Trollen, elfen, heksen en draken: Heks gaat naar Castlefest beter bekend als Kesselfest. Een fantasy festival rondom kasteel Keukenhof. ‘Helemaal wat voor jou Heks, je zult je er thuisvoelen!’ Ik dos me flink uit, maar val totaal niet op tussen het extreme verkleedgeweld in de tuinen rondom het kasteel. Vervelen zul je je hier niet! We kijken onze ogen uit!

 

©TOVERHEKS.COM

Een week geleden zit ik met Trui aan de telefoon. ‘Laten we wat leuks gaan doen, er eens lekker op uit gaan!’ roepen we tegen elkaar. Allerlei plannetjes passeren de revue. We zijn net aangeland bij de Parade als mijn mobiel gaat. Ik neem em natuurlijk niet op. Maar als hij direct daarop nog eens rinkelt geef ik toch maar gehoor. Het is Hopla.

©TOVERHEKS.COM

‘Heks, ik ben ziek. Maar ik heb een paar kaarten voor Kesselfest. Hartstikke leuk. En nu dacht ik aan jou, jij vindt dat vast fantastisch. Heb je zin? Het is morgen al!’

Ik heb de telefoon op speaker gezet, zodat Trui mee kan luisteren. Helaas, we kunnen niet. Ik moet naar de fysio en mijn vriendin gaat haar dochter midden in de nacht naar Schiphol brengen. Maar als ik opper dat we wel in de middag zouden kunnen zijn de plannen snel gemaakt. We gaan naar een fantasy festival!

Die avond verzamel ik wat informatie over wat ons te wachten staat op internet. Het is een wild gebeuren zie ik. Iedereen gaat er verkleed heen. Laat ik vooral ook iets geks aantrekken!

De volgende dag haal ik de kaartjes op. ‘Oh, zo jammer dat we niet kunnen gaan, ik verheug  me er altijd zo op!’ Hopla staat bleekjes in de deuropening. ‘Heel veel plezier!’ ‘Dank je, lieve schat. En jij: Heel veel beterschap!’

©TOVERHEKS.COM

Om twee uur staat Trui voor mijn neus. In haar gewone kloffie. Snel plant ik een hoedje op haar hoofd. Oh, wat staat dat geinig! Zelf heb ik intussen mijn rare glinsterende zeemeerminnenjurk al aan. Op mijn hoofd staat een soort vliegende schotel. Even flink met de kwast over de kaken en klaar is Kees.

©TOVERHEKS.COM

Het leukste van ons uitje is dat VikThor mee kan. ‘Hondjes welkom, mits aangelijnd,’ staat er op de festivalsite. Ik stop wat pensstaven en een fles water in mijn tas. En allemaal lekkere dingetjes voor onszelf. Mijn maatje brengt olijven, garnalen en ansjovisjes in. Op de valreep loop ik nog terug voor een flesje ijskoude witte wijn……

©TOVERHEKS.COM

En hop, we zijn op weg. Met mijn kanariepiet. Bij de Keukenhof zet ik mijn auto ergens op het immense parkeerterrein. Overal zien we vreemd uitgedoste mensen lopen richting het park. We sluiten ons aan en kijken onze ogen uit. En we zijn nog niet eens binnen!

©TOVERHEKS.COM, VikThor is ook verkleed en hij heeft een stropdas om!

‘Mijn man en kinderen zaten me wel te pesten met het feit dat ik hierheen ga….’ maakt Trui me aan het lachen. Ik had mezelf hier ook niet zo snel gespot. Ik heb nooit iets gehad met door medemensen bedachte fantasiewerelden. Ik kon bijvoorbeeld nooit door de boeken van Tolkien komen, ik leefde in mijn eigen sprookjeswereld. En dat was meer dan genoeg!

©TOVERHEKS.COM

Eenmaal binnen maken we een grote ronde over het terrein. Goeie hemel, wat hebben mensen er een werk van gemaakt om zich bizar uit te dossen! We zijgen neer aan een picknicktafel en gapen sprakeloos om ons heen.

Heks ziet een man lopen met een dood dier op zijn schouders. Je zou denken dat hij em ergens naar toe brengt, maar het blijkt een deel van zijn outfit te zijn, dat karkas. Ik zie hem telkens weer ergens opduiken met dat kreng in zijn nek!

Ook loopt er een vrouw met een nepschaap op een kinderwagen. En een meisje met een kat als rugzak. Op die tas zit ook nog een kooitje met daarin een halve gare muis. Ik geef maar een paar voorbeelden.

Dames in prachtige droomjurken. Heel veel trolachtige wezens, mensen met puntoren, een beul met masker en levensgrote bijl, in gezelschap van zijn bloedende slachtoffer……..

©TOVERHEKS.COM

Gezinnen met kinderen, allemaal verkleed. Ik kan nog wel uren doorgaan. Maar dat doe ik niet, ik laat wel een paar foto’s zien. De meeste gemaakt toen we op weg naar huis bij de uitgang eventjes zaten uit te puffen met een kopje thee. Hele grappige foto’s ontdek ik achteraf. Vermoeide verkleedde mensen met tassen vol aankopen gedaan op de uitgebreide fantasymarkt. Voldaan. Uitgevloerd. Op weg naar huis.

©TOVERHEKS.COM

Heks kwam ook nog in de verleiding om een enorme hoge vilten heksenpuntmuts te kopen. Maar bij nader inzien heb ik besloten er zelf eentje te gaan maken van de zakken ruwe wol, die ik laatst in mijn berging heb gevonden. ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ denk ik overmoedig.

  

Het weer is heerlijk, ondanks de dubieuze voorspellingen. In de loop van de middag stallen we onze picknick uit op het meegebrachte kleed. Om ons heen spelen kinderen in ridderpakjes met hun vader. VikThor zit alles vol aandacht gade te slaan.

©TOVERHEKS.COM

Maar nu we  lui bij de uitgang zitten te lanterfanten slaat het weer plotseling om. Als we het terrein aflopen duikt een dreigende donkere lucht op vanachter de bomen. Aan de andere kant is de hemel nog knalblauw. ‘Daarom is iedereen op weg naar huis, ik vond het al zo gek. Hebben zeker op buienradar gekeken….’

©TOVERHEKS.COM

Vlak voor we bij de auto zijn barst het noodweer los. In een paar stappen zijn we doorweekt. Goddank hebben een we allebei een piepklein parapluutje boven ons voor boven onze hoofden. VikThor is natuurlijk echt kletsnat. Door een gordijn van water ploeteren we naar de uitgang. We hadden ons de moeite van een uitrijdkaart kunnen besparen: Ongezien verlaten we het terrein….

©TOVERHEKS.COM

‘Hoe vond je het?’ vragen Hopla en haar man me later. Fantastisch. Ik heb een heerlijke middag gehad. En mijn ogen uitgekeken. De muziek was ook heel apart. En het is echt een festival voor iedereen. Groot, klein, jong, oud, dik, dun, rijk, arm, bloedmooi, aartslelijk, wit, zwart, groen en geel…… Iedereen is even welkom en aanwezig.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

Ik hoorde ook allerlei vreemde talen om me heen, tot elfentaal aan toe! Het is best een internationaal gebeuren. En tevens een heel apart wereldje, die fantasy-wereld. Maar vooral: Superrelaxed.

Was het in het echte leven maar zo gesteld. Gebruikten al die zogenaamd normale mensen maar eens wat meer hun fantasie. Trok de mensheid maar eens vaker een raar pakje aan…….

‘Misschien ga ik volgend jaar wel een paar dagen kamperen daar,’ grap ik tegen Hopla’s man als hij me uitlaat. Wie weet. Ik mag mijn hondje meenemen: Dat is toch wel heel bijzonder!

‘Ik heb hele leuke foto’s van Kesselfest,’ beweer ik een week later tegen Trui als ik bij haar zit te eten. ‘Hihihi, Kesselfest, zo noemen mensen het echt,’ giebelt mijn vriendin opgewekt. En het is zo. In de volksmond staat dit festival ‘Castlefest‘ rondom kasteel Keukenhof zo bekend.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

          

 

 

 

Staartklokken, domkoppen en eierdoppen: Geluk is met de dommen, maar dan wel AUTONOME domkoppen, die in VERBINDING met anderen hun EI kwijt kunnen: De drie voorwaarden voor een vervuld bestaan!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Anderhalve maand geleden vliegt Heks op haar bezemsteel naar een familiereünie. Het is een bijeenkomst van de broers, zussen, neven en nichten van mijn grootmoeder aan vaderszijde. Wat er nog van over is. Een paar jaar geleden was er inderdaad nog een zuster van mijn oma bij. Het absolute nakomertje. De hekkensluiter van een eindeloze reeks kindertjes na evenzovele levensgevaarlijke bevallingen.

Een veelvoorkomend verschijnsel in die generatie. Tegenwoordig krijgen veel vrouwen pas hun eerste kind boven de veertig….

Nu zie ik niet zoveel familie over het algemeen, hoewel ik uit een enorm geslacht stam. Deze rare heksenappel is echter zover van de boom gerold: Hij wordt door de andere brave appels nauwelijks nog herkend als zijnde afkomstig van dezelfde stam.

Ach ja, brave appels. Het zal me wat. De braafste appels doen soms de raarste dingen. Ze gaan chronisch vreemd of slaan hun kinderen. Dat zul je mij niet zien doen. Vooral ook omdat ik geen kinderen heb. Laat staan een partner. Ik behoor dus tot de beste stuurlui als het op relaties en opvoeden aankomt. Dat je het maar weet!

Mijn hond sla ik ook niet. Noch mijn katten. Ik zie niet veel heil in lijfstraffen. Ze schieten hun doel voorbij en kweken alleen maar agressie. Voor je het weet heb je al je eigen woede vrolijk weer doorgegeven aan de volgende generatie.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Op de reünie zie ik allemaal mensen die ik nauwelijks ken. Of herken. Met deze tak van de familie heb ik als kind weinig te maken gehad op de één of andere manier. Maar sommigen herinner ik me goed van een paar jaar geleden, toen ik ook bij een dergelijke gelegenheid aanwezig was.

Tevens zijn er een paar volle nichten van me aanwezig. Ze zijn wat ouder dan Heks, hetgeen op jeugdige leeftijd heel veel uitmaakt. We hadden dus niet zoveel contact toen. Toch herinner ik me een magische middag met één van die meiden. Ze nam me mee voor een bezoek aan een oudtante.

‘We liepen eerst de hele Leidseweg af. Best een end voor mijn doen toen. Het huis van je tante op de Krimkade had een enorme wat duistere achtertuin met een heuse boomgaard. Binnen was het donker en stil op het getik van een paar duizend klokken na. Overal stonden van die Friese staartklokken herinner ik me. Ze gingen ook allemaal slaan op een gegeven moment….’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Mijn nicht moet lachen. ‘Dat je dat nog weet! Die tante had inderdaad een heleboel klokken in huis: Ze verzamelde ze. Die uurwerken liepen ook allemaal. Vandaar al die herrie. Om het kabaal een beetje te beperken liepen ze allemaal ongelijk!’

Op de terugweg vonden we een doos met oude spelletjes langs de weg. Bedoeld voor het grof vuil vermoed ik nu, maar voor ons was het een schat. We hebben ons de rest van de middag met al die kapotte troep vermaakt. Er zat een prehistorische paardenracebaan bij! Een gouden herinnering.

Even later heb ik een heel aangenaam gesprek met haar man. Wat een leuke vent! Ik heb hem eigenlijk nog nooit echt gesproken. Hij blijkt een echt mensenmens te zijn. Werkt met jongeren, die in de problemen zitten. Als hij zijn CV samenvat is dat de rode draad. Bijzonder.

‘Er zijn drie voorwaarden voor menselijk geluk heb ik ontdekt. Als er aan één van die drie vereisten niet wordt voldaan worden mensen ongelukkig.’ Heks wordt wel erg nieuwsgierig naar die drie magische condities. Wat zijn ze? En beantwoordt mijn bestaan hieraan?

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ten eerste heeft elk mens behoefte aan autonomie. In hoeverre men daar behoefte aan heeft is per mens verschillend. Sommigen willen volstrekt beschikken over hun eigen leven, anderen vinden het prima als ze enigszins afhankelijk zijn. Het is vooral belangrijk dat je behoefte aan autonomie klopt bij de mate van autonomie, die je in je leven ervaart.’

Oh. Ik snap nu eindelijk waarom ik knettergek wordt van mijn leven. Ik hang aan allemaal touwtjes, terwijl ik juist een enorme behoefte heb aan autonomie. Door mijn ziekte heb ik natuurlijk geen werk. Goddank heb ik een WAO uitkering en geen bijstand.

Met de Sociale Dienst heb ik in een duister verleden ook te maken gehad. Toen al een ramp vond ik: Ze grabbelden als het ware in je onderbroek. En dat was nog in de tijd van de Zorgzame Samenleving! Dat moet nu nog veel erger zijn.

Ik heb er in elk geval een geweldige schuld aan over gehouden: Omdat ik recht heb op een erfenis moet ik elke netto ontvangen cent bruto terug betalen te zijner tijd. Op zich niet erg, maar ik heb wel destijds al dat gegrabbel moeten doorstaan…..

Met mijn huidige uitkering is dus wel te leven, maar leuk is anders. Je eigen geld verdienen heeft gewoon een andere kwaliteit. Helaas ben ik door de jaren heen ook van andere potjes afhankelijk geworden.

Wat begon als goed bedoelde humane hulp om te zorgen dat ik mijn autootje kon blijven rijden en mijn medicijnen kon blijven betalen is ontaard in totale afhankelijkheid van de gulle gever. En dat voelt dus niet goed. En nu weet ik waarom: Het past niet bij mijn persoonlijke behoefte aan autonomie.

Ik realiseer me echter heel goed, dat ik zonder die ondersteuning echt niets meer kan doen. Geen retraites meer in Plumvillage. Geen zangles meer in Barendrecht. Geen knalgele auto. Geen projectkoor. Geen biologisch groentenpakket.

Het roer zal dus echt om moeten!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘De tweede voorwaarde voor geluk is verbinding. Je hebt dat nodig om je senang te voelen,’ de man ziet mijn verschrikte gezicht, ‘Het kan ook verbinding in spiritueel opzicht zijn, Heks…..’ Gelukkig maar. Dan is er nog hoop. Want verbinding is niet mijn sterkste kant. Uitgekotst door familie en bepaalde vrienden voel ik me vaak een cel buiten het goddelijk lichaam.

Maar met de natuur, mijn dieren en die paar goede vrienden voel ik me wel degelijk verbonden. En met mijn kerk en Thay’s  sangha. Met het goddelijke…… Goddank.

‘Dan moet je tot slot nog je ei kwijt in de wereld. Heel belangrijk voor de mens. Dat je het gevoel hebt bij te dragen, echt te doen waarvoor je bent geschapen. Dat je je kunt uitdrukken…’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Heks doet al jaren voor spek en bonen mee. Het lukt me nauwelijks om overal op te draven, laat staan dat ik iets bijdraag. Mijn ei zit vaak halverwege mijn eileider weg te kwijnen. Ik heb de puf niet om em eruit te puffen. Geen idee ook waar ik dit kwetsbare stuk van mezelf moet leggen. En eerlijk gezegd zit er niemand  op mijn halvezolige zieke ei te wachten natuurlijk….

Maar Heks, dit blog is toch een beetje jouw ei? Moet je eens kijken hoeveel mensen dit dagelijks zitten te lezen? Over de hele wereld! Dat doen ze toch ook niet voor de kat zijn kut? En hoe vaak krijg je niet hartstikke leuke reacties op je schrijfseltjes? Zit jezelf niet zo af te kraken!

Dat is ook zo. Net als de meeste mensen waardeer ik niet waar ik goed in ben, wat me gemakkelijk afgaat, maar streef ik naar het onmogelijke. Een recept voor mislukking.

Wat een leuk gesprek heb ik met de man van mijn nicht! Het zal me nog dagen bezig houden. Weken zelfs. Maar het is wel plotseling afgelopen als oudoom Piraat van der Fluit bijna bij me op schoot springt.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Hij is een enorme charmeur. Vol overgave begint hij met me te flirten. Hij vraagt me het hemd van het lijf en vertelt zelf ook honderduit. Dit alles gelardeerd met allerlei complimenten. ‘Hoe is het toch mogelijk dat jij geen verkering hebt? Je bent zo’n mooie meid!’ roept hij tot besluit verbijsterd. Hij kan er niet over uit.

Zijn eigen hoogbejaarde vrouw mag er ook zijn overigens. Prachtig in de kleertjes, mooi in de make up staat ze een sigaretje te roken bij de voordeur. ‘We doen ons best, Heks, altijd zorgen dat je er goed bijloopt, hoor!’ glimt ze als ik haar een compliment maak bij het afscheid.

Ja, dat doet Heks. Dat is ook iets wat ik goed kan. Als een filmster rond paraderen bij tijd en wijle.

Maar vandaag ben ik een toddebak. Ik zit een beetje in de lappenmand en de piepzak. En dan krijg je dat.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Schorre Heks gebruikt medicijnen waar ze alleen maar zieker van wordt. Tot haar schrik! Toch zingt ze de sterren van de hemel tijdens een repetitie met ‘haar’ koor ‘Ex Animo’ onder leiding van Wim de Ru: ‘Kinot’ van René Samson. Begeleid door een compleet koperensemble!

dirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokje

Heks is in de lappenmand. Vanouds lig ik het grootste deel van de tijd gestrekt. Balen hoor. Ik probeer te achterhalen wat er loos is. Zo gebruik ik puffers tegen de bronchitis. De apotheek belt om me te melden, dat er lactose in die medicatie zit. Ik mag dat absoluut niet binnenkrijgen, want dan werkt mijn enige medicatie, die echt wat doet voor mijn immuniteit, LDN, niet.

dirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokje

Wat is dat toch voor’n hopeloos gedoe met die reguliere medicijnen? Stoppen ze een allergeen en bovendien slijmvormend goedje in iets dat je inhaleert omdat je omkomt in het snot.

gifje-muzikanten-866469koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba

‘Lekker goedkoop’ reageert mijn acupuncturist droog, als ik het hem vertel, ‘ er bestaan wel puffers zonder die troep , de zogenaamde aerosols, maar die zijn wat duurder.’ Hij grimast en heft zijn handen in een gebaar van onmacht. ‘Dus dan stop je maar iets uiterst slijmvormends in medicatie, die direct in de longen beland.’ Hij prikt een paar venijnige naalden in mijn voeten. ‘Ik ruik dat gif, dat je je hondje geeft, lieve Heks. Je wasemt het gewoonweg uit je poriën.’ Volgens hem ligt hier de hoofdoorzaak van mijn hevige terugval. Hond weer gezond. Baas legt het loodje……

koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba, orkestkoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba

Gisterenavond ben ik toch naar de koorrepetitie gegaan. Ik moet mezelf een enorme schop onder mijn kont verkopen, lamlendig als ik me voel. Maar ja, Ik ben nu eenmaal bepaald geen watje. In tegenstelling tot het heersende beeld rondom de ziekte ME. Zoals jullie misschien weten moet ik het van die bijeenkomsten hebben, want thuis voer ik geen bal uit over het algemeen.

koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba

Tot mijn verbazing zit er een volledig koperblazers orkest, koperensemble NEOS Brass, in het midden van de zaal! Het koor zit er omheen. Ik zit op de voorste rij bij de alten, op zo’n dertig centimeter afstand van een flinke schuiftrompet. ‘Tetteretet!!!!!!!!!’ Jubelt het instrument enthousiast. De blazer is aan het inspelen.

koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubagifje-muzikanten-1546659koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba

Binnen tien seconden verhuis ik naar de achterste rij. Ik heb mijn gevoelige oren lief. Ik hou van mijn trommelvliezen! ‘Ik heb mijn gehoorapparaat al uitgedaan’, zegt mijn buurvrouw. Maar toch verkast ook zij even later naar een plekje achterin.

dirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjedirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokje

‘Ha Heks, wat leuk dat je vast lid van ons koor wordt!’ Roepen de dames op de rij naast me. Het nieuwtje, dat ik van projectlid switch naar volwaardig lid heeft al de ronde gedaan. ‘Welkom! Hartstikke leuk, we zijn er blij mee!’ Ik kijk naar de vrolijke gezichten met glimmende pretogen. Hier hoor ik voortaan bij, ik heb mijn koor gevonden. Eerst vond ik de dirigent, Wim de Ru is fantastisch! En daarna ontdekte ik dit koor, zijn koor, waar hij al jaren de scepter zwaait in de vorm van een dirigeerstokje dan. Ofwel met een duur woord: baton.
dirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokje
De repetitie is heftig. René Samson, de componist van het stuk, is ook aanwezig. Onverstoorbaar loodst Wim ons de avond door. In de kakofonie van geluid blijft hij de rust zelve. Heks heeft niet veel stem en een bonkend snothoofd. Bovendien kan ik mezelf niet verstaan. En ik hoor de andere alten ook niet. Wat moet dat gaan worden? Over een maand is de uitvoering al!
dirigent, bewegende dirigent, dirigeerstokjekoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubapaukenist, bewegend
Zoals altijd komt het allemaal goed. Ik heb dat nu al zo vaak meegemaakt. Deze uitvoering wordt echt superspeciaal. Het zijn Hebreeuwse klaagliederen in een zeer modern atonaal jasje. Vol schurende dissonanten. Een wereldprimeur in een prachtige kathedrale kerk. ‘Kinot’ van René Samson in de Pieterskerk te Leiden. Gezongen door Ex Animo onder begeleiding van Wim de Ru. Vrijdag 28  november 2014. Zet het in je agenda. Er zijn nog een paar kaarten verkrijgbaar, maar het ziet er naar uit dat het uitverkocht raakt.
Voor de liefhebbers van klassiek klassiek zingen we ook het prachtige Requiem van Mozart. Een eitje vergeleken met Kinot!
koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba
images-1116koperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tubakoperblazer, muziekanten, bewegende trompet, trombone, tuba

Heks heeft weer eens een geheugen als een VERGIET en doet haar hakkende vriendin verdriet. Want ze wil er wel bij zijn maar komt uiteindelijk toch niet. Maar niet te lang getreurd: Ik ZEEF met mijn gatekaasgeheugen kleine flinters vreugde uit een oceaan van mogelijkheden…… Ontmoeting met oude vriend. Ooit begonnen we samen een saunabedrijf. Althans, dat was de bedoeling……

RianGeurts, Uitnodiging voor expositie, Baljuwbuis, Voorschoten, beeldhouwster, marmer en papier mache

Manshoge beelden van papier maché

Zaterdag lummel ik de hele dag rond. Later blijk ik helemaal vergeten te zijn, dat vandaag de vernissage is van de nieuwe tentoonstelling van Steenvrouw. Wat heb ik toch een raar hoofd, sinds een BMW zich total löss reed in mijn nek. Net als een instabiele computer crasht mijn kop met enige regelmaat.

De hele week heb ik geprobeerd mijn activiteiten rondom dit event te organiseren. Maar als puntje bij paaltje komt lig ik lui in huis te dweilen. Met een volledig blanco hersenpannetje, waar geen herinnering in beklijft. Heel zen.

RianGeurts, Uitnodiging voor expositie, Baljuwbuis, Voorschoten, beeldhouwster, marmer en papier mache

Hier exposeert mijn vriendin: Absoluut een bezoekje waard Ze is zelf aanwezig op zondag 19 oktober, zondag 26 oktober, woensdag 5 november, zondag 9 november of op afspraak.

‘ s Avonds heb ik een herkansing als het gaat om afspraken nakomen. Dan ga ik met Cowboy naar een optreden van  flamenco band Labryénco in Qbus. Fiederelsje, Donkere Buurman en nog een paar leden van de OB zijn al aanwezig als we op het nippertje de zaal binnenschuiven. Het concert is fantastisch.

Unknown-328images-1095MG_5033Fshop.3

Als ik in de pauze door de zaal loop hoor ik opeens iemand ‘He, Bruja!’  ( spreek uit Brucha, heks in het Spaans) roepen. Het is een oude kameraad en tegenwoordig trouwe lezer van mijn blog. Nou ja, trouw: ‘Ik ben die verhalen van je wel eens zat,’ zegt hij complimenteus, ‘Maar je Zwarte Piet discussie vind ik weer geweldig!!’

Ik kijk naar de verleidelijke grijns van deze ras-charmeur. Hij is misschien wat haren kwijt, niet eens al teveel, maar zijn streken heeft hij zo te zien nog niet verleerd.

Lang geleden, had ik een lucide heksendroom over deze man. Hij was daarin een rasechte Noord Amerikaanse Indiaan. Een opperhoofd. Met pak en verentooi. Zijn hart gloeide in zijn borstkas als een stralende gouden zon. Hij leek in niets op de vrouwenverslindende kroegbaas die hij in onze huidige werkelijkheid was. Behalve dan de kraaienpootjes rond zijn ogen.

Noord Amerikaanse Indianen Noord Amerikaanse Indianen, verentooi

We praten eventjes vliegensvlug bij. Ooit zijn we samen bezig geweest om een sauna op te zetten. Heks had allemaal wilde plannen voor een dergelijk complex ter reiniging van lichaam en ziel. Met spirituele baden, Hawaiiaanse massages, opgietingen ofwel Löylyls en ga zo maar door. En mijn oude vriend zou de horeca gaan doen. Een gebied, waarop hij goede expertise heeft. Het staat me bij, dat we een voorkeur hadden voor de supergezonde Japanse keuken……Mmmmmm

sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna

Samen gingen we op onderzoek uit in Brabant bij een groot saunabedrijf, waarvan de eigenaar graag in het mijne wilde investeren. Tevens wilde hij me wegwijs maken in de ingewikkelde bedrijfsvoering van zo’n zweetoord. Elders had ik ook een paar investeerders gevonden. Het leek allemaal de goede kant op te gaan.

sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna, vrouw in sauna, alleen Saunapants, afslanken met saunabroek, retro plaatje sauna

Toch is dat paradijselijke oord er nooit gekomen. Heks kreeg steeds meer fysieke klachten. De ME steggelde op de achtergrond een robbetje mee. Ook had ze destijds wel voor miljoenen investeerders, maar geen inkomen. De schoorsteen moet toch roken.

Ik liet me omscholen tot systeembouwer en ging als een echte carrièretijger werken op de afdeling automatisering van de Felicitatiedienst. Het meest absurde bedrijf ter wereld. Mjin maatje kwam een schone deerne tegen en begon een gezin. Hij ging als psycholoog en trainer bij de politie werken en ontpopte zich tot degelijke huisvader. Iets dat we nooit achter hem gezocht hadden. Zo eindigende ons stoomavontuur nog voor we echt op stoom kwamen.

carrieretijger, grrrrr, tijger met klauwen make bad coffee, internship advice,

‘Ik ben ook helemaal happy tegenwoordig,’ vertrouw ik hem toe, terwijl ik richting Cowboy wuif. Als ik even later achter mijn liefje plaats neem, er was geen plekje meer vrij op dezelfde rij, geniet ik ervan hoe hij geniet, De percussionist van de band is geweldig goed. Fenomenaal! Cowboy zit te zwijmelen. ‘Wat ben ik toch gelukkig! ‘, mijmer ik, ‘Wat heb ik toch een geluk met mijn geliefde. We hebben het zo heerlijk samen! Kijk nu eens hoe makkelijk hij matcht met mijn dierbaarste vrienden. Hij hoort er helemaal bij!’

Ach, zo is mijn leven dan heel anders gelopen. Geen eigen saunabedrijf. Sowieso geen flitsende carrière. Mijn switch naar de automatisering heeft desastreus uitgepakt. Ik heb er een goeie RSI aan overgehouden. En doordat ik een jaar werd gedetacheerd in een ziek gebouw met een vervuilde airco, kwam mijn ME in volle hevigheid terug. Erger dan ooit. In feite is mijn lichaam dat wonderlijke kantooravontuur bij de Felicitatiedienst nooit te boven gekomen…..

COWBOY EN FROGS, VRIENDEN

Cowboy en Frogs, de beste maatjes

 

 

Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes zien ze vliegen? Wie? Allemaal draken! Deze Heks ontmoet een oude vriend: Quetzalcoatl, de Gevederde Slang…..En: Een schoon geweten, daar kan niets tegen op!

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Het veld van vanavond

Woensdagavond om kwart voor zeven parkeert mijn vriendinnetje Jaoa  haar bezemsteel in mijn hal. We stappen in mijn knalgele autootje en halen nog een derde heksje op bij het station. Vervolgens koersen we richting Den Haag, waar Maan sinds kort woont. Het is weer de tweede woensdag van de maand, de vaste avond voor kristallen schedelmeditatie. Wat is het lang geleden! Vol verwachting komen we bij haar nieuwe onderkomen aan. Ik ben eindelijk eens op tijd……

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Overal draken

Maan wacht ons op met koffie en thee, schalen vol koekjes, chocolade en gedroogde abrikozen. Haar appartement is fantastisch. Overal kristallen natuurlijk, hoge plafonds, gebeeldhouwde deuren en een eindeloze reeks woonkamers……

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Het veld is er een van liefde en communicatie. Mijn schedeltjes worden er in geplaatst. Na een rondleiding door het huis en langdurig bijkletsen beginnen we met de meditatie. Maan leidt ons een magisch universum in. Daar is een enorme draakachtige aanwezig. Quetzalcoatl!!!! De gevederde slang. Een oude bekende van Heks.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Jaren geleden doorkruiste ik Mexico in gezelschap van mijn moeder. Een gedenkwaardige reis. Ook heel bijzonder om die met haar te maken!

We begonnen in Mexico-city en eindigden op Cozumel. Elke zich daartussen bevindende piramide hebben we bezocht. Nou ja, dat is wat overdreven, want er zijn er velen nog niet ontdekt. Verborgen onder de dichte vegetatie van de tropische regenwouden, die grote delen van dit land bedekken. Maar alle opgravingen, zelfs midden in de jungle, hebben we wel zo’n beetje bezocht.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Veld van links

‘Wat kon jij goed die piramides op en afrennen’, lispelt mijn gevederde vriend in mijn oor. ‘Ik was echt onder de indruk!’ Guitig kijkt zij me aan. Deze androgyne draak heeft enorm veel humor. Ik herinner me hoe ik destijds in looppas als een slang de stijle trappen opslingerde. De enige manier om een beetje veilig boven te komen. En vooral ook om zonder brokken beneden te geraken! Een alternatief is om op je billen tree voor tree naar beneden te schuiven. Iets, dat ik menig toerist heb zien doen.

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Op de rug van mijn oude vriend vlieg ik naar Palenque. Met deze oude stad heeft Heks een sterke band. Ik ben er ooit daadwerkelijk en in levende lijve geweest en wilde eigenlijk niet meer weg. Ook nu heb ik moeite om weer terug te keren naar de woonkamer van Maan.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Na de inleidende meditatie krijgen we de gelegenheid om individueel met de aanwezige schedels te werken. Heks heeft een sterke voorkeur voor draken vanavond. Mijn grote vogelslangvriend is alomtegenwoordig. Zelfs de grote omslagdoek, die ik om mijn schouders heb geslagen is bedekt met een print van vogelveren….. Het is een draak van een avond….. 🙂

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Het veld van achteren

Om elf uur ben ik weer thuis. Het is een hele onderneming nu Maan verhuisd is. Toch blijven we haar meditatieavonden trouw met deze Leidse delegatie.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

De volgende dag belt alweer een heksenvriendinnetje aan. Onverwacht deze keer. Met deze vrouw heb ik altijd de meest wonderlijke gesprekken. Ook nu weer. Ze channelt met het grootste gemak van alles en iedereen uit andere dimensies. Velen onder ons zouden haar een zonderlinge tante vinden. Ik hou meer van de term ‘beetje anders’. Daar schaar ik mezelf ook al jaren onder. Het is een toegewijde dame. Met een groot en gul hart en zo eerlijk als goud.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

En alweer een draak

‘Ik wil een nobel leven leiden’, vertrouwde ze me een aantal jaren geleden toe. Vandaag komt dat onderwerp weer ter sprake. Ik vertel haar hoe een aantal mensen me ooit een flinke poets hebben gebakken. Ten nadele van mij en zeer ten voordele van zichzelf. Als het om magie zou gaan zou het pikzwart zijn. Maar magie is niet het gebied van deze medemensen. Goddank! ‘Haat je hen?’ vraagt ze belangstellend, ‘Dat mag best hoor, een tijdje. Beter dan je gevoelens onderdrukken.’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

‘Welnee’, zegt Heks, ‘Haat is iets, waar je vooral zelf last van hebt. Doen die mensen al zo lullig, zit je ook nog vol met haat. Zonde van mijn mooie grote glanzende liefhebbende hart.’ ‘Uiteindelijk moeten die mensen zichzelf dagelijks in de spiegel onder ogen komen. Lijkt me ook geen pretje,’ vervolg ik. ‘Een schoon geweten is zoiets geweldigs,’ zegt mijn gesprekspartner enthousiast, ‘Daar kan niets tegenop!’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

van rechts

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Takelwagen wil trein worden. Mensen met voelsprieten versus de exemplaren met een plaat voor hun kop. En ontdek je eigen lange tenen voor het te laat is! Bij voorkeur in je eerste levensjaar……..

 

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Gisterenmorgen rijd ik met Varkentje richting Leidse Hout. In het Gele Gevaar. Het is zuur weer. Regenbuien kletteren losjes over een natte stad. In mijn hoofd strooien herinneringen andersoortige buien in de rondte. Voor mijn geestesoog verschijnt een jeugdvriendin. Een paar jaar gelden tijdens een reünie zag ik haar terug. We bleken een geheel andere herinnering te hebben aan onze vriendschap!

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Want dat laatste was het ongetwijfeld. Jarenlang waren we in elkaars leven aanwezig. Maar waar Heks zich niet gezien voelde en dientengevolge last had gehad van het ‘egocentrische’ gedrag van haar maatje, was deze juist heel enthousiast over de vriendschappelijke kwaliteiten van Heks. De ervaring van jarenlang delen van lief en leed lag mijlenver uit elkaar….

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Intussen tuf ik nog steeds door de prutstad. Bij het station wacht ik voor een stoplicht. Voor me staat een takelwagen. Een man in een enorme dikke gezinsbak steekt brutaal de neus van zijn bakbeest in het gaatje tussen mijn bolide en de vrachtwagen. Vooruit maar weer. Ik laat hem ertussen. Terwijl ik optrek zie ik voor mijn ogen een spervuur aan brandende deeltjes ontstaan. Een schrapend, knetterend geluid vult de lucht. Een vonkenregen daalt neer op de zonet ingevoegde auto……

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

De takel van de voorste wagen schraapt grondig langs het plafond van het viaduct onder de spoorrails. Alsof de vrachtwagen plotseling aspiraties krijgt om tram te worden. Of trein….. Ook zo’n takelwagen is wel eens toe aan iets anders!

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Wat een geluk, dat die man invoegde. Anders had Heks die lading vonken over zich heen gekregen! De auto voor me scheurt gehaast om de vrachtwagen heen, terwijl de chauffeur daarvan op het dak klimt om zijn ontaarde takel tot de orde te roepen….

Een stukje verderop zie ik de gedupeerde parkeren. Gefrustreerd inspecteert hij de schade. De vrachtwagen rijdt snel langs hem heen en maakt dat hij weg komt.

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Maar vandaag was het nu eens niet het mijne.

De wereld IS. En wij ervaren em allemaal anders. Sommigen zijn slechts op zichzelf gericht. Een belangrijke fase in onze ontwikkeling. Dit bewust worden van jezelf. Kijk naar baby’s. Urenlang kunnen ze zich bezighouden met het bestuderen van hun handjes en voetjes. Superschattig.

Bij volwassenen wordt dit gedrag al snel minder aandoenlijk….

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Anderen zijn alleen maar met de ander bezig. Alsof ze er zelf niet toe doen. Of als effectieve methode om zich zo min mogelijk bewust te zijn van hun eigen armetierige gedoetje. De balans is doorgeslagen naar de andere kant. In het slechtste geval levert het een enorme bemoeial op, die niks bakt van zijn of haar eigen leven.

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Zondag arriveer ik op het nippertje in de kerk. De liedbundels zijn op. Als ik in een kerkbank schuif, zie ik dat het echtpaar naast me goed voorzien is: Ze houden allebei een bundel vast. Maar ze kijken er niet in. Zingen niet mee. Ik ben benieuwd of ze mij er eentje zullen aanbieden. Heks doet een experiment. Ik wacht af. Er komt geen bundel mijn kant op. Ook mag ik niet meekijken. Wel wensen ze me vrede. Er zit geen kwaad achter……

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Na de dienst ga ik met Jip en Janneke naar de kroeg. Dat is lang geleden. We drinken wijn en eten Vlaamse frieten. We praten eens goed bij. Vervolgens lachen we tot we pijn in onze kaken krijgen. Om onszelf en al die onbeholpen medemensen. Om de zotheid van dit aards bestaan….. Heerlijk!

lachen, slappe lach, plezier, varkentjes lachen, hahaha, hihihi,

Kinderen zijn toch zo ontwapenend. Twee Heksjes delen hun kunstschatten. Werk van Tom Seerden en Eva de Visser. Zoveel schoonheid maakt blij…

'Proeven', door Eva de Visser.

‘Proeven’, door Eva de Visser.

Mijn vriendin Fiederelsje vertelt me hoe ze haar tuin aan het snoeien was in het zonnetje eerder die dag. We zitten te genieten in haar huis van een aardbeiensmooty made by Heks. ‘Mijn overbuurman zat te drummen en een jongetje van hooguit drie jaar begon midden op straat te dansen.’ Ze lacht stralend. ‘Dat was zo fantastisch, joh, hij bewoog als een volleerd danser, zo met allemaal van die beweginkjes….’ Ze maakt moderne dansbewegingen. Ik zie het voor me….

Kids! Vanmiddag bij de slager stond ik een eeuwigheid te wachten vanwege allerlei blinde vinken voor me. Nee, echt letterlijk. Twee Leidse Tantebetjes bestelden deze gemankeerde nepvogel. En die moesten nog helemaal in elkaar worden geflanst. Heks stond met plezier te wachten, want er kwamen twee jongetjes binnen. ‘Waf, waf’, zei mijn varken. Ze schrokken. De ene besloot net om de deurpost te wachten. Hij gaf de ander van daaruit instructies.

 ‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Eindelijk ben ik aan de beurt. Bij deze slager krijgt iedereen een stukje worst. En dat is de lekkerste rookworst van Nederland. Dat vinden die jongetjes ook. En Ysbrandt. Die zit al een kwartier ritmisch met zijn staart te roffelen tegen het deurtje van een kast. Tot groot vermaak van iedereen.

De slager snijdt twee stukjes af en loopt om de toonbank richting Heks. Op dat moment reikt het handje van het jongetje in de winkel automatisch omhoog naar de hand van de enorme slager. Hij spert zijn lekkerbekje open als een vogeltje. Het ziet er aandoenlijk uit. Maar het lekkere hapje vliegt voorbij. De ontsteltenis op dat koppie! Hilariteit alom. Hij kon er uiteindelijk ook wel om lachen, vooral omdat hij toch z’n plak worst kreeg. Zo ook zijn vriendje!

 ‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Vrouw

Zo wisselen Fiederelsje en ik onze kleine belevenissen uit. Dan diep ik mijn nieuwe oude beeldje op uit mijn tas. ‘Uit de Han dynastie, maar hij zegt tegen me, dat hij Ming heet.’ Ze bekijkt het aan alle kanten. ‘Wat mooi!’ En ‘Heel veel Chinezen heten Ming. Misschien een Ming uit de Han periode?’ We grijnzen. ‘Ik noem hem Ming Han’, zeg ik overtuigd. En zo heet hij.

‘Wat kun je toch blij worden van kunst’ zeggen we tegen elkaar. Fiederelsje haalt een schilderijtje tevoorschijn, dat ik nog niet eerder gezien heb. Prachtig. Dit meisje met de haring heet : ‘Proeven’ en is gemaakt door Eva de Visser. Dit is haar website.

Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Ook aan deze kant weer heel mooi, die ‘Vrouw’

‘Het is haar eigen dochter. Het is zo mooi aards. Zie je dat vet van die haring op haar mond?’ Ik kijk naar de dromerige wat loense focus van het meisje op deze lekkernij. In vervoering. Het is inderdaad wel lustig. Zinnelijk. En puur. ‘Het is met zoveel liefde geschilderd,’ zegt Heks tenslotte.

‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Die kleuren

Ik maak ook wat foto’s van dat prachtige beeld, dat ze jaren geleden ontdekte op een kunstbeurs. Heks was getuige van deze knieval voor schoonheid van haar vriendin. ‘Nog elke dag word ik bij, als ik naar haar kijk,’ zegt deze.

Het heet ‘Vrouw’ en is gemaakt door Tom Seerden. Zijn website vind je hier. Terwijl ik om het beeld heenloop word ik weer getroffen door de stille schoonheid ervan. Heel aanwezig. ‘Oervrouw woont in jou,’ denkt Heks.

Dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. ‘Ik stuur je de gegevens van de kunstwerkjes, Heksje, maar niet foto’s van mij op je blog zetten, hè!’ Dat is nu jammer. Ik heb een paar geweldige plaatjes van deze dame geschoten vanmiddag. Enorm grappig ook. Maar ik ga er lekker in m’n eentje om grinniken….

'Proeven', door Eva de Visser.

In vervoering

Mysterieuze vondst in brievenbus, synchroniciteit ten top, gevolgd door nostalgische lunch met jeugdvrienden.

jeugdvrienden

Jeugdvrienden

Vanmorgen kijk ik op mijn weg naar buiten in de brievenbus. Eigenlijk vreemd, want op zondag krijg ik nooit post…. Maar wie schetst mijn verbazing, als ik een boekje in de bus vind. ‘De renner’, van Tim Krabbé….. ‘Nou breekt mijn klomp’, denkt Heks. Geen afzender. Ik snuffel er even aan, duidelijk tweedehands!

vriendinnen

Veertig jaar geleden

vriendinnen

Nauwelijks veranderd toch?

Nu moet je weten, dat de bange fietsenmaker me bij zijn eerste bezoek een boek over wielrennen cadeau deed bij wijze van hofmakerij. ‘Helaas hadden ze niet het boekje van Tim Krabbé’, zei hij,’ maar dat krijg je nog wel eens van me!’ Ik denk dat dat boekje net zoiets is als de waterkoker van Tank. Alle exen hebben een exemplaar in de boekenkast staan!

vriendinnen in de douche

Heks en Appeltje dertig jaar geleden tijdens een toneelweekend

mooie dames

Appeltje en de schone Helena

Even schiet het door me heen, dat hij misschien dit exemplaar in mijn bus heeft gegooid tijdens een fietsronde. Maar waarom in godsnaam? Omdat het bij al zijn veroveringen op de plank hoort? Suffig sta ik naar dit stokoude exemplaar te staren. ‘Hij zou ook nooit zo’n oud boekje geven, het is een man van nieuw, nieuw nieuw’, mijmer ik.

mannen op terras

Staart, de man van Moeders en Eerhart

Met een slaperig hoofd komt mijn buurman de trap af. Ik zwaai het boekje heen en weer voor zijn neus. ‘Kijk eens wat ik in mijn brievenbus vind…’ Als snel blijkt, dat hij net een mailtje heeft ontvangen van een vriend, dat er een boek in zijn brievenbus is gedeponeerd. In de verkeerde brievenbus dus…. Vreemde synchroniciteit weer. Maar gelukkig wordt het mysterie snel ontrafeld….

oude vrienden op terras

Eerhart en Tacitus

Aan het begin van de middag lunch ik met mijn jeugdvrienden op een zonovergoten terras in de Vlietlanden. Het is heerlijk om elkaar weer eens uitgebreid te spreken onder het genot van een hapje en een drankje.

Allereerst brengen we een toast uit op Moeders. Deze bijeenkomst heeft ze toch maar weer mooi bewerkstelligd. Wat zou ze ervan genoten hebben als ze er bij had kunnen zijn!  Ze is erbij, niet fysiek, maar in al onze harten is ze aanwezig.

man op terras

Tacitus met zijn scherpe tong

De moeder van mijn jeugdvriendin is er ook! Wat heb ik haar al lang niet meer gesproken. Ik was jarenlang kind aan huis bij hen. Door haar toedoen heb ik die diepe liefde voor Schotland opgevat. Zij is een halve Schotse. Ik ben een aantal keren met haar naar haar moederland gereisd en heb daar de beste herinneringen aan.

vrouw op terras

Kittekat, de moeder van mijn jeugdvriendin

Gedurende mijn hele middelbare schooltijd kwamen we met alle schoolvriendinnen op vrijdagmiddag bij haar op de thee. Ze leerde ons haar eigenwijze levenslessen. ‘Zorg dat je op eigen benen staat, je moet ooit in je adolescente leven het gevoel kennen, dat niemand weet waar je uithangt en wat je doet!’ Ik heb heel goed naar haar geluisterd. Zelfs nu weet meestal niemand waar ik uithang en wat ik doe…… 🙂

Er lopen allemaal kinderen rond te springen. Welk kind is van wie? Wat zijn ze al volwassen! Gelukkig is er één vriendin, die pas laat aan kinderen is begonnen. Dus er loopt ook nog wat heerlijk jong spul tussendoor.

lachende  Indische man

Staart

Het is onmogelijk om iedereen te spreken in die paar uurtjes. Veel te snel is het tijd om op te stappen. ‘We gaan dit snel weer doen!’, hoor ik links en rechts. Dat lijkt Heks wel wat. Dan is ze weer van de partij. Als ze haar niet vergeten uit te nodigen tenminste…..

Op weg naar de auto sta ik nog ruim een half uur met Appeltje te praten op een straathoek. We hebben vroeger lief en leed gedeeld, jarenlang. Ook nu vertonen onze levens een opmerkelijke paralel. We zijn allebei veel met Boeddhisme bezig. Appeltje reist zelfs regelmatig naar Japan, scheert haar hoofd kaal en vervangt dan tijdelijk de abt van een klooster in de buurt van Hiroshima.

mooie vrouw op terras

Heks geniet

Intens tevreden rijd ik naar huis. Als ik mijn auto parkeer, zie ik één van mijn vrienden aan komen peddelen op zijn fiets. Weer zo’n grappig geval van  synchroniciteit. Ik ben hem in geen twintig jaar waar dan ook tegen gekomen. En nu lunchen we met elkaar en kom ik hem een uur later op een andere plek weer tegen.

Het leven zit vol magie.

hippiestel

Staart met rood haar, geverfd en geknipt door Heks.
Een uniek kapsel, zijn moeder schrok zich dood

Heks te moe voor woorden na zalige dagen met etentjes, cadeautjes en lots of love! Prinselijke marionet probeert indruk te maken en Zorro lacht me lief toe zonder masker…. Gelukkig ook wat tegenslag :-( , voor het evenwicht….:-)

mooie lieve mannen

Mijn tweelingbroer (rechts) met zijn tweelingziel

Vanmiddag kwam toch echt de man met de houten hamer. Wat wil je, na zo’n intensieve week. Gelukkig had ik vanavond geen dringende bezigheden. Dus een beetje dweilen en dommelen. Spelen met het kleine spul. Vooral weinig bewegen. Zometeen moet ik nog even in actie komen, het varkentje moet er nog uit. Ik zie er tegenop. Moet echt moed verzamelen.

Gisterenavond laat opende ik een alarmerend mailtje. Een klacht vanuit een zangproject over een vriendin van me, ze zou te luidruchtig en druk zijn…. Ik was geschokt. Niet zozeer vanwege het verzoek tot dimmen, maar vanwege … ja wat nu eigenlijk?

marionet en boeddha

Kijk eens wat een prachtig kereltje

Toen ik haar later sprak bleek ik er meer mee te zitten dan zij. Het zette me aan het denken. Drukke luidruchtige mensen versus stille zuigende Willys. De eerste groep roept makkelijk ergernis op: Ze zijn duidelijk zichtbaar te aanwezig, geven te veel.

De tweede groep schopt het vaak veel verder, blijft langer buiten het schot van de algemene ergernis…. Het is passiever, soms onzichtbaar gedrag. De andere kant van diezelfde médaille.  Daar heb ik nou soms last van. Mensen, die door zich heel klein te maken alle aandacht wegzuigen. Als een zwart gat. Misschien moet ik ook eens ergens gaan klagen…..

IMG_0500 IMG_0499 IMG_0498

Gisterenavond alweer een etentje bij een Italiaan. Deze keer kon ik erheen kruipen, het is hier om de hoek. Mijn tweelingbroer en zijn geliefde kwamen me om half zeven ophalen. Eerst kreeg ik een prachtig cadeau van hen, een oude marionet uit Thailand. Gedrieën liepen we naar het restaurant, met de nodige kwinkslagen en lachsalvo’s.

Binnen gingen ze tegenover me zitten, zodat ik van hen beiden volop kon genieten! Het grappige is, dat ik de geliefde van mijn tweelingbroer langer ken dan mijn broer. En ook langer, dan dat mijn broer zijn geliefde kent. Ja, rara hoe kan dat?

ringen, zelfgemaakte ringen, vriendschap, liefde, trouw

Zelfgemaakte liefdesringen

Lang geleden speelde ik een paar jaar met de geliefde in een jeugdtheatergroep van de Haagse Comedy. Het was een superleuke club mensen , we trokken intensief met elkaar op.  En we verloren elkaar later uit het oog.

marionet

En een woeste snor

Een paar jaar later ontdekten mijn broer en ik, dat we tweeling zijn tijdens een studiereis met de vakgroep Theaterwetenschap in Berlijn. Het werd veroorzaakt door een glas champagne op de vroege morgen in een enorm warenhuis gevolgd door in een roes aanschafte identieke kleding……In feite is het onze beste rol ooit. Velen vinden ons zelfs sprekend op elkaar lijken.

Alweer heel wat jaren terug kwam mijn tweelingbroer met zijn nieuwe vriend op mijn verjaardagsfeest. De man kwam me vaag bekend voor, vooral zijn stem. Opeens vroeg hij met dat mooie diepe geluid’ Zeg Heks, heb jij vroeger bij de Haagse Comedy gespeeld?’ “Menno Vossenhol’, riep ik uit, dat was zijn laatste glansrol… Zo vond ik hem na al die jaren terug binnen mijn theatrale familie!

Tijdens het diner vertelden mijn vrienden dat ze ringen hebben uitgewisseld. Zelf gemaakt (!) voor elkaar. Zomaar, omdat ze van elkaar houden.

spelend poesje, kitten, katje speelt met konijn

Poesje speelt met konijn

Ook deze dag had weer een fijne verrassing in petto. Vanmiddag kwam er een heksenvriendin op bezoek met een grote geurende roos. Ik word verwend!

man met hoed, dorpspastoor

Bicycle repairman in Zorro vermomming: