Ziek, zwak en misselijk gaat ook vervelen. Ben je er zelf al flauw van: Anderen raken hun aandacht echt in no time kwijt. Tenzij ze zelf iets mankeren. Dan is het andere koek. Helaas is er over ME weinig te melden. Je gaat er niet dood aan en het is onzichtbaar. Zelfs als je als een levend lijk tegen een dijk geplakt in het zonnetje zit te vegeteren, net onder je steen vandaan, is de aandoening niet te traceren. Wel zet mijn kwaal de deur open voor het verhaal van de ander. Een wonderbaarlijk bijverschijnsel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Jezelf aan je haren uit je eigen moeras trekken. Dat is de kunst voor deze amoebe. Een flinke schop onder mijn gammele kont. Niet al te hard natuurlijk, anders vliegt alles uit de kom. Eens goed lachen om mezelf zou ook geen kwaad kunnen. Mezelf eens flink op de korrel nemen is misschien wel een idee! Figuurlijk dan. Niet letterlijk.

De laatste paar dagen krabbel ik langzaam op uit mijn griep-snot-rochelwolk. Ik trek extra veel kleren aan en ga maar weer fietsen met VikThor. Zoals elke dag. Ook ten tijde van die verrekte snotwolken. Ik zoek plekjes uit de wind en in de zon om onder het genot van een kopje thee wat tijd stuk te slaan. Als een reptiel drink ik de zonnestralen in.

Onder mijn kille steen vandaan gekropen.

Op weg naar huis koel ik weer af helaas. Weer binnen achter de geraniums moet ik drie uur in bed opwarmen. Ik kan mezelf niet op temperatuur houden momenteel. Handen en voeten hangen als ijspegels aan mijn looie lijf. Pas als de boel weer doorbloed raakt ga ik eten klaarmaken voor de beestjes.

En voor mezelf. Eenmaal weer warm krijg ik trek. Uitrusten om te kunnen eten. Apart ook. De meeste mensen rusten na het eten uit.

Als ik nog wat puf heb bij thuiskomst neem ik een gloeiend hete douche. Dan warm ik veel sneller op. Maar soms hou ik dan weer geen energie over om de beestjes eten te geven. Krijgen ze pas om middernacht wat te bikken. Schiet ik er zelf helemaal bij in. Keuzes, keuzes……

Dus.

IMG_0294 2

Heks zit in het zonnetje op het dijkje bij het Joppe. VikThor springt sloot in, sloot uit. Hij speelt met alle hondjes, die voorbijkomen. Heks gooit ook af en toe een balletje of een dummy. Maar ik maak ook tekeningetjes op mijn tablet. Heerlijk is het hier. Indian Summer, my favorite!

De opmerking van een vriendin ‘Als je niet ziek was geworden, zou je misschien ook een heel ongelukkig leven hebben….’ spookt weer door mijn hoofd. Alles aan die zin klopt niet. Het is onzin. Ik heb helemaal geen ongelukkig leven. Het is misschien niet het gemakkelijkste en meest glorieuze bestaan, maar ik ken elke dag momenten van puur geluk. En dat heb ik altijd gehad.

Ook als kind was ik kampioen pareltjes waarnemen. De diamantjes zien glinsteren in de shit. Of wat ik aanzag voor diamantjes……

Toegegeven, ik maakte overal een mooi verhaal van, ik zag de shit voor het gemak over het hoofd, maar dat vermogen geluk aan te raken heeft me altijd gered. Mijn grote hart heeft ook mezelf verwarmd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar om mijn leven nu weg te zetten als een volstrekt ongelukkige aangelegenheid, dat gaat me te ver! Alsof geluk een kwestie is van wat je allemaal in de schoot geworpen krijgt! Gelukkig is dat niet zo. Anders kon ik echt wel inpakken met mijn handeltje.

Ik ken mensen, die alles bezitten: Een goede gezondheid, een mooie villa of boerderette, een lieve partner, schatten van kinderen, een geweldige carrière, fantastische ouders, toegewijde familieleden……

En nog is het niet goed! Altijd klagen. Jaloerse opmerkingen richting Heks. Schiet mij maar lek waarom. Oh wacht, iemand zegt het zelfs recht in mijn gezicht. ‘Jij had vroeger al zo’n prachtig figuurtje, daar ben ik altijd jaloers op geweest. Nee, niet jaloers. Nee, nee, uhuhuhhuh…’

En ook: ‘Vrouwen, die hun meisjesfiguur hebben gehouden zijn nooit echt vrouw geworden!’ uit dezelfde mond. Bij wijze van diepe spirituele wijsheid. Ja, echt waar! Zo werd het gebracht.

Leuk om te horen als je kinderwens door allerlei medische ellende net is getorpedeerd. Daar zit je dan echt op te wachten uit de mond van een zelfbenoemde vriendin. Die alles heeft. En altijd zeurt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een ongelukkig leven heeft dus niks te maken met je zegeningen. Want de meest gezegende mensen gunnen een ander het licht in de ogen niet en je kunt me niet wijsmaken dat een gelukkig mens een ander niks gunt.

Een ander alles gunnen. Dat is rijkom. En dat lukt me nog steeds aardig. Op een enkele uitzondering na dan. Heks is niet heilig. Er zijn een paar zielen, die wat mij betreft de Rambam kunnen krijgen. Dat zou eens goed voor hen zijn, een paar maanden de volstrekte vliegende Rambam. Krijgen ze misschien een beetje begrip voor mijn lullige lot.

Ik zit aan een dijkje op een bankje in de namiddagzon. Langzaam warm ik weer een beetje op. ‘Ben jij dat, Heks?’ vraagt een voorbijgangster. Ik kan niet zien wie het is door dat laagstaande zonnetje. ‘Ik herken je niet direct met die zonnebril. Kletsklets, bladiebla,,,’

Het is een lid van mijn koor. Ze zit aan de overkant tussen de sopranen. We kijken altijd recht in elkaars gezicht. ‘Ik ben al een paar weken ziek,’ rasp ik vriendelijk terug, ‘Ik heb ME, dus ik val wel eens een paar maanden weg.’ Ik ben al weken niet op het koor geweest……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt dat de dame tegenover me in gekregen tijd leeft. Jeetje! Dat wist ik helemaal niet! Ze heeft net een fatale ziekte overleefd. Volledig hersteld. Opnieuw gekregen en weer overleeft. Heks krijgt het hele verhaal te horen. Hoe een Chinese kruidenarts haar er steeds weer bovenop hielp!

‘Wat zit ik dan te zeuren,’ schiet het door me heen. Ik ga tenslotte niet direct dood aan mijn kwaal. Ik word dan wel regulier totaal niet behandeld en ook allerlei alternatieve behandelingen helpen me er volstrekt niet bovenop, maar ik blijf wel min of meer vanzelf zo’n beetje in leven. Vegeteren vaak…..

‘Gek toch, gaat het toch direct weer over die ander,’ realiseer ik me ook opeens, ‘Ik heb vertelt dat ik ME heb en hop: De ander doet haar verhaal. Zo gaat het eigenlijk altijd.’ Mijn lijden aan die vage kwaal geeft blijkbaar eenieder het recht zijn eigen medische doopceel te lichten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hoe kwamen we nu op mijn ziekte en gang door de medische molen?’ vraagt mijn gesprekspartner zich ook verbaasd af. Ze is die ME alweer vergeten.

‘Ik moet gaan, mijn man heeft het eten klaar. Ik zing nog in een ander koor. Daar ga ik straks heen. En ik tennis. En ik wandel veel……’ straalt mijn koorgenoot,  ‘ja, in mijn medisch dossier staat bovenaan: Medisch wondertje!’

Geweldig natuurlijk. Genezen is een wonder. Geen kwestie van je best doen of willen. Zoals hordes gezonde mensen oordelen. Genade is het. Een godsgeschenk!

Heks wil ook een wondertje. Medisch wil maar niet lukken, dan maar iets anders.

Ik koop een staatslot. ‘Laat ik die prijs winnen van 10.000 euro per maand, Godin. Dat zou enorm schelen. Ben ik van allerlei hopeloos gedoe af. Eindelijk verlost van een zekere narcist. Kan ik mezelf ergens grondig laten behandelen. Huur ik iemand in m mijn huis op te ruimen. Koop ik een nieuwe bank. Een chaise longue. Ga ik een maandje naar Plum, om nieuwe energie op te doen….’

Vrijdagavond bel ik in een opwelling een Plumfamilielid in Frankrijk. Ze woont in de Pyreneeën. We kletsen bijna een uur. Het is zo heerlijk om elkaar te horen. Ik ben echt teveel alleen.

IMG_0293 3

 

 

 

 

 

Griepje, dipje en het weer werkt ook niet mee. Heks lijdt aan hevige HPDP (Hier Pijn, Daar Pijn) gepaard gaande met algehele uitputting. Niks bijzonders op zich, dagelijkse kost in feite. Maar de ene keer kun je het beter hebben dan de andere……

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De afgelopen week lig ik volledig gestrekt. Alle spieren in de knoop. Pijn in buik en hoofd. Verkouden, rillerig en ga zo maar door. Hè bah. Wat voel ik me beroerd.

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De eerste dagen laat ik me niet kisten. Hopla komt langs met een enorme pan soep. Geweldig! Een geheel nieuwe sensatie. Ik heb wel regelmatig bij een paar goede vrienden gegeten tijdens mijn ziekte, maar iemand die als een rechtgeaarde ‘Tafeltje Dekje’  een pan soep binnen mijn dieet op mijn eigen eettafel tovert is wel heel riant!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Na een paar dagen sukkelen zit ik er dan toch doorheen. Vooral na een brief waarin ik gesommeerd word om mijn hele huursubsidie van vorig jaar terug te betalen. Verschrikkelijk. Dan krijg ik nog een andere fikse rekening gepresenteerd, waar ik niet op gerekend had. Zwaar boven mijn budget!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De afgelopen weken kost het me de grootste moeite om te schrijven. Ik begin verhaaltjes, maar maak ze niet af. Er staat een hele rij blogjes klaar. Om nooit gepubliceerd te worden?

‘Ik haat mijn leven!’ snuf ik tegen Cowboy, ‘Ik haat het om altijd ziek te zijn, nooit energie te hebben, altijd te verrekken van de pijn, altijd krap bij kas te zitten, veel te veel alleen te zijn…. ‘

‘En dan al dat onbegrip over mijn ziekte, niet alleen bij vrienden, geliefden en familie, maar ook bij artsen en instanties!  Ik kan niet meer tegen vrienden die het hun reet zal roesten hoe het met me gaat. Om nog maar te zwijgen over naaste familieleden die volledig laten afweten…..  Als ik omver lig is iedereen me zo vergeten! Op een paar uitzonderingen na….. Ik HAAT het!’

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Zo eens in de zoveel tijd wil ik in aanmerking komen voor euthanasie. Ik vind het dan opeens mooi geweest met mijn dagelijkse knokpartij om aangekleed te geraken, hond uit te laten en binnen mijn gestoorde dieet te koken en het dan ook nog met lange tanden op te eten.

Ik kokhals als ik mijn honderdvijftig dagelijkse pillen probeer te slikken. Ik kan de pijn niet meer verdragen en lig het grootste deel van de dag bewegingsloos op bed. Ik krijg met moeite iets eetbaars door mijn dichtgeknepen keel gewurmd. Eens in de zoveel tijd heeft Heks het helemaal gehad met haar gebrekkige constitutie….

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

‘Uw ziekte gaat gepaard met chronische terugvallen. Dus als het u is gelukt door jarenlang ploeteren uw conditie te verbeteren, dan kan dat in één klap weer ongedaan worden gemaakt door zo’n remissie. Ingeleid door een virale infectie bijvoorbeeld. Of een stresssituatie. Dat is inherent aan het ziektebeeld. Dat overigens ook progressief is, hoewel vaak anders wordt beweerd.’

‘De kunst is om niet in paniek te raken tijdens zo’n terugval!’ aldus de enige reumatoloog in Nederland met verstand van ME en Fibromyalgie. Ik bezocht hem jaren geleden een keertje in Nijmegen.

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Vandaag besluit ik om een afspraak te maken met een psychologe. Ik moet toch tegen iemand aanpraten over het feit, dat mijn benen ermee op dreigen te houden. Zoals eerder mijn armen er de brui aan hebben gegeven. En over de angst om weer eens iedereen te verliezen. Om weer jarenlang verstoken van mijn dierbaren in bed weg te liggen rotten. Ik spreek uit ervaring, dus zeg niet dat zoiets ondenkbaar is!

Vannacht zie ik een programma over een man zonder ledematen. Het is een inspirerende kerel. Er gaat iets ontroerend uit van zijn kleine gestalte. Een romp met een hoofd.

article-1196755-058dcdf9000005dc-866_634x784-560x692

Ondanks zijn beperkingen doet hij van alles. Van zwemmen tot golf. Hij is getrouwd, werkt als inspiratie goeroe….. Kortom: Een fantastisch leven, waar het aanvankelijk kansloos leek.

Unknown-2positive,positief

‘HIj heeft genoeg energie zo te zien,’ denk ik jaloers, ‘Hij heeft een geweldige vrouw en een paar prachtige kids. Hij heeft werk!’

Als puber heeft hij serieus overwogen een eind aan zijn leven te maken. Hij werd verschrikkelijk gepest op school en laten we wel wezen? Welke vrouw wil nu trouwen met een hoofd op een romp? Al zijn vrienden kregen verkering…….

Later zie ik een programma over een jochie met een enorm hoofd. Hij wordt geplaagd door wildgroei van allerlei gezwellen. De ouders sjouwen zich een breuk van hot naar haar in de hoop op genezing. Het is een heerlijk kereltje, maar hij ziet er niet uit natuurlijk. En hij kan ook niet bepaald veel. En dan overlijdt hij ook nog net als er zicht is op een behandeling…..

media_xl_7578464

Er is veel leed op de wereld. Velen zouden tekenen voor mijn bestaan op het eerste gezicht. Met een eigen huisje, boompjes en beestjes. In een mooie stad in een vrij land, waar je ook nog eens als vrouw gewoon je bek open mag trekken! Ik kan me dat voorstellen. Mijn gezeur moet onverdraaglijk zijn voor mensen in gevangenissen, oorlogssituaties of op de vlucht.

Mijn leven ziet er prachtig uit aan de buitenkant!

Een mooie rooie appel. Glanzend op de fruitschaal van ons luizenleven. Helaas van binnen helemaal verrot……

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Maar ja, ik moet toch verder met dit prachtige kloteleven. Ik moet mezelf weer aan mijn haren uit mijn eigen moeras trekken. Ik moet ergens weer de motivatie vandaan halen om al die pillen te slikken en mijn gloeiende best te doen. Ik moet al die stumpers, die me veroordelen en laten barsten vergeven. Ik moet, ik moet……

DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Maar vandaag hoef ik niets meer. Ik geef mezelf vrijaf van het leven. Lekker in bed onder een paar dikke dekens probeer ik weer wat leven in mijn spierbrouwerij te bewerkstelligen…….

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

DIT WERKT MEESTAL PRIMA

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

UITERAARD

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

HET LEVEN ALS LEERSCHOOL. BAH. ZULK SOORT ADVIES KRIJG JE MEESTAL VAN MENSEN DIE NOOIT PROBLEMEN HEBBEN

positive,positief

HIER ZIT JE OOK NIET OP TE WACHTEN ALS JE IN DE PUT ZIT. HET IS EEN KOUDE EN NARE REACTIE, WAARDOOR JE JE ALLEEN MAAR MACHTELOZER EN ELLENDIGER VOELT.

positive,positief

OOK DIT IS WEER TYPISCH ZO’N KORT DOOR DE BOCHT LULKOEKVERHAAL. MEESTAL AFGESTOKEN DOOR MENSEN, DIE zich ZO SNEL MOGELIJK willen distantiëren VAN ANDERMANS ELLENDE: Had je maar niet zo negatief moeten denken, was je nooit ziek geworden!!!!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Tja, vooruit maar weer, dooddoener nummer zoveel….

Ysbrandt gaat naar de dierenarts. Vervelend onderzoek. Hij laat het zich aanleunen. Goede uitslag. Heerlijke hondensnoepjes op de koop toe!

IMG_5257

WAT ZIET ‘IE ERUIT!

Donderdagmorgen moet Varkentje zich melden bij de dierenarts. Het gaat een stuk beter met m’n ventje, maar Demodex is een hardnekkige parasiet. Dit minuscule monstertje leeft in de haarzakjes van bijna alle honden. Normaal gesproken houdt het beestje zich koest. Maar zodra het immuunsysteem van de gastheer verzwakt slaat hij toe. In grote getale rukken hele legertjes kriebelende griezeltjes op en verwoesten de huid van de getroffen hond. Goddank is het niet overdraagbaar op mensen en andere dieren.

IMG_5893OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ysbrandt was na een operatie de klos. Eerst kreeg hij een aantal bacteriële infecties, direct gevolgd door Demodex. Het duurde helaas eventjes voor we erachter kwamen. Mijn hondje heeft van zichzelf al allerlei allergieën. We dachten aanvankelijk, dat het meer van hetzelfde was. Pas toen de plukken haar van zijn lijf vielen en hij in no time half kaal werd ontdekte de dierenarts de kleine boosdoener.

IMG_5896

Het werd erger en erger

 

De laatste weken knapt Ys aardig op. Hij heeft weer energie en loopt als vanouds lekker naast de fiets te rennen. Ook is hij een paar kilo aangekomen, dus niet meer zo mager. En er groeit weer haar op zijn snoet en pootjes. Alleen zijn borst is nog vrij kaal. Daardoor lijkt hij een beetje uit balans, alsof hij op z’n breedst is bij zijn flanken.

IMG_6559IMG_6555 IMG_6554IMG_6558

Bij de dierenarts moeten we eventjes wachten. Mijn viervoetige vriend blijft heel relaxed. Dat heb ik wel anders meegemaakt bij andere dierenartsen! Vaak zat hij bibberend en smakkend pogingen te doen om op mijn schoot te klimmen…..

Als dokter Kermani ons komt halen loopt Ys hem kwispelend tegemoet. ‘Is dat Ysbrandt?’ klinkt het quasi verbaasd. “Ik herken je bijna niet, ouwe jongen!’ Ys laat zich aaien en loopt probleemloos mee de spreekkamer in. Geen getrek en zenuwachtig gesmak. Mijn varkentje is volledig op zijn gemak! Een hele prestatie van deze dierenarts! Zeker gezien de vervelende en pijnlijke onderzoeken, die hij in petto heeft!

IMG_6556IMG_6557IMG_6555IMG_6553

Ik til Ys op de tafel. Hij zit doodstil, terwijl er op drie plekken een stuk huid wordt weggeschrapt. Niet bepaald lekker. Hij laat het toe.

‘Hij is enorm vooruitgegaan’, zegt de dokter, ‘Ik moet echt zoeken om nog beestjes te vinden. Helaas is de behandeling nog lang niet afgelopen. Pas als ik twee keer niets meer vind is hij genezen.’ Dat is balen. De behandeling is afschuwelijk. Elke avond spuit ik een dosis gif in zijn bek. Elke week spons ik hem in met zo’n smerig chemisch goedje, dat we er allebei helemaal akelig van worden. Vooral Ysbrandt. De bijwerkingen zijn neurologisch van aard…..Zwabberend en zwalkend loopt hij dan naast me, terwijl ik net zo lang met hem op stap ga, totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid.

Toch ben ik blij met het resultaat. Soms slaat zo’n behandeling niet aan. Door alle wonden kan de patiënt bloedvergiftiging krijgen. Dan rest er nog maar 1 ding: Afscheid nemen van je hondje…….

IMG_6552

Dokter Kermani en zijn lieve assistente

foto - versie 2

Maar kijk eens, wat een resultaat

Soms ken je iemand al jarenlang. Uit de hondenwandelgangen. Opeens opent hij als een bloem en blijkt een schat aan honing te herbergen!

dromenland, gevleugeld paard

In dromenland

dromenland

Hier woon ik dan

Uitslapen is een hele kunst. En ik ben er goed in. Vandaag laat ik weer een sterk staaltje zien. Pas tegen twaalven gaan mijn ogen open…..

paranormaal, uittreden

Onze geest gaat op reis

Snel trek ik wat kleren aan, giet een kop koffie naar binnen en lijn Varkentje aan. Twintig minuten later ben ik in een park. Er zijn nog meer hondjes. Ysbrandt is in zijn element. Ik ook, want ik ontwaar de knappe Griek met zijn hondje Ajax. De foto’s, die ik ooit van hen nam zijn de hele wereld over gegaan….

paranormaal,

Onlosmakelijk verbonden

Hij is in gesprek met een rasechte Leidenaar. Het blijkt een lesje plat Leids te zijn! Mijn stadsgenoot zegt onuitspreekbare woorden voor, Rrrwwwottuhdam, Schggggschevuniguh. De Griek doet zijn best om hem na te doen en rochelt er op los. Ze hebben de grootste pret! Heks doet er nog een schepje bovenop. Schaterlachend neemt het baasje van Ajax afscheid.

paranormaalparanormaal

paranormale

Sommige mensen hebben een fijner afgestemde ontvanger in hun kop. Vangen meer signalen op, ook uit andere dimensies….
Uit handen valt ook veel af te lezen, Heks kan dat goed als ze teut is…..

Ik ken de Leienaar al jaren. Hij, zijn vrouw en hun twee kleine hondjes hadden ooit een gemeenschappelijke hondenvriendin met Heks, An. Een lokale beroemdheid met haar twee honden, vijf, zes, zeven katten, papegaai en andere huisdieren. Helaas is ze overleden, dit kleine pittige vrouwtje, veel te jong. Ysbrandt heeft nog een hele tijd over het muurtje van haar buitenplaatsje staan gluren als we langs haar huis liepen. Vergeefs wachtend op een snoepje….

images-128 images-131

De man vertelt me hoe ze jarenlang op hun hondjes paste. En dat hij en zijn vrouw daarom een bloemstuk namens de beestjes op haar kist hadden gezet. Met een foto. Hij begint ondeugend te lachen. ‘We hebben ook de as van haar overleden bouvier in de kist gestopt. Stiekem. Gewoon in een zak tussen haar benen!’ Haha. We grijnzen. An kon een schuine grap zeer waarderen….  ‘Dat heeft ze vast heel leuk gevonden’, verzucht Heks.

home_logo_400x480 parabeurs11

holistico

Gouden energie in handen, het lichaam als bloementuin, tantrische liefde gaat niet slechts over seks, je draagt het hele universum in je…….

Est_lista_la_nueva_energ_a_holisticaholistica

Opeens vertelt de man me hoe An ’s nachts bij hen op zolder zit te tikken, terwijl er een onverklaarbare koffielucht in hun huis hangt. Hij haalt de schouders op. ‘Gekkigheid natuurlijk…’ Als hij echter merkt, dat Heks er niet van staat te kijken, volgen de verhalen elkaar op. Deze stoere Leienaar is gewoon supergevoelig! Hij heeft absoluut aanleg voor het paranormale. Helaas is dat niet altijd makkelijk. De beelden, visioenen en dromen, die je krijgt gaan vaak over droevige zaken. Vooral als je nog niet hebt geleerd om je talent te hanteren…..

Het blijkt, dat hij een hele zware periode achter de rug heeft. Werkelijk het ene sterfgeval na het andere. Ziekte, verlies en narigheid. We praten een hele tijd. Wat is het toch bijzonder bedenk ik me als ik bijna anderhalf uur (!) later weer richting huis fiets: Iemand, die je zo vaak hebt gezien zonder echt contact te maken gaat open als een bloem! En blijkt een schat aan honing te herbergen…..

openen als een bloem, schat vanbinnen

Openen als een bloem

Vanmiddag lig ik in de ruststand. Ik ga eindelijk eens dat blog over de Kunstroute in elkaar knutselen. Dat vergt uitzoekwerk en daar moet ik me even toe zetten….

Vanavond ga ik met Frogs naar een optreden van Knarsetand kijken.  Hij speelt in de Melkweg met zijn band. Jarenlang waren dit soort tripjes totaal niet haalbaar voor Heks. Met een beetje beleid lukt het nu wel. Joepie!

fantasie

Weer uit mijn as herrijzen

Ontwaken met een kat op je neus, schrijvende hondenvrouwen en allergietest met kittens…..

honden16

Als ik met mijn hondje wandel kom ik altijd de leukste mensen tegen. Vaak ook met een hond. Zo liep ik vandaag in het van der Werfpark een dame met hond Guus tegen het lijf. Na een uitgebreide uitwisseling over de hondjes volgde al snel een gesprek over ons leven.

honden23honden24

We ontdekten, dat we allebei graag schrijven over onze viervoetige vrienden. Zij heeft jarenlang een column gehad in een dierenblad. Ze schreef vanuit het perspectief van Guus. Zijn belevenissen met loopse teefjes en vooral de idiote reacties van de baasjes… Volgens mij heb ik er jaren geleden een paar gelezen. Heel grappig!

honden28honden22

Plotseling dook een andere hondenschrijfster op. ‘Nei’, zei ze met haar prachtige Duitse accent,’ Iek schrijf niet over honden, maar ja, iek schrijf en heb een hond’. Zij schrijft wel zeven blogs, een hoofdblog en een zestal spin-offs. Prachtige artikelen over kunst onder andere.

honden9honden27

Welnu, wat een mooi treffen toch weer van verwante zielen met hond. Het baasje van Guus heeft me intussen al allemaal mooie foto’s van haar schilderijen, beelden en verhaaltjes gemaild. Prachtige kunst maakt deze dame. Bronzen beelden met Amethyst! Daar houdt dit stenenvrouwtje van. Inspirerend!

honden18honden18honden18

Twee zielsverwanten kwamen hier vanmiddag op kraamvisite: De dochter van Anneke en haar zoon. Ze zitten hevig te dubben of ze een katje gaan adopteren. Zoonlief is allergisch voor katten, maar wel dol op deze beestjes.

Het was dus een test of hij binnen een paar minuten zou gaan proesten en niezen. De ene kat is de andere niet. Allergische mensen houden het altijd opvallend lang uit bij mijn katten. Heks is ook allergisch, volgens de dokterstest. Maar ik heb nooit ergens last van, behalve als ze me krabbelen.

honden20honden20honden20honden20honden20honden20

Uitgebreid knuffelden ze met mijn schatjes. Het ging vooralsnog goed. Ook bij het afscheid geen gesnotter. Spannend, het zou zo leuk zijn…. Het beestje krijgt dan het beste kattenhuis, dat je je maar kunt voorstellen. Met een kattenfluistermoeder, een knuffelzoon  en een heleboel hondjes en kippen. En Hendrik, de haan.

honden14honden25

De kleine hompiedompies hebben er nog geen weet van, maar Pippi ging toch even op onderzoek uit. Alsof ze voelde wat er speelde…. Zacht pruttelend protesteerde ze tegen de gang van zaken en legde snel de kleintjes aan de tiet. ‘Maak je maar geen zorgen hoor’, zei de dochter,’ Ze blijven voorlopig nog hier’.

honden10honden21

Deze mensenpoezenmoeder is ook nog niet zover. Nog lekker een paar weken genieten van kleine monstertjes, die in mijn benen klimmen. Of zoals vanmorgen mijn haren aanvallen. Ik lag nog te slapen en opeens: Attack!!! Daarna was mijn neus aan de beurt, ik opende mijn ogen en Grietje zat me een handbreed van mijn gezicht te observeren. Ze schrok van die grote ogen opeens in dat reuzengezicht. Vervolgens vatte ze moed en sprong boven op mijn neus. Bijzonder wakker worden zo…. 🙂

honden8