‘Koningsdag 2019? Heks is er net van bijgekomen. De voorbereidingen zijn tien keer leuker dan de dag zelf. Wat een kou. Wat een gesjouw. En: ‘Drie keer niks is toch wel duur, mevrouw.’

‘Zullen we op de koningsdagmarkt gaan staan, Heks?’ Mijn nieuwe heksenvriendinnetje kijkt me verwachtingsvol aan. Ze wil allerlei oude spulletjes gaan verkopen. Heks heeft ook nog wel wat rommel op te ruimen. En een heleboel leuke kettingen en oude kleding…..

Zo gezegd, zo gedaan. Mijn maatje regelt een plek op de Papengracht. Een super leuke locatie. Het is schitterend weer in de week voorafgaand aan de grote dag. De mussen vallen van het dak. Ik haal de dag voorafgaand aan koningsdag dus nog een partijtje gekke zonnebrillen bij mijn geheime adresje.

De man verkoopt oude partijen van van alles en nog wat. Een winkel van Sinkel van heb ik jou daar. Echt een favoriet van Heks. ‘Hier heb je nog wat brillenrekjes. Je moet ze wel eventjes zelf in elkaar zetten,’ hij drukt me een paar kartonnen dozen in de hand.

Mijn heksenmaatje staat alles hoofdschuddend te bekijken. Ze houdt haar hoofd weliswaar stil, maar ik zie haar toch schudden vanuit mijn ooghoeken. Met een etalagepop onder de arm lopen we naar Huize Heks. We zijn al de hele middag saampjes op stap.

Eerst koffie met zelfgebakken koekjes in haar heksenhuisje. ‘Zal ik je de kaart leggen,’ zegt mijn vriendin plotsklaps. Geroutineerd schudt ze het pak tarotkaarten en legt ze op tafel. ‘Eens kijken of die nieuwe aanbidder iets voor je is. Of die mysterieuze man. Of er nog liefde aan komt in je leven….’

Heks is blij met haar nieuwe maatje. We zitten samen op de heksenschool. En toevalligerwijs wonen we in dezelfde stad. Op loopafstand van elkaar!

Tot besluit gaan we de hondjes uitlaten en een staatslot kopen. En vervolgens dus naar de Winkel van Sinkel. En met etalagepop onder arm naar Huize Heks…….

Dan weer terug lopen naar de Haven om mijn fiets op te halen. Nog een hondenrondje langs de Singel en de koek is op. ‘Oh jee, ik geloof dat ik te vroeg gepiekt heb,’ piep ik ’s avonds tegen de Don aan de telefoon. Ik ben helemaal druk van moeheid en dat is over het algemeen een veeg teken…..

Een schier slapeloze nacht volgt. Teveel adrenaline in mijn systeem en tegelijkertijd doodmoe. Ik woel en draai me vast in mijn dekbed. Waakslaap en slaapwaak de nacht door. Word heel vroeg wakker om vervolgens toch nog in coma te geraken.Schrik me dood van de wekker en moet ik er dan toch echt uit.

Ik heb geprobeerd om 1 en ander goed voor te bereiden, maar op het laatste moment neemt mijn chaotische aard het over. Ik ben te moe om verstandige beslissingen te nemen, dus fiets ik met een hondenkar vol spulletjes naar de Papengracht. Volledig kapot en de dag moet nog beginnen.

Mijn vriendin is in geen velden of wegen te bekennen. Het zal nog een klein half uurtje duren, voordat ze zich door de menigte heeft geworsteld. Heks zit dan al met wat troepje op de stoep. Het is gemeen koud weer. Net als we van alles hebben uitgestald klettert een overdreven natte voorjaarsbui over het terrein….

Snel de boel weer op een drol gegooid en een paraplu eroverheen. De volgende bui krijgen we hulp van de buurman en zijn enorme oranje zeildoek. Heks loopt even naar huis om een paar kleine krukje te halen. Ik kan niet meer op mijn benen staan intussen. En het is pas half 12 in de ochtend…..

Terwijl ik heen en weer marcheer voel ik de spierpijn in mijn benen schieten. Een teken aan de wand. O jee, mijn lijf gaat het opgeven. En het is nog niet eens middag! Ik heb nog niks verkocht. Alleen maar ontevreden dames aan mijn kleed, die echt helemaal niks willen betalen voor overigens prima spulletjes.

Mijn vriendin doet goede zaken. Zij heeft dan ook werkelijk prachtige kettingen van agaat en mooie ingewijde gebedskralen uit India. Voor een appel en een ei. Ze is overbodige troep uit haar leven aan het verwijderen. Heks heeft ook iets van haar gekregen.

‘Het is een heilig voorwerp uit India, ingezegend door een monnik. Kijk, onderaan zit een mesje. Om overbodige banden door te snijden….. Ik heb em niet meer nodig…..’

Om een uurtje of 1 houden we het voor gezien. We zijn intussen al tien keer zeiknat geregend. En volgens buienradar was dit de droge periode en komen de echte buien er nu pas aan……

Heks heeft alleen een knaloranje sjaal verkocht, die eigenlijk ter decoratie was meegekomen. Ik wilde em echt niet kwijt. Maar de alleraardigste vrouw tegenover me heeft het koud. En ze heeft haar oog erop laten vallen. Hij is ook prachtig.

Ook heb ik een sjaaltje verkocht aan iemand, die er niks voor wilde geven. Zelfs toen ik de prijs halveerde naar dubbel niks was het nog teveel. Ze geeft me daarvan de helft in stuivers. Kijkt me meesmuilend recht in mijn gezicht. Wat een portret. Niet leuk meer. Zo wordt dit spel niet gespeeld! Het spel is dan ook uit. Ik ben er klaar mee.

Gelukkig verkoop ik nog een lederen portemonnaie voor twee kwartjes aan een schattig meisje. Dat maakt mijn dag enigszins goed.

Steenvrouw komt nog even langs, alsmede mijn hulp met haar hele gezin. Maar dan ben ik alweer helemaal ingepakt. De etalagepop achterin de fietskar. Ze ligt een beetje achterover, waardoor mijn kar aanloopt. ‘Ze lijkt wel zwaarder dan op de heenweg…’

Ja, dat krijg je met die anorectische etalagepopjes. Heeft natuurlijk maanden niks te vreten gehad en heeft zich op de markt stiekempjes aan van alles en nog wat te goed gedaan……

Thuisgekomen ben ik zo kapot, dat ik er chagrijnig van ben. ‘Dit doe ik nooit meer, veel te vermoeiend, veel te zwaar voor mijn gestel….’ pruttel ik, terwijl ik alles weer naar binnen sjouw. Ik smijt het in een hoek en zijg neer in mijn stoel.

Daar zit ik een uur later nog steeds. Bewegingsloos. Verkleumd tot op het bot. Ziek. Misselijk. Ellendig. Alles doet pijn……

Ik kruip zonder lunch of avondeten in bed om er alleen nog uit te komen voor een ijskoude laatste hondenuiltaatronde. Ik fiets een rondje langs de Singel. De kille ijzige wind vreet zich een weg door mijn dikke kleding. Mijn handen veranderen in ijspegels. Het zal een half uur onder een gloeiendhete douche kosten om Heks weer op te warmen.

Koningsdag 2019 is geen succes voor Heks. De voorbereidingen waren echter geweldig. Misschien had ik de dag zelf moeten overslaan en alleen voor de aanloop moeten gaan…. Met mijn nieuwe heksenmaatje met het gouden hart.

Ik slaap ongeveer het klokje rond. En nog steeds ben ik niet vooruit te branden. Ik lig daarna nog een hele dag uitgeblust in bed voor de buis. Te moe om te eten. Alleen voor een paar fietsrondes met VikThor kom ik er even uit.

Maar: Het kleine magische mesje gekregen van de schone Italiaanse heksenprinses is al bezig om zijn werk te doen. Volgende week ga ik met Joy mijn kledingkast aanpakken. Spulletjes uitzoeken voor tweedehandswinkels. En de rest naar het Leger Des Heils. En wat dan over blijft is voor de lompenboer.

 

 

 

Lente hangt in de lucht! Ergens! Maar waar? VikThor ruikt em al. Verwoed snuffelend gaat hij op zoek. Heks loopt door haar geliefde duinen. Dit magische landschap vol godjes en elfjes. In elke duinpan borrelt een nieuw wonder!

Deze boom kan je de mooiste verhalen vertellen……

Oh wat is het koud en guur. Heks loopt dagelijks in de natuur te tureluren, vergezeld door haar viervoetige vriend. Of vergezel ik hem? Momenteel is het inderdaad zo, dat ik voor mijn monster naar buiten ga. Zelf blijf ik liever binnen. Waar het warm is en droog. Buiten het bereik van de gesel van hagelbuien en woeste windvlagen. Ja, maart roert haar staart.

VikThor denkt hier allemaal inderdaad heel anders over. Hij maalt niet om een beetje kou en nattigheid. Uitgelaten rent hij naast de fiets, zodra we dan eindelijk eens op stap zijn. Binnen vijf minuten is zijn buik zo zwart als een tor. Het kan hem niet schelen. Enthousiast springt hij in de eerste beste sloot op onze route: ‘Even lekker zwemmen. Oh, wat heb ik het warm!’

Ysbrandt in zijn gloriejaren!

Heks met haar pijnlijf kan steeds slechter tegen kou. Ik hou zielsveel van de winter, maar mijn fysiek denkt er anders over tegenwoordig. Toch dwing ik mezelf om de deur uit te gaan. Veel kleren aan. Een schop onder mijn kont.  Het moet, het moet.

Eenmaal buiten valt het vaak mee. Behalve deze week. Als ik de deur uit stap voel ik de eerste druppels alweer om mijn oren slaan. Zodra ik in een parkje arriveer begint het geheid te plenzen van de regen.

Vrijdagmiddag is het dan eindelijk eens eventjes droog. ‘Wat zullen we eens gaan doen?’ klets ik tegen mijn hondje, ‘Zullen we eens eventjes naar Ysbrandts meertje gaan?’

Samenwerking tussen diverse dimensies is bepaald geen uitzondering in heksenland.

Het is de laatste dag dat we de duinen in mogen met een loslopende hond. Ik check het nog eventjes voor de zekerheid online. ‘Tussen Wassenaar en Katwijk ligt hondenlosloopgebied Berkheide. Tussen 15 augustus en 15 maart mogen honden bijna overal loslopen, mits ze onder appel staan en op de paden blijven.’ staat er. Mooi zo. Het mag nog deze dag.

Heks moet hartelijk lachen om de tekst. Mits ze op de paden blijven. Hihi. Nog nooit een loslopende hond gezien, die zich daaraan hield. De meesten staan ook nog eens niet of nauwelijks onder appel. Want stronteigenwijze genen. Of straathond geweest. Of een slappehap baas. Niet zelden zijn mensen aangenaam verrast door mijn gehoorzaam geboren hondje. Zoiets hebben ze nog nooit gezien!

Als ik de stad uit rijd klaart het lekker op. Aan de horizon ontstaat een strook blauwe lucht, maar het asfalt glimt nog van recente regen. Ik parkeer op de Cantinaweg, pal tegen het duin. Ik ben de enige, maar terwijl ik mijn spulletjes pak stopt er nog een auto. Een Spaanse windhond met baas gaan ook nog eventjes de duinen onveilig maken.

Narrig kijkt de baas me aan. Ik moet het vooral niet in mijn hoofd halen om haar te groeten. Of erger nog: Een praatje aan te knopen! ‘Ik bijt je kop er af!’ seinen haar boze ogen. Ze komt ongetwijfeld uitwaaien en haar gedachten op een rijtje zetten. Misschien heeft ze wel een verontrustende brief gekregen, waar ze mee zit te worstelen. Wie zal het zeggen? Ik laat het arme mens met rust. Uiteraard.

‘Je moet je hond aanlijnen,’ een opgewekte man komt net het duin uit met een roedeltje keurig aangelijnde monsters, ‘Kijk, ze hebben dat bord gisteren neergezet.’ Hij wijst op een splinternieuw bordje, waarop inderdaad staat dat je vanaf vandaag het duin niet meer in mag. Meuh.

Net leren kennen, echt een schat!

‘Online mag het nog wel. Ik heb het net nog nagekeken. Ik heb wel eens eerder met dit bijltje gehakt. Op de oude bordjes stond het weer net even anders. Nou ja. Ik ga lekker een rondje om en als ik een bon krijg laat ik het voorkomen….’ bluf ik opgewekt tegen de man. Er is geen sterveling te bekennen op de route, die ik loop. Laat staan een boswachter.

Bij Ysbrandts meertje strijken we eventjes neer. VikThor zwemt achter een balletje en Heks zit op Ys’ boom. Een grote omgevallen berk. Horizontaal groeit de reus al jaren vrolijk verder. Op die manier is er een natuurlijke bank gevormd. ‘Het water staat erg hoog. En er is heel veel struikgewas verwijderd,’ inventariseer ik de stand van zaken rondom dit magische vennetje.

Komende zondag gaan we werken met landgoden en landenergie bij de Sjamanistische Jaaropleiding. De magische krachten verbonden met dit soort bijzondere plekken. Heks heeft er zoveel zin in.

Oude vriend in het Leidse Hout

Maar je hoeft echt niet speciaal naar afgelegen meertjes om dit soort energieën te ervaren. Bij mij in de straat woont een pleingodje. Elke avond zie ik hem zitten in zijn boom. Op een grote dwarstak. Vroeger zat hij op een andere tak, met beter zicht, maar die is door de gemeente gesnoeid in verband met het plaatsen van ondergrondse afvalcontainers. Kwaad dat ‘ie was!

Als ik een kat kwijt ben prik ik een brief op zijn boom. ‘Wil je een beetje rondkijken voor me? Het is dat zwarte mormel weer.’ Ook rondom de Bengaal doe ik een beroep op hem. Ik groet hem altijd, behalve als ik half slapend de hond uitlaat. Midden in de nacht. Dan vergeet ik het wel eens…….

Hij vindt het leuk om op mijn nek te springen, maar dat wil ik niet. Dus zorg ik altijd een hoedje op te hebben. Dat scheelt enorm!

Onzin? Grote fantasie? Geen idee. Ik weet het niet. Ik weet alleen, dat het voor mij zo is.

Ik heb vrienden onder de bomen. Ik voer soms een gesprek met een bloem. Ik herinner me een boeiende conversatie met een Amaryllis. Vanuit een kerstuk sprak ze me plotsklaps toe. Geen lullig gesprek ook nog. Nee, pittige materie! Aanschouwelijk onderwijs zou je het kunnen noemen: De bloem legde haar eigen structuur als het ware uit! Heilige Geometrie is niet voor watjes.

Orbs verlaten het pand!

Andere dimensies zijn dichterbij dan je denkt. In je en om je heen.

Heks is altijd verbaasd over de sprookjes, waar de godganse mensheid moeiteloos in gelooft. Dat geld gelukkig maakt bijvoorbeeld. En dat je vrienden hebt als je wint.

Mijn magische plekje in de duinen is vandaag geheel aan zichzelf teruggegeven. Geen wandelaars buiten Heks en Vik. Met een zucht neem ik afscheid. Voorlopig komen we hier niet terug. Pas half augustus mogen de honden weer los…..

We lopen een grote ronde via de Friese Wei met op de achtergrond de Soefitempel. Ook al zo’n heerlijke plek. VikThor gaat helemaal uit zijn dak. Overal konijnenkeutels, vossensporen en een incidentele vleug ree. Met enorme slagen verkent hij het terrein. Snuffelt zich een slag in de rondte. Dronken van de eerste lentegeuren.

Op de terugweg komen we een vrouw tegen in een scootmobiel. Drie hondjes keurig aan de lijn naast haar. Chagrijnig snauwt ze me toe, dat de hond moeten worden aangelijnd. Opnieuw antwoord ik, dat het volgens mijn pas vanaf morgen geldt.

Dat bevalt haar helemaal niks, dat ik dat beweer. Nijdig laat ze me weten, dat ik het dan maar zelf moet weten! Met stoom uit haar oren tornt ze verder tegen de wind op. Wat een hoop kwaaie mensen op mijn pad vandaag!

Ik gooi een balletje voor Vik het laatste stuk. Sinds de cortisonenprik behoort dit weer tot de mogelijkheden. In feite is mijn blafbeest nu aangelijnd. Hij zit aan me vast middels de bal!

Mijn vriend Uil!

Wat houd ik toch van de duinen. Vooral op dagen als vandaag. Wanneer het miezerige weer de meeste mensen weg houdt. Al die schakeringen in vergrijsde winterkleuren. De stilte…….

Op weg naar huis raak ik overmoedig. Ik besluit mijn auto te wassen. Ook iets, waarvoor je je armen nodig hebt. Ik rijd alweer geruime tijd in een absolute toddebak. Niet veel later ben ik mijn kanariepet grondig aan het uitmesten.

Misschien heb ik het te gek gemaakt. Eenmaal thuis ben ik te moe om te eten. Ik bel een uurtje met de Don en val vervolgens in slaap. Pas om half 1 ’s nachts ben ik voldoende bijgetrokken om dat laatste programmaonderdeel af te werken.

En dan is het alweer tijd voor de allerlaatste hondenronde hier door de wijk!

‘Hallo Heks met je gekke hoedje,’ lispelt de pleingod. Zondag ga ik meer leren over de omgang met deze energieën. Dus als je binnenkort een altaar onder een boom hier in de straat ziet staan, dan weet je: Komt vast bij Heks vandaan…….

Plumvillage: Een landschap vol magie!

 

In het diepst van de nacht begint de dag. Heks heeft niks in de gaten. Ik hoor mezelf nog steeds depressief praten….. Maar draken en griffioenen brengen nieuwe visioenen. In de nacht, als ik slaap, draait mijn wereld op zijn kop.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks wordt gepest. Al een hele lange tijd. Systematisch en sneaky. Ja , je bent echt een held als je zo’n amoebe als Heks gaat treiteren. Succes verzekerd, want ik ben machteloos, zelden afgeleid van mijn bestaan door bijvoorbeeld een leuke vakantie. Of een dagje uit. Of door gezellige gezinsleden. Nee, mij zieken is geheid een schot in de roos.

Oh, het is toch zo moeilijk om zulke dingen los te laten! Vooral als iemand constant haken in je blijft slaan. Zijn macht laat gelden. Er eventjes in stampt dat je niks voorstelt met je zieke sneue leventje.

Goddank raakt het mijn koude kleren niet. Het is bepaald niet iemand waar ik van hou, die dit doet. Alles gaat voorbij, Heks. Ook dit. Eens ben ik er van af. Op een goede dag. Een hele goede dag.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een week terug spring ik weer eens uit mijn vel, als ik mijn boodschappen niet kan betalen. Er staat geen geld op mijn rekening. Vreemd. Normaal gesproken word er op maandag een zeker bedrag gestort. Het zou zelfs omhoog gaan, maar in plaats daarvan zie ik opeens helemaal niks meer.

Chagrijnig ga ik naar huis. Gelukkig kan ik in de biowinkel poffen, anders zat ik met een lege koelkast. Ik krijg zelfs de maandagse 10% korting over het bedrag van die ongelofelijk aardige idealisten. Terwijl ik het op een geheel andere dag ga afrekenen….

Thuisgekomen ontdek ik dat VikThor in mijn bed is gesprongen na een modderbad in een poldervaart. Hij ligt intussen alweer braaf op zijn plaats, wetend dat dat niet mag. Ik heb hem dan ook niet op heterdaad betrapt, maar mijn stede spreekt boekdelen!

Scheldend sla ik aan het kokkerellen. Ik heb vandaag twee linkerhanden, maar er ligt zo veel vergeten groente in de koelkast. Daar moet iets mee gebeuren. Dat was ook het hele idee achter mijn boodschappenronde.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Kom je nog eten?’ lees ik op mijn app. Oh jee. Alles loopt in de soep vandaag. Steenvrouw heeft me al dagen geleden uitgenodigd, maar ik had eigenlijk iets anders. ‘Ik hou een slag om de arm,’ betekent natuurlijk niet, dat je helemaal niks meer laat horen. Heks wilde vanavond naar een cursus Mahjong. Ik probeer er al dagen naartoe te werken, maar het lukt gewoonweg niet.

‘Het is geen denderende combinatie, Heks, op maandag die Mahjongles en op dinsdag koor. Het lukt je al niet om na die koorrepetitie twee dagen later te gaan mediteren. Hou dus maar op. Kook je maaltje. Eet het ook op! Bel morgen je vriendin. Ga vroeg slapen!

Anderhalf uur later zit ik lekker in bed te tekenen. Ik heb gekookt. Ik heb gegeten. Straks nog een rondje met mijn smerige hondje. We hebben het weer bijgelegd natuurlijk……. En dan slapen! Als het lukt tenminste.

Sinds ik mijn nieuwe tablet heb, waar je met zo’n apple pencil op kunt tekenen ben ik de koning te rijk. Op mij oude piepkleine iPad kon ik ook al tekenen. eerste met rubberen stiftjes, later met mijn heksenvingers……. Ook al geweldig, maar dit is helemaal super.

Ach Heks, hou op met je gezwets. Wees dankbaar voor wat je hebt. Tel je zegeningen. Laat je niet kisten. Neem niets persoonlijk. Zie de mens. Jouw medemens. De idealistische fijne broeders en zusters, de gekken met gebreken, de goeien en de kwaaien……..Ja, hoe gestoord ze ook zijn. Bedenk je dan: Die doen ook maar wat. Net als jij…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Chagrijnig wakker worden door ‘Mannetjes van Portaal’. Helaas krijg ik de komende weken nog vaak te maken met de hopeloze praktijken van deze malafide verhuurgigant.

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal heeft zich ingevroten in de Leidse Woningmarkt

Als je Heks ergens chagrijnig mee krijgt is het haar slaap verstoren. Ik ben al niet zo’n goede slaper. Vooral inslapen is een kolere klus in mijn beleving. Dat komt omdat ik allerlei stofjes mis, om van de wereld te geraken. Zoals tryptofaan bijvoorbeeld. Dat magische stofje, dat ons doet gapen. Bij ME zie je allerlei afwijkingen in de hersenstofwisseling en dit is er één van. En gelijk dan maar één, die je hele leven ontregeld. Want als je niet slaapt voel je je ellendig….

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Hun eigen panden zien er duur, gelikt en goed onderhouden uit

Vanmorgen om drie minuten over half negen vergaat de wereld. Het begint in een appartementencomplex in een steeg in Leiden. Mijn huis om precies te zijn. Een hels kabaal vult de lucht, terwijl het gebouw op zijn grondvesten trilt. Ik zit van schrik rechtop in bed, waar ik pas een paar uur van wat zoete slaap heb kunnen genieten. Om me heen staren zeven paar kattenogen me angstig aan. Een onrustig hondje aan het voeteneind completeert mijn geschrokken  roedeltje.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

What the fuck is dit? Nijdig strompel ik mijn bed uit. Sinds dit weekend hangt mijn heup uit de kom, dat doet verrekte zeer. Ook heb ik niet al te best geslapen en veel te kort. Dat bepaalt de lengte van mijn lontje vandaag, vrees ik.

Ik open de voordeur en loop het dreunende trappenhuis in. “MANNETJES,’ scheld ik, ‘Het is weer zover, een rampenleger is het leegstaande benedenhuis ingemarcheerd. Om het geluid goed door het hele gebouw te laten dreunen, laten ze natuurlijk de voordeur wijdopen staan. Binnen worden tegeltjes uit de badkamer gebeukt.

Dit nadat mijn voormalige buurvrouw op last van dat achterlijke kutclubje, Portaal, met bloed, zweet en tranen  en een afschuwelijk chemisch middeltje een laag verf van de stokoude oerlelijke tegels heeft moeten verwijderen. Alsof ze niets beters te doen had tijdens haar hectische verhuizing……

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Het zie er niet uit als een energiezuinig gebouw, met al die ramen. Badend in het licht.

We hebben een week met een afschuwelijke giftige damp in het trapportaal gezeten. Daar zijn geen ramen, dus zo’n lucht blijft hangen. End dat dus allemaal voor niets. Lang leve die kloteklunsclub van een woningbouwvereniging Portaal. Waar communicatie nog moet worden uitgevonden. Waar ze denken, dat wij er zijn voor hen in plaats van andersom…..

Ach ja, woningcorporatie Portaal. De Grootste Lamlullenclub onder de sociale woonvoorzieningen. Als ze moeilijk kunnen doen, waar het gemakkelijk kan, zullen ze het niet laten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Zo ook de mannetjes. Ze gaan natuurlijk eerst een minuutje of twintig tekeer. Totdat we allemaal in Shellshock zijn. Niet meer in staat om de komende anderhalve dag te slapen, te denken of anderszins onze hersenpan te gebruiken. Dan gaan ze een anderhalfuur (!) koffie drinken in de voor de deur geparkeerde auto. Je mag daar absoluut niet parkeren, maar daar hebben ze gewoon maling aan.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Betaalbare woningen vindt je bij Portaal. Geheel onderhoudsvrij…..

Het is weer een of ander stom sloopbedrijf. Gelukkig niet de zaagselhoofdenclub, Brehms Sloopwerkzaamheden, die hier abusievelijk mijn mooie gelakte hardhouten vloer heeft gesloopt in het verleden. Door er DUCK tape op te plakken. Ook tijdens het verwijderen van wat tegeltjes en keukenblokken. Je zou verwachten, dat deze professionals wel beter zouden weten. Dat ze ervaring zouden hebben. Dat ze weten wat ze doen. Niets is minder waar. Dat woningbouwverpleeginstelling Portaal capabele mensen inhuurt is een fabeltje.

Dat ze die sufklunzen inhuren is tot daar aan toe. Als het echter misgaat, geeft de woningbouwvereniging niet thuis. Ik heb indertijd zelf met grote moeite door tussenkomst van een advocaat, een paar honderd euro voor die vloer gekregen. Dat is niet eens genoeg om een bus peperdure vloerlak te kopen. Laat staan om iemand in te huren, om de vloer op te schuren en de lak erop te smeren…..De briefwisseling gevoerd door sloopbedrijf Brehms was shockerend, dom, grof, vol taalfouten en bedreigend. Mijn advocaat stond perplex. En waar was Portaal? Nergens te bekennen!

Het enige, wat die sloopgasten kunnen is de beuk erin. En dat zullen we dan weten ook. Ik mag eigenlijk al blij zijn, dat deze jongens pas om half negen met dat inferno begonnen zijn en niet om zeven uur vanmorgen.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal rekent zich rijk.

Om een uurtje of half elf gaat de telefoon. Ik krijg een bandje van de woningbouwvereniging aan de lijn als ik hem oppak. Met een keuzemenu. Huh? Wordt je nu ook al gebeld door een automaat? Hebben ze zelfs de mensen achter de telefoon wegbezuinigd? Is Portaal uiteindelijk dan toch echt helemaal ontmenselijkt?

‘Het gesprek kan worden opgenomen voor trainingsdoeleinden,’ blaat de automaat intussen in mijn oor.

‘Als je niks persoonlijks te melden hebt, zoek je het maar uit,’ riposteer ik nijdig in de hoorn. En verbreek de verbinding. Wat is het toch een hopeloze rampenclub, Portaal,

Ik moet helaas ook weer aan de mannetjes. Ik zie er als een berg tegenop. Gisteren kwam de eerste. Om voegen in de badkamer aan te smeren.  Je word dan geacht een hele ochtend thuis op hen te zitten wachten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Er werken wel degelijk mensen bij Portaal, hier zijn ze aan het sporten.

De jongeman wierp een blik op het aan te smeren muurtje en belde vervolgens die kloteclub. Dus de hele morgen voor niets zitten wachten. Volgende week komt de opzichter, want die muur moet eruit. Dat wordt weer een ochtendje thuiszitten. Morgen komt de verwarmingsman. Ook weer een ochtend  verplicht huisarrest. Dan moet die muur er nog een keer uit. Ik gok, dat er ook een nieuwe ketel in de maak is en waarschijnlijk een radiator. Dat wordt weken thuiszitten. Terwijl ze er hier een tyfusbende van gaan maken……

Een mens met een normale baan kan maar beter niet bij dit hopeloze sukkelclubje van een Portaal gaan huren. Je zou wel gek zijn. Het kost je al je vakantiedagen.

En leveren ze dan nog een beetje goed werk af?

Nee !!!!

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Bobo’s genoeg in dit machtsbolwerk

Twee jaar geleden hebben ze hier een paar weken zitten verbouwen in het toilet. Uiteindelijk werd er een nieuwe toiletpot geplaatst. Daarbij hebben ze zo verschrikkelijk lopen klunzen, dat er na een tijd een haarscheur in de pot verscheen. Spontaan.

Intussen heeft de scheur serieuze proporties aangenomen. Een lekkage is in de toekomst bepaald niet uitgesloten. Maar op mijn telefonade over die defecte pot, werd mij verteld, dat ik de pot op kon. Ik mag zelf een nieuw toilet gaan betalen…… Dat is Heks allerminst van plan. ‘Ik ga die pot op op jullie risico! Mocht er een lekkere lekkage ontstaan, dan merken jullie het vanzelf wel. Ooit. In de berging van mijn aanstaande nieuwe buur. Die is dan direct uit de droom, wat betreft jullie service. Van harte welkom in je nieuwe shitwoning. Lang leve Portaal!.

Heks is niet de enige, die moeite heeft met de praktijken van Portaal:  Portaal ligt weer overhoop met huurders Zeeheldenbuurt…..

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Alles ziet er gelikt uit, behalve de huurwoningen…..

 

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

wensdoos , sneeuwwitje en de 7 dwergen

Een hart, dat liefheeft is altijd jong!

 

Vrijdagavond geeft Frogs een feestje. Om 6 uur meldt Cowboy zich in Huize Heks. Ik lig in bed uit te puffen van de wekelijkse wasbeurt van mijn hondje. Het arme schaap heeft last van een parasiet en moet dientengevolge de meest vreselijke behandelingen doorstaan. Zoals deze aanval met pure chemicaliën. Gewapend met huishoudhandschoenen ga ik hem te lijf met Tactil, een onschuldig klinkend bijtend gif.

wensdoos, Ganesha

Wij houden van deze olifantengod!

Gelaten ondergaat hij de behandeling. Na het bad gaan we dan eindeloos door de stad lopen totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid. Een uitputtend ritueel. Baas en hond beiden tot het uiterste getergd door de bijverschijnselen van dit effectieve paardenmiddel.

wensdoos, geometrische patronen

Geometrie en kleur

Mijn lief en ik eten samen en buiken uitgebreid uit. Dan gaat mijn schatje nog eventjes op stap met mijn varkentje, terwijl ik me hul in feestelijke kleding en parfum. Kwastje erover en ik kan er weer helemaal mee door.

wensdoos, Indiase prins en prinses

Cowboy en Heks?

Als we bij Frogs arriveren blijken we heel erg laat te zijn. Dit komt voornamelijk, omdat werkelijk iedereen heel vroeg gekomen is. Het is supergezellig, zoals altijd op de feestjes van mijn goede vriend. Ik ben een enorme voorstander van verjaardagspartijtjes. Al je geliefden en vrienden bij elkaar. Er ontstaan nieuwe contacten. De onderlinge band wordt versterkt. En het is nog hartstikke leuk ook! Zowel om te geven als om bij te wonen….

wensdoos, schedel, doodshoofd, doodshoofd met kleurtjes, vrolijke schedel

Kleurig lachebekje

Mijn vriendin Elfje is er ook. ‘Jou moet ik nog even spreken, onder vier ogen…’, zegt ze dreigend. Oeps, ik heb nagelaten een berichtje van haar te beantwoorden, waarin ze me vroeg of ik van plan was om naar ‘Landjuweel’ te komen. Heks zat toen in Antwerpen…

eenhoorn, wensdoos

We zijn dol op onze vriend de eenhoorn

Terwijl we naar de keuken lopen tovert ze een enorm pak tevoorschijn. ‘Hier loop ik al maanden mee rond! Ik heb het gemaakt, nadat ik jouw brief uit Frankrijk had gekregen. Wat een geweldig pakket was dat! Ik liep helemaal over van liefde daarna. Vandaar!’

wensdoos, inhoud, eenhoorn

En dan doe je em open….

Ze geeft me een prachtig versierde doos. Helemaal volgeplakt met plaatjes. ‘Een Wensdoos!’ roep ik uit. Want ik herken onmiddellijk haar geslaagde poging toe te treden tot de gelederen der Wensdoosmakers. Ik maak die dingen al jaren. Links en rechts bestaan mensen, die er eentje in hun bezit hebben. Maar ik heb er nog nooit één gekregen!

wensdoos, ganesha, peruaanse dametjes

Onze grote vriend Ganesha met twee Peruaans uitziende zielzussen

Een Wensdoos werkt als volgt: Bekijk de doos aandachtig. Een goeie Wensdoos staat bol van de symbolen en magische afbeeldingen. Door ze in je op te nemen, breng je de magie goed op gang. Draai de doos om en om in je handen, zodat je alle kanten in het vizier krijgt. Wensdozen hebben geen onder of bovenkant. Maar je kunt ze wel openmaken…..

peruaans vrouwtje, wensdoos peruaans vrouwtje, wensdoos

Open de doos en speel met de inhoud. 😉  Het verdient aanbeveling om een zeker ritueel uit te voeren met hetgeen zich in dit magische voorwerp bevindt. Maar omdat elke Wensdoos anders is, laat ik een algemene beschrijving hiervan achterwege.

Fluister je wens in de doos en sluit deze onmiddellijk. Nu volgt zorgvuldig schudden, vergelijk het met het potentieren van een homeopathisch medicijn. Hoe meer je je wens verdunt, hoe sterker de werking…..

wensdoos, pruik,ganesha, geel haar, nep haar wensdoos, blue crystal world, Jan Custers, wensdoos, blue crystal world, Jan Custers, wensdoos, kikkers, kikkertje, ansichtkaart met kikkers gouden pakketje, wensdoos heilig hout, geurend hout, Palo Santo, wensdoos wensdoos, ballon, Hello Kitty wensdoos, Pukka, love, theezakje

Laat de Wensdoos op een onopvallende plek staan, totdat je helemaal vergeten bent, dat je iets te wensen hebt. Als je nu per ongeluk de doos opent komt je wens uit. In elk geval uit de doos. Gegarandeerd succes!

wensdoos, eenhoorn, eenhoorn voo op taart, suikergoed eenhoorn, wensdoos

Vrolijke eenhoorntjes van suikergoed

In mijn prachtige Elfjes-exemplaar zit een enorme bos geel nephaar. Heel handig voor een bad-hair-day. Of als tijdelijk hip oksel/schaamhaar! Ook zit er een rood mondje in, dat blijkt een pleister te zijn. Voor als ik een keertje pijn heb: Kusje erop! Maar ook handig indien ik chagrijnig ben. Dan plak ik em gewoon op mijn gezicht.

wensdoos, eenhoornelfje, kerstversiering, witte elf, wensdoos

Vervolgens springt een schitterend boek over kristallen schedels in het oog. Ik dacht dat ik alles wat er op dat gebied verschenen is in mijn boekenkast had, maar deze auteur ken ik niet!

WENSDOOS, PLEISTER IN DE VORM VAN EEN MOND, RODE LIPPEN, kus

Pleister voor op de wonde

In een gouden pakje vind ik geurend hout, Palo Santo. Heerlijk, ik ben daar dol op. Dan is er nog een klein satijnen zakje met een eenhoorntje er in. Maar hij is niet de enige hier aanwezige eenhoorn. Er zijn ook nog wat exemplaren van papier en suikergoed 🙂

Natuurlijk zweeft er ook een elfje tussen alle andere bewoners van deze droomdoos…..

Hart van wensdoos, rood hart, kanten hart, I sent you all my love, sealed with a kiss

Het hart van dit kunstwerk

Heks raakt niet uitgekeken op haar geschenk. Vrienden voegen zich bij ons in de keuken en kijken bevreemd naar dit tafereeltje. Wie is er nu eigenlijk jarig? En wat is dit voor een wonderlijk cadeau?

wensdoos, Ganesha, hart, gele pruik

Heks raakt niet uitgekeken

Aan de binnenkant van het deksel waakt Ganesha over al mijn toekomstige wensen. Aan weerszijden prijken twee kleine Zuidamerikaanse dametjes. Dat zijn wij, Elfje en Heks. Twee zielzussen in hun eigen magische universum.

Dank je wel, lieve zielzus, soulsister….. Love you!

wensdoos, Ganesha

Dank je wel, lieve schat

 

Weekendje Brussel, klein reisverslag. Heks begint voor de verandering halverwege……

Oxfam Novib winkel in Brussel

Met onze nieuwe vriend

Zaterdagavond zit ik met Cowboy bij de Libanees in Brussel. De tip voor dit geweldige restaurant kregen we van onze nieuwe vriend, een vrijwilliger in de lokale wereldwinkel, Oxfam Novib. We eten onze buikjes rond met allemaal verrukkelijke liflafjes en salades. Daar waren we wel aan toe, wat groenvoer. Gisteren zijn we ook uit eten geweest, maar dat was een zo goed als groentevrije maaltijd……

oxfam Novib Brussel

Hij zoekt het voor ons op

Nu zijn we aan het uitbuiken. Cowboy leest in het ongelofelijk grappige boek van John Cleese: ‘Hoe overleef ik mijn familie?’ Een relativerend verslag van gesprekken, die hij ooit voerde met zijn therapeut.

Ik heb er jaren geleden van gesmuld, misschien moet ik het ook nog maar eens inzien. Ik herinner me, dat er geweldig veel troost uitgaat van de humor, waarmee het onderwerp wordt behandeld. Lachen is wezenlijk om gezond in het leven te staan. Van huis uit heb ik dit ook meegekregen. We hebben wat afgelachen vroeger……

Oxfam Novib winkel in Brussel, vrijwilliger

Kijk, hier kun je lekker eten

Zo kreeg ik bij mijn opvoeding direct het instrument mee om met de bijbehorende trauma’s om te gaan! Een dag niet gelachen…..

Intussen zijn we verkast, Heks zit in een echt authentiek Belgisch café , tussen de Belgen met een glas zalige witte wijn. We beraadslagen wat we verder gaan ondernemen vanavond. We wikken en wegen en komen tot niets. Op een gegeven moment moeten we met openbaar vervoer naar het station om de laatste trein te halen richting hotel. Heks is te moe om nog een stap te zetten.

Het duurt een eeuwigheid voor de tram komt. We stappen haltes te laat uit en moeten het hele eind weer terug lopen. We gaan die trein nu zeker missen. Heks heeft een blaar en benen als zuurstokjes. Ze zit er doorheen. Cowboy is chagrijnig.

Libanees eten, Brussel

Hij heeft niets teveel gezegd

IMG_4010IMG_4008

Goddank komt er plotseling als door een engel gezonden, een bus aanrijden, die vlakbij het hotel stopt. Dat weten we van een eerdere ervaring met trein missen. Nou ja, vlakbij, toch nog ruim een half uur strompelen met die blaar. Hij stopt vlak voor onze neus, sissend gaan de deuren open. Snel springen we er in. Het moet maar. Alles beter dan met de taxi voor deze armoedzaaiers.

In onze hotelkamer beschikken we over een bad. Dat spoelt de ontberingen weer weg. We zorgen er goed voor, dat we onze innerlijke kinderen niet met datzelfde badwater wegspoelen…… Nee, die komen juist weer helemaal tot leven!

Morgen nog een hele dag. Eindelijk hebben we een goede kaart en weten we de weg. Heerlijk hoor, zo’n weekend weg. Maar veel te kort voor het echte werk. We moeten gewoon nog eens terug komen……

IMG_4011 IMG_4015

ORALE HEKSENCOVEN GEEFT WIJZE RAAD: Als je schaamlipjes gaan lullen, kip pas op je kuikens!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Goeie hemel, wat heb ik liggen slapen vannacht. Ysbrandt moest echt veel geduld opbrengen vanmorgen. De heks lag in coma. Dat mocht ook wel, na een rommelig slaapweekje. En een avond met de OB-dames! Gisterenavond was het weer zover: Het Apo-coven kwam bij elkaar….

sluit de gelederen

Apo-coven

Deze hechte groep dames stamt nog uit onze persoonlijke prehistorie. Dertig jaar geleden deelden we lief en leed in een enorm pand aan de Apothekersdijk. Gisteren verzamelden we ons in het huisje van dokter Seksheks. Hoewel ze druk is met het naaien van een mega busmuts voor haar camper, vond ze toch tijd om een waar bacchanaal voor te bereiden.

Zo had ze een zuiglammetje in de oven gezet en de tafel bezaaid met voor- bij- en nagerechten. Iedereen kwam aan met wijn en sap en salades en andere lekkernijen. De eettafel was een waar altaar van overvloed.

Afbeelding 6 Afbeelding 7

Zoals altijd werd de lucht gevuld door ons gelach en gepraat. Wie doet wat en hoe gaat het met alle heksenkindertjes? Links en rechts vang ik flarden van verhalen op, terwijl ikzelf ook nog in een  gesprek gewikkeld ben. Wat is het toch heerlijk om in dit gezelschap  thuis te zijn. Terwijl we kwetteren vullen we onze buikjes met de heerlijkste gerechten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens het toetje en de koffie komen de documentaires van Sunny Bergman ter sprake. Het Chinese wandelhuwelijk lijkt ons wel wat. Zo’n mannetje, dat door je slaapkamerraam klimt….En verder geen gedoe…. Maar de aflevering over het getrek aan schaamlippen in Afrika valt het meest in de smaak.

Dat is nog eens andere koek, dan het bijsnijden hiervan in de westerse cultuur. Onze fantasie raakt geprikkeld. Schaamliptransplantaties? Misschien een alternatief voor het opspuiten van  lippen? Enigszins riskant natuurlijk, voor je het weet klets je uit je nek. Doneer een schaamlip? Collecteren voor dit doel met een bus getooid met schaamlipjes rond de geldgleuf…

perfect bereid

Het zuiglammetje

.

Schaamlipje zoekt Schaamflipje. De gastvrouw besluit de discussie met: “Als je schaamlipjes gaan lullen, berg je dan maar….” Kortom, we zijn weer dertig jaar terug in de tijd. Dubbel van de lach trekken we onze jassen aan en beginnen aan het afscheidsritueel. Zoenen en nieuwe afspraken. Het was weer heerlijk. Ik fiets met Lehrerin Hexe giechelend terug naar de binnenstad.

mobiel met apps

De huisartsheks heeft een nieuw speeltje

Afbeelding 11

Helaas ben ik te moe om een blogje te schrijven, dat moet wachten. Lang wachten.

Het gekke van uitslapen is, dat je dag extreem kort is. Na een rondje boodschappen is het alweer avond. In de winkels wordt er alles aan gedaan om ons ondanks de sneeuw toch een paasgevoel te bezorgen. Met een vleugje lente erbij…

een medewerker geeft een recept ter bereiding.....

In de slagerij groeien kuikentjes op

een recept van 200 jaar geleden

De lekkerste rookworst van Nederland koop je hier

Nog steeds is het te guur en chagrijnig om een terrasje te pakken. Gelukkig heeft mijn vriend de galeriehouder van Galerie Frederiek van der Vlist een fles wijn koud gezet. Als ik hem dan verras met een portie kibbeling, krijgt de dag toch weer een gouden randje.

wachtend op dat stukje worst

Altijd fans voor de deur

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat is er nu heerlijker dan tussen prachtige kunst met vrienden te borrelen? Als besluit van een veelbewogen week? De schilderijen zijn van Willem van Scheijndel. Een vriend wiens kunst ik al lang bewonder. Ik zie hele nieuwe ontwikkelingen in zijn werk. In een transparante laag-over-laag techniek. De moeite van een bezoekje waard!

altijd vernieuwend

Kleurig

VERHALEN UIT DE OUDE DOOS: Mijn opa, zuurkool en de keukenmeid van de burgermeester……

een opa

ER WAS EENS

De vader van mijn vader was een hele lieve opa. Ik was stapeldol op hem. In de hectiek van onze enorme familie was hij een baken van rust. Menige drukke verjaardag bracht ik door op zijn schoot. En toen ik daar te groot voor werd, was ik toch vaak in zijn buurt te vinden. De liefde was wederzijds, opa had lol in deze kleine heks.

De laatste zomer van zijn leven bracht ik met hem door tussen de planten, wroetend in de grond. Als vakantiebaantje was ik zijn hulpje op de vaste planten kwekerij van de familie. Echt blij was ik er niet mee. Ik was veertien en volop puber. Ik wilde met jongelui achter de oppotmachine keten… Maar ik schikte me in mijn lot en het was toch wel heel tof met mijn grootvader tussen de bloemen. Om twaalf uur was ik altijd flauw en chagrijnig van de honger. Daar moest hij om lachen. Hij gaf me uit een blikje een Zeeuwse boterbabbelaar en vertelde het verhaal uit zijn jeugd. Toen hij een keertje chagrijnig van de honger was.

een hongerige jongeman

LANG GELEDEN….

Net als de heks, was hij een geweldig verhalenverteller. Met kerst las hij een lang verhaal voor over een kerststal, die tot leven kwam. Opvallende thematiek voor een calvinist. Elk jaar hetzelfde verhaal. Mijn vader heeft het eens opgenomen met een bandrecorder. Helaas raakte dit geluidssysteem in no time uit de gratie, de opname is op de vuilnisbelt verdwenen samen met het apparaat.

Dit verhaal neemt ons mee naar zijn jeugd. Naar die dag, dat hij een kilo zuurkool moest halen voor de keukenmeid van de burgermeester. Hij liep het dorp uit en een lange landweg af naar een afgelegen boerderij. Een enorme wandeling. Mijn grootvader was een jongeman in de groei, dus hij rammelde van de honger tegen de tijd, dat hij terug liep met de bestelling. En hij was gek op rauwe zuurkool !!!!! Ook dat nog.

daar hield hij wel van

VAN ‘T VAT

Hij peuterde, zich van geen kwaad bewust, het pakje open. Het water liep hem in de mond. Voorzichtig snoepte hij wat van dat heerlijke zure goedje. Het viel totaal niet op, dat er wat minder in het pak zat…. Dus vijftig stappen verder nam hij weer een klein hapje. Oh, wat was dat toch lekker. Nog maar een hapje dan, het was een behoorlijk eind terug naar het dorp en hij liep te zwabberen op zijn benen van de hongerklop.

Na een zalige tocht met een mond vol zuurkool door de magische wereld van een opgroeiende jongeman, kwam hij uiteindelijk bij de keukendeur van de burgermeester. De meid stond hem al op te wachten. Ze was een uit de kluiten gewassen tante waar je maar beter geen ruzie mee kreeg….. Gelukkig was ze niet erg slim, ze had geen benul van het gewicht van een kilo ‘ Waar bleef je nu zo lang?’ snauwde ze. En ‘ Is dat alles? Goh, wat zit er weinig zuurkool in een kilo!’. En wrevelig ‘Haal nog maar een kilo, want dit is veel te weinig, graag een beetje doorlopen deze keer, jochie!!!!!’

en er slingerden overal messen....

ZE WAS BEHOORLIJK UIT DE KLUITEN GEWASSEN

Zo snel als hij lopen kon ging mijn opa weer op pad. Het hele kolere eind naar de boerderij en terug. Alleen had hij nu echt een probleem. Hij kon moeilijk aankomen met een pak zuurkool van een kilo. Er moest flink uit worden gegeten maar hoeveel? Hij had geen idee hoeveel er uiteindelijk over was tegen de tijd, dat hij het pak had afgeleverd…. Er zat niet anders op, dan het hele traject stap voor stap nog eens af te leggen. Dus om de vijftig stappen een klein hapje…

Zo kwam hij uiteindelijk tot aan zijn kruin gevuld met rauwe zuurkool opnieuw aan de deur bij de keukenmeid. Hij is ermee weg gekomen, ze had niets in de gaten. En ondanks de overdosis van die dag is mijn geliefde grootvader altijd dol gebleven op dit wonder van conservering. En op het verhaal dat ermee gepaard ging. Zijn indianengezicht werd 1 grote lachrimpel bij de herinnering aan die zalige dag uit zijn jeugd, zo’n eeuw geleden intussen. De tijd, dat je nog struikelde over de paard-en-wagens. En het enige recht van de vrouw het aanrecht was. Waar ze dan wel op kon staan. Slechts 2 generatie’s terug……

zeverdezever

TOCH?