Verveling. Een vervelend onderwerp? Geenszins. Er is bijvoorbeeld een duidelijk verband tussen patriarchaat en verveling. Alle nieuwe technologie met in zijn kielzog de social media maken dat we ons dood vervelen. Is er iets aan te doen? Jazeker! Een lobotomie is bijvoorbeeld een goed begin. En een goed begin is het halve werk tenslotte: Dus laat ook gelijk je linkerhersenhelft verwijderen……

Op een avond zit ik me stierlijk te vervelen. Ik ben te moe om iets te doen. Om de verveling te verdrijven zet ik de televisie aan. Met een paar kussens in mijn rug vlij ik me op bed. Zo. Kom maar op met een leuk programma. Er moet toch iets verteerbaars te vinden zijn tussen al die rotzooi.

Op Z Doc is een documentaire over verveling, ‘De kracht van verveling‘. Nou moe. Komt dat even mooi uit. Met een half oor luister ik naar het vervelende verhaal. Met een half oog open kijk ik naar de oersaaie beelden…..

Een man verliest zijn mobiele telefoon. Heel vervelend natuurlijk. Hij is direct onthand. Zoekt constant in zijn jaszak en broekzak. Voelt zich ongemakkelijk. Weet zich met zijn houding geen raad. Verveeld zich binnen de kortste keren de tyfus.

Hij raakt geïntrigeerd door zijn eigen verveling. Geboeid zelfs. Dan is je verveling verdreven zou je zo zeggen. Je probleem is opgelost. Dan kun je je met zinvolle dingen bezig gaan houden. Want verveling is niet bepaald iets waar we ons mee bezig willen houden. Het is een strontvervelend onderwerp.

Dat blijkt weer uit het feit, dat er niet of nauwelijks wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan. Bij toeval is ooit, bij een grootschalig opgezet onderzoek naar iets geheel anders, ontdekt dat er een direct verband is tussen verveling en jong overlijden. Je kunt je dus letterlijk dood vervelen. Gompie!

Maar niemand die op het idee komt om daar dan eens iets mee te gaan doen. Niemand? Nou, een enkeling.

Zo is er een man, Alan Caruba, die het ‘Boring Institute heeft opgericht. Aanvankelijk gewoon bedoeld als een geintje, maar later toch uitgegroeid tot iets. Weliswaar iets vaags. In een heus gebouw. Gerund door de man, die het voor de grap begonnen is.

Hij weet veel van het onderwerp af. Hij houdt er een paar eigenzinnige ideeën op na. Maar gedegen wetenschappelijk onderzoek ontbreekt.

Ben je al afgehaakt? Zit je je al stierlijk te vervelen?

Heks begrijpt nu eindelijk waarom de halve wereld meent te moeten bellen en smsen op de fiets, in de auto, desnoods tijdens seks: Men is verveeld. Het is niet omdat men constant contact wil hebben met de medemens. Het komt niet voort uit ons verlangen naar verbinding. Nee, het is louter stompzinnige verveling.

‘Verveling huist in de linkerhersenhelft. Het analytische deel,’  de Yang kant van ons brein dus. Ofwel het mannelijke deel. Onterecht overgewaardeerd in het al eeuwen aanhoudende patriarchaat, ‘Een vrouw, die bij een operatie die helft is kwijtgeraakt verveelt zich nooit naar eigen zeggen……’ beweert een wetenschapper.

‘In je rechterhersenhelft woont je vermogen om louter te zijn,’ voegt de gehalveerde vrouw daaraan toe. Ze kan iedereen de operatie aanraden. Je knapt er volgens haar geweldig van op.

Het is wat in het Boeddhisme ook wordt gepropageerd. Maak je los van de ratrace. Wees aanwezig in het hier en nu. Concentreer je op je ademhaling. Je hersengolven veranderen dan: Je bent er. Hier en nu. En dat is nooit saai.

 

Een jeugdvriend van me verveelde zich bij alles. Hij deed een paar studies op zijn sloffen en nog was het niet genoeg. Als hij zat te eten las hij de etiketten op flessen ketchup, potten pindakaas, pakken melk en hagelslag….. Tijdens het fietsen las hij onderweg alles wat los of vast zat aan verkeersborden, reclamezuilen en ga zo maar door……

De vader van een andere jeugdvriend liep altijd al lezend te wandelen. Met zijn neus in een dik boek. Een beledigde vrouw naast zich, want dat is dan lekker tijdens een zondagse wandeling met je modelgezinnetje: Loopt je vent er zo bij!

Maar goed, de man verveelde zich blijkbaar. Het is ook een beetje een gewoonte om altijd een object van je aandacht te willen hebben. Afleiding. Iets om achter aan te rennen.

‘Scholen zijn barbaarse instituten, waar verveling hoogtij viert,’ beweert iemand anders. ‘Als je naar de belangrijkste en meest bepalende factoren rond verveling kijkt zijn ze allemaal aanwezig in een klaslokaal…..’

‘Bijvoorbeeld urenlang stil zitten op een stoeltje. En dan de leerstof: Oersaai. En het wordt aangeleerd door herhaling, terwijl uit onderzoek is gebleken, dat herhaling dodelijk is voor de concentratie. De geest wil dat niet, telkens dezelfde ouwe koek.’

Een hele rij redenen om kinderen vooral niet in klaslokalen te gaan zitten vervelen met je hopeloze lesstof passeren de revue. Heks snapt nu eindelijk waarom ik nooit het onderwijs in heb gewild. Ik vind onze lesmethoden barbaars. Een vorm van kindermishandeling zelfs.

‘Klaslokalen zijn saai, scholen zijn saai. Men probeert zo min mogelijk prikkels aan te brengen. Lesstof is saai….’ Dan volgen er twee voorbeelden van kinderen die van school werden gestuurd omdat ze een opstel of spreekbeurt over verveling hadden gemaakt! Toe maar! Een gevoelig onderwerp dus.

Je mag kinderen dus zonder meer suf vervelen, maar als ze er iets van zeggen is dat taboe. Boe! Schandalig toch weer.

Heks is postuum blij dat ze nooit heeft meegewerkt aan deze misdadige praktijken. Kinderen dood vervelen. Vreselijk.

‘Je zou zo’n leuke juf zijn, het is zonde, dat je dat niet gaat doen,’ mijn moeder was er altijd voorstander van, dat ik voor de klas zou gaan staan. Maar zelf wilde ze er als jonge vrouw ook niet aan.

De man, die zijn telefoon kwijt is ontdekt de charme van er gewoon zijn. Om je heen kijken. Adem in, adem uit. Hij voelt zich gered. Bevrijd van zijn eigen verveling. ‘Juist door die telefoon raak ik extra verveeld. Juist dat constante aanbod aan prikkels maakt dat je meer wilt…… Verveling en sociale media gaan hand in hand…

‘Weg met de linker hersenhelft dus. Laten we massaal zo’n operatie ondergaan, dan leven we langer. En er zullen minder rellen zijn, die komen nu eenmaal heel vaak voort uit louter verveling.

Maar ook terrorisme heeft die vervelende component. Jonge mensen, die zich de kolere vervelen vinden hierin een geweldige uitlaatklep voor hun frustraties. Ooit heel goed verwoord  door Doris Lessing in het boek: ‘De barmhartige terroriste’. Eigenlijk verplichte literatuur voor de middelbare school.

Tegenwoordig vervelen Moslimjongeren zich het meest, maar dat is niet altijd zo geweest. De Rote Armee Fraktion bestond uit blanke rijkeluiskinderen. Die zich stierlijk verveelden.

‘Verveel jij je wel eens Heks?’ Niet eens zo vaak. Zelfs al lig ik vaak dagen in bed te dweilen. Maar ik woon dan ook ongeveer in mijn rechterhersenhelft. De linker raadpleeg ik louter voor feiten en analyses…..

Terwijl ik dit schrijf kom ik een andere documentaire over verveling tegen. ‘Bloody mondays & strawberry pies’ Een onderzoek naar het vermogen van mensen om niets te doen. een andere invalshoek dus.

Alles is dus nog niet gezegd over dit strontvervelende onderwerp……

Oh ja, tijd gaat echt langzamer als je je verveelt. Althans dat lijkt zo. Dat komt omdat je hersens dan gek genoeg sneller gaan werken…….

ER IS NOG HOOP! CHECK VERVEELJENIET

Paradijselijke LUSTthof gerund door een ex-monnik. Het klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Het woord strijd is sowieso volstrekt niet van toepassing op deze vredige locatie…..

De dag voor onze roadtrip ben ik ook al met mijn vriendin de non op stap. Probleemloos komen we deze keer om half tien uur ’s morgens aan in het andere klooster voor de dharmatalk. Een soort boeddhistische preek of les. ‘Zullen we samen lunchen straks? Ik heb geen zin om de hele middag hier in de drukte te blijven, maar ik weet wel een mooi rustig plekje om te picknicken….!’

Mijn vriendin kijkt me stralend aan, ‘Het is een prachtige rozentuin hier in de buurt. Met een theehuis erbij. De uitbater is een uitgetreden monnik. Hij heeft een praktijk voor osteopathie gecombineerd met die tuin. Dit nadat hij is getrouwd met een vrouw, die altijd met haar kinderen ons klooster bezocht, nadat ze heel jong weduwe was geworden. Zij stamt uit een familie met landerijen….’

Ze wijst in de verte, waar het landgoed zich bevindt. ‘Goh,’ zeg ik verwonderd tegen mijn gesprekspartner, ‘ Ik dacht dat je voor je leven het klooster in gaat, als je intreedt, maar ik hoor voortdurend verhalen over mensen, die na een paar jaar trouwen en kinderen krijgen.’  We grinniken.

‘Ja, het is inderdaad de bedoeling dat je blijft, maar in de praktijk werkt het toch anders. Uit mijn ordonatie-clubje is bijna niemand meer over. Ikzelf en nog iemand anders. Die is echter al een tijdje met verlof. Het kloosterleven is echt niet altijd gemakkelijk!’

Intussen heb ik ook dit jaar toch al weer heel wat aspiranten rond zien lopen; Mensen met een groot verlangen om permanent tot deze kloostergemeente te behoren. ‘Ben jij soms van plan om non te worden?’ roept mijn vriendin enthousiast, als ze me hoort oreren. We schateren van het lachen. Vrolijk hik ik nog een beetje na. Ik een non? Heks ziet er weinig heil in. Ze acht zichzelf totaal ongeschikt voor een dergelijk leven. Alleen het celibaat al zou me opbreken.

Daar ben ik als heks natuurlijk totaal op tegen. Het liefst zou ik de mensheid opvoeden in het hebben van goede seks, zoals de priesteressen van de Godin dat vroeger deden. In de tijd van het matriarchaat. Toen vrouwen nog tevreden waren met hun hangtieten, ronde kont en flappende schaamlippen. De gouden tijd voor de playboykutjes en vrouwenbesnijdenis. Overigens min of meer hetzelfde in mijn optiek.

Maar een paar jaar verplicht het klooster in lijkt me een prima idee. Op jonge leeftijd. Bij wijze van dienstplicht. Maatschappelijk weerbaar worden: Met mindfulness als wapen…..

In Thailand bijvoorbeeld is het heel gewoon voor jongemannen om voor een korte periode het klooster in te gaan. Een paar weken of maanden. Geheel vrijwillig overigens, dwang is meer iets voor ons chrgrgrrrristenen. Gewoon een beetje dreigen met zonde, hel en verdoemenis en je zet een groot deel der mensheid probleemloos naar je hand!

Maar goed, mijn vriendin moet ik helaas teleurstellen. Ik hang mijn toverstafje niet aan de wilgen: Ik blijf gewoon toverheks. We storten ons in de hectiek van de dharmatalk. Vandaag spreekt er een politieagente uit Seattle. Speciaal ingevlogen vanuit de Verenigde Staten. Ze blijft maar anderhalve dag!

De vrouw houdt een geweldig boeiend verhaal. Een Boeddhistische politieagente? Mindful schieten? Is dat wel gepast? ‘Politieagenten dragen nu eenmaal vuurwapens, daar kun je beter mindful mee omgaan,’ zei Thay haar ooit toen zij hem die vraag stelde. Intussen heeft zij haar sporen verdiend binnen haar beroepsgroep op het gebied van mindfulness. Thich Nath Hanh heeft zelfs een keer een retraite gegeven speciaal voor haar politiekorps.

Na de talk spoor ik mijn geliefde zuster op: We gaan lekker de hort op samen. Giebelend lopen we naar mijn autootje. Ik heb allemaal lekkere dingetjes in mijn koelbox gestopt en ook mijn vriendin heeft een picknickpakket bij zich. We rijden op ons gemak richting rozentuin. Binnen tien minuten zijn we ter plaatse.

Als we uit mijn kanariepiet stappen zweemt de zoete geur van egelantier ons al tegemoet. Het subtiele parfum bedwelmt onze zinnen en we zijn nog niet eens binnen in deze prachtige lusthof!

We duwen een groot smeedijzeren hek open. De tuin is enorm en we zijn de enige bezoekers! Wat een feest! Heks is flauw van de honger, dus we zoeken eerst een plekje in de schaduw voor onze picknick. Mijn oog valt op een intiem prieeltje. Ook hier geuren verschillende rozen je tegemoet. We installeren ons tussen de bomen, bloemen en planten en pakken ons lunchpakket uit.

Daarna dwalen we op ons gemak door de tuin. Overal hangen prachtige gedichten over rozen in het struweel. Er is ook een geweldige boomhut. Op de tafel iets verderop liggen pen en papier in een doos. Je kunt zelf iets schrijven en achterlaten in een brievenbus aan een dikke boom. Wat leuk allemaal. Interactiviteit avant la lettre.

DSC03905

Net als we de hele tuin mateloos hebben bewonderd stromen er andere bezoekers binnen, kloostergenoten en medeparticipanten. Als een duveltje uit een doosje komt ook de uitgetreden monnik tevoorschijn. Hij heeft al zijn haren weer terug, een dikke bos. ‘Het is de bedoeling dat je een kaartje koopt voor een bezoek aan de tuin,’ begint hij verontschuldigend, ‘het is vijf euro, maar dan mag je het hele jaar naar binnen.’ Een koopje natuurlijk, we betalen grif.

De andere bezoekers storten zich vervolgens in het charmante theehuis op ijsjes, maar wij maken ons uit de voeten. Het is weer mooi geweest. Vanmiddag wil ik nog een uiltje knappen. Wat een geweldige gewoonte in het klooster is dat toch: Ze staan hier wel idioot vroeg op (5 uur), maar iedereen gaat in de loop van de middag eventjes plat. Deep relaxation wordt het genoemd. De vlag dekt de lading. Ik ben er dol op.

Wat een heerlijke dag is het. En er gaan nog vele verrukkelijke dagen volgen. Met warme lieve mensen in een paradijselijke omgeving.

 

Aanslagen laten ons wezenloos achter. De wereld draait door ook in DWDD. Alle programma’s op TV vergeven van deskundigen, specialisten, ervaringsdeskundigen, Moslims die excuses willen maken of juist niet. De wereld heeft verdriet tot mijn verdriet…..

Aanslagen  laten ons wezenloos achter. Wat moet je nu met zoiets verschrikkelijks? Jonge gasten die hun kostbare leven geven voor een ziek doel. Hun leven vergooien. Waardeloos maken. Onschuldige mensen overhoop geknald om een punt te maken. Geweld is altijd een slecht idee natuurlijk. Toch staat de wereld er bol van.

En alsof het nog niet genoeg is stoppen veel jongemannen zich ook nog eens vol met anabole steroïden. Echt, je schrikt je een ongeluk als je je er eventjes in verdiept. Het is een wijdverbreid verschijnsel in de sportschool. Word je hartstikke agressief van.

Gelukkig ook impotent, dus de gebruikelijke bijkomende verkrachtingen zullen wat meer voeten in de aarde hebben onder deze spierballenjunkies. Als ze het al voor elkaar krijgen, maar ja: Dat geeft dan weer meer agressie. Niets zo nijdig als een gemankeerde man.

Thich Nath Hanh liet zijn leerlingen jaren geleden alweer een brief schrijven aan een zelfmoordterrorist. Heks schreef een epistel aan haar ex, de foute Algerijn. Niet dat ik verwacht dat hij bommen gaat gooien. Gewelddadig is de man nooit geweest en intussen is ook hij ouder natuurlijk, dat wil zeggen wat minder testosteron bepaald.

Zijn reactie was weer ouderwets fout: Hij zag de brief als een uitnodiging om de banden weer aan te halen. ‘Zal ik je morgen eens flink verrassen?’ schreef hij enthousiast terug.

Liever niet. Blijf vooral daar ver weg in Toulouse je hopeloze leventje leiden. Ik wist toen nog niet eens dat hij intussen getrouwd is en twee bloedjes van kinderen heeft. Dat hoorde ik jaren later uiteindelijk van zijn vrouw. Na een onverwacht bezoek van de ex op zoek naar seks schreef Heks hem een paar onverbloemde brieven teneinde hem flink te ontmoedigen. Zijn echtgenote schreef me een uitgebreide mail terug!

‘Ik herken me in jouw brieven, Heks, ik heb ze stiekem gelezen. Ik ben de vrouw van Y. Mohammed el A. We hebben twee kinderen. Het is inderdaad een vreselijke kerel. Hij liegt en bedriegt. Over jou zei hij bijvoorbeeld dat je een vriendin van zijn oom bent. Maar ik begrijp intussen dat je zijn ex bent!’

‘Zijn hele familie is afgrijselijk. Volstrekt gestoorde mensen. Ik mag helemaal niets. Of ik nu hier ben of in Algerije: Ik zit opgesloten. Ik mag niet roken, drinken, met andere mannen praten, naar buiten. En hij doet precies waar hij zin in heeft. Soms is hij dagenlang, wekenlang zoek. En dan beweert hij van alles, maar ik geloof hem niet meer. Is hij bijvoorbeeld rond de jaarwisseling in Holland geweest? Bij jou? Hij zweert van niet.’

Ja, hij is hier geweest, hij stond opeens voor mijn neus. Hij heeft me niet verteld dat hij intussen een vrouw heeft. Ook zijn kinderen heeft hij verzwegen. Ik heb er expliciet naar geïnformeerd. Walgelijk natuurlijk. Frogs zat erbij toen hij door zijn tanden zat te liegen. Opeens verdween ex eventjes naar het toilet. Ik kon hem niet meer vinden, maar toen ik mijn slaapkamer in liep was hij alvast in mijn bed gaan liggen. Het zwijn. Maar maak je geen zorgen, zijn acties hadden geen succes. Ik heb hem onverrichter zake weggestuurd en hij is niet langer welkom!

Arme vrouw. Volgens mij is het gewoon een Française. Helemaal in de macht van een narcistische Algerijn. Niet best.

Wat me opviel in mijn tijd tussen de Algerijnse jongeren zo’n 15 jaar geleden is hoe kansloos hun leven was. Een baan konden ze niet vinden. ‘Mijn vriendin werkt op een uitzendbureau en daar hebben ze als beleid: Geen Algerijnen aannemen, ook al zijn ze nog zo gekwalificeerd!’ vertelt een Nederlands vriendinnetje wiens man aan de universiteit van Le Mans werkt me indertijd.

De meeste jongens en een incidentele meid studeerden daarom maar door. Velen trachten te promoveren. Op kleine kamertje in ellendige studentenflats ploeterden ze verder in de hoop ooit zoveel diploma’s te hebben dat niemand nog om hen heen kan.

Goed bezig dus. Die gasten. Helaas brengt niet iedereen dit op. Hele volksstammen gefrustreerde jongemannen slaan een andere weg in. Meestal loopt dat met een sisser af. Maar niet altijd. ‘Er zullen altijd maffe knakkers zijn, die dingen laten ontploffen.’ zegt een Belgische Moslim op televisie. En zo is het.

Alleen is het nu wel erg gemakkelijk om de hand te leggen op ontploffingsmateriaal. En het komt dichterbij, die explosies. ‘Ik voel me zo machteloos sinds gisteren,’ zegt Prem, zelf gezegend met een mooi kleurtje, in DWDD, ‘Als ik een Noord Afrikaan in de trein zie zitten word ik ook alerter, ik geef het toe. Ik ben geen racist, maar ben toch meer op mijn hoede.’

‘Je weet dat het niet de Marokkanen of de Moslims in het algemeen zijn die dit doen. Maar als er aanslagen zijn passen de plegers altijd in dit profiel. Daarom ga ik uit zelfbescherming meer opletten. Ik vind het zo erg voor mijn Marokkaanse vrienden dat zij daar last van krijgen,’ vervolgt Prem.

‘Het is niet zo dat Belgische Moslims een andere genetische structuur hebben dan Moslims elders in de wereld. In België wordt op een manier met deze groep mensen omgegaan, die niet deugt. Alle plegers zijn in het verleden in België door de gevangenis gegaan bijvoorbeeld,’ zegt de in het programma aanwezige Belgische Noord Afrikaan. Ik ken de jongen niet. Het is een hippe vent vol tattoos en piercings. Hij ziet er vervaarlijk uit.

‘Natuurlijk schrikken mensen ook van mij als ze me zien tegenwoordig. Maar om je als Moslim nu steeds uit te spreken tegen dit soort acties lijkt me zinloos. Dat helpt ons niet.’

Er is een Nederlands Turkse vrouw aanwezig, die haar geloofsgenoten in het verleden wel heeft opgeroepen om zich uit te spreken tegen terreur. Ze heeft er zelfs een documentaire over gemaakt.

‘Moslims laten zeggen dat het niet uit hun naam gebeurt heeft geen zin. Je gaat toch ook niet de katholieken zich laten verontschuldigen  voor acties van de IRA. Geen enkele Moslim hoeft sorry te zeggen,’ zegt Prem, ‘want dat zijn  vredelievende mensen. Degenen die dit hebben gedaan zijn geen gelovigen!’

‘Soft targets zijn zo gemakkelijk. Winkelcentra en dergelijke zijn nauwelijks te beschermen. In Nederland zijn terroristen iets beter in kaart gebracht, maar sommige Belgische hot spots liggen nog geen 20 kilometer van de Nederlandse grens!’

Het kan dus ook zo in Nederland gebeuren. ‘Uiteindelijk zijn we met meer!’ aldus premier Rutte. Gekke uitspraak. Niet echt geruststellend. Want je hebt maar een paar terroristen nodig om een heleboel mensen op te blazen. En dan werkt dat meer dus in je nadeel…..

Het is de dag na de aanslagen dat ik dit schrijf. Een aantal dagen later wordt er een terrorist opgepakt in Rotjeknor. Een kleine 35 kilometer van mijn woonplaats. Oeps , wat dichtbij.

‘Ik studeer in Leuven,’ zegt mijn beeldschone fysiotherapeut dit weekend terwijl ze me martelt, ‘Dat ligt 15 kilometer van Zaventem. Je fietst een weiland door en je bent er. Afgelopen week is bij ons het station ontruimd nadat er een verdacht pakket gevonden was….Ik denk dat ik “De Ronde van Vlaanderen” maar laat schieten dit jaar. Ik heb geen zin in grote mensenmassa’s.’

Mijn fysio is duursportster. Ze zou eigenlijk meefietsen…..

De wereld is vergeven van geweld. De fundamentele goedheid van de mens is ver te zoeken. Die heeft zich verschanst onder lagen van angst. Maar goed. We gaan door omdat het moet. Opgeven is geen optie…….

Vliegende blauwe olifanten, vuurspuwende draken en horde’s Pasla’s: Kleurrijke taferelen tijdens mijn verblijf op Buitenkunst. Heks schildert fabeldieren. Het is haar op het lijf geschreven!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De hele week heb ik me al voorgenomen om een project te doen in samenwerking met kinderen. Gewoon voor de lol. Ik geniet van al die kids hier op het terrein. Ik heb altijd graag kinderen om me heen gehad. Volgens mijn moeder had ik voor de klas moeten staan, maar dat vond ik persoonlijk altijd kindermishandeling. Zo zielig, al dat jonge tomeloze leven vastgepind op een stoel. Daar wilde ik niet aan meewerken….

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Het komt natuurlijk omdat ik me zelf suf heb zitten vervelen op school vroeger. Mijn geest vloog meestal ergens buiten het klaslokaal door de bomen in het park tegenover mijn gevangenis. Daar beleefde ik allerlei avonturen, terwijl ik intussen comateus in het zuurstofloze lokaal met een half oor naar de meester zat te luisteren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Uiteindelijk was het natuurlijk altijd zaak niet betrapt te worden op je afwezigheid. Als ik plotseling een vraag naar mijn kop kreeg geslingerd, gaf ik prompt het juiste antwoord. Maar ik ben me ook wel eens een ongeluk geschrokken van een in mijn oor brullende leraar, terwijl mijn geest weet ik waar vertoefde……

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De docent schilderen heeft een leuk project in samenwerking met de allerkleinsten: Fabeldieren schilderen! Precies iets voor Heks met haar fabelachtige achternaam…..

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

s’Morgens schilderen we een mythologisch beest. ‘Hou het simpel, gebruik heldere kleuren. Desnoods met een zwarte contour eromheen. Het is de bedoeling dat jullie je beest heel precies beschrijven. Vanuit die aantekeningen gaan de kinderen vanmiddag jullie creatie naschilderen….. ‘

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De kleuters zijn intussen ook bezig. Wij moeten op onze beurt weer een schilderij maken vanuit hun beschrijving! Aan het eind van de dag gaan we alles exposeren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Ik niet een vel op een enorme schildersezel. Naast me doet een vrouw hetzelfde. We kijken elkaar aan. ‘Zullen we met ezel en al naar buiten gaan? Het is zulk lekker weer!’ stel ik voor. Mijn kersverse maatje is direct om. Gezamenlijk duwen we het gevaarte de tent uit, het gras in.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Even later zijn we lekker aan de slag. Het zonnetje schijnt. Iets verderop is een groep mensen aan het zingen. Wat heerlijk! We worden er blij van!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Onder mijn handen verschijnt een draak. Ik schilder en schilder. Zelf zit ik ook lekker onder. Intussen klessebes ik af en toe met de vrouw naast me. Ze is hier een week met haar dochter. Een paar jaar geleden is haar man plotseling overleden. Ik luister naar een bekend verhaal.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De vader van Heks was ook nog jong toen hij stierf. Mijn moeder bleef net als deze vrouw achter met een druk bedrijf en kinderen die hun vader nog niet konden missen. ‘Ik heb het bedrijf verkocht. Ik heb totaal niet de expertise in huis om het voort te zetten. Ook ben ik onlangs verhuisd. Het zijn rare drukke jaren geweest….’

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En nu dan heerlijk een week op stap! Mijn nieuwe vriendin lacht verrukt. Wat een zalige dame. Ik bof maar weer dat ik naast haar sta!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE DRAAK VAN HEKS

Na een paar uur ben ik klaar met mijn kunstwerk. Ik maak een beschrijving. Er zijn te weinig kinderen ten opzichte van volwassenen, dus de kans is groot, dat de beschrijving van mijn werk niet wordt doorgespeeld aan een kind. Dat wil ik voorkomen!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Dus vertel ik onder andere dat het een draak is met een groot hoofd en een heel klein lijfje. Maar zijn staart is heel lang, het einde kun je niet zien, want dat is op de maan! Hij heeft een traan in zijn oog, omdat hij bang is van kleine kinderen. Dat moet tot de verbeelding spreken!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En ja hoor! Mijn schilderij is gereproduceerd! Zelf ben ik ’s middags in de weer met een vliegende blauwe olifant. Met haar. Mijn buurvrouw werkt aan iets soortgelijks. De uren vliegen voorbij.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Als later alle schilderijen op de vloer van de grote tent liggen uitgestald is het een vrolijke boel. Wat een kleurrijk werk! Heks loopt genietend te kijken wat anderen voor’n monsters hebben geschapen. Ik ben met name gecharmeerd van de Pasla’s. Een combinatie van paard en slang. Superleuk!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE BLAUWE OLIFANT MET VLEUGELS EN HAAR

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Die avond ga ik naar de voorstellingen kijken in het theater. Ik ben over de enorme dip in mijn vakantie heen. Het is alweer bijna de laatste dag. Wat vliegt dat toch voorbij, zo’n weekje Buitenkunst.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Zwemmen is vermoeiend. Maar lang niet zo uitputtend als de discussies met medewerkers van een zwembad te Leiden over het toelaten van homo sapiens met piemel/penis/uitwendig gedragen kleine hersenen in de vrouwenkleedkamers……

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

Maandagmiddag smijt ik mezelf weer het zwembad in. Het ritme van twee keer per week zwemmen heb ik opnieuw afgedwongen. Maar het vereist een ijzeren discipline. Heks krijgt het niet cadeau.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat

Zoals gewoonlijk trek ik eindeloos baantjes. Schoolslag heen, samengestelde rugslag terug. Mijn gewrichten piepen en kraken. De eerste tien baantjes zijn een regelrechte ramp. Maar dan warmt mijn lijf op en begint stofjes te produceren, waar je blij van wordt. Na al die activiteit ga ik eerst lekker gloeiend heet douchen. En dan in de grote meisjeskleedkamer mezelf weer in mijn kleren wurmen.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

Met die hypermobile ledematen is het prettig als je de ruimte hebt. Claustrofobisch in een hokje staan klungelen is niets voor mij. Dan stoot ik overal tegenaan en zit binnen de kortste keren onder de blauwe plekken! Preutsheid is me vreemd in deze vrouwen enclave. Soms staan er meerdere dames zich om te kleden. Regelmatig maak ik een praatje met deze of gene.

Opvallend is het gegeven, dat mensen vaak zwemmen op medische indicatie. Vanwege een lichamelijk defect. En allemaal verkiezen ze deze grote ruimte om hun gebrekkige lichaam in een badpak te prutsen.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

In de kleedruimte is het een ongelofelijke teringherrie. De luidspreker loeit op volle sterkte een uitermate stompzinnig radioprogramma om je oren. Wat een ethervervuiling. Er is geen ontkomen aan!

Heks staat zich op te vreten. Welke gek zet die installatie toch zo keihard? Zijn die vrijwilligers hier soms doof? Of willen ze dat graag worden? Voor mijn gevoelige oren is het aantal decibel ruim boven aanvaardbaar niveau……

,MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMENbaywatch-mannen-zwembroek,pamela-badpak-zwemmer

Als ik het kleedhok verlaat, loopt er voor de zoveelste keer een man naar binnen. ‘Meneer, ga weg,’ zeg ik bot, ‘Dit is de dameskleedruimte.’ De man reageert uitermate agressief, beledigend en intimiderend op mijn verzoek op te hoepelen naar de herenafdeling. Alsof mijn frustratie de zijne triggert.

Hij wordt daarin gesteund door een stevige dame, die de toegangsbewijzen controleert. In plaats van de man naar de mannenafdeling te verwijzen, laat ze hem gewoon doorlopen.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat

Sterker nog, ze geeft Heks een veeg uit de pan! De man gaat zijn dochtertje helpen met omkleden. Dat verexcuseert blijkbaar het feit, dat hij een man is en dientengevolge niets te zoeken heeft op de vrouwenafdeling.

De man staat boos naar me te roepen in de deuropening. ‘Ik ga in een kleedhokje. Kijk naar me. Ik ga niet in het grote hok.’ Ik wil niet kijken. Ik ben het zat. Er lopen wel degelijk steeds mannen onze gemeenschappelijke kleedruimte in. Ik wil dat niet. Zo.

Het is een Marokkaan: Hij zou als geen ander moeten weten, dat vrouwen niet gediend zijn van een kerel in hun kleedkamer. In het badhuis in Den Haag kom je als man niet eens binnen als er vrouwen aanwezig zijn. De vrouwen lopen ook in het stoombad van de Hamman met een grote onderbroek aan. Bloot is uit den boze. Gemengd verkleden al helemaal! En een man, die daar volledig gekleed in een kleedruimte naar naakte moslima’s loopt te gluren is ondenkbaar!

,MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMENbaywatch-mannen-zwembroek

Maar ook Nederlandse mannen flikken dit geintje wekelijks. Vorige week stond er een badmeester bij de kaartcontrole. Hij stuurde op mijn verzoek de heren wel naar de goede afdeling. Volgens hem kon het echt niet, wat er gebeurde: Kerels in het kippenhok! Maar ja, hij kent zijn pappenheimers, zijn lepe mannenbroeders…… Naar hem luisterden ze ook gewoon!

Achter de kassa zit een vrouw nijdig antwoorden te geven. Nog voordat ik mijn mond open heb gedaan, zwijgt ze al ‘nee!’ met haar knalrood gestifte ouwevrouwenstreep. Als ik me opwind over zowel het geluidsniveau van de muzak als de losgeslagen verdwaalde mannen, kan het haar niet echt boeien. Ik moet me maar in een hokje verkleden. Met oogkleppen voor en vingers in mijn oren, Dan heb ik nergens last van.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

Als ik zo moe ben van het zwemmen, trek ik dit soort ellendig gedoe bijna niet meer. Inwendig scheldend verlaat ik het pand.

Thuisgekomen besluit ik om nooit meer naar dat typhuszwembad te gaan. Het is altijd wel wat. Geile ouwe mannetjes, die je lastigvallen in het zwembad. Dikke dames die als een onneembare vesting met z’n drieën naast elkaar als een kamerbreed tapijt door het bad kletskousen. Borsten als reddingsboeien vooruit en hun permanent zorgvuldig boven water. Ordinair schreeuwend als je het waagt er tussendoor te zwemmen.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, , slurfje

Kinderen, die gewoon tijdens het baantjes trekken van de hoge duikplank bijna in je whiplash-nek springen. Onder toeziend oog en met toestemming van een sukkel van een badmeester. Gewapende politie, die je urenlang opsluit op verdenking van het stelen van een telefoon. Eén of ander loeder van een Leids wijf beweert dat en de dozen achter de kassa geloven haar.

( Opvallend: De eerste beste ongefundeerde sensationele roddel geloven ze, ze bellen zelfs de politie op grond van zoiets, maar een gegronde klacht wordt weggewuifd).

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, , borat

Om je vervolgens met een pistool onder schot te houden in de hoop je te bewegen tot een bekentenis. Maar laat het nu gewoon je eigen telefoon zijn, die in je tas zit. Foutje!

Dit laatste is een vriendin van mijn overkomen in dit zwembad. Ze heeft NOOIT een excuus gehad. Wel hebben ze haar 20 baden door de neus geboord, omdat ze haar kaart opeens niet wilden verlengen….. Iets, waar de medewerkers gewoonlijk niet moeilijk over doen. Zo kreeg ze dus nog een goeie trap na. Zij kwam hier jarenlang therapeutisch zwemmen voor haar reuma. Het was een belangrijke onderdeel van haar revalidatie. En nu? Zij komt hier echt nooit meer.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, , borat

Het reptiel achter de kassa zegt, dat ze mijn klachten door zal geven. De toon maakt me duidelijk, dat ze me een zeikerd en zeurkous vindt. En dat kritiek doorgeven het laatste is, dat ze zal doen. Dit clubje beschikt wel over een klachtenformulier, maar dat moet je dan weer bij diezelfde mensen inleveren. Nou, dan weet je van te voren, wat ze ermee doen…..

Toch ga ik weer zwemmen binnenkort. Ik laat me niet kisten. Als ik eenmaal in het water lig gaat het prima. En die kerels in het kippenhok: Wacht maar eens af. Die slag ga ik winnen. Al moet ik er mee naar de krant! Stel je de kop eens voor:

Knuppels in het hoenderhok… 🙂

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

Eerst stuur ik misschien maar eens een mailtje aan het zwembad zelf.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

Maar ja, zal dat helpen? Ik vrees toch, dat deze ouwe zeur met oordoppen in haar oren in een piepklein kleedhokje eindigt…..

En ach, die arme Marokkaan. Die kreeg het wel een beetje over zich heen, hè ? Als het zo uitlomt zal ik wel met hem praten.

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN,

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat

MANNEN ZWEMBROEK, SPANNENDE ZWMBREK VOOR KERELS

 

jaws-kostuum-voor-mannen-one,MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat

 

MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat MAN IN BADPAK, DAMESBADPAK BIJ MAN, VROUWENBADPAK, MAN IN ZWEMBROEK, BELACHELIJKE OUTFIT VOOR MAN ZWEMMEN, BORat OUDERWETS DAGJE OP HET STRAND, man in badpak,

Cowboy en Heks bezoeken het prachtige door van Eesteren ontworpen ‘Huis van Zessen’ in Alblasserdam tijdens hun éénjarig jubileum. Gevolgd door een romantisch etentje binnen hun budget…..

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Het is alweer eventjes geleden, dat ik met Cowboy een middag op stap ging in eigen land. Om een uurtje of twee rijden we richting Papendrecht. Het is prachtig weer. Eerst bezoeken we het afscheidsfeestje van mijn nichtje. Ze vertrekt met haar gezin drie jaar naar Aruba. Zowel zij als haar man hebben daar een baan op een middelbare school geaccepteerd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een telefoonnummer!

Een spannend avontuur. Heks snapt dat heel goed. Maar toch neem ik met pijn in mijn hart afscheid. Het zal weer een hele tijd duren voordat ik haar in m’n armen kan sluiten. Ik prent de snoetjes van haar kinderen goed in mijn koppie. Over drie jaar staan hier hele andere wezentjes. Twee keer zo groot. Drie keer zo wijs. En heel veel levenservaring rijker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Cowboy belt het nummer

Na de festiviteiten gaan we lekker met Ysbrandt aan de wandel. Het is een prachtige omgeving. Als we weer in de auto stappen merkt Cowboy op, dat er een heel bijzonder huis in de buurt staat. Het gebouw is van de hand van de wereldberoemde architect Cornelis van Eesteren. Het kleurenschema is afkomstig van Theo van Doesburg. Helemaal binnen de denktrant van ‘De Stijl’.

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Mijn lief heeft er zin in

Vanuit Parijs stuurden ze instructies, terwijl het huis werd gebouwd. Hetgeen ervoor gezorgd heeft, dat er een paar flinke fouten zijn geslopen in de uitvoering van het geheel. Op zich natuurlijk ook weer heel erg grappig. Een huis met een verhaal.

Bovendien is  het het enige door Van Eesteren ontworpen woonhuis dat is gebouwd en ook nu nog bestaat.

Heks zoekt wat gegevens op op haar smartphone. Ideaal toch zo’n zakcomputertje. We blijken niet eens zo ver uit de buurt te zijn. ‘Kom, we gaan kijken,’ stel ik voor. Dat hoef ik geen twee keer te zeggen. We kachelen op ons gemak langs de dijk en na enige tijd vinden we het bewuste huis. Ik parkeer mijn kanariepiet aan de voorkant. Die blijkt perfect te passen in het kleurenschema van van Doesburg.

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

 

Cowboy is natuurlijk enorm in zijn nopjes. Stralend loopt hij heen en weer voor het huis, gluurt door de ramen, koekeloert de tuin in. Er hangt een bordje aan de straatkant, waarop een telefoonnummer staat dat je kunt bellen, als je het huis wilt bezoeken. Dat willen we wel! Helaas is het zaterdagavond 7 uur intussen. Ongeveer het slechtste tijdstip om je te melden voor iets dergelijks. Nederland zit aan de warme hap. En daarna kijken we massaal TV. Geen sterveling die zich laat strikken om dan nog een rondleiding te komen geven. Onverwacht. Aan wildvreemden.

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Mevrouw Meijdam maakt ons een stuk wijzer

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Cowboy belt het nummer. Er staat niet bij, wanneer je mag bellen, dus niet geschoten, altijd mis! Tot onze verbazing wordt de telefoon gewoon opgepakt. Een vrouw staat mijn lief te woord. ‘Wat leuk! Natuurlijk kunnen jullie eventjes komen kijken. Wacht. Ik zit nu te eten, maar dat kan later ook. Met vijf minuutjes ben ik bij jullie.’ Ze heeft niet gelogen. In no time staat ze voor onze neus. Mevrouw Meijdam blijkt een paar huizen verder te wonen en dit vrijwilligersbaantje vanuit een enorme passie en betrokkenheid te vervullen. ‘Ik ben altijd dol geweest op dit huis. Daarom ben ik zo blij, dat het in oude glorie is hersteld.’

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Het meubilair past in het tijdsbeeld

 

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

 

 

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Van Eesteren en zijn vrienden

 

Ze opent de knalgele voordeur en de rondleiding begint. Eerst doet ze alle deuren in de gang dicht. ‘Zo komt het kleurenschema beter tot z’n recht’, verklaart ze. Uitvoerig vertelt ze over de perikelen rondom de bouw. Het verband tussen van Eesteren en mevrouw van Zessen, de eerste bewoonster van het pand. De band van de architect met deze omgeving, zijn geboortestreek. ‘Er gebeurde hier van alles op creatief gebied indertijd. Rietveld, van Doesburg en nog meer grote namen kwamen hier in Alblasserwaard bij elkaar.’

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

 

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Daar staan we van te kijken. Dat zou je nu niet direct denken, als je hier in de omgeving rondtoert. Op zich een hele bijzondere omgeving. Vanuit de bovenverdieping van het huis kun je nog net de wieken van de molens van Kinderdijk zien. ‘Vroeger stonden al die gebouwen er nog niet voor’, vertelt onze gids, ‘Van Eesteren heeft zich in zijn loopbaan behoorlijk laten inspireren door die molens en hun techniek!’

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg , molens van Kinderdijk

De molens van Kinderdijk vanuit het zolderraam

De vrouw heeft alle tijd van de wereld en laat ons werkelijk het hele huis zien. Van de kelder tot de zolder. In één van de kamers treffen we het stempelkussen van van Eesteren aan. ‘Hij doet het nog hoor,’ krijgen we te horen. Cowboy mag een stempel op een folder uitproberen en inderdaad. Het kleinood stempelt nog perfect!

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg , stempel van van Eesteren

Stempel van van Eesteren

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Zijn bureau

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van DoesburgHUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Dat is zo leuk aan een bezoek aan dit huis. Je loopt gewoon tussen de spulletjes van deze beroemde man. Je mag overal aankomen. Nou ja, we houden ons in, ik weet niet wat er gebeurt als je je misdraagt natuurlijk. De vrouw weet er veel van en vertelt dingen, die je anders zouden ontgaan. Zoals over de constructie van de ramen op de bovenste verdieping van het gebouw. ‘Doordat het een dijkhuis is, is ramen zemen aan de achterkant zo goed als onmogelijk. Veel te hoog. Daarom kun je de helft eruit halen en op die manier het geheel toch schoon krijgen.’ Superhandig! Ik wil ook zulke ramen in mijn huis. Scheelt me een glazenwasser…..

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Zo’n handig raam!

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Na de zeer uitgebreide rondleiding besluiten we nog eventjes naar de molens van Kinderdijk te gaan kijken. Van deze bijzondere plek, behorend tot het werelderfgoed, gaat iets magisch uit. Vooral in de invallende schemer. Een prachtige locatie voor romantiek. En dat komt goed uit, want Heks en Cowboy vieren hun éénjarig bestaan deze dag. Knorrend van de honger zitten we in de auto op weg naar huis. Het plan is om ergens feestelijk te gaan dineren bij kaarslicht, als we weer in Leiden zijn.

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

 

HUIS VAN ZESSEN, WEST-KINDERDIJK 89 , ALBLASSERDAM, MUSEUMWONING EN rijksmonument,architect van Eesteren, kleurenschema Theo van Doesburg

Mijn kanariepiet past goed in het kleurschema

Maar dat halen we niet. Zo zitten we dan uiteindelijk aan de friet met frisdrank in een Chinese snackbar. Onder de TL balken. Ergens in die prachtige Alblasserwaard. Ach, mijmert Heks. Dat is maar beter ook. We voelen ons dan wel ongelofelijk rijk, maar hebben uiteindelijk allebei geen cent te makken….. 😉

www.huisvanzessenalblasserdam.nl

www.facebook.com/HuisvanZessen

Huis van Zessen, EFL Stichting

 

molens van Kinderdijk, Windmill of Kinderdijk, werelderfgoed

Stukje werelderfgoed

molens van Kinderdijk, Windmill of Kinderdijk, werelderfgoed

In de winter kun je hier fantastisch schaatsen!

 

 

Veel actie bij de ‘Action’. Niet alleen de artikelen zijn goedkoop, ook het gedrag van sommige medewerkers. Heks krijgt een seksbel cadeau! Maar goed, ik kan het natuurlijk gewoon als een uiterst dubieus compliment opvatten. Deze Toverkol ligt nog steeds goed in de veemarkt op haar ouwe dag….. Boehoehoeoehoe!!!!

pas op valkuil, foute mannen in zicht, foute man, verkeersbord

Foute man achter de kassa bij de Action

Afgelopen donderdag ga ik me in de Action te buiten aan plakplaatjes. Ze hebben prachtige exemplaren voor de idioot lage prijzen, die ze daar hanteren. Heks heeft een enorm zwak voor alles wat plaatje is en plakt. Ik heb een prachtige verzameling waar ik uit put, als ik mooie post stuur aan dierbaren. Of wensdozen in elkaar knutsel.

action winkel, goedkope troep

De naam zegt het al, hier kun je van alles verwachten

Achter de kassa zit een uit de kluiten gewassen Marokkaan. Ik schat hem halverwege de twintig. De man is niet lelijk, maar er gaat iets sinisters van hem uit.

oproep tot actie, action, megafoonfoute man, boek over foute kerelacton, call to action, oproep tot actie, mannetje met megafoon

Hij kijkt me indringend aan. Wat gek, die blik. Ik ken hem toch niet ergens van? Ik reken af en hark alles zo snel mogelijk in een plastic zak. Ik vergeet het incident, totdat ik thuis mijn nieuwverworven spulletjes uitpak. Tot mijn verbazing zit er een piepklein belletje tussen. Dat heb ik toch helemaal niet gekocht?

wie niet waagt, wie niet wint,

Qui non conatur, ille non vincit

Ik bekijk het dingetje eens beter en zie tot mijn verbijstering dat er een tekst op staat. En wat voor’n tekst! ‘Ring the bell for sex‘ !!!!!! Nou moe, heb ik weer. Ik kan het eigenlijk niet geloven. Er is vast sprake van een misverstand. Iemand voor mij heeft dat ding ongetwijfeld vergeten in te pakken. Hoewel ik zeker weet, dat die lopende band leeg was toen ik er mijn boodschappen op deponeerde……

action, kassa, goedkope winkel

Omdat ik hetgeen ik eigenlijk bij de Action kwam halen, kleerhangers, ben vergeten moet ik terug. Als ik bij de kassa kom, zit er gelukkig een meisje. Maar terwijl ik afreken duikt opeens die verrekte Marokkaan weer op. Ik kijk hem vuil aan. Eikel. Met je seksbelletje.

Hoe goedkoop schat hij mij in? En welke ‘Action’ heeft hij met mij in zijn hoofd?

Intussen stuurt hij het meisje zomaar weg en kruipt snel achter de kassa. Hij neemt de boel over! Ik heb goddank al betaald. En nog steeds kan ik eigenlijk niet geloven wat hier gebeurt. Snel smijt ik alles in mijn tas. Inpakken en wegwezen. Precies hetgeen hij ongetwijfeld in zijn hoofd heeft, maar dan op een geheel ander vlak…..

foute man, varken in bed, kleine piemel, worstje , grote dikke kerel met vrouw, onbegrijpelijk dat vrouwen zo'n vent willen

En het is ook niet bepaald HALAL !!!!!!!

 

Wat denkt zo’n vent eigenlijk. Dat ik blij ben met dit soort gruizige en groezelige aandacht? Dat ik het als een ranzig compliment opvat?

Zou hij veel succes hebben met dit soort flauwekul? Wie niet waagt, die niet wint. Een brutaal mens heeft de wereld. Je kunt het altijd proberen. Niet geschoten, altijd mis. You can ring my bell….. of klokkenspel…….

foute man , man met roos tussen tanden

Heks staat beslist open voor een gezellige flirt

Er is een dunne scheidslijn tussen gezonde aandacht van een man, een leuk compliment en dit soort geëikel. Het sleutelwoord is respect. Heks is dol op een goeie flirt en ontvangt graag complimenten. Ook van Marokkanen! Maar ik heb een broertje dood aan iemand die de kat in het donker knijpt.

Tegelijkertijd realiseer ik me, dat menig man dolgelukkig zou zijn als hij zo’n belletje in zijn tas vond nadat een beeldschone Marokkaanse met hem bij de Action had afgerekend……. De kans daarop acht ik echter nihil.

Rare wereld.

geile moslima, moslima met rong uit mond, met hoofdoekje

Zo’n meiske achter de kassa, daar dromen veel mannen van…….

acvtion vrachtwagen, goedkoop, kost niks,

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

clown, wit gezicht, pipo,

Deze jongens zijn toch ook niet bepaald de slimsten.

Het is nog steeds zomers weer, maar ’s avonds doe ik de verwarming aan. Het wordt alweer vrij vroeg donker. De eerste blaadjes vallen van de bomen. Langzamerhand laten we de zorgeloze zomer los en richten onze focus naar binnen. De dagelijkse bezigheden raken weer op de rails. Binnenkort zitten we weer rond de kerstboom. Op televisie barst de discussie over Zwarte Piet in volle hevigheid los.

clown, wit gezicht, pipo, clown, wit gezicht, pipo,

 

Heks zit met er met een half oor naar te luisteren. Er zijn weer allemaal mensen aan het woord, die zichzelf graag horen praten. Op één of nadere manier heeft het onderwerp me nooit kunnen boeien. Ikzelf associeer die domme zwarte knecht totaal niet met mijn gekleurde medemens. Net zoals ik die schimmelige bebaarde bisschop niet associeer met mijn Cowboy met hippe baard bijvoorbeeld.

Maar goed. Hele volksstammen vallen over dit thema. Dus ik luister. En moet erkennen, dat sommige argumenten steekhoudend zijn. En als mensen zich er zo sappel over maken, schilder die domkop dan gewoon pimpelpaars.

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Geisha in vol ornaat

Heks heeft een langdurige carriere als Zwarte Piet achter de rug. Jarenlang liep ik minstens twee dagen per jaar in een satijnen pak. Met pruik en zwart geschminkt gezicht. Op de gymnastiekvereniging viel ik uit de ringen en struikelde over mijn eigen koprol. Tot groot vermaak van kinderen in velerlei kleuren. Niemand voelde zich aangesproken….

Met een jeugdvriend maakte ik de kleuterschool van zijn moeder onveilig. We zetten de boel compleet op stelten. Iedereen vond het geweldig, behalve zijn moeder. Wij deden namelijk alles, wat verboden was…..

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Heks heeft dus een geweldige herinnering aan haar carriere als Zwarte Piet! Die gewiekste deugniet. Een Paarse Piet, ik vind het best. Zolang hij maar ondeugend blijft!

Maar dan wil ik ook iets doen aan het wereldwijd verbreide fenomeen Halloween en een lans breken voor een kwetsbare groep medemensen, die door dit feest als een stel idioten wordt afgeschilderd. Ook in Nederland steekt dit festijn de laatste decennia de kop op. Winkels leggen pompoenen in de etalage. Griezelparty’s schieten als paddestoelen uit de grond.  Mensen gaan daar verkleed heen. Bijvoorbeeld als heks!!!!

donkere vrouw , wit gezicht, speer door tongdonkere vrouw , wit gezicht

 

En dat is natuurlijk uiterst kwetsend voor mijn beroepsgroep. De Halloweenheksen zijn altijd lelijk, slecht, eng en gevaarlijk. En natuurlijk vrouw. Stokoud. Met een wrat. Alle stereotypen ooit in de wereld gebracht door de inquisitie, ofwel de Rooms Katholieke kerk, dezelfde club van die foute bisschop met zwarte knechtje….. worden van stal gehaald. Deze groep vrouwen, die al zo hebben geleden op de brandstapel, worden weer volledig belachelijk gemaakt. Schande! Ik ga het aanmelden bij het College voor de Rechten van de Mens

Ik heb overigens ook wel eens op TV gezien, dat bij bepaalde Afrikaanse stammen een aantal leden bij rituelen hun gezicht WIT verven. Iedereen is dan doodsbang van hen. Zoals de kinderen dat een eeuw geleden van  Zwarte Piet waren. In de tijd van de roe en kindertransport per zak naar Spanje. Dat lijkt me ook niet in de haak. Met die stam wil ik nog eens een hartig woordje wisselen.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

 

masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

Masai mannen met wit geverfde gezichten

masai-ritueel, mannen met witte gezichten, masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

 

EEN GREEP UIT DE AFRIKAANSE SCHMINCKTRADITIES:

Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Je ziet witte verf natuurlijk veel beter op een donkere huid

Een andere overgangsrite, die in groepsverband wordt uitgevoerd en waaraan Mandela zich ook heeft onderworpen, zijn de riten bij het intreden van de manbaarheid, de overgang naar huwbare man, ulwaluko. Na een rituele besnijdenis trekt het groepje ingewijden, de abakhwetha, zich geruime tijd terug om te genezen. Gedurende deze periode smeren zij hun gezicht in met witte klei (ifutha) en nemen zij diverse taboes in acht.

Een belangrijk onderdeel van de zijn de initiatierituelen. Hierbij leren de jongens en meisjes hoe ze volwassen mannen en vrouwen moeten worden. Jongens verven hun gezicht dan wit om te laten zien dat ze van andere mensen verwijderd zijn. Wanneer deze periode van afzondering voorbij is verbranden ze de hut en nemen zo afscheid van hun kindertijd.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, WIT GEVERFD GEZICHT, VROUW MET GEK HOEDJE, AFRIKA

Soms kom je Masai jongetjes tegen met wit geverfde gezichten. In dit natuurlijk amfitheater ga je op zoek naar de eenzaam rondstruinende neushoorn. Mocht je nog geen leeuwen met welpjes hebben gezien, dan heb je hier weer een kans!

Al duizenden jaren beschilderen de leden van Aboriginalstammen in Australië hun lichaam met witte verf. In eerste instantie diende de verf voor spirituele rituelen, maar langzamerhand kwamen er meer redenen om het lichaam te versieren.Zoals wij tegenwoordig verschillende kledingstijlen hebben en iedereen een ander sieraad wil dragen, beschilderen de Aboriginals hun lichaam op hun eigen manier, om er anders uit te zien dan anderen.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

3 Oktober, Leids Ontzet: Heks viert het kort maar krachtig. Ik ga aan de rol met drie speciale heren. Drankje, dansje en hutspot met klapstuk in Huize Heks!

3 oktober, Leids Ontzet, feestende dames, lachende vrouwen, dansende vrouwen3 oktober, Leids Ontzet, feestende dames, lachende dames,

3 oktober, Leids Ontzet, feestende dames, lachende dames,

Bij het bandje staan twee dames uit Bulgarije lekker te dansen

Eigenlijk is 2 oktober de leukste avond om op stap te gaan in het kader van Leidens Ontzet. Eerst trekt er een Taptoe door de stad, waarin alle sportverenigingen en drumbands vertegenwoordigd zijn. Jong en oud trotseren regen, kou en urenlang oponthoud om naar opa’s, oma’s , kinderen, kleinkinderen en buren te kunnen zwaaien. Dit laatste geldt voor zowel het publiek als de deelnemers! Dit jaar had iedereen een makkie, want de temperatuur was nog steeds zomers.

Heks had ook allerlei plannen, maar eindigde vroegtijdig in bed met vage griepverschijnselen. Terwijl ik probeer mezelf te reanimeren, hoor ik op de achtergrond de stad op stoom komen. Eerst marcheert de fanfare weer onder mijn ramen door. De kopjes rinkelen in de kast. Vervolgens beginnen links en rechts allerlei bandjes de inderhaast opgetrokken podia te beklimmen. Luid proberen ze elkaar te overstemmen. Hetgeen redelijk lukt. Midden in die kakofonie staat het huis van deze Toverheks.

heren met bier, proost, 3 oktober, Leids ontzetheren met bier, proost, 3 oktober, Leids ontzet

heren met bier, proost, 3 oktober, Leids ontzet, gekke bek trekken

Heks maakt Cowboy en Frogs aan het lachen

Ik doe de ramen en deuren dicht. Als duidelijk wordt dat ik me te ziek voel om op stap te gaan heb ik geen lol meer in de herrie. Geen dans op het biljart dit jaar. In plaats daarvan kijk ik TV. Gelukkig staan er een paar aardige dingen geprogrammeerd . Dat scheelt.
De volgende dag ga ik voor de herkansing. Het kost me de hele dag om mezelf bij elkaar te vegen, maar tegen een uur of vijf heb ik mijn onwillige lijf in een leuk cowgirlpakje gehesen. Frogs meldt zich. We lopen de stad in.
Cowboy is intussen ook onderweg naar Leiden. Hij zal zich later bij ons voegen.
We slenteren door de binnenstad. Heks koopt een prachtige heksenjas met enorme puntmuts en een paar vilten kikkerpantoffels. Frogs gaat aan het bier. Terwijl we rondlopen piept en kraakt mijn lijf in haar voegen. Goeie hemel. Dit ga ik niet lang volhouden.
Na een tijdje belanden we bij café de WW. Hier is het heel gezellig. We komen allemaal oude bekenden tegen. Heks vist een glutenvrij biertje uit haar tas.ik nodig mjjn oude vriend Pjotr uit op de hutspot in Huize Heks. Cowboy meldt zich. Gevieren lopen we naar een andere kroeg, waar een drummer, die we kennen, optreedt met zijn band.
band, 3 oktober, Leids ontzet, Helter Shelter, band, zangerband, 3 oktober, Leids ontzet, Helter Shelter, band, drummer
band, 3 oktober, Leids ontzet, Helter Shelter, band

Helter Shelter

‘Heks, wat wil je drinken?’ klinkt het steeds als iemand een rondje haalt. Mijn speciale bier is op. Ik besluit een whisky te nemen. Hetgeen een jolige en dartele Heks oplevert!
Er zij meer groupies van het bandje op komen dagen. Ik herken de tweelingzusjes. Ze zijn niet erg veranderd in al die jaren, een beetje ouder en wijzer. Net als Heks. Zo’n vijfendertig jaar geleden maakten ze furore op de studentenvereniging, waar ook Heks lid van was. Alle jongens waren heimelijk een beetje verliefd op hen, maar zij hadden natuurlijk verkering met de allerknapsten!
heren met bier, proost, 3 oktober, Leids ontzet, proostende dame

De groupies

Na het optreden wandelen we richting hutspot. Onderweg raak ik Cowboy en Frogs kwijt in de menigte. Gelukkig kennen ze de weg….. Thuisgekomen tover ik in no time het eten op tafel. De heren vallen aan. Ze doen de maaltijd echt eer aan. Cowboy en Pjotr maken een toetje, terwijl ik met Frogs door de kamer dans. Salsa natuurlijk. Het gaat heerlijk met zo’n whisky in je klep. Mijn lichaam doet helemaal geen pijn meer en lijkt oneindig soepel….
De volgende morgen heeft dat verrukkelijk gevoel plaatsgemaakt voor een ouderwetse kater. Kreukelig zit ik aan de koffie na te genieten van een heel gezellige avond met drie speciale heren. Maar de allerliefste is natuurlijk mijn Cowboy!
heren met bier, proost, 3 oktober, Leids ontzet, proostende dames

De tweelingzusjes

MONBOS, een prachtig oud kerkje uit de tijd van de Godin. Toen seks nog niet uit den boze was en gewoon bij het leven hoorde. Net als de dood.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vrijdag 27 juni. Vanmorgen krijgt ik een verschrikkelijk bericht. Eén van mijn vriendinnen is gisteren verongelukt.

Toen ik zondag terug reed, dat enorme stuk vanuit de Dordogne, heb ik flink in de file gestaan. Een paar keer vanwege een ongeluk. Een keer vlak bij de plek, waar mijn vriendin werd aangereden. Wel zeven auto’s met zwaailichten zag ik afgetekend in de nacht.  Schokkend. ‘What happens when we die’ krijgt nu toch wel een geheel andere lading.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Vorige week vrijdag ga ik een dagje op stap met mijn lievelingszuster. Na de talk van Thay nemen we de benen . Of beter gezegd, het ‘Gele Gevaar’. In de buurt van het klooster is een heel oud kerkje, nog van voor de christelijke tijd.

Omdat er een gebeeldhouwde afbeelding in te vinden is van een mythisch beest met ‘Het Boze Oog’,  hebben de katholieken dit heiligdom destijds niet durven verwoesten. Zoals ze verder bijna alles hebben geëlimineerd, dat verwijst naar de Grote Moeder.

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk

Eerst picknicken we in de schaduw van de oude muren van een belendend gebouw. We kijken uit over het prachtige landschap met een kasteeltje.

‘Daar woont een oude dame, een markiezin’, vertelt mijn vriendin. ‘Zij onderhoudt het kerkje, best veel werk. Maar ze is niet in voor hulp vanuit Boeddhistische hoek. Dat gaat haar dan toch weer te ver, ondanks de heidense tendensen binnen dit kerkje.’

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het kapelletje is wel opgeslokt door het Katholieke geloof, maar de heidense afbeeldingen zijn nog intact en levendig aanwezig.

Een aantal copulerende echtparen op de pilaren rondom het altaar. een mannetje met een enorme hoorn in de hand, naast hem een gat in de muur, waar mensen van oudsher hun vinger in staken. Om vruchtbaarheid af te roepen? Wie zal het zeggen. Dat er een oude vruchtbaarheidscultus heeft geresideerd op deze plek lijkt me evident.

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn non-vriendin en ik dwalen geruime tijd door het kleine gebouw. Heks maakt foto’s van de prachtige overblijfselen uit de tijd voor de inquisitie. We zitten rustig te genieten van de fijne sfeer in dit kleine goed onderhouden heiligdom.

Daarna dwalen we over het lieflijke kerkhof. Het is allemaal van een ongekende schoonheid. En de rust in de omgeving is een verademing, na alle drukte van de retraite…… Wat een heerlijk plekje om eeuwige rust te vinden….. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk We drentelen, dreutelen en talmen, maar uiteindelijk is het echt tijd om terug te gaan naar ons klooster.

Op de terugweg praten we over de dharmatalk van Thich Nhat Hanh. Over hoe hij heel vanmorgen vroeg ‘What happens when we die?’ Om daarop heel guitig te roepen: ‘Nothing!!!!’ Iedereen lag in een deuk. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk ‘Ik vond het niet zo grappig,’ zegt mijn vriendin, ‘Je zult maar net iemand verloren hebben, dan kan zo’n statement behoorlijk pijn doen!’ Haar rake opmerking dreunt na, galmt door mijn versufte hoofd.

Want alle gekke Zen-wijsheid op een stokje: We willen onze dierbaren niet missen en afscheid doet zo verdomd veel pijn. Vooral als het zo onverwacht is, zoals nu. Een moeder, vrouw, dochter, tweelingzus, vriendin. Weggerukt. Ontnomen. Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk

Uit liefde en respect voor mijn vriendin vandaag de mooie foto’s van Mombos. Zij kon als geen ander schoonheid in al haar facetten waarderen. Zij had er haar beroep van gemaakt.

Tijdens één van de vele missies voor haar werk is dit fatale ongeluk op haar pad gekomen. Haar man, kinderen, familie en vrienden….. we zijn verbijsterd. Ik denk overigens niet dat er na de dood niets is. Thay zou nog wel eens raar kunnen opkijken als het voor hem zover is…..

Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk Monbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerkOLYMPUS DIGITAL CAMERAMonbos, kerkje uit de 11e eeuw, pre christenlijke afbeeldingen, heidense kerk