Ziek, zwak en misselijk gaat ook vervelen. Ben je er zelf al flauw van: Anderen raken hun aandacht echt in no time kwijt. Tenzij ze zelf iets mankeren. Dan is het andere koek. Helaas is er over ME weinig te melden. Je gaat er niet dood aan en het is onzichtbaar. Zelfs als je als een levend lijk tegen een dijk geplakt in het zonnetje zit te vegeteren, net onder je steen vandaan, is de aandoening niet te traceren. Wel zet mijn kwaal de deur open voor het verhaal van de ander. Een wonderbaarlijk bijverschijnsel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Jezelf aan je haren uit je eigen moeras trekken. Dat is de kunst voor deze amoebe. Een flinke schop onder mijn gammele kont. Niet al te hard natuurlijk, anders vliegt alles uit de kom. Eens goed lachen om mezelf zou ook geen kwaad kunnen. Mezelf eens flink op de korrel nemen is misschien wel een idee! Figuurlijk dan. Niet letterlijk.

De laatste paar dagen krabbel ik langzaam op uit mijn griep-snot-rochelwolk. Ik trek extra veel kleren aan en ga maar weer fietsen met VikThor. Zoals elke dag. Ook ten tijde van die verrekte snotwolken. Ik zoek plekjes uit de wind en in de zon om onder het genot van een kopje thee wat tijd stuk te slaan. Als een reptiel drink ik de zonnestralen in.

Onder mijn kille steen vandaan gekropen.

Op weg naar huis koel ik weer af helaas. Weer binnen achter de geraniums moet ik drie uur in bed opwarmen. Ik kan mezelf niet op temperatuur houden momenteel. Handen en voeten hangen als ijspegels aan mijn looie lijf. Pas als de boel weer doorbloed raakt ga ik eten klaarmaken voor de beestjes.

En voor mezelf. Eenmaal weer warm krijg ik trek. Uitrusten om te kunnen eten. Apart ook. De meeste mensen rusten na het eten uit.

Als ik nog wat puf heb bij thuiskomst neem ik een gloeiend hete douche. Dan warm ik veel sneller op. Maar soms hou ik dan weer geen energie over om de beestjes eten te geven. Krijgen ze pas om middernacht wat te bikken. Schiet ik er zelf helemaal bij in. Keuzes, keuzes……

Dus.

IMG_0294 2

Heks zit in het zonnetje op het dijkje bij het Joppe. VikThor springt sloot in, sloot uit. Hij speelt met alle hondjes, die voorbijkomen. Heks gooit ook af en toe een balletje of een dummy. Maar ik maak ook tekeningetjes op mijn tablet. Heerlijk is het hier. Indian Summer, my favorite!

De opmerking van een vriendin ‘Als je niet ziek was geworden, zou je misschien ook een heel ongelukkig leven hebben….’ spookt weer door mijn hoofd. Alles aan die zin klopt niet. Het is onzin. Ik heb helemaal geen ongelukkig leven. Het is misschien niet het gemakkelijkste en meest glorieuze bestaan, maar ik ken elke dag momenten van puur geluk. En dat heb ik altijd gehad.

Ook als kind was ik kampioen pareltjes waarnemen. De diamantjes zien glinsteren in de shit. Of wat ik aanzag voor diamantjes……

Toegegeven, ik maakte overal een mooi verhaal van, ik zag de shit voor het gemak over het hoofd, maar dat vermogen geluk aan te raken heeft me altijd gered. Mijn grote hart heeft ook mezelf verwarmd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar om mijn leven nu weg te zetten als een volstrekt ongelukkige aangelegenheid, dat gaat me te ver! Alsof geluk een kwestie is van wat je allemaal in de schoot geworpen krijgt! Gelukkig is dat niet zo. Anders kon ik echt wel inpakken met mijn handeltje.

Ik ken mensen, die alles bezitten: Een goede gezondheid, een mooie villa of boerderette, een lieve partner, schatten van kinderen, een geweldige carrière, fantastische ouders, toegewijde familieleden……

En nog is het niet goed! Altijd klagen. Jaloerse opmerkingen richting Heks. Schiet mij maar lek waarom. Oh wacht, iemand zegt het zelfs recht in mijn gezicht. ‘Jij had vroeger al zo’n prachtig figuurtje, daar ben ik altijd jaloers op geweest. Nee, niet jaloers. Nee, nee, uhuhuhhuh…’

En ook: ‘Vrouwen, die hun meisjesfiguur hebben gehouden zijn nooit echt vrouw geworden!’ uit dezelfde mond. Bij wijze van diepe spirituele wijsheid. Ja, echt waar! Zo werd het gebracht.

Leuk om te horen als je kinderwens door allerlei medische ellende net is getorpedeerd. Daar zit je dan echt op te wachten uit de mond van een zelfbenoemde vriendin. Die alles heeft. En altijd zeurt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een ongelukkig leven heeft dus niks te maken met je zegeningen. Want de meest gezegende mensen gunnen een ander het licht in de ogen niet en je kunt me niet wijsmaken dat een gelukkig mens een ander niks gunt.

Een ander alles gunnen. Dat is rijkom. En dat lukt me nog steeds aardig. Op een enkele uitzondering na dan. Heks is niet heilig. Er zijn een paar zielen, die wat mij betreft de Rambam kunnen krijgen. Dat zou eens goed voor hen zijn, een paar maanden de volstrekte vliegende Rambam. Krijgen ze misschien een beetje begrip voor mijn lullige lot.

Ik zit aan een dijkje op een bankje in de namiddagzon. Langzaam warm ik weer een beetje op. ‘Ben jij dat, Heks?’ vraagt een voorbijgangster. Ik kan niet zien wie het is door dat laagstaande zonnetje. ‘Ik herken je niet direct met die zonnebril. Kletsklets, bladiebla,,,’

Het is een lid van mijn koor. Ze zit aan de overkant tussen de sopranen. We kijken altijd recht in elkaars gezicht. ‘Ik ben al een paar weken ziek,’ rasp ik vriendelijk terug, ‘Ik heb ME, dus ik val wel eens een paar maanden weg.’ Ik ben al weken niet op het koor geweest……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt dat de dame tegenover me in gekregen tijd leeft. Jeetje! Dat wist ik helemaal niet! Ze heeft net een fatale ziekte overleefd. Volledig hersteld. Opnieuw gekregen en weer overleeft. Heks krijgt het hele verhaal te horen. Hoe een Chinese kruidenarts haar er steeds weer bovenop hielp!

‘Wat zit ik dan te zeuren,’ schiet het door me heen. Ik ga tenslotte niet direct dood aan mijn kwaal. Ik word dan wel regulier totaal niet behandeld en ook allerlei alternatieve behandelingen helpen me er volstrekt niet bovenop, maar ik blijf wel min of meer vanzelf zo’n beetje in leven. Vegeteren vaak…..

‘Gek toch, gaat het toch direct weer over die ander,’ realiseer ik me ook opeens, ‘Ik heb vertelt dat ik ME heb en hop: De ander doet haar verhaal. Zo gaat het eigenlijk altijd.’ Mijn lijden aan die vage kwaal geeft blijkbaar eenieder het recht zijn eigen medische doopceel te lichten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hoe kwamen we nu op mijn ziekte en gang door de medische molen?’ vraagt mijn gesprekspartner zich ook verbaasd af. Ze is die ME alweer vergeten.

‘Ik moet gaan, mijn man heeft het eten klaar. Ik zing nog in een ander koor. Daar ga ik straks heen. En ik tennis. En ik wandel veel……’ straalt mijn koorgenoot,  ‘ja, in mijn medisch dossier staat bovenaan: Medisch wondertje!’

Geweldig natuurlijk. Genezen is een wonder. Geen kwestie van je best doen of willen. Zoals hordes gezonde mensen oordelen. Genade is het. Een godsgeschenk!

Heks wil ook een wondertje. Medisch wil maar niet lukken, dan maar iets anders.

Ik koop een staatslot. ‘Laat ik die prijs winnen van 10.000 euro per maand, Godin. Dat zou enorm schelen. Ben ik van allerlei hopeloos gedoe af. Eindelijk verlost van een zekere narcist. Kan ik mezelf ergens grondig laten behandelen. Huur ik iemand in m mijn huis op te ruimen. Koop ik een nieuwe bank. Een chaise longue. Ga ik een maandje naar Plum, om nieuwe energie op te doen….’

Vrijdagavond bel ik in een opwelling een Plumfamilielid in Frankrijk. Ze woont in de Pyreneeën. We kletsen bijna een uur. Het is zo heerlijk om elkaar te horen. Ik ben echt teveel alleen.

IMG_0293 3

 

 

 

 

 

Heks lacht zich een ongeluk om andermans ellende als ze de documentaire ‘He lied about everything’ bekijkt. Hoe is het mogelijk? Niet alleen dat iemand zo liegt, maar ook dat je het allemaal gelooft? En niet alleen jij, maar de halve wereld. Dat kan alleen maar het werk zijn van een doorgewinterde narcist, aldus Heks.

Afgelopen zondag kijk ik naar ‘He lied about everything’. Een documentaire van NBC-journaliste Benita Alexander over  Paolo Macchiarini: Een prototype narcist en dan aan de psychopatische kant van dit hopeloze spectrum. Zodra ik de titel voorbij zie komen weet ik al hoe laat het is. Iemand die liegt dat het gedrukt staat? Vast weer zo’n pis-narcist.

En inderdaad. Maar heel lang heeft niemand het in de gaten. De man doet de raarste dingen en komt ermee weg. Ongelofelijk als je er aan de buitenkant tegenaan kijkt. Toch gebeurt het regelmatig. Kijk naar de president van de VS. ook zo’n onwaarschijnlijk verhaal. Heks wacht op de dag dat het deksel van zijn beerput wordt gelicht.

Want ooit gebeurt dat. Waarheid komt altijd bovendrijven. Stomweg omdat het lichter is dan leugen. In alle opzichten.

Benita is een leuk wijf met een goeie baan. Slim, bijdehand met een warm hart. Een uitgelezen hapje voor een beetje narcist. Een echte uitdaging om klein te krijgen. Een behoorlijke kluif om kapot te maken. En als je zo’n slimme journaliste om de tuin leidt ben je echt goed bezig. Als zijnde pis-narcist.

En dat is de man. Of hij nu lacht of niet, zijn gezicht heeft die typerende uitdrukkingsloze narcistenmimiek. Lege ogen. Zij lach bereikt die uitgebluste gaten nooit. Maar dat valt totaal niet op als iemand precies zegt wat je wilt horen. Ook werkte het in Benita’s geval mee, dat de man een gerespecteerd chirurg was. Een soort medische popster.

Hij werkte ook nog eens voor het instituut, dat Nobelprijzen vergeeft. Een prestigieus baantje. De kruiwagen , die hem daar binnen reed sleept hij later mee in zijn val. Want de man valt uiteindelijk. Als blijkt dat hij talloze mensen een plastic luchtpijp heeft gegeven, zonder op een varken te testen of dat nu wel zo’n goed idee is. Zonder het überhaupt te testen……..

Nou ja, als je de bellenblaastest niet meerekent.

Dit is de enige manier waarop hij de buisjes heeft getest……

De luchtpijp bekleedt hij aan de buitenkant met stamcellen van de patiënt zelf. Apart. Denkt hij nu echt dat die cellen een nieuw luchtpijpje gaan vormen? Hij beweert van wel. Vanuit de regeneratieve geneeskunde. Dat luchtpijpje is een kunststukje. Een wonder der techniek.

En wie schetst onze verbazing? De medische wereld, die MEpatiënten decennia lang zonder meer voor gek verklaart, omdat ze niet kunnen ontdekken wat het nu eigenlijk is, gaat hierin mee! Ze vonden het een geniaal idee!  Ze geloven de onzin, die hij hierover in diverse publicaties verkoopt. De sukkels!

Alle patiënten overlijden in no time op afschuwelijke wijze, behalve degene die het onding eruit heeft laten halen. Dan maar geen luchtpijp. Liever zonder pijp dan de pijp uit.

De man wordt dan toch opgepakt en er volgt een onderzoek. En wie schetst alweer onze verbazing? Hij wordt vrijgesproken! Huh? daar zit vast een flinke medische adder onder het gras. Pharmaceutische belangen bijvoorbeeld. Ik roep maar iets. Misschien heeft een groot concern geïnvesteerd in die plastic buizen en willen ze hun naam beschermen.

De man mag dus nog steeds zijn beroep uitoefenen hier in Europa. Te gek voor woorden natuurlijk.

Dit alles is uitermate tragisch. Toch heb ik me suf gelachen om de documentaire. Het grootste gedeelte gaat over de romance van Benita en Paolo en dat is echt om je te bescheuren. Nu heeft Heks ook relaties achter de rug, waarbij ik ongelofelijk in het ootje ben genomen. En ik heb ook dingen geloofd tegen beter weten in. Dit verhaal slaat echter alles…..

Paolo scheidt na dertig jaar van zijn Italiaanse vrouw en doet Benita een aanzoek. Zij gaat direct aan het plannen. Koopt een peperdure trouwjurk, maar hij is niet goed genoeg. Er moet een hele exclusieve jurk komen, want Paolo heeft Bill Clinton en Obama uitgenodigd. Ook heeft hij geregeld, dat de paus hen gaat trouwen……

Hahaha.

Hij is namelijk de lijfarts van deze mensen. En tevens hun beste vriend. En de paus wil hen dolgraag trouwen om een voorbeeld te stellen aan de wereld: Gescheiden mensen mogen gewoon weer gaan trouwen in de kuttelieke kerk!

Hahahahaha….

Naast de trouwjurk moet er nog een dansjurk en een avondjurk komen. Allemaal uitermate duur en lelijk. Ook laat Benita voor 10.000 dollar uitnodigingen drukken. Een godsvermogen. Maar ja, als je de president en de paus uitnodigt kun je natuurlijk niet met een kleuterkaartje aankomen. Aldus Benita.

Op een gegeven moment begint Benita de boel te wantrouwen. De paus blijkt op de dag van haar huwelijk in Zuid Afrika te zitten. ‘Ja, hij is onder druk gezet door de vorige paus, die wil dit absoluut niet hebben…….’ lult Paolo zich eruit. Maar Benita is dan al uitgebreid onderzoek aan het doen naar zijn reilen en zeilen. Ze neemt een privé detective in de arm.

Het hele huwelijksfeest blijkt een farce. De aanstaande echtgenoot heeft nergens een zaal of kerk of gemeentehuis besproken. Hij beweert van wel, maar het is niet zo. Ook is hij niet gescheiden van zijn Italiaanse vrouw. Wel woont hij samen met een andere vrouw in Spanje. Met haar heeft hij een paar kinderen.

En als klap op de vuurpijl blijkt Benita niet het enige liefje te zijn van deze megalomane gek. In elke stad heeft hij wel een andere schat. Het is me wat.

Heks zit intussen te schuddebuiken om Benita’s ellende. Het is ook zo grotesk. En toch is het niet ondenkbaar dat jij of ik hier ook zouden instinken. Sterker nog: De halve wereld is in zijn leugens getrapt. En nog steeds zijn er lieden, die deze moordenaar de hand boven het hoofd houden.

Want ja: De man is een eersteklas moordenaar. Hij heeft willens en wetens mensen ondeugdelijk materiaal door de strot geduwd. Nou ja, beter gezegd: In de strot. En dat kwam hen na enige tijd diezelfde strot uit.

Een wonderlijke geschiedenis. Maar bepaald niet uitzonderlijk. De wereld is bevolkt met narcistische idioten en gekken en gek genoeg lijken die vaak aan het langste end te trekken. En ook dat is prima te verklaren: Als je verspeend bent van iedere vorm van compassie, Paolo interesseert het bijvoorbeeld geen zak dat zijn patiënten bij bosjes het leven laten, dan heb je weinig last van hetgeen je aanricht.

Ik persoonlijk denk zelfs dat die Paolo zich een ongeluk heeft gelachen om zijn vermeende aanstaande huwelijk. Hij wilde wel eens zien hoe ver hij kon gaan bij die Benita, voordat ze argwaan zou krijgen. Het is in geen geval zijn bedoeling geweest om echt met haar te trouwen…..

Toen ze de man leerde kennen had ze het behoorlijk moeilijk. De vader van haar dochter lag op sterven. Haar ex dus. Met wie ze een goede band had.

En dat is wat er vaak gebeurt met narcisten. Je hebt het moeilijk in je leven en ze staan je aan alle kanten bij. Eventjes. Voor de vorm. Om je binnen te harken. Daarna is het afgelopen met dit soort acties. Dat je het maar weet.

Een ander interessant gegeven is dat narcisten zichzelf wel heel zielig kunnen vinden. Zodra er ook maar het minsten zuchtje tegenwind in hun leugenachtige smoel blaast jammeren ze als een klein kind. En dat zijn het ook. Vervelende verwende kleine kinderen. Gevaarlijk gemene uit de kluiten gewassen kutkinderen.

Helaas volwassen. Anders konden we ze lekker opsluiten in een kindertehuis. Zo eentje waar je spinnenkoppen te eten krijgt. En gemalen glas!

 

 

 

 

Houdt rekening met Heks. Geen gluten, soja, lactose of spinazie. Het is een hopeloos dieet, ik weet het. Maar er zijn genoeg dingen die dit heksje wel kan eten! Haal dat in huis!

images-549 images-550 images-551

Vanavond eet Heks met vriendinnen. Hartstikke gezellig natuurlijk. Iedereen neemt iets mee. Ik sta vanmiddag ter voorbereiding met mijn halvezolige lijf me uit te sloven in de keuken op een toetje. Daarna kruip ik een uurtje in bed. Het moet uit mijn tenen komen vandaag….

images-553 images-554images-552

Als ik arriveer blijk ik bij de eersten te horen. We wachten onder het genot van een glaasje wijn op de rest. Als iedereen er is inventariseren we de meegebrachte gaven. ‘Er zit tarwe en melk in mijn gehaktbrood’, zegt de eerste. ‘Ja, er zit kaas in de salade’, zegt de volgende. In de andere salade zit ook kaas. Bij de soep hoort heerlijk glutenrijk brood….

Kortom, je hoort het al, Heks eet soep en dat is dat. Wel twee verschillende soepjes en hele lekkere brouwseltjes. Met liefde bereid, helemaal binnen mijn rare dieet. Maar toch heb ik intussen een nijdige bal in mijn buik.

images-555 images-556 images-557Unknown-153Unknown-154 images-566 images-567 images-568 images-569 images-565

‘Is het nu zo moeilijk?’, pruttel ik vanbinnen. Heks houdt altijd met iedereen rekening, dus dit is bijna onbegrijpelijk voor mij. Na het tweede soepje houd ik het voor gezien. Ik ben doodmoe en voel me beroerd. Het innerlijk gepruttel helpt ook niet mee. Mijn toetje laat ik achter en ik ga lekker naar huis.

Daar wachten allemaal hongerige beesten. Die zijn wel blij, dat ik bijtijds weer thuis ben. Ik had met al dat gehaast even geen tijd voor het vullen van acht etensbakjes. Over ‘rekening houden met’ gesproken…..

images-558images-560images-559

Narrig zit ik daarna achter mijn computer. Verbaasd ook wel over mijn plotselinge actie. de maat was opeens vol. Wat is er toch allemaal aan de hand?

‘Houdt rekening met Heks’ is toch wel het thema van de week. Van het jaar misschien wel. Vandaag lukt het me niet om mijn schouders op te halen en me te realiseren, dat mensen het zonder nadenken doen. Dat geen rekening met je houden. Het is niet persoonlijk, ik weet het wel. Meestal gaat het volstrekt perongeluk, zoals vanavond. En soms is het volstrekt opportunistisch gedrag. Ook nog. Je komt ermee weg, dus waarom niet?

Maar vandaag heb ik er de balen van en kan ik me er niet tegen verweren. En dat komt weer door andere zaken, waarin geen rekening wordt gehouden met deze heks. Een stapeleffect.

images-561 images-562 images-563 images-564

Dus lieve mensen: Als je van mij houdt: Houdt rekening met Heks! Haal dingen in huis, die ze kan eten. Kook binnen haar dieet. Of laat de verboden ingrediënten weg uit een gerecht. Geef die uitgeklede versie apart.  In een bakje of schaaltje. Of nog beter: Biedt iets vergelijkbaars aan zonder lactose, soja, gluten of spinazie. Supersimpel. Maar het maakt mij heel gelukkig……

Later bedenk ik me, dat er twee mensen wel helemaal hun gloeiende best hebben gedaan om binnen dat hopeloze dieet van mij te koken. Van de vijf. Een troostende gedachte. En dan ikzelf er nog bij… Je zou dus ook kunnen zeggen, dat het glas halfvol is…… Bijna halfvol, het gaat de goede kant op.

bestellingEetsmakelijk 2images

FERGUUT DE ENORME ZWARTE BOERENRIDDERKAT VERBLIJFT IN RIDDERZAAL IN DIERENTEHUIS HOORN

vol verwachting klopt mijn hart

Aankomst in het asiel van Hoorn

Aan het eind van de ochtend meld ik me bij Steenvrouw. Vandaag gaan we Ferguut halen!!!! Ik typ het adres in mijn TomTom en we gaan op pad. Onderweg verbazen we ons over de enorme afstand, die kattenridder Ferguut heeft afgelegd. En ik vertel Steenvrouw het verhaal van ridder Ferguut van de ronde tafel. Hoe hij als telg van de lage adel het land aan het bewerken was, toen hij in de verte koning Arthur en zijn gevolg voorbij zag denderen. Blinkende schilden en prachtige paarden. En het magische zwaard Excalibur.

ofwel met tekening versierde hoofdletter

Ferguut, gehistorieerde initiaal.

Ferguut had ter plekke zijn roeping gevonden en ging op zijn schilleboerenknollepaard achter dit rondtrekkende circus aan. Eenmaal aan het Hof gekomen, trof hij de koning en zijn gevolg aan de ronde tafel. Hij werd flink uitgelachen om zijn ambities, maar uiteindelijk kreeg iemand medelijden met de ongelikte pummel. Hij kreeg een opdracht. Het doden van de Zwarte Ridder.

superleuk boek, een aanrader

Superleuk boek, een aanrader

Bij zijn eerste overnachting op een kasteel onderweg kwam hij een schone jonkvrouw tegen, Galiëne, waar hij uiterst lomp tegen was. Uit onbekendheid met de hoofse liefde. En ook begreep hij geen goeie hint. Ze probeerde hem in bed te lokken….Maar ja, zijn hoofd stond naar afgronden overbruggen en zwarte ridders verslaan.

dapper en moedig

Op zijn schilleboerenknollepaard

Gelukkig maakte hij het later goed met nog een queeste: Het vinden van het Witte Schild. Zo hield hij er ook uiteindelijk ook nog een relatie aan over. Maar bovenal had hij zijn doel bereikt. Hij werd een ridder van de ronde tafel en koning van een groot land.

Ik heb die tafel wel eens bij toeval gezien, toen ik door het zuiden van Groot-Brittannië aan het liften was. Ik kreeg een hele leuke lift van een vrouw. We raakten aan de praat over deze verhalen en ze nam me spontaan mee naar een stokoude kathedraal. Daar hing een enorme houten schijf aan de muur: De Ronde Tafel….

behoorlijk groot

De ronde tafel

het wordt nu echt spannend!!!!!

HIJ ZIT IN DE VLEUGEL AAN DE ANDERE KANT VAN HET COMPLEX

Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat mijn Ferguut op queeste is gegaan. Hij is zelf  tevens een Zwarte Ridder, hetgeen de opdracht er niet bepaald gemakkelijker op heeft gemaakt. Want jezelf verslaan vereist sublieme gevechtstechnieken. Deze Galiëneheks is maar wat blij, dat zijn tocht voorbij is. Ik kan niet wachten, tot ik hem weer in mijn armen sluit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het asiel worden we door een alleraardigste dame te woord gestaan.  Ook zij zijn blij, dat de baas gevonden is van deze zwarte schat. Het was zonder chip nooit gelukt. Ga maar eens een totaal zwarte kat beschrijven op een zoeksite. Onmogelijk. En ook: Door de enorme afstand, die hij heeft afgelegd, had geen sterveling in West Friesland de associatie gelegd met een vermiste kat uit Leiden……. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ferguut zit in een gebouwtje aan de andere kant van het terrein; “De Ridderzaal”. Huh? Ja, echt waar. Geschonken door de familie Ridder aan dit opvanghuis voor zwervers. Hoe is het mogelijk? Opnieuw een wonder…. Daar zit mijn schat, in een ruim en schoon hok. Met kattengrit aan zijn neusje. Natuurlijk is hij heel blij om me te zien. Zachtjes kroel ik in zijn nek en laat hem rustig snuffelen. De vrouw geeft me alle tijd. Steenvrouw maakt foto’s. Als hij lekker gaat snorren, til ik hem op. Eindelijk heb ik zijn lekkere katerkop weer tegen mijn wang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buiten ga ik nog even voor het bordje Ridderzaal poseren. We nemen afscheid van de vrouw na vele woorden van dank. Wat fijn, dat ze zo goed voor hem hebben gezorgd. Hij ziet er overigens fantastisch uit. Hij lijkt wel twee kilo zwaarder, allemaal spieren. Zijn vacht glanst. Hij doet het goed op een dieet van veldmuizen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto zit Ysbrandt geduldig te wachten op zijn grote zwarte vriend. In het verleden liep Ferguut altijd ’s avonds mee met de laatste uitlaatronde. Enthousiast besnuffelt hij de mand met kat en later thuis lebbert hij zijn katervriend nog even lekker af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De terugweg gaat drie keer zo snel en voor ik het weet zit ik met de zwarte panter in mijn bed. Hij installeert zich op z’n favoriete kussen en wast zich eens grondig. Dan eet hij een enorme bak met brokjes. De rest van de middag en avond ligt hij lekker naast me te snorren. En af en toe geeft hij een klein mauwtje. Soms droomt hij en schrikt wakker. Dan komt hij een knuffel halen en wast zich nog maar eens een keertje.

Wat gaat er in dat koppie om? Wat heeft hij allemaal beleefd? Is hij in een vrachtwagen beland? Of heeft hij het hele traject lopend afgelegd? Waar heeft hij rondgehangen, wie heeft hem eten gegeven? Hij heeft in een dierenambulance gereden. Is gevonden bij een tuinder. Veel meer weet ik niet.

Frogs heeft het hondje meegenomen, dus ik heb alle tijd met de verloren zoon. Morgen wordt de vette vis geslacht…..

Morgen gaan ook de balletjes van ThayThay eraf. Anders gaat het nooit lukken om Ferguut weer in dit kattenhuishouden te integreren. Snuitje is blij en Pippi ook. Leonora heeft het al nooit zo op haar halfbroer. En Aafje en ThayThay waren nog peutertjes, toen hij vertrok.

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Ook ga ik de heren tryptofaan door hun voer geven voorlopig. Dat schijnt in zulke situaties heel goed te helpen om de vijandelijkheden te bedaren.Vannacht houdt ik hem apart van de rest. Behalve zijn geliefde Snuitje natuurlijk. Zij heeft hem echt gemist. Vooral nu ThayThay zo pubert en haar vanuit alle hoeken en gaten bespringt. Uit klierigheid. Ferguut zal haar wel verdedigen. Hij is zeker twee keer zo zwaar als Thay. En streetwise. ThayThay  begon helemaal te loeien van frustratie, toen hij hem in het oog kreeg.

De heks is de komende tijd wel zoet met haar kattenhuishouden. Maar ook heel gelukkig, dat alle beestjes weer veilig thuis zijn. Eindelijk. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA