Heks voelt zich niet geliefd. Het zal ieders reet roesten of ik besta of niet. ‘Ik wil dood,’ ligt in mijn mond bestorven. ‘Ik meen het niet, hoor,’ roep ik er altijd achteraan. Maar het is natuurlijk onzin. Er zijn best veel mensen, die van me houden. Alleen zie ik hen zelden. Ik zie sowieso niet veel mensen. Behalve als ik met het hondje wandel. Dus ga ik op zoek naar een geliefde. Alsof die voor het oprapen liggen!!!!

Ik voel me niet geliefd. Al enige tijd. Vooral in het weekend tussen vrijdagmiddag 14.00 tot maandagavond 18.00. Als ik niemand zie. En al helemaal als het me niet lukt om naar de kerk te gaan. Ik weet dat het onzin is. Ik weet dat er bosjes mensen zielsveel van me houden. En ik weet ook waar dit gevoel vandaan komt.

Maar toch voel ik het.

Geen wonder dat ik plotseling druk ben op datingsites. Voornamelijk met me inschrijven. Ik probeer verschillende dingen uit. Zoals Bumble. Een app, waarin alleen vrouwen het initiatief kunnen nemen, zodat je niet direct de lul van een wildvreemde kerel verbaal in je maag gesplitst krijgt.

Een andere grappige app is Happn. Hierin komen alleen kandidaten in beeld, die je pad hebben gekruist. Het is ongelofelijk hoeveel mensen je tegenkomt op 1 dag. Vooral als je vergeet een leeftijdsparameter mee te geven.

Mannen van 18 tot 80 melden zich. En tot mijn verbijstering krijg ik stapels post van piepjonge gasten. Ook al heb ik intussen aangegeven op de app daar geen interesse in te hebben.

Maar goed, ik weet ook dat er hordes jonge mannen op ouwe lijken van vrouwen vallen. Wij zijn zo lekker ervaren en vrij naar het schijnt. Heks met haar jeugdige uiterlijk doet het erg goed bij de jeugd.

Maar het is niet bepaald wat ik zoek. Ik wil een geliefde. Ik wil me geliefd voelen. Ik wil nog eens echt een keertje knallen met iemand. In een baan om de aarde. Eke dag.

Vandaag meld ik me aan voor een online Sangha. Mijn plannetjes om zelf zoiets op te zetten voor ME-patiënten en andere kneusjes staan nog in de parkeerstand. Ik ben veel te lamlendig momenteel om veel voor elkaar te krijgen. En ik voel met niet geliefd. Dat kost ook energie.

Dagelijks moet ik mezelf moed inpraten. Om niet op te geven. Om niet de godganse dag te roepen dat ik dood wil. Om nu eindelijk eens los te laten wat toch al nooit echt met me samen is gegaan. Om niet meer zo verdrietig te worden van het onvermogen van mijn achterban om me lief te hebben.

Ik stuit op een advertentie in een krantje van iemands eigen bedrijf en ben opeens jaloers. Een gevoel waar ik me altijd met hand en tand tegen verzet, want waarom een ander iets misgunnen, maar nu onderzoek ik het voor de verandering.

Waarom lukt het de grootste idioot om een bedrijf uit de grond te stampen en mag ik slechts marginaal existeren? Hoe is het mogelijk, dat de persoon, die mij zo’n dertig jaar geleden hoogstpersoonlijk publiekelijk voor gek verklaarde toen ik mijn eenzame spirituele pad op ging, nu zelf mensen op dat pad probeert te zetten? Die figuur heeft me meermalen enorm gekwetst en nu werpt datzelfde mens zich op als goeroe.

En naar mij luistert niemand……

Gelukkig maar.

Heks voelt zich niet geliefd. Ik doe niet mee. Ik sta aan de zijlijn. En hoe ik mezelf er ook van probeer te overtuigen, dat ik nuttig en zinvol bezig ben in deze wereld, een paar eenzame uitgerangeerde weken en ik ben weer terug bij af.

Doodziek opstaan en de hele dag bezig zijn om uit de kreukels te komen is weer aan de orde van de dag. Maar vandaag schijnt de zon. Zometeen ga ik lekker op stap met VikThor. Mijn arme viervoetige vriend.

Want hoewel ik elk spatje beschikbare energie in mijn hondje stop, komt het beestje bij vlagen toch ernstig aandacht tekort. Lig ik bewusteloos te wachten op betere tijden. Lukt het me net om een flinke ronde met hem te rijden op mijn onvolprezen elektrische vouwfiets. Nou ja. Altijd nog beter dan niets.

 

Als iedereen je partner is… Als we allemaal onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk drie dingen voor een ander zouden doen… Als….. En: Er vallen allemaal cadeautjes uit de lucht en de wind fluistert lieve woorden in Heks’ verstilde oren!

HAND MET HARTJE, GLINSTEREND HART,

Een klein hart glinstert me tegemoet

Vorige week woensdag vind ik een klein glinsterend hart op straat. Het is een wonder dat mijn oog er überhaupt op valt. Snel peuter ik het tussen een paar klinkers vandaan. Een babyblauw hart. Enigszins beschadigt schittert het me tegemoet. Mooi! Ik glim van oor tot oor. Dank je wel universum. Er wordt van me gehouden!

Ik stop het tussen mijn boodschappen en pas een dag later denk ik er weer aan. Altijd als het leven me op mijn sodemieter geeft vind ik wel ergens een hart. Er ligt intussen een hele verzameling op mijn godinnen-altaartje.

VALLENDE HEKSJES, HEKS OP BEZEMSTEEL,  © Toverheks.com,

Een vrije val buiten mijn comfortzone © Toverheks.com,

Donderdag is een moeilijke dag. De grond van mijn depressie komt in beweging en een uitbarsting van allerlei ongewenste gevoelens is het gevolg. ’s Middags kijk ik naar een prachtige film op televisie: ‘Pay it forward.’ Een tearjerker van jewelste.

De jonge Trevor heeft een aan alcohol verslaafde moeder en krijgt een opmerkelijke nieuwe opdracht van zijn leraar maatschappijleer: bedenk een manier om de wereld te verbeteren. Trevor bedenkt een plan, waarbij iedereen een goede daad moet doen voor drie mensen, die dat op hun beurt ieder weer bij drie anderen moeten doen. Op het eerste gezicht lijkt het idee te mislukken, maar na een tijdje slaat het toch aan, wat een geweldige verandering teweeg brengt in de omgeving van Trevor. Uiteindelijk komt hij zelfs op het nieuws en raakt “Pay It Forward” nationaal bekend. 

De voorwaarden om mee te doen aan de keten van goede daden is als volgt: Iemand helpt je uit de brand als het er echt op aan komt. Het is de bedoeling dat die persoon echt zijn nek uitsteekt…. . Je hoeft niets terug te doen voor je weldoener. Wat je wel doet is drie andere mensen te hulp schieten. Ook nu is het belangrijk dat je echt je nek uitsteekt….

gedicht over cijfers en getallen en liefde, gedicht op drollenautomaat

Heks moet een beetje huilen van de film, ondanks het hoge tearjerkgehalte. Wat een mooi idee om onvoorwaardelijk iets voor een ander te doen zonder iets terug te verwachten. Veel leuker dan het geijkte angstige gewik en geweeg…..

De film loopt niet goed af, zo ook het telefoongesprek dat ik tegen het einde van de film voer. Oh, wat een dag. Wat ben ik moe.

Vrijdagmorgen voel ik me ziek na een spooky nacht. Ik reanimeer mezelf tot leven en ga naar buiten met Varkentje. De kruidige herfstlucht werkt verkwikkend. Er waait een frisse wind door mijn hoofd. Dat kan ook gemakkelijk, want er zitten helemaal geen gedachten meer in! Bevrijd van mezelf peddel ik met Ysbrandt naar de dokter voor mijn prikken.

gedicht over cijfers en getallen en liefde, gedicht op drollenautomaat

Later in een park vind ik een gedicht op de hondendrollenzakkenautomaat. Wat een poëtische plek voor de uitwerpselen van één of andere creatieve geest!  Ik lees het gedicht. Weer dat wikken en wegen versus gevoel. Ik lees de essentie van de film van gisteren erin terug. De kern van mijn getob op dit moment.

De laatste regels raken me recht in het hart. Alleen samen, met elkaar.

Dit weekend zit ik drie dagen verstild in mijn huis. Ik zak tot op de bodem van mijn ziel. Ik kijk met ziende ogen, de mist trekt op. Ik schrik van wat ik zie. Het doet pijn. Maar er is niet langer verwarring. Die lijdensweg is voorbij.

Zondagavond komt mijn vader op bezoek. Mijn langgeleden overleden verwekker. Hij laat me iets heel wezenlijks inzien. Over mijzelf, over hem, over hoe er onlangs heel veel geheeld is in ons contact. Niet dat ik me er bewust mee heb bezig gehouden, verre van dat. Maar soms heelt iets, doordat ergens anders iets of iemand wordt geheeld. Het trilt als het ware mee in datzelfde veld.

‘Dank je wel voor je inzet, lief Heksje. Dank je wel ook voor je inzet toen ik nog bij jullie was. Jouw wekenlange wacht aan mijn ziekbed heeft zoveel voor me betekent. Je bent een mens met veel warmte en liefde in je, schattebout.’

Zo krijgt Heks dan mooie cadeautjes van het universum. Zo krijg ik hetgeen ik zelf gul heb rondgestrooid uit hele andere hoeken terug! Elke dag wel een cadeautje uit de kast.

‘Als je liefde en compassie kunt generen is iedereen je partner,’ zei mijn leraar Thich Nhat Hanh ooit in mijn bijzijn tegen een ongelukkige vrijgezelle vrouw. Die uitspraak heeft mijn leven veranderd destijds. Al jaren is iedereen mijn partner. Het is mijn grootste oefening…..

NIET ETEN, NIET BIDDEN, NIET BEMINNEN,IEDEREEN IS JE PARTNER, © Toverheks.com,

Maar ook een zegen blijkt: Soms leggen mijn partners een glinsterend hart voor mijn verdwaalde voeten, dan weer versiert iemand de berg shit in mijn leven met een mooi gedicht! Of maken ze een prachtige film over het thema…..

Na drie dagen vasten en zwijgen wordt het tijd om weer eens iets te ondernemen. Veel zit er nog niet in. Heks zit al niet in haar beste periode. Stress is vergif voor mijn systeem en de laatste drie, vier maanden stonden daar bol van.

Komend weekend is het feest in mijn geliefde Leiden. Tegen die tijd wil ik weer een beetje op mijn benen staan. Als alles goed verloopt ga ik een nachtje op het biljart dansen. Daar knap ik altijd geweldig van op!

IEDEREEN IS JE PARTNER, © Toverheks.com,

Iedereen is je partner © Toverheks.com,

Zalig saaie zondagmiddag, flitsend optreden van ‘Ex  Animo’ diezelfde avond, gevolgd door een heerlijke slome dag  in de armen van mijn lief.


Zondagmiddag meldt Cowboy zich in Huize Heks. We hebben elkaar bijna twee weken niet gezien. Een record! En gezien mijn drukke bezigheden momenteel is het er ook dit weekend bijna niet van gekomen.

Zodra mijn liefje binnen is begint Ysbrandt als een gek te blaffen en te huilen. Van enthousiasme wel te verstaan. Hij begroet mijn schatje alsof hij bang was hem nooit meer te zullen zien. We schieten in de lach. ‘Mafkees’, kom je mag mee naar het bos.’

Het is heerlijk weer. We pakken een grote thermos thee in en een bak pinda’s voor een geïmproviseerde mini picknick in het Leidse Hout. Heks is nog een beetje gaar van een reünie van de avond ervoor. Ook moet ik mijn krachten sparen voor een concert vanavond met mijn koor. We gaan meedoen aan een moderne variant op de Mattheus Passion in de Dorpskerk van Leiderdorp. De daar staande dominee zingt ook in mijn koor en heeft dit op stapel gezet.

Na een heerlijke wandeling smijten we een pasta in de pan.  Het is geweldig teamwork. Zodoende ben ik net op tijd in de kerk om mee te doen met het inzingen. Ter plekke kom ik er achter, dat ik mijn bril ben vergeten. Help. Zonder hulpstukken ben ik niets! Mijn liefje is nergens te bekennen, die zit met zijn leesbril op in de auto. Verdiept in een boek. Ik kan hem niet bellen, want ik ben mijn telefoon ook vergeten.

Gelukkig is er een koorlid achter me goed voorzien van leesbrillen. Net op tijd krijg ik de beschikking over een prima Hema exemplaar.
De kerk zit stampvol. Een groep jongeren neemt de rol van de evangelist op zich.  Een jongeman verwoordt de tekst van Jezus. Een professionele als en sopraan vertolken een aantal aria’s. Het koor zingt delen uit deze prachtige passie. Anderhalf uur later is het alweer voorbij. Alweer? Lieve hemel Heks, dat is een behoorlijk lange kerkdienst!
Ach, als je in aanmerking neemt, dat de Mattheus zo’n vier uur duurt, is dit een peuleschil. Het laatste zeg ik maar niet tegen Cowboy. Hij vond het wel lang genoeg zo. Volgende week is de uitvoering van het volledige werk en ik wil hem die bijzondere ervaring niet onthouden……
Maandag heb ik dan toch nog een lekker dagje met mijn lief. Niet dat we iets bijzonders doen. We brengen samen mijn gecrashte computer naar mijn achterneef in Voorschoten. Daarna wandelen we eventjes door het dorp. We rijden langs mijn ‘geboortehuis’ en langs het stuk land, waar mijn vader vroeger zijn vaste planten in pootte. Het huidige restant familiebedrijf. Het huisje van mijn grootouders. De boerderijen waar ik als kind rond liep te struinen…….
Dan kookt Heks een sublieme groene Thaise curry. Genoeg voor een paar dagen. Met een grote bak van dit goedje wandelt mijn schatje in de loop van de avond weer naar het station. Ik breng hem weg, samen met Varkentje. ‘Het was heerlijk om je te zien, lief. Heb een fijne week,’ fluisteren we in elkaars oor, als we langdurig en klef afscheid nemen. Ik kijk hem na, totdat hij uit beeld verdwijnt. Ik zie zijn enorme vierkante hoofd door de ruiten van een hoekpand oplichten. Wat is het toch een knapperd!

Gekke glutenvrije, sojavrije, lactosevrije verwarmende worteltjessoep, die van toevalligheden aan elkaar hangt, gecreëerd door Cowboy en Heks onder invloed van een griepvirus. Tevens effectief in het bestrijden van het ongemak veroorzaakt door ditzelfde virus! Opgedragen aan de Belgische receptensite MyTast.be, waar deze Toverheks nu ook op te vinden is……

Aan het begin van de week worden Cowboy en Heks getroffen door een gemeen griepvirus. Mijn liefje is als eerste aan de beurt. Rillerig een slapjes dweilt hij aan mijn zijde de dag door. Ik besluit een verwarmend wortel/gembersoepje in elkaar te stampen, maar omdat ik zelf ook niet bepaald fris ben, mislukt mijn brouwsel jammerlijk.

Hoewel: De smaak is best goed, maar veel te geconcentreerd…… Ik heb een enorme pan gekookt. ‘Vries het in’, zegt Heks tegen haar geliefde. ‘Leng het aan.’ ‘Gooi er rode linzen bij of aardappelen.’ Uiteindelijk heeft hij al die suggesties opgevolgd en daar bovendien zijn eigen touch aan toegevoegd: Gehaktballetjes!

glutenvrije, lactosevrije, sojavrije, worteloep, garnalen, gember, citroenblad

Dit is de variant met garnalen

Dit weekend kom ik alweer bij hem logeren en krijg een werkelijk fantastisch soepje voorgeschoteld. Omdat ik onlangs ben verzocht deel te nemen aan een Belgisch culinair digitaal netwerk, MyTaste, kan ik jullie dit succesrecept natuurlijk niet onthouden…… Een hele eer natuurlijk voor deze kaaskop, om bij onze Bourgondische zuiderburen recepten aan te leveren!

Fruit 2 grote uien in wat olijfolie. Voeg 7 tenen knoflook toe. Kort meefruiten, 2,5 liter water erbij en 5 groentenbouillonblokjes. Kilo waspeen en flink stuk verse gember en 5 citroenbladeren meekoken. Haal het citroenblad eruit. Staafmix de rest tot een mooie oranje soep. Tien citroenbladeren en twee fijngesneden rode pepertjes toevoegen. Maak het af met Thaise vissaus, een mooie verfijnde smaakmaker!

Heks schoot geweldig uit met dit laatste ingrediënt. Waarschijnlijk aangestuurd door het mij bezoekende virus. Ik meen er zeker anderhalve deciliter in te hebben gegooid……Hierdoor ontstond de basis voor een nieuwe soep.

Leng bovenstaande  basis aan met een liter water en kook de inhoud van een pak rode linzen mee. Kook een pond aardappelen in de schil. Halveer ze en gooi lekker bij de zich ontwikkelende maaltijdsoep. Meng een pond rundergehakt met zout, peper en knoflook. Braad hier kleine gehaktballetjes van. Heel lekker in deze supersoep.

Een dag later maakt Cowboy nog een variant op dit basisthema met garnalen in plaats van gehaktballetje. Ook heeeeeel erg lekker.

Als je de basissoep vegetarisch wilt houden, kun je geroosterde sesamolie gebruiken in plaats van vissaus. Maar de soep leent zich dan niet meer voor de uitgebreide versie……

glutenvrije, lactosevrije, sojavrije, worteloep, garnalen, gember, citroenblad

Cowboy eet zijn soepje terwijl hij een telefoongesprek voert

MAS: Museum Aan de Stroom in Antwerpen. Handjes op de gevel verwijzen naar Hand werpen in een oude legende over het ontstaan van deze stad. Met in de hoofdrol een reus in een foeilelijk kasteel! Elders in de stad zijn HANDtastelijkheden verplicht……

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Het MAS: Museum Aan de Stroom

Zaterdagmiddag strijken we neer op een heel apart terras naast het MAS,  Museum Aan de Stroom. Het is een aan elkaar geknutseld hippie-gebeuren. Als ik naar binnen loop om iets te bestellen slaat de zoete lucht van gefrituurde linzenburgers me in het gezicht. Helaas is het niet mogelijk om hier te pinnen. Dat wordt weer lopen naar de dichtstbijzijnde pinautomaat. Heks heeft het helemaal gehad na viereneenhalf uur in het museum. Cowboy is ook moe. Toch sleept hij zich nog eventjes naar de geldautomaat.

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

handjes op de gevel

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

 

Ik raak aan de praat met mijn tafelgenoten. Twee leuke meiden uit Brabant. Zomaar een dagje in Antwerpen. ‘Niet vanwege de gay pride hoor’, verzekeren ze me, ‘ hoewel iedereen dat denkt hebben we gemerkt. Twee dames op stap …..’ Ze giebelen vrolijk.
Wij hebben ook al één en ander meegekregen van het homofestijn, dat zich dit weekend in deze stad vol’trekt’. Bij een feestterrein aan de Schelde kwamen we een wel heel bizarre waarschuwing tegen: ‘ betreding van het festivalterrein impliceert instemming met mogelijke aftasting. Bij weigering wordt de toegang verboden.’
Zo!
regalement gay pride Antwerpenregelement gay pride Antwerpen
regelement gay pride Antwerpen
Het MAS is een fantastisch gebouw. Ik had er al over gehoord van mijn goede vriend en buurman, de baas van Duitse herder Carlos. Sindsdien staat het bovenaan mijn verlanglijstje. En vandaag is het dan eindelijk zover.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASIMG_5965MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Het geheel uit rode stenen opgetrokken gebouw maakt aan de buitenkant al een overweldigende indruk. Binnengekomen blijft het genieten. De entreeprijs is extreem laag. De voorzieningen goed. De verschillende exposities divers en boeiend. Helaas zijn er verschillende musea gesloten om dit paradepaardje te realiseren. Hele collecties zijn verdwenen in depots en kelders….. Dit verklaart het gebrek aan diepgang van het tentoongestelde…..
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Een vreemd bouwwerk met horecagelegenheid drijft pal naast het MAS in het water

Op een gegeven momentben ik wel erg moe. Ik ga op de grond zitten om van een filmpje over een Maori-kunstenaa te genieten. Plotseling komt er een klein meisje naast me zitten. Ze babbelt er lustig op los. We sluiten direct vriendschap! Die middag kom ik haar steeds weer tegen. Samen verbazen we ons over de vreemde voorwerpen, die worden geëxposeerd.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Bij het afscheid zegt ze hoopvol: ‘ Misschien droom ik vannacht van je!’ ‘Ja,’ roep ik enthousiast, ‘dan gaan we samen vliegen!’ Haar prachtige blauwe kijkers glinsteren. ‘Hoog in de lucht….’ Diepe zucht. Een kinderhand is snel gevuld……
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Wat een heerlijke dag. De zo’n schijnt. Er staat een verfrissend briesje. We picknicken bovenop het MASGebouw. En nu zitten we op een uitgelezen plekje met wijn en bier. Straks gaan we verrukkelijk uit eten.want het weekend pakt financieel zo gunstig uit, dat het er vanaf kan…. Het leven is een feestje vandaag.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Helaas moet dit leuke initiatief binnenkort het veld ruimen. Zoals zoveel in deze leuke stad sinds de enorme verrechtsing

Ali Blabaard en de veertig tijdrovende bezigheden. Maar ook Heks kan er wat van. Zij heeft minder bezigheden, maar die kosten haar dan weer wel al haar beschikbare tijd…

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Vrijdagmorgen. Mijn hulp is druk bezig met stofzuigen. Een harig klusje in dit jaargetijde. Met de lente is de rui vroeg begonnen dit jaar. Ysbrandt zit zachtjes te jammeren in zijn bench. Met lampenkap. Zometeen gaan we het bed verschonen. Een wekelijks terugkerende rotklus. Dan prikken, zwemmen en fysiotherapeut. Tegen die tijd ben ik helemaal kapot.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Gisteren belt Cowboy met een leuk plannetje. Hij wil van het mooie weer genieten en halverwege, in Haarlem, afspreken voor een mooie wandeling. Maar ja, om nu met bekraagd Varkentje in de trein te gaan zitten lijkt me helemaal niks. Hij begint wel een beetje te wennen aan zijn ellende, hij scharrelt voorzichtig door het huis met zijn kraag,  maar er zijn grenzen. Eerst mijn monster uitlaten en daarna alleen op stap? Energetisch niet haalbaar.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwalibaba marjinaa,Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baard Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Dus laten we het plan lopen. Zonder ons. ‘Vanavond misschien elkaar even zien? Ik kook we iets!’ roep ik dapper. Want mijn keuken is een puinhoop en het huis is stoffig. Ik zal dan echt een beetje moeten opruimen, want stofhappen tijdens een godenmaal is niet sexy. Cowboy moet er eens over nadenken, hij wil nog dit en hij wil nog dat vandaag.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Later blijkt er weer niets terecht te komen van de plannetjes. Heks is de hele dag druk met haar bekraagde viervoetige vriend. En doodmoe aan het eind van de middag. Blij, dat ze iets uit de vriezer kan pakken. Een potje koken zit er niet meer in.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

We besluiten dit weekend af te spreken. Sinds mijn lief een maand de hort op is geweest lijken we beiden te zijn teruggeschakeld naar onze vrijgezellenmodus. Teruggeschoten in onze oude groef. In onze baan om de aarde in ons eigen universum. Gewend als we zijn om op eigen houtje te opereren. We spreken wel af, maar minder. Omdat we druk zijn met ons eigen leventje!

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Cowboy is op zoek naar nieuw werk. Op zich een complete dagtaak. En schrijft een boek. En speelt in een band.  Heks heeft zo haar eigen bezigheden: Dit lijf aan de praat houden. Artsen en andere behandelaars bezoeken. Pillen innemen. Dat laatste kost momenteel moeite. Eens in de zoveel tijd raak ik slikmoe. Ik krijg de enorme handen met voedingssupplementen niet meer weggespoeld en beperk me tot de hoogstnoodzakelijke medicatie. Na een week begin ik het te merken: Spierpijn, energieverlies, pijn in mijn buik…… Nou ja, het motiveert in elk geval om toch maar weer braaf weer al die pillen in te nemen. Al heb ik er een broertje dood aan.

Vanmiddag ga ik eens goed opruimen hier. En een beetje vooruit koken. zodat ik dit weekend fris als een hoentje kan genieten van quality time met mijn geliefde Ali Blabaard.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baardAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina