Amoz Oz, Visie op Jezus, Judas was een onbegrepen schatje en soms is er ergens een katje dat je niet zonder handschoenen kunt aanpakken: Blijkt dat je de ouders moet aanpakken. …..

Maandagmorgen. Langzaam kom ik uit de kreukels. Kopje koffie, televisie bromt. Bij Doctor Phil zit weer een hopeloze puber op de bank. Haar ouders zijn de wanhoop nabij. Phil tekent een tijdlijn op zijn schoolbord. ‘Toen ze twee was dit, toen ze drie was dat, klasgenoten pesten, etcetera…., op tiende roken, elfde stiekem het raam uit glippen, twaalf jaar en aan de drugs en alcohol, dertien jaar en volop seks, veertien kostschool……’

Ziet er lekker uit. Dit kind is er ongetwijfeld vroeg bij. Net zestien en alles al meegemaakt. Ongelofelijk agressief, ze slaat met enige regelmaat haar eigen moeder in elkaar…… De ouders hebben hun handen van haar afgetrokken naar eigen zeggen. Waar gaat dit naar toe?

Er zal wel weer een addertje onder het gras zitten. Ze zal wel zijn misbruikt door een foute oom of buurman. Of de vader is eigenlijk een narcist. Of ze is op haar hoofd gevallen als baby en haar hersenchemie is in de war. Of ze is zelf narcist, het lijkt er wel op. Ze staat bijvoorbeeld bekend als de persoonlijke bully van een autistische buurjongen…….

Jee Heks, je wilt niet meer naar mensen met problemen luisteren, maar die Phil met zijn ellende-circus zit je elke keer uit! Ja, vreemd. Het loopt wel altijd goed af, althans daar lijkt het op en dat kun je van het dagdagelijkse leven niet zeggen. Er wordt immer hulp geboden, de waarheid komt altijd min of meer boven tafel, dat kun je wel aan die grote kale man toevertrouwen:

Hij zaagt zijn slachtoffers eindeloos door, als de eerste beste goochelaar. Vervolgens toont hij de verschillende onderdelen ter lering ende vermaak aan het publiek en zet het geheel weer publiekelijk in elkaar!

Dat dingen niet altijd zijn wat ze lijken is me allang duidelijk. Goedgelovig en naïef als ik ben gestart in dit leven, ben ik toch door schade en schande een beetje wijzer geworden intussen.

Veel kinderen geven zichzelf de schuld als de familiedynamiek niet klopt. Maar een gezin is een geheel, zoals een lichaam: Is er een onderdeel ziek, dan is het hele lichaam ziek…..

Modern als we zijn snijden we echter dat zieke onderdeel er meestal direct uit en werpen het weg, als het een beetje kan in het hellevuur: De zondebok is geboren. Het zwarte schaap. Elk zichzelf respecterend  familiair bolwerk heeft wel zo’n bokkig exemplaar in huis.  Zo’n eeuwige dwarsligger, zo’n kont tegen de krib!

Gisteren in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, gaat het over de grootste zondebok in de menselijke geschiedenis, Judas van Iscariot. De grote verrader, de afvallige, de slechtheid in persoon, de man die er persoonlijk voor gezorgd heeft dat de Here Jezus Christus, toen nog een totaal onbekende louche rondtrekkende Joodse leraar, 1 van de vele in die tijd, what’s new, aan het kruis werd genageld.

Het is een interessante preek van de zingende voorganger, Jan Delhaas, in de serie ‘ Visie op Jezus’. Ik dwaal niet af halverwege en evenmin val ik aan het eind in slaap. Hetgeen me nogal eens is gebeurd in het verleden tijdens een ouderwetse donderpreek. Die eigenlijk is bedoeld om je wakker te schudden of doen schrikken. In dat soort kerken zul je me ook niet meer vinden.

Geen patriarchale kutverhalen meer voor Heks. Geen foute vrouw met slang in paradijs. Geen Maria Magdalena is een hoer in mijn bijbel. Ze was overigens de echtgenote van Jezus volgens ingewijden. Ook verdiende ze niet de kost met het verkopen van haar lichaam, maar kwam ze zo uit het klooster zetten: Haar familie behoorde tot de spirituele elite in het beloofde land.

Al die lasterpraat rondom haar persoon is ongeveer hetzelfde wat de ouders bij Phil doen over hun tienerdochter: Smerige leugens en roddel. Kwaadspreken om er zelf beter op te staan. Dom en contraproductief. Heel erg ondermijnend en kwetsend.

Want de ouders noemen haar een hoer en een slet! Lekker voor het zelfbeeld van dit meisje. ‘Er moet honderden keren gezegd worden hoe geweldig ze is om 1 keer uitschelden voor hoer of slet goed te maken. Vooral omdat dit door de ouders is gedaan, dat heeft geweldig veel impact!’ reageert Phil genadeloos als hij de waarheid uit de ouders heeft gewrongen……

Alle vrouwen overal ter wereld hebben dagelijks last van het geschonden zelfbeeld. Overal, in elke cultuur waar dan ook worden we uitgemaakt voor slet en hoer. Het is een ware plaag……

‘Judas hield ontzettend veel van Jezus. Anders dan de andere discipelen, vissers en herders, had hij een enorm goeie opleiding genoten, hij kwam uit een geslacht van priesters,’ onze voorganger haalt het boek Judas van Amos Oz aan,  waarin uitgebreid op de materie wordt ingegaan, ‘Judas leverde hem uit omdat hij onvoorwaardelijk in hem geloofde. Hij was ervan overtuigd dat hij zo van het kruis zou stappen. Petrus had niets nodig om zijn leermeester te verraden. Judas echter was er kapot van toen Jezus overleed. Hij hing zichzelf op!’

Zo zie je maar weer. Dingen zijn niet altijd wat ze lijken. Werd die vuile verrader Petrus onze eerste piespaus. Judas is verguisd en gehaat. Heet de halve wereld Petrus, Johannes, Lucas, Marcus of Jacobabus, een Judas zul je niet snel aantreffen. Het is geen naam meer, maar een scheldwoord.

Ach, in die zin staat Judas nog steeds het meest dicht bij Jezus: Ook zijn naam is een scheldwoord geworden. Het meest gebruikte ook nog. Op de naam van zijn vader na dan……

Phil is aan het eind van zijn programma. De gepeste autist verklaart dat het allemaal wel meeviel met het gepest. Het vreselijke meisje blijkt zeer aanspreekbaar. Ze wil best aan zichzelf werken, maar volgens haar is ze echt niet het grootste probleem in dit disfunctionele gezin. Phil is het roerend met haar eens: En raad eens? De ouders moeten hoognodig iets aan zichzelf doen! Ze gaan linea recta in therapieperdepiep hoera!

‘Haha,’ grinnikt Jip als we na de kerkdienst aan de koffie gaan, ‘Niet iedereen kon die preek waarderen! Ik hoorde toch wat protesterende geluiden om me heen…. Zo van dat is niet zo, dit klopt niet….’

Ik heb het boek van Amos Oz besteld. Vierhonderd pagina’s dik. Lekker lezen komende week……

Die kus komt zo ook in een heel ander licht te staan…..

Moe, moe, moe…….. Nou moe! Waar gaat dat naar toe? Naar bed vrees ik. Voor de zoveelste keer!

Oh, wat ben ik moe. Uitgeput. Doodmoe! Ik zit in bed. Vanavond moet ik naar het koor, maar waar ik de energie vandaan moet halen is me een raadsel.

Op de achtergrond zit Doctor Phil te oreren tegen een echtpaar. De man is chronisch ziek en de vrouw zit maar te zeiken, in plaats van hem te helpen. ‘Als iemand een chronische ziekte krijgt treft dat de gehele familie. Iedereen is er bij betrokken en iedereen moet zijn steentje bijdragen…..’ zegt the Good Doctor.

Huh? Dat is nieuw voor Heks. Nooit gemerkt dat het zo werkt.

En ook tegen de man ‘Ik snap dat je de hele dag videospelletjes speelt. Dat leidt af van de pijn en het ongemak in je lijf…..’ Herkenbaar. Ik kijk om die reden vaak naar Doctor Phil!

Dan is het programma afgelopen. Albert Verlinden vult het scherm. Mijn allergie speelt op. Ik wissel van zender.

Verlinden weet zelf ook wel dat er mensen zijn die hem niet trekken. ‘Ze noemen me Kwalbert,’ ginnegapt hij onlangs in een televisieprogramma. Kijk, lachen om jezelf, dat kan ik dan weer zeer waarderen!

We nemen onszelf vaak veel te serieus. Heus.

De laatste week lig ik mezelf veelvuldig af te leiden met slechte televisie. De medicinale cannabis vliegt er ook doorheen. Kortom: Ik crepeer van de pijn.

Zodoende komt er ook weinig terecht van mijn plannen om een verjaardagsfeestje te geven. Ik heb een paar mensen uitgenodigd, maar ik weet niet meer wie en ook niet meer op welke dag. En dit allemaal omdat ik puppycursus heb op de dag die ik oorspronkelijk in mijn hoofd had.

 

Als ik zo moe ben kom ik tot niets. Al weken moet ik bonnen insturen naar mijn zorgverzekeraar. Ik heb zeker zevenhonderd euro rekeningen uitstaan, maar ik ben te lamlendig om het te doen.

Ik doe alleen het hoognodige. Dus nieuwe medicijnen bestellen gaat nog net. Met sommige medicatie is het eindeloos ingewikkeld om dat voor elkaar te krijgen. Momenteel ben ik al dagen zoet met het bestellen van LDN.

Een apotheek in Dordrecht maakt deze verdunde versie van een regulier medicijn voor ongeveer 55 euro per 90 capsules. De grondstof hiervoor kost nog geen drie euro. Als ik het echter bij mijn eigen apotheek bestel moet ik voor dezelfde hoeveelheid zo’n 250 euro betalen…..

Hoe dat kan? Ze besteden het uit aan een gespecialiseerd bedrijf. Het schijnt te moeten van de overheid, anders raakt de apotheker in de problemen hebben ze me verteld. Of op de mouw gespeld, dat kan ook.

Die gespecialiseerde pillendraaiers zijn echte boeven. Ze draaien geen pillen maar draaien poten uit! Wonderbaarlijk ook dat de apotheek in Dordrecht de pillen wel zelf mag maken. Dordrecht is toch ook Nederland?

Heks is natuurlijk heel blij dat ze de pillen voor een enigszins normaal bedrag kan krijgen, vooral ook omdat ik ze zelf moet betalen, maar de procedure bij de Dordtse apotheek luistert nogal nauw. En tot nu toe is er altijd iets mis gegaan in het proces.

Maar goed. De LDN is besteld en betaald. Ik heb goede hoop dat het binnenkort per post arriveert. Ik heb direct maar de dubbele hoeveelheid gevraagd, dan ben er ik voorlopig weer vanaf.

Nu nog nota’s indienen. Daarna kan ik eens over mijn verjaren gaan nadenken. Op zich heb ik wel zin in een feestje. Ik heb de drank al in huis. Een heleboel lekkere Duitse bubbels.

Ik ben er alleen te moe voor. Het idee om een hele dag in de keuken lekkere dingetjes te bereiden lokt me op zich wel aan, maar in de praktijk sla ik al dagen mijn avondmaaltijd over, omdat ik er te lamlendig voor ben.

Eerst maar eens een nachtje goed slapen. Dat zal enorm schelen.

 

 

Vurig pleidooi voor matigen van innerlijk vuur, zodat het geen vernietigende uitslaande brand wordt. Niks mis met een vurig karakter overigens. Of een lopend vuurtje. Dit element heeft fantastische kwaliteiten. Niet voor niets heeft de mens het met moeite van de goden gestolen……

De avond na mijn minivakantie staat Nice in brand. Een gek in een vrachtwagen rijdt meer dan 80 mensen dood voor de goede zaak. Nou ja,  zijn goede zaak. IS eist de aanslag later op, maar Heks krijgt sterk de indruk dat de man andere beweegredenen heeft gehad. Hij was depressief en ellendig na een echtscheiding: Niets zo prettig als het delen van je ellende. Gedeelde smart zou als het goed is die emotie halveren…..

Helaas zit er een kronkel in die redenering. Een kronkel, die zich in menig getraumatiseerd brein heeft genesteld: Als ik pijn heb moeten anderen dat ook maar voelen. Mijn pijn zal zijn. Interzijn. Pijn doen is fijn.

Onlangs kijkt Heks naar Doctor Phil. Een moeder zit op de praatstoel. ‘Mijn zoon is een gevaar voor de samenleving. Hij is geobsedeerd door wapens en heeft al regelmatig zijn wens uitgesproken om een keertje een heleboel onschuldige mensen de dood in te jagen. Samen met hem, want hij wil niet leven. Hij haat het leven, stopt zichzelf vol drank en drugs, kortom: Ik sta niet voor mijn eigen kind in… Help!’

Ze heeft al heel wat keren de politie op haar eigen zoon afgestuurd. Tot nu toe met weinig succes, want het jong heeft nog niet met zijn beoogde killing spree huisgehouden…. Toch heeft de arm der wet het joch nu opgepakt. Net op het moment dat de ‘Good Doctor` zich met het verhaal gaat bemoeien…..

Phil heeft het kereltje toch kunnen interviewen. Wat er uit zijn mond komt is schrikbarend. Verontrustend. Schokkend. Ja, hij wil inderdaad mensen doodmaken. Hij weet nog niet precies hoe. Misschien met een bom bijvoorbeeld. Hij heeft op internet alle kennis vergaard rondom het bouwen van een effectief destructief knallend  exemplaar. Appeltje eitje.

Maar ook met een automatisch vuurwapen lekker in het wilde weg op een nietsvermoedende mensenmassa schieten lokt hem aan. Hij is een groot bewonderaar van verschillende massamoordenaars. Hij bestudeert deze mensen nauwkeurig. Weet van alles te vertellen over zijn idolen, de rotste appels op onze wereldfruitschaal. Zo wil hij ook worden. Het is zijn grote ideaal!

Als Phil doorvraagt komt er een interessante uitspraak uit de mond van dit rokende lont. Waarom hij dit wil doen? Waarom schiet hij zichzelf niet simpelweg een kogel door de kop om er vanaf te zijn? Waarom moeten er zoveel mensen met hem de dood in worden gejaagd? Wat motiveert hem?

PIJN. Hij voelt zo ongelofelijk veel pijn van binnen. Hij wil dat anderen die pijn ook voelen. Hij wil dat met name onschuldige mensen die pijn voelen. Want die zijn maar gelukkig en blij, je wordt er niet goed van. Wat weten zij nu eigenlijk helemaal van het echte leven?

Door zomaar at random medemensen weg te vagen berokken je in no time geweldig veel leed: Dan voelen ze ook eens wat er binnen in de dader leeft: Die verschrikkelijke afschuwelijke pijn.

Zo simpel is het dus. Niks geen ideologie. Gewoon diepe tragiek van een geïsoleerd mens. Een afgescheiden zelf met slechte ideeën. Een overkokende eenzame beerput.

Heks heeft zich het afgelopen jaar ook met enige regelmaat erg eenzaam en ellendig gevoeld. Ik ben door een diepe depressie gekropen. Niet dat ik de aanvechting kreeg om een moordwapen aan te schaffen…. Laat staan dat ik fantasieën heb om anderen op die manier leed te berokkenen…..

Wel heb ik intense woede ervaren naar mijn agressors. Witheet, kort lontje, schelden en tieren? Met enige regelmaat stak het de kop op. Woede is een dolle hond. Hij rent rondjes door je lijf. Ongrijpbaar maar zeer aanwezig. Woede is een vernietigende binnenbrand. Het verteert je. Woede kan ook als een uitslaande brand je hele omgeving verwoesten.

Toch kost het ons vaak moeite toe te geven hoe kwaad we zijn. We weigeren ernaar te kijken. Blind van woede, tekortgedaan, verontwaardigd en verslagen wagen we ons opnieuw op het slagveld. Om wraak te nemen. Om te vergelden. Om meer kwaad te doen. Oog om oog. Ik blind van woede? Dan jij ook. Jouw tand voor de tand van m’n tante……

Er is niets mis met innerlijk vuur, maar woede is gênant, want je verliest je verstand. Over het algemeen is het geen emotie waar we trots op zijn.

Het idee om anderen net zo te laten lijden als jijzelf ooit hebt gedaan is natuurlijk absurd. Toch doet het behoorlijk veel opgeld. Niet alleen onder terroristen. Een ouder, die z’n kind niks gunt omdat hijzelf niks had als kind? Precies hetzelfde. Kun je nagaan! Je moet wel ongeveer een heilige zijn om niet jouw emoties op een ander te verhalen. Mensen met pijn doen pijn.

Mijn geliefde leraar Thich Nhat Hanh roept zijn leerlingen op om eerst naar hun eigen woede te kijken. Om het te omarmen en te wiegen als een kind. Om ervoor te zorgen. In het klooster koop ik een mooi boekje met meditaties rondom woede, ‘Innerlijk Vuur’. Ik ben vastbesloten mijn eigen woede aan te pakken. Als ik thuis ben na mijn retraite open ik het kleinood lukraak.

Ik lees ‘Als iemand je huis in brand steekt ga je toch ook niet achter die persoon aan rennen. Beter zorg je eerst dat de brand geblust wordt’ of iets dergelijks. Het slaat in als een bom. Ik heb inderdaad als een gek achter mijn agressors aangerend. In een poging hen te stoppen of te begrijpen.

Het slaat natuurlijk helemaal nergens op. Pas tijdens mijn retraite ben ik weer goed voor mezelf gaan zorgen. Eindelijk heb ik het lijntje met mezelf weer hersteld. De relatie met mijn soulmate, mijn ziel, mijn goddelijke kern.

Ik ben geen evangelist. Het idee om allerlei gedachtengoed aan anderen op te dringen staat me tegen. Vrijheid staat hoog in mijn vaandel. Maar wat zou de wereld opknappen als iedereen zijn of haar woede zou zitten omarmen voor de verandering. Wat zou de mensheid erop vooruitgaan als we ons lijden niet meer aan anderen zouden opleggen.

Want in hoeverre is dat vrijheid? Dat dwangmatige vermeerderen van onze eigen ellende. Het ziekmakende vernietigen van alles wat mooi en heilig is…..

We zijn allemaal het centrum van het universum. Wetenschappelijk bewezen, vraag maar aan Stephen Hawking. Het middelpunt van het heelal zit op het puntje van je neus. Van daaruit dijt het uitspansel uit. Baart het nieuwe werelden. Dit prachtige lichaam van de Goddelijke Moeder, bij wie  ieder van ons in haar hart woont.

 

Vertrouwen is een kwetsbare vogel. Eenmaal beschaamd schuilt zij schuw onder een grote steen. Maar in goed gezelschap kruipt zij uit haar schamele schulp: Heks kijkt naar ’The Undateables’. Vertederende verhalen over ontluikende liefde……

Als ik niet kan slapen kijk ik naar stompzinnige televisieprogramma’s. Momenteel heb ik een voorkeur voor moorddadige verslagen van de bizarre daden van de meest beruchte narcisten en psychopaten van de laatste decennia. Hun ‘moment of fame’ breed uitgemeten in een gedramatiseerde documentaire. Maar soms zie ik iets gezelligs. Zoals ‘The Undateables‘. Een programma waarin de kneus op relatiegebied centraal staat.

Ik kijk naar al die gemankeerde stumpers op zoek naar liefde. Want een mens kan nog zo beperkt zijn, toch wil ‘ie die ene speciale persoon in zijn of haar leven. Om het even. Nemen en geven is nu eenmaal een dagelijkse behoefte van de homo sapiens. Dat was al zo ten tijde van de homo erectus. We functioneren gewoon niet optimaal zonder onze zielsmaat. 1 + 1 = 3. Als je niet uitkijkt ook letterlijk, maar die leeftijd is Heks te boven….

‘Heks, je maakt de laatste tijd grapjes over je mislukte relatie. Het valt me op. Haha, wat een geweldige woordspelingen overigens,’ Frogs moet lachen om mijn anagrammen van de naam van een voormalige kwelgeest. Ik verzin de  één na de ander. ‘Vrouwklooi, trouwklooi, pauwprooiflikflooi…….’ De echte zijn leuker. En haarscherp.

Ja, mijn verbroken verbinding. ‘Goh, ik dacht juist dat het iemand met een warm hart was, omdat hij met jou was. Dan moet je toch wel een goed mens zijn, om met jou een relatie te hebben…’ geeft een familielid me een etiket van hier tot Tokio. Ik ben blijkbaar ook een undateable persoon, omdat ik een chronische ziekte heb. Ik moet god op mijn blote knietjes dankbaar zijn dat iemand zich er toe heeft kunnen zetten om zich überhaupt met me in te laten.

De hele wereld mag raar zijn of gek, egocentrisch, gewelddadig en gestoord, vrouwen gaan massaal relaties aan met seriemoordenaars of Jihadisten of narcistische politici …..mannen zijn dol op egocentrische golddiggers met opgeblazen neptieten en een slecht karakter, maar als je iets fysieks mankeert lig je eruit.

Zie je er redelijk uit, dan ben je wel goed voor een wip. Maar daarna is het toch echt: ‘Uit, spuit, de bocht gaat uit…’ Ik verzin dit niet. Heb het aan den lijve ondervonden. En niet door een wildvreemde kerel. Nee, een uiterst betrouwbaar persoon uit de vriendenkring van mijn clan had deze modus operandus. Een volgevreten impotente zak overigens. Hij bakte er niet al teveel van.

Maar goed, niemand heeft zich in mijn geval afgevraagd of er soms iets mis was de mannen die zo goed waren zich tot mijn hopeloze niveau te verlagen. Maar er was wel veel mis. Narcisme: Het is wat het is……. Ik drink nog liever ouwewijvenpis, dan dat ik ooit nog eens zo’n monster uit de levensvijver vis. De volgende die ik aan de haak sla trek ik grondig  na….

De onbemiddelbare mensen in het programma lijden aan allerlei uiteenlopende aandoeningen. Er is bijvoorbeeld een heerlijke jongeman met het syndroom van Down. Sommigen hebben een flinke verstandelijke beperking, zijn zo autistisch als een ui of roepen om de haverklap’schijt en motherfucker’ : Gilles de la Tourette. Dat laatste heb ik onlangs ook opgelopen geloof ik……

Anderen hebben rare bulten, missen een paar ledematen, zijn kaal alsmede vrouw, dame met baard en snor of wat dan ook. Heks past perfect in dit rijtje. Behalve mijn snor zie je dan wel niets aan de buitenkant, maar mijn lijf heeft toch echt zo zijn beperkingen.

Ik geniet van het gekke televisieprogramma. Het heeft iets ontwapenends. In onze narcistische maatschappij, waarin alleen de besten mee mogen doen is opeens plaats voor gebrek. Daarnaast is het altijd fijn om te zien hoe mensen elkaar gelukkig maken. Hoe ze iets toevoegen aan het leven van een geliefd medemens. Elkaar op de kaart zetten. Hoe op ieder potje toch weer een dekseltje past.

Behalve op dit potje dan. Dekselse narcisten hebben gepoogd dit potje te breken. Een gebroken vrouw, wie wil dat nou?

Ik zou natuurlijk een echte pot kunnen worden. Dat is me dringend geadviseerd. Geen idee waarom overigens. Volgens mij hebben mijn lesbische zusters zo hun eigen problemen. Procentueel loop je wel minder kans op een narciste, maar het scheelt maar een fractie……?Om daar nu mijn hele seksuele identiteit voor op het spel te zetten gaat me te ver….. 😉

‘No mud, no lotus’. Ik hou van die tekst van Thich Nath Hanh. Ik heb zelfs een kalligrafie van zijn hand met deze woorden er op. Het is het enige zinvolle antwoord op de modderstromen die het leven soms over je heen spoelt. Als je het al overleeft, dan biedt het vruchtbare bodem.

Het laatste half jaar heb ik heel veel geleerd. Er is een tsunami aan gevoelens over me heen gekomen. Doordat er schellen van mijn ogen vielen ten aanzien van een zekere persoonlijkheidsstoornis, ben ik opeens veel gaan begrijpen van mijn achtergrond en moeizame gang door het leven: Ik ben altijd stekeblind geweest voor dit fenomeen, terwijl mijn directe omgeving er bol van stond…..

Zo is mijn leven doorspekt geraakt met klappen incasseren en aangepast gedrag: Dansend om de hete brei de ander blijven pleasen. Narcistische woede uitbarstingen voorkomen. Over mijn grenzen gaan om harmonie te bewerkstelligen en  bewaren. Eindeloos vertrouwen houden in leugenbakken en idioten….. tegen beter weten in vaak. Narcisten nemen alleen maar, dus: Geven, geven, geven…. Tot ik er bij neerval.

‘Fijn dat je er weer om kunt lachen, Heks.’ Ja, inderdaad. Soms ontdek ik weer iets, valt er weer een kwartje over bedrog, leugens of  vreemdgaan. ‘Nu weet ik het wel,’ denk ik dan. Waarom eindeloos blijven treuren om mensen, die nergens om geven behalve hun eigen huichelachtige hachje.

Waarom in godsnaam gestoorde geesten proberen te begrijpen, die niets anders in huis hebben dan alles wat mooi en kostbaar is kapot maken? Waarom proberen te begrijpen wat iemand zonder ziel bezielt? Waarom de stumper nog zielig vinden, die rücksichtslos het mes zet in alles wat heilig en goed is in jouw wereld?

Vorige week loop ik ’s avonds met mijn hondje te wandelen. Een knappe Marokkaanse jongeman fietst voorbij. ‘Hoi jij met je hoed, wat zie je er mooi uit! Geweldig!’ De complimenten vliegen om mijn oren. ‘Dank je wel,’ het is altijd goed om voor sweettalk te bedanken. De jongen steekt schuin de straat over en fietst een gracht op. Hij blijft complimenten schreeuwen. Heks moet er om lachen. ‘Als je me je nummer geeft kom ik terug,’ is zijn enthousiaste uitsmijter…….

De hele weg naar huis moet ik er om gniffelen. Grappig toch weer. Twee dagen later ben ik weer in trek bij mijn mannelijke medemens. Dit keer loop ik in een winkel als ik word aangesproken door een oudere man. Alweer met een islamitische achtergrond. Het is een charismatische oude baas. Vrolijk staat hij met me te flirten. Als hij lacht verbergt hij een slechte tand achter zijn hand. Heel charmant!

‘Spreekt u engels?’ vraagt hij me vriendelijk. Als ik Nederlands blijkt te spreken is hij verbaasd. ‘Ik dacht dat u een Amerikaanse filmster bent….! Even later kom ik hem weer tegen. Drie gangpaden verder. ‘Wat een toeval dat ik u weer tref,’ begint de charmeur lachend. Hand voor zijn rotte tand. Ik bezorg hem de dag van zijn leven door even met hem te klessebessen: Je praat tenslotte niet elke dag met een echte Hollywoodster!

Als hij met tegenzin zijn hielen licht klampt een dame me aan. ‘Wat was dat schattig,’ reageert ze vertederd op mijn nieuwbakken aanbidder, ‘Een echte heer. Hij was helemaal weg van u. Maar u ziet er ook zo speciaal uit. Zo’n ding,’ ze wijst op mijn chique gebreide poncho, ‘vind je echt niet hier in Leiden….’ Nu moet Heks lachen. ‘Ik heb em aan de overkant van deze straat gekocht. Volgens mij hebben ze nog precies zo’n exemplaar hangen…’

Uitverkoopje natuurlijk. Ik pas altijd in kleding, die niemand wil of kan aantrekken, laat staan durft te dragen…. Heks durft wel. Met veel lef combineer ik eindeloos met gekke kledingstukken en vreemde hoofddeksels. Ik ben tenslotte hier op aarde ter decoratie. En al ben ik dan undateable volgens mijn omgeving, iemand moet wel een enorm groot hart hebben om zich met me in te laten, ik mag er toch zijn.

Zo undatable ben ik overigens niet. Ondanks mijn beperkingen heb ik in mijn vorige relatie praktisch alle honneurs waargenomen. Heks kookte het eten, zorgde voor een schoon huis, maakte het gezellig, betaalde het leeuwendeel van onze gezamenlijke kosten met mijn WAOtje, luisterde dagelijks eindeloos naar zijn geleuterkoek over het enige onderwerp dat hem interesseerde: hijzelf.

Ook op andere gebieden liet meneer het afweten. Eindeloos geduld, bakken aandacht en een rib uit mijn lijf verder bleek deze zogenaamd zeer dateable kerel de kluit volledig te belazeren. Gelukkig ben ik er achter gekomen.

Pijnlijk natuurlijk. Maar zoals televisiegoeroe Doctor Phil zou zeggen: ‘Wat is erger dan twee jaar met een volstrekt foute man samen te zijn? Twee jaar en 1 dag!’

‘Soms kom je iemand tegen, waarvan je niet begrijpt dat ie nog alleen is, een lot uit de loterij’ zei mijn vroegere thuiszorg Truus jaren geleden tegen me, naar aanleiding van mijn verbroken relatie met de Tank, ‘Na een paar maanden wordt het je dan pijnlijk duidelijk. Aha. Daarom rennen alle vrouwen gillend weg bij deze man.’

Soms duurt het iets langer. Het ligt er maar aan hoeveel gezichten iemand heeft. En of maar vooral wanneer je zijn ware gezicht te zien krijgt. Bij narcisten kan dat best eventjes duren. Zolang jij je gloeiende best doet en niet tegen hem in gaat is er niets aan de hand. Maak je hem echter kwaad dan zal hij zich wreken. Soms stiekem, zoals in mijn geval. Maar eenmaal een bepaald punt voorbij wordt je gegarandeerd openlijk aangevallen. Bij voorkeur van achteren, zodat je je niet kunt verdedigen. Niks zo lekker voor zulke helden als een mes in iemands rug….

Vertrouwen is een kwetsbare vogel. Als ze zich veilig waant zingt zij het hoogste lied. Eenmaal beschaamd verstopt ze zich in een klein donker hoekje. Of onder een koude steen. Grijpt je bij de enkels in het hoge gras. Doet je ruggelings tuimelen.

Vallen en opstaan. Het is niet anders.

 

Respect en liefde is hetzelfde laken een pak. Je kunt niet beweren van iemand te houden als je tegelijkertijd die persoon respectloos behandelt. Toch is dit gedrag aan de orde van de dag…..

Afgelopen week zijn er twee zussen te gast bij mijn dagelijkse ontbijtellendeshow. De ene is woest. Een stevige knol van een blonde dame met een prachtig krachtig gezicht. De ander zit gigantisch te huilebalken. Ze heeft iets kwetsbaars. Lange sluike donkere haren en een grote jammerende rode mond. De twee verschillen als dag en nacht. Toch hebben ze iets gemeenschappelijks: Hun opvoeding.

Die was duidelijk niet om over naar huis te schrijven, maar wel naar Doctor Phil. Een kolos van een vader heeft hen het leven zuur gemaakt. Er volgen filmpjes en interviews met vreselijke feiten over de man. Hij sloeg hen vanaf hele jong leeftijd helemaal in elkaar en ook verbaal timmerde hij er lustig op los. En de moeder? Die stond erbij en keek ernaar. Veel hadden ze niet aan het mens. Maar goed, ze had hen ook uit kunnen leveren aan de man. Of zelf mee kunnen doen!

De moeder neemt het ook nu direct op voor de vader. De arme man heeft pijn in zijn rug. Daarom doet hij zo! Mijn god. Wat een koe. Boe! Heks heeft ook vaak pijn in haar rug, maar ik sla er niet op los en scheldt anderen ook niet uit voor lelijke dikzak of stom varken. Behalve deze mensen dan.

Wat me ook nu weer verbijstert is dat er voor het gemak volledig voorbij wordt gegaan door deze ontaarde ouders aan het feit, dat het kwetsbare kinderen zijn, die ze als boksbal en vuilnisvat gebruiken. Een kind van vier in elkaar rammen omdat het met natte sokken in laarzen  thuis is gekomen uit school? Hoe hoog zijn zulke laarsjes nu helemaal? Een kind een enorme ram voor haar kop verkopen omdat ze de radio aanzet? Of van zender wisselt? Voel je je wel helemaal lekker?

Toen op school ontdekt werd, dat de kids werden geslagen waren de rapen gaar. Blauwe plekken spreken nu eenmaal boekdelen….. Vanaf dat moment werd de verbale mishandeling drie keer zo erg, maar gelukkig durfde onze held geen traceerbare sporen meer op het lichaam van de meisjes achter te laten. Dus fysiek werd de mishandeling minder.

Hij was overigens woest over het gezichtsverlies. Zijn dochters hadden hem te schande gemaakt, toen per ongeluk uitkwam dat ze bont en blauw werden geslagen. Grappig toch hoe zo’n sukkel het weer omdraait. Het is nu eenmaal nooit de schuld van de pleger!

De moeder wordt erbij gehaald. ‘Geef nu eens toe wat er gebeurd is, zo lang jij dat blijft ontkennen komen we nergens… Het feit dat je slechte dingen doet betekent nog niet dat je een slecht mens bent!’ roept de stoere dochter wanhopig.

Moeders echter begint direct haar man te verdedigen. ‘Hij heeft een slechte rug, daarom is hij altijd zo slecht gehumeurd…’ ‘Wat?’ zegt Phil, ‘Je laat hem slaan en schelden en vergoelijkt dat omdat hij rugpijn heeft? Waarom sta je hem toe om zijn dochters in elkaar te slaan?’

‘Sorry,’ zegt ze. En dat is het. Daar moeten de jongedames het mee doen. Echt gemeend klinkt het niet.

In de pauze tussen de opnamen troost mams de vader. De arme man, het wordt allemaal zo overdreven. Dat vindt de eikel zelf ook. OK, hij schold en mishandelde. Nou en? De kinderen begonnen! Het is gewoon een wisselwerking. En zo erg is ook weer niet. Alles wordt zwaar overdreven. Hij wilde zijn dochters gewoon respect bijbrengen voor hun ouders……

Respect en liefde zijn hetzelfde. Hoe denkt die man dat zo voor elkaar te krijgen? Zijn aanpak kweekt haat. De zusters haten elkaar al. Dat heeft hij al voor elkaar gekregen…… Ze zijn gezworen vijanden, maar in elk geval vertellen ze hetzelfde verhaal. Je hebt ook dergelijke gezinnen met 1 zondebok. De rest wordt lekker ontzien, maar dat kind is dan de lul.

‘Parent is a verb,’ zegt Phil. In het Nederlands niet, maar ik vind het toch mooi gezegd. De taak van een ouder is handelend optreden, niet om te reageren. Het idee dat een kind begint is sowieso absurd. Het is een kind! Reageren met een dreun of een poeier, als een olifant in een porceleinkast, slaat echt helemaal nergens op. Dat doet alleen een incompetente ouder.

De stoere dochter mag eigenlijk geen contact hebben met de vader van haar therapeut. Ze is tegen alle adviezen in toch naar de show gekomen. Haar insteek is om de zaken bespreekbaar te maken. Ze wil dat de vader toegeeft wat er gebeurd is. De man vertikt het. Hij wil respect! Zomaar. Vanuit het blinde niks.

‘Waarom kunnen die meiden me niet gewoon vergeven? Waarom doen ze zo moeilijk?’ brult de kerel nijdig. ‘Het is lastig om iemand te vergeven, dat hij over je voet rijdt terwijl ‘ie over je voet rijdt. Stop bullying!  Toon zelf eens een beetje respect.’

Volgens Phil moet de vader wat nieuwe vaardigheden aanleren. De moeder idem dito. De zussen hebben elkaar nodig, dus die haat moet ook weg. Tja.

Je bent sowieso vrij kansloos na zo’n jeugd. Geen gevoel van eigenwaarde, angststoornissen, groot kans op een chronische ziekte, pijnklachten  of een ander probleem. Zoals een eetstoornis.  Anorexia bijvoorbeeld.

De jongste dochter heeft het. De oudste heeft diagnose borderliner. En jammer voor jullie, dames, maar een normale vent zul je waarschijnlijk niet vinden. Vanaf nu val je finaal voor eikels en klootzakken, die in het beste geval niet al teveel op je vader lijken….. Maar waarschijnlijk wel.

Maar goed, de aarde is een leerschool, hoor ik net een spiritueel medium zeggen op TV. Bah natuurlijk. En wat hebben we dan toch weinig geleerd in die miljoenen jaren evolutie. Dat belooft niet veel goeds…..Vanuit deze redenatie zullen de meisjes het wel verdiend hebben. Toch? Zijn wij er weer vanaf. 😦

 

Blamingdad op Twitter

Hoera, weer een kwibus bij Phil. Bekende problematiek: Een volwassen baby, die verhaaltjes uit zijn duim zuigt!

 

Hoera, Phil heeft weer een narcist in zijn show. Het is een griezel van de bovenste plank. Maar hij ziet er heel zielig uit. Hij snottert en jankt er lustig op los als hij zijn zin niet krijgt. De man heeft zijn ex-vrouw zo knettergek gemaakt, dat zij als idioot wordt weggezet. Intussen is ze er vandoor met haar puberdochters. Althans, daar lijkt het op. De meisjes zijn weggelopen en de moeder is een paar weken later ook verdwenen…..Daarmee overtreedt ze de wet. Foei! Oh, wat een gedoe.

Heks heeft zich onlangs ook weer een dagje verdiept in narcisme. Eén ding is me intussen wel duidelijk: Narcisten liegen tussen hun tanden. Ze manipuleren, bedriegen, maken je zwart, doen de meest vreselijke dingen, leiden vaak een dubbelleven, terroriseren hun slachtoffers…..

Geestelijk geweld is aan de orde van de dag, maar ook lichamelijk geweld wordt niet geschuwd. Een narcistische vader heeft vaak losse handjes. Je kop stuitert dan wel eens terug van de muur als hij je iets duidelijk probeert te maken. Of als hij in een slecht humeur is en zich op je af reageert. In het gunstigste geval houd je er slechts een buil aan over. Maar een hersenschudding kan ook. Moet je weer tegen de dokter zeggen dat je van de trap bent gevallen……

Slecht zijn ze, in en in slecht. Maar zelf vinden ze dat niet. Deze man vindt zichzelf bijvoorbeeld een hele goede vader. Hij geeft tal van voorbeelden over zijn geweldige vaderlijke eigenschapen. Ik ben niet onder de indruk. Zijn ogen staan koud. Zijn gezichtsuitdrukking is er louter op gericht reputatieschade te voorkomen….

Zijn volwassen in de show aanwezige derde dochter negeert hij volkomen. Zij beaamt wat voor’n klootzak het is…….

Maar goed. De wereld zit vol met keiharde egocentrische eikels. Niets nieuws onder de zon.

Phil is op de hand van deze foute klant. Zijn ex heeft nu eenmaal de wet overtreden, dus die zit fout. Hij vindt de man geen geweldige vader. Er schort ongelofelijk veel aan die kerel, dat ziet the good doctor ook nog wel. ‘Maar ik ben ook niet volmaakt!’ relativeert hij zijn bedenkingen….

De vader is controlefreak en gewelddadig. Hij geeft zijn dochters geen millimeter leefruimte. Maar ook al zeggen zijn dochters dat alle drie, toch gelooft iedereen de vader. Ook de rechter!

Dit is iets, dat wel vaker voorkomt in de confrontatie met een narcist. Omdat het empatisch  vermogen niet of nauwelijks is ontwikkeld hebben deze mensen geen last van allerlei bijkomende omgewenste emoties, die hen onderuit schoppen. Zelf schoppen ze echter als de beste. Zodoende ligt de tegenpartij over het algemeen tegen de vlakte, terwijl de narcist evenwichtig en capabel oogt. Ten koste van zijn slachtoffer, maar dat ziet de buitenwacht niet…..

Op die manier krijgen narcisten nogal eens de voogdij over hun nakroost. Liever bieden ze hun kids een koude en harteloze jeugd dan dat ze nu eens echt wat aan zichzelf doen. Ook als het hen niet lukt om de voogdij te krijgen, dan ben je nog niet jarig met zo’n ex……

Ik heb geen zin om te zien hoe dit afloopt. Ik hoor Doctor Phil van alles roepen. Hij wil transparantie in het geheel. Als die meisjes en de moeder zich nu eens melden. En alles wordt open op tafel gelegd en uitgezocht…. Een mooi streven!

Behalve in het geval van een narcist. Transparantie is het laatste waar zij op uit zijn. De man in het programma geeft geen krimp. Hij is perfect. Op hem valt niets aan te merken. Hij heeft alweer een nieuwe vrouw, een bedeesd type, die helemaal in zijn straatje zit te praten. Waarschijnlijk zo gedrild door deze sergeant majoor.

Wederom heeft Phil geen oog voor de slachtoffers van een narcist. Hij denkt het te kunnen uitpraten. Hij ziet niet hoe de moeder hele zinnige dingen schrijft over haar ex-man. Verstoken van haat en revanche. Het mens houdt nog steeds van hem. Ze heeft blijkbaar een heel groot hart. Een warm pleidooi om iets aan zichzelf te doen, zodat hij gelukkig kan worden. Zoals normale mensen.

Niet besteed aan een narcist. Maar van Phil valt het me tegen. Je zou denken dat hij zo’n kwibus er wel uitvist…. Hij zou het boek van Iris Koops ‘Het verdwenen Zelf, herstellen van narcistische mishandeling’ eens moeten lezen. Zou hij enorm veel van kunnen opsteken!

Daar wordt uitstekend in uitgelegd hoe de gemiddelde narcist te werk gaat en hoe beschadigend dat is voor de omgeving. En hoe narcisten door hun manipulaties de instanties en rechters vaak op hun hand krijgen.Zo kan het gebeuren, dat de kinderen met de narcist meegaan en de moeder zichzelf uit pure wanhoop van het leven berooft. Vergezocht? Nee, waar gebeurd!

 

 

 

Stiefmoeder en stiefdochter bakkeleien over erfenis die er niet meer is! Waar is dat geld gebleven? Verspild aan een foute man. Welke man? Een niet bestaande. Niet alles is wat het lijkt. Lang leve de liefde!

Doctor Phil zit weer eens gezellig in zijn show tussen een paar bakkeleiende wijven met zijn ogen te draaien. Mijn god, wat een mafketels, zie je hem denken. Toch blijft hij immer vriendelijk en beleefd.

Vandaag heeft hij een oude zure vrouw te gast in gezelschap van haar dochter en stiefdochter. De stiefkant van de familie ligt overhoop. Het oude wijf is namelijk bezig het erfdeel van de familie er doorheen te jagen middels een volstrekt onbetrouwbaar contact in Afrika. Ze beweert een verloofde te hebben aldaar. Alleen laat de man zich slecht traceren. Hij lijkt niet echt te bestaan…..

‘Vuile teef, hoer, klotewijf….’ De vrouwen nemen niet bepaald een blad voor de mond naar elkaar toe. De biologische dochter zucht. Zij zit er al jaren tussenin.

Het ouwe serpent sist woedend dat het haar zaken zijn wat ze met het van de vader van de stiefdochter geërfde geld doet. Daar is de verongelijkte dochter van haar vader het natuurlijk niet mee eens. Ik kan me er iets bij voorstellen. Het is nooit leuk als een ander jouw toekomstig erfdeel er doorheen jaagt. Het is sowieso al niet leuk als een ander jouw erfdeel inpikt.

Rondom erven zie je altijd de grootste familiedrama’s ontstaan. Meestal geïnstigeerd door pure hebzucht. Bloed kruipt misschien waar het niet gaan kan, maar warme banden worden gemakkelijk opgeofferd voor kil geld.

Het blijkt dat het ouwe wijf al zo’n 200.000 dollar richting Afrika heeft gesluist het afgelopen jaar. Ook stuurt ze allebei vage pakketten naar een louche adres in dit oplichtersparadijs. Niet haar eigen pakketten. Nee. Pakjes van wildvreemden, waar wel weet ik wat in kan zitten. Variërend van dope tot wapens……

Haha

Ook sluist ze geld door van andere mensen naar die Afrikaanse lover van haar. Die overigens beweert Europeaan te zijn op doorreis. Maar hij heeft een beetje tegenslag hier en daar. Dus vandaar dat ie al dat geld moet hebben. Dan kan hij dit en dat en zus en zo en dan komen en met haar trouwen…..

Ze heeft nog nooit een foto van hem gezien. Zijn briefjes bevatten voornamelijk teksten als: ‘I need more money, my love. So I can come to see you and merry christmas  you, my fiancee, Trust me. I love you so much…. You are so beautifoul.’ Vol schrijffouten. Ook nog.

De vrouw in de show gaat helemaal uit haar dak als de man dreigt te worden ontmaskerd door Phil. Hij heeft een mannetje naar Afrika gestuurd om de listige lover op te snorren. Er blijkt niemand te bestaan met zijn naam en leeftijd. Niet in Afrika of waar dan ook ter wereld.

Zelfs als er een vrouw aan het woord komt, die ook met dezelfde man te maken heeft gehad, blijft de gedupeerde dame agressief. Een paar ton, al die signalen, een medeslachtoffer: Het maakt geen indruk. Ze gelooft gewoon in haar liefde. Pas als Phil werkelijk alle zaken heeft blootgelegd geeft ze op. Je ziet haar gezicht veranderen.

Van de overjarige verliefde puber in het begin van de show, de angstige boze vrouw halverwege, zakt ze in elkaar tot een berg ellende. Waarschijnlijk dezelfde ellendige berg die ze was voordat ze haar kwelgeest online ontmoette. Hij heeft haar eruit getrokken. Haar leven kreeg weer zin door zijn lieve woorden. Ze betaalde graag en grif voor meer van dat heerlijks……

Wat een eenzame vrouw moet ze zijn. Zoals er zoveel eenzame mensen zijn op aarde. Verlangend naar liefde en verbinding. Bereid om alle vormen van bedrog, vernedering en manipulatie te verdragen om maar niet alleen te hoeven zijn.

De vrouw verzet zich hevig tegen de realiteit: Haar geliefde bestaat niet, maar toch blijft ze van hem houden. Ze kan er niet aan, dat haar hart geen object heeft. Het feit dat hij om geld vraagt lijkt hun liefde eerder te bevestigen in haar optiek in plaats van dat het verdacht is.

We verkopen onze ziel aan de duvel opdat hij maar zegt dat hij van ons houdt…… We zijn verslaafd aan liefde en leveren ons uit aan absolute klootzakken. Het is te triest voor woorden.

Heks heeft medelijden met de oude vrouw. Ik denk dat ze al veel te verstouwen heeft gehad in haar leven. Erg sympathiek is ze overigens niet. Een echt teringwijf. Arm mens, heeft ze iedereen tegen zich in het harnas gejaagd, al haar geld en dat van haar stiefdochter er doorheen gejaagd, gehouden van een niet bestaand persoon: Ze staat letterlijk en figuurlijk met lege handen.

‘Nou ja,’ zegt Phil, ‘Er is 1 ding erger dan een jaar te worden bedrogen en dat is om een jaar en 1 dag te worden bedrogen…..’

De andere bedrogen vrouw in de show komt nog even aan het woord: ‘Wat ga je doen als hij je weer om geld vraagt?’ Heks staat te kijken van die vraag. Ze gaat toch niet nog verder door met die ellende?

Het blijkt een hele goeie vraag. Het serpent is zo verslaafd aan haar zogenaamde liefde, dat de kans inderdaad bestaat dat ze er gewoon mee doorgaat. Tegen beter weten in…….

Ik kijk naar haar trieste ogen in dat grotesk verbeten gezicht. ‘Ach arme sloeber,’ zeg ik inwendig, ‘Je bent gewoon enorm bij de neus genomen, omdat je lief wilt hebben en liefgehad wilt worden. Een heel normaal verlangen, heus. Helaas zit de wereld vol psychopaten, narcisten en andere gekken, die listig inspelen op zulke verlangens. Ga nou maar een beetje van jezelf houden, dat maakt je minder kwetsbaar voor zulke eikels. En kijk voortaan beter uit je doppen….’

De laakbaarheid van maakbaarheid: Doctor Phil breekt een lans voor chronisch zieken. Maarten van der Weijden mag van geluk spreken. En Heks roept de wereld op om zich te laten informeren over de slopende ziekte ME.

vMAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Alweer Doctor Phil? Mijn god, Heks, heb je niks beters te doen dan naar een televisieprogramma te kijken, dat menselijke ellende gebruikt om door de bank genomen volstrekt onverschillige medemensen te entertainen?

Om eerlijk te zijn: Nee. Regelmatig heb ik echt niks beters te doen. Van alle hopeloze shows, series en reality tv is dit vaak nog de beste optie. En ergens naar kijken als ik helemaal voor pampus lig is vaak mijn redding: Het leidt af van malaise in mijn lijf.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

In spirituele kringen krijgen pijnpatienten vaak het advies om zich te focussen op die pijn teneinde het los te laten. Een waardeloos advies.  En het hoeft geen betoog: Vaak tegen het toch al zere been. Letterlijk.

‘Je moet het een plekje geven,’ zegt mijn therapeut tijdens de eerste sessie, ‘Dat vind ik ook zo’n rottige uitspraak. Waar is dat plekje dan?’ Dit soort levenswijsheden komen vaak uit monden van mensen met weinig inlevingsvermogen en een oordeel als een olympisch stadion.

De laatste dagen zie ik tijdens het levenloos zappen een aantal keer een fragment van de Phil-show voorbijkomen. Steeds hetzelfde stukje. Tot drie keer toe! Het is slechts een klein item over chronisch zieke patiënten. Direct de eerste keer ben ik bijzonder geraakt: Tranen stromen over mijn wangen en ik maak zelfs wat notities voor een blogje…..

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Vanmorgen zit ik een heel programma uit. Het gaat over een moeder en een dochter. De dochter heeft al 7 jaar niet met de vrouw die haar gebaard heeft gesproken. ‘Omdat ik de hoorn erop heb gegooid tijdens een naar telefoongesprek,’ jammert de moeder. Dat gejammer zit in haar pakket blijkt. Het keert regelmatig terug.

Het grappige is, dat de dochter meer reden tot jammeren heeft. Ze doet dat echter niet. Rustig legt ze uit, dat haar leugenachtige mamaatje jarenlange verwaarlozing, gepaard gaande met verbaal en fysiek geweld alsmede drugsverslaving, onder de mat probeert te vegen.

Dochterlief heeft er maar liefst een gehoorbeschadiging aan over gehouden. En een whiplash…..Er zit een ongelofelijke hoop ellende in moeders persoonlijke doofpot en ze is doof geworden voor herhaaldelijke verzoeken die beerput te openen….

Sterker nog: Ze ontkent haar aandeel volledig. Welke beerput? Ze weet van niets!

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Tot overmaat van ramp gaat het ouwe wijf vol in de aanval. Het is een ongelofelijk zelfzuchtig en gemeen mens. Ze gaat maar door met liegen en manipuleren. Contraproductief gedrag natuurlijk. Gelukkig maar dat Phil erbij zit.

Zodoende komt er voor de leden van dit gezin toch nog een voorzichtige toenaderingstherapie voort uit de confrontatie. Hoe is het toch weer mogelijk?

‘Het is je familie,’ zegt de good doctor tegen de mishandelde dochter, ‘Die mensen zijn belangrijk in je leven. We gaan ons best doen.’ Hij ziet blijkbaar nog kansen.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Tja. Dat past wonderwel in de huidige tendens in therapieland om steeds maar te blijven proberen om het menselijke gedrag te veranderen. Als een soort Haarlemmerolie moet een cognitieve benadering ons verlossen van allerlei ellende. Zowel slachtoffer als dader krijgen het advies:  KIJK ER EENS ANDERS TEGENAAN! In plaats van: NEEM EENS WAT GEZONDE AFSTAND……

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Aan het eind van het programma komt er nog een klein item. En wie schetst mijn verbazing? Het is alweer dat stukje over chronisch zieken. Hoe bestaat het? Deze keer ga ik er eens goed voor zitten. Ik pak mijn computer en noteer het gesprek woord voor woord:

Phil: Al jaren verbaas ik me erover. Waarom worstelen chronisch zieke mensen hier zo mee? Als je een ziekte hebt , wat het ook is, maar zeker zoiets als Reumatoïde Artritis, een auto immuunziekte, is het belangrijk om geen façade op te houden, maar eerlijk te zijn tegen familie en vrienden, zodat ze zich erin kunnen verdiepen. 

Het is belangijk om te weten dat er ook psychologische componenten zijn, want zo’n aandoening kan frustrerend zijn en je mentaal uitputten.

Vrouw met RA: Het beïnvloedt me ook in sociaal opzicht met vrienden en familie. Ik hoor mezelf liegen dat het goed met me gaat, maar dat is niet zo. Ik verberg me achter een glimlach. 

Phil: ‘Zo wordt je eenzaam. Vervolgens raak je depressief, Dat leidt tot een isolement. Het ene komt uit het andere voort: Een sneeuwbaleffect! Je eigen houding is zo belangrijk bij de behandeling die je moet ondergaan en alle dingen die je voor je ziekte moet doen.’

Herkenbaar!!!!!!

levenswijsheden, begrip, understanding is lovelevenswijsheden, begrip, understanding is love

Heks heeft het helemaal getroffen met haar chronische aandoening. Officieel ben ik gek. ME, Myalgische Encyphalomyelitis, is volgens de achtergebleven Nederlandse heren en dames doctoren een psychiatrische aandoening.

Buitenlandse onderzoeken worden genegeerd. We krijgen geen behandeling. Geen medicatie. Artsen roepen ons op om ons niet te wentelen in onze kwaaltjes…… Verplegend personeel beklaagt zich, dat deze hopeloze patiënten niet beter willen worden.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

En dit alles omdat de politiek ons niet wil erkennen. Dat kost te veel geld. Je kunt beter een hogesnelheidstrein naar Brussel aanleggen en laten mislukken. Kosten 11 miljard euro……

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

In mijn privéleven is het helaas al niet veel beter gesteld. Er zijn maar een paar mensen, die een realistisch idee hebben van mijn ziekte. Op 2 handen te tellen. Maar dan wel de handen van iemand, die in een houtzagerij werkt.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Ik heb een grote familie en een uitgebreide vriendenkring. Onder hen is nooit iemand geweest, die zich echt diepgaand in mijn aandoening heeft verdiept. In de zin, dat ze er over lazen, lid werden van de ME-vereniging of anderszins probeerden wat begrip te kweken voor mijn beperking. Wel heb ik regelmatig afschuwelijke dingen naar mijn kop gekregen.

Zoals van iemand met een medische achtergrond: “Goh, mijn collega kreeg ME. Ze lag van de ene op de andere dag compleet omver. Het is dus wel degelijk een ziekte heb ik ontdekt, want deze vrouw is absoluut geen aanstelster. Ook heeft ze altijd hard gewerkt, dus lui is ze niet.’ Heks was toen al 20 jaar ziek. Deze vriend zag me dus al die tijd als een luie aanstelster.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

De hoeveelheden ongevraagd en zeer kwetsend advies, dat ik van mijn ongeïnteresseerde medemens in mijn maag gesplitst heb gekregen is echter niet te tellen. Ze weten dus niet waar ze het over hebben, maar vertellen je wel eventjes, dat je beter je best moet doen. Bah.

Op televisie zie ik ook nog Maarten van der Weijden, genezen van kanker, Olympisch Kampioen en schrijver van het boek ‘Beter‘. Hij doet een aantal verfrissende uitspraken:

‘Ik heb ongelofelijk veel geluk gehad, dat ik genezen ben. Dat heeft niets met doorzettingsvermogen, wil of vechtlust te maken. Ik lag op een kamer met drie andere kankerpatiënten. Zij deden hun best met conditietraining en dergelijke. Ik lag lui ziek te zijn. Zij zijn allemaal dood en ik ben er nog…..’

Ook zijn gouden medaille was volgens hem een kwestie van geluk. En voorbereiding. Grappig genoeg verdient hij de kost als motivational speaker. Dat lijkt dan toch weer te wijzen in de richting van een maakbaar leven. ‘Ach, die maakbaarheid. Dat is toch zo’n raar fenomeen,’ beweert hij tijdens het interview.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

De maakbare mens leidt al snel tot de macabere mens. Met een hart van steen en een fors oordeel over degenen die het niet gemaakt hebben. Terwijl ik dit zit te schrijven zie ik dergelijke praktijken op televisie voorbijkomen in mijn favoriete soap ‘The Bold’.  Daar spelen zich weer tenenkrommende zaken af als de zoon des huizes stiekem een minnares neemt en vervolgens het hele familiebedrijf naar zich toe manipuleert.

Hij heeft het gemaakt ten koste van anderen. En dat is vaak de kern van die maakbare samenleving. Wederkerigheid, liefde en compassie verdwijnen ten koste van doelstellingen, ijskoude cijfers en het belang van een paar zakkenvullen narcistische psychopaten aan de top. Hop!

Lees hier over de gevolgen van de ziekte ME voor de patiënt.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Iets goeds doen voor een ander kan slecht uitpakken voor jezelf. Goed doen is niet altijd een goed idee. Versus: Wie goed doet, goed ontmoet en eind goed, al goed.

© Toverheks.com, boze man, doctor Brul, Doctor Phil

Doctor Brul, © Toverheks.com

’s Morgens kijk ik nogal eens naar Doctor Phil. Het doet me goed om te zien, dat er mensen zijn met veel grotere problemen dan de mijne. Of figuren met minder problemen die er nog minder van bakken in het leven dan ik.

Regelmatig herken ik patronen uit mijn eigen leven. Volledig uitvergroot tot absurde proporties. Tenslotte moet ik ook vaak lachen om de man. Doctor Brul heeft zeker een carrière als komiek aan zich voorbij laten gaan. Hij heeft iets clownesks, die logge grote kerel met zijn kale glimmende kop.

Afgelopen week gaat hij tekeer tegen een ongelofelijke dronkelap van een vrouw. Ze tiranniseert haar gezin en mishandelt haar man. Eén van de dochters is haar persoonlijke pispaal. Niets doet het kind goed. Slechts veertien jaar is het meisje en al volledig naar de knoppen…..

© Toverheks.com, zuipschuit,

Zuipschuit op woeste baren, © Toverheks.com

Het blijkt dat ‘the good doctor’ zelf is opgevoed door een zuipschuit. Regelmatig lag de vader van onze opvoedgoeroe stomdronken in Adamskostuum op het garagepad. Vriendjes mee naar huis nemen deed Phil niet. Het is eigenlijk een wonder dat hijzelf zo goed terecht is gekomen. Daar zal hij flink aan hebben moeten trekken……

Vanmorgen zit er een professor Psychologie met haar studente op de strafstoel. Tussen hen heeft zich een soort horrorstory afgespeeld. De studente is een vergaarbak van de meest ellendige problemen. Een ongeleid projectiel. Een leugenbak van de bovenste plank. Een psychiatrisch geval, zonder meer. Phil behandelt haar uiterst tactvol. Hij ziet ook wel dat dit meisje enorme problemen op haar anorectische medicijnverslaafde schoudertjes meetorst.

© Toverheks.com, professor en haar leerling, dirty professor, moedercomplex, hulpverlenerscomplex

Grensoverschrijdend moedercomplex © Toverheks.com

De professor heeft duidelijk een hulpverlenerscomplex. Ze gaat een intieme band met het meisje aan, fungeert naar eigen zeggen als een soort moeder voor het wurm. Uiteindelijk neemt ze het kind in huis. Goed bedoeld? ‘Het is al de zoveelste verloren student, die ze op sleeptouw neemt. Met uitstekend resultaat tot nu toe…..,’ aldus de echtgenoot van mevrouw de professor.

Vanaf dit punt explodeert de relatie. Het meisje stuurt doodsbedreigingen aan zichzelf via een listige app. Zogenaamd namens de professor. Vervolgens gaat ze naar de politie en doet aangifte tegen haar weldoener. De docent raakt haar baan kwijt. En nog is het niet gedaan. De twee vrouwen raken in een afschuwelijk gevecht gewikkeld.

‘Ik zou u accuut uw baan teruggeven nu gebleken is dat die SMSjes niet van uw telefoon afkomstig zijn!’ zegt Phil tegen de oudere vrouw, ‘maar vervolgens stuurde ik u alsnog per direct de laan uit. Wat denkt u wel? Dit is onacceptabel en grenzeloos gedrag. U bent helemaal niet opgeleid om de therapeut uit te hangen….. Ze is notabene een studente van u.’ En ga zo maar door.

De vrouw kijkt slachtofferig alsof haar leven ervan afhangt. Ze vindt zichzelf heel zielig. Ze had slechts het beste voor met het meisje. Bladiebla. Phil is niet onder de indruk. ‘U moet een voorbeeld geven. Het is helemaal niet aan u om te gaan zitten experimenteren met een leerling met zulke complexe problematiek…’

© Toverheks.com ,kots en braak, ruzie, over iemand heen kotsen

Hungry ghosts: mensen met een klein keelgat kunnen niet al teveel liefde verstouwen, © Toverheks.com

Je doet iets goeds en iemand kotst als bedankje over je heen. Het komt heel veel voor. Brul haalt een paar spreekwoorden aan in de trant van: Iets goeds doen voor een ander kan slecht uitpakken voor jezelf. Goed doen is niet altijd een goed idee. Etc.

Ik ben opgevoed met: Wie goed doet, goed ontmoet. Het is dus niet zo verwonderlijk, dat ik nogal eens de fout in ga als er iemand een beroep op me doet. En ja, ik ken het fenomeen stank voor dank als de beste.

Grenzen stellen is toch zo belangrijk. We zijn de druppel en de oceaan. Als je teveel golf bent en te weinig individu raak je vanzelf van de regen in de drup. En dan ben je weer waar je wezen moet. Terug bij af. Om opnieuw op weg te gaan. Vol goede moed. Op weg naar huis……

Want dat is toch wat we willen, thuiskomen? Ik in elk geval wel: Eind goed; Al goed!

© Toverheks.com, eind goed al goed, heks, goede heks

Wie goed doet is de petoet, © Toverheks.com

Hypochonders onder de loep. Doctor Phil draait zijn hand niet om voor dit soort sneue gevallen. Maar of hij een goed advies zal geven? Heks betwijfelt het. Zelf word ik ook regelmatig versleten voor aansteller. Niet fijn, als je echt chronisch ziek bent. Gelukkig ben ik uit handen gebleven van de farmaceutische maffia met hun gepatenteerde pillen met ziekmakende bijverschijnselen. Zelfs als je niets mankeert krijg je wel iets als je aan hen bent overgeleverd……

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Omdat ik behoorlijk onderuit lig kijk ik veel televisie. Vaak met een half oog. Het leidt af en soms zie ik werkelijk interessante dingen voorbij komen. Maar het is ook vaak meer van hetzelfde.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Zoals je ongetwijfeld bemerkt hebt in de loop der tijd ben ik een fan van Doctor Phil. Het is een beetje dubbel, want het showelement van zijn programma blijf ik bizar vinden. Toch laat ook ik me regelmatig vermaken door zijn rariteitenkabinet.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Gisteren echter schrik ik ook van hetgeen nu weer geëtaleerd wordt. Een jonge vrouw is te gast. Zij verwijt haar achter de schermen meekijkende oudere zus, dat ze altijd ziek, zwak of misselijk is. Een ongelofelijk hypochonder volgens dit liefhebbende familielid. Wat ze vervolgens uitbraakt als bezwaren tegen haar oudere zuster is weinig liefdevol.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Ze heeft altijd iets. Ze heeft wel 72 verschillende diagnoses van allerlei verschillende artsen. En evenzovele medicijnen. Volgens mij wil ze graag ziek zijn. Het liefst zou ze echt iets ernstigs hebben.’ (De zus heeft al iets ernstigs zal later blijken!)

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Ze vraagt constant aandacht voor haar ziektes: Loopt rond met een grote pillendoos met al haar medicatie en gaat midden in een restaurant pontificaal haar pillen innemen! Ze heeft een heel vol huis (!): Overal staan frutsels.’ Goh, komt me bekend voor…

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Haar slaapkamer is compleet volgestouwd met “Hello Kitty” spullen, ze heeft er zelfs een “Hello Kitty” magnetron staan!.’ De zieke vrouw verklaart later dat ze een gezellige slaapkamer wil, omdat ze er de hele dag bivakkeert. HERKENBAAR!

‘Ze dwingt haar man om onder een ‘Hello Kitty dekbed’ te slapen,’ vervolgt de gemelijke gezonde zus. Och arme… Dat is toch wel echt heel verschrikkelijk voor die man. Mijn god, waar hebben we het over? Waar bemoeit die troela zich mee? Laat die man lekker onder een “Hello Kitty” dekbed knorren, wie weet vindt hij het wel heel erg geil!

‘Ze heeft wel vijftig pruiken!’ Net zoiets als Heks’ hoedencollectie…..  ‘Onze hele familie gaat er aan onderdoor. Het gaat altijd over haar!’ Enzovoort enzoverder…..

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

De klagende zuster ziet er patent uit. Gezond. Geen of nauwelijks make up. Haar ogen staan boos, wanhopig en verontwaardigd. Haar mooie mond is een woedende streep. Ook huilt ze.

Oh, wat heeft ze toch een verschrikkelijke zus. Ze heeft het zo moeilijk met dat zieke zeikende familielid. Altijd gaat het over haar gezondheidsproblemen. Nou, het is maar de vraag of ze eigenlijk wel echt iets mankeert. Behalve een trauma uit haar jeugd. De rest is uiterst discutabel….. Dat pleureswijf moet gewoon niet zo zeuren……

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Intussen ben ik wel benieuwd naar de zus. Er volgt een filmpje, maar het gedrocht laat vooralsnog op zich wachten. Ze heeft twee vliegtuigen gemist! Hoe is het mogelijk?

In de filmpjes klaagt ze met zachte stem over haar lot. Haar familie? Laat haar volkomen links liggen! Ze heeft geen zak aan die mensen. Ze geloven totaal niet in haar belabberde conditie. Ze heeft al 18 dagen niet gepoept. (Een luid gelach klinkt op uit het publiek, de toon is gezet)

‘Stel je voor, doctor Phil! Het lijkt wel alsof ik zwanger ben. Ik lijd helse pijnen.’ Intussen somt ze een indrukwekkende lijst aandoeningen op. Allemaal vrij ernstig, maar je gaat er niet dood aan.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Als de dame uiteindelijk ten tonele verschijnt gaat er een golf van ergernis door de zaal. Ook Heks zit met haar hand op de knop van de afstandsbediening om weg te zappen. Dit trek ik echt niet: Dat rare zielige stemmetje, dat gejammer zonder tranen. Behalve een paar krokodillenexemplaren! Wat een vertoning!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

The good doctor laat zich niet uit het veld slaan. Hij bijt zich serieus vast in het verhaal. Hij luistert naar het wazige betoog van de zieke zuster. Ook laat hij zich niet intimideren door de normaalheid en heilige verontwaardiging van de gezonde zuster.

Waarom grijpt dit me zo aan? Ik ben zelf totaal geen aansteller. Ik identificeer me niet met mijn kwalen. Maar ik ben natuurlijk wel heel vaak voor aansteller uitgemaakt!

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

’s Middag lig ik op de behandeltafel van mijn fysiotherapeut. Hij heeft een uiterst aangenaam ogende stagiair in dienst vandaag. Heks heeft een hekel aan dit fenomeen. Ik moet al zo vaak uit de kleren voor Dokter Jan en Alleman. Al dat gekoekeloer door nieuwbakken versies van de betreffende behandelaar stel ik niet op prijs……

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Maar ja, hij moet het ook leren, deze aspirantbehandelaar. Dus laat ik me geduldig bekijken en betasten. ‘Kijk maar eens wat je van haar onderrug, heupen en knieën  vindt,’ moedigt mijn eigen fysio hem aan.

Zoals altijd staat de jongeman versteld van mijn kwaliteiten als strijkplank. ‘Goh, inderdaad weinig beweging.’ Hij rommelt wat aan mijn lijf, duwt en roteert voor zover mogelijk met mijn extremiteiten…..

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSDposttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Ik voel me net een grote pijnlijke homp vlees bij de keurmeester. ‘Kijk maar eens goed hoe haar wervelkolom loopt.’ Goh, de jongeman is stomverbaasd. Ja, Heks is in plaats van met de gangbare kromming in deze grote kapstok van haar skelet bedeeld met een soort kurketrekkermodel. ‘Je ziet er aan de buitenkant niets van, maar ze heeft een flinke scoliose!’

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSDposttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Heks komt ook een heel eind met al haar diagnoses. ME, fibromyalgie, RSI, whiplash, scoliose, candida, PTSS, spastisch colon, hypoglycemie, hypermobiliteitssyndroom, paronditis, bronchitis, terugkerende voorhoofdsholteontstekingen, kalkafzettingen in mijn gewrichten, rare vlekken in mijn hersenen, (maar dat zie je ook bij zwervers volgens de neuroloog…. 😉  ) eczeem, uitgeputte bijnieren, schildklierproblemen, chronisch opgezette pijnlijke lymfeklieren, chronische bloedarmoede en HPDP (Hier Pijn, Daar Pijn).

Er zijn nog wat kwalen chirurgisch verwijderd, daar heb ik dan weer verkleefde darmen aan over gehouden. Dat heeft me ooit een nieuwe acute operatie opgeleverd….. En ik ben vast nog iets vergeten…. Gelukkig maar.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

En ik gebruik ook zeker zeventig verschillende pillen op een dag. Maar niet altijd. Soms heb ik een tijdje geen zin en slik alleen het hoogstnoodzakelijke. Een stuk of dertig…. 😦

En ik heb niet van die rare ellendepillen in mijn medicijnkastje als de vrouw bij Phil. Als ik later in het programma de lijst met haar aandoeningen zie en alle verschrikkelijke heftige medicatie die ze gebruikt, snap ik heel goed, dat ze zich hondsberoerd voelt….

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Er komt nog een tweede deel rondom de vrouw. Dan komt haar hele familie zich beklagen over haar aanstelleritis. Ik denk niet dat ik er naar ga kijken. Volgens mij is de vrouw inderdaad doodziek geworden na een maagverkleining. In combinatie met post traumatische stress veroorzaakt door een jeugdtrauma heeft deze operatie haar genekt. Ze is onder ander Chronisch Vermoeid geraakt!

Daarvoor was ze gewoon aan het werk. Een drukke baan met veel onregelmatige nachtdiensten….. Niet al te best voor je stresssysteem. Een goeie aanloop naar uitgeputte bijnieren!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Helaas heeft ze zich volledig overgegeven aan het medische circuit. Die verdienen een godsvermogen door haar medicatie te geven waar ze alleen maar zieker van is geworden. Ze heeft 30.000 dollar schulden uitstaan door deze ongein!

Mensen met CVS reageren vrij extreem op al die uppers, downers en antidepressiva: Ze worden er nog veel zieker van! Het is heel triest. Ik had er ook zo bij kunnen zitten!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Ik heb het echter altijd vertikt om dat soort medicatie te slikken. Regelmatig heb ik in de clinch gelegen met behandelaars. Voor mij geen opiaten en amfetaminen!

Het metabolisme van de arme vrouw in het programma ligt finaal overhoop. Haar familie heeft weinig begrip. De gezonde zuster zit te mekkeren, dat ze moet gaan leven! Lekker genieten! Dat ze haar mist. Maar ze doet nu niet bepaald veel om haar zieke zuster daarmee te helpen. Behalve haar eigen kinderen tegen hun zieke moeder opzetten…… De bitch.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Een afschuwelijk verhaal. Op het eerste gezicht gaat je sympathie zonder meer uit naar de gezonde zuster. Die ander met al die pruiken en haar gezanik is nauwelijks te verdragen. Toch breek ik een lans voor die vrouw. Reken maar dat ze zich ellendig voelt. Dat ze niet uit vrije wil bijna de hele dag in bed ligt. Het is misschien een Drama Queen, maar ook zulke zusters kunnen ziek worden.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Ik hoop dat Phil haar een beetje gaat helpen, maar ik betwijfel of hij hier de expertise voor heeft. Hij zit al te zaniken, dat ze om een glas wijn heeft gevraagd aan het begin van de show…..

Een typisch bijverschijnsel van uitgeputte bijnieren is de zin in alcohol: Je knapt gewoonweg mega op van een glas. Voor korte tijd weliswaar. En daarna stort je nog meer in elkaar. Het is echter geen signaal van alcoholisme, zoals hij suggereert….. Waarschijnlijk ligt ze net als Heks na een paar glazen volledig om!

Ze is namelijk niet perse psychisch ziek mijns inziens. Als haar fysieke problemen een beetje in goede banen worden geleid, kan ze weer iets normaler leven. Een beetje op het niveau van Heks. Maar echt knallen zal het niet meer worden bij haar vrees ik.

En die zeurzeikzuster met al haar commentaar moet ze als eerste maar door de plee spoelen. Wat heb je aan zo’n wijf? Die is alleen maar met zichzelf bezig, al beweert ze precies het tegenovergestelde…..

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek