Ziek, zwak en misselijk gaat ook vervelen. Ben je er zelf al flauw van: Anderen raken hun aandacht echt in no time kwijt. Tenzij ze zelf iets mankeren. Dan is het andere koek. Helaas is er over ME weinig te melden. Je gaat er niet dood aan en het is onzichtbaar. Zelfs als je als een levend lijk tegen een dijk geplakt in het zonnetje zit te vegeteren, net onder je steen vandaan, is de aandoening niet te traceren. Wel zet mijn kwaal de deur open voor het verhaal van de ander. Een wonderbaarlijk bijverschijnsel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Jezelf aan je haren uit je eigen moeras trekken. Dat is de kunst voor deze amoebe. Een flinke schop onder mijn gammele kont. Niet al te hard natuurlijk, anders vliegt alles uit de kom. Eens goed lachen om mezelf zou ook geen kwaad kunnen. Mezelf eens flink op de korrel nemen is misschien wel een idee! Figuurlijk dan. Niet letterlijk.

De laatste paar dagen krabbel ik langzaam op uit mijn griep-snot-rochelwolk. Ik trek extra veel kleren aan en ga maar weer fietsen met VikThor. Zoals elke dag. Ook ten tijde van die verrekte snotwolken. Ik zoek plekjes uit de wind en in de zon om onder het genot van een kopje thee wat tijd stuk te slaan. Als een reptiel drink ik de zonnestralen in.

Onder mijn kille steen vandaan gekropen.

Op weg naar huis koel ik weer af helaas. Weer binnen achter de geraniums moet ik drie uur in bed opwarmen. Ik kan mezelf niet op temperatuur houden momenteel. Handen en voeten hangen als ijspegels aan mijn looie lijf. Pas als de boel weer doorbloed raakt ga ik eten klaarmaken voor de beestjes.

En voor mezelf. Eenmaal weer warm krijg ik trek. Uitrusten om te kunnen eten. Apart ook. De meeste mensen rusten na het eten uit.

Als ik nog wat puf heb bij thuiskomst neem ik een gloeiend hete douche. Dan warm ik veel sneller op. Maar soms hou ik dan weer geen energie over om de beestjes eten te geven. Krijgen ze pas om middernacht wat te bikken. Schiet ik er zelf helemaal bij in. Keuzes, keuzes……

Dus.

IMG_0294 2

Heks zit in het zonnetje op het dijkje bij het Joppe. VikThor springt sloot in, sloot uit. Hij speelt met alle hondjes, die voorbijkomen. Heks gooit ook af en toe een balletje of een dummy. Maar ik maak ook tekeningetjes op mijn tablet. Heerlijk is het hier. Indian Summer, my favorite!

De opmerking van een vriendin ‘Als je niet ziek was geworden, zou je misschien ook een heel ongelukkig leven hebben….’ spookt weer door mijn hoofd. Alles aan die zin klopt niet. Het is onzin. Ik heb helemaal geen ongelukkig leven. Het is misschien niet het gemakkelijkste en meest glorieuze bestaan, maar ik ken elke dag momenten van puur geluk. En dat heb ik altijd gehad.

Ook als kind was ik kampioen pareltjes waarnemen. De diamantjes zien glinsteren in de shit. Of wat ik aanzag voor diamantjes……

Toegegeven, ik maakte overal een mooi verhaal van, ik zag de shit voor het gemak over het hoofd, maar dat vermogen geluk aan te raken heeft me altijd gered. Mijn grote hart heeft ook mezelf verwarmd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar om mijn leven nu weg te zetten als een volstrekt ongelukkige aangelegenheid, dat gaat me te ver! Alsof geluk een kwestie is van wat je allemaal in de schoot geworpen krijgt! Gelukkig is dat niet zo. Anders kon ik echt wel inpakken met mijn handeltje.

Ik ken mensen, die alles bezitten: Een goede gezondheid, een mooie villa of boerderette, een lieve partner, schatten van kinderen, een geweldige carrière, fantastische ouders, toegewijde familieleden……

En nog is het niet goed! Altijd klagen. Jaloerse opmerkingen richting Heks. Schiet mij maar lek waarom. Oh wacht, iemand zegt het zelfs recht in mijn gezicht. ‘Jij had vroeger al zo’n prachtig figuurtje, daar ben ik altijd jaloers op geweest. Nee, niet jaloers. Nee, nee, uhuhuhhuh…’

En ook: ‘Vrouwen, die hun meisjesfiguur hebben gehouden zijn nooit echt vrouw geworden!’ uit dezelfde mond. Bij wijze van diepe spirituele wijsheid. Ja, echt waar! Zo werd het gebracht.

Leuk om te horen als je kinderwens door allerlei medische ellende net is getorpedeerd. Daar zit je dan echt op te wachten uit de mond van een zelfbenoemde vriendin. Die alles heeft. En altijd zeurt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een ongelukkig leven heeft dus niks te maken met je zegeningen. Want de meest gezegende mensen gunnen een ander het licht in de ogen niet en je kunt me niet wijsmaken dat een gelukkig mens een ander niks gunt.

Een ander alles gunnen. Dat is rijkom. En dat lukt me nog steeds aardig. Op een enkele uitzondering na dan. Heks is niet heilig. Er zijn een paar zielen, die wat mij betreft de Rambam kunnen krijgen. Dat zou eens goed voor hen zijn, een paar maanden de volstrekte vliegende Rambam. Krijgen ze misschien een beetje begrip voor mijn lullige lot.

Ik zit aan een dijkje op een bankje in de namiddagzon. Langzaam warm ik weer een beetje op. ‘Ben jij dat, Heks?’ vraagt een voorbijgangster. Ik kan niet zien wie het is door dat laagstaande zonnetje. ‘Ik herken je niet direct met die zonnebril. Kletsklets, bladiebla,,,’

Het is een lid van mijn koor. Ze zit aan de overkant tussen de sopranen. We kijken altijd recht in elkaars gezicht. ‘Ik ben al een paar weken ziek,’ rasp ik vriendelijk terug, ‘Ik heb ME, dus ik val wel eens een paar maanden weg.’ Ik ben al weken niet op het koor geweest……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt dat de dame tegenover me in gekregen tijd leeft. Jeetje! Dat wist ik helemaal niet! Ze heeft net een fatale ziekte overleefd. Volledig hersteld. Opnieuw gekregen en weer overleeft. Heks krijgt het hele verhaal te horen. Hoe een Chinese kruidenarts haar er steeds weer bovenop hielp!

‘Wat zit ik dan te zeuren,’ schiet het door me heen. Ik ga tenslotte niet direct dood aan mijn kwaal. Ik word dan wel regulier totaal niet behandeld en ook allerlei alternatieve behandelingen helpen me er volstrekt niet bovenop, maar ik blijf wel min of meer vanzelf zo’n beetje in leven. Vegeteren vaak…..

‘Gek toch, gaat het toch direct weer over die ander,’ realiseer ik me ook opeens, ‘Ik heb vertelt dat ik ME heb en hop: De ander doet haar verhaal. Zo gaat het eigenlijk altijd.’ Mijn lijden aan die vage kwaal geeft blijkbaar eenieder het recht zijn eigen medische doopceel te lichten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hoe kwamen we nu op mijn ziekte en gang door de medische molen?’ vraagt mijn gesprekspartner zich ook verbaasd af. Ze is die ME alweer vergeten.

‘Ik moet gaan, mijn man heeft het eten klaar. Ik zing nog in een ander koor. Daar ga ik straks heen. En ik tennis. En ik wandel veel……’ straalt mijn koorgenoot,  ‘ja, in mijn medisch dossier staat bovenaan: Medisch wondertje!’

Geweldig natuurlijk. Genezen is een wonder. Geen kwestie van je best doen of willen. Zoals hordes gezonde mensen oordelen. Genade is het. Een godsgeschenk!

Heks wil ook een wondertje. Medisch wil maar niet lukken, dan maar iets anders.

Ik koop een staatslot. ‘Laat ik die prijs winnen van 10.000 euro per maand, Godin. Dat zou enorm schelen. Ben ik van allerlei hopeloos gedoe af. Eindelijk verlost van een zekere narcist. Kan ik mezelf ergens grondig laten behandelen. Huur ik iemand in m mijn huis op te ruimen. Koop ik een nieuwe bank. Een chaise longue. Ga ik een maandje naar Plum, om nieuwe energie op te doen….’

Vrijdagavond bel ik in een opwelling een Plumfamilielid in Frankrijk. Ze woont in de Pyreneeën. We kletsen bijna een uur. Het is zo heerlijk om elkaar te horen. Ik ben echt teveel alleen.

IMG_0293 3

 

 

 

 

 

Slome, lome zondag. Wandelen in een gouden wereld en een Hemelse Salade van Komkommer, Munt en Rozenwater tot besluit. Uiteraard Gluten-, Lactose- en Sojavrij!

rozenwater, aqua rosa

Rozenwater, Eau de Rosa

 

Zondag sta ik brak op. Ik besluit naar de kerk te gaan. Cowboy biedt aan om het hondje uit te laten. Terwijl ik door de stad fiets, realiseer ik me, dat ik mijn goeie slot ben vergeten. Toch maar even terug gaan dan. Ik kan me niet permitteren dit mooie vouwfietsje te laten stelen.

Zo kom ik dan vijf minuten te laat bij de kerk. De deur zit dicht. Hij klemt enorm. Ik besluit maar weer naar huis te gaan. Geen stichtelijke woorden deze week. Geen absolutie. Mijn zonden zal ik nog eventjes met me mee moeten dragen….

penis aqua rosa, lulletje rozenwater

Je kunt ook andere dingen doen

 

Thuis staat mijn lief in de startblokken om lekker naar het bos te gaan. Heks gaat gezellig mee. De zon schijnt. De meeste blaadjes zitten ondanks hun gouden kleur nog aan de bomen. We lopen door een prachtige vlammende wereld. Ysbrandt vliegt fanatiek achter een balletje aan.

Mijn hand glijdt in de grote knuist van mijn geliefde. We kuieren het hele park door. Natuurlijk gaat Cowboy op zoek naar de geschiedenis van dit een eeuw geleden door de werkverschaffing aangelegde bos. ‘Je kunt hier ook wel rondleidingen gaan geven!’ roep ik verrukt.

rozenwater, aqua rosa, antieke poppen

Ik gebruik het om mee te koken

 

De rest van de dag zijn we allebei hard bezig met onze afzonderlijke projecten. Nu ik zoveel lezers trek voor mijn verhalen, heb ik best wat onderhoud aan mijn blog. Het begint een beetje op werk te lijken. Vrijwillig. Vanuit mijn bed of vanaf de bank. Ondanks al mijn gekwakkel!

Mijn lief legt de laatste hand aan zijn website en folder. Over vier weken, zaterdag 20 december,  vindt de feestelijke eerste vaartocht door Amsterdam onder zijn bezielende leiding plaats. Van ’s morgens 10 uur tot een uurtje of 1. Ter lering ende vermaak. Dat laatste met behulp van een totaal onbekende band!

komkommersalade met munt en rozenwater

Komkommersalade met verse munt en rozenwater

 

Glutenvrije, Lactosevrije, Sojavrije Komkommersalade met Munt en Rozenwater:

Rasp een grote komkommer. Knijp het vocht er grotendeels uit. Het blad van vijf takjes verse munt fijnhakken. Door de komkommer mengen. Twee eetlepels olijfolie erbij. Beetje grof zeezout. Een deciliter rozenwater toevoegen. Uurtje laten intrekken: Jammie!

penis agraria, boerenlul, penis van aardappel,

Heel lekker met een goedgevormde aardappel

 

Maretak, Iscador, Viscum Album, Abnoba, Mistletoe……. Heks krijgt een preparaat van dit plantje cadeau! Een geweldige parasiet, waar doodzieke mensen veel baat bij hebben. In tegenstelling tot menselijke parasieten: Die kun je beter mijden……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In een verraderlijk motregentje peddel ik naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Mijn hondje draaft als vanouds enthousiast naast de fiets. Er is weinig meer te merken van de ernstige ziekte die hij doormaakte afgelopen zomer. Hij is weer redelijk behaard en loopt weer als een tierelier. De medicijnen hebben geholpen en die vieze gifbaden waren niet voor niks. Baasje tobt nog wel met de naweeën van de behandeling. Haar gezondheid is naar beneden geduikeld door al dat gif. Ik dreig in een chronische griep te belanden. Alle zeilen worden bijgezet.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, Iscador

‘Gisteren kreeg ik een pakje Iscador van de huisarts’, vertel ik aan de assistente, die me prikt, ‘Hij heeft direct een injectie in mijn been gezet. Ik ben blij hoor met dat doosje, want ik krijg die medicatie niet meer vergoed en het is peperduur geworden! Nu kan ik de hele winter elke week een shotje krijgen.’ ‘Oh, wat fijn’, antwoord ze, ‘Ja, er was een verpakking teruggebracht, een hele hoge dosis. Die kan jij wel hebben, Heks, we hebben je jarenlang twee keer per week zo’n zware injectie gegeven. Neem maar mee hoor, volgende week.’

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Heel erg lief van mijn huisarts! Alle beetjes helpen. Iscador ofwel maretak is een listig plantje. Hoog in de bomen parasiteert het op zijn gastheer. Als een kankergezwel groeit het alle kanten op tot grote woekerende bollen. In de meest erbarmelijke omstandigheden floreert  het. Knalgroen knettert dit plantje, vogellijm moeiteloos de winter door.

Met kerst hangen we bossen in ons huis. Dan heet het Mistletoe. Maar het is ook bekend onder de naam Viscum Album. Als je er onder staat mag je gekust worden. Als jong meisje ben ik wel eens besprongen door het jongere broertje van een vriendin. Ik schrok me dood. Hij zag zijn kans schoon bij een jonge knappe Heks.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Het loont dus best de moeite om te parasiteren. Je komt prima de winter door. Kijk maar naar de Mistletoe.

Tenzij er een verdwaalde druïde in je boom klimt en je met een gouden snoeimes te lijf gaat. Of iemand op het idee komt om je met kerst in huis te halen en ter decoratie ende vermaak aan het plafond te hangen…..

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Op weg naar huis doe ik de natuurwinkel aan. Mijn peperdure glutenvrije, lactosevrije, sojavrije havermikske ligt klaar. Een heel acceptabel broodje, bijna lekker! Voor de ingang kijk ik plotseling in het zure gezicht van Viswijf, een gewezen vriendin.  We zeggen elkaar geen gedag. Maar goddank gaat ze ook niet tegen me staan schreeuwen, zoals in het verleden. Eindelijk ben ik van haar tirannie verlost!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ik ken deze troela al jaren. Vroeger meed ik haar, want ze is wel eens agressief boven op mijn nek gesprongen over iets, waar ze helemaal niets mee te maken had. Midden op straat. Ongevraagd. Tijdens onze eerste ontmoeting! Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen. Maar na jaren en jaren was ik het incident zo goed als vergeten. Opeens werd ik op haar bruiloft uitgenodigd, samen met een goede gemeenschappelijke  vriend. Ik kon die uitnodiging niet goed plaatsen, dacht dat ze ons wilde koppelen. Maar het bleek om iets anders te gaan.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

De dame was ziek geworden. Van kerngezonde vrouw werd ze plotseling een afhankelijk wrak. Ze weigerde reguliere medicatie, ik heb haar daar tegen beter weten in gesteund. Heks zelf zou accuut wat dan ook slikken, als ze er beter van zou worden. Deze vrouw is echter heel spiritueel, naar eigen zeggen. En dan word je natuurlijk beter van het feit, dat je inziet waarom je ziek bent. Niet dus. Of beter gezegd, niet altijd.

Soms word je gewoon niet beter. Net als hele volksstammen mensen. Neem nu de ramp in Afrika met Ebola. Die mensen hebben niet de tijd om na te denken over hun leven. Tegen die tijd zijn ze de pijp uit. Met achterlating van hun geliefden. Dit continent is een heleboel weeskinderen rijker……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Opeens stond ze bij Heks op de stoep. Ze zocht steun bij iemand, die zelf een ziekte heeft. En natuurlijk vond ze een luisterend oor voor haar trieste geschiedenis. Helaas nam ze mijn ziekte niet bepaald serieus….. Bij voortduring probeerde ze mij over mijn grenzen te jagen met de meest bizarre verzoeken. Eigenlijk was ze van zins mij om te vormen tot haar persoonlijke taxichauffeur en charmante assistente. Ik weigerde dat pertinent, maar als ik ergens heen ging, mocht ze mee.

images-1158

Een paar jaar nam ik haar op sleeptouw naar behandelaars, zangles, feestjes. Ze was eregast tijdens Oud en Nieuw-etentjes,  verjaardagsfeestjes en wat al niet meer. Ik haalde haar op en bracht haar thuis. Een hele opgave, als je beperkt bent in je mogelijkheden. Standaard klampte ze zich vast aan mijn pijnlijke armen, ondanks mijn protesten. Deze prinses op de erwt hield totaal geen rekening met mij. Kortom: Ze vrat me leeg.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En toen kotste ze me uit. In een periode, dat het helemaal niet goed met me ging. Op het moment, dat ik weigerde mee te gaan in haar steeds hogere eisen, verklaarde ze me de oorlog. Maar ja, ik ging nog uit van het vriendinnenconcept, dus tegen de tijd, dat ik mijn grenzen sloot, had ze al heel wat zieke opmerkingen als een raket op me afgevuurd. Onze conversatie zat plotseling vol bermbommen. Toen ze haar vat op me dreigde te verliezen, speelde ze het via onze gemeenschappelijke vriend. Hoog spel. Dat dan weer wel. Ondanks haar slechte conditie.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Nu heeft Heks een probleem met zielige gezichten. Trek een sneue bek en ik ben zo gek om gigantisch over mijn grenzen te opereren. Ik verdraag geen lijden. Als ik het idee heb, dat ik kan helpen, ook al lig ik zelf praktisch om, dan zal ik het niet laten. Een hopeloze eigenschap. Want je wordt een bijzonder gemakkelijk te manipuleren object in de gretige handjes van een zogenaamde vriendin…… Of vriend natuurlijk.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ditzelfde scenario heb ik al een paar keer meegemaakt. Steeds met een andere zogenaamde vriendin. Iemand, die zolang je genoeg oplevert, enorm leuk en gezellig tegen je doet. Maar oh, wie-de-waai, als het tij keert: Dan word je gepakt door deze voormalige schattebout. Opeens komt er geen vriendelijk woord meer uit. Integendeel. Kritische opmerkingen prikken gaatjes in je bescherming. Als je niet uitkijkt loop je leeg als een ballonnetje. En waar gaat die energie heen? Wie zuigt je leeg door een rietje? Juist! Je persoonlijke parasiet.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Want dat is wat het is, deze Copycat probeert onder het mom van vriendinnen, jouw leven te leven. En als dat niet lukt, dan heb jij het gedaan. En dan moet je stuk, kapot, dood. Er zijn hele enge films gemaakt over dit thema. Ik heb het aan den lijve ondervonden, vaker dan me lief is.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In mijn hoofd maak ik een lijstje: Mevrouw Keihart, Mevrouw Ten Keije, Mevrouw Muts, Mevrouw Kolders, Mevrouw HoutenHoofd, Mevrouw Harnas, Mevrouw Schaamhaar Stampisloer, Mevrouw Viswijf….. Een indrukwekkende lijst! En elke keer zingen die dames hetzelfde liedje: Zielig doen, bevriend raken, eisen stellen. Gemene ondermijnende prikacties. Doorgaans als ik zelf slecht in mijn vel zit, dan ben je natuurlijk een eenvoudig doelwit. Uitkotsten gevolgd door scheldpartijen.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En Heks kan slechts achteraf haar wonden likken…. Hoewel: Langzamerhand begin ik het patroon te herkennen. Zo heb ik tegenwoordig een broertje dood aan zielige gezichten. ‘Waar is je trots? Kom op, een schop onder je kont! Ik zit toch ook niet zo te zeuren?’ Ook raak ik eindelijk af van de neiging Jan en Alleman op sleeptouw te nemen. Ik heb al genoeg aan het voortslepen van mijn eigen lijf. Dit soort leegzuiggedrag kan ik echt niet bij hebben.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ook luister ik veel beter naar mijn intuïtie over dit soort geëikel. Als iemand zo begint, dan ben ik uitgepraat. Desnoods loop ik de deur uit. Maar ik laat me niet meer doen of gebruiken. Die tijd is voorbij. Als je niets positiefs te melden hebt, hoepel dan maar lekker op. Wie je ook bent en wat je ook mankeert. Tot slot nodig ik deze donkere zusters niet meer in mijn huis uit. Mijn stulpje is me lief. Een veilige haven, geen hol van de leeuw!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

 

En helpt het? Niet echt. Regelmatig trap ik weer in mijn oude valkuil. Het patroon zit te diep ingesleten. Iets voor een ander doen: Ik kan het niet laten. Ik weet heus wel, dat dat enorm egoïstisch is. Het geeft me gewoon een goed gevoel, om zelfs vanuit mijn bed iets voor een ander te kunnen betekenen. En soms is het ook echt niet verkeerd.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Toen ik eens in het ziekenhuis lag met een jaap van hier tot Tokio in mijn buik, had ik een hele lieve Afrikaanse buurvrouw. Een Keniaanse. Getrouwd met een Nederlander. Ze lag er helemaal alleen. Haar man was overleden. Maar die was er ook hoor, ik kon hem prima aan haar bed zien zitten….. Na haar operatie kreeg ze een bloeding. Zoiets heeft Heks ook wel eens aan de hand gehad, voorwaar geen pretje. Niemand bezocht haar, niemand waste haar pyjama’s en onderbroeken. Heks besloot voor haar te zorgen. Ik regelde bloemen, tijdschriften, schone onderbroeken en pyjama’s. Ook nadat ik alweer naar huis was bleef ik mijn vrienden naar het ziekenhuis sturen met allerhande spullen. En af en toe een mooie kaart.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

‘Kom me in Kenia bezoeken, Heks,’ zei mijn nieuwe vriendin, ‘Ik heb een enorm boerenbedrijf geërfd van mijn man. Je kunt gewoon een tijdje vakantie komen houden. Ik heb bedienden, de hele rataplan.’ Helaas kwam het er niet van. Heks was gewoon te ziek voor zo’n reisje. Jaren later belde ze me op met kerst. ‘Ik wil je bedanken, lieve Heks. Ik weet niet wat ik zonder je had gemoeten. Het was de moeilijkste tijd van mijn leven….’ Graag gedaan, fijne schat, ik deed het ook voor mezelf. Ik kikker altijd enorm op, als ik iets voor iemand kan betekenen.

Echt, ik kan het aanraden, hoewel de rest van dit verhaal mijn pleidooi niet onderschrijft. Het is een zalig gevoel om iets voor een ander te doen. Maar pas wel op voor wie. Lijkt iemand erg op maretak , dan redt ‘ie zich wel.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

Dikkertje Tromkoor naar Sotsji! Om een muzikaal protest ten gehore te brengen tegen het monddood maken van onze medemensen. Je weet wel, die groep met voorkeur voor eigen sekse……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Een tijdje geleden kreeg ik een woedende reactie op een blog, dat ik had geschreven. Het verhaaltje had betrekking op gebeurtenissen in mijn leven. Maar ik had de materie zodanig aangepast, dat het niet terug te voeren was op enig bestaand persoon. Zo ben ik dan ook wel weer. Maar ja, het was natuurlijk wel een herkenbaar verhaal…..

Omdat ik geen ruzie wil heb ik betreffend verhaal verwijderd. Er volgde nog een felle discussie. Ook hierin haalde ik uiteindelijk bakzeil. En nu komt het gekke: Sindsdien zit ik inderdaad een beetje op slot met het schrijven van dit blog. Het plezier is er vanaf als je niet meer mag voelen en zeggen wat je wilt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Afgelopen week ontving ik post waar ik helemaal steil van achterover sloeg. Ook hierover word ik geacht niet te praten. Wat is dat toch met mensen. Ze duwen je een stuk stront door je strot en je mag niet eens protesteren. Of als je het al uit kotst, doe het dan onopvallend. En uiteindelijk moet je het toch vreten. In dit geval dan. Helaas……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Maar er komt een dag, lieve lezers, dat niemand me meer de mond snoert. Spreken is zilver, zwijgen is goud. Maar monddood is klote. Voorlopig zal ik het wat bepaalde onderwerpen betreft moeten hebben van mijn vermogen om overal om te lachen. Afgelopen maandag krijg ik hier al een heel leuk voorproefje van, als mijn buurman en vriend, de baas van Carlos, de Duitse herder met het flapoor,  langs komt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vanouds lopen we een grote ronde door de stad met onze monsters. We drinken een glas wijn op het terras van een ongelofelijk ballencafé aan het Rapenburg. Ja, inderdaad die tent waar onze koning, Prins Pils vroeger rondhing. Hier krijgen de kastelein en Heks een compleet college over de internationale ‘Worstclub‘, een project van de Zwitserse kunstenaar Fredie Beckmans. Mijn vriend is erelid, samen met zijn zwager. Regelmatig gaan ze naar manifestaties en performances rondom dit thema. Binnenkort staat er weer een uitstapje gepland naar een worstfabriek in een oostblokland…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Van al dat gepraat over worst hebben we trek gekregen. Gelukkig serveert dit etablissement een uitstekend ossenworstje. Iets dat zelfs binnen mijn hopeloze dieet geen kwaad kan. De hondjes genieten van een heerlijk blokje kaas…. Het is weer feest.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Later in Huize Heks zitten we nog de meest idiote dingen te verzinnen voor ons nieuwe theaterprogramma. Al jaren zijn we van plan om terug te keren met ons oude succesconcept: ‘Het Dikkertje Tromkoor’. Dit tweemanskoor, dat eens grote successen oogstte, is al een tijdje inactief. Maar de spirit is nog steeds springlevend!

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vandaag besluiten we om in Sotsji te gaan optreden als heteroseksueel homostel.  Allebei gay, maar toch als man en vrouw getrouwd! Een absolute minderheidsgroep! (Hoewel, het komt vaker voor dan je denkt…..) Om te protesteren tegen het beleid ten aanzien van zulke groepen in het gastland van de Olympische Winterspelen. En tevens een lans te breken voor deze monddood gemaakte medemensen. We raken goed geïnspireerd en verzinnen de ene geweldige act na de andere. Het eindigt in een geslaagde hoedensessie. Dubbel van de lach maak ik foto’s van mijn gekke vriend en buurman. Met pijn in de kaken nemen we uiteindelijk afscheid…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Heks komt thuis van koude kermis met dooie mus. Iemand bakt haar een enorme poets en poetst daarmee de plaat

Janneke

Janneke

Jip

Jip

Ken je het gevoel blij te zijn met een dooie mus? Van een koude kermis thuis te komen? Op het verkeerde been te worden gezet? Dat iemand je een poets bakt? En vervolgens de plaat poetst?

Dit is mijn realiteit op dit moment. Lekker voelt dat allemaal niet kan ik je zeggen. Een scala aan gevoelens steekt de kop op. Maar ik kijk ernaar en laat ze vervliegen. Heel zen.

In mij huist ook een archetypische oermoeder. Die met geweld voor mij, haar heksenkind, opkomt. Wie dit mensenkind  schendt, door het onderste uit de kan te willen, terwijl hij ook nog druk van twee walletjes zit te eten, krijgt het lid op zijn neus en schendt zijn aangezicht. Lijdt gezichtsverlies. Is het niet waard om een traan om te laten.

vrolijke lachende mensen vrolijke lachende mensen vrolijke lachende mensen

vrolijke lachende mensen

We hebben altijd heel veel lol samen

Afgelopen zondag was er nog geen vuiltje aan de lucht. Of misschien zat er wel een luchtje aan bepaalde dingen, maar als je eenmaal op het verkeerde been staat is het lastig om informatie te beoordelen. Met Jip en Janneke naar de kroeg na afloop van onze wekelijkse kerkbezoek. Verschrikkelijk zitten lachen. Zo lekker in mijn vel. Griezelig gewoon. Achteraf.

vrouw met patat IMG_1219

oude Afghaanse hond oude Afghaanse hond

Ook kwam ik een hele lieve dame tegen met haar bijna elfjarige Afghaans Windhond. Wat een schat van een beest, deze Asha. Goedmoedig grijnzend liet zij zich fotograferen. Haar bazinnetje staat op de markt met Cd’s. Ik ga eens kijken in haar winkeltje, tijdens mijn wekelijkse boodschappenronde.

oude Afghaanse hond oude Afghaanse hond

oude Afghaanse hond met baasje

De oude Afghaan, Asha, met haar vrouwtje

schaduw van liefdespaar

leven werpt een schaduw

Zo zie je, rampspoed gooit ongevraagd roet in het eten. Ik heb het zelden zo zout gegeten.  Mijn gezonde trek is verdampt als sneeuw voor de zon. Ik wil van geen enkel walletje meer eten…..

Wat is er toch allemaal loos, zul je je afvragen. Wat een cryptisch venijn.

Er is vandaag een meisje loos. Maar morgen zal het vast beter gaan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ode aan Ilias

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ilias Delicatessen

Vanmiddag

naar markt gegaan

Bij Ilias in rij gestaan

Aan heerlijks me

te buiten

gegaan

Geef die Toverheks

van mij wat

olijven, zegt hij

gul als altijd

’s Avonds komt

hongerklop

Klopt op koelkastdeur

en op

speekselklieren

Maag knort

Als bakjes openruk

open ik puur geluk

geuren geuren

stuk voor stuk

stukje paradijs

Dan tongsmelt

en herkauwen

Knorren wordt

mmmmmmmiauwen

spinnen zelfs

Ilias spint

goed garen bij

die lekkerbekkentrek

van mij!

Groetjes van de Toverheks

heksen-12760

Een beetje boos kan ook geen kwaad. Het pak van Rutte en het haar van Wilders. Heks slaapt gat in nacht en nog geen kittens…

baby-46

kittens dromen

Die gekke zwangere Pippi heeft me twee nachten uit mijn slaap gehouden. Maar nog steeds geen kittens. Wel is ze helemaal ingenomen met haar werpkist. Vol enthousiasme springt ze in en uit dit poezenhemelbed of gaat er tevreden in liggen slapen.

poes-21637

Miauw

Door de gebroken nachten was heks ook gebroken. Gisteren kreeg ik dan ook niet zoveel voor elkaar. En zelfs daarvan werd ik doodmoe. ’s Middags had ik een afspraak met een vriend en zijn hond. Afbellen wilde maar niet lukken, dus tegen vieren verliet ik nijdig mijn huis. Gewoon te moe. Dat leidt nog wel eens tot scheldpartijen….

hond-en-poezen-13162

Ik heb het soms zwaar

Het mooie daarvan is, dat het me genoeg adrenaline bezorgt om er weer uren tegenaan te kunnen. Elk nadeel heb z’n voordeel…. Eenmaal in het bos was ik blij, dat ik buiten was. Het lijkt dan nog wel nergens naar, die lente, maar het was aangenaam toeven in Het Leidse Hout.

hond-uitlaten-13179

vriend

We streken neer in het theehuis met de hondjes. Ysbrandt was intussen al helemaal in love met Nala, de Stabij van mijn vriend. Aan zijn lichaamsmimiek zag ik, dat ze verrukkelijk rook. Geërgerd blafte hij naar een hond aan een ander tafeltje, die dat ook vond. Het was nu zijn vriendin! Wegwezen dus!

Afbeelding

Ysbrandt met zijn nieuwe liefde

We praten over van alles en nog wat. Ook de politiek komt langszeilen. We worden er melig van. Rutte verkozen tot best geklede politicus, wat een wereld! Het haar van Wilders. Die diepe ontkenning van die man van zijn achtergrond. “Hitler deed dat ook’ zegt mijn vriend,’ Hij ontkende zijn Joodse achtergrond’. En ‘Indische jongens werden vroeger altijd gepest’.

We vragen ons af, hoe hij zijn haar toch zo krijgt. ‘Misschien stopt hij elke ochtend zijn hoofd in het toilet,’, opper ik. ‘Wat Hongaarse bleek erbij’, vult mijn vriend aan. ‘Hij is het vast nog gewend van de middelbare school’, besluit ik treurig.

Mijn vriend vertelde, hoe hij geniet van mijn blog. Ik heb trouwe lezers! ’s Avonds belde ik met Joooooo Friesland. Nog zo’n toegewijde volger van het eerste uur. In feite is hij een beetje de aanstichter van mijn schrijfroutine. Een maandenlange dagelijkse correspondentie met deze stugge noorderling deed me beseffen, dat ik het kon. Iedere dag iets uit mijn pen laten vloeien. Zelfs op brakke kwakkeldagen. Het bleek haalbare kaart!

plaatje-motor-6549973249

Friesland

brommer-3966 brommer-3965

Daarna ben ik in slaap gevallen. Helemaal gesloopt na twee doorwaakte nachten. Pippi lag ook lekker te pitten en toen ik midden in de nacht wakker schoot, lagen alle katten dicht tegen me aan. Blij, dat ze deze nacht niet uit de slaapkamer werden gekieperd. Nu ben ik natuurlijk klaarwakker. En ik heb trek, want aan koken ben ik niet meer toe gekomen gisterenavond.

sprookjes-25833

Als Gulliver

poes-21642 poes-21660 poes-21627 poes-21653

Ook moest het hondje nog uitgelaten worden…. Daar liep heks dan in het holst de nacht door een slapende stad. In feite slaap ik twee nachten in één. Lekker nog een heleboel slaapuurtjes te gaan. Wat zal ik morgen uitgerust zijn! Benieuwd of Pippi dan haar olifantendracht gaat beëindigen. We zijn dan in elk geval weer lekker fit! Klaar voor een huis vol kittens.

poes-21633 poes-21661 poes-21629 poes-21652 poes-21658 poes-21643 poes-21631 poes-21630 poes-21659 poes-21662 poes-21641 poes-21639 poes-21656