Ziek, zwak en misselijk gaat ook vervelen. Ben je er zelf al flauw van: Anderen raken hun aandacht echt in no time kwijt. Tenzij ze zelf iets mankeren. Dan is het andere koek. Helaas is er over ME weinig te melden. Je gaat er niet dood aan en het is onzichtbaar. Zelfs als je als een levend lijk tegen een dijk geplakt in het zonnetje zit te vegeteren, net onder je steen vandaan, is de aandoening niet te traceren. Wel zet mijn kwaal de deur open voor het verhaal van de ander. Een wonderbaarlijk bijverschijnsel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Jezelf aan je haren uit je eigen moeras trekken. Dat is de kunst voor deze amoebe. Een flinke schop onder mijn gammele kont. Niet al te hard natuurlijk, anders vliegt alles uit de kom. Eens goed lachen om mezelf zou ook geen kwaad kunnen. Mezelf eens flink op de korrel nemen is misschien wel een idee! Figuurlijk dan. Niet letterlijk.

De laatste paar dagen krabbel ik langzaam op uit mijn griep-snot-rochelwolk. Ik trek extra veel kleren aan en ga maar weer fietsen met VikThor. Zoals elke dag. Ook ten tijde van die verrekte snotwolken. Ik zoek plekjes uit de wind en in de zon om onder het genot van een kopje thee wat tijd stuk te slaan. Als een reptiel drink ik de zonnestralen in.

Onder mijn kille steen vandaan gekropen.

Op weg naar huis koel ik weer af helaas. Weer binnen achter de geraniums moet ik drie uur in bed opwarmen. Ik kan mezelf niet op temperatuur houden momenteel. Handen en voeten hangen als ijspegels aan mijn looie lijf. Pas als de boel weer doorbloed raakt ga ik eten klaarmaken voor de beestjes.

En voor mezelf. Eenmaal weer warm krijg ik trek. Uitrusten om te kunnen eten. Apart ook. De meeste mensen rusten na het eten uit.

Als ik nog wat puf heb bij thuiskomst neem ik een gloeiend hete douche. Dan warm ik veel sneller op. Maar soms hou ik dan weer geen energie over om de beestjes eten te geven. Krijgen ze pas om middernacht wat te bikken. Schiet ik er zelf helemaal bij in. Keuzes, keuzes……

Dus.

IMG_0294 2

Heks zit in het zonnetje op het dijkje bij het Joppe. VikThor springt sloot in, sloot uit. Hij speelt met alle hondjes, die voorbijkomen. Heks gooit ook af en toe een balletje of een dummy. Maar ik maak ook tekeningetjes op mijn tablet. Heerlijk is het hier. Indian Summer, my favorite!

De opmerking van een vriendin ‘Als je niet ziek was geworden, zou je misschien ook een heel ongelukkig leven hebben….’ spookt weer door mijn hoofd. Alles aan die zin klopt niet. Het is onzin. Ik heb helemaal geen ongelukkig leven. Het is misschien niet het gemakkelijkste en meest glorieuze bestaan, maar ik ken elke dag momenten van puur geluk. En dat heb ik altijd gehad.

Ook als kind was ik kampioen pareltjes waarnemen. De diamantjes zien glinsteren in de shit. Of wat ik aanzag voor diamantjes……

Toegegeven, ik maakte overal een mooi verhaal van, ik zag de shit voor het gemak over het hoofd, maar dat vermogen geluk aan te raken heeft me altijd gered. Mijn grote hart heeft ook mezelf verwarmd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar om mijn leven nu weg te zetten als een volstrekt ongelukkige aangelegenheid, dat gaat me te ver! Alsof geluk een kwestie is van wat je allemaal in de schoot geworpen krijgt! Gelukkig is dat niet zo. Anders kon ik echt wel inpakken met mijn handeltje.

Ik ken mensen, die alles bezitten: Een goede gezondheid, een mooie villa of boerderette, een lieve partner, schatten van kinderen, een geweldige carrière, fantastische ouders, toegewijde familieleden……

En nog is het niet goed! Altijd klagen. Jaloerse opmerkingen richting Heks. Schiet mij maar lek waarom. Oh wacht, iemand zegt het zelfs recht in mijn gezicht. ‘Jij had vroeger al zo’n prachtig figuurtje, daar ben ik altijd jaloers op geweest. Nee, niet jaloers. Nee, nee, uhuhuhhuh…’

En ook: ‘Vrouwen, die hun meisjesfiguur hebben gehouden zijn nooit echt vrouw geworden!’ uit dezelfde mond. Bij wijze van diepe spirituele wijsheid. Ja, echt waar! Zo werd het gebracht.

Leuk om te horen als je kinderwens door allerlei medische ellende net is getorpedeerd. Daar zit je dan echt op te wachten uit de mond van een zelfbenoemde vriendin. Die alles heeft. En altijd zeurt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een ongelukkig leven heeft dus niks te maken met je zegeningen. Want de meest gezegende mensen gunnen een ander het licht in de ogen niet en je kunt me niet wijsmaken dat een gelukkig mens een ander niks gunt.

Een ander alles gunnen. Dat is rijkom. En dat lukt me nog steeds aardig. Op een enkele uitzondering na dan. Heks is niet heilig. Er zijn een paar zielen, die wat mij betreft de Rambam kunnen krijgen. Dat zou eens goed voor hen zijn, een paar maanden de volstrekte vliegende Rambam. Krijgen ze misschien een beetje begrip voor mijn lullige lot.

Ik zit aan een dijkje op een bankje in de namiddagzon. Langzaam warm ik weer een beetje op. ‘Ben jij dat, Heks?’ vraagt een voorbijgangster. Ik kan niet zien wie het is door dat laagstaande zonnetje. ‘Ik herken je niet direct met die zonnebril. Kletsklets, bladiebla,,,’

Het is een lid van mijn koor. Ze zit aan de overkant tussen de sopranen. We kijken altijd recht in elkaars gezicht. ‘Ik ben al een paar weken ziek,’ rasp ik vriendelijk terug, ‘Ik heb ME, dus ik val wel eens een paar maanden weg.’ Ik ben al weken niet op het koor geweest……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt dat de dame tegenover me in gekregen tijd leeft. Jeetje! Dat wist ik helemaal niet! Ze heeft net een fatale ziekte overleefd. Volledig hersteld. Opnieuw gekregen en weer overleeft. Heks krijgt het hele verhaal te horen. Hoe een Chinese kruidenarts haar er steeds weer bovenop hielp!

‘Wat zit ik dan te zeuren,’ schiet het door me heen. Ik ga tenslotte niet direct dood aan mijn kwaal. Ik word dan wel regulier totaal niet behandeld en ook allerlei alternatieve behandelingen helpen me er volstrekt niet bovenop, maar ik blijf wel min of meer vanzelf zo’n beetje in leven. Vegeteren vaak…..

‘Gek toch, gaat het toch direct weer over die ander,’ realiseer ik me ook opeens, ‘Ik heb vertelt dat ik ME heb en hop: De ander doet haar verhaal. Zo gaat het eigenlijk altijd.’ Mijn lijden aan die vage kwaal geeft blijkbaar eenieder het recht zijn eigen medische doopceel te lichten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hoe kwamen we nu op mijn ziekte en gang door de medische molen?’ vraagt mijn gesprekspartner zich ook verbaasd af. Ze is die ME alweer vergeten.

‘Ik moet gaan, mijn man heeft het eten klaar. Ik zing nog in een ander koor. Daar ga ik straks heen. En ik tennis. En ik wandel veel……’ straalt mijn koorgenoot,  ‘ja, in mijn medisch dossier staat bovenaan: Medisch wondertje!’

Geweldig natuurlijk. Genezen is een wonder. Geen kwestie van je best doen of willen. Zoals hordes gezonde mensen oordelen. Genade is het. Een godsgeschenk!

Heks wil ook een wondertje. Medisch wil maar niet lukken, dan maar iets anders.

Ik koop een staatslot. ‘Laat ik die prijs winnen van 10.000 euro per maand, Godin. Dat zou enorm schelen. Ben ik van allerlei hopeloos gedoe af. Eindelijk verlost van een zekere narcist. Kan ik mezelf ergens grondig laten behandelen. Huur ik iemand in m mijn huis op te ruimen. Koop ik een nieuwe bank. Een chaise longue. Ga ik een maandje naar Plum, om nieuwe energie op te doen….’

Vrijdagavond bel ik in een opwelling een Plumfamilielid in Frankrijk. Ze woont in de Pyreneeën. We kletsen bijna een uur. Het is zo heerlijk om elkaar te horen. Ik ben echt teveel alleen.

IMG_0293 3

 

 

 

 

 

Heks bouwt een luchtkasteel. Onder water! Hier zetelt mijn alter ego. Amoebe, die freule……

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Zeer luchtig kasteel

Tijdens mijn creatieve vakantie in Drenthe ga ik een dagje knutselen. Eén van de docenten geeft les in luchtkastelen bouwen en dat spreekt me wel aan. Heks is dol op fröbelen. Het is zelfs enige jaren mijn beroep geweest!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunstBUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Mijn denkende handen glijden graag door bergen materiaal. Mijn gekke geest bijt zich bij voorkeur vast in een op te lossen probleem. Geloof me: De mooiste dingen komen tot stand als er van alles mis gaat. Althans in mijn geval…… Maar ik scoor bij de gemiddelde intelligentietest dan ook extreem hoog met mijn probleemoplossend vermogen. Abnormaal volgens de experts. Buitengewoon zelfs…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Onze juf. Zij was de drijvende kracht achter het project Microben!

Die dag kan ik mijn hart ophalen. Er is materiaal in overvloed. Ik weet de hand te leggen op een nietmachine en een oude fietsband. Enthousiast verf ik karton en papier in allerlei tinten groenblauw. Ik kneed en knijp met handen vol verf en ecoline. Lekker hoor. Ik houd er een paar blauwe handen aan over. Ecoline laat zich slecht verwijderen. Het moet min of meer uitgroeien…….

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Mijn luchtkasteel ontwikkelt zich tot waterkasteel. Een luchtspiegeling waar amoebe woont. Mijn alter ego: Amoebe, die freule, gravin van Moddersloot, bouwt waterkastelen, is in haar kleinheid groot!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Als ik ’s middags probeer alles in elkaar te zetten stuit ik op een enorm probleem. Het karton wil niet drogen. Het is een regenachtige dag. De luchtvochtigheid is ongekend hoog. Het karton valt in mijn handen uit elkaar. Het effect is op zich heel geinig: Er ontstaan prachtige trappen in mijn kasteel. Eindeloos kun je klimmen en dalen. Maar het bouwsel is uiterst slap en futloos…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

De buitenband brengt uitkomst. Ik verdraai em tot een achtvorm en prop de vorm in het kasteel. Oh wonder! Er ontstaat een fantastische glijbaan door het hele pand!

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Met blauwe handen en helemaal kapot zit ik na gedane arbeid voor mijn tent. Ik kook een maaltje en kieskauw het naar binnen. Ik ben gewoon te moe om te eten. Mijn armen, handen, nek en rug zijn een spergebied van musculaire vijandelijkheden. Ik gooi pijnstillers, een paar glazen wijn en wat medicinale Cannabis naar binnen. Het maakt weinig verschil. Ik ga eventjes liggen…..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Midden in de nacht word ik pas wakker. Met mijn kleren nog aan. Ik heb alle avondvoorstellingen gemist en ook het kampvuur is weer aan mijn neus voorbij gegaan. Maar ik ben wel een klein beetje uitgerust. Morgen maar een dagje rustig aan. Eventjes niet teveel bewegen……..

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunstBUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst BUITENKUNST, Drenthe, luchtkastelen, knutselen, vakantie, kunst

Heks is gaar. Kip ook, gelukkig niet melig!! Hongerige eend houdt niet van kip. Liever water en brood. Wordt ie lekker geil van…. Het is me er eentje!

eend in gras mannetje mannetjeseend eend kijkt je aan, hallo

Hallo, hallo, eend hier. Snatersnater. Ik woon in de Grote Vijver in Het Leidse Hout. Samen met vele andere vreemde vogels. Best relaxed hoor, alleen in het voorjaar is het een gekkenhuis. Dan stikt het hier van het nakroost. Begrijp me niet verkeerd, ik doe graag mee aan de voorbereidingen, met bijzonder veel plezier zelfs….. Maar dat gepiep en gespatter van al dat grut hoeft voor mij niet.

Een gast, waar je een beetje mee moet uitkijken is Zwaan. Je kan wel met hem lachen, maar je moet hem niet tegen je krijgen. Een oplawaai van zijn vlerken maakt je vleugellam waar je bij staat…. Maar hij houdt wel lekker die klierige meerkoetjes op afstand.

vijver met zwaan en meerkoeten met jong interactiekind voert eendjes en makt ze aan het schrikkenjachthond op bospad

Vandaag waren er mensenkinderen met brood. Joepie, lekker. In no time zitten we allemaal in de goede hoek van de vijver. We spatteren elkaar om de oren, waarbij Zwaan natuurlijk weer zwaar in het voordeel is. Ik ben gelukkig veel sneller.

Brood is voor ons echt junkfood trouwens. We worden er dik en geil van. Onze sexuele cyclus raakt in de war en wij echte manneneenden bestijgen onze vrouwtjes nu het hele jaar door. Soms met verdrinking van de dame in kwestie tot gevolg. Vanwege ons overgewicht natuurlijk……

Stomme hond was er ook weer bij, moest zich natuurlijk even laten gelden. Vervelend blafbeest. Snork.

kind voert eendjes, interactiegroene beuk loopt uit

groene beuk loopt uitkind voert eendjes en maakt ze aan het schrikken

Die kinderen kunnen er ook wat van; plagen. Eerst geven ze je een lekkere boterham en vervolgens rennen ze zwaaiend met hun rare stakerige vleugels achter je aan. Gelukkig kunnen ze niet zwemmen en van vliegen bakken ze ook niet veel. Snerk.

meerkoet echtpaar met jong zwaan zwaan en eendgroene berk loopt uit, verlies bruin hulsje

Ach, wat een lekker suf leventje hebben we hier in onze biotoop. Om de hoek woont een amoebe, die maakt nog minder mee….. Hoewel ze vanavond bij vrienden heeft gegeten.

Een onverwacht genoegen. True belde vanmiddag en een paar uur later schoof heks aan tafel in heerlijk gezelschap. Het werd een bijzondere avond met prachtige gesprekken. En heerlijke kip, alles binnen dat hopeloze dieet van mij.

Hoera voor True!

berkenblad komt uit de vouw

Hallo, hallo, kip hier. Ik lig in een Römertopf met aardappelen en worteltjes. Ik ben nogal gaar.

Gaar is heks ook, En licht melig. Ach ja, vandaag ben ik me er eendje……

kip in  Römertopf

Succes, roem en gekke praatjes: Justin Bieber, Jensen en Peter Jan Rens weten er alles van. Gunnen als pleister op de wonde van het afgescheiden zelf….

Justin Bieber

Voor de Beliebers hier…..

Vandaag Indiaas gezongen! Dat betekende heel vroeg op. Versliep ik me ook nog na dat slaperige weekend! Tijdens de ochtendrituelen bromde de TV op de achtergrond het laatste ‘nieuws’ in een ontbijtprogramma.

Justin Bieber en het Anne Frankhuis. Hij liet daar een wonderlijk misplaatst berichtje achter, waaruit blijkt hoezeer deze succesvolle jongeman het spoor af en toe bijster is. Hele wereld valt over hem heen.

Justin Bieber

Wat is dat toch met die grote witte onderbroeken van die jongen?

Vanavond zag ik iets wat moet doorgaan voor een interview met Meneer Kaktus. Ofwel Jensen zat Peter Jan Rens te jennen met zijn nieuwe zeer jeugdige liefde en het jarenlang uitblijven van succes.

Rens probeerde toch gebruik van alle aandacht te maken en lanceerde energiek allerlei nieuwe ideeën. Gegarandeerde kijkcijferkanonnen…. Direct getorpedeerd door zijn lepe logge tegenstander. Tenenkrommend.

meneer Kaktus

Meneer Kaktus

Toch boeit het me om te zien, wat succes met de mensheid doet. Als falende amoebe heb ik natuurlijk een onbevangen blik. Die wordt niet gehinderd door enige vorm van welslagen waar dan ook in….

Wanneer mensen worden geïnterviewd die iets hebben gewonnen, gepresteerd of anderszins succesvol zijn, zeggen ze vaak, zo niet altijd: ‘Ik blijf gewoon mezelf’. Let er maar eens op… Vaak zijn dat mensen, die een ongelofelijke weg hebben afgelegd om zich te bewijzen.

Het is niet gezegd, dat ze zichzelf daardoor ook hebben leren kennen. Dus wie blijven ze dan? Het klinkt altijd ongelofelijk grappig in mijn oren….’Blijf jij maar gewoon jezelf’, denk ik dan,’ Wie dat dan ook is.’

Meneer Kaktus, Kweenie en Mevrouw Stemband

Met Kweenie en Mevrouw Stemband

Leuker is het natuurlijk om boven jezelf uit te stijgen. Niet het afgescheiden zelf te ervaren, maar juist wat verbindt. “Conflicten ontstaan voor een groot deel doordat we de ander zien als een ander en niet als één met onszelf.” Aldus mijn Boeddhistische scheurkalender vandaag.

Thay, Thich Nath Hanh, zegt altijd dat we afmoeten van ons minderwaardigheidscomplex,  meerderwaardigheidscomplex en gelijkheidscomplex. Kortom: We moeten af van het afgescheiden zelf. Je bent meer de ander wel, dan niet….. Ja, daar sta je dan met je roem en gekke praatjes.

Thich Nath Hanh met bell

Ting! Stilte uitnodigen

Dan is er gelukkig nog ‘gunnen’. Dit vergeten begrip kan zoveel goed doen als iemand succesvol is. En heel belangrijk voor ons zuinige volkje: Het kost niks!!!! Mocht het succes voor de ander ophouden of uitblijven, dan ontbreekt door dit gulle gunnen doorgaans de behoefte om dit medemens af te zeiken. Helaas gaat dit royale gegun de mensheid vaak niet al te best af …

Uit het leven gegrepen: Iemand bemachtigt een geweldige nieuwe baan: Een oud-collega uit zure twijfels omtrent de capaciteiten van de gelukkige.

Thich Nath Hanh

Zichzelf gebleven? Zijn non-self zul je bedoelen!

Of iemand krijgt een fantastische auto cadeau. Een vriend maakt een meesmuilende opmerking over de herkomst van het geschenk. Of een vriendin roept verontwaardigd ‘Ik wil dat iemand mij een auto geeft!’

Met gunnen delen we in de vreugde en het verlost ons even van ons afgescheiden zelfje.  Gunnen is de sleutel tot een succesvolle tevredenheid met niets. Het Grote Niets, waar we Iets van menen te weten…..

Thich Nath Hanh, walking mindfully

Zo heb ik ook vaak meegewandeld met Thay

interbeing-bw-exact

Het leven is 1 grote kermisattractie……..tegenstribbelen helpt niet!

Als klein kind had ik een terugkerende droom, eigenlijk een nachtmerrie. Verpakt in een sprookjesbeeld. Het was ook een kinderlijk eenvoudige droom, maar de strekking is niet bepaald kinderachtig.

IS ER IEMAND THUIS?

VLIEGENZWAM

Ergens staat een grote rode paddestoel met witte stippen, hij ziet er precies zo uit als de poppenkast, die ik op mijn vierde, vijfde(?) verjaardag cadeau kreeg. Dus er zou best een kabouter in kunnen wonen, er zit een raampje en een deurtje in….

MET FRIS WATER, MAAR OOK

EEN WATERPUT

Maar in de droom geen kabouters. Naast de enorme paddestoel is een put. Ik val in de put. En blijf vallen. En vallen. Als ik op de bodem ben verdwijnt de bodem. En ik val. Soms ga ik een stuk omhoog, glimp van de paddestoel. En dan weer vallen. Een eindeloze vrije val…..

EN VAL

EN VAL

Als kind vond ik dit heel beangstigend. Ik ervoer het als een regelrechte nachtmerrie. En gek genoeg is die droom me altijd bijgebleven. Soms moet ik echt aan denken. Op momenten zoals nu, als mijn lijf weer een vrije val omlaag maakt wat betreft gezondheid. Als de bodem van de put, waar Amoebe huist, opeens oplost en ze haar kleine verworven privileges, zangles, hond uitlaten, zwemmen, moet opgeven….

SPROOKJESZWAM

SPROOKJESZWAM

Afgelopen 3 oktober, het grote Leidse volksfeest, ben ik uitgebreid op stap geweest met Moon en Frogs. Eerst gingen we de kermis op. We hadden afgesproken om in iets heel engs te gaan, maar je weet hoe het gaat. Ik stond met twee tegenstribbelende vrienden bij de allerheftigste attractie. Uiteindelijk kon ik Moon verleiden om ons aan dit gevaarte bloot te stellen. We kochten kaartjes en gingen in de lange rij staan. Want hoe enger de attractie, hoe langer de rij.

HEEL HOOG

HET IS HOOG, HOOR

We keken met ontzag omhoog, een enorme paddestoel stak z’n ronddraaiende hoed in de Leidse lucht. Ver voorbij molen de Valk hield de enorme stam van deze monsterzwam pas op, om zich daar te spreiden in een letterlijke vliegenzwam. Maar de vliegen hierin waren mensen in kleine stoelkooitjes, die razendsnel horizontaal rondvlogen.

WEL MOOI UITZICHT

NIETIGE MENSJES

Langzaam daalde de hoed af langs de stam en de stoelkooitjes kwamen er weer meer onder hangen, tot ze bungelend weer landden op het instapplatform. We hadden alle tijd om zenuwachtig te worden. Moon had in de krant gelezen, dat de brandweer de Leidse kermis wilde verbieden, omdat de attracties op houten klosjes zouden staan. Ja hoor. Geloof je het zelf? We besloten het te inspecteren en trokken wat zeildoek opzij, rond een enorme poot van de reuzenzwam. En inderdaad, wie schetst onze verbazing,  Ten eerste had de zwam poten en deze poot stond op een paar houten klosjes……

AAAAARRGHHHHH!!!!!

OH JEE, HIJ VALT VAN Z’N KLOSJE

Vervolgens waren we dan eindelijk aan de beurt. Moon zag groen. Maar we gingen er toch in. Langzaam cirkelden we omhoog de koude oktobernacht in. Steeds sneller draaiden we rond, de kooitjes gingen langzaam horizontaal. Moon zat verstijfd naast me. Oh, en wat was het ook koud daar boven….Onze lijven werden door de middelpuntvliedende kracht alle kanten opgeslingerd. Ik zat te schreeuwen van geluk en ontspande me tegen alle natuurwetten in. Ik kon alles zien, vanuit een wonderlijk perspectief. Beneden me was een flat. Er stond een muizige man voor het raam. Ik keek hem recht aan. Ik zag de stad onder me cirkelen, steeds verder kon ik kijken, rondom de stad, waren dat duinen? Ik zag alles. Ik rook alles, ruik het nu nog: Een feestend Leiden in een koude Oktobernacht… Naast me zat Moon nog steeds als een plank. ‘Ontspan Moon’ schreeuwde ik en zowaar: Ze begon er ook aardigheid in te krijgen.

HEEEEEEL HOOG

HEEL HOOG

Later heb ik Frogs nog ergens ingesleurd, wat alle kanten op ging, een soort octopus. Op aanraden van de buurman, ja je komt dan ook weer iedereen tegen zo’n avond. Frogs zat em ook wel even te knijpen.  Dus tegen hem schreeuwde ik ook :’Ontspan!’ Zodra je je verzet opgeeft en meegeeft is het heerlijk toeven in zo’n attractie. En hij gaf me gelijk. Achteraf.

ARMEN OVERAL

OCTOPUS

Tot slot zijn we in het spiegelpaleis beland. We hadden intussen natuurlijk al een lekker bakkie op, dus we waren supermelig. En met ons vele anderen. We hebben daar ongelofelijk gelachen, Frogs nog moeten redden, want die kon de uitgang echt niet meer vinden….

De avond werd besloten met een dansje op het biljart en dat was weer dat. Behalve voor Moon, die is geloof ik doorgegaan tot de volgende ochtend…..

Wat me zo gemakkelijk lukt  in een kermisattractie lukte me nooit in die droom vroeger. Gewoon meegeven. Geen verzet bieden. Misschien moet ik de droom nog eens oproepen, uitnodigen voor een nachtelijk bezoek. En dan de droom betreden zoals ik een kermisattractie betreed. En eens kijken of ik kan genieten van die vrije val…

EN NIET ZO HOOG

ZOVEEL KLEUR