Heks vindt opnieuw uit het wiel: Een reptielenbreinventiel! Nou ja. Dat zepige ventiel bestaat al jaren ter lering ende vermaak van ons huisvrouwen. Ook een beetje om ons eronder te houden. Soap doet leven! Al is het maar even.

Slaperig zit ik voor de televisie naar the Bold and the Beautiful te kijken met een kopje koffie. Brak na een gebroken nacht. Zoals iedere ochtend. Een katertje voor dit poesje. Bijverschijnsel van ME. Interessant bijverschijnsel, want hoe komt dat dan? Na dertig jaar heb ik nog steeds geen idee. Ik hoef er in elk geval niet voor te zuipen. Dat scheelt.

Brooke Logan staat in beeld te schreeuwen tegen Steffy Forester, dat ze zo egocentrisch is, omdat ze hoopt dat diens lingerielijn wordt verkozen boven het truttige kledingconcept van Brooke’s  griezelige dochter. Heks vindt Brooke een enge trut. En haar dochter een hopeloze kwal.

Niemand die me op de vingers tikt over deze extreem negatieve gevoelens betreffende deze dames, want het is slechts soap. Heerlijk.

In het werkelijke leven vind ik ook een aantal mensen eng, slecht en/of hopeloos. Helaas ken ik manipulatieve geesten, die me regelmatig alle hoeken van mijn toch al kleine levenskamertje hebben laten zien. Manipuleert zo’n persoon jaren vooruit, zodat ik postuum nog lol heb van allerlei streken. Desnoods over zijn of haar graf heen.

De gekste dingen kunnen zo gebeuren. Iemand slaat jou om de oren om je vervolgens af te wijzen. Alsof jij een klap hebt uitgedeeld! En dit is geen soap.

In het echte leven mag je allerlei gevoelens niet hebben. Je wilt iemand door elkaar rammelen. Of eindelijk eens enorm schreeuwen na jaren te hebben geslikt. Maar nee. Mijn kans is verkeken. Je kunt nu eenmaal niet uit je plaat gaan tegen een iemand, die zich niet kan verweren. Die keihard voor je weg rent. Alsof jij de duvel bent……

Heks kan dus geweldig genieten van een lekkere soap. Een narciste zoals Brooke Logan, een reptiel, dat alles recht praat wat krom is. Een secreet, bepaald niet vies is van manipuleren.

Een snol van jewelste, die haar welgevormde lichaam schaamteloos in de strijd gooit. Als de eerste beste lichtekooi heeft ze, in alle familiaire slaapkamers waar een mannelijke telg ligt, haar kunsten vertoond. Of er nu een echtgenote naast die man ligt of een verloofde. Of die echtgenote nu een zus van haar is of een dochter……

Ze heeft vele minnaars afgepakt van dochters, zusters, schoonzusters…..De diverse mannelijke familieleden hebben deze trofee door de jaren heen aan elkaar doorgegeven als was ze een wisselbeker……

Zo bereed ze haar schoonvader, die een kind bij haar verwekte. De man is tevens grootvader van haar andere zoon. Ook de broer en zoon van haar man, haar stiefzoon dus, een incidentele schoonzoon alsmede het eerste vriendje van haar andere dochter moeten eraan geloven. Die dochter is dan nog maagd, terwijl haar moeder het bed deelt met haar allereerste liefde…….. Traumatisch natuurlijk.

De dochter, die overigens werd verwekt door eerder genoemde schoonzoon! De zwager die getrouwd is met haar jongste zusje…..

Duizelt het je al? Deze incestueuze toestanden?

Werkelijk niets of niemand is heilig voor dit misselijke mormel. Maar ze praat alsof ze de Heilige Maagd Maria is. Zalvend en bezwerend. Iedereen is fout, behalve zijzelf. Altijd verzint ze een verhaal om het goed te praten. Bizar? De werkelijkheid is vaak nog veel vreemder!

Oh, wat lijkt het me overigens een geweldig leuke rol om te spelen, dit vileine gemene wijf. Heks denkt dat ze het er heel goed vanaf zou brengen.

In mijn jonge jaren heb ik wel eens een dergelijk kreng gestalte gegeven op het toneel. Toen wist ik zo’n manipulatief karakter al goed te treffen. Door jarenlange praktijkervaring met dit soort dingen naast een intensieve studie van het fenomeen narcisme heb ik alleen maar meer inspiratie gekregen.

Heks zit dus te schuddebuiken van de lach bij de meest afschuwelijke ontwikkelingen in deze soap. Ik heb bijvoorbeeld een bloedhekel aan het schijnheilige geleuter van die Hope Logan. Vooral sinds ze gespeeld wordt door een nieuwe actrice met pruillip. Ik wens haar de meest vreselijke dingen toe. Van miskraam tot echtscheiding.

Toe maar, Heks.

Dingen, die in het werkelijke leven niet in me op zouden komen. Mijn ergste vijanden heb ik nog deelneming betuigd als zij een gevoelig verlies leden. Oprecht. Gemeend. Wat zit ik dus hier in godsnaam te ventileren?

Gezien het succes van de gemiddelde soap ben ik niet het enige mens voor wie dit zo werkt. Ik lees online iets over The Bold en daar ontdek ik dat er hele kampen zijn die voor Hope Logan zijn, de Lopers. Want Hope is intussen met Liam getrouwd. Dat misselijke mannetje, die maar niet kan kiezen tussen twee stiefzusters.

Een ander kamp genaamd Still is voor Steffy Forrester, maar dan ik combinatie met de mannelijke oppernarcist van de serie. Het stikt namelijk van de narcistische karakters in deze soap. Maar Bill Spencer spant de kroon. Over lijken gaan om te krijgen wat je wilt. Neuken met je schoonzus. Neuken met je schoondochter. Je zoons in het ongeluk storten….. En dat alles dan weer vrolijk goedpraten!

Zelfs Heks kent in haar leven niemand, die aan zijn gedrag kan tippen. En dat wil wat zeggen!

Het is dus Lope versus Still.

Heks is absoluut fan van de keiharde gewiekste Steffy. Maar laat ze in godsnaam eens een echte vent zoeken. Al jaren geeft deze tante in de soap al haar macht weg aan die enorme lozer van een Liam. Een man, die denkt goed te zijn. Goed te doen. Maar in feite is het een slappeling van een watje. Een besluiteloze zeiksnor. Onbegrijpelijk dat die wijven zo achter hem aan zitten…..

Vanouds vechten vrouwen in deze serie eindeloos om 1 man. Een foute man natuurlijk. Een besluiteloze opportunist van een vent. Het zou best verfrissend zijn als er eens een paar kerels om 1 vrouw zouden strijden. Langdurig en eindeloos. Zich in de luren zouden laten leggen door zo’n femme fatale.

Maar ja. Dat is niet realistisch. Geen zichzelf respecterende vent zet zichzelf zo opzij voor een dame. En daar heb je dan de kern van de soap te pakken: Het opvoeden van huisvrouwen om vooral in die rol te blijven! Dit alles ter lering ende vermaak.

Door vrouwen te laten zien hoe dom ze zijn om altijd maar naar de pijpen van de eerste beste narcist te dansen, kan er natuurlijk ook een zeker bewustzijn ontstaan. Een hang naar gevoel van eigenwaarde oproepen bij dames door middel van zo’n flutverhaal…… dat zou natuurlijk geweldig zijn.

Niet teveel zelfrespect natuurlijk, want dan is het weer niet geloofwaardig……

Vrouwen en eigenwaarde. Een heikel onderwerp. De meeste dames raken in hun jeugd al geknakt op dit gebied. Lijfstraffen, negatieve input of seksueel grensoverschrijdend gedrag van de opvoeders of omgeving zijn de dood in de pot wat dat betreft. En dat komt nog best veel voor.

Mensen en eigenwaarde is al een dingetje. Maar wij dames slaan alles als het op gebrek aan die eigenschap aan komt. Heks is met enige regelmaat verbijsterd over onze positie op deze aardkloot.

De president van de Verenigde Staten beweert bijvoorbeeld dat elke man met geld en macht ons maar in de kut mag graaien. En die man zit daar nog steeds op die positie. In een land waar iedereen een vuurwapen mag dragen. Zo’n ijzeren lul waar een dodelijke kogel uit komt.

Je mag wel naar iedere vrouw graaien, maar de president afknallen mag dan weer niet. Dat is niet respectvol.

Heks probeert al jaren haar hoofd om al dit soort zaken heen te vouwen. Ik ben dan weliswaar door mijn achtergrond en opvoeding expert op het gebied van gebrek aan eigenwaarde en tevens gepokt en gemazeld in het fenomeen in de wandelgangen begrabbeld en begraaid te worden door allerhande kerels,  ook ben ik regelmatig vernederd tot op het bot….. Maar snappen doe ik het allemaal niet.

Ik denk dat een groot deel der mensheid wordt geregeerd door hun reptielenbrein. Uitwendig gedragen vaak. De grootste reptielen schoppen het vaak tot politicus, soms dus zelfs president. Uiteraard man. Liefst wit. Met raar geblondeerd haar ter compensatie van minuscule penis.

Een goeie soap ontlucht mijn kleine hersenen. Het reguleert mijn eigen reptielfeelings. Het maakt dat ik mijn reptielenvingers niet aan een narcist brand. Het laat me weer eens lekker lachen uit leedvermaak. Om verzonnen zaken. En dat kun je wel maken.

Een goeie soap werkt als reptielenbreinventiel!

 

 

 

 

 

Familiedrama in The Doctor Phil show. Geen effect wordt geschuwd om de contraproductieve wetmatigheden in de structuur van een uiterst disfunctionele familie te doorbreken. Zulke patronen kunnen echter hardnekkig zijn. Vooral als je de schuld bij een ander legt. Weg met de zondebok!

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

De dokter Lul-show

Maandagmorgen en het is weer zover. Heks ligt gestrekt. Het hele weekend in touw geweest en mijn gezondheid is niet je dat momenteel, zacht uitgedrukt. Frogs heeft het hondje opgehaald, de schat.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Het is heel eenvoudig

Maar niet getreurd. Ik hang lekker voor de buis. The Bold and the Beautiful is bezig, die idiote soap over een disfunctionele familie met veel geld. Heerlijk. Wat maken ze er weer een potje van. Daar verbleken mijn muizenissen bij….

Later zie ik Doctor Phil. Hij is lekker op dreef vandaag. Alweer een disfunctionele familie, het is aan de orde van de dag. Het komt ook nogal eens voor natuurlijk, dat mensen elkaar de tent uitvechten. De ander het licht in de ogen niet gunnen. Hun bloedverwanten naar het leven staan zelfs. Ik zag laatst een hele enge reconstructies van zo’n drama ’s nachts op TLS, toen ik niet kon slapen.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Opletten jij!

In dit geval is er wel degelijk sprake van veel liefde tussen de leden van dit gebroken gezin. Alleen zijn de acties van de individuen uitermate contraproductief. En weinig constructief. En dat is ook eerder regel, dan uitzondering. We zitten vaak gevangen in patronen. Gevormd in de hogedrukpan van verdriet en pijn, opgelopen in de arena van het leven.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Och arme, ochitochietochie

De dochter van zeventien is het probleem. Ze gebruikt alles wat je maar aan drugs kunt verzinnen. Hetgeen natuurlijk bijzonder schadelijk is, zeker op die leeftijd, als de hersenen nog niet volledig gevormd zijn. Het meisje is niet van zins er iets aan te doen. Zodra ze uit alweer een afkickkliniek komt rent ze linea recta naar haar dealer. Dit drijft haar ouders tot wanhoop.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil ShowDOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Zowel de vader als de moeder steken een flinke preek af. Dat kind wil niet deugen. Het moet maar eens afgelopen zijn met die onzin. ‘Als ze drugs gebruikt gooi ik haar de deur uit, dat weet ze’, zegt de vader pertinent. En hij bazelt nog een tijdje door over de gevaren van drugsgebruik. Alsof Phil daar niets van af weet. Heel vermakelijk.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Duh, hoor ik dat nu goed?

Ook grappig is, dat de man zelf 2 keer per dag 80 mg Oycontin, ofwel morfine slikt. Waarschijnlijk liegt hij de helft van zijn dosis af, want in de papieren van de doctor staat iets heel anders….. Typisch gedrag van een verslaafde. Soms vindt zijn dochter hem buiten westen op de bank. Maar het allerbeste komt nog.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Dat meen je niet

Hij verwijt zijn dochter niet alleen drugsgebruik en laat haar keihard vallen, als ze zich daaraan overgeeft: Haar aan haar lot overlaten is een patroon. Het is niet de eerste keer, dat hij haar in de steek heeft gelaten. Toen het meisje 9 jaar oud was, gingen de ouders scheiden. Verschrikkelijk voor dit vaderskind. Pa verdween en liet anderhalf (!) jaar niets van zich horen. Pappa’s kleine meisje kon de rambam krijgen.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil ShowDOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

De moeder heeft ook boter op haar hoofd. Ze heeft niet bepaald meegewerkt aan het in stand houden van het contact tussen vader en kind. En dat is zacht uitgedrukt. Ze vindt haar vriendinnenband met haar losbandige dochter belangrijker.

De dochter gebruikt drugs vanaf haar tiende!!! Moeders had niets in de gaten. Ze wringt zich in bochten van onschuld, maar Phil heeft haar in de smiezen.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

En dan moet je natuurlijk zijn boek lezen

En lukt het hem om deze ontspoorde trein weer op de rails te krijgen? Het lijkt er niet op. Het meisje verlaat de zaal. Ze is er klaar mee. Wat een gezeik.

Toch weet onze glamourdoctor later in de show tot haar door te dringen. Hij luistert naar haar en toont begrip. Dat heeft ze nog nooit meegemaakt! Ook zet hij de ouders op hun plek. Je kunt niet zeggen dat dit kind een probleem heeft zonder de hand in eigen boezem te steken.  Als ze werkelijk willen, dat de situatie verandert moeten ze zelf ook aan de slag.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

M’n zus en m’n zo

Een familie is een organisch geheel, zoals een lichaam. Een zondebok aanwijzen betekent slechts ontkenning van dit gegeven. Op de korte termijn werkt het prima. Daarom is deze invalshoek natuurlijk zo in zwang in het gemiddelde gezin.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Okidokie, opgelost

En hoe loopt het af bij onze TV-goeroe? Nou, iedereen zegt toe zijn of haar gloeiende best te doen. Eind goed, al goed. Was het leven maar een Doctor Phil show! In het werkelijk leven emmeren mensen eindeloos door. Familieleden, die als ballonnetjes in een schoenendoos om de beurt hun ego opblazen, daarmee de anderen verdrukkend. Hier en daar een zielige lekke ballon. Die heeft het niet gered….

Maar ja, Heks is best optimistisch. Ik geloof in liefde en vergeving. Eindeloos opnieuw beginnen en je gloeiende best doen. Bruggen bouwen tegen de klippen op. Met alles wat in je is. Met een open vizier en een hart van goud.

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Soort zeerob

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Ja, daar heb je niet van terug

DOCTOR PHIL, TV goeroe, Phil, The Doctor Phil Show

Het blijft een show natuurlijk

MONBOS, een prachtig oud kerkje uit de tijd van de Godin. Toen seks nog niet uit den boze was en gewoon bij het leven hoorde. Net als de dood.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vrijdag 27 juni. Vanmorgen krijgt ik een verschrikkelijk bericht. Eén van mijn vriendinnen is gisteren verongelukt.

Toen ik zondag terug reed, dat enorme stuk vanuit de Dordogne, heb ik flink in de file gestaan. Een paar keer vanwege een ongeluk. Een keer vlak bij de plek, waar mijn vriendin werd aangereden. Wel zeven auto’s met zwaailichten zag ik afgetekend in de nacht.  Schokkend. ‘What happens when we die’ krijgt nu toch wel een geheel andere lading.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Vorige week vrijdag ga ik een dagje op stap met mijn lievelingszuster. Na de talk van Thay nemen we de benen . Of beter gezegd, het ‘Gele Gevaar’. In de buurt van het klooster is een heel oud kerkje, nog van voor de christelijke tijd.

Omdat er een gebeeldhouwde afbeelding in te vinden is van een mythisch beest met ‘Het Boze Oog’,  hebben de katholieken dit heiligdom destijds niet durven verwoesten. Zoals ze verder bijna alles hebben geëlimineerd, dat verwijst naar de Grote Moeder.

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk

Eerst picknicken we in de schaduw van de oude muren van een belendend gebouw. We kijken uit over het prachtige landschap met een kasteeltje.

‘Daar woont een oude dame, een markiezin’, vertelt mijn vriendin. ‘Zij onderhoudt het kerkje, best veel werk. Maar ze is niet in voor hulp vanuit Boeddhistische hoek. Dat gaat haar dan toch weer te ver, ondanks de heidense tendensen binnen dit kerkje.’

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het kapelletje is wel opgeslokt door het Katholieke geloof, maar de heidense afbeeldingen zijn nog intact en levendig aanwezig.

Een aantal copulerende echtparen op de pilaren rondom het altaar. een mannetje met een enorme hoorn in de hand, naast hem een gat in de muur, waar mensen van oudsher hun vinger in staken. Om vruchtbaarheid af te roepen? Wie zal het zeggen. Dat er een oude vruchtbaarheidscultus heeft geresideerd op deze plek lijkt me evident.

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn non-vriendin en ik dwalen geruime tijd door het kleine gebouw. Heks maakt foto’s van de prachtige overblijfselen uit de tijd voor de inquisitie. We zitten rustig te genieten van de fijne sfeer in dit kleine goed onderhouden heiligdom.

Daarna dwalen we over het lieflijke kerkhof. Het is allemaal van een ongekende schoonheid. En de rust in de omgeving is een verademing, na alle drukte van de retraite…… Wat een heerlijk plekje om eeuwige rust te vinden….. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk We drentelen, dreutelen en talmen, maar uiteindelijk is het echt tijd om terug te gaan naar ons klooster.

Op de terugweg praten we over de dharmatalk van Thich Nhat Hanh. Over hoe hij heel vanmorgen vroeg ‘What happens when we die?’ Om daarop heel guitig te roepen: ‘Nothing!!!!’ Iedereen lag in een deuk. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk ‘Ik vond het niet zo grappig,’ zegt mijn vriendin, ‘Je zult maar net iemand verloren hebben, dan kan zo’n statement behoorlijk pijn doen!’ Haar rake opmerking dreunt na, galmt door mijn versufte hoofd.

Want alle gekke Zen-wijsheid op een stokje: We willen onze dierbaren niet missen en afscheid doet zo verdomd veel pijn. Vooral als het zo onverwacht is, zoals nu. Een moeder, vrouw, dochter, tweelingzus, vriendin. Weggerukt. Ontnomen. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk

Uit liefde en respect voor mijn vriendin vandaag de mooie foto’s van Mombos. Zij kon als geen ander schoonheid in al haar facetten waarderen. Zij had er haar beroep van gemaakt.

Tijdens één van de vele missies voor haar werk is dit fatale ongeluk op haar pad gekomen. Haar man, kinderen, familie en vrienden….. we zijn verbijsterd. Ik denk overigens niet dat er na de dood niets is. Thay zou nog wel eens raar kunnen opkijken als het voor hem zover is…..

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERAMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk

Terwijl Wilders in de media weer aandacht loopt te trekken met zijn idiote acties, wandel ik rustig in een gouden herfstbos. Omgeven door heel veel hondjes, kindertjes en paddestoelen. Ach, laten we die Nep Nederlander toch gewoon massaal negeren…..

BOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEURENBOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN BOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN

Idioot lang uitgeslapen vanmorgen. Ik probeerde een film te bekijken vannacht op BBC, maar ik ben halverwege toch in slaap gevallen. Helaas. Het was de filmklassieker ‘Cabaret’ . Gebaseerd op het boek “Goodbeye to Berlin” van Christopher Isherwood. met Liza Minelli als Sally Bowles. Dat boek kan ik bijna dromen, ik heb het een keer of honderd gelezen, voordat ik het uitleende aan een eikel en niet meer terugkreeg……

Ooit heb ik met een toneelgroep een stuk gemaakt gebaseerd op dit boek. Een feest der herkenning dus, die film. Oh, wat jammer, dat ik in slaap ben gevallen. Ik had wel eens willen zien, wat ze van de familie Nowach hadden gemaakt. Heks had destijds een glansrol als Gretchen, de wat achtergebleven dochter van dit gezin.
Ik wil die film nog eens helemaal zien. En het boek nog eens lezen……

Nu zit ik heerlijk in Het Leidse Hout, op een bankje in de zon. Ik loop al een paar uur rond te struinen hier, het is zalig buiten.

Ik check mijn Facebookberichten. “Heks, je vriendschapsverzoek aan meneer X is geaccepteerd. Huh? Ik ken de man in kwestie niet. Kan me geen recent verzoek aan wie dan ook herinneren. Mysterieus….. Mijn Facebookaccount leidt een heel eigen leven, nooit zo’n goed teken. Ik zal me er later eens grondig in verdiepen.

BOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN, HONDJE BOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN, HONDJEBOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN, HONDJE
‘Leuke hoed heb je op! Staat je goed, hoor!’ Roept een man met een Springer Spaniël me toe, zodra ik het bos betreed. Ha, mijn dag begint goed!
Zijn hondje is een ongelofelijke dondersteen van ruim een jaar. Vol puberstreken. ‘Mijn vrouw is heel ziek geweest, zodoende heeft ons hondje op jonge leeftijd geruime tijd elders gebivakkeerd. Dat is de opvoeding niet ten goede gekomen….’

Terwijl hij dit vertelt sprint het monster ervandoor. Ter illustratie van zijn verhaal. Hij fluit en ze negeert hem volkomen. Rent pontificaal de andere kant op. Doet lekker haar eigen ding. Tot ze vindt, dat het mooi is geweest. Dan meldt ze zich weer en krijgt een heerlijke beloning voor haar kwajongensstreken!

Ja, hondjes opvoeden is een hele klus. Heks weet er alles van. Door schade en schande heb ik dat geleerd. En nog dagelijks sta ik te kijken van de slimheid van mijn viervoetige vriend.

Nu rolt hij heerlijk door het gras. Hij is in zijn element in de frisse buitenlucht. Nog steeds rent hij fanatiek achter de bal. Hij is superfit, zeker voor zijn leeftijd. Af en toe haalt hij nog echte streken uit. Of snauwt naar een enkeltje….. Maar over het algemeen is hij zo ontzettend lief en gehoorzaam. Mijn trouwe maatje. Mijn superhondje!

BOOM IN HET LEIDSE HOUT, HERFST, GOUDEN KLEUREN

Extreme pechdag, deze zware zoete zaterdag. En toch geen klagen! Dan zit je pas echt goed in je vel…….. Toch hoop ik op een makkelijker meevallende zondag……

fetes22

06.00 Katten maken aanwezigheid in bed kenbaar door markeren. Bepaald wel kattenpis…

07.19 Gooi een rauw ei op de keukenvloer.

bruxa-2

08.00 Heks heeft al drie wassen gedraaid.

08.00 Verlaat verlaat het pand.

images-104

08.20 Weer terug, glutenvrij brood vergeten.

images-106

08.45 Heks loopt vast bij Warmond, kan snelweg niet op.

images-102

08.48 Wordt bollenstreek ingeloodst.

boze-heks-of-boze-heks-in_4a0d3a822d087-p

08.49 Wil dat niet, want herinner me van gisteren een  obstructie bij Vogelenzang aan de andere kant.

08.50 Besluit  helemaal terug te rijden en via A4 richting Haarlem te gaan.

images-105

09.38 Rijd nog een keer vreselijk verkeerd, ondanks gedram van TomTom.

09.50 EINDELIJK DAAR.

Unknown-19

Als Heks dag begint heeft ze er al een dag opzitten. Nooit raadzaam in geval van Heks. Gelukkig zijn we overbezet in het voorhealteam, dus ik kan lekker op gang stomen. Uiteindelijk doe ik wat ik het beste kan met mijn gouden handen: Mensen op de grond zetten, in hun lijf trekken, wortelen. als rechtgeaarde  dochter van vasteplantenkweker: Geboren met voeten in de grond.

Unknown-20

Ik heb jaren een praktijk gehad als paranormaal genezer. Dat weet bijna niemand in dit team, want dat was lang voordat ik toetrad tot dit coven….

Bij sommige genezers is het een waar schouwspel, dat voorhealen. Draaien hun ogen weg, schudden of shaken een beetje, of hebben een verheven blik. Heks vindt het altijd leuk om te zien, het past wel in de traditioneel theatrale Filipijnse aanpak, maar zelf doet ze haar ding zonder poespas. Oerhollandse polderaanpak. Zo ben ik opgeleid ooit….. Om mensen niet af te schrikken. Het is vaak al zo’n stap om naar deze Filipijnse genezer toe te komen voor de meeste mensen. Belanden zo uit hun comfortzone in deze heksenketel…..

images-101

Als Hoofd Kinderen had ik een interessante dag. Met de ouders!!!! Ik voelde me een beetje Dog Whisperer worden, althans kreeg die neiging:’ I rehabilitatie dogs and train their owners….. ‘ , zegt deze bekende hondentrainer altijd. Dit principe had ik vandaag graag toegepast op bepaalde kinderen en ouders.

Toen ik gisterenavond doodmoe thuis zat, liet ik mijn gedachten er nog eens over gaan. Wat gebeurde daar nu eigenlijk? Waarom ging die ene moeder de strijd met me aan? Met welk doel? Draaide ik hier niet gewoon op voor het haar eigen onvermogen om grenzen te stellen?

bruxa3

Ik besluit ter plekke, dat morgen de kinderen hun goddelijke gang mogen gaan. Wat zou ik ook opkomen voor doodzieke mensen, sommigen helemaal uit Frankrijk, Duitsland of Spanje, die daar liggen bij te komen met friemelende, lawaaierige kinderen om zich heen? Geen zin om nog zo’n dag andermans kastanjes uit het vuur te halen…….

images-103

Na een paar uur bewegingloos in een stoel eet ik iets, breek een stukje tand op een stukje bot, dweil  twee keer een door mijn schatjes van katjes omgegooide vaas bloemen op, vang mijn zwarte kater en ontdek een hoofdwond bij hem, verzorg de wond, laat hond nog keertje uit, maak m’n bed  weer op met schoongewassen lakens en dekbedden, trek kleren uit, scheur in mijn mooie suède  jasje…. en ga slapen.

Wat een dag. Alles zat tegen. Maar toch nog prima stemming. Kijk, dat is levenskunst. Als alles goed gaat is het een eitje om je goede humeur te behouden. Maar op zo’n dag als vandaag, is het een ware uitdaging!

images-107

Op stap met mijn boezemvriendin. Dochter strijkt als vlinder even bij ons neer op een terras. Waar blijft de tijd? Nostalgie….

moeie vrouw

Trui

Nadat ik gisterenavond een mopperblog heb geschreven stap ik onder de douche en trek iets fleurigs aan. Kwastje erover, lekker luchtje. Tegen de tijd, dat Trui arriveert ben ik helemaal opgepept. Nog even de katten eten geven. ‘Een, twee, drie, vier, vijf, zes zeven…’, tel ik de bakjes. Trui moet lachen. En schudt haar wijze hoofd. Ze is ook een echt kattenvrouwtje, maar beperkt zich tot 1 exemplaar. De grootmoeder van Pippi. Ik herinner me echter maar al te goed haar studentenkamer met moederpoes en kittens.

jongedame

Dochterlief

‘Wil je een kopje pompoensoep?’ Een overbodige vraag. Mijn vriendin heeft geroeid, dus ze rammelt. We duiken de stad in. In de Waag is het een gekrioel van studenten. We voelen ons er volstrekt misplaatst. Snel maken we dat we wegkomen.

mooie meid lacht achter haar hand

Heks maakt haar aan het lachen

Aan de Nieuwe Rijn strijken we neer op een terrasje. Expres niet op onze ‘oude stek’. Geen zin om allerlei voormalige horecaklanten tegen te komen. We hebben ooit samen in de kroeg gestaan. Een gouden duo. Daarvoor werkten we samen in een tuincentrum en nog langer geleden serveerden we broodjes in een koffieshop. Daar leerde ik haar ooit kennen.

moeder en dochter

Moeder en dochter

We waren collega’s, maar nog niet echt bevriend, toen ik een lift voor ons beiden naar Schotland regelde. We waren oorspronkelijk van zins om ter plekke ons eigen plan te trekken. Na een avond in een oude cottage met spook en fles whisky waren we echter onafscheidelijk. En nog steeds.

slappe lach

Slappe lach

Het was de vakantie van de poppenkast. Ik had zelf een opvouwbaar exemplaar in elkaar zitten flansen op de naaimachine. En de avond voor vertrek tot in de late uurtjes met een vriendin poppen gemaakt of aangepast voor een bloedstollend verhaal over prins Charles.  Inderdaad: Die pop had enorme flaporen.

Verder figureerden een magisch ei, een ongelofelijk nuffige prinses en een monster. Je begrijpt, dat ik hoge ogen gooide met de Flapoorprins. “Kill the bastard!’, riepen de Schotse kinderen in koor tegen het bakbeest tijdens de voorstellingen. Heel grappig.

dames

Voor het eertst uit met de dochter er bij!

Trui, met spierwit haar toen,  had een rustige vakantie gepland. Veel tijd voor bezinning in de natuur en blokfluitspel. Ze was van plan die oude hobby weer op te pakken. Dat kwam goed uit. Kon ze mooi de voorstelling muzikaal begeleiden. Van rust kwam niets terecht. Ik sleepte haar mee naar een dorp aan de Westkust en de rest is geschiedenis.

Vanavond treffen we haar dochter op het een terras. Wat is ze alweer volwassen! Zij is nu degene, die tot diep in de nacht op stap is. Ze zit ons uit te lachen, die twee oude besjes. Met grote ogen kijk ik naar dit energieke sprankelende wezen. Het was altijd al een fantastisch en heel bijzonder kind. Maar wat een prachtige jonge vrouw zit daar tegenover me.

meisje

Hallo wereld

Postuum ga ik de strenge opvoeding door m’n vader nog begrijpen. Doodeng om zo’n mooie meid de wereld in te laten gaan. Gelukkig is dit een zeer verstandig exemplaar. Ze geeft me wat voorbeelden, hoe ze ‘players’ aanpakt. Wat een portret. We liggen dubbel.

Terwijl wij alweer op huis aan gaan, spoedt dochterlief zich naar een eilandje aan het Joppe. Chillen met vrienden. Het is haar gegund. Volgende week begint haar opleiding. Dan is het uit met de festiviteiten…..

drie dames

Vaag

BUITENKUNST. Een ervaring om nooit te vergeten. Thuis wacht het werkelijke leven. Opgepept van al die creatieve ‘energie’ (sorry kinderen van Tromvrouw) kan ik er weer helemaal tegen……

danseres in schilderij, mooi meisje, dansen, schilderij, kunst

Dochter van Tromvrouw

Zo. Heks is weer thuis. In de lauwe avondlucht fiets ik met mijn hondje naar een park. De stad is verstild. Geen zuchtje wind. Over het vlakke donkere water vaart een oude sloep, ‘Zwarte Zwaan’, als een droomvoertuig. Voorop glanst een zilveren afbeelding van deze vogel. Als maanlicht op de zwarte plecht. Een omen?

Mooie dame in schilderij, schilderij met vrouw

Wat is ze mooi!!!!

Vanmorgen veel te vroeg gaat de wekker. Voor mijn gevoel heb ik helemaal niet geslapen. Slechts een korte periode van bewusteloosheid. Heks heeft dan ook tot half drie staan dansen tijden het apotheotische afscheidsfeest. Net als mijn nieuwe vriendinnetje Bloem kan ik gewoon niet ophouden met dansen en feesten, als ik eenmaal bezig ben. Wij beiden weten hoe we het moeten bekopen. Dus genieten we extra, met enorme teugen.

vrouw in schilderij, meisje , balletmeisje

Een schat tussen de schilderszooi

Opeen zie ik slechts overgebleven pubers op de dansvloer en een incidentele volwassene. Tijd om mijn tent op te zoeken. Gelukkig tref ik onderweg iemand met een zaklantaarn, het is aardedonker, ik zie geen hand voor ogen. Dus bedankt, mysterieuze vreemdelinge. Met je enorme zaklamp.

schets

Schets van dochter van Tromvrouw

In mijn tent luister ik nog zeker een uur naar alle geluiden op het terrein. Overal hoor ik gelach, muziek, gesnurk, verwoed blatende schapen, dronken mensen, die dat nadoen……. Giebelende pubers, teut op weg naar hun tent. Een stukje verderop vergeet iemand volledig, dat het nacht is. Vol overgave zingt ze een lied, dat die dag is uitgevoerd. Waarschijnlijk door die persoon zelf!

schoonheid

Eten bij de Heks

Buitenkunst opent creatieve stromen in mensen en brengt zo het beste in hen boven. Het heeft een zeker positivo-gehalte. Ik spreek op het eindfeest met Surfcowboy, een hele bijzondere deelnemer. Hij gruwt lichtelijk van dit bijverschijnsel. Heks heeft hem al een tijdje zien rondlopen. Vergeet niet, dat ik een zeer centrale kampeerplek heb veroverd. Vanonder mijn luifel bestudeer ik mijn langslopende medekampeerders….

mooie meid

De andere dochter van Tromvrouw

Hij lijkt wat misplaatst in het positieve gebeuren, mensen raken vaak ‘over de top’ als de creatieve sappen gaan stromen. Dat kan met name voor individuen, die altijd al zo stromen zeer onnatuurlijk overkomen. Heks heeft er ook een broertje dood aan.

jonge man

De zoon

Later zie ik hem optreden. One minute. Hij drumt en Heks luistert geboeid. Wat een power!

Ondanks mijn eeuwige weerzin tegen hallelujahypocrisie geniet ik tegelijkertijd van wat die oerstroom met mensen doet. Je ziet ze opbloeien.

IMG_1823 IMG_1822 IMG_1819 IMG_1816

Donderdagavond schrijf ik een blog bij de receptie. Er loopt een man te ijsberen. Ik heb hem al eerder gezien, in het restaurant. Hij klikt met zijn tong, lacht heel vreemd ingetogen in zichzelf. Heen en weer en weer heen en weer loopt hij. Zijn concentratie verdikt. Het klikken lijkt toe te nemen. Het is één van mijn partners, we zijn verbonden in dit moment, of en hoe , hij dat dan ook ervaart. Hij blijft heen en weer drentelen, Heks schrijft.

ZINGENDE MENSEN

laatste optreden, het filmpje is zonder geluid. Helaas?

Later diezelfde avond zit ik in het theater. Het tango-orkest treedt op. Het is ongelofelijk goed. Heks luistert met open mond naar de nummers., die deze groep mensen in één week heeft ingestudeerd. De man van Bloem zit fenomenaal piano te spelen!

Twee hoboïsten stelen de show. Eén daarvan is de aparte man, die ik eerder die avond het heen en weer zag hebben. Wat heerlijk, dat er in dit ruime creatieve universum ruimte is voor dit individu.

Diezelfde avond hoor ik ongewild tijdens het schrijven van mijn blog ook een lang telefoongesprek aan van een cellospeler over intriges en antipathie binnen hetzelde orkest. Dus ja, positivo-gedoe heeft zo zijn beperkingen. Maar dat daargelaten zit deze sociaal moeizaam functionerende man daar toch maar lekker de sterren van de hemel te spelen!! Door zijn muziek verbindt hij zich  met ons allemaal. Merci mijnheer!

Op mijn wang prijkt een puberale pukkel. Ik ben echt te laat naar bed gegaan vannacht. En veel te lang blootgesteld geweest aan adolescente atmosferen…. Zij hadden overigens de tijd van hun leven. Op een gegeven moment stonden er zeker vijf jongeren op een balk een paar meter boven de bar te dansen….Heks had ook veel plezier. Onder andere daarin…..

Vanmorgen spreek ik nog uitgebreid met mijn buurvrouw. Vannacht hebben we flink gedanst samen en nu vertelt ze mij over haar afgelopen jaar. Hoe zij een zeer ernstige ziekte overwon. Ze had gedacht nooit meer zo te kunnen dansen! De hele week heeft zij geschilderd,i k heb haar werk gezien. Prachtig. Helemaal verliefd werd ik op één piepklein landschap. Verstild en somber.

Afscheid van Tromvrouw en kids duurt eindeloos. Ze helpen me om al mijn teringzooi weer in de auto stoppen.. Wat hebben we het fijn gehad, moeizaam scheuren we ons weer los van elkaar…..

Thuis telefoneer ik dan eindelijk mijn lieve zieke vriendin. We konden deze week alleen maar SMSen… Nog steeds in het ziekenhuis. Morgen ga ik naar haar toe. Het verhaal van mijn buurvrouw is het goede omen vandaag. Maar uiteindelijk weten we natuurlijk niet wat het lot beschikt. Zorgen wolken om mijn liefhebbend hart. Morgen ga ik iets heerlijks voor haar kokkerellen. Ziekenhuiseten is yek. We gaan de genezende aspecten van voedsel benutten. Levenskrachten opwekken met sexy food!

Vanavond uren liggen slapen, kleren aan, TV aan, nog niet gegeten. Net heerlijke hapjes gemaakt en zo nog even douchen…. Het is weer laat. Morgen meer Buitenkunst!

gek tafeltje met laarsjes, buitenkunst

Voorproefje van de foto’s va morgen.

Eten met Tromvrouw en kinderen, heerlijk! Campingpasta à la Toverheks…

20130806-211913.jpg

Eten met Tromvrouw en de kids na een lange dag zingen. Even bijkomen met z’n allen. Vanavond gaan zoon en dochter optreden. Daar willen we natuurlijk bij zijn!

20130806-212003.jpg

Dus het wordt een miniblogje…..

20130806-212310.jpg

Het was overigens heerlijk. Pasta’s met zalm en artisjokken, jammie!!!

20130806-212451.jpg

Campingpasta à la Toverheks:
Kook een flinke pan pasta. En fruit 3 uien, 8 tenen knoflook. Tomatensaus toevoegen, artisjokkenharten en gerookte zalm erbij, oregano en een scheut rode wijn. Klaar.

Gouden dag met zilveren rand. Een juweeltje! En toch niks bijzonders, gewoon mijn postzegelbestaan met al mijn partners…..

schoonmaken, balende vrouw

Waar te beginnen?

Eindelijk ben ik dan begonnen met het opruimen van mijn kledingkast. Kledingkamer beter gezegd. Mijn werkkamer is toch eigenlijk een soort walk in closet zo langzamerhand! Zoals altijd bij opruimacties wordt het eerst een enorme puinhoop….. Alles is van zijn plek nu. Zo binnen, zo buiten. Mijn werkkamer is redelijk representatief voor mijn leven momenteel…..

heks met bezemsteel

Hocuspocus

Vanavond fiets ik door de regen naar Steenvrouw. Ik laat de boel de boel en schuif aan aan haar gastvrije eettafel. Ze schenkt heerlijke wijn bij het eten. Na een paar glazen zijn we teut. ‘Wil je nog een glaasje?’ Ondeugend kijkt mijn vriendin me aan. Ik moet nog naar huis fietsen. ‘Dan wil ik eerst even dansen, schat,’ antwoordt Heks. Even later zwieren we door de kamer op muziek van Joe Cocker. Een minifeestje!

Om een uur of tien fiets ik weer naar huis. Het is al behoorlijk aan het schemeren. De natte kledderregen doet herfstig aan. Oh, wat is het fijn, dat we nog een stukje zomer te gaan hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de herfst. De kleuren, geuren en rijkdom aan rijpe gewassen. Maar dit lauwe klimaat, waar zelfs een regenbui niet verkleumend werkt doet me goed. Van mij mogen de mussen nog wel even van het dak vallen. Van de hitte….

heks op bezemsteel

Met droog weer is het lekker vliegen

In mijn huis verschijnen vakantieattributen. Een set pannen zwerft door mijn woonkamer. De tent is geheel compleet onder het bed vandaan gekomen. Er staan wat goede flessen wijn klaar om meegenomen te worden. En een paar nieuwe campingwijnglazen!

heks witte dame

Heksje is er klaar voor!

Morgen ga ik verder met opruimen. Ik heb opeens de spirit. Verheug me op het resultaat. Stel je voor, dat ik gewoon alles weer kan vinden! Dat is me al in geen jaren gelukt. Eigenlijk niet meer sinds de stelende thuiszorg. De puinhoop, die toen is ontstaan in mijn kledingkast en in mijn hoofd, wordt nu eindelijk aangepakt. Hoera! Een goed begin is het halve werk.

Terwijl ik mijn blog schrijf krijg ik een mailtje van de dochter van één van mijn zusters. Ze leest een boek voor aan haar kinderen van Roald Dahl: ‘Joris en de geheimzinnige toverdrank.’ Ik heb ooit tijdens een logeerpartij dat hele boek in één avond aan haar voorgelezen. Ze is het niet vergeten! Wat leuk! Ik citeer:

“Maar goed, vandaag lag Joris eindelijk op de mat. En we zijn al bijna op de helft, het is zo leuk. En ik zie mezelf weer liggen, in jouw wandbeschilderde logeerkamer op de vloer, met allerhande knuffels of bijzondere beesten om me heen, mijn ogen nog maar net open kunnen houdend… Heb je het ooit niet in een avond uitgelezen, of zijn we de volgende dag verder gegaan? Hoe dan ook, elke keer als ik grootmoe laat krijsen, denk ik aan jou, want jij kon zo’n heerlijk gemene knauw in je stem leggen. Daar oefen ik nog op! Dat wilde ik je toch even vertellen..”

Ja, dat geluid heb ik van nature. Echt heksengekrijs…..

dronken heks vliegt tegen boom

Boink!!!

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste heks van het land???

spiegeltje, spiegeltje

Plotseling krijg ik mezelf in het oog….

Zeven kleine etensbakjes voor de katten en een grote voor de hond staan klaar op het aanrecht. (Ons enige recht, dames….. 🙂 ) Heks maakt eten klaar voor haar huisgenoten. Vanaf een rijdende broodplank wordt ze gadegeslagen door haar kattenfamilie. Ys houdt zich gedeisd op de achtergrond. Eindelijk loop ik dan door het huis met al die etensbakken. Enthousiast gevolgd door de belanghebbenden. Even later: Iedereen eet. Tevredenheid alom….

Ysbrandt heeft wel eens heel boos en indrukwekkend staan grommen naar zijn spiegelbeeld… Als pup!

In de keuken ruim ik de laatste spullen op en zie mezelf in de spiegel bezig. Ik kijk naar mezelf. Ik zie een stralende vrouw. Ik probeer te zien hoe ik me voel. De muizenissen in mijn hoofd op mijn gezicht uitgetekend. Al dat getob…. Ik zie het niet. Tegenover me staat een dochter van de Godin, een ongelofelijk lekker ding. Klaar om de wereld te veroveren.

knappe vrouw voor spiegel!

Jee, wat ben ik knap! Met al mijn ups en downs!

Hoe komt dat?

Laat ik er dit over zeggen: Zonet anderhalf uur met Tromvrouw getelefoneerd. Onze vakantie is aanstaande. In ons gesprek kwamen zoveel dingen voorbij. Een feest der herkenning. Allebei verheugen we ons op dit weekje weg. We giebelen bij voorbaat. Heks gaat natuurlijk flink uitpakken met haar voorbereidingen. Welke vreemde dingen gaan er nu weer mee? Badeendjes? Poppenkastpoppen? Schmink?

Ik houd jullie op de hoogte! Wordt vervolgd!

poppenkastpop kijkt in spiegel

Popenkastpop als alter ego