In het diepst van de nacht begint de dag. Heks heeft niks in de gaten. Ik hoor mezelf nog steeds depressief praten….. Maar draken en griffioenen brengen nieuwe visioenen. In de nacht, als ik slaap, draait mijn wereld op zijn kop.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks wordt gepest. Al een hele lange tijd. Systematisch en sneaky. Ja , je bent echt een held als je zo’n amoebe als Heks gaat treiteren. Succes verzekerd, want ik ben machteloos, zelden afgeleid van mijn bestaan door bijvoorbeeld een leuke vakantie. Of een dagje uit. Of door gezellige gezinsleden. Nee, mij zieken is geheid een schot in de roos.

Oh, het is toch zo moeilijk om zulke dingen los te laten! Vooral als iemand constant haken in je blijft slaan. Zijn macht laat gelden. Er eventjes in stampt dat je niks voorstelt met je zieke sneue leventje.

Goddank raakt het mijn koude kleren niet. Het is bepaald niet iemand waar ik van hou, die dit doet. Alles gaat voorbij, Heks. Ook dit. Eens ben ik er van af. Op een goede dag. Een hele goede dag.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een week terug spring ik weer eens uit mijn vel, als ik mijn boodschappen niet kan betalen. Er staat geen geld op mijn rekening. Vreemd. Normaal gesproken word er op maandag een zeker bedrag gestort. Het zou zelfs omhoog gaan, maar in plaats daarvan zie ik opeens helemaal niks meer.

Chagrijnig ga ik naar huis. Gelukkig kan ik in de biowinkel poffen, anders zat ik met een lege koelkast. Ik krijg zelfs de maandagse 10% korting over het bedrag van die ongelofelijk aardige idealisten. Terwijl ik het op een geheel andere dag ga afrekenen….

Thuisgekomen ontdek ik dat VikThor in mijn bed is gesprongen na een modderbad in een poldervaart. Hij ligt intussen alweer braaf op zijn plaats, wetend dat dat niet mag. Ik heb hem dan ook niet op heterdaad betrapt, maar mijn stede spreekt boekdelen!

Scheldend sla ik aan het kokkerellen. Ik heb vandaag twee linkerhanden, maar er ligt zo veel vergeten groente in de koelkast. Daar moet iets mee gebeuren. Dat was ook het hele idee achter mijn boodschappenronde.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Kom je nog eten?’ lees ik op mijn app. Oh jee. Alles loopt in de soep vandaag. Steenvrouw heeft me al dagen geleden uitgenodigd, maar ik had eigenlijk iets anders. ‘Ik hou een slag om de arm,’ betekent natuurlijk niet, dat je helemaal niks meer laat horen. Heks wilde vanavond naar een cursus Mahjong. Ik probeer er al dagen naartoe te werken, maar het lukt gewoonweg niet.

‘Het is geen denderende combinatie, Heks, op maandag die Mahjongles en op dinsdag koor. Het lukt je al niet om na die koorrepetitie twee dagen later te gaan mediteren. Hou dus maar op. Kook je maaltje. Eet het ook op! Bel morgen je vriendin. Ga vroeg slapen!

Anderhalf uur later zit ik lekker in bed te tekenen. Ik heb gekookt. Ik heb gegeten. Straks nog een rondje met mijn smerige hondje. We hebben het weer bijgelegd natuurlijk……. En dan slapen! Als het lukt tenminste.

Sinds ik mijn nieuwe tablet heb, waar je met zo’n apple pencil op kunt tekenen ben ik de koning te rijk. Op mij oude piepkleine iPad kon ik ook al tekenen. eerste met rubberen stiftjes, later met mijn heksenvingers……. Ook al geweldig, maar dit is helemaal super.

Ach Heks, hou op met je gezwets. Wees dankbaar voor wat je hebt. Tel je zegeningen. Laat je niet kisten. Neem niets persoonlijk. Zie de mens. Jouw medemens. De idealistische fijne broeders en zusters, de gekken met gebreken, de goeien en de kwaaien……..Ja, hoe gestoord ze ook zijn. Bedenk je dan: Die doen ook maar wat. Net als jij…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks sombert zichzelf richting jaarwisseling. Mijn pogingen om weer gezond te worden falen genadeloos. ‘Heb je soms last van slaap apneu?’ bagatelliseert een kennis mijn situatie volkomen. Gevolgd door een nauwkeurig verslag van zijn eigen kwalen: Een aambei en een klutsknie.

‘Ja, er is inderdaad een reactie op Lyme, maar ik heb geen idee wat het betekent, Heks,’ mijn huisarts bestudeert de uitslagen van het laboratorium. Eerder dit jaar heeft de reumatoloog ook al dezelfde ontdekking gedaan, maar die uitslagen hebben mijn huisarts nooit bereikt. Heel vreemd.

‘Ja, heel vreemd,’ beaamt de dokter het verdwijnen van die onderzoeksgegevens. Hij krabt zich achter de oren. Strijkt eens langs zijn neus. ‘Het lijkt Wicky de Viking wel,’ schiet er door me heen, ‘Zou hij nu net zoals die kleine held opeens een lumineus idee krijgen?’ denk ik er verwachtingsvol achteraan.

‘Ik moet dat eens met een parasitoloog overleggen, want als je een actieve Lyme in je bloed hebt……..’ Hij kijkt me somber aan. Mijn god, de ellende zou niet te overzien zijn. Dat weet mijn huisarts ook. Eindeloos aan de antibiotica is gewoon niet te doen met mijn gestel. Ik ben van een week die troep slikken al maanden van de leg.

‘Je schildklier is ook niet goed. Tja, tja. Ik zou je natuurijk naar de endocrinoloog kunnen doorverwijzen. Tja…..’ Je kunt wel aan de gang blijven bij die vrouw, zie je hem denken. Maar Heks vindt het geen overbodige luxe, zo’n bezoekje aan zo’n klierpil. Als je klieren eindeloos klieren is dat echt iets wat je wilt……

‘Jeetje Heks, dat is nou toch ook wat. Eerst ME, dan komt daar Fibromyalgie bij, vervolgens krijg je flink RSI tijdens je laatste baan en daarna parkeert er iemand een BMW in je nek. Die auto is total loss verklaard, maar jij moet maar zien met je nauwelijks erkende whiplash. En nu dan ook nog Lyme? Je krijgt inderdaad geen kans om iets van je leven te maken….’ verzucht mijn homeopaat.

Zelfs zij zit intussen met haar handen in het haar. Wat is dit voor’n leven? Wat moet je hier nu over zeggen? Welk middel kun je hiervoor inzetten? Het is dweilen met de kraan open. Het schiet gewoon niet op.

En Heks is vooral doodmoe. Misselijk van moeheid. Ik dwing mezelf om op te staan, de hond uit te laten, ergens heen te gaan. Maar zodra het kan lig ik gestrekt in bed. Uitgeput. Kapot. Uitgevloerd. Opgebrand.

‘Ik zit gewoon ver onder de streep. Ik word er gek van. Alles doet zeer. Mijn leven is een hel,’ somber ik voor me uit, terwijl mijn behandelaarster toch weer wat middelen uit de kast trekt. ‘Test dit een uit, Heks,’ ze legt drie kleine buisjes voor mijn neus. Drie verwante middelen tegen extreme vermoeidheid.

Twee ervan geven geen enkele reactie als ik er mijn pendel overheen laat glijden. Bij de derde echter is het raak. Het kristal snort in de rondte. Nieuwsgierig kijk ik naar wat er op het buisje staat.

‘Het is het middel tegen lichamelijke uitputting. Ik vroeg me af of je misschien moe was door alle emoties van de laatste tijd. Maar nee, jouw uitputting is echt puur fysiek…..’

Met een paar nieuwe remedies op zak ga ik weer naar huis. Op mijn ene schouder zit een duveltje en op de ander een engel. Al een hele tijd. En nu heb ik ook daar iets voor gekregen. Zou dit het einde betekenen van mijn dagelijkse aanvallen van Gilles de la Tourette? Zal het eindelijk eens afgelopen zijn met mijn niet aflatende gevloek?

Kan ik eindelijk weer leven vanuit mijn hart zonder dat ik eerst alles en iedereen stijf wil schelden?

Pruttelend rijd ik weer terug naar Leiden. Wat heb ik toch een hekel gekregen aan sommige mensen. ‘Je hebt jarenlang alles maar geslikt en toegelaten van Jan en Alleman. Geen wonder dat je zo razend bent. Je hebt een heel laag zelfbeeld, Heks. Dat valt me steeds op….’

Shit, shit, shit. Waarom is dat nog steeds zo? Ik zit al vijfentwintig jaar aan dat belabberde zelfbeeld te werken en nog steeds zie ik in de spiegel een pispaal. ‘Daarom heb je ook steeds mensen om je heen verzameld, die je als een stuk stront behandelen, Heks. Maar dat gaat echt veranderen. Je hebt er al heel wat mensen uitgekieperd….’

Ik weet het allemaal zo net nog niet. Al jaren probeer ik van mezelf te houden. Ik dacht dat het me aardig gelukt was. De hele wereld en mezelf in mijn grote hart. En dan blijk je opeens de pest te hebben aan allerlei lieden. Omdat ze op dat grote hart zijn gaan staan. Erop hebben getrapt. Systematisch.

Omdat ze je te grazen hebben genomen. Of de mond hebben gesnoerd. ‘Laat me uitpraten, Heks,’ zodra ik ook eens iets zeg.

En is het zo belangrijk om van mezelf te houden? Gaat dat me uiteindelijk beter maken? Welnee. Ik ken legio mensen, die zichzelf niet eens kennen, laat staan dat ze van zichzelf houden, die wolf in schaapskleren. Maar intussen zijn ze zo gezond als een vis!

Een verfrissend geluid in dit opzicht is de mening van Karin Spaink.

Karin Spaink, schrijfster, gelooft niet dat in lijden een zin schuilt

Genezende martelingen, helpende heksenhanden, helende trancedans en curerende kunst helpen Heks herstellen van gekmakende zenuwpijnen. Goddank! Fantastisch!

Woensdagmorgen kan ik dan eindelijk bij mijn orthopedische fysiotherapeut terecht. Na een kleine week creperen ga ik voor de zoveelste keer uit de kleren bij een behandelaar. Een moeizaam gebeuren ook nog met mijn pijnlijf.

Een half uur lang word ik systematisch gemarteld. Pijnplekken worden beknepen. Er wordt in verstrengelde spiervezels gepord. Een paar gemene naalden verdwijnen in verkrampte spieren. Vervolgens wordt er net zo lang in die stijve plek geporreld tot de spier losspringt. Een afschuwelijk misselijkmakend gevoel. Heks schreeuwt het uit. Of kreunt, steunt, kermt en jammert.

Maar je hoort me niet klagen. Ik ben de wanhoop nabij na een slapeloze week en hartstikke blij dat ik terecht kan bij die gemene man. Zijn magische geniepige handen kunnen ware wonderen bewerkstelligen. Systematisch pakt hij de stagnerende spieren en pezen aan.

Deel na deel van mijn rug en schouder krijgen een beurt. ‘Je rechterheup en linkerschouder werken samen….’ verzucht hij , terwijl hij de heup onder handen neemt. ‘Nou, samenwerken,’ pruttel ik, ‘Als je dit samenwerken noemt…. Het zijn meer broeders in het kwaad….’

Mijn behandelaar moet lachten. Intussen plopt er nog meer los links en rechts. Langzamerhand komt er wat beweging in de plank, die voor mijn lichaam doorgaat, maar lekker voelt het nog allerminst.

Na de door deze behandeling veroorzaakte schreeuwsessie snel ik naar huis. Fiederelsje komt een uurtje roerzeven.

In groepsverband roerzeven? Het moet niet gekker worden!

Mijn vriendin komt me helpen met een huishoudelijk klusje. Drie bakken met oranje gekookte kweeperen wachten op verwerking tot jam. Helaas lukt het me zelf maar niet om ze door die verrekte roerzeef te draaien. Een kolfje naar de heksenhand van mijn kweepeervriendin. ‘Ik sta om 12 uur op je stoep, Heks, geen probleem. Om 2 uur heb ik pas weer een afspraak, tijd genoeg dus.’

Mijn vriendin is nog geen kwartier binnen, of ze staat al met haar handen in de kweeperen. ‘Wat zijn ze prachtig van kleur, je hebt ze echt lang gekookt!’ Geroutineerd draait ze de knaloranje brokken door de zeef. Intussen kwebbelen we er vrolijk op los.

‘Ik heb nog een cadeautje voor je, lieve Heks,’ ze diept tussen de bedrijven door een pakje op uit haar tas. ‘Dit vertegenwoordigt voor mij pure schoonheid,’ ze drukt me het pakket in de hand.

Er zit een prachtig boek in over pottenbakker Gerrit de Blanken (1894-1961) uit Leiderdorp. Wat leuk! ‘Hij kwam hier uit de buurt, dat vind ik ook zo bijzonder.’ Mijn vriendin haalt nog een presentje tevoorschijn. Oh, wat word ik verwend!

Niet veel later klinkt mijn nieuwe CD door de keuken. Het is ‘La Tarantella’ van Marco Beasley en Christina Pluhar. Inderdaad antigif tegen ziekte en narigheid, deze muziek:

Zo’n lied eindeloos herhalen werd in vervlogen tijden ingezet als geneesmiddel: Je joeg het gif van de ziekte als het ware de deur uit door je helemaal in het zweet te dansen. Zoals na een spinnenbeet van de tarantula……. Zuid Italiaans sjamanisme uit de zestiende en zeventiende eeuw!

Later diezelfde middag lig ik alweer op een behandeltafel bij alweer een andere fysiotherapeut. Deze keer is mijn heup aan de beurt. Weer gepor en geknijp. Naalden in verkrampte spieren. En weer komt er wat ruimte en beweging in een deel van de plank, die doorgaat voor een heksenlijf.

Aansluitend wandel ik met mijn hondje door het bos. Wel zo prettig met je heup weer min of meer in de kom.

Eenmaal thuis zet ik de helende CD op. Met al die heroverde ruimte in mijn lijf kan ik weer een beetje in mijn stoel zitten. Lang houd ik het niet vol. Al die behandelingen hebben me uitgeput. De tarantella dansen zit er vandaag nog niet in…….

Gelukkig ligt VikThor ook helemaal voor pampus na een speelsessie in Het Leidse Hout. Straks nog een goeie ronde in een stadspark en dan zit het er weer op voor vandaag.

Maar eerst eventjes een paar uur slapen, na al die slapeloze nachten, heerlijk ……

 

Dagje Indiase ritmes klappen en clichématig muziek maken met mannetjesputters en veel te bescheiden vrouwen. Hartstikke leuk! Ondanks het feit dat de inbreng van de deelnemende dames systematisch wordt genegeerd. Over clichés gesproken!

buitenkunst1

Mijn vakantie komt op stoom. Het weer ook.  Maandagmorgen is het bloedheet. Ik kies alweer voor een kort programma. Ik heb veel beter geslapen dan gisteren: Een vriendelijke goed geoutilleerde familie heeft me een perfect functionerend luchtbed uitgeleend. Wat een verschil met die eerste doorwaakte nacht!

IMG_1042

Vanmorgen ga ik muziek maken. Een docent gaat aan de gang met Indiase ritmes. Vertaald naar ons Westerse hoempapahoempapa-systeem. Dat laatste vind ik dan weer interessant. Ik ken die ritmes alleen maar vanuit de puur Indiase setting van  Bharatanatyam dans en Dhrupad zang.

buitenkunst2

Het blijkt inderdaad allemaal zeer herkenbaar te zijn. We klappen en zingen er een uurtje op los. Opgedeeld in kleine groepjes proberen we een leuk stukje voor te bereiden. Ik poog iets te vertellen over mijn expertise met deze tak van sport. Toch altijd een imposante hoeveelheid ervaring vergeleken bij die van de rest van mijn clubje. De hunne is namelijk nihil.

buitenkunst3

Toch voeren de heren in mijn groepje het hoogste woord. Net als eerder in de grotere groep. Hun interesse in mijn inbreng is gelijk aan hun kennis van Indiase ritmes: Nihil! Systematisch wordt mijn bijdrage aan het gesprek genegeerd. Alsof ze bang zijn dat een dame er misschien wel eens echt iets vanaf zou kunnen weten….

Of verbeeld ik me dit nu? Ik besluit het maar op zijn beloop te laten. Ik ben hier voor m’n lol. Niet om haantjes te castreren….

buitenkunst4

We scanderen uiteindelijk een paar telefoonnummers door elkaar heen. Opgebouwd uit het Takadimi systeem. Het resultaat is best geinig.

Diezelfde middag ga ik weer muziek maken. Bij dezelfde docent. Alleen gaan we nu aan de gang met clichés in muziek. We bewerken ‘My Heart Will Go On’ van Celine Dion tot een absolute draak van een uitvoering. Vol voorspelbare zwel-effecten en misselijkmakende clichés. Heks zingt uit volle borst mee! Aan het eind van de middag voeren we het op voor een toevallig passerende groep volstrekt overdonderde percussionisten….

IMG_1046

Als ik het terrein verlaat raak ik aan de praat met één van mijn medecursisten. ‘Hihihi, wat was het leuk. Grappig om te doen.’ ‘Nou, het viel me wel op dat de mannen het voor het zeggen hadden. Er werd volstrekt niet geluisterd naar welke vrouw dan ook. Het was gewoonweg opvallend hoe ze jouw kennis op dat gebied aan de kant schoven. Als je iets probeerde te zeggen werd het gewoonweg genegeerd! Het is ook overal hetzelfde!’

buitenkunst7

Ah, ik ben niet de enige, die last had van dit fenomeen vandaag. Deze dame is wel wat gewend op dat gebied. Ze heeft onlangs een positie als directeur van een woningcorporatie neergelegd. In de regentencultuur van dat mannenbolwerk is ze gepokt en gemazeld in dit soort fratsen….

We moeten erom grinniken. Wat zou je je druk maken om een paar mannetjesputters, die teveel ruimte opeisen? Gewoon zorgen dat je niet opnieuw met hen in dezelfde groep beland…..

buitenkunst6

‘Wat ga je doen?’ vraagt de pittige roodharige naast me. ‘Ik ga dat meertje eens opzoeken waar iedereen het over heeft. Het moet er heerlijk toeven zijn.’ Mijn gesprekspartner wil wel mee en zodoende zitten we niet veel later samen op een klein strandje aan een ven in het bos.

buitenkunst9

‘Mijn man is architectuurhistoricus,’ vertelt ze op een gegeven moment. Wat grappig. Mijn man ook! Het blijkt dat haar echtgenoot en mijn Cowboy elkaar kennen. Zelfs bezig zijn om samen eens iets te organiseren. De wereld is klein!

Zo heb ik dan alweer een nieuwe vriendin hier op Buitenkunst. We klinken er op met een heerlijk glaasje koele witte wijn.

buitenkunst8

Hoe is het mogelijk? Voorwerpen in heksenhuis lijken eigen leven te leiden. Zoekacties leveren niets op. Rest Heks niets anders, dan zich erbij neer te leggen…. En ook: Heks krijgt prachtige muziek van Gurdjieff cadeau!

GurdjieffGurdjieffVandaag besluit ik mijn CD’s eens op te ruimen. Aanleiding is een prachtige opname, die ik cadeau kreeg van mijn vriend de boekhandelaar: Een uiterst zeldzame uitvoering van muziek van Gurdjieff, ‘Sacred Hymns’, vertolkt door Keith Jarred. Oh, wat mooi. Rustgevende klanken vullen de ruimte terwijl ik bezig ben. Mijn muziekcollectie is een allegaartje. Veel gekregen kopietjes en veel rare of op zijn minst ongebruikelijke opnamen. Maar ook een flink aantal absolute juweeltjes.

GurdjieffGurdjieff

Een kroonjuweel is wel de verzamelbox van Sweelinck: ‘Tweede Boek der Psalmen Davids’. Er horen drie CD’s in te zitten. Ja, je hoort het goed. Horen….. Er zitten er maar twee in. Ik ben daar al een paar weken van op de hoogte, dus ik gebruik de opruimactie om het derde exemplaar op te sporen. Ze zijn knaloranje. Hoe moeilijk kan het zijn?

Gurdjieff

Vol goede moed begin ik de boel te ordenen. Ik vind van alles in verkeerde doosjes, of zomaar slingerend in de kast, soms slechts in een papiertje gewikkeld….. Maar geen spoor van Sweelinck 3. Ik begin systematisch alle doosjes open te maken, ik ontdek hierbij nog heel veel onrechtmatigheden in de opbergsystematiek. Heks stelt orde op zaken.

Geen Sweelinck.

GurdjieffGurdjieffGurdjieffGurdjieff

De laatste keer, dat ik het draaide is al eventjes terug. Ik hou nu eenmaal van stilte, dus het is hier vaak zoals nu. Helemaal stil. Maar als ik dan muziek draai, luister ik er ook naar. Zoals die avond. Sweelinck kwam helemaal binnen. Ik stuurde een extatisch berichtje naar Fiederelsje, herinner ik me.  Zij en haar man gaven me het ooit cadeau.

Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff GurdjieffGurdjieff, Gurdjieff enneagram-

Wat is er daarna met die CD gebeurd? Waar heeft hij zich verstopt? Het moet wel in een straal van een meter rond de Cd-speler zijn. Dat is een gouden wet betreffende zoekgeraakte dingen. Tenzij er natuurlijk een kwelduiveltje in het spel is. Zo eentje, die je ogen blind maakt en je handen onhandig. Dan kun je het wel op je buik schrijven te vinden wat je zoekt. Dan moet je je er maar bij neerleggen.

Gurdjieff

Dat is wat Heks gaat doen. Er zijn wel meer dingen zoek in mijn huis vandaag. Mijn bril in knaloranje koker is ook al verdwenen. Weer die kleur! Het zal wel in de lucht hangen…..

En ik ga de stilte nog maar eens verbreken met die verrukkelijk muziek van Gurdjieff…..

9516203_orig9063114aIMG_7859Gurdjieff  Gurdjieff

Wachten op Godot. Wachten, wachten. Verlossing? Antwoorden? Verlichting? Heks doodt de tijd……

tuin aan de Singel in Leiden,

Mijn favoriete tuin in Leids park

wachten op Godot

Terwijl ik aan het schrijven ben vechten elders mensen voor hun leven. Eén van die vechters is mij zeer dierbaar. Na een heerlijke vakantie zit ik zo lekker in mijn vel. Tegelijkertijd maar ik me zorgen, bouw altaren en bid tot de God/in en voorouders, windstreken en andere krachten, die een heks kan mobiliseren. Machteloze stofjes zijn we, morrelend aan de rok van het universum (vrij naar Lucebert).

tuin aan de Singel in Leiden,

Solidaster

Om de tijd te doden en vreugde toe te voegen aan mijn gebeden frutsel ik een filmpje in elkaar met de opnamen gisteren gemaakt van een Japans hondje, Arale ofwel Rice Cookie. Dit vrolijke schepseltje tovert een glimlach op de kaken van eenieder, die haar pad kruist. Gisteren ontdekte ik, dat haar bazin ook een blog schrijft. In het Japans. Lastig lezen voor mij natuurlijk, lang leve de vertaalmachines……

tuin aan de Singel in Leiden,

Bergen hortensia’s, Buddleia’s

Afgelopen maandag lig ik nog finaal gestrekt na mijn uitstapje. Om mijn pijnlijke lijf niet te voelen staar ik naar de TV. Er is weer een enorm dom programma over moeders, die van gezin wisselen. Maar wat wonen ze in prachtige huizen. Mijn geest geniet van de andere wereld, waar ik even kan rondkijken. Zoals wanneer je in de trein zit en door werelden zoeft, waar je nooit zult wonen. Ze zullen je nooit benauwen of gevangen houden. Toch verlang je ernaar om er aan deel te nemen.

tuin aan de Singel in Leiden,

schitternde kleuren

De moeders in dit  programma verschillen natuurlijk als dag en nacht. Goed voor de kijkcijfers. De ene moeder is een pronte appelvormige dame met wat Amerikaanse kilo’s overgewicht. De ander is een muisje, klein, enigszins gebogen houding. Zacht gezicht.

tuin aan de Singel in Leiden,

Hier word Heks gelukkig van

De pronte dame doet alles om indruk te maken op haar nieuwe gezin. Ze is ook paranormaal begaafd blijkt. Althans, ze ziet een spook langs het raam vliegen. Eerst jaagt ze de kinderen de stuipen op het lijf. Daarna wordt een team ‘wetenschappers’ ingehuurd om dit huisspook te onderzoeken. Het is kostelijk om te zien, hoe ze alles bloedserieus neemt, terwijl het gezin zich een pukkel lacht. De conclusie van de ghostbusters is, dat de huisgeest zich verzet tegen een indringer…..

tuin aan de Singel in Leiden,

die studenten, die hier wonen boffen maar

Als heks denk ik overigens, dat ze die poltergiestverschijneselen gewoon met haar eigen gestreste geest creëert.

De andere moeder heeft het moeilijk. Het gezin, waarin ze terecht komt sluit zich volkomen voor haar af. Iedereen zit op zijn of haar eigen kamer. Als ze een uitje organiseert doen ze niet eens beleefdheidshalve moeite om er iets van te maken. De vrouw houdt echter vol. Maakt contact met de oudste zoon. Ontdekt, dat hij een enorm grafisch talent heeft, dat systematisch wordt getorpedeerd door zijn biologische moeder. Hij wil tatoeëerder worden…..

schitterende tuin aan Leidse singel in parkje

Is het geen plaatje?

Als de kwelling van deze uitwisseling voorbij is, zijn de kinderen van het blije gezin opgelucht dat hun tijdelijke moeder vertrekt. Zij echter huilt tranen met tuiten. Ze verkeert in de veronderstelling, dat ze haar enorm gaan missen. De kinderen reageren verbaasd. Ze vinden het zielig voor de vrouw, dat ze zo van streek is. In de taxi terug naar huis ligt ze te snurken als een varken. Dit logenstraft haar bewering, dat ze niet kan wachten om haar kinderen weer te zien totaal.

Molly Ackerman, painting

een Indiase wetenschapper, een Japanse kunstenares en mijn vriendin True

De andere moeder kan echt niet wachten om naar huis te gaan.  Ze heeft geen idee of haar aanwezigheid in het vreemde gezin iets heeft bijgedragen. De oudste zoon met name is in tranen als ze vertrekt. Voor het eerst in zijn leven had iemand echt belangstelling voor hem. Zij wees hem niet af! Daar heb je em weer, de diepe afwijzing. De grote pijn van de mensheid. In de taxi terug zit ze gespannen rechtop.

knappe man

De knappe neef van True

Bij aankomst zitten haar kinderen, een hele berg en allemaal een ander kleurtje, want geadopteerd, met hun neus tegen het raam. Ze rennen haar tegemoet en bedelven haar onder uitingen van affectie. Dit kleine bescheiden muisje…..

De andere moeder daarentegen komt uit de auto, krijgt een zoen van haar man. De kinderen nemen nauwelijks de moeite om naar buiten te komen. De oudste zoon blijft op zijn kamer. Hij is niet blij met haar terugkomst. Heel pijnlijk voor de moeder, want ze was ervan overtuigd, dat ze haar vreselijk hadden gemist!

Molly Ackerman, painting

True met haar gouden smile

Dan wordt er nog 50.000 dollar per gezin verdeeld. Ja, je moet er wat voor over hebben, maar dan krijg je ook wat! De moeders beslissen over het geld voor het andere gezin. De moeilijke moeder mag het geld gelijkelijk over haar gezinsleden verdelen. Nijdig zegt ze later voor de camera, dat dat haar heel erg tegenvalt. Dat geld moet eigenlijk allemaal naar haarzelf toe. De kinderen hebben genoeg vindt ze. Shocking! Afwijzing en tekort. Dodelijke combinatie…..

Molly Ackerman, painting

Het hele flatgebouw hangt vol met prachtige werken van True

De bescheiden muismoeder is dankbaar voor de verdeling gemaakt door de nijdige moeder. De kinderen zitten op en om haar heen. De kinderen van de andere moeder zitten ieder op hun kamer…. Het is heel triest. Ze wil zo graag hebben wat de andere moeder heeft. Maar je krijgt natuurlijk niks, zolang je niet geeft.

Molly Ackerman, painting

Twee schoonheden poseren

Moeders en hun breiwerkjes. Moeders en zonen. Later die dag komt het bericht van het overlijden van Friso. Frogs en ik kijken ’s avonds alle programma’s. Beiden houden we totaal niet van het koningshuis. Maar wel van de mensen, die dit vreselijke verlies overkomt. Alle mensen, die lijden. Door verlies, ziekte…. In één verhaal komt de relatie met Beatrix aan bod. Hij mocht haar graag plagen. Goh, dat klinkt bekend. Ik heb ook zo’n broer. Als geen ander weet hij mijn moeder altijd op de hak te nemen. En zij vindt het prachtig! Een eeuwigdurende flirt tussen moeder en zoon.

Altaar voor de Grote Moeder

Altaar voor de Grote Moeder

Mijn vroegere achterbuurvrouw verloor haar zoon toen hij pas vijfentwintig was, een hartstilstand. Niet veel later overleed ze haar man. Daar kon ze mee leven. Met het verlies van haar zoon niet. Dat bleef de rest van haar leven aan haar vreten. ‘Het hoort niet’, zei ze. ‘Het is tegen de natuur, ik hoor eerst te gaan’.

altaar voor de Grote onze Vader

altaar voor de Grote onze Vader

Er zit geen eerlijkheid in de zaken des levens. Elke gek kan een kind krijgen. De meest fantastische mensen krijgen ze niet. Worden ziek. Gaan dood. Supereikels zie je jaar in jaar uit hun sombere sporen in de aarde drukken.

altaar voor de Grote Moeder

Stenen

Gelukkig zijn er mensen zoals de muismoeder. In stilte herstellen ze schade in kinderen aangebracht door anderen. Door het lastige leven zelf. Zomaar. Zonder een lintje of extraatje of zelfs maar compliment te verwachten. Uit louter liefde.

kleine monnik

Kleine monnik

Ik dood de tijd met het schrijven van dit verhaal. Ik wacht op bericht over een geliefde van me. Ik wacht op goed bericht. Ik kan er niet op rekenen, leven is nu eenmaal helemaal niet rechtvaardig. Maar ik ga er wel vanuit. Vanavond ga ik lekker mediteren met heksjes, kristallen schedels en orbs, orbs, orbs. We zetten alle zeilen bij hier in mijn postzegelleventje. We morrelen wat we kunnen. Zonder morren.

altaar

Schedels en stenen

Orthopedische Fysiotherapie: Schreeuwen als een speenvarken, daarna ware verlichting…

ovenschotel met groenten en vis, witte wijn, provencaalse kruiden, hete paprikapoeder, knoflook,

KLAAR OM DE OVEN IN TE GAAN

In de loop van de middag heb ik een afspraak bij de fysiotherapeut. Ik ben blij, want ik heb een rare knie. En gezwommen, dus een beetje herstelwerkzaamheden zijn zeer gewenst.

‘Begin maar met die knie’, zeg ik tegen de man met de wonderhanden. Hij begint te porren en Heks schreeuwt. ‘Zijn ze al een beetje aan je gewend hier’?’ vraag ik. Hij is net een praktijk voor zichzelf begonnen. De buren zullen wel denken. Ik ben vast niet de enige schreeuwlelijk.

Systematisch maakt hij allerlei onderdelen van mijn lijf weer mobiel. Intussen kletsen we de oren van elkaars kop. En lachen wat af. Want deze Aziatische Hollander heeft een bizar gevoel voor humor. Helemaal in de lijn van Heks.

In mijn nek maakt hij de vastgebeukte whiplashwervels weer los. Het is of de gordijnen opengaan in mijn hoofd. Alles wordt licht en prettig. Dank je wel wonderman. Heks is weer als nieuw.

M’n knie blijft ondanks de behandeling knuppelen. Ik sjok met Ysbrandt door het bos. Thuis val ik in een diepe slaap. Maar ’s avonds kook ik de sterren van de hemel. Genoeg voor een heerlijk lang weekend!

ovenschotel met groenten en vis, witte wijn, provencaalse kruiden, hete paprikapoeder, knoflook,

EINDELIJK IS HET ZOVER….

Laaghartige schandalen in Almere, bij de KLM, in mijn heksenleventje: OVERAL!!!! Troostende ontmoeting Doglady met hart op goede plaats…..

corruptie

Rol de loper maar uit

Op dinsdagmorgen komt mijn hulp. Als ik een beetje goed geslapen heb sta ik direct op en ga ook aan de slag. Uit Therapeutisch Huishoudelijk oogpunt. Helaas ben ik ’s morgens meestal vrij beroerd. Een instantkater. En niet eentje waar dit kattevrouwtje van houdt. Zo ook deze ochtend. Na een zweterig en koortsig nachtje deed ik zwabberend en zwaaiend de deur open.  Gelukkig heb ik een geweldige thuiszorg. Terwijl ik mezelf tot leven probeer te wekken gaat ze lekker aan de slag.

grof geld

Grof geld

Intussen kijk ik een beetje TV met koffie en pijnstillers. Er is een herhaling van Zembla. Wat een afschuwelijke verhalen weer. Vorige week ging het over een schandaal in de gemeente Almere. Burgermeester Jorritsma weet van de prins geen kwaad. Ene wethouder Duijvensteijn liegt zich een slag in de rondte. Er wordt een winkelcentrum gepland. Dat levert de gemeente 13 miljoen op door de verkoop van grond aan een projectontwikkelaar.

corrupt vlees

wat zit er in je gehaktbal?

Er is al een projectontwikkelaar failliet gegaan tijdens het project. Dat kost de gemeenschap geld kan ik je vertellen. In Leiden hebben we ook eens zoiets aan de hand gehad. Het beruchte Aalmarktproject….. De grond levert 13 miljoen op, maar een al bestaand winkelcentrum op een steenworp afstand zal 25 miljoen inkomsten derven op jaarbasis. Er staan al panden leeg. Dat is nog maar het begin. Veel winkeliers zullen dit niet gaan overleven.

corrupte zeehelden

Het is van alle tijden

Het ergste is, dat de gemeenschap gewoonweg wordt voorgelogen. Zogenaamd komt er een speciaal sportwinkelcentrum. Achter de schermen zijn hele andere dingen geregeld. Politici doen of hun neus bloedt en pakken misschien nog wel een leuk reisje of ander voordeeltje mee. Leer mij de mensen kennen, vooral die exemplaren met politieke ambities….. Machtsmensjes. allemaal!

corruptie in het bankwezen

Corrupte banken met hun corrupte personeel

De gewone man/vrouw is weer de klos. De hardwerkende middenstander gaat bloeden voor die bloedende gok van een neus van Jorritsma….. Maar ach, het is niet het eerste schandaal, waar deze voormalig minister bij betrokken is.

Jorritsma met lelijke hoed

Jorritsma met koninklijke hoed denkt dat ze boven de wet verheven is

Vandaag gaat het over de luchtvaart. Met name de KLM. Al jaren vallen er links en rechts piloten en cabinepersoneel uit met vergiftigingsverschijnselen. Soms lukt het de bemanning maar ternauwernood om het toestel veilig weer op de grond te zetten wegens neurologische uitvalverschijnselen. Prettig idee voor de passagiers…..

lullen corrupt

Twee lullen schudden elkaar de hand

Hun zenuwstelsel is stelselmatig aangetast door PCBvervuiling in de lucht. In de cockpit worden de hoogste concentraties gevonden. Maar ook passagiers worden aan deze zeer giftige stoffen blootgesteld. Heb je dus veel gevlogen en voel je je niet zo lekker? Hou er maar rekening mee, dat je voor je leven lang problemen kunt  overhouden aan al  vlieguren….

koninklijk schandaal

Koninklijk schandaal

Maar wie schetst mijn verbazing? Het wordt systematisch ontkend. Er worden geen metingen verricht naar de vervuiling. Een corrupt onderzoek moet dit schandaal afdekken. Toxicologen en wetenschappers worden voor gek verklaard. En alle getroffenen hebben last van een burn out. Het zit tussen de oren. Goh, waar heb ik dat eerder gehoord?

Vandaag kreeg ik ook een brief, dat mijn bezwaar tegen het korten van mijn thuiszorg na 6 jaar en vele manuren is afgewezen. Ik kan hier weer bezwaar tegen indienen. En weet je wat? Ik ga het gewoon doen. Bulgaren en andere halve garen kunnen hier gewoon geld ophalen of het niets is. Maar een doodziek mens krijgt niet de hulp, die hij/zij nodig heeft.

VVD is zelf crimineel

Stop die Jorritsma dan maar direct in de bak

Politici geven de voorkeur aan het vullen van eigen zakken, boven het belang van de gemeenschap. Liever laten ze misstanden jaren voortbestaan, dan gezichtsverlies te lijden. Dus ik krijg niet genoeg thuiszorg, want daar is geen geld voor. Maar het feit, dat er al jarenlang misbruik wordt gemaakt van huur-en zorgtoeslag wordt onder de hoed gehouden om het hachje van de politiek verantwoordeljike te redden. Yek.

geld staat centraal in menig schandaal

geld staat centraal in menig schandaal

Een voordeel van het christendom hier te lande is dan toch weer het fenomeen hel. Daar gaan ze natuurlijk en masse heen, die mafketels. Tenzij ze god omkopen natuurlijk! Een mooie nieuwe kerk in dat nieuwe winkelcentrum in Almere bijvoorbeeld….. Of gratis vliegen voor engelen bij de KLM. Hoewel ik betwijfel of ze daar hoge ogen mee gooien…

Nu zit ik weer voor de TV. Radar: Fraude bij verzekeringen. Niet uitbetalen van wettelijke rente aan slachtoffers bijvoorbeeld. Administratieve medewerkers, die zich uitgaven voor medische experts. Lekker is dat. Ik zit in zo’n traject. Als er maar geen meneer van der Kemp bijzit, hij schijnt heel erg corrupt te zijn. Nog steeds actief in de letselindustrie…..

corruptie in Suriname

Ergens in Suriname

De wereld zit vol idioten, die zich verrijken ten koste van anderen. Ik ben dus echt niet de enige, die maatschappelijk zo’n kotsbehandeling krijgt. Wel is het zo, dat MEpatiënten het enorme nadeel hebben, te ziek te zijn om veel actie te ondernemen. Ik blijf dus maar procederen en protesteren. Niet alleen voor mezelf, maar voor al mijn medepatiënten.

politici zijn vaak elite-gangsters

Veel politici zijn elite-gangsters

Gelukkig zijn er ook mooie dingen in de wereld. Gisterenavond kwam ik Doglady weer tegen in het plantsoen. Er was 1 van haar honden weggelopen, dus ik was eerst even zoet met het zoeken van dit dove hondje.

Een jongeman vol tattoos en piercings en een obscure  camouflage outfit had hem midden op een kruispunt gevonden en de dierenambulance gebeld, de schat. Hij had ook nog een vrouw op de fiets het park ingestuurd om de eigenaar te zoeken. Het liep allemaal goed af. Daarna heb ik nog wel een uur met Doglady staan praten. Wat zij allemaal niet voor haar hondjes doet!

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Ongelofelijk! Terwijl we zo stonden te kletsen met een half oog gericht op onze hondjes, liep er een valkparkiet voorbij, die haar vrouwtje uitliet. Aldus de desbetreffende mevrouw. Bij de enorme volière hielden ze halt voor een familiebezoek. De vrouw en de parkiet zijn dikke vrienden en gaan dagelijks samen op stap….. Doglady en ik begrijpen die vriendschap maar al te goed!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

‘Soms worden mensen heel boos op me,’ zei mijn hondenvriendin op een gegeven moment, ‘Omdat ik zo gelukkig ben en dat begrijpen ze niet’. Ik heb wel eens zo’n boosaardig type meegemaakt.  Wat die bekakte opgepoetste tante allemaal niet te zeggen had over deze lieve hondendame: schokkend! “Ach,’ vervolgde Doglady’, ‘Ze zijn natuurlijk zelf heel ongelukkig en kunnen mijn geluk niet verdragen’.

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Waren we maar allemaal zoals Doglady, vol liefde en compassie. Strijdbaar voor de kwetsbaren en onvervaard tegenover enorme problemen. Alle politici zouden bij haar een paar maanden stage moeten lopen. Niet dat zij daar op zit te wachten, hoor. Niet voor niets bestaat haar familie uit dieren. Die liegen niet en bedriegen niet.  Dat maakt het leven met hen heel plezierig. Weet Heks ook uit eigen ervaring.

Doglady en haar hondjes, roedel

Doglady en haar roedel