Geurige kleurige pup met schattige flapoortjes doet zijn intrede in de buurt. Eindelijk weer een Duitse Herder! De verhoudingen zijn weer hersteld! Deze kleine nieuwe held, Darius is zijn naam, wordt aan VikThor voorgesteld.

©Toverheks.com

©Toverheks.com, Carlos de Meesterdief

Gisterenavond om een uurtje of half negen gaat de bel. Uiterst ongebruikelijk in deze tijden van thuisisolatie. ‘Ik kijk even uit het raam, Trui,’ ik heb mijn boezemvriendinnetje aan de telefoon, ‘Oh, het is Buurman met zijn nieuwe pup! Ik bel je zo terug!’

Mijn vriendin zit ook aan huis gebakken. Ook zij behoort tot de risicogroep.

Ze woont aan een pleintje, waar puberale buurkinderen het recht menen te hebben om de meest vreselijke rotmuziek keihard af te spelen gedurende de godganse dag, terwijl een gescheiden buurman luid loeiend zijn ellendige leven bespreekt met Jan en Alleman. Intussen zijn weekendkinderen vergiftigend met allerlei kwaadsprekerij over de afwezige moeder……

Lekker als je eventjes buiten in de tuin van het zonnetje wilt genieten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com, pas 3,5 jaar terug…….

‘Ik ga dus maar fietsen elke dag. Ik doe heel voorzichtig, hoor. En een groot gedeelte van mijn medemensen doet dat ook. Maar af en toe! Wil je langs mensen, die breeduit naast elkaar op een fietspad rijden. Dus dan bel ik vriendelijk, maar opzij gaan, ho maar. Kijken ze ook nog supergeïrriteerd naar je….’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ja, vertel mij wat. Ik heb gisteren weer een uitermate ellendige fietstocht gehad in dat opzicht. Overal mensen, die veel te dicht bij kwamen. Zelfs toen ik op een bankje in the middle of nowhere zat. Honderden meters links en rechts. Maar nee hoor, wandelaars gingen vlak langs me heen lopen, een praatje maken en steeds dichterbij komen…. Bizar.

‘Ik fiets met een zwaaiende dummy. Als naast elkaar fietsende tegenliggers niet opzij gaan krijgen ze een lel. Althans, die kans lopen ze. Het valt nog niet mee om hen te raken met dat gezwaai. De meeste mensen moeten erom lachen…’

‘Joh,’ vervolgt mijn vriendin, ‘Het toppunt was een echtpaar, die het echt vertikte om ruimte te maken op het fietspad. Ik wilde hen inhalen. Ik belde en belde, maar geen sjoege. Toen de vrouw geërgerd haar hoofd omdraaide, bleek het een medewerkster te zijn van de apotheek hier in het dorp! “Ach, het is toch niet vol te houden,” was haar reactie. Minzaam lachend zo van “stel je niet aan…”‘

Nou, de apotheek van Zoeterwoude Dorp staat er weer gekleurd op……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks gooit de hoorn op de haak. Halverwege het gesprek. ‘Ik bel straks terug,’ roep ik op de valreep. Snel ruk ik een mondkapje tevoorschijn. Ik lijn VikThor aan en snel de trap af. VikThor is ook opgewonden. Hij heeft die kleine blaffende belhamel al zien staan vanuit het raam…..

Buiten staat Buurman met de meest schattige pup ooit. Op VikThor en Ysbrandt na dan. Tien weken oud. Ontroerende flaporen. Een wollige donkere vacht met lichtbruine poten. Kleine gisse oogjes in een aandoenlijk koppie…..

‘Dit is Darius,’ stelt Buurman hem voor. Natuurlijk een Duitse herder. Er is namelijk maar 1 echte hond en dat is de Duitse herder volgens Buurman. En uiteraard een reu, want Buurman en zijn liefje hebben altijd reutjes gehad. Net als Heks.

Het hondje raakt uitermate opgewonden door de aanwezigheid van die grote volwassen VikThor. Hij piept benauwd en verstopt zich achter zijn baasje. Komt tevoorschijn…… Duikt weer weg……

VikThor gaat lekker tegen de knie van Buurman zitten. Hij laat zich uitgebreid knuffelen. Voorzichtig besnuffelt de pup mijn ventje. Intussen kletsen Buurman en Heks ontspannen. We geven niet veel aandacht aan de hondjes. Na een minuut of vijf is het ijs gebroken. Darius wordt steeds overmoediger. VikThor gaat gemoedelijk op zijn rug liggen.

Neusjes tegen elkaar. Vik geeft een klein likje…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Oh, wat lief allemaal,’ Buurman is helemaal vertederd. Net als Heks. ‘Eigenlijk zouden we dit moeten filmen,’ zeggen we tegen elkaar. Allebei hebben we natuurlijk geen telefoon bij ons. Zoals meestal. ‘Wij herinneren ons dit en dat is genoeg,’ besluit Buurman, ‘Hoe vaak kijk je nu eigenlijk naar filmpjes en foto’s?’ Maar stiekem vinden we het toch jammer van die ontbrekende camera.

Buurman komt steeds dichter in de buurt van Heks staan. Anderhalve meter afstand houden is voor sommige mensen gewoon erg lastig heb ik ontdekt. Ze proberen het oprecht, maar in het vuur van het gesprek wordt anderhalve meter steeds meer een meter. Heks schuift naar de andere kant van het in de gevel aangebrachte bankje.

De pup maakt nu echt oogcontact met Heks. ‘Hij is dol op vrouwen met hun hoge stemmen, net als zijn voorgangers….’ bromt Buurman trots. Het hondje komt dichterbij en snuffelt aan Heks. Dan laat Darius zich lekker aanhalen. Oh, wat is hij zacht!

‘Het is een geweldig mooi hondje. Zijn poten zijn nu al zeker zo dik als die van VikThor. Dat wordt echt een beer van een hond, voorspel ik je…’ roep ik enthousiast tegen Trui, als we ons telefoongesprek later voortzetten.

Ja, eindelijk weer een Duitse Herder in de buurt. Na anderhalf jaar. Het werd tijd. Het evenwicht is hersteld. ‘Iedereen in de buurt is blij, Heks, Hij krijgt zoveel liefde van alle buren….’ Buurman kijkt verliefd naar zijn pup.

Zo ziet Darius er nu ongeveer uit…….

Het is vreselijk veel werk, zo’n kleintje. Buurman heeft zeker een week op de bank geslapen om het beestje gerust te stellen. Ook loopt hij midden in de nacht een extra rondje. En eentje ’s morgens heel vroeg! En ze slopen de boel, die kleine monsters met hun scherpe tandjes, dat is ook nog een dingetje.

Maar er is niets zo goed voor de levensvreugde als zo’n heerlijk puppy. Helaas groeien ze als kool. Volgende week is hij waarschijnlijk in gewicht verdubbeld.

Ja, VikThor, dit is je nieuwe maatje. Jij bent nu zijn grote broer. Net als zijn voorganger Carlos de Meesterdief dat voor jou was…….

©Toverheks.com

©Toverheks.com, VikThor met zijn grote broer

Narrige Hofnar, narcistische narigheid, knorrige heksjes, knokige kniezers, kniezende kleuters? God houdt van iedereen. Ook van mij! Heks kan er met haar pet niet bij. Zelfs niet met mijn toverhoed. Maar het geeft moed, dit inzicht. Moed aan wanhopigen!

‘Heks, het valt toch wel mee dat chronisch slechte humeur van jou?’ Steenvrouw kijkt me nieuwsgierig aan. We zitten gezellig te dineren in mijn kleurige maar verre van keurige heksenkeukentje ergens in de laatste weken van het oude jaar.

Het gesprek gaat over al die woede, waar ik mee te dealen heb gehad de laatste jaren. We liggen dubbel van de lach, omdat ik het niet kan laten er de draak mee te steken.

Mijn machteloze eenzame scheldkanonnades richting vervelende voorouders, voormalige vermeende vrienden, stomme toevallige voorbijgangers en tegenwerkende trage voorwerpen hebben al bewezen weinig nut te hebben. En volgens sommige medemensen word ik daar nou zo ontzettend moe van. Niet van de ME.

‘Je hebt gelijk, lieve schat, ik bedacht me ook laatst, dat ik van nature helemaal geen kwaad wijf ben. Ik betrap mezelf praktisch elke dag op een goed humeur. Zit ik weer met een stralend gezicht op mijn vouwfiets. Geniet ik enorm van mijn gekke hondje. Moet ik schaterlachen om medemensen. Maak ik met iedereen een opgeruimd praatje. Raak ik vertederd door een klein kind. Of een donzige pup….’

Goddank.

‘Ik realiseer me ook maar regelmatig dat het goddelijke van alles en iedereen houdt. Zelfs van iemand als Adolf Hitler. Zag laatst een documentaire over die griezel: Zijn modus operandi indertijd is overigens identiek aan wat Trump nu uithaalt in de VS…..  Fake news, minderheidsgroepen verketteren en ga zo maar door. Allebei narcisten natuurlijk. Enorm interessant programma!’

‘Dus God houdt ook van dat grote dwarse lelijke kind dat de Verenigde Staten bestuurt. Koning, nar en narcist tegelijk. Van mij houden zal dan ook wel lukken….’

Het dringt langzamerhand tot me door, dat ik helemaal niet zo’n razende troela ben als ik steeds beweer. De grondtoon van mijn leven is nog altijd zacht. Ik spring alleen sinds een jaar of vijf uit mijn vel in bepaalde situaties. In plaats van datzelfde huidje duur te verkopen. Aan de eerste beste charlatan.

Na een leven lang slikken en pikken ben ik begonnen met het stellen van grenzen. Aanvankelijk op een manier van ik gooi iemand door de voordeur naar buiten en met een zielig gezichtje komt dezelfde figuur door de achterdeur weer naar binnen geslopen. Maar sinds een jaar of drie lukt het me beter om ongewenste entiteiten echt buiten mijn heksendeur te houden.

Helaas voel ik me er helemaal niet beter door. ‘Als je toegeeft en het iemand toch weer naar de zin maakt, ook al gaat dat ten koste van jezelf, ben je in elk geval een toffe peer. Of een goed mens. Of een echte lieverd……’ beweer ik tegen de Don afgelopen weekend. Ja, het is zo.

Mensen teleurstellen levert weinig positiefs op in eerste instantie. Pas na een hele tijd blijkt het toch wel fijn te zijn als bepaalde mensen niet meer bovenop je lip zitten te zuigen. Ze blijken ook gewoon door te leven zonder jouw niet aflatende aandacht. Tevens is jouw plek in dat leven intussen met het grootste gemak opgevuld door iemand anders met vergelijkbare kwaliteiten. Geen mens is nu eenmaal onmisbaar.

‘Het allermoeilijkste is om jezelf te zien. Dat laatste tijd lukt het me eindelijk om mijn kant van het verhaal in beeld te krijgen. Hoe het niet stellen van grenzen zeer uitnodigend werkt op allerlei lieden, die graag grensoverschrijdend opereren. Hoe  jarenlang mijn mond houden als ik me gekwetst voelde in de hand heeft gewerkt dat mensen geen rekening met me houden. Hoe…., hoe…….’

Mijn geklaag is mosterd na een moeizame maaltijd. Sommige klaagzangen liggen me gestaag al zo’n vijfenvijftig jaar zwaar op de maag. Of vijfendertig. Of vijftien. Of vijf…… Maar nooit kort. Ik dien mijn publiek zelden direct van repliek. Als ik het al eens doe is het hooguit een morsige meevaller.

Dus Heks ziet eindelijk zichzelf. Het is zover. Na jarenlang de ander begrijp ik nu eindelijk iets van mijn eigen aandeel in het geheel. Een geheel zonder winnaars en verliezers. Dat hele idee, dat we moeten winnen en de beste moeten zijn is echt volledig achterhaald.

En zoals altijd loopt de werkelijkheid achter de feiten aan. Je kunt geen TV programma zien of iemand moet weer iets winnen. Of de beste zijn. Liefst allebei. Zelfs het opzetten van een ideale samenleving voltrekt zich middels een uiterst competitief traject. Treurig.

Maar goed, dat is misschien een beetje een stokpaardje van me aan het worden.

Heks heeft natuurlijk veel te veel tijd om na te denken. Ik sla hele dagen stuk in mijn eentje. En dat al jarenlang. Ik heb een hoofd, dat geneigd is te denken. Filosoferen is 1 van mijn overlevingsstrategieën. De Don heeft er ook last van. Samen kunnen we urenlang reflecteren op ons bestaan.

‘We zijn toch ook wel een soort moderne hofnar,’ grapt de Don. Heks hoopt het. De ouderwetse nar mocht echt alles zeggen aan het hof. Dingen waar bij ieder ander de doodstraf op stond kraamde zo’n nar zonder enig gevaar voor eigen leven uit. Luidkeels. Het was bij de wet verboden om hem ervoor te straffen….

Misschien was ik alleen maar een beetje te narrig de laatste jaren. De keerzijde van mijn vrolijke noot. De laatste weken heb ik om de haverklap weer de leukste ontmoetingen en gesprekken. Zomaar uit het blinde niets. Zoals in de tijd toen iedereen mijn partner was. Voordat ik  me bewust werd van narcisten en psychopaten. Voordat ik hen hiervan begon uit te sluiten.

Het goddelijke sluit niemand buiten. Het goddelijke omvat alles. Goed en kwaad betekenen niet meer dan slechts links en rechts in die eeuwige optiek. De gulden middenweg bewandelen is de kunst. Ik mag misschien wel in mijn handjes knijpen, dat ik mijn keerzijde heb leren kennen. Me ermee heb vereenzelvigd.

Wellicht ben ik tegenwoordig veel beter te nassen dan in mijn jaren als heilige boon. En zoals je weet: Heilig boontje, loont niet, maar komt om zijn loontje.

‘Heksiedroppie, lieve zotteklapperke,’ noemde mijn dode verloofde me indertijd. Toen hij nog onder ons was. Ja: Een zot zijn. Swiebertje. Malle Mietje. Het is me een eer en genoegen. En het is ook de moeite waard: Een dag niet gelachen…….

Heks is veel liever een nar, dan een narcist!

Een nar of hofnar is de officiële grappenmaker aan het hof van een vorst of bij een rederijkerskamer. Vooral in de Middeleeuwen was de hofnar populair, maar in de loop van de 18e eeuw verdween deze aan de meeste hoven.

Een nar was soms iemand die door afwijkende geestelijke of lichamelijke eigenschappen (mismaakt; ‘geestelijk beperkt’) onbewust de spotlust opwekte, soms een intellectueel die bewust spotte en politieke invloed had. Sommige talen onderscheiden beide figuren, zoals in het Engels (buffoon versus jester).

De nar kleedde zich vaak in een voor hem gemaakt pak, voorzien van zogenaamde narrenbellen. Soms droeg hij een staf, narrestok, zotskolf of Marot. De nar had een bijzondere sociale positie. Enerzijds wekte hij de indruk onderaan de sociale ladder te staan, anderzijds was hij in de positie leden en gasten van het hof te doorgronden en hen voor de gek te houden. Hij kon ingaan tegen de heersende opvattingen, zonder dat hij ervoor gestraft werd. In die zin had hij juist een hoge sociale status.

In de Orde van de Dwazen was de geborduurde nar op de kleding een herkenningsteken.

Tegenwoordig speelt de nar in Nederland nog een rol tijdens carnaval, hij staat dan Prins Carnaval bij.

Knibbel knabbel krielkip? Heks lacht zich de hik. Over goedgelovigheid en godgeklaagd flauwe grappen. Heeft God humor? Houdt de Godin van een geintje?

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heks heeft zichzelf toegesproken. En ze heeft zichzelf iets beloofd.

Na jaren achterstallige woede oprispen en onmachtig schelden in mijn eentje is het mooi geweest. Ik snap nu eindelijk dat ik er niet aan ontkom om al die onwelkome gevoelens te voelen. Niet als ik wil veranderen. Meer van hetzelfde is geen optie meer, want de schellen zijn van mijn ogen gevallen. In etappes. Langdurige ellendige zeewaterige etappes. Tegen de klippen op. Met tegenwind. Tegenstorm.

Zo dus.

Op televisie is het Carbonara effect bezig. Een goochelaar neemt mensen systematisch bij de neus met allerlei fantastische lulverhalen. Hij verandert bijvoorbeeld zijn vriendin in een kip. Veel heren zouden het verschil niet eens zien, maar de dame, die hij beduvelt is met stomheid geslagen.

‘Dat is je vriendin, denk ik,’ fluistert ze angstig nadat de bewuste vriendin in een creepy kraakpand vol pentagrammen, gedroogde kippenbotjes aan een koord en bloederige teksten op de muur, met mobiele telefoon en al is ontploft voor haar ogen.

Er staat opeens een bruine kip precies op dezelfde plaats. Hekserij natuurlijk. Ze gelooft het direct. Als ik beweer met overleden dierbaren te praten word ik voor gek verklaard, maar je vriendin veranderen in een krielkip is gewoon uitermate geloofwaardig.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Mensen zijn volledig Ver-Harry-Potterd de laatste decennia. Compleet van de pot gerukt natuurlijk.

Als je beweert dat alles energie is en begint over heilige geometrie kijken de meeste mensen je heel glazig aan. Ook het bestaan van leven buiten onze blauwe planeet vinden hele volksstammen uiterst onwaarschijnlijk. Maar idiote denkbeelden over een mannelijke god, die vindt dat seks voor het huwelijk zonde is en beffen niet halal vinden gretig aftrek.

Ook deze gekke illusionist gelooft men graag grif. Negen van de tien mensen, die hij voor het lapje houdt trapt daar helemaal in. Hoe onzinniger het verhaal, hoe dieper hun geloof!

Ik loop een laatste ronde door de wijk met mijn hondje. Het is laat. De maan staat aan de heldere hemel. Ik kijk zo het heelal in. Kijkt het heelal naar mij? Ziet het me hier lopen in die nauwe straatjes?  Op die kleine klinkertje?

Onder de klinkertjes begint nog een wereld. Wat weten we eigenlijk van wat zich allemaal in Moedertje Aarde afspeelt?

De goochelaar op televisie jaagt een jongeman de stuipen op het lijf door een aantal tuinkabouters te verplaatsen. De heren zijn samen een tuintje aan het opknappen. De goochelaar doet zich in dit item voor als hovenier.

De stenen kabouters staan plots in een kring om hen heen. Brrrrrrr……..De jongeman schrikt zich een ongeluk. Doodsbang is hij, vooral als blijkt dat 1 kabouter de autosleutels heeft afgepakt……. Ze zitten stevig vastgeklemd in zijn keramieken knuistjes.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heks zit te schudden van de lach. Mensen zijn zo goedgelovig. Ik heb me ook jaren laten bedotten. Niet door dit soort onzin, maar door gewone medemensen. Vooral door de meer narcistische variant daarvan.

De kunst is om dingen te zien voor wat ze zijn. En niet verbitterd te geraken.

Geloof je dan helemaal niet in magie, Heks? Juist wel. Het hele leven is magisch als je er oog voor krijgt. Het verandert modder in lotussen. Alleen: Zolang je nog in de shit zit merk je er weinig van.

De wereld is vol magie. Alle werelden. Kabouters zijn vaste bewoners van mijn heksenhuis. Dat gedoe met sleutels ken ik ook van hen. Ze verstoppen de mijne met enige regelmaat! Gewoon voor de grap. Verder zijn het prima huisgenoten. Ook heb ik hier meermalen een geliefde in een stuk pluimvee zien veranderen. Soms een goudhaantje. Meestal haantje de voorste.

En dat terwijl veranderen toch zo ontzettend moeilijk is voor ons mensen. Uit je groef komen. Je ogen openen voor de werkelijkheid. De ander zien en vooral jezelf zien. En dan de hele mikmak vergeven.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Want laten we wel wezen: De mensheid klungelt maar wat aan. Zelfs de ergste narcist is in wezen niet benijdenswaardig. Het zijn misschien klootzakken en stomme mutsen, maar wel verrekt eenzame klootzakken. En godverlaten duivelse dozen.

‘God, wij zijn geschapen naar jouw beeld staat er in de bijbel. Dat zit me dwars. Want kijk naar ons mensen: Onbetrouwbaar, onbebouwbaar, wispelturig, hebberig, afgunstig, geniepig, gemeen en ga zo maar door. Iedereen heeft deze eigenschappen in mindere of meerdere mate. De huidige maatschappij speelt volledig in op die kwalijke kwaliteiten. Alles is een wedstrijd. En valsspelen wordt beloond.’

‘Kijk maar naar dat walgelijke televisieprogramma ‘Utopia’, waar mensen elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Ik kan er gemiddeld niet langer dan een kwartier naar kijken. Dan ben ik instant depressief.’

Zijn wij naar Gods beeld geschapen? Of hebben wij God geschapen naar ons beeld? Ziet een vis een geheel andere Schepper? Of een krielkip? Mijn Boeddhistische leermeester Thay beweert het laatste.

Zijn we van nature goed of slecht? Wat gebeurt er bijvoorbeeld als je mensen aan elkaar en aan de elementen overgeleverd met een vlot de zee op stuurt?
 ©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heerlijk op stap met mijn kleine viervoetige vriend. Eindelijk lente! We genieten volop! En Heks geeft een man met een piepklein geslachtsdeel, een waxinelichtje, op zijn kop. Niet daarvoor natuurlijk, maar voor zijn compenserende rijgedrag. Auto-rijgedrag wel te verstaan………

Woensdagavond rijd ik naar het Valkenburgermeertje. Onderweg kom ik in een file terecht. Potverdrie. Ik ben op het verkeerde tijdstip gaan rijden. Ik zit midden in de spits. De hele stad staat vast. Alle uitvalswegen zitten bomvol medemensen, die ook ergens van het mooie weer willen genieten. Vermoeide chagrijnige forensen staan in de tegenovergestelde richting stil.

Bij een druk kruispunt met stoplichten loopt alles in de soep. Voor me staat iemand mega te klungelen. Hij kan maar niet beslissen of  hij iets zal doen. En zo ja, wat dan? Een grote lijnbus blokkeert iets verderop minstens drie rijbanen. Een vrachtwagen gaat er dwars voor staan. Nu kan er helemaal niemand meer ergens heen.

Heks besluit de gekte niet af te wachten. Het is bloedheet in mijn auto en VikThor zit achterin te puffen. Ik wil zo snel mogelijk rijden met alle ramen open. Ik wurm me dus in een andere rijbaan, sla af richting stad en draai vervolgens weer om, om naar het hondenstrand in Noordwijk te gaan. Weer sta ik eindeloos voor een stoplicht. Maar als ik daarlangs ben schiet het opeens geweldig op.

Een kwartiertje later loop ik het bloeiende duin in. Eerst eventjes een stukje wandelen. VikThor heeft een beetje in de auto gekotst, maar oogt verder prima. Vooruit maar. Bloesemgeuren vleugen om ons heen. Wat later zijn we dan eindelijk op het strand. Het is heerlijk hier. Een klein briesje doet de vlaggen bollen. Langzaam kuier ik richting Katwijk.

Mijn hondje rent enthousiast in het rond. Overal lopen blafbeesten waar hij mee kan spelen. Ik gooi balletjes, waar hij verwoed achteraan jaagt. Ja, het leven is verrukkelijk hier en nu!

Ergens onderweg plof ik in het zand. Ik heb een lekker kopie thee bij me. VikThor graaft een kuil. Op de terugweg gaan we iets drinken bij Take Two. Ik bestel een lekker zout frietje.

De zon gaat al bijna onder als we weer terug naar Leiden rijden. Alle stoplichten springen op groen. Goh. Dat is lang geleden. Ik sta al weken voor elk licht stil.

Als ik op de Plesmanlaan rijd komt er een plakker achter me hangen. Een nare harde plakker. Een dikke vette plakker in een open BMW. Of een ander duur patserkarretje. Een dikke stinkende plakker met een kale varkenskop. En een heel klein mini piemeltje. Ter compensatie van zijn bolide.

Zodra ik de kans krijg wil ik naar rechts gaan. Ik wil echter in geen geval tachtig gaan rijden om dit te bewerkstelligen. Er rijd namelijk een hele rij auto’s voor me in de rechterbaan. Het is nog best druk op de weg. De man moet dus eventjes wachten, totdat er ruimte is.

De plakker duwt en duwt. Echt strontvervelend. Temeer daar mijn hondje slechts een meter van zijn bumper verwijderd zit te kotsen. Hij heeft zeewater gedronken. Of is het toch een virusje?

Ik haat dit soort kloteplakkers. Zo snel mogelijk naar de andere baan dus maar. Eindelijk is er ruimte naast me. De man heeft dan wel al bijna vijf seconden geduld moeten beoefenen!

Ik kijk over mijn rechterschouder en steek mijn richtingaanwijzer uit. Niks aan de hand. Kijk nog eens ter nacontrole. Nog steeds is de weg rechts naast me en achter me leeg.

Ik wil al bijna opzij gaan, als de gek me plotseling rechts inhaalt! Hij piept achter me vandaan met een noodvaart naar de rechterbaan en in 1 beweging tussen mijn auto en de auto in de rechterbaan voor me langs en scheurt ervandoor. De gek. Ik kan nog net voorkomen dat er een aanrijding van komt.

De vetzak staat voor me bij het volgende stoplicht onder het viaduct bij het spoor. De boel staat aardig vast, dat geeft me alle tijd om hem eens goed uit te kafferen. Snel stap ik uit mijn auto en loop een stukje naar voren. ‘Gestoorde idioot. Vier levens in gevaar gebracht en waarvoor? Je staat hier gewoon voor me. Ongelofelijke eikel en klootzak dat je er bent!’

De man zit met een maat om me te lachen, maar ik laat me niet doen. Dreigend roep ik hem nog wat verwensingen toe. Het is me menens. Ik heb ook al vrij lang getoeterd, voordat ik uit stapte, dus de andere automobilisten zitten vol belangstelling te kijken. Een aantal heeft de levensgevaarlijke idioot bezig gezien. Het zwijn. In z’n sullige compensatiekarretje.

Nu begint het lulletje rozenwater het toch wel een beetje benauwd te krijgen. Wie is dat elegante woeste mens met die flaphoed en filmsterrenzonnebril? Ze is voor de duvel niet bang. In overgave heft hij zijn handen in de lucht. Hij geeft zich gewonnen.

Ik haal hem nog 1 keertje in op weg naar het volgende stoplicht. Ik kan het niet laten om even te toeteren….. Hij kijkt angstig opzij. Dan sla ik af naar de stad. De man gaat snel rechtdoor.

Ik zit nog een beetje na te shaken van het bijna ongeluk. Door die mega gemankeerde mafkees. Wat zijn er toch veel domme levensgevaarlijke mensen in de wereld. Zonder enige vorm van verantwoordelijkheid hakken ze zich door het leven. Links en rechts harkend naar andermans eigendom. Maar hun eigen domheid ontgaat hen…..

De zak is minstens 66 en een enorme ZeuR kortom:  T’is niX!

Winter in ons landje, jongens wat een mop: Alle hoge bomen hebben hoedjes op! Wit de hoge daken! En de zwarte spreeuw lijkt wel tien keer zwarter in de witte sneeuw…… Vrij naar een jeugdliedje.

toverheks.com

toverheks.com

Zondagmorgen kijk ik uit het raam naar een andere wereld. Een witte deken ligt over de stad. Een eindeloze stroom grote vlokken vliegt langs mijn raam. Snel schiet ik wat kleren aan. Ik moet nodig naar buiten met mijn hondje. Wat zal hij verrast zijn! Hij heeft nauwelijks sneeuw meegemaakt in zijn prille leventje. Je kunt in feite spreken van een primeur.

toverheks.com

toverheks.com

Als ik de deur uit stap lig ik direct op mijn plaat. Het is spekglad. Voorzichtig schuifel ik door de glibberige steeg. Val nog eens bijna. Getver. Mijn lijf is niet meer berekend op dit soort omstandigheden. Als ik niet uitkijk vliegt er van alles uit de kom. En ik moet absoluut niets breken! De ellende zou niet te overzien zijn…..

toverheks.com

toverheks.com

VikThor gaat helemaal uit zijn bol. Vrolijk dartelt hij door de steeg. Er is geen verkeer, dus hij loopt lekker los. Alle honden lopen los vandaag! En ze zijn allemaal door het dolle. Met enige regelmaat ligt mijn ventje enthousiast te rollebollen met een soortgenoot.

toverheks.com

toverheks.com

Heks is intussen helemaal doorweekt. Natte sneeuw kleddert om mijn oren. Een uurtje later vluchten we het huis weer in. IJzige neerslag vliegt intussen horizontaal mijn capuchon in. Mijn kop lijkt wel die van een sneeuwpop!

toverheks.com

v

Aan het eind van de middag wordt het eindelijk droog. Een dik pak poedersuiker ligt over onze verdorven wereld. Duistere gedachten worden weggemoffeld onder die laag bevroren onschuld. Dit hemelse glazuur smaakt rauwe bonen zoet.

Heks raakt in een superhumeur. Opgewekt schuifel ik door mijn geliefde Leidse glibberstad met z’n fraaie besneeuwde trapgeveltjes. Heks is niet de enige met een hoedje op haar kop vandaag! Huizen, bomen en medemensen: allemaal hebben ze een mutsje op!

toverheks.com - 4 (10)

Ik ploeg door de besneeuwde berm langs de Singel. Fotografeer alle sneeuwpoppen in het Van Der Werfpark, terwijl VikThor er een plasje tegen aan gooit…….

Maandagmiddag ben ik alweer op pad. Eerst worstel ik tegen een bescheiden sneeuwstorm in. Daarna laat ik me weer naar huis blazen.

toverheks.com

toverheks.com

Onderweg kom ik een moeder met zoon tegen. Het jong heeft een fabeltastisch  sneeuwballenapparaat paraat. Binnen een halve minuut krijg ik vijfentwintig exemplaren in mijn nek. Het ventje is te jong om hem verbaal op zijn donder te geven, maar oud genoeg om te begrijpen dat dit natuurlijk niet kan. Een oude weerloze taart genadeloos en eindeloos bekogelen…..

‘Gooi ze maar voor mijn hondje, die doe je er echt een plezier mee,’ leid ik de aandacht af van zijn jeugdig bevlogen edoch strontvervelende sneeuwballen-offensief richting Heks. Zijn moeder haalt opgelucht adem, want haar dierbare zoontje is onder haar ouderlijk appel vandaan geglipt. ‘Goed idee,’ grinnikt ze, ‘en het werkt nog ook!’

toverheks.com

toverheks.com

Eindeloos gooit het kereltje zijn perfect gevormde sneeuwballen door de lucht. VikThor rent erachteraan en stort zich met overgave in die witte deken in een poging de uiteenspattende ballen te traceren. ‘Kan ik je zoon niet af en toe lenen?’ grap ik tegen de moeder. ‘Ja, roep maar wanneer,’ giebelt ze terug. Intussen staan we dit wonderschone tafereeltje allebei verwoed te filmen.

Een leuke moslima heeft zich bij ons gevoegd. Een geweldige kletskous. ‘Ik ben dol op de sneeuw, tja, ik ben een Berber, ik ben wel wat gewend’ verklaart ze haar aanwezigheid in dit oerhollandse landschap, ‘Ik loop al uren te wandelen. Ik maak foto’s en filmpjes, geweldig toch, dit weer!’

Pas als we alledrie ongeveer in een ijspegel zijn veranderd nemen we afscheid. VikThor en zijn nieuwe beste vriend hebben nergens last van. Wat is dat toch met jonge wezens? Dat ze het nooit koud hebben? Heks lag als kind hele dagen in het buitenbad van Zwembad de Vliet. Weer of geen weer. Het maakte me niets uit.

Tevreden sukkelen we even later weer terug naar de binnenstad. Ik kan nauwelijks meer op mijn benen staan. Wat een geweldige middag weer. Mijn lijf houdt er niet meer van, maar oh, wat hou ik toch van de winter. Sneeuw en ijs: Instant geluk!

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

toverheks.com

Overpeinzingen van een sombere geest. Vol goede moed als je een beetje tussen de regels leest. En menopauzaal. Dat is pas echt feest. Weg met de oestrogenen, die hopeloze zorghormonen, die ons vrouwen doemen onszelf weg te cijferen ter meerdere eer en glorie van Jan en Alleman die niet voor zichzelf zorgen wil of zorgen kan.

Je bestaansrecht halen uit zorgen voor anderen is behoorlijk tricky. Het is gaat vaak ten koste van jezelf, is uitputtend en je krijgt doorgaans stank voor dank! Hiermee wil ik niet zeggen dat het verkeerd is om iets voor je naasten te doen. Zolang je er maar niks van verwacht. En zorg vooral dat je jezelf voorop plaatst. Niemand heeft er wat aan als je er aan onderdoor gaat, Heks.

dit is dan voorbij

Een vreemde eend in de bijt raakt al snel zijn rechten kwijt. Maar wat nu als je vervreemdt. Een vreemde wordt voor wie je lief zijn. Als de bijt je kwijt wil. Of je raakt door strijd je roedel kwijt. En dat duurt en duurt een hele tijd. Als je lange adem opraakt, alsmede je zorghormonen. Als de grondbeginselen waarop je stond drijfzand blijken te zijn. Als je de dwaas ziet in jezelf, die daar haar huis op meende te moeten bouwen…..

maar dit blijft!

‘Heks, waarom bouw je een muur om je heen? Wat is het dat je zo defensief wordt tegen mensen die dicht bij je staan? Je kunt wel wat hulp en zorg gebruiken lijkt me zo. Waarom ga je het gesprek niet aan?’

Soms heb je geen antwoord op een vraag. Overlevingsstrategieën zitten ingeslepen als een groef in een zich eindeloos herhalende grammofoonplaat. Je gooit de ene strategie de deur uit en valt accuut in een andere oude groef.

Als ik het niet red met mijn medemensen trek ik me terug op mezelf. Totdat het weer rustig is in mijn hoofd. Of totdat ik weer genoeg energie heb om voor iemand te zorgen en me daar dan vervolgens goed over te voelen. Totdat de stank voor dank weer toeslaat. Een hopeloze herhaling.

Het is stralend vriesweer als ik dit schrijf. De wereld is licht en schoon. De atmosfeer zit vol negatieve ionen. Daar word je blij van! Ik zit scheldend in mijn auto. Niets lijkt me te kunnen troosten, zelfs mijn favoriete weertje niet. Rondom mijn hoofd wolken donkere gedachten. Goeie hemel, Heks, dit moet echt ophouden.

Een negatieve spiraal laat zich moeilijk keren. Toch ga ik het proberen. De energie moet weer omhooggebracht naar een peil dat hanteerbaar is.

Vannacht lig ik in bed te mediteren. Ik doe de zestien ademhalingen, die leiden tot verlichting. Goh. Moet ik toch vaker doen!

‘Heks, het is gewoon zo moeilijk om afspraken te maken met jezelf en je er dan ook aan te houden. Naar anderen toe kost het ons geen enkele moeite, maar jezelf laat je bij het minste of geringste in de steek. Daar is nog heel veel winst te behalen. Voor jezelf zorgen, zoals je dat voor anderen hebt gedaan.’

‘Het is helemaal niet zo gek dat je dat zorgen voor anderen zat bent. Je oestrogeenspiegel gaat omlaag in deze fase van je leven. Dat wordt ook wel het zorghormoon genoemd. Veel vrouwen delen jouw ervaring. Dus houd gewoon op met dat gezorg. Zelfs als jij je bewust voorneemt helemaal niet meer voor anderen te zorgen dan doe je nog genoeg. Zo zit je nu eenmaal in elkaar….’

Momenteel tast ik over veel zaken in het duister. De toekomst is onzeker en er iets over beweren is koffiedik kijken. Angst slaat haar klamme handen om mijn verschrikte hart. Zolang het maar niet verstart, dat hart. Dat zou pas echt zonde zijn.

Mijn mond baant zich scheldend een weg door de tijd. Dat gescheld raak ik ook maar niet kwijt. Sinds de stelende thuiszorg komt er bagger uit mijn mond bij tijd en wijle.

Als het maar weer lukt om te mediteren. Als mijn ziel hier dan maar iets van wil leren. Als ik het tij maar mag keren.

‘Ik geloof wel in leren van het leven, Heks, en zijn bij je gevoel. Wees je maar bewust van wat er zich allemaal in je roert. Niet dat het iets oplost, maar het lost wel op. Na een tijdje zijn die gevoelens gewoon verdwenen.’

Mijn talent om overal een mooi verhaal van te maken komt me duur te staan uiteindelijk. Mijn werkelijke levensgeschiedenis ligt begraven onder opgepoetste goede herinneringen en mooie verhalen.

De moeilijke gevoelens om bij te verkeren teneinde op te lossen of wat te leren worden ontkend. Angsten zijn er om te overschreeuwen. Mijn hart gooi ik achteloos voor de leeuwen. Zo gaat dat bij mij nu eenmaal al eeuwen.

Slachtofferschap breng ik niet meer op.  Ik geef liever zelf iemand op zijn of haar kop…… Nee hoor, het klinkt een beetje slap, maar dit zeg ik voor de grap. En omdat het zo lekker rijmt.

Ik ben juist druk bezig het roer om te gooien……. Mezelf omhoog te werken uit een put van machteloze woede.

En de afnemende oestrogeenspiegel helpt me daarbij!

LANG LEVE DE OVERGANG. WEG MET DE ZORGHORMOONPRODUCERENDE EIERSTOKKEN. LIEVER OPVLIEGEND DAN VERZORGEND. DUS  OOK LANG LEVE DE OPVLIEGERS!


Prachtig concert van Marco Beasley in de Waalse kerk te Amsterdam! Een weldaad voor het oor en balsem voor de ziel: Tegengif tegen het gemiddelde geblaat van de modale geit. Mezelf niet uitgezonderd……

Donderdag neemt Fiederelsje me mee naar een mooi concert in Amsterdam. Haar man is in de lappenmand, hij moet het helaas laten afweten. Heks krijgt echter zijn kaartje cadeau! Wat een buitenkansje! Het is een prachtig concert van de wereldberoemde tenor Marco Beasley.

Deze Italiaanse zanger heeft de wereld van de Oude Muziek op zijn kop gezet met zijn eigen manier van zingen. Geen geknepen geknerp of andersoortige artificiële smurfzangtechnieken: Nee. ‘De natuurlijke stem’ klinkt ons hier tegemoet! Ongekunsteld! Fris!

Op de heenweg banen we ons een weg door de volgepakte hoerenbuurt. Het is ongelofelijk druk op de Wallen: Je kunt over de heetgebakerde hoofden lopen. Dat is waarschijnlijk het enige waar hoofden hier voor worden worden gebruikt. Niet voor enig richtinggevoel in elk geval. Die wordt louter bepaald door achter een lager gelegen orgaan aan te lopen……. Prachtige jonge vrouwen staan voor de ramen in hun blote niksniet. Verlekkerde kerels sjouwen er in groepjes langs.

Wat een hopeloze vertoning toch weer. Wat een rare energie hangt hier toch….. Een schril contrast met het publiek van grijze permanentjes in de Waalse kerk waar het concert plaatsvindt.

©Toverheks.com

Een groter tegenstelling in sfeer met het komende concert is nauwelijks denkbaar. Gaat het hier om louter seks met een volstrekt vreemde anonieme paardenpiemel, de liederen van het concert gaan louter over de liefde. In al haar prachtige hoedanigheden.

Ook de ondeugende en frivole….. Met uitsluiting van betaalde liefde dan. Wat ook geen liefde is natuurlijk. Vandaar. Het enige anonieme aan de liederen is over het algemeen de auteur…..

Heks kletst onder het lopen een beetje over iemand in een moeilijke situatie in haar directe omgeving, waar ik het vreselijk mee te doen heb: ‘Ze zullen je zomaar je baby afpakken!’ Ik vertel over een vergelijkbaar geval in de show bij Doctor Phil wat wel goed is afgelopen.

‘Hou op, Heks, met dat ellendige verhaal. Mijn energiedepot loopt helemaal leeg van zulke narigheid!’ wuift mijn vriendin vermanend. Ze heeft gelijk. Zonde van deze avond al die ellende.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Tijdens het concert genieten we met volle teugen. Al onze batterijen worden opgeladen. Zelf die van onze debiele telefoon! We stromen vol met liefde en vreugde. Vanaf de allereerste noot ben ik helemaal in de ban van de prachtige stem van deze man! Een juweeltje werkelijk! Fantastisch!

©Toverheks.com

We kopen een CD en Marco signeert em voor ons. Het is maar een piepkleine mooie man, hij komt net tot mijn navel. Maar zijn stem is groots. Fenomenaal. ‘Dank u wel voor het schitterende concert,’ lispelen we devoot. De zanger glimlacht bescheiden en charmant. Ja, die Italiaanse mannen zijn me toch wat!

Op de terugweg scoren we een patatje. Zo lekker, jammie. Dat maakt de avond helemaal af! De hele weg terug zitten we na te genieten en te zwijmelen. ‘Hier kan ik voorlopig wel eventjes op voort,’ straalt mijn vriendin. Ik beaam dat glunderend. Wat een heerlijke avond! Balsem voor de ziel!

Later thuis zet ik de CD van het gezelschap op. Met VikThor in mijn armen luister ik naar alle nummers. Zelfs mijn hondje wordt helemaal rustig en blij van deze prachtige muziek! Ik zet mijn leesbril op en bestudeer de teksten.

Ik wil vaker zulke heerlijke avonden. Zonder zeikverhalen van mezelf. En al helemaal niet van mijn medemensen. Ik ga gewoon net als mijn vriendin zeurende mensen de mond snoeren zodra ze beginnen te mekkeren. Ze heeft me op een idee gebracht.

En eerlijk gezegd valt het reuze mee als je het ‘mond snoeren’ aan den lijve ondervindt. Het is lang niet zo kwetsend als ik altijd dacht. Wel duidelijk. En geheel legaal!

©Toverheks.com

Ik moet maar eens ophouden om mijn bestaansrecht te ontlenen aan het geven van aandacht. Ik mag paal en perk stellen aan mijn functie als praatpaal. Zelf ratel ik ook niet meer zoveel als vroeger. Want heus, ik kon er ook wat van! Het is veel stiller geworden vanbinnen. Dat wil ik graag zo houden……

Ik ga een dag of wat later direct de mist in en luister toch weer naar een sappig vreemdgangverhaal van de bovenste plank waar ik helemaal geen zin in heb. Het is een geweldig leuk persoon die het me vertelt, maar de geheel voorspelbare geschiedenis doet in mijn optiek afbreuk aan haar eigenwaarde.

©Toverheks.com

Tja. Iedereen moet zelf maar weten wat ie doet en laat: Ik heb persoonlijk een bloedhekel aan ontrouw en alles wat ermee samenhangt, maar iedereen wil die onzin altijd aan me kwijt! Maar goed, ik zie het mezelf in elk geval fout doen. Volgende keer beter.

Leuk filmpje (van 10 uur!): Bla Bla Bla van Gigi D’Agostino

 

©Toverheks.com op tekening van Gigi D’Agostino

 

Heks wordt uit bed gebeld door een knappe politieagent! Mannetjes slaan een enorm gat in Museum Boerhaave om ’s werelds op één na grootste elektromagneet te verkassen. Het is prachtig weer. De week begint weer goed!

Vandaag lees ik de laatste bladzijden in mijn mysterieuze boekje ‘Mooie Mensen‘: Het wonderbaarlijke boekwerkje over het ontstaan van auto immuunziekten. Hè, jammer dat ik het uit heb. Het is dan ook maar een klein boekje, maar zeer inspirerend.

Sinds ik me bewust ben geworden van het fenomeen narcisme staat mijn wereld op zijn kop. Zodra ik het geweldige boek van Iris KoopsHet verdwenen Zelf‘ had doorgelezen wist ik dat er een enorm verband moest bestaan tussen alle vormen van narcistische mishandeling waar ik in mijn leven mee te maken heb gehad en de ondraaglijke pijnen die ik lijd.

Je hoeft hier niet eens diep over na te denken of ver voor te zoeken: Chronische stress geeft een scala aan klachten. Dat weet intussen iedereen. De stress, die een gemiddelde narcist je oplevert is genoeg om in no time fysiek het loodje te leggen. Of zelfs letterlijk het loodje te willen leggen…… Jarenlange blootstelling aan dit soort stress heeft me uiteindelijk genekt. Op vrij jonge leeftijd. De meeste slachtoffers zijn ouder, ergens tussen de dertig en veertig, als dit gebeurt.

Vanmorgen word ik wakker gebeld door oom agent.  Ik steek mijn hoofd uit het keukenraam en roep wie daar is. Het is de knappe verkeersagent! Ik zie dit geüniformeerde snoepje regelmatig door de wijk lopen met zijn bonnenboek.

‘Oh, het gaat zeker om mijn auto,’ Heks ziet een enorme vrachtwagen staan verderop in de steeg. Mijn kanariepiet staat er vlak achter geparkeerd. Al dagen zijn ze weet ik wat aan het doen in die steeg, ik vermoed dat mijn bolide in de weg staat.

En inderdaad. Of ik em maar eventjes wil weghalen. Niet veel later gord ik Varkentje aan de riem en ga naar buiten. In de steeg lopen allemaal Mannetjes druk te doen. Ze zijn blij als ze me zien, vooral als ik ook nog eens die verdraaide auto kom weghalen. Er staat een mega vrachtwagen te ronken. In de achtermuur van het Boerhaavemuseum is een enorm gat geslagen.

‘Komt er een nieuwe ingang hier?’ grapt Heks nieuwsgierig tegen een boom van een kerel in een groot knaloranje pak. De man kijkt me glazig aan. Het blijkt om de verhuizing van een enorme Elektromagneet te gaan, de op één na grootste ter wereld! De befaamde Leidse natuurkundige Kamerlingh Onnes is er wereldberoemd mee geworden, toen hij met behulp van dit gevaarte het absolute nulpunt tot op en fractie wist te benaderen!!

Dat ontdek ik allemaal later. Als ik door het gapende gat het museum in kijk lijkt het me gewoonweg gekkenwerk. Je gaat toch geen prachtig oud gebouw afbreken om één of ander stom overjarig instrument naar buiten te takelen? Gestoord gewoon. Zijn die Mannetjes wel capabel? Of lezen we later in de krant dat één of andere leiperd foutief een middeleeuw gebouw heeft gesloopt?

 

Of is het een actie van een narcistische projectontwikkelaar om dit museum in te doen storten, zodat er een lelijk kantoorpand voor in de plaats kan worden gebouwd? Helemaal niet vergezocht. Vorig jaar is nog een historisch monument ‘per ongeluk’ gesloopt door een dergelijke doorgestoken kaart …… Het ‘Van Der Klauwlaboratorium’. Schandalig natuurlijk!

Even later loop ik in Het Leidse Hout. Het is verrukkelijk weer. Alles bloeit door elkaar. Sneeuwklokjes, narcissen, krokussen…. Ook zie ik het fluitenkruid al boven de grond staan. Zelfs de daslook loopt al uit. Ruim drie maanden te vroeg!

Dus ik woon al jaren naast de op één na grootste elektromagneet ter wereld? Zou dat wel gezond zijn? Doet dat ding het alleen als je em aanzet of heb ik jarenlang in een raar magnetisch veld gezeten? Zou dat hebben gemaakt dat ik steeds zieker ben geworden? En ik maar denken dat dit zo’n goeie plek is om te wonen, omdat er onder de Schouwburg een bron ontspringt…..

Volgens het boekje ‘Mooie Mensen’ is mijn medemens de oorzaak van mijn ellende. Zoals de meeste mensen met een auto immuunziekte heb ik last van Darwinmensen. Die ijskoude harteloze overlevers ten koste van anderen. Hun kenmerken vertonen een verbluffende overeenkomst met de gemiddelde narcist. Volgens de anonieme schrijfster hebben alle lijders aan auto immuunziekten één ding gemeen: Het zijn gevoelsmensen.

Gevoelsmensen gaan vaak relaties aan met Darwinmensen en vice versa vanuit het principe: Opposites attract. Helaas ontwikkelen al dit soort relaties zich ten koste van de gevoelsmens. Die blijft met lege handen achter, terwijl de Darwinmens als winnaar uit de strijd komt. Daar weet ik alles van. Dat is me al zo vaak gebeurd! En echt niet alleen in liefdesrelaties…….

Het boekje raakt me. Het confronteert me met wie ik eigenlijk ben: Een mooi mens. De laatste tijd wordt het me steeds duidelijker hoe ik in elkaar steek. Ook zie ik in dat ik me regelmatig met verkeerde mensen in laat. Mensen, die helemaal niet bij mij passen. Medemensen, waar ik last van heb. Een oude gewoonte.

Doordat ik altijd omgeven ben geweest met Darwinmensen weet ik gewoon niet beter. Ik ben in mijn oude groef blijven hangen. Ik produceer nog steeds hetzelfde gedrag om me tussen hen te handhaven: Pleasen, me uitsloven, op eieren lopen, met niets tevreden zijn en geven, geven, geven. En als het dan echt niet meer gaat trek ik me terug…….

‘Ik doe helemaal geen concessies meer,’ zei een vriendinnetje van Ras en Heks onlangs hierover, ‘Dat betekent dat ik nog maar een paar vrienden heb.’ Ik vrees dat het bij mij ook die kant op gaat.  Als ik geen concessies meer doe blijft er weinig over: Een hele kleine basis om op te bouwen. Tja. Vooruit maar.

Klein, maar stevig als een rots!

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

clown, wit gezicht, pipo,

Deze jongens zijn toch ook niet bepaald de slimsten.

Het is nog steeds zomers weer, maar ’s avonds doe ik de verwarming aan. Het wordt alweer vrij vroeg donker. De eerste blaadjes vallen van de bomen. Langzamerhand laten we de zorgeloze zomer los en richten onze focus naar binnen. De dagelijkse bezigheden raken weer op de rails. Binnenkort zitten we weer rond de kerstboom. Op televisie barst de discussie over Zwarte Piet in volle hevigheid los.

clown, wit gezicht, pipo, clown, wit gezicht, pipo,

 

Heks zit met er met een half oor naar te luisteren. Er zijn weer allemaal mensen aan het woord, die zichzelf graag horen praten. Op één of nadere manier heeft het onderwerp me nooit kunnen boeien. Ikzelf associeer die domme zwarte knecht totaal niet met mijn gekleurde medemens. Net zoals ik die schimmelige bebaarde bisschop niet associeer met mijn Cowboy met hippe baard bijvoorbeeld.

Maar goed. Hele volksstammen vallen over dit thema. Dus ik luister. En moet erkennen, dat sommige argumenten steekhoudend zijn. En als mensen zich er zo sappel over maken, schilder die domkop dan gewoon pimpelpaars.

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Geisha in vol ornaat

Heks heeft een langdurige carriere als Zwarte Piet achter de rug. Jarenlang liep ik minstens twee dagen per jaar in een satijnen pak. Met pruik en zwart geschminkt gezicht. Op de gymnastiekvereniging viel ik uit de ringen en struikelde over mijn eigen koprol. Tot groot vermaak van kinderen in velerlei kleuren. Niemand voelde zich aangesproken….

Met een jeugdvriend maakte ik de kleuterschool van zijn moeder onveilig. We zetten de boel compleet op stelten. Iedereen vond het geweldig, behalve zijn moeder. Wij deden namelijk alles, wat verboden was…..

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Heks heeft dus een geweldige herinnering aan haar carriere als Zwarte Piet! Die gewiekste deugniet. Een Paarse Piet, ik vind het best. Zolang hij maar ondeugend blijft!

Maar dan wil ik ook iets doen aan het wereldwijd verbreide fenomeen Halloween en een lans breken voor een kwetsbare groep medemensen, die door dit feest als een stel idioten wordt afgeschilderd. Ook in Nederland steekt dit festijn de laatste decennia de kop op. Winkels leggen pompoenen in de etalage. Griezelparty’s schieten als paddestoelen uit de grond.  Mensen gaan daar verkleed heen. Bijvoorbeeld als heks!!!!

donkere vrouw , wit gezicht, speer door tongdonkere vrouw , wit gezicht

 

En dat is natuurlijk uiterst kwetsend voor mijn beroepsgroep. De Halloweenheksen zijn altijd lelijk, slecht, eng en gevaarlijk. En natuurlijk vrouw. Stokoud. Met een wrat. Alle stereotypen ooit in de wereld gebracht door de inquisitie, ofwel de Rooms Katholieke kerk, dezelfde club van die foute bisschop met zwarte knechtje….. worden van stal gehaald. Deze groep vrouwen, die al zo hebben geleden op de brandstapel, worden weer volledig belachelijk gemaakt. Schande! Ik ga het aanmelden bij het College voor de Rechten van de Mens

Ik heb overigens ook wel eens op TV gezien, dat bij bepaalde Afrikaanse stammen een aantal leden bij rituelen hun gezicht WIT verven. Iedereen is dan doodsbang van hen. Zoals de kinderen dat een eeuw geleden van  Zwarte Piet waren. In de tijd van de roe en kindertransport per zak naar Spanje. Dat lijkt me ook niet in de haak. Met die stam wil ik nog eens een hartig woordje wisselen.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

 

masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

Masai mannen met wit geverfde gezichten

masai-ritueel, mannen met witte gezichten, masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

 

EEN GREEP UIT DE AFRIKAANSE SCHMINCKTRADITIES:

Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Je ziet witte verf natuurlijk veel beter op een donkere huid

Een andere overgangsrite, die in groepsverband wordt uitgevoerd en waaraan Mandela zich ook heeft onderworpen, zijn de riten bij het intreden van de manbaarheid, de overgang naar huwbare man, ulwaluko. Na een rituele besnijdenis trekt het groepje ingewijden, de abakhwetha, zich geruime tijd terug om te genezen. Gedurende deze periode smeren zij hun gezicht in met witte klei (ifutha) en nemen zij diverse taboes in acht.

Een belangrijk onderdeel van de zijn de initiatierituelen. Hierbij leren de jongens en meisjes hoe ze volwassen mannen en vrouwen moeten worden. Jongens verven hun gezicht dan wit om te laten zien dat ze van andere mensen verwijderd zijn. Wanneer deze periode van afzondering voorbij is verbranden ze de hut en nemen zo afscheid van hun kindertijd.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, WIT GEVERFD GEZICHT, VROUW MET GEK HOEDJE, AFRIKA

Soms kom je Masai jongetjes tegen met wit geverfde gezichten. In dit natuurlijk amfitheater ga je op zoek naar de eenzaam rondstruinende neushoorn. Mocht je nog geen leeuwen met welpjes hebben gezien, dan heb je hier weer een kans!

Al duizenden jaren beschilderen de leden van Aboriginalstammen in Australië hun lichaam met witte verf. In eerste instantie diende de verf voor spirituele rituelen, maar langzamerhand kwamen er meer redenen om het lichaam te versieren.Zoals wij tegenwoordig verschillende kledingstijlen hebben en iedereen een ander sieraad wil dragen, beschilderen de Aboriginals hun lichaam op hun eigen manier, om er anders uit te zien dan anderen.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes zien ze vliegen? Wie? Allemaal draken! Deze Heks ontmoet een oude vriend: Quetzalcoatl, de Gevederde Slang…..En: Een schoon geweten, daar kan niets tegen op!

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Het veld van vanavond

Woensdagavond om kwart voor zeven parkeert mijn vriendinnetje Jaoa  haar bezemsteel in mijn hal. We stappen in mijn knalgele autootje en halen nog een derde heksje op bij het station. Vervolgens koersen we richting Den Haag, waar Maan sinds kort woont. Het is weer de tweede woensdag van de maand, de vaste avond voor kristallen schedelmeditatie. Wat is het lang geleden! Vol verwachting komen we bij haar nieuwe onderkomen aan. Ik ben eindelijk eens op tijd……

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Overal draken

Maan wacht ons op met koffie en thee, schalen vol koekjes, chocolade en gedroogde abrikozen. Haar appartement is fantastisch. Overal kristallen natuurlijk, hoge plafonds, gebeeldhouwde deuren en een eindeloze reeks woonkamers……

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Het veld is er een van liefde en communicatie. Mijn schedeltjes worden er in geplaatst. Na een rondleiding door het huis en langdurig bijkletsen beginnen we met de meditatie. Maan leidt ons een magisch universum in. Daar is een enorme draakachtige aanwezig. Quetzalcoatl!!!! De gevederde slang. Een oude bekende van Heks.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Jaren geleden doorkruiste ik Mexico in gezelschap van mijn moeder. Een gedenkwaardige reis. Ook heel bijzonder om die met haar te maken!

We begonnen in Mexico-city en eindigden op Cozumel. Elke zich daartussen bevindende piramide hebben we bezocht. Nou ja, dat is wat overdreven, want er zijn er velen nog niet ontdekt. Verborgen onder de dichte vegetatie van de tropische regenwouden, die grote delen van dit land bedekken. Maar alle opgravingen, zelfs midden in de jungle, hebben we wel zo’n beetje bezocht.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Veld van links

‘Wat kon jij goed die piramides op en afrennen’, lispelt mijn gevederde vriend in mijn oor. ‘Ik was echt onder de indruk!’ Guitig kijkt zij me aan. Deze androgyne draak heeft enorm veel humor. Ik herinner me hoe ik destijds in looppas als een slang de stijle trappen opslingerde. De enige manier om een beetje veilig boven te komen. En vooral ook om zonder brokken beneden te geraken! Een alternatief is om op je billen tree voor tree naar beneden te schuiven. Iets, dat ik menig toerist heb zien doen.

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Op de rug van mijn oude vriend vlieg ik naar Palenque. Met deze oude stad heeft Heks een sterke band. Ik ben er ooit daadwerkelijk en in levende lijve geweest en wilde eigenlijk niet meer weg. Ook nu heb ik moeite om weer terug te keren naar de woonkamer van Maan.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Na de inleidende meditatie krijgen we de gelegenheid om individueel met de aanwezige schedels te werken. Heks heeft een sterke voorkeur voor draken vanavond. Mijn grote vogelslangvriend is alomtegenwoordig. Zelfs de grote omslagdoek, die ik om mijn schouders heb geslagen is bedekt met een print van vogelveren….. Het is een draak van een avond….. 🙂

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Het veld van achteren

Om elf uur ben ik weer thuis. Het is een hele onderneming nu Maan verhuisd is. Toch blijven we haar meditatieavonden trouw met deze Leidse delegatie.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

De volgende dag belt alweer een heksenvriendinnetje aan. Onverwacht deze keer. Met deze vrouw heb ik altijd de meest wonderlijke gesprekken. Ook nu weer. Ze channelt met het grootste gemak van alles en iedereen uit andere dimensies. Velen onder ons zouden haar een zonderlinge tante vinden. Ik hou meer van de term ‘beetje anders’. Daar schaar ik mezelf ook al jaren onder. Het is een toegewijde dame. Met een groot en gul hart en zo eerlijk als goud.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

En alweer een draak

‘Ik wil een nobel leven leiden’, vertrouwde ze me een aantal jaren geleden toe. Vandaag komt dat onderwerp weer ter sprake. Ik vertel haar hoe een aantal mensen me ooit een flinke poets hebben gebakken. Ten nadele van mij en zeer ten voordele van zichzelf. Als het om magie zou gaan zou het pikzwart zijn. Maar magie is niet het gebied van deze medemensen. Goddank! ‘Haat je hen?’ vraagt ze belangstellend, ‘Dat mag best hoor, een tijdje. Beter dan je gevoelens onderdrukken.’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

‘Welnee’, zegt Heks, ‘Haat is iets, waar je vooral zelf last van hebt. Doen die mensen al zo lullig, zit je ook nog vol met haat. Zonde van mijn mooie grote glanzende liefhebbende hart.’ ‘Uiteindelijk moeten die mensen zichzelf dagelijks in de spiegel onder ogen komen. Lijkt me ook geen pretje,’ vervolg ik. ‘Een schoon geweten is zoiets geweldigs,’ zegt mijn gesprekspartner enthousiast, ‘Daar kan niets tegenop!’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

van rechts

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang