Heks krabbelt via kralensnoer creatief uit moemoemoeras. Kralen rijgen mij aan hun snoer. Verder gebeurt er geen mallemoer. Toch ben ik in mijn sas……

Wekenlang schrijft Heks geen bal. Ik denk van alles, voel van alles, maak ook nog wel eens iets mee…. Niets noemenswaardigs?

Sinds die griepaanval met complicaties ben ik terug bij af. Per dag heb ik slechts energie om op te staan, te eten, de hond uit te laten….. En dan is het alweer op. Lig ik uit te rusten van bovenstaande activiteiten.

Mijn grootste zorg is natuurlijk mijn viervoetige vriend. Ook thuis wil hij graag een beetje aandacht, maar Heks is nauwelijks in de stemming te krijgen om allerlei spelletjes te doen. Ik dwing mezelf dan maar tot het gooien van balletjes, verstoppen van snoepjes en ga zo maar door. Het wordt zeer gewaardeerd.

Intussen moet ik mezelf ook nog eens aan de haren uit het postvirale wanhoopsmoeras trekken. Altijd als ik omver val steekt dit moedeloze moeras de kop op. Vult het de loze ruimtes in mijn gatenkaasbestaan. Drijft het me tot wanhoop met z’n uitzichtloze visie…

Ik moet ook weer niet te hard aan mijn haren trekken. Voor ik het weet vliegt er weer iets uit de kom. Ben ik verder van huis dan toen ik begon.

Om de eindeloze weekenden in mijn eentje, het afgelopen weekend niemand gezien van donderdagmiddag  tot maandagmiddag, een beetje te overleven houd ik me bezig met mijn nieuwe hobby: Sierraden maken.

Voorlopig sloop ik allemaal oude kettingen uit elkaar. Ik heb een partijtje gloednieuwe vintage op de kop getikt. Oude kettingen, die nooit verkocht zijn. Het prijskaartje zit er nog aan. Ze zijn van prima kwaliteit, maar over de datum.

Ik haal de pareltjes eruit om lekker zelf te dragen. De rest verdwijnt in de vorm van kraal in een van de vele laatjes van mijn kralenkast.

Al die laatjes met glinsterende stenen maken me rustig. Tevreden ook. Mijn nutteloze bestaan krijgt een onverwachte invulling. Niet dat er iemand zit te wachten op mijn maaksels. Maar wat niet is kan komen.

IMG_1439

Ook bekwaam ik me in het gieten met giethars. Mijn gefröbel heeft al geresulteerd in een paar bijzondere hangers en kralen.

Ik tik engelachtige kristallen op de kop, waar ik gaten in moet boren. Het eerste boortje verkloot ik in no time. Maar zodra ik onder water ga boren met een gloednieuw diamantboortje gaat het wel goed. Ik boor drie gaatjes en moet alweer uitrusten. Massaproductie zal het niet worden, mijn sierraden……

In de stromende regen fiets ik van Praxis naar Praxis voor nieuwe peperdure boortjes. Ze zijn in de aanbieding, maar je krijgt maar korting op 1 doosje per klant. Gelukkig hebben ze hier in de stad wel drie van die winkels. Met VicThor naast me peddel ik van vestiging naar vestiging.

Soms doen de medewerkers niet al te moeilijk als ik meerdere dingen met actiecode wil afrekenen. Maar er zijn ook figuren bij, die me streng de les lezen, als ik een set boortjes voor de buurvrouw wil meenemen, ‘Dan moet die Buuwrwrvwrouw ze zelf maar kome hale hoowr,’ bitst een Caneira bij de kassa van Praxis Leiderdorp.

Ik koop ook een soldeerdremel met zilveren hardsoldeer. Met dezelfde korting. Kan ik zelf ringetjes dicht solderen. Iets dat ik al jaren wil……

Het is altijd tricky om te investeren in mijn creatieve impulsen. Met enige regelmaat houdt er vervolgens een lichaamsdeel mee op. Toen ik lang geleden wilde gaan beeldhouwen begaven mijn armen het. Nu kunnen ze alleen nog lichte klusjes aan. Is dit licht genoeg? Of loop ik het risico onthand te raken?

Kraaltjes rijgen kost ook energie. Er zijn dan wel geen loodzware kralen om mijn armen te verzieken, repeterende bewegingen zijn ook desastreus. Zo ben ik aan mijn RSI gekomen. Ik had er maar een jaartje werken in de IT voor nodig!

Spelend met mijn kraaltjes sla ik tijd stuk. Het dooft ook het gescheld in mijn hoofd. Die eeuwige sneeuw van verlammende woede aan de wortels van mijn bestaan. Mijn verdriet over mijn kapotte fundament. Het is er niet als ik in de creatieve modus raak.

Heks krijgt oneindig veel ideeën voor nieuwe unieke sierraden. Het gieten met epoxy vind ik geweldig. De eerste gietsels zijn veelbelovend. Ik krijg nog meer ideeën.

Eenzaamheid is als een dodelijke ziekte. Alleen zijn is niet erg. Maar eenzaamheid maakt je kapot.

 

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

clown, wit gezicht, pipo,

Deze jongens zijn toch ook niet bepaald de slimsten.

Het is nog steeds zomers weer, maar ’s avonds doe ik de verwarming aan. Het wordt alweer vrij vroeg donker. De eerste blaadjes vallen van de bomen. Langzamerhand laten we de zorgeloze zomer los en richten onze focus naar binnen. De dagelijkse bezigheden raken weer op de rails. Binnenkort zitten we weer rond de kerstboom. Op televisie barst de discussie over Zwarte Piet in volle hevigheid los.

clown, wit gezicht, pipo, clown, wit gezicht, pipo,

 

Heks zit met er met een half oor naar te luisteren. Er zijn weer allemaal mensen aan het woord, die zichzelf graag horen praten. Op één of nadere manier heeft het onderwerp me nooit kunnen boeien. Ikzelf associeer die domme zwarte knecht totaal niet met mijn gekleurde medemens. Net zoals ik die schimmelige bebaarde bisschop niet associeer met mijn Cowboy met hippe baard bijvoorbeeld.

Maar goed. Hele volksstammen vallen over dit thema. Dus ik luister. En moet erkennen, dat sommige argumenten steekhoudend zijn. En als mensen zich er zo sappel over maken, schilder die domkop dan gewoon pimpelpaars.

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Geisha in vol ornaat

Heks heeft een langdurige carriere als Zwarte Piet achter de rug. Jarenlang liep ik minstens twee dagen per jaar in een satijnen pak. Met pruik en zwart geschminkt gezicht. Op de gymnastiekvereniging viel ik uit de ringen en struikelde over mijn eigen koprol. Tot groot vermaak van kinderen in velerlei kleuren. Niemand voelde zich aangesproken….

Met een jeugdvriend maakte ik de kleuterschool van zijn moeder onveilig. We zetten de boel compleet op stelten. Iedereen vond het geweldig, behalve zijn moeder. Wij deden namelijk alles, wat verboden was…..

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Heks heeft dus een geweldige herinnering aan haar carriere als Zwarte Piet! Die gewiekste deugniet. Een Paarse Piet, ik vind het best. Zolang hij maar ondeugend blijft!

Maar dan wil ik ook iets doen aan het wereldwijd verbreide fenomeen Halloween en een lans breken voor een kwetsbare groep medemensen, die door dit feest als een stel idioten wordt afgeschilderd. Ook in Nederland steekt dit festijn de laatste decennia de kop op. Winkels leggen pompoenen in de etalage. Griezelparty’s schieten als paddestoelen uit de grond.  Mensen gaan daar verkleed heen. Bijvoorbeeld als heks!!!!

donkere vrouw , wit gezicht, speer door tongdonkere vrouw , wit gezicht

 

En dat is natuurlijk uiterst kwetsend voor mijn beroepsgroep. De Halloweenheksen zijn altijd lelijk, slecht, eng en gevaarlijk. En natuurlijk vrouw. Stokoud. Met een wrat. Alle stereotypen ooit in de wereld gebracht door de inquisitie, ofwel de Rooms Katholieke kerk, dezelfde club van die foute bisschop met zwarte knechtje….. worden van stal gehaald. Deze groep vrouwen, die al zo hebben geleden op de brandstapel, worden weer volledig belachelijk gemaakt. Schande! Ik ga het aanmelden bij het College voor de Rechten van de Mens

Ik heb overigens ook wel eens op TV gezien, dat bij bepaalde Afrikaanse stammen een aantal leden bij rituelen hun gezicht WIT verven. Iedereen is dan doodsbang van hen. Zoals de kinderen dat een eeuw geleden van  Zwarte Piet waren. In de tijd van de roe en kindertransport per zak naar Spanje. Dat lijkt me ook niet in de haak. Met die stam wil ik nog eens een hartig woordje wisselen.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

 

masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

Masai mannen met wit geverfde gezichten

masai-ritueel, mannen met witte gezichten, masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

 

EEN GREEP UIT DE AFRIKAANSE SCHMINCKTRADITIES:

Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Je ziet witte verf natuurlijk veel beter op een donkere huid

Een andere overgangsrite, die in groepsverband wordt uitgevoerd en waaraan Mandela zich ook heeft onderworpen, zijn de riten bij het intreden van de manbaarheid, de overgang naar huwbare man, ulwaluko. Na een rituele besnijdenis trekt het groepje ingewijden, de abakhwetha, zich geruime tijd terug om te genezen. Gedurende deze periode smeren zij hun gezicht in met witte klei (ifutha) en nemen zij diverse taboes in acht.

Een belangrijk onderdeel van de zijn de initiatierituelen. Hierbij leren de jongens en meisjes hoe ze volwassen mannen en vrouwen moeten worden. Jongens verven hun gezicht dan wit om te laten zien dat ze van andere mensen verwijderd zijn. Wanneer deze periode van afzondering voorbij is verbranden ze de hut en nemen zo afscheid van hun kindertijd.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, WIT GEVERFD GEZICHT, VROUW MET GEK HOEDJE, AFRIKA

Soms kom je Masai jongetjes tegen met wit geverfde gezichten. In dit natuurlijk amfitheater ga je op zoek naar de eenzaam rondstruinende neushoorn. Mocht je nog geen leeuwen met welpjes hebben gezien, dan heb je hier weer een kans!

Al duizenden jaren beschilderen de leden van Aboriginalstammen in Australië hun lichaam met witte verf. In eerste instantie diende de verf voor spirituele rituelen, maar langzamerhand kwamen er meer redenen om het lichaam te versieren.Zoals wij tegenwoordig verschillende kledingstijlen hebben en iedereen een ander sieraad wil dragen, beschilderen de Aboriginals hun lichaam op hun eigen manier, om er anders uit te zien dan anderen.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

De dame met de hoed is de verloren dochter, het zwarte schaap zwijgt en vast. Heks ontdekt haar Boeddha-natuur…..

gekke hoed

De hoed van heks

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, was de dienst voorbereid door kinderen. Het thema was de verloren zoon. Er werden prachtige liedjes gezongen. Er was een power point presentatie met tekeningen, foto’s,  video’s en gekke verhaaltjes. Allemaal gemaakt door de kinderen uit de kerk.

In de loop van de dienst werd er een geweldig toneelstuk opgevoerd door een aantal volwassenen. Ik nam natuurlijk een paar foto’s, stiekem, maar mijn camera stond op een heel vreemde instelling. Uiteindelijk zijn het allemaal filmpjes geworden, die niet compatible zijn voor enige bewerking. Jammer!

Zo moeten jullie dus ook de foto’s missen van de Heks verkleed als zichzelf. De vrouw met de hoed! Aan het einde van de dienst moesten de kinderen nog een paar verloren zonen en dochters zoeken onder de kerkgangers. Een soort vossenjacht. Voor de gelegenheid had ik natuurlijk een geweldige hoed opgezet. Ik werd dan ook gemakkelijk getraceerd en gaf de kinderen een stukje van een puzzel. Als ze die helemaal compleet hadden kregen ze een attentie: Een kompas!

gekke hoed

Het is design!!!! Maar ook lekker heksig!

Het is nog steeds verrukkelijk weer. Afgelopen week ben ik van lieverlee in een vastenkuurtje gerold. Het stond al even op mijn verlanglijstje. En nu is het dan zover. Uit ervaring weet ik, dat het mijn huidje zacht, mijn geest helder en mijn lichaam gezond maakt.

Gisteren bedacht ik me, dat ik ook behoefte heb aan een aantal dagen zwijgen. Dus heb ik mijn bordje ‘noble silence’ tevoorschijn gehaald. Ook dit is een traktatie aan jezelf. Het stoppen van de mentale discussie. Gewoon er zijn. Dwelling in the present moment.

Intussen maakt mijn woede van de afgelopen week langzaam plaats voor berusting. Het is zoals het is in het leven en hoe sneller je je daarmee verzoend, hoe minder lang je lijdt. Het besef, dat je een enorme schokervaring in je leven kunt gebruiken om te transformeren steekt de kop op. Ik denk aan Gurdjieff’s leer. Zoals beschreven in het boek van Ouspensky: Op zoek naar het wonderbaarlijke, Gurdjieff’s leer. Sowieso een heel intrigerend boek.

noble silence

Mijn kaartje uit Plumvillage

In het kort komt het erop neer, dat we allemaal lopen te slaapwandelen. Het grootste deel van de tijd. En we draaien in kringetjes rond. Er is een schok nodig om naar een fijner bewustzijnsniveau te zwiepen als het ware. Hij lardeert dat met een hele verhandeling over waterstofverbindingen. En andere wonderlijke invalshoeken.

Een ander gunstig aspect van een crisis is, dat je een glimp opvangt van je ware wezen. De innerlijke onaantastbare en onaangetaste waarnemer. Hier is geen lijden en geen tekort. Hier hoef je geen mooie verhalen op te hangen of je groot te houden. Woede en verdriet vinden hier verlichting. Het is een eeuwige bron van onvoorwaardelijk liefde.

Tenslotte denk ik altijd maar: God houdt van iedereen. Godin maakt geen onderscheid. Of je nu een massamoordenaar bent of een heilige: Die liefde is voor iedereen evenredig beschikbaar. Mensen, waar ik de pest aan heb, worden ook liefgehad. Als je het verhaal van de verloren zoon voor je geest haalt, is het opvallend, dat juist zo’n dwalend schaap voor zoveel vreugde zorgt bij thuiskomst….Dus dat belooft veel goeds voor dit Zwarte Heksenschaap!

Helaas zijn we vaak zelf een kaalgeslagen woestijnlandschap of dichtgevroren vijver. Of we hebben een heel klein keelgat. Als de mensheid niet grotendeels werd geregeerd door angst, stonden we er heel wat beter voor.

Laat ik dan maar een moedige poging wagen en mijn angsten onder ogen zien…. Zo erg kan het toch allemaal niet zijn?

Het is heerlijk buiten. Het strand roept! Lekker mijn hondje in zee gooien. Misschien spring ik er wel bij!

hoed, jurk en tas

Vrolijke kleuren

Heks komt thuis van koude kermis met dooie mus. Iemand bakt haar een enorme poets en poetst daarmee de plaat

Janneke

Janneke

Jip

Jip

Ken je het gevoel blij te zijn met een dooie mus? Van een koude kermis thuis te komen? Op het verkeerde been te worden gezet? Dat iemand je een poets bakt? En vervolgens de plaat poetst?

Dit is mijn realiteit op dit moment. Lekker voelt dat allemaal niet kan ik je zeggen. Een scala aan gevoelens steekt de kop op. Maar ik kijk ernaar en laat ze vervliegen. Heel zen.

In mij huist ook een archetypische oermoeder. Die met geweld voor mij, haar heksenkind, opkomt. Wie dit mensenkind  schendt, door het onderste uit de kan te willen, terwijl hij ook nog druk van twee walletjes zit te eten, krijgt het lid op zijn neus en schendt zijn aangezicht. Lijdt gezichtsverlies. Is het niet waard om een traan om te laten.

vrolijke lachende mensen vrolijke lachende mensen vrolijke lachende mensen

vrolijke lachende mensen

We hebben altijd heel veel lol samen

Afgelopen zondag was er nog geen vuiltje aan de lucht. Of misschien zat er wel een luchtje aan bepaalde dingen, maar als je eenmaal op het verkeerde been staat is het lastig om informatie te beoordelen. Met Jip en Janneke naar de kroeg na afloop van onze wekelijkse kerkbezoek. Verschrikkelijk zitten lachen. Zo lekker in mijn vel. Griezelig gewoon. Achteraf.

vrouw met patat IMG_1219

oude Afghaanse hond oude Afghaanse hond

Ook kwam ik een hele lieve dame tegen met haar bijna elfjarige Afghaans Windhond. Wat een schat van een beest, deze Asha. Goedmoedig grijnzend liet zij zich fotograferen. Haar bazinnetje staat op de markt met Cd’s. Ik ga eens kijken in haar winkeltje, tijdens mijn wekelijkse boodschappenronde.

oude Afghaanse hond oude Afghaanse hond

oude Afghaanse hond met baasje

De oude Afghaan, Asha, met haar vrouwtje

schaduw van liefdespaar

leven werpt een schaduw

Zo zie je, rampspoed gooit ongevraagd roet in het eten. Ik heb het zelden zo zout gegeten.  Mijn gezonde trek is verdampt als sneeuw voor de zon. Ik wil van geen enkel walletje meer eten…..

Wat is er toch allemaal loos, zul je je afvragen. Wat een cryptisch venijn.

Er is vandaag een meisje loos. Maar morgen zal het vast beter gaan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA