Vurig pleidooi voor matigen van innerlijk vuur, zodat het geen vernietigende uitslaande brand wordt. Niks mis met een vurig karakter overigens. Of een lopend vuurtje. Dit element heeft fantastische kwaliteiten. Niet voor niets heeft de mens het met moeite van de goden gestolen……

De avond na mijn minivakantie staat Nice in brand. Een gek in een vrachtwagen rijdt meer dan 80 mensen dood voor de goede zaak. Nou ja,  zijn goede zaak. IS eist de aanslag later op, maar Heks krijgt sterk de indruk dat de man andere beweegredenen heeft gehad. Hij was depressief en ellendig na een echtscheiding: Niets zo prettig als het delen van je ellende. Gedeelde smart zou als het goed is die emotie halveren…..

Helaas zit er een kronkel in die redenering. Een kronkel, die zich in menig getraumatiseerd brein heeft genesteld: Als ik pijn heb moeten anderen dat ook maar voelen. Mijn pijn zal zijn. Interzijn. Pijn doen is fijn.

Onlangs kijkt Heks naar Doctor Phil. Een moeder zit op de praatstoel. ‘Mijn zoon is een gevaar voor de samenleving. Hij is geobsedeerd door wapens en heeft al regelmatig zijn wens uitgesproken om een keertje een heleboel onschuldige mensen de dood in te jagen. Samen met hem, want hij wil niet leven. Hij haat het leven, stopt zichzelf vol drank en drugs, kortom: Ik sta niet voor mijn eigen kind in… Help!’

Ze heeft al heel wat keren de politie op haar eigen zoon afgestuurd. Tot nu toe met weinig succes, want het jong heeft nog niet met zijn beoogde killing spree huisgehouden…. Toch heeft de arm der wet het joch nu opgepakt. Net op het moment dat de ‘Good Doctor` zich met het verhaal gaat bemoeien…..

Phil heeft het kereltje toch kunnen interviewen. Wat er uit zijn mond komt is schrikbarend. Verontrustend. Schokkend. Ja, hij wil inderdaad mensen doodmaken. Hij weet nog niet precies hoe. Misschien met een bom bijvoorbeeld. Hij heeft op internet alle kennis vergaard rondom het bouwen van een effectief destructief knallend  exemplaar. Appeltje eitje.

Maar ook met een automatisch vuurwapen lekker in het wilde weg op een nietsvermoedende mensenmassa schieten lokt hem aan. Hij is een groot bewonderaar van verschillende massamoordenaars. Hij bestudeert deze mensen nauwkeurig. Weet van alles te vertellen over zijn idolen, de rotste appels op onze wereldfruitschaal. Zo wil hij ook worden. Het is zijn grote ideaal!

Als Phil doorvraagt komt er een interessante uitspraak uit de mond van dit rokende lont. Waarom hij dit wil doen? Waarom schiet hij zichzelf niet simpelweg een kogel door de kop om er vanaf te zijn? Waarom moeten er zoveel mensen met hem de dood in worden gejaagd? Wat motiveert hem?

PIJN. Hij voelt zo ongelofelijk veel pijn van binnen. Hij wil dat anderen die pijn ook voelen. Hij wil dat met name onschuldige mensen die pijn voelen. Want die zijn maar gelukkig en blij, je wordt er niet goed van. Wat weten zij nu eigenlijk helemaal van het echte leven?

Door zomaar at random medemensen weg te vagen berokken je in no time geweldig veel leed: Dan voelen ze ook eens wat er binnen in de dader leeft: Die verschrikkelijke afschuwelijke pijn.

Zo simpel is het dus. Niks geen ideologie. Gewoon diepe tragiek van een geïsoleerd mens. Een afgescheiden zelf met slechte ideeën. Een overkokende eenzame beerput.

Heks heeft zich het afgelopen jaar ook met enige regelmaat erg eenzaam en ellendig gevoeld. Ik ben door een diepe depressie gekropen. Niet dat ik de aanvechting kreeg om een moordwapen aan te schaffen…. Laat staan dat ik fantasieën heb om anderen op die manier leed te berokkenen…..

Wel heb ik intense woede ervaren naar mijn agressors. Witheet, kort lontje, schelden en tieren? Met enige regelmaat stak het de kop op. Woede is een dolle hond. Hij rent rondjes door je lijf. Ongrijpbaar maar zeer aanwezig. Woede is een vernietigende binnenbrand. Het verteert je. Woede kan ook als een uitslaande brand je hele omgeving verwoesten.

Toch kost het ons vaak moeite toe te geven hoe kwaad we zijn. We weigeren ernaar te kijken. Blind van woede, tekortgedaan, verontwaardigd en verslagen wagen we ons opnieuw op het slagveld. Om wraak te nemen. Om te vergelden. Om meer kwaad te doen. Oog om oog. Ik blind van woede? Dan jij ook. Jouw tand voor de tand van m’n tante……

Er is niets mis met innerlijk vuur, maar woede is gênant, want je verliest je verstand. Over het algemeen is het geen emotie waar we trots op zijn.

Het idee om anderen net zo te laten lijden als jijzelf ooit hebt gedaan is natuurlijk absurd. Toch doet het behoorlijk veel opgeld. Niet alleen onder terroristen. Een ouder, die z’n kind niks gunt omdat hijzelf niks had als kind? Precies hetzelfde. Kun je nagaan! Je moet wel ongeveer een heilige zijn om niet jouw emoties op een ander te verhalen. Mensen met pijn doen pijn.

Mijn geliefde leraar Thich Nhat Hanh roept zijn leerlingen op om eerst naar hun eigen woede te kijken. Om het te omarmen en te wiegen als een kind. Om ervoor te zorgen. In het klooster koop ik een mooi boekje met meditaties rondom woede, ‘Innerlijk Vuur’. Ik ben vastbesloten mijn eigen woede aan te pakken. Als ik thuis ben na mijn retraite open ik het kleinood lukraak.

Ik lees ‘Als iemand je huis in brand steekt ga je toch ook niet achter die persoon aan rennen. Beter zorg je eerst dat de brand geblust wordt’ of iets dergelijks. Het slaat in als een bom. Ik heb inderdaad als een gek achter mijn agressors aangerend. In een poging hen te stoppen of te begrijpen.

Het slaat natuurlijk helemaal nergens op. Pas tijdens mijn retraite ben ik weer goed voor mezelf gaan zorgen. Eindelijk heb ik het lijntje met mezelf weer hersteld. De relatie met mijn soulmate, mijn ziel, mijn goddelijke kern.

Ik ben geen evangelist. Het idee om allerlei gedachtengoed aan anderen op te dringen staat me tegen. Vrijheid staat hoog in mijn vaandel. Maar wat zou de wereld opknappen als iedereen zijn of haar woede zou zitten omarmen voor de verandering. Wat zou de mensheid erop vooruitgaan als we ons lijden niet meer aan anderen zouden opleggen.

Want in hoeverre is dat vrijheid? Dat dwangmatige vermeerderen van onze eigen ellende. Het ziekmakende vernietigen van alles wat mooi en heilig is…..

We zijn allemaal het centrum van het universum. Wetenschappelijk bewezen, vraag maar aan Stephen Hawking. Het middelpunt van het heelal zit op het puntje van je neus. Van daaruit dijt het uitspansel uit. Baart het nieuwe werelden. Dit prachtige lichaam van de Goddelijke Moeder, bij wie  ieder van ons in haar hart woont.

 

Heks crashed, herinneringen aan een intensieve week, dagelijkse beslommeringen….

zingende vrouw

Heks is er klaar voor

Langs mijn mooie kampeerplek op het terrein van Buitenkunst liep een pad. De hele dag en ook een flink gedeelte van de nacht was het een komen en gaan van mensen. Eén jongen viel me speciaal op. Een jochie van een jaar of elf. Misschien iets ouder, maar met het engelachtige van voor de pubertijd en de grote testosteronbomexplosie.

rare meubelsstukken

Wat is het?

Hij liep kaarsrecht, zijn gezicht een beetje dromerig. Als een godenzoon, zich niet bewust van zijn schoonheid. De laatste avond in het theater werd er een programmaonderdeel ingelast. Ditzelfde ventje ging iets doen. Zijn moeder zat pal achter me. Ze wist van niets. Helemaal ontdaan door emoties zag ze haar kind een hele zaal beroeren. En ontroeren.

In grote lijnen kwam zijn verhaal, in een wonderlijke vorm van grappen en sketch, er op neer, dat alle mensen erbij horen. ‘Alle mensen moeten blijven’. En zelfs de misselijkste mensen wist hij een plek te geven in zijn verhaal. Geert Wilders, pedo’s. Allemaal mensen. En allemaal moeten ze blijven. Het deed me denken aan de uitspraak van Thich Nath Hanh: ‘Als je van links en rechts rechts weghaalt wordt de linkerkant van links rechts!’. Hartstikke ZEN dit joch….

rare meubelsstukken

Duidelijk een tafeltje

Mooie mensen kwam ik tegen afgelopen week.

Een enorm lange knappe jongeman, die wanhopige pogingen tot breakdance deed. Levensgevaarlijk met zijn toch licht ongecoördineerde beenbewegingen. Een trappend paard was er niets bij. Maar zo leuk!

rare meubelsstukken

Krantenbak?

Een andere jongeling, die Heks betrapte terwijl ze liep te zingen. ‘Maar ik zing altijd!’ zei Heks ter verdediging. Vervolgens betrapte hij me dan weer op niet zingen. ‘Maar ik fluit!’ bracht Heks uit. Uiteindelijk was ik mijn stem zo goed als kwijt en viel er niet meer zoveel te zingen. Toch bracht deze interactie me op een geweldig idee. Ik bedacht een sluipproject. Een vreemd theatraal zanggebeuren, dat zijn eigen weg vindt in zo’n Buitenkunstweek. Idealiter dan.

rare meubelsstukken

Stoel!

Het heet: Heb je even een kwartiertje? Dan zing je een lied voor iemand. Ik zou dan met deze gast beginnen. Daarna drie maal drie is negen, ieder zingt zijn eigen lied etc. … moet een liedje zingen, troelala, troelala….En dan zingt die persoon weer een lied voor iemand anders. Je mag niet terugzingen en komt allemaal maar één keer aan de beurt. Maar het staat eenieder vrij om lustig om zich heen te zingen natuurlijk…..

rare meubelsstukken

Wandlamp met schoen en theekopje

Een prachtig wat wild meisje. Op één of andere manier had ik steeds terloops contact met haar. Heks had lol in dit geweldige jonge vrouwmens.

rare meubelsstukken

Prototype?

Een koorgenoot, die om de hoek ‘woonde’ op de camping. Steeds raakten we ergens aan de praat, in een rij voor het eten, tijdens een pauze. En telkens zijn het hele intense gesprekken. Een krachtige vrolijke vrouw, die heel veel heeft meegemaakt. Zich heeft moeten schikken in haar lot. Met een stem als een klok. Vitaal. Anders.

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Scildersatelier

Een andere koorgenoot met een dikke buik, 6 maanden zwanger. Niemand wilde naast haar staan met zingen, want ze fungeert als een soort stoorzender. Maar wat een heerlijke vrouw, wat genoot ze! Ze staat voor de klas en de kinderen zeggen ook al tegen haar:’Juf, zing maar niet mee!’. Maar deze week heeft ze gezongen! Uit volle borst!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De mysterieuze Vengaman. Steeds kwamen we elkaar tegen en flirtten een beetje. Nou flirt Heks met iedereen. Zo ook haar opponent. Een fijnproever zullen we maar zeggen. Heks moest er een beetje om grinniken. Tot ze hem de laatste avond hoorde zingen in het theater. Jee, wat een geweldige stem. Net dat rauwe hese randje eraan. Recht in mijn hart. Prachtig Vengaman!

En dan natuurlijk niet in de laatste plaats Tromvrouw en haar gezin. Wat heb ik genoten van al dat jonge leven om me heen. Wat een klus, die kar trekken. Ik bewonder mijn vriendin, dat ze dat allemaal voor elkaar krijgt. Echt heel hard werken!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Vandaag ligt Heks natuurlijk in de crashmode. De halve dag liggen slapen, hondje uitlaten, soepje koken, helft naar zieke vriendin brengen, andere helft zelf opeten. Wat een lekker soepje overigens.

Soepje voor warmte en herstel: Fruit in een goeie olijfolie een uitje, knoflook erbij, koolrabi meebakken. Bouillon toevoegen, schijfjes gember naar smaak, tien minuten laten koken en staafmixen. voeg als laatste wat reepjes rode peper toe. Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De katten vinden het heerlijk, dat ik er weer ben. Om de beurt komen ze enorm knuffelen en afgelopen nacht lag ik bedolven onder een levende deken te slapen. Als Heks zich dan omdraait, vliegt er wel eens één door de lucht. Met Ysbrandt ben ik flink aan de wandel geweest vandaag. Bij het Joppe heb ik hem goed achter de bal aan laten zwemmen. Hij is helemaal tevreden nu.

Mijn stem is nog hopeloos. Die komt pas weer terug als ik ben bijgekomen van de  idioterie van kamperen. Nou ja, lekker rustig toch? Ik hou wel van een paar dagen zwijgen. Ik hang gewoon m’n bordje ‘noble silence’ om m’n nek en maak er een mini-retraite van de komende dagen!

 

 

Heks is immuun voor verkooppraatjes en weerstaat verleiding. Vriendschap tussen eend en hond, liefde tussen konijn en kip….. De mooiste zaken in het leven kosten niets!

Shiva

Schepper en vernietiger

Regelmatig zie ik links of rechts een advertentie van Oxxio voorbijkomen. Dit bedrijf probeert ons te verleiden met een Ipad als welkomstgeschenk. Oh, wat wil Heks graag zo’n Ipad! Al geruime tijd staat zo’n wonder der techniek hoog op haar verlanglijstje.

Oxxio? Was dat bedrijf niet eens heel negatief in het nieuws? Mensen oren aannaaien, agressieve verkooptechnieken, zogenaamd informatie sturen, maar help, je zit er direct aan vast? Tegenstribbelende klanten, die voor honderden euro’s de mist ingaan. Volstrekt onacceptabel gelobby op straat en langs de deur? Het staat me vaag bij. Ik zal die club maar eens goed checken, besluit ik.

Het blijft volstrekt onduidelijk, tijdens mijn bescheiden onderzoek, waarom deze leverancier  goedkoper zou zijn. Maar wat wel heel helder wordt is de waarschuwing van mensen, die deze overstap al hebben gemaakt. Gemiddeld krijgen ze na een half jaar een jaarafrekening (!) met een naheffing van zo’n duizend euro. Terwijl ze niet significant meer zijn gaan stoken. Tja, daar kun je wel twee Ipads van kopen! Wat een boeven!

shiva

Duistere kanten en

Ik loop nog wat na te pruttelen, schandalig toch en dergelijke terwijl ik met Ysbrandt door de heerlijke zwoele zomerstad fiets. In een parkje tref ik een dame met net zo’n soort hondje als mijn varkentje. Maar een flinke slag ouder. ‘Vroeger met mijn vorige hond had ik er ook een eend bij, die twee waren dikke vrienden!’ Ze vertelt enthousiast over die prachtige dierenvriendschap. “Als de eend het spoor bijster was en ergens luid zat te kwaken, haalde mijn hond hem weer op en bracht hem veilig thuis!’

Ze werkt in de vrouwenopvang. Dagelijkse omgang met volstrekt geslachtofferde vrouwen. Vaak volledig murw na alle geweld. ‘Ik smijt graag dingen kapot met hen,’ vervolgt deze levendige roodharige. ‘Voor dat doel spaar ik allemaal kastjes, stoelen en andere geschikte voorwerpen op. In het begin vinden die vrouwen het maar raar, maar na een paar meubelstukken krijgen ze echt de smaak te pakken! Ze knappen er geweldig van op, stuk voor stuk!’

dansende Shiva

Dansende Shiva

Ja, soms moet je iets eerst helemaal slopen, voordat je aan een nieuw bouwwerk begint. Shiva, de schepper en vernietiger was vroeger voor mij onbegrijpelijk. Dat dezelfde goddelijke energie ook zo’n negatieve kracht vertegenwoordigde.

Wij christenen hebben dat gesplitst, god en duivel. En de vrouw direct maar ingedeeld bij laatstgenoemde. Het was vroeger ook maar de vraag of vrouwen wel een ziel hadden. Vele zusters zijn met ziel en zaligheid op de brandstapel geëindigd ….. Intussen hebben we wel degelijk een ziel. Maar delven toch nog vaak het onderspit in dit patriarchaat. Kijk maar in de opvanghuizen….

Destructieve krachten kunnen wel degelijk heel positief zijn! In feite wordt de schepping één groot onoverzichtelijk breiwerk, als je niet af en toe eens een beetje opruimt …. Vernietigende krachten scheppen vaak weer ruimte voor iets nieuws!

Shiva

Enorme Shiva

Uit mijn tijd als systeembouwer herinner ik me nog hoe contraproductief die systemen vaak zijn door allerlei oude stukjes programmatuur, die op de vreemdste plekken door het systeem zwerven. Als prehistorische vissen in de vijver van een stadspark….

‘Vroeger had ik ook nog krielkippen en een konijn. Dat beest woonde bij die kippen in het hok, ‘ vervolgt mijn gesprekspartner. Ze laat haar stem dalen en kijkt me ondeugend aan ‘Hij had een relatie met één van de kippen, daar kwam ik na een tijdje achter! Hij kroop ’s nachts bovenin dat hok. Daar zat die kip op stok, ernaast was een soort verhoging. Heel zachtjes zat hij dan te sabbelen aan haar veren, daar merkte ik het aan, haar verenkleed leek na verloop van tijd wel een vacht!’

Shiva

Tja, nog groter

‘Hij had in elk geval geen last van bindingsangst!’ Heks begint te lachen en vertelt , hoe ze onlangs zo’n exemplaar letterlijk de deur uit heeft gegooid. “Goh, daar kunnen die vrouwen in de opvang een voorbeeld aan nemen! Nee, dat konijn was heel gelukkig met zijn kip. Ik heb haar laten broeden en al die kleine kuikentjes krioelden over dat konijn, hij vond het heerlijk. Toen onze kat probeerde een kuikentje te scoren heeft ze het ternauwernood overleefd. Hij viel haar aan en achtervolgde haar zo verwoed, dat ze wekenlang niet meer naar buiten durfde!’

Shiva

Nietige mensjes

Ja, de dierenwereld zit vol prachtige vriendschappen. Ysbrandt is ook dol op zijn kattenroedel! Zo zie je, het ene konijn is het andere niet. En ook:  Pas op voor verkooppraatjes. Ze proberen verbaal gaatjes te vullen, maar intussen wordt er toegeslagen. En niet ten voordele van diegene, die verbaal het hof wordt gemaakt. De gaten vallen in je bankrekening of waar de praatjesmaker ook maar op uit is. En die is dan niet meer voor één gat te vangen!

Vooral als er dingen gezegd en beloofd worden, die je heel graag wilt horen: Stop was in je oren. Pas op je tellen, je hart en je portemonnaie…….

Shiva

Shiva

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs