijkt ze met overtuiging: ‘Mijn vader was een echte stayer, daar heeft hij medailles behaald. Hij is Nederlands kampioen geweest. Heeft meegedaan aan Europese en Wereldkampioenschappen….. Maar hij was beslist geen sprinter. Hij deed mee bij gebrek aan…..’

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tegenwoordig rijden ze diezelfde afstand in de 34ers. Maar ja, andere tijden. Betere schaatsbanen. Allemaal overdekt. Superpakken. Klapschaatsen. Snoepjes van dokter Pil. ‘Nou’, `zegt de Friezin, ‘Vroeger gebeurde dat ook! Ze begint een paar sappige anekdotes te vertellen over onze schaatshelden. Eén van hen had een mysterieuze eigen dokter….. Een Noorse halfgod zat altijd te blowen. Er werd ook flink gezopen en gesnoven hier en daar….. ‘

Ja, die geweldige schaatssport. En mijn geliefde Tour. Allemaal mensen op jacht naar topprestaties. Het is een ongezonde bezigheid, dat kan ik je wel vertellen. Een enorme aanslag op je lijf. Met verboden middelen erbij wordt het echt gevaarlijk. Je slaat wel een gat naar de concurrentie, maar in feite is het meten met twee maten. De mensen zonder dat extra zetje zijn in het nadeel.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tenzij ze ook overgaan op wat chemische ondersteuning. Het is wel leuk, dat het wereldrecord steeds wordt aangescherpt. Maar uiteindelijk zijn het maar getalletjes. Het betekent niets in vergelijking met de Olympische gedachte. “Meedoen is belangrijker dan winnen” is een favoriet onderdeel van me in NOS Studio Sporwinter.

Hier laat Eddy The Eagle, een cult-held vanwege zijn hopeloze prestaties bij het schansspringen in Calgary, ons kennismaken met deelnemers door de jaren heen, die er weinig van bakten, maar het verder goed begrepen hadden. De Jamaicaanse bobsleeërs of een dikke vrouw op een skeleton bijvoorbeeld. Superleuk!

De Friezin heeft de jeugd gehad, die ik me gewenst had. Qua sport dan. Ik wilde alleen maar schaatsen, maar zat vast aan zwemmen, turnen ( Blerg 😦 ), volleyballen, windsurfen….. En als het vroor dan ook eindelijk schaatsen.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Zwemmen doe ik nog steeds graag en windsurfen heb ik heel leuk gevonden. Maar het echte schaatsen kwam pas veel later, toen ik verkering kreeg met Blonde Buurman. Hij had een hele rij schaatsende broers. Op de piepkleine ijsbaan hier in Leiden hebben ze me de techniek uiteindelijk goed bijgebracht. Maar toen was ik al veel te oud voor enige ambitie in de richting van een schaatscarrière. Gelukkig maar. Anders had ik ook zo moeten liegen over dopinggebruik. Of nog geen deuk in een pak boter gereden…..

Nou ja, nu lijkt het net of ik die medailles helemaal niet vertrouw…. Laat ik het zo zeggen. Bij sommigen heb ik vraagtekens. Zullen we over twintig jaar wel weer ergens een bekentenis tegenkomen….

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers