Genade, genade, we gaan naar de Parade! Citroen, citroen, dat moeten we vaker doen. Alle gekheid op een stokje: Heks heeft een heerlijke dag! In een rokje.

‘Ik haat mezelf, ik haat mezelf, ik haat mezelf…. Waarom kan ik nu gewoon nooit eens op tijd zijn? Ik haat mezelf, ik haar mezelf, ik haat mezelf…..’ tiert Heks. Ze vliegt op haar logge Batavis door de stad op weg naar huis om een kortingscoupon op te halen, die ik nota bene klaar heb gelegd. Bovenop mijn tas. Toch weer vergeten……

Was ik zonet nog keurig op tijd om mijn vriendinnetje Trui en haar dochter Vlinder op perron 5b te treffen, nu is het maar de vraag of ik het allemaal red. Vloekend raas ik opnieuw naar het station. Prop mijn fiets in de berging. Ren zo hard mogelijk op sukkeldraf door de toegangspoortjes…….

Heks is op tijd, maar de trein is verlaat. Nu missen we onze aansluiting. Mijn hoofd is een chaotisch slagveld, zoals altijd als ik me heb moeten haasten. Stress is funest voor mij. Mijn door ME veroorzaakte inspanningsintolerantie verdraagt nu eenmaal geen stress.

Gelukkig heb ik zondag echt helemaal niks gedaan. Slechts rusten en energie sparen.

De trein komt er aan. We zoeken een plekje. Zo, nu eerst even een boterhammetje naar binnen werken. Ik rommel in mijn tas. Huh? Waar is nu die kortingscoupon? Niet meer te vinden……

Onderweg verloren!

‘Vlinder is haar OV-kaart vergeten, nu kan ze niet met korting reizen op jouw kaart……’ ‘Oh jee, vandaag gaat alles mis, meisjes…..’ Inderdaad. We missen onze aansluiting in Amsterdam Zuid. We hadden beter een trein later kunnen nemen. De directe boemel richting Utrecht…….

In Utrecht lopen we vervolgens finaal de verkeerde kant op. Maar uiteindelijk zijn we dan op de Parade! Heks trakteert op de toegang, zonder coupon. Gelukkig kost het allemaal geen drol hier. Trui koopt kaartjes voor de show van  Ellen Ten Damme. Daar gaan we in elk geval heen.

We dwalen over het terrein. Er is van alles te doen. Eerst maar iets drinken. We strijken neer op een terras en gaan aan de Sangria! Met Tapas!

Uiteindelijk zien we buiten de geweldige voorstelling van showbeest en podiumdier Ellen ten Damme nog een voorstelling. Vaudeville theater met Don Quichot in de rol van Thierry Baudet. Hilarisch!!!!!

De tijd vliegt voorbij. We scharrelen over het terrein, eten nog ergens een hapje. Heks staat eindeloos in de rij bij een Taco-tent. Hier kan ik iets binnen mijn dieet scoren, maar hoe kan het nu dat de sproetenvrouw achter me in de rij nu drie plaatsen voor me staat?

Pal voor me staat een geitensok met schapenhaar. Deuzelig staat ze te dagdromen. Niet op te letten. Of weet ik veel. Hierdoor stroomt er via de zijkant van kraam een groep van twintig stijf gepermanente menopauzale taarten met identieke ANWB jassen aan voor haar de rij in.  Stiekem sluipend op hun degelijke Wolky’s: Het beste en meest veilige voorbehoedsmiddel hier ter lande.

Tienerzwangerschappen zouden de wereld uit zijn, als alle pubermeisjes zich verplicht hierop zouden moeten voortbewegen. Veel effectiever dan hoofddoek of kuisheidsgordel. Maar comfortabel dat ze lopen! Heks heeft ze ook regelmatig aan haar voeten. Er is dan ook al jaren geen man in mijn buurt te bekennen.

I rest my case.

Ik geef de dame voor me een strenge blik. Ja, is ze nu gek geworden? Mij een beetje voor de kat zijn viool laten wachten. ‘Mevrouw, u laat iedereen voor gaan, ik wil ook eten bestellen….’ Gelaten blaat ze terug vanuit haar krentenbaard. En nog laat ze iedereen voor gaan. Er staan alweer tien knarren op Wolky’s klaar. Ik loop om het schaap heen naar de balie. Dring dus ook voor! Zoek het lekker uit!

Ik bestel met zekere overtuiging en bravour mijn taco eerder dan zij. Niet dat het helpt. Al die menopauzale regenjasjes hebben precies hetzelfde besteld als Heks. Sta ik weer eindeloos te wachten…… De geitensok heeft dan haar maaltje al op!

Oh, wat ben ik toch assertief tegenwoordig. Of op zijn minst niet pleaserig. Ik sta er vaak zelf van te kijken. Vroeger had ik me in duizend bochten gewrongen om de geitensok (en de kool) te sparen. Haar een goed gevoel te bezorgen. Ook al is ze niet erg aardig tegen Heks. Alles in het werk om haar niet te kwetsen…….

Na het eten lopen we een rondje over het terrein. Ik voel me heerlijk op deze plek. Tussen al die dramatische types. Kijk, daar zit er weer eentje voor een caravan. Een oude over de top opgemaakte vrouw met hoog op getoupeerd, wit geblondeerd piekhaar. In een knalgele soepjurk.

Ik kijk recht in haar ontevreden smoelwerk. Haha, wat trekt ze een kop! Ze komt me vaag bekend voor, zoals ze met haar aanplakwimpers naar me wappert. Snel lees ik op een bord wat het gekke mens te bieden heeft.

“Dag Heks,’ zegt ze opeens met een keiharde schorre doorrookte welbekende stem. Ik schrik me dood. ‘Oh, ben je het echt?’ bijt ik haar toe. Eerlijk gezegd dacht ik dat de vrouw vanuit de verte slechts sterk leek op Troela, een oude rasechte vijandin van Heks. Die ik in het verleden altijd heb geprobeerd te pleasen. Wat me regelmatig kwam te staan op een regelrechte schijtpartij recht in mijn gezicht.

Ik heb die parg al jaren niet meer gezien en dat bevalt me goed. Ik wil dan ook helemaal niet weten wat ze hier doet. Dat valt haar vies tegen. Zij wil duidelijk een praatje maken over haar succesvolle zelf. Op de Parade! Met een act! Chagrijnig en vitterig reageert ze op mijn eerdere opmerking. Die is niet goed gevallen.

Dag Troela,’ groet Heks afgemeten. Ik loop door. Laat ze maar de rambam krijgen, die zuipende helleveeg. Dat gemene secreet.

Jarenlang heeft ze in een liefdesrelatie van Heks lopen stoken. Onder mijn neus probeerde ze mijn narcistische geliefde bijvoorbeeld af te lebberen. Haar slangentong sissend buitenboord. Gefluisterde verleiding in zijn willige narcisten-oor. Het is dat hij fysiek van haar walgde, anders had ze hem mooi afgepakt……

‘Wat zou ze hier doen?’ vraagt mijn vriendin zich af. ‘Ik vermoed zingen, levensliederen, vreselijk natuurlijk. Ze zingt zo vals als een kraai…..’

‘Kom we gaan in de zweefmolen,’ roepen we vervolgens om beurten. Even later laten we ons door de enorme reus van een kerel, die de molen exploiteert, opgooien. We zwieren alle kanten op. Heerlijk. Heks vergeet alle zorgen, muizenissen waaien weg. Het restje somberheid, ontstaan tijdens onze gesprekken op de heenweg over het klimaat, smelt als sneeuw voor de zon…..

Even na negenen snellen we richting station. Mijn vriendin is ook kapot moe. Na een weekend fietsen door Nederland en een dag op de Parade is de koek echt op. ‘Ik maak nog regelmatig fouten in het managen van mijn energie,’ geeft ze toe. Zij heeft na een val van de fiets ook veel minder lepeltjes van dat broodnodige spul te besteden per dag. En dat is zo moeilijk! I know!

In een vloek en een zucht zijn we weer in Leiden. Heks moet nog een rondje fietsen met haar hondje. Ik ben dus nog eventjes bezig, voordat ik kan uitpuffen. Zoals altijd na een inspannende dag stuiter ik nog uren door het huis. Ik slaap pas om een uurtje of drie, vier.

Vandaag doe ik geen bal. Alleen de hond uitlaten. Eten koken heb ik geen puf voor. Dat komt volgende week wel weer een keer.

 

 

Pakjesavond: Sint pakt uit! Kleine attenties en het fijnere dichtwerk.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Op 5 december haalt Frogs in de loop van de middag het hondje op. Heks gaat boodschappen doen. In de stad is het een nerveuze drukte van belang. Mensen scoren nog snel een laatste presentje. In de winkels wacht het personeel landerig tot het dan eindelijk vijf uur is. Dan kunnen ze naar huis. Voor hen is het ook pakjesavond uiteindelijk.

Zo niet bij de Marokkaanse supermarkt. Daar kan ik nog prima terecht om op de valreep nog allemaal lekkere smeerseltjes in huis te halen.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Aan het eind van de middag meldt Cowboy zich in Huize Heks. Hij ziet er moe uit na een week van keihard werken. Met een pot thee installeert hij zich op de bank. Heks loopt druk heen en weer te rennen. Even dit doen. Even dat doen. ‘Kom toch eens zitten rare Heks, doe eens een beetje gezellig!’ moppert mijn lief.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Ik geef met alle plezier gehoor aan zijn verzoek en gooi mijn werkzaamheden aan de kant. We drinken thee en kletsen bij. Daarna helpt hij me om een geweldige zuurkoolschotel in de oven te krijgen. Een Elzasser versie met ganzenvet en kweeperen. Daarna wil ik eigenlijk eventjes douchen en een paar gedichten schrijven, maar het is alweer zeven uur. Mijn kikkervriend kan elk moment aanbellen!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Ik trek me terug in mijn werkkamer en stort me op het dichtwerk. In een mum van tijd knal ik er vier exemplaren uit. Een paar namens Sintermezelf en een paar namens mijn Pieterdieren. Ik heb toch zo’n geweldig presentje voor mijn lekkere ventje gevonden. Een drummende kerstman op batterijen! Heks is er zelf helemaal weg van.

Intussen is Frogs al gearriveerd. Hij zit met Cowboy aan de borrel met hapjes. Zoals altijd heeft hij genoeg gespreksstof doen opwaaien. Ik zet de oven aan en knikker nog een heerlijke salade in elkaar. Na het verrukkelijke eten is het dan zover. Stiekem sneak ik de deur uit en bel langdurig aan. Vervolgens ram ik keihard op de voordeur. Ysbrandt gaat helemaal uit zijn dak……

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballenBaoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

De boys spelen het spelletje vrolijk mee. Het uitpakfestijn kan beginnen. Om beurten pakken we een pakje uit. De bijbehorende gedichten zijn zeer vermakelijk. Maar ja, wat wil je ook. Frogs is dichter, Heks heeft er ook een handje van en Cowboy draait er zijn hand niet voor om….

Frogs krijgt een mooie minikerstboom van me compleet met lampjes en ballen. Hij heeft me jarenlang geholpen met het optuigen van mijn reusachtige exemplaren. Nu gaat hijzelf ook aan de boom. Cowboy is helemaal weg van zijn swingende kerstman. Het is ook wel een ongelofelijk gaaf ding. ‘Waar vind je zoiets?’ vraagt Frogs verwonderd. Ja, daar is Heks echt bij toeval tegenaan gelopen!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Heks krijgt Chinese ‘Taiji ballen’, ‘Baoding ballen’ ofwel ‘Yin Yangballen‘. Ik ben dol op deze magische ballen in hun mooie doosje. Ze zijn niet alleen mooi, maar ook goed voor de gezondheid. Door ze in je hand rond te draaien stimuleer je acupunctuurpunten. Het meest houd ik echter van het tere geluid, dat erin verborgen zit. Kleine cimbalen produceren een lieflijk getingeltangel. Daar word ik nu gelukkig van.

Ook gelukkig word ik van de prachtige CD van Ravi Shantar, die Sint op de kop heeft getikt. De hele verdere avond draaien we alleen deze muziek. Het is heel rustgevend, maar tegelijkertijd zitten er hele spannende ritmes in.

Ach, wat was het weer een heerlijk avondje!!!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen