Respect en liefde is hetzelfde laken een pak. Je kunt niet beweren van iemand te houden als je tegelijkertijd die persoon respectloos behandelt. Toch is dit gedrag aan de orde van de dag…..

Afgelopen week zijn er twee zussen te gast bij mijn dagelijkse ontbijtellendeshow. De ene is woest. Een stevige knol van een blonde dame met een prachtig krachtig gezicht. De ander zit gigantisch te huilebalken. Ze heeft iets kwetsbaars. Lange sluike donkere haren en een grote jammerende rode mond. De twee verschillen als dag en nacht. Toch hebben ze iets gemeenschappelijks: Hun opvoeding.

Die was duidelijk niet om over naar huis te schrijven, maar wel naar Doctor Phil. Een kolos van een vader heeft hen het leven zuur gemaakt. Er volgen filmpjes en interviews met vreselijke feiten over de man. Hij sloeg hen vanaf hele jong leeftijd helemaal in elkaar en ook verbaal timmerde hij er lustig op los. En de moeder? Die stond erbij en keek ernaar. Veel hadden ze niet aan het mens. Maar goed, ze had hen ook uit kunnen leveren aan de man. Of zelf mee kunnen doen!

De moeder neemt het ook nu direct op voor de vader. De arme man heeft pijn in zijn rug. Daarom doet hij zo! Mijn god. Wat een koe. Boe! Heks heeft ook vaak pijn in haar rug, maar ik sla er niet op los en scheldt anderen ook niet uit voor lelijke dikzak of stom varken. Behalve deze mensen dan.

Wat me ook nu weer verbijstert is dat er voor het gemak volledig voorbij wordt gegaan door deze ontaarde ouders aan het feit, dat het kwetsbare kinderen zijn, die ze als boksbal en vuilnisvat gebruiken. Een kind van vier in elkaar rammen omdat het met natte sokken in laarzen  thuis is gekomen uit school? Hoe hoog zijn zulke laarsjes nu helemaal? Een kind een enorme ram voor haar kop verkopen omdat ze de radio aanzet? Of van zender wisselt? Voel je je wel helemaal lekker?

Toen op school ontdekt werd, dat de kids werden geslagen waren de rapen gaar. Blauwe plekken spreken nu eenmaal boekdelen….. Vanaf dat moment werd de verbale mishandeling drie keer zo erg, maar gelukkig durfde onze held geen traceerbare sporen meer op het lichaam van de meisjes achter te laten. Dus fysiek werd de mishandeling minder.

Hij was overigens woest over het gezichtsverlies. Zijn dochters hadden hem te schande gemaakt, toen per ongeluk uitkwam dat ze bont en blauw werden geslagen. Grappig toch hoe zo’n sukkel het weer omdraait. Het is nu eenmaal nooit de schuld van de pleger!

De moeder wordt erbij gehaald. ‘Geef nu eens toe wat er gebeurd is, zo lang jij dat blijft ontkennen komen we nergens… Het feit dat je slechte dingen doet betekent nog niet dat je een slecht mens bent!’ roept de stoere dochter wanhopig.

Moeders echter begint direct haar man te verdedigen. ‘Hij heeft een slechte rug, daarom is hij altijd zo slecht gehumeurd…’ ‘Wat?’ zegt Phil, ‘Je laat hem slaan en schelden en vergoelijkt dat omdat hij rugpijn heeft? Waarom sta je hem toe om zijn dochters in elkaar te slaan?’

‘Sorry,’ zegt ze. En dat is het. Daar moeten de jongedames het mee doen. Echt gemeend klinkt het niet.

In de pauze tussen de opnamen troost mams de vader. De arme man, het wordt allemaal zo overdreven. Dat vindt de eikel zelf ook. OK, hij schold en mishandelde. Nou en? De kinderen begonnen! Het is gewoon een wisselwerking. En zo erg is ook weer niet. Alles wordt zwaar overdreven. Hij wilde zijn dochters gewoon respect bijbrengen voor hun ouders……

Respect en liefde zijn hetzelfde. Hoe denkt die man dat zo voor elkaar te krijgen? Zijn aanpak kweekt haat. De zusters haten elkaar al. Dat heeft hij al voor elkaar gekregen…… Ze zijn gezworen vijanden, maar in elk geval vertellen ze hetzelfde verhaal. Je hebt ook dergelijke gezinnen met 1 zondebok. De rest wordt lekker ontzien, maar dat kind is dan de lul.

‘Parent is a verb,’ zegt Phil. In het Nederlands niet, maar ik vind het toch mooi gezegd. De taak van een ouder is handelend optreden, niet om te reageren. Het idee dat een kind begint is sowieso absurd. Het is een kind! Reageren met een dreun of een poeier, als een olifant in een porceleinkast, slaat echt helemaal nergens op. Dat doet alleen een incompetente ouder.

De stoere dochter mag eigenlijk geen contact hebben met de vader van haar therapeut. Ze is tegen alle adviezen in toch naar de show gekomen. Haar insteek is om de zaken bespreekbaar te maken. Ze wil dat de vader toegeeft wat er gebeurd is. De man vertikt het. Hij wil respect! Zomaar. Vanuit het blinde niks.

‘Waarom kunnen die meiden me niet gewoon vergeven? Waarom doen ze zo moeilijk?’ brult de kerel nijdig. ‘Het is lastig om iemand te vergeven, dat hij over je voet rijdt terwijl ‘ie over je voet rijdt. Stop bullying!  Toon zelf eens een beetje respect.’

Volgens Phil moet de vader wat nieuwe vaardigheden aanleren. De moeder idem dito. De zussen hebben elkaar nodig, dus die haat moet ook weg. Tja.

Je bent sowieso vrij kansloos na zo’n jeugd. Geen gevoel van eigenwaarde, angststoornissen, groot kans op een chronische ziekte, pijnklachten  of een ander probleem. Zoals een eetstoornis.  Anorexia bijvoorbeeld.

De jongste dochter heeft het. De oudste heeft diagnose borderliner. En jammer voor jullie, dames, maar een normale vent zul je waarschijnlijk niet vinden. Vanaf nu val je finaal voor eikels en klootzakken, die in het beste geval niet al teveel op je vader lijken….. Maar waarschijnlijk wel.

Maar goed, de aarde is een leerschool, hoor ik net een spiritueel medium zeggen op TV. Bah natuurlijk. En wat hebben we dan toch weinig geleerd in die miljoenen jaren evolutie. Dat belooft niet veel goeds…..Vanuit deze redenatie zullen de meisjes het wel verdiend hebben. Toch? Zijn wij er weer vanaf. 😦

 

Blamingdad op Twitter

Narcistendag! Hoera! Slachtoffers van narcistische mishandeling komen van heinde en verre naar Leiden om hun lijden te verlichten door lotgenotencontact. Voedzame informatie, intens delen en heilzame slappe lach. Confronterend hoor! Deze vorm van mishandeling is de wereld op zijn kop!

Zaterdag is het dan eindelijk narcistendag. Ik heb de wekker gezet, dus ik ben op tijd wakker. Na een heel kort nachtje, want ik heb natuurlijk weer eens slecht geslapen….

Als ik de woonkamer in strompel, zie ik dat mijn hondje heeft gekotst. Snel ruim ik het op. Dan gooi ik wat koffie en pijnstillers naar binnen en ga op weg naar de douche. Maar oh jee! Onderweg nog meer kots en een gestresst hondje bij de voordeur….. Dat belooft niet veel goeds!

Een paar minuten later ren ik buiten in wat bij elkaar gegriste kleren naar het eerste beste parkje in de buurt. Ys sprint naast me met samengeknepen billetjes. Als ik hem los laat hurkt hij direct neer bij een grote boom en spuit een hele berg zachte vloeibare stinkende stront rond op de wortels…. Natuurlijk onmogelijk om op te rapen met een poepzakje.

Sorry omwonenden……

Hierna kan het beestje er in elk geval weer eventjes tegen.

Thuisgekomen voer ik hem witte rijst met rauw vlees en 12 norritjes. Een beproefde methode om zijn darmstelsel te kalmeren. Ik vrees dat het gifbad van gisteren en de koude buitenlucht debet zijn aan zijn ontregelde spijsverteringssysteem. Het arme schaap….

Gelukkig komt zijn suikeroompje ‘Ome Frogs’ hem zo ophalen.

Mijn schema van de dag is natuurlijk lelijk in de war. Snel schiet ik onder de douche door en was en passant mijn lange haren. Ik smijt een beetje make up op mijn gezicht, trek wat kleren aan en scheur de deur uit. Precies om tien uur ben ik op de locatie waar de cursus wordt gegeven. Op het nippertje schuif ik naar binnen. Ik ben niet eens de laatste! Die zit op dit moment nog in Amsterdam. Foutje van haar TomTom…..

De aanwezige groep slachtoffers van narcistische mishandeling bestaat voornamelijk uit vrouwen. Er is 1 man. Niet verbazingwekkend, want de meeste narcisten, 70%, zijn man.

Deze man hoort bij een vrouw in de groep. Beiden hebben gebroken met een narcistische partner. Nu zijn ze samen. Beiden hebben kinderen met hun ex. ‘We hebben heel veel aan elkaar in de omgang met onze narcist!’ beamen ze beiden volmondig. Stralend ook! Blij met hun prachtige relatie. 🙂

We gaan van start met een rondje kennismaken. Eerst bespreken we in tweetallen onze persoonlijke problematiek rondom het onderwerp. Daarna stelt je partner jou voor aan de groep. En vice versa.

De groep bestaat uit mensen die al de nodige schreden op het narcistvrije pad hebben gezet. Soms hebben ze vanwege kinderen nog te maken met die persoon, in een enkel geval nog dagelijks, maar de meeste slachtoffers hebben zich echt losgemaakt. ‘Dat scheelt enorm in de “hij/zij deed dit of hij/zij deed dat verhalen”‘, aldus 1 van de trainsters aan het einde van de dag.

Evenzogoed krijg ik natuurlijk wel het 1 en ander te horen vandaag…..

Het mooie is, dat alles wat hier besproken wordt, binnen deze muren blijft. Je kunt gerust roepen: “Mijn moeder/vader/zuster/broeder/baas/ex/vriendin/goede vriend is een narcist.” Zelfs als je het nog steeds niet zeker weet.

Dat laatste blijkt belangrijk. Bijna alle deelnemers twijfelen regelmatig ernstig aan hun eigen beoordelingsvermogen op dit vlak. Narcisme is een hele sluipende persoonlijkheidsstoornis. Ontregelend en destructief. Maar nauwelijks waarneembaar.

De plegers zijn sneaky en slim. Sluw, gemeen en kwaadaardig. Ze zullen zichzelf nooit als zodanig zien, ze zien zichzelf als goed.  En vaak ook zielig, Om maar niet met hun negativiteit geconfronteerd te hoeven worden projecteren ze al hun ellende op hun omgeving…. Ze zijn meester in manipuleren!

co-dependency maakt het er niet gemakkelijker op……

Menig slachtoffer van een narcist eindigt in het gesticht, terwijl de pleger goede sier maakt met verhalen over de gestoorde geest van zijn prooi……

De omgekeerde wereld.

Ja, de wereld op zijn kop. Dat is hoe een relatie met een narcist voelt. ‘Zij missen de OEPS-factor’, aldus een trainster, ‘Als ik iets zeg en jij reageert verschrikt, dan voel ik ‘OEPS’. Wat heb ik verkeerd gezegd? Heb ik je soms gekwetst? Een narcist voelt dit niet. Die zegt rustig de meest vreselijke dingen en laat jou er mee zitten….’

Ik ken het. Ik heb met zoveel dingen gezeten in mijn leven. Ik heb mijn hersens afgebeuld om maar te begrijpen wat bepaalde narcistische mafkezen nu eigenlijk met me voor hadden. Ik heb me in duizend bochten gewrongen en op miljoenen eieren gelopen om dit meedogenloze volkje maar niet te kwetsen. En dat terwijl zij er zelf geen enkel probleem mee hadden om bij mij het mes er vol in te zetten!

De omgekeerde wereld. De wereld op zijn kop!

De dag gaat zo snel voorbij. In elke pauze wordt er druk uitgewisseld. De deelnemers komen vanuit het gehele land. Sommigen zijn gisteren al vertrokken om op tijd te zijn!

Aan het einde van de dag krijgen we de slappe lach. Kwinkslagen vliegen door de lucht. ‘Zoiets doe je natuurlijk niet’ -in een heel ander kader wordt-: ‘Tenzij je narcist bent natuurlijk…’ Iedereen ligt plat. Heerlijk. Lachen is toch zo helend.

De enige vrouw in de groep, die nog met haar narcist verkeert maakt ons zo vreselijk aan het schateren met haar verhalen, dat we er bijna in blijven. Wat een humor heeft deze dame! Heks geniet enorm van haar. Natuurlijk weet ik dat er een wereld van ellende onder ligt, maar de kracht van haar lach tilt ons allemaal op!

Op de valreep raak ik nog aan de praat met een hele krachtige vrouw. Ze blijkt in de buurt te wonen. Ook kent ze 1 van mijn narcisten! Intussen zijn we al met elkaar aan het mailen. Binnenkort gaan we een drankje doen! Vast en zeker!

Iedereen kan slachtoffer worden van deze vorm van mishandeling. Ook hele krachtige en evenwichtige mensen. Je loopt misschien zelfs wel juist meer kans op deze ellende als je beresterk, hooggevoelig en zeer empatisch bent: Want dat is voer voor narcisten.

Uiteindelijk breek je. Wie je ook bent. Zwak, sterk, jong, oud. Er is geen kruid gewassen tegen de narcistische aanval.

99% van de mensheid is geen narcist. Ik heb in mijn leven gemiddeld 40% van mijn persoonlijke medemensen helaas kunnen etiketteren als zijnde van dit menstype. Intussen weet ik ook waarom ik zo’n blinde vlek heb voor dit fenomeen.

Er wordt aan gewerkt…..

Heb jij te maken met narcistische mishandeling? Lees het boek ‘Het verdwenen zelf‘ van Iris Koops en ga naar een narcistendag! Het zal je leven ten goede veranderen……

 

 

De seksuele opvoeding van jonge meisjes is heel moeilijk zolang het collectieve zelfrespect van vrouwen schipbreuk lijdt. Neem een voorbeeld aan het gedrag van een loopse teef: Bijt van je af…..

Willem van Scheijndel

‘Ik zit in een figuratieve periode’, zegt de schilder

Al op de vroege ochtend trakteert dokter Lul me op een programma over seksuele voorlichting aan pubermeisjes. Wanhopige moeders met samengeknepen pruimenmondjes van frustratie doen hun verhaal over losgeslagen nakroost. Foto’s van veertienjarige schoonheden in niets verhullende kleding met genoeg verf op hun gezicht om een vooroorlogs gebouw te renoveren flitsen over het beeldscherm.

Willem van Scheijndel, atelier

‘Je gaat toch geen foto maken van die troep?’

Lul heeft een seksuoloog uitgenodigd, een man ook nog, die nou net een boek heeft geschreven over het onderwerp seksuele voorlichting voor deze doelgroep. Want daar blijkt dan de crux te zitten, de meisjes gedragen zich als een prostituee  op hun eigen Facebook pagina, maar weten de ballen van zaadballen met bijballen in balzakken, scrotae en penissen. En de hormonaal ontregelde eigenaren van deze toverstafjes.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld, het vaste model van Willem

De vrouwen in het programma zijn veelal zelf tienermoeder. Schaamte over die jeugdzonde werpt nog steeds een schaduw over hun voorlichtingsverhaal. In feite geven ze vaak alleen de boodschap mee: ‘Seks: NIET DOEN!’. Dat werkt natuurlijk weer een premature zwangerschap in de hand. En de cirkel is rond.

Willem van Scheijndel, atelier

Nog meer Machteld

De koppeling tussen praten over seks en devaluatie van de morele waarde van het meisje in kwestie wordt gemakkelijk gelegd door de opvoeders. Dokter Lul is het hier natuurlijk niet mee eens. Het is noodzakelijk om over seks te praten met die meiden! Ze moeten weten van de hoed en de rand….

Zijn enigzins geplastificeerde vrouw in het publiek breekt een lans voor het behandelen van vrouwen met respect….

Helaas ziet ze er zelf uit als een barbiepop, het meest vrouwonvriendelijke stuk speelgoed ter wereld. De ideale vrouw met de proporties van een kind. Kijk maar eens goed, neus, ogen, lippen van een achtjarige en een enorm hoofd op een klein lijf.  Wel weer enorme borsten, die in het werkelijke leven alleen met siliconen kunnen worden gerealiseerd. En ellenlange benen, die zie je soms wel in het wild, zoals onder de bezemsteel van heks.

Willem van Scheijndel, atelier

en weer een hele andere Machteld

Gisteren las ik een column, waarin Saskia Noord en een man, beschreven als een vrouwenfluisteraar aan elkaar schrijven. De man jammerde een uitgebreide klaagzang over de gemiddelde bitse reactie van vrouwen op een man. Ik kijk naar de foto van deze fluisteraar bij het artikel en begrijp de reactie van vrouwen op deze man maar al te goed. Als hij zich aan je opdringt ben je echt niet blij. En dat gefluister belooft niet veel goeds voor het bewaren van gepaste afstand.

Willem van Scheijndel, atelier

Willem vanouds met een sigaretje

Helaas is het zo, dat vriendelijk gedrag tegenover een grensoverschrijdende man je enorm in de problemen kan brengen. Heks kan daar uitgebreid over meepraten. Ik ben tegenwoordig ook een bitch. Na jarenlang geduld met het andere geslacht en hun knijp,-grijp en vergrijppraktijken ben ik er uit. Je kunt je het best opstellen als de gemiddelde loopse teef. Flink van je afbijten. Een grote bek opzetten. Aardig doen kan altijd nog.

Willem van Scheijndel, atelierWillem van Scheijndel, atelier

Na al deze heerlijke gedachten ga ik even bij mijn vriend, Willem van Scheijndel, de schilder langs. Hij heeft allemaal prachtige portretten staan van zijn vaste model sinds jaar en dag. “Ik zit in een figuratieve periode,’ zegt hij. Gelukkig kloppen bij hem de verhoudingen wel. Het is een echte vrouw. Heel erg mooi ook, dat kun je mijn vriend wel toevertrouwen. Hij heeft een timmermansoog voor fraaie vrouwen.

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier

Vanavond ga ik eten met de OB-dames. Dit zeer vrijgevochten damesclubje is altijd een verademing in een land, waar een partij, die vrouwenkiesrecht wil verbieden gewoon in de kamer mag zitten. Waar de rechten van de vrouw nog vaak worden teruggebracht tot dat ene recht. Het aanrecht. Waar we dan wel op kunnen staan. Een schrale troost.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld ten voeten uit

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier