Werken zal je voor de kost. Zwoegen voor je dagdagelijkse kostje kost je soms moeite. Als je door je rug bent gegaan bijvoorbeeld. Of in geval van chronische ziekte. Weg met de afschoffelmaatschappij. Serveer die zakenvrouw van het jaar zelf maar af. Zelfs al is ze van het vrouwelijk geslacht en zitten we te springen om dames in business! Haar feminiene oorsprong is haar overigens niet aan te zien, deze zieke zuster, dit manwijf, met haar ijzeren vuisten en die baardgroei op haar puntige tanden.

©TOVERHEKS.COM

Ook al slaan de vlammen uit je onderrug, je meldt je niet ziek! ©TOVERHEKS.COM

Anderhalve week geleden op vrijdagmiddag ga ik aan de slag in de keuken. Eerst ruim ik maar eens goed op. Mijn hulp jakkert er een stofzuiger door. Heks haalt een lap over het aanrecht, het gasfornuis, de buffetkast, de keukentafel en de kattentrolley…….. Ik negeer de laag stof in de servieskast, alsmede op mijn verzameling stenen-filter-koffiepotjes. Dat komt de volgende keer hopelijk weer.

En anders volgende maand. Of volgend jaar.

Kies je gevechten, Heks, ook die tegen stof en vuil.

Mijn onvolprezen thuiszorg is door haar rug gegaan. Gelukkig is ze toch komen opdagen. ‘Ja, haha, ik zal wel moeten. Volgende week heb ik een functioneringsgesprek, want mijn contract loopt af. Als je een keertje verstek hebt laten gaan, maakt niet uit waarom, lig je er direct uit!’

Tja, waar zijn de tijden gebleven dat je als baas nauwelijks van je lanterfantende personeel kon afkomen? Die gouden tijden, dat je er als werknemer eindeloos straffeloos de kantjes kon aflopen? Die wonderbaarlijke periode, waarin wegpromoveren vaak de enige optie was als employés weinig van hun werkzaamheden bakten….

Afgelopen week zie ik een interview op televisie voorbij komen met Vivienne van Eijkelenborg, zakenvrouw van het jaar 2016. Heks is dol op zakenvrouwen. Er zijn nog veel te weinig leden van dit superieure volkje actief op de arbeidsmarkt mijns inziens. Mijn eigen moeder was een uitmuntende zakenvrouw.

©TOVERHEKS.COM

Kenau Simonsdochter Hasselaer’s lookalike Vivienne van Eijkelenborg: zakenvrouw van het jaar©TOVERHEKS.COM

Zij bewees in mijn optiek dat je deze tak van sport beter aan vrouwen kunt overlaten: Na de dood van mijn vader nam zij het roer van het familiebedrijf over. Achter de schermen zat ze overigens al jaren te roeren…..  Met een flinke vinger in de financiële pap! Maar goed, onder haar bezielende leiding namen de zaken een vlucht. Het bedrijf zette een groeispurt in. Binnen een paar jaar tijd verviervoudigde de toko!

Hoewel ze bepaald niet voor de poes was droegen haar werknemers haar op handen. Ze had oog voor hen. Wist hen te motiveren. Ze voelden zich gezien en gewaardeerd.

Ik sta dus niet onwelwillend tegenover lekkere stevige tantes met verstand van zaken. Maar deze zakenvrouw van het jaar slaat echt alles. Als ze lacht zie ik zwarte haren groeien op haar puntige hoektanden. En wat ze daartussendoor debiteert is ook niet fijn. Volgens haar is het nog steeds veel te moeilijk om mensen te ontslaan.

Geen mens heeft meer een vast contract, ziek zijn is er niet meer bij als je je baan wilt houden, maar het moet toch nog gemakkelijker kunnen! Zij wil dat de tweede kamer zich gaat buigen over een voorstel om arbeidskrachten gewoon stante pede op straat te kunnen zetten.

‘Als iemand weg wil kan dat met slechts een maand opzegtermijn, terwijl het mij zeker vijf maanden tot anderhalf jaar kost om iemand te vinden, die die plek kan innemen. Dus,’ haar mond is een nijdige streep.

Het is toch ook wat. Gekwalificeerd personeel vinden. Investeer je een keertje in die lui, blijken het eens geen luilakken te zijn die je het liefst gelijk weer wilt ontslaan! En dan gaan ze zelf weer weg!!!! Schandalig! En: Waardeloos. Ongeheurd ook! Ze is goed pissed off.

©TOVERHEKS.COM

Oh, oh, wat heb ik toch een trek…… ©TOVERHEKS.COM

‘Dus omdat zij haar gekwalificeerde mensen niet kan vasthouden en het verdomt om zelf nieuwe medewerkers op te leiden, moet ieders baan maar op de schopstoel?’ mopper ik kort door de bocht in mezelf, ‘Lekkere redenatie, zakenvrouw van het jaar. Je bent bepaald niet de filosoof van de eeuw…..’

‘En als je dan per se werknemers wilt die blijven, neem dan autisten in dienst. Die hebben onvoorziene kwaliteiten, maar blijven bovendien over het algemeen hun leven lang bij dezelfde baas in dienst. Ze houden nu eenmaal niet van verandering….. Maar laat de rest van de werkende wereld met rust met je rare asociale ideeën!’

‘Ga maar hoor, het is weer toonbaar,’ ik loop met mijn thuiszorg naar buiten om de vuilniszakken weg te brengen, ‘Veel plezier dit weekend, of moet ik zeggen sterkte?’ We grijnzen naar elkaar. Deze jonge moeder is zeer actief in de padvinderij. Dit weekend gaat ze met haar groep pubers kramperen. Compleet met kampvuur, survivalwedstrijden en verkleedpartijen. En dat met die rug!

Ze is al weken bezig met de voorbereidingen. Heks heeft een paars Super-Woman-pakje aangeleverd. Mijn superhulp is in haar vrije tijd namelijk superheld! ‘Ik kan wel een verhuurbedrijf beginnen,’ verzucht ik later. En dat is ook zo. of je nu een degelijke Dirndl nodig hebt of een Chinese drakenjurk.  Heks heeft het allemaal in de kast hangen……

Nadat mijn interieurverzorgster verdwenen is haal ik mijn koelkast leeg. Ik spit de groentelades om. Wat zal ik eens gaan koken? Tegenwoordig kook ik eens per week. Maar wel heel veel, zodat ik elke dag eet. Als het niet klaar staat sla ik veel te vaak een maaltijd over.

©TOVERHEKS.COM

Heks roert in haar magische heksenketel…….. ©TOVERHEKS.COM

Ik braad een grote pan gehakt en maar er twee gerechten mee. Andijvistampotje met Indiaas gehakt. En spaghetti Bolognese. Ook knikker ik twee verschillende soepjes in de pan. Venkelroomsoep en raapsteeltjesoep. Mmmmmm.

Een enorme bak witlofsalade met mandarijntjes volgt. Een bak verse pesto ontspruit aan mijn keukenmachine. Ook maak ik chocolademousse van avocado, banaan en cacao. Uren ben ik in de weer. Nu ik de spirit heb moet ik er gebruik van maken……

Het is al half negen als ik met VikThor naar buiten ga. Gelukkig maar dat het zo lang licht is. We fietsen naar ‘De Tuin van Noord’. Een heel leuk wandelgebied achter de spiksplinternieuwe moskee aan de Willem de Zwijgerlaan. Met een prachtig theehuis! Het mooie is dat mijn hondje bijna het hele stuk erheen lekker los rond kan rennen.

Ondanks het late uur tref ik een paar pups. Wat een mazzel! Mijn ventje is in no time heerlijk aan het spelen. Een vrouw in een rolstoel komt bij ons staan. Zij heeft een lekkere dikke labrador aan de riem. Een schat van een dier. En gek op puppy’s. Ze stort zich met haar machtige lijf op VikThor. Mijn hondje is erg gecharmeerd van dit fysieke geweld. ‘Hij is dol op grote vrouwen,’ grijns ik opgewekt.

©TOVERHEKS.COM

VikThor ligt in de houdgreep met zijn nieuwe grote vriendin. Ze spelen het bekkenspel……..©TOVERHEKS.COM

‘Ze is vrij hoor, dus je mag haar aaien,’ het schemert intussen een beetje, dus ik kan mijn gesprekspartner niet goed zien. Alleen haar rode haren lichten een beetje op. Ze is nog hartstikke jong hoor ik aan haar lieve, levendige vitale stem. ‘Is het je hulphond?’

Jazeker. Volledig opgeleid. ‘Hij kent wel 86 commando’s. Zo kan hij mijn sokken aan- en uittrekken. Ook pakt hij alles wat ik laat vallen weer op van de grond. Hij maakt deuren open, haalt pakjes sap uit de koelkast….’ Oh, wat handig. Vooral dat dingen oprapen van de vloer. Heks laat alles uit haar handen vallen, dus voor mij zou dat geweldig zijn…..

‘Je kunt het je hondje gewoon leren. Apporteert hij? Ja? Nou, dat is het hele principe van dingen oprapen en terug brengen, alleen gooi je het nu niet actief weg…. Houdt hij van trekspelletjes? Dat is de basis van deuren en kasten openen!’

Bij het afscheid wisselen we telefoonnummers uit. Onze honden zijn zo verzot op elkaar, ze liggen al meer dan een half uur saampjes in een verrukte bijterige houdgreep….. ‘Laten we nog eens afspreken, dat is heerlijk voor mijn hond. Ze is de hele dag aan het werk, zo’n speelpartijtje maakt haar kop weer leeg. Dat kun je uren later nog merken….’ Mijn gesprekspartner is stapeldol op haar trouwe viervoeter, dat kun je zo zien. Wat een geweldige hond. VikThor boft maar met zo’n heerlijke nieuwe dikke vriendin.

Ik schrijf de naam van het baasje in mijn telefoon met de naam van de hond. ‘Ik onthoud mensen vaak aan hun hond. Je kijkt ook altijd naar de honden, als je ergens staat te praten. Of als je samen wandelt. Daar zal het wel door komen.’

©TOVERHEKS.COM

Dat onthoud je toch wel: Een rolstoel, rood haar en een megahulphond? ©TOVERHEKS.COM

De vrouw moet lachen. ‘Nou, mij zou je vast wel herkennen,’ klinkt het droog, ‘Ook al kun je nu mijn gezicht nu nauwelijks zien…..’ Ja, dat is dan weer het voordeel van een stevige handicap, je valt op! ‘Een roodharige vrouw in een rolstoel met een dikke zwarte labrador hulphond…. Nou, die vis je er wel uit!’ We liggen in een deuk: Ze heeft gelijk!

En even later tegen haar hond: ‘We moeten naar huis, Fedor, de thuiszorg komt zo,’ Ongetwijfeld om haar in bed te helpen. Goeie hemel. Ik ben blij dat ik dat allemaal zelf voor elkaar krijg! En dat ik nog steeds loop en fiets!

Als ik later thuis nog een beetje zit te mijmeren realiseer ik me dat ik echt mijn zegeningen moet tellen. Al dat gemopper op wat nu eenmaal zo is. Het schiet niet op. Ik zal nooit meer een gezonde energieke pijnvrije Toverheks worden.

Maar er zijn nog genoeg dingen, die wel binnen mijn bereik liggen. Zoals goddelijk koken bijvoorbeeld. Helaas maar eens per week. En dan zaag ik er ook meestel een halve vinger af. Of ik verbrand me lelijk. Met enige regelmaat belandt ook nog eens de helft van het diner op de keukenvloer…… Kortom: Ik kom niet ongeschonden uit de strijd. En soms mijn brouwsels ook niet.

Maar wat overblijft is werkelijk verrukkelijk! Een driesterrenrestaurant ken er een puntje aan zuigen. Het is al ruim na tienen als ik een keertje eet. Maar dan doe ik het wel goed: Een viergangendiner van heb ik jou daar!

©TOVERHEKS.COM

Het is druk in het park……. Ondanks het late uur! ©TOVERHEKS.COM

Slome, lome zondag. Wandelen in een gouden wereld en een Hemelse Salade van Komkommer, Munt en Rozenwater tot besluit. Uiteraard Gluten-, Lactose- en Sojavrij!

rozenwater, aqua rosa

Rozenwater, Eau de Rosa

 

Zondag sta ik brak op. Ik besluit naar de kerk te gaan. Cowboy biedt aan om het hondje uit te laten. Terwijl ik door de stad fiets, realiseer ik me, dat ik mijn goeie slot ben vergeten. Toch maar even terug gaan dan. Ik kan me niet permitteren dit mooie vouwfietsje te laten stelen.

Zo kom ik dan vijf minuten te laat bij de kerk. De deur zit dicht. Hij klemt enorm. Ik besluit maar weer naar huis te gaan. Geen stichtelijke woorden deze week. Geen absolutie. Mijn zonden zal ik nog eventjes met me mee moeten dragen….

penis aqua rosa, lulletje rozenwater

Je kunt ook andere dingen doen

 

Thuis staat mijn lief in de startblokken om lekker naar het bos te gaan. Heks gaat gezellig mee. De zon schijnt. De meeste blaadjes zitten ondanks hun gouden kleur nog aan de bomen. We lopen door een prachtige vlammende wereld. Ysbrandt vliegt fanatiek achter een balletje aan.

Mijn hand glijdt in de grote knuist van mijn geliefde. We kuieren het hele park door. Natuurlijk gaat Cowboy op zoek naar de geschiedenis van dit een eeuw geleden door de werkverschaffing aangelegde bos. ‘Je kunt hier ook wel rondleidingen gaan geven!’ roep ik verrukt.

rozenwater, aqua rosa, antieke poppen

Ik gebruik het om mee te koken

 

De rest van de dag zijn we allebei hard bezig met onze afzonderlijke projecten. Nu ik zoveel lezers trek voor mijn verhalen, heb ik best wat onderhoud aan mijn blog. Het begint een beetje op werk te lijken. Vrijwillig. Vanuit mijn bed of vanaf de bank. Ondanks al mijn gekwakkel!

Mijn lief legt de laatste hand aan zijn website en folder. Over vier weken, zaterdag 20 december,  vindt de feestelijke eerste vaartocht door Amsterdam onder zijn bezielende leiding plaats. Van ’s morgens 10 uur tot een uurtje of 1. Ter lering ende vermaak. Dat laatste met behulp van een totaal onbekende band!

komkommersalade met munt en rozenwater

Komkommersalade met verse munt en rozenwater

 

Glutenvrije, Lactosevrije, Sojavrije Komkommersalade met Munt en Rozenwater:

Rasp een grote komkommer. Knijp het vocht er grotendeels uit. Het blad van vijf takjes verse munt fijnhakken. Door de komkommer mengen. Twee eetlepels olijfolie erbij. Beetje grof zeezout. Een deciliter rozenwater toevoegen. Uurtje laten intrekken: Jammie!

penis agraria, boerenlul, penis van aardappel,

Heel lekker met een goedgevormde aardappel

 

Geweldig optreden van Hyperblaster Surfcowboys in Qbus te Leiden. Heks is er weer bij natuurlijk, omgeven door vrienden deze keer!

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Dinsdagmorgen race ik naar de dokterspost. Prikken halen. De assistente vertelt over haar bruiloft vorige week. Ik krijg alle smeuïge details. De jurk, het bruisboeket, de ceremonie, receptie, feest. ‘En de huwelijksreis?’, vraagt Heks. Die gaat naar…. Mijn oren zoemen, ik luister maar half en denk bevreemd: ‘Gek eigenlijk, ik weet meer van de bruiloft van de doktersassistente, dan van die van mijn eigen neef.’ Ik ontdekte vorige week, dat hij getrouwd was. Via Facebook……

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Een meedogenloos medium soms. Want waarom weten wat gebeurt, waar je niet voor bent uitgenodigd? Tegelijkertijd ben ik toch blij voor deze gelukkigen. En voor de doktersassistente!

Precies op diezelfde dag als de gewraakte bruiloft treedt Cowboy op in Leiden. Met zijn band, de Hyperblaster Surfcowboys! Ik heb flink gelobbyd onder vrienden. En familie. Ook de bewuste neef is uitgenodigd….. Mijn meest dierbare cirkel is aanwezig: Fiederelsje, Pappa, Steenvrouw, Trui met haar prachtige dochter Femke. Allias Tomboy…..

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, drummer Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, drummerHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Een aantal van hen heeft wekelijks voor me gekookt in tijden van hevige ziekte. Toen ik niet meer at. Omdat het te vermoeiend was: koken, kauwen, afwassen…..  Om van boodschappen doen maar te zwijgen…..

Op maandag at ik bij Steenvrouw, op dinsdag bij Frogs, op woensdag bij Trui, op donderdag bij Pappa. Ze hielden me in de lucht, de schatten.

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, bassistHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, bassist

Heks is zeer in haar nopjes met de aanwezigheid van Tomboy Femke. Ze kent deze schoonheid al van de dikke buik van haar moeder af aan. Wat een geschenk toch, deze verbinding. Een pleister op de wonde van de gemiste bruiloft…..

Om negen uur zetten wat mensen stoelen midden in de zaal. Ze gaan het geheel zittend bekijken. ‘Surfrock trekt mensen van alle leeftijden aan’, ginnegappen we. De band komt op. Drie heel verschillende mannen. Op sologitaar mr. Hyperblaster, op basgitaar Rumba Ridskin en op drums Eddy Cracker. Ze geven een pittige aftrap. We zijn in de ban. Heks zeker, want haar lief zit geweldig te drummen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAtomboy, meisjemoeder met dochter

‘Wat een armen’, zwijmelen mijn vriendinnen. Inderdaad. Cowboy heeft schandalig grote spierballen vandaag in zijn leren vestje. Heks maakt foto’s en filmpjes. De jongens spelen een paar nieuwe nummers: Erg goed.

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrocklachende manmeisjes met rode haren,Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

‘Fantastisch!’ zegt Pappa. Hij is onder de indruk van de drumkwaliteiten van Eddy Cracker. Een paar dagen later stuurt cowboy me een recensie van hun concert.

Check it out: Wonomagazine.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een positief commentaar! Iemand heeft het concert bijgewoond. Hij heeft niets met Surfrock, maar wel een goed oor voor muziek. Hij beschrijft hoe hij, net als wij,  een geweldige avond had met de boys. Het is een leuk verhaal, treffend geschreven. En een enorme pluim op de Hyperblaster Cowboyhoeden!

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock tomboy met vriendin

Vandaag dacht ik aan een gedicht van Thich Nath Hanh: My joy and pain are one. (Call me by my true names)  Door alles te voelen blijft je hart open. En daar gaat het uiteindelijk om. Leven vanuit je hart, die enorme ruimte, verbinding tussen alle werelden. Met de deur lekker open. En Ysbrandt wakend bij de ingang. In mijn geval dan……

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Ali Blabaard en de veertig tijdrovende bezigheden. Maar ook Heks kan er wat van. Zij heeft minder bezigheden, maar die kosten haar dan weer wel al haar beschikbare tijd…

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Vrijdagmorgen. Mijn hulp is druk bezig met stofzuigen. Een harig klusje in dit jaargetijde. Met de lente is de rui vroeg begonnen dit jaar. Ysbrandt zit zachtjes te jammeren in zijn bench. Met lampenkap. Zometeen gaan we het bed verschonen. Een wekelijks terugkerende rotklus. Dan prikken, zwemmen en fysiotherapeut. Tegen die tijd ben ik helemaal kapot.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Gisteren belt Cowboy met een leuk plannetje. Hij wil van het mooie weer genieten en halverwege, in Haarlem, afspreken voor een mooie wandeling. Maar ja, om nu met bekraagd Varkentje in de trein te gaan zitten lijkt me helemaal niks. Hij begint wel een beetje te wennen aan zijn ellende, hij scharrelt voorzichtig door het huis met zijn kraag,  maar er zijn grenzen. Eerst mijn monster uitlaten en daarna alleen op stap? Energetisch niet haalbaar.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwalibaba marjinaa,Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baard Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouwAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw

Dus laten we het plan lopen. Zonder ons. ‘Vanavond misschien elkaar even zien? Ik kook we iets!’ roep ik dapper. Want mijn keuken is een puinhoop en het huis is stoffig. Ik zal dan echt een beetje moeten opruimen, want stofhappen tijdens een godenmaal is niet sexy. Cowboy moet er eens over nadenken, hij wil nog dit en hij wil nog dat vandaag.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Later blijkt er weer niets terecht te komen van de plannetjes. Heks is de hele dag druk met haar bekraagde viervoetige vriend. En doodmoe aan het eind van de middag. Blij, dat ze iets uit de vriezer kan pakken. Een potje koken zit er niet meer in.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

We besluiten dit weekend af te spreken. Sinds mijn lief een maand de hort op is geweest lijken we beiden te zijn teruggeschakeld naar onze vrijgezellenmodus. Teruggeschoten in onze oude groef. In onze baan om de aarde in ons eigen universum. Gewend als we zijn om op eigen houtje te opereren. We spreken wel af, maar minder. Omdat we druk zijn met ons eigen leventje!

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Cowboy is op zoek naar nieuw werk. Op zich een complete dagtaak. En schrijft een boek. En speelt in een band.  Heks heeft zo haar eigen bezigheden: Dit lijf aan de praat houden. Artsen en andere behandelaars bezoeken. Pillen innemen. Dat laatste kost momenteel moeite. Eens in de zoveel tijd raak ik slikmoe. Ik krijg de enorme handen met voedingssupplementen niet meer weggespoeld en beperk me tot de hoogstnoodzakelijke medicatie. Na een week begin ik het te merken: Spierpijn, energieverlies, pijn in mijn buik…… Nou ja, het motiveert in elk geval om toch maar weer braaf weer al die pillen in te nemen. Al heb ik er een broertje dood aan.

Vanmiddag ga ik eens goed opruimen hier. En een beetje vooruit koken. zodat ik dit weekend fris als een hoentje kan genieten van quality time met mijn geliefde Ali Blabaard.

Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina Ali Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Ali blabaard, man met baardAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, MarjinaAli Baba, en de veertig rovers, ali baba en vrouw, Marjina

Heks landt eindelijk weer eens op de Wallen. Lome lummelzondag met live jazz, lekker eten en goed gezelschap!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Zondagmiddag pak ik de trein naar Amsterdam. Natuurlijk ligt het treinverkeer weer plat. Het is niet mogelijk om via Schiphol te reizen. Gelukkig lukt Haarlem wel. Zo reis ik verlaat met een beledigd Varkentje naar onze hoofdstad. Ysbrandt schurkt verongelijkt met zijn muilband langs mijn knieën. Hij vindt het maar niks, dat ding om zijn snoet.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Als we bij Cowboy arriveren, is het stralend weer. We besluiten naar het Oosterpark te gaan voor een lekkere wandeling. Ysbrandt rent verrukt achter een balletje. We genieten van het waterige laatste zonlicht. De middag is alweer voorbij. Nou, bijna dan. Tot zeven uur kunnen we terecht voor live jazz in een beroemd schrijverscafé. Varkentje past op het huis. Hij heeft het niet op drukke plekken vol dronken mensen….

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Vanavond koken we samen een heerlijke maaltijd. Pittige kip met kerrie en gember. De rest van de avond genieten we van elkaars gezelschap. Beetje TV kijken. Nog een rondje met het hondje. Kopje thee….. De hele afgelopen week heeft Heks onze afspraakjes afgezegd. Te gammel, ziek, zwak en misselijk. Eindelijk weer tijd met elkaar. Joepie.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Wat kan een mens gelukkig zijn met het juiste gezelschap. En gewone lummelachtige bezigheden. Er is zo weinig voor nodig.

Tevreden zit Heks dit te schrijven. Knappe Cowboy met zijn hippe baard eet de laatste restjes van het overheerlijke eten op. Ysbrandt ligt op zijn eigen plekje. Buiten is het rustig. Wonderlijk toch altijd, zo midden in de stad. Straks lekker slapen!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

De geboorte van een blog: Daten, Friesland, KOTSENDE HOND en koeienvlaaien

Al twee weken schrijf ik een blog, of pas twee weken. Het is maar hoe je het bekijkt. Twee weken is niets op een mensenleven en toch is er in deze twee weken veel gebeurd met mij en mijn blog. Zo heb ik al 37 volgers. En op een topdag haalde ik 99 hits op mijn verhalen…..Misschien een verwaarloosbaar succes in blogland, maar ik vind het heel leuk merk ik.

De idee om zoiets te starten leeft al een hele tijd in me. Dit voorjaar ben ik bezig geweest met een website opzetten, maar vervolgens lag ik weer een paar maanden plat, uitrusten van vakantie, dus het verdween weer naar de achtergrond.

Toen gingen allemaal vriendinnetjes van me daten op internet en ik deed mee. Dus een profiel aangemaakt en schrijven maar. De meeste mannen nemen niet de moeite om iets fatsoenlijks terug te schrijven, maar ik had geluk. Ik begon met een aantal mannen een hele leuke briefwisseling.

Afbeelding 2

NIET ALLE DATES VERLIEPEN SMAAKVOL

Met de Chef sprak ik al snel af en we hielden op met schrijven en gingen over op heel lekker koken en eten. Met de kouwelijke Fries hield ik het 3,5 maand vol, elke dag minstens een brief. Het leuke was, dat hij ook elke dag iets terug schreef. En dat voor een man , die nooit schrijft! En allemaal getypt met twee vingers! Ik moest even aan zijn schrijfstijl wennen, volledig fonetisch, want hij is zo dyslectisch als een ui. Uiteindelijk viel het me helemaal niet meer op en dat wil wat zeggen voor deze taalpurist!!!

Er was nog een derde man, die helemaal niet kon schrijven. Het enige wat hij me herhaaldelijk schreef was, dat hij me wilde leren kennen. Maar ook bij nadere kennismaking hadden we elkaar niet veel te melden. Hij wilde voornamelijk mijn borsten leren kennen, zo bleek. Na de derde frontale aanval kotste Ysbrandt zo ongeveer over zijn schoenen!!!! Wat heb ik toch een geweldig hondje. Hij deed wat ik voelde. Met boze borsten zat ik al heel snel weer in mijn auto en reed spoorslags weer naar huis na deze disaster date. Met een tevreden Ysbrandt achterin: Dat had hij toch maar weer mooi geregeld.

Hij heeft ook wel eens een date van me verknald…. Ooit ging ik op bezoek bij een toenmalige fling. Het is iemand, die ik al heel lang ken en waar je heel erg mee kunt lachen. Maar ook is het een vreselijke ouwe zeur bij tijd en wijle. Niet erg flexibel. Honden vindt hij per definitie vies. ‘Ze stinken!’ zegt hij met een opgekruld neusje. Hij woont in een saai rijtjeshuis aan de andere kant van Nederland, waar het toen niet bepaald netjes was. Jan Steen was er niets bij! En het stonk er vreselijk. De avond verliep dan ook niet erg soepel.Hij vond dat mijn hond stonk. Ik griezelde van zijn toiletvloer. En wat een gemekker over mijn hond: ‘Moet je die keuken eens ruiken!’

Op weg naar huis kwam ik in de file te staan bij een temperatuur van 30 graden. Het was hoogzomer en ik had alle raampjes van mijn auto wijd open. Wat een lucht hing er toch in de auto, niet te harden. Het bleek van Ysbrandt af te komen. Vreselijk, adembenemend, maar niet in de goede zin des woords. Thuisgekomen ben ik acuut met hem naar een meertje gefietst en heb hem ingesmeerd met hondenshampoo, ja, dat bestaat! Mijn handen kleurden groen…..

Er bleek een complete koeienvlaai in zijn borsthaar te zitten! Zeg niet tegen Ysbrandt, dat hij stinkt….. Dat pikt hij niet!  Dan zijn de rapen gaar. Voor mijn ogen kwam het beeld terug van mijn hondjet lekker rollend door het gras aan de oever van de Maas de dag daarvoor met op de achtergrond loom herkauwende koeien….

Ook hier had hij helemaal gelijk. De man in kwestie heeft intussen een nieuwe hele leuke vriendin. Ze ruikt heerlijk en heeft geen hond. Maar weer trekt hij dat neusje op over iets. Het is nooit goed genoeg….

Afbeelding 5

BIOLOGISCH DYNAMISCH…

In Friesland ben ik ook geweest. Dat was geweldig. De kouwelijke Fries en ik zijn zielsverwanten. Maar ook dat is niet zaligmakend blijkt. Want hoe zet je zoiets in de wereld, een beetje schrijven is natuurlijk iets heel anders, dan concreet contact. Vooral als je met twee enorme krakkemikken te maken hebt. Ook hij mankeert van alles en dat maakt de fysieke afstand nagenoeg onoverbrugbaar. Maar Ysbrandt vond hem aardig, dat zegt wel iets.Wij leven echter ook in twee verschillende en niet verenigbare werelden.

Toch is er uit dit contact iets heel moois geboren: Deze blog. Door dat geschrijf met de Fries, ontdekte ik, dat ik altijd wel iets in elkaar kan rammelen, zelfs als ik zo’n halve zool ben als nu. Echt, je zou je een ongeluk schrikken als je nu mijn snothoofd kon zien. Met hem was het natuurlijk extra leuk, omdat hij altijd terug schreef. Die feedback heb je veel minder met een blog.

Toch heb ik al een paar hele leuke reacties gekregen. Van een hele goeie jeugdvriend bijvoorbeeld, opeens zijn we weer in beeld bij elkaar. Of een jeugdvriendin echt nog van de lagere school, waar ik al een tijdje niets van had gehoord. Ze is ernstig ziek geweest blijkt nu, dan kom je vaak niet aan contacten toe…Maar daar gaat nu weer verandering in komen! En m’n eerste geliefde, van hem kreeg ik ook een update van zijn leven en belevenissen!

Het daten staat weer een beetje op een laag pitje, ik heb het er op mijn manier gewoon te druk voor nu…Maar mijn blog zet van alles in beweging. Zie je? Je hoeft helemaal niet groots en meeslepend te leven. Een amoebe maakt ook van alles mee.

En de kouwelijke Fries? Hij is 1 van mijn volgers en dat doet me heel veel plezier. De heks koestert het beeld van hem lezend voor zijn enorme houtkachel in dat huisje tussen de bomen in niemandsland. Met reeën in de achtertuin. En roofvogels.

Dus Jooooooooo Spencertje, niet te gek hè