MiAUAUAUAUAUW! ME AU AU AU AU AU! De panter heeft zich weer eens in de nesten gewerkt. Het is altijd wat met de dolende ridder. Is het niet dit, dan is het weer dat. Heks heeft haar handen vol aan dit geliefde monster. Terwijl mijn bankrekening er op leegloopt!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een paar weken geleden ben ik de panter weer eens kwijt. Ik heb direct een naar gevoel en al na een dag loop ik uitgebreid te roepen in de buurt. Begrijp me goed, het beest is wel vaker op stap. Dagenlang soms. Hele weken, maanden ben ik hem kwijt geweest.

Meestal maak ik me geen zorgen, maar als er iets mis is voel ik het direct. Zo ook nu. Waar zit mijn monster?

Na een uitgebreide zoekronde ’s avonds laat zie ik hem bij thuiskomst voor de voordeur zitten. Maar als hij me in het oog krijgt kruipt hij weg. Komt weer naar me toe. Loopt weg. Komt, loopt weg, komt toch……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ha gekke ridder van me,’ zing ik hem zachtjes toe, terwijl ik hem over zijn koppie aai, ‘He, wat is dit? Je staart is raar. Hij lijkt wel gebroken….’ Terwijl ik mijn hand langs zijn hele lijf laat glijden voel ik een rare knik aan de basis van zijn lange staart. Jeetje. Die heeft ergens tussen klem gezeten. Dit heb ik nog nooit eerder gevoeld.

Ik neem mijn schat mee naar binnen, alwaar hij de gehele nacht bovenop mijn buik ligt. Hij zoekt steun, want zijn arme staart doet echt pijn. Dat is goed te merken. De volgende dag gaan we naar de dierenarts.

Die geeft ons een sterke pijnstiller mee. ‘Het is niet gebroken, maar er zit wel een werveltje helemaal scheef. Ik doe er verder niets aan. Met een paar dagen voelt hij zich veel beter.’ Geen dure röntgenfoto gelukkig. ‘Nergens voor nodig,’ zegt de man.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Nou, dat was dan je zevende leven. Of was het pas het zesde? Ik ben de tel kwijt, mafkees,’ mopper ik zachtjes tegen hem op de terugweg. Mijn avontuurlijke boerenridderkater heeft altijd wat. En ondanks het feit, dat hij toch ook een dagje ouder wordt is hij nog steeds uitermate uithuizig. De ellendeling.

Ik houd hem een paar dagen binnen. Altijd een hele heisa, want meneer wil niet binnen blijven. Hij wil de hort op. De buurt verkennen, de nachtburgemeester uithangen, achter de muizen aan!

Na vier/vijf dagen laat ik hem maar weer naar buiten. Hij is behoorlijk opgeknapt, maar de knik is een blijvertje lijkt het.

Vorige week is meneer koekepeer weer eens onvindbaar. Al dagen hebben we ruzie. Hij komt binnen, eet zijn eten op en staat dan aan 1 stuk door te schreeuwen, dat hij weer naar buiten wil. Van nog wat extra brokjes wil hij niks weten. Hij eet alleen nog maar blikvoer lijkt het!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De laatste dagen wilde hij zelfs niet meer mee naar binnen. Moest ik hem achterna rennen en vangen. Met een grote tegenstribbelende zwarte kater onder mijn arm de trap oplopen.  Hem stevig vasthouden tot we binnen waren, omdat hij em anders direct weer zou smeren. Wat heeft die kat toch?

Nu is hij dus al twee dagen pleite. Pas de derde dag zie ik hem van een muur via mijn auto, die verderop in de steeg geparkeerd staat, op straat springen. En ook nu krijg ik hem slechts met moeite mee naar binnen. Waar hij dan weer wel aanvalt op zijn eten: Hij is uitgehongerd!

‘Wat heb je toch, gekke kat?’ Heks houdt hele verhalen tegen haar schatje. Hij kijkt me serieus aan. Opnieuw valt het me op dat hij er anders uitziet. Maar waar ik er een paar dagen geleden nog niet de vinger op kon leggen, zie ik nu plotseling hoe zijn kop aan 1 kant is opgezwollen tot enorme proporties.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zijn linkeroog zit zelfs een beetje dichtgedrukt. De zwelling is pijnlijk. En plotseling heel groot geworden. ‘Waarschijnlijk een abces,’ concludeert Heks. Deze ridderkater zal wel weer een potje gevochten hebben…..

Zo zit ik zondagmorgen weer bij de dierenarts. Mijn goedkope tuincentrum-arts is helaas niet beschikbaar, dus ik zit bij een peperdure collega. De rekening is nog net niet zo erg als eentje, die ik ooit eens op een zaterdagavond laat heb opgelopen, maar het is evenzogoed een rib uit mijn lijf.

Hiervoor krijg ik wel een consult met een enorm lekker ding. Ik heb mijn ogen nog niet helemaal open, maar dit zie ik dan toch wel. ‘Het is waarschijnlijk een abces, daar gaan we de medicatie op inzetten. Helaas kan ik het niet openmaken, dat geeft namelijk vaak verlichting. Maar met een goeie dosis antibiotica en een stevige pijnstiller voelt hij zich met een paar dagen veel beter….’

Zo ligt mijn panter dan in de grote bench. Met zijn eigen kattenbak, lekker voer en een bak water. Het is de enige manier om ervoor te zorgen, dat hij em niet smeert. Ooit sprong hij met een drain in zijn lijf en een kap om zijn kop uit het slaapkamerraam op de eerste verdieping. Daar draait meneer zijn poot niet voor om.

Soms jammert hij erbarmelijk. Soms laat ik hem er een paar uur uit. Hij heeft een kuur van tien dagen en die moet hij afmaken. Twee keer per dag een pil.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Op dag drie jammert hij wel erg hard. Nog maar een keertje naar de dierenarts dan. Ik zie intussen ook een rare pek onder zijn oog verschijnen.

Zodra ik hem bij de dokter op de behandeltafel zet, springt het abces open. Bloederige stinkpus vliegt ons om de oren. De wond wordt grondig nagespoeld met een jodiumverdunning. ‘De rest geneest vanzelf. Katten hebben een geweldig vermogen om abcessen zelf te lijf te gaan,’ stelt de dierenarts me gerust.

Hij moet nog een paar dagen binnen blijven, om de antibioticakuur af te maken. Het is nog eventjes afzien voor me. Maar de schat voelt zich al veel beter!

Maar wat ben ik blij, dat hij ook dit weer overleeft. Mijn kanjer. Mijn grote zwarte schaduw. Mijn stoere panter. Mijn geliefde ridder Ferguut.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

 

Een heerlijk uitje met Zwaan. Maar wat kleeft er opeens aan? Een klef verhaal over een kleverig goedje….. De masturberende dichter vertelt en wij zitten beslist op de verkeerde stoelen!

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Vrijdagavond schuift Zwaan bij me aan aan de keukentafel. Heks heeft lekker gekookt. Alleen ben ik het zout vergeten. En ik heb niet echt trek. Met moeite worstel ik mijn maaltje naar binnen. Wat een gedoe toch, eten.

Zoals altijd hebben we weer veel te bespreken. Onze samenkomsten zijn zonder uitzondering behoorlijk intensief. Mijn vriendin is een hele ondernemende tante. Maar net als Heks loopt ze nogal eens tegen haar onbegrensdheid aan. En tegen het legertje mensen, dat van de zo ontstane kwetsbaarheid wil profiteren.

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Het is altijd confronterend om iemand anders jouw ‘fouten’ te zien maken. Tegelijkertijd is het ook een geruststelling, dat ik niet de enige goedgelovige idioot ben op deze aardkloot. Hele volksstammen naïevelingen laten zich bij de neus nemen door de meer psychopatisch of narcistisch aangelegde medemens.

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging, rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Om een uurtje of negen haasten we ons naar de oude tochtige jamfabriek, waar tegenwoordig een legertje idealisten in huist. Op deze locatie gaat Frogs een optreden verzorgen met een tweetal andere dichters. Ze beginnen later dan gepland. En wij moeten alweer heel vroeg weg. Zwaan wil om elf uur een trein halen.

We vinden het niet zo erg om te vertrekken. Frogs is zoals altijd weer goed op dreef. Helaas kan dat niet gezegd worden van zijn collegae poëten: Eén van zijn kompanen is op het onzalige idee gekomen om een heimelijke masturbatie-ervaring in gezelschap van zijn moeder ter plekke op het podium te delen met ons. De verbale witte vlokken vliegen ons om de gepijnigde oren.

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Sommige mensen pakken de koe bij de horens als ze op het podium staan….

Dit verhaal duurt en duurt. De gênante atmosfeer verdicht en beneemt ons de adem. Het schimmelige karakter van de ruimte doet het verhaal ook geen goed. De antieke klapstoelen waar we op zitten komen uit de oude Rex: De gesloten seksbioscoop op de Haarlemmerstraat. Deze zaaddoordrenkte meubelstukken zijn wellicht de enige aanwezigen, die het verhaal kunnen waarderen. Wij maken ons uit de voeten……

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Misschien een ideetje om voor de voorstelling te nemen….

Masturberende dichters, het is een plaag. Je kunt geen dichtwedstrijd bezoeken of er vliegt wel wat zaad om je oren. De heren lijkt het niet te deren. Als ik later navraag doe bij wat vrienden, die de betreffende avond ook hebben bezocht, blijken ze er geen aanstoot aan te hebben genomen…..

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Openbaar masturberen: Het is een wereldwijd probleem!

Misschien moet ik een volgende keer wat gebruikte maandverbanden naar de kop van de masturbant in kwestie gooien. Of zijn oren wassen en er vervolgens een paar bloederige tampons aan hangen. Gewoon om hem kennis te laten maken met het gevoel van walging, dat hij in me oproept!

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

En doof en het verweekt je ruggengraat….

Zwaan en Heks lachen om het voorval op weg naar het station. ‘Hij had ook best wat geslaagde gedichten, ik vond hem verder wel grappig,’ zegt Zwaan. Zij is iemand, die altijd het goede in mensen ziet. Dwars door de witte vlokkenbrij ziet ze nog zijn goede intenties. Met haar door de masturbatieverhalen doof geworden oren hoort ze toch nog het leuke gedicht, dat er achteraan komt!

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Heks is voorstander van masturbatie. Maar houd het gewoon lekker privé!

‘Het was heerlijk met je lieve Zwaan.’ Heks omhelst haar vriendin bij het afscheid. Ysbrandt geeft kopjes tegen haar knieën. Wat een fijne avond! Ondanks de ongewenste verbale proteïne shake. Echt heel knus.

‘Ach,’ zegt Frogs als ik hem later over de voorstelling spreek, ‘Ik had mijn collega al gewaarschuwd dat mijn vriendinnen zijn seksuele ontboezemingen niks zouden vinden. Hij verkoos om het toch te doen.’ Mijn kikkervriend gniffelt, ‘Zelf vond hij het achteraf ook gênant,’

rukkende man, Wanker, rukker, masturbatie, zelfbevlekking, zelfbevrediging,

Vrouwen moeten er les in krijgen via een app. Tekenend voor het verschil tussen de sexen in deze tak van sport.

Naziha’s lente: Prachtige documentaire van Gulsah Dogan. Inspirerende representant van de Goddelijke Moeder gunt ons een kijkje in haar keiharde wondere wereld. Heks gaat spontaan een beetje van haar houden!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Een paar weken geleden schreef ik een blog over een bijzondere documentaire: Naziha’s lente. Zeer de moeite van het bekijken waard. Een bevriende blogger heeft er ook een mooi verhaal over geschreven: Naziha’s lente (2014), documentaire van Gulsah Dogan/Allerhande, maar vooral literatuur. Hoewel enigszins verlaat plaats ik mijn stukje toch nog maar. Ze is het waard, Naziha!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Mijn nieuwe televisie abonnement is niet alleen maar kommer en kwel. De bijgeleverde Horizonbox biedt sinds monteur nummer twee em aan de praat heeft gekregen ongekende mogelijkheden. Allerlei films en series kan ik op aanvraag bekijken. Gemiste programma’s zijn eenvoudig terug te vinden en alsnog beschikbaar. Ook kan ik programma’s halverwege opnieuw starten.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Erg handig als je net het begin gemist hebt. Als bonus kan ik dan bij de meeste zenders lekker door de reclame heenspoelen.  Ik lig al een paar dagen compleet gestrekt. De uitvoering met mijn koor is me fataal geworden. Het heeft het  minibuffertje energie volledig uit mijn slecht functionerende systeem getrokken. Maar het was zo leuk, dat ik met plezier boet voor mijn uitspatting……

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Zondag is Cowboy een dagje met Het Gele Gevaar op stap. Familiebezoek. Ik dweil de hele dag in bed. Pas ’s avonds fiets ik een rondje met het hondje. Met moeite. Als mijn liefje zich weer meldt, ben ik blij, dat ik weer naar bed mag…. Afgelopen maandag is het al niet veel beter. Ik lig ik grieperig naar de televisie te koekeloeren. Frogs is met het hondje op stap.  Ergens die maandagavond val ik halverwege in een documentaire over een Marokkaanse vrouw, ‘Nazilla’s lente.’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Met mijn nieuwe afstandsbediening is het een fluitje van een cent om terug te spoelen  naar het begin. Wat volgt is een uitgebreide reportage over het wel en wee van een vrouw met tien kinderen.  Zonder man. Die heeft ze een jaartje of acht geleden de deur uitgegooid. Een lamstraal. Een criminele zak. Een regelrechte eikel. Haar negen zoons groeiden op voor galg en rad met hun foute vader als lichtend voorbeeld.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

De positie van de vrouw is dermate ondergeschikt in de cultuur van deze familie, dat ze nauwelijks buiten de deur komt. Laat staan, dat ze iets te zeggen heeft in de opvoeding van haar ‘mannen’. ‘Zo noemt mijn ex de kinderen.  Hij zette zijn mannen aan tot stelen. Ze waren bij voortduring in aanraking met de politie. Dat wilde ik niet. Toen ben ik van hem gescheiden.’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

In haar eentje probeert ze vervolgens dit gezin groot te brengen. Geen doen natuurlijk. Vooral niet na zo’n valse start. Een eindeloze rij hulpverleners passeert de revue. De ene nog hopelozer dan de andere. Ja, dat ken ik. Je vraagt hulp en raakt van de regen in de drup….

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

De arme vrouw is op een gegeven moment al haar kinderen kwijt. Behalve het tiende exemplaar in haar buik. Ze is opnieuw zwanger…. Van een meisje! Een wonder! Met vallen en opstaan weet ze het te redden.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Dan speelt haar zoon een potje voetbal in het team, dat op een kwaaie zondagmorgen een grensrechter dood slaat. Het joch belandt in de bak. Een eindeloos aantal rechtszittingen volgt. Uiteindelijk krijgt hij twee jaar. Iedereen die betrokken was bij dit vreselijke zinloze incident waarbij iemand het leven liet, krijgt straf…..

‘Ik geloof mijn zoon voor negentig procent,’ zegt Naziha als het gaat over de betrokkenheid van haar zoon bij de fatale afloop, ‘Hij is gewoon thuis gekomen en gaan slapen. Zich van geen kwaad bewust. Wel vertelde hij dat er een vervelende ruzie was geweest tijdens de wedstrijd…. De man is later die avond overleden. Ik heb mijn kind uit zijn bed gehaald en de politie gebeld….’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Heks zit met grote ogen te kijken naar deze krachtige sterke vrouw. Wat een wijf. Wat een leven. Zo moeilijk. Haar verschrikkelijke positie als vrouw binnen een zeer vrouwonvriendelijke cultuur. De mishandelingen die ze als kind heeft ondergaan. ‘Marokkanen praten daar niet over…’ zegt ze.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Nederlanders ook niet. Weet ik uit ervaring. Ook in onze bananenrepubliek houden slachtoffers van huiselijk geweld hun mond…..  In de paar uur, die de documentaire duurt ga ik een beetje van Nazilla’s houden. Wat een krachtige vrouw, ik gun haar een paar rustige zomerse jaren en een leuke vent. Want daar staat ze tot mijn verbazing en vreugde toch nog steeds voor open!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Woningbouwvereniging Portaal heeft zo zijn eigen regels. Zijn verwarmingsketels normaal gesproken na 15 jaar aan vervanging toe, bij Portaal is dat 20 jaar. Gevaarlijk? Hoezo? Wel hebben ze een prijs gewonnen, De MVO AWARD 2014, voor hun voortrekkersrol om grote aantallen huurwoningen energieneutraal te maken. Vreemd. In de praktijk vallen hun inspanningen toch echt reuze tegen …..

 

Portaal, woningbouwvereniging

DE SERVICE VAN PORTAAL

 

Vanmorgen alweer Portaalperkelen. Na jaren komt er eindelijk weer eens een bedrijf naar mijn verwarmingsketel kijken. Vroeger, lang, lang geleden, werd dat ding jaarlijks gecontroleerd. Daarna werd het tweejaarlijks. Ook daar kwam na verloop van tijd de klad in. De laatste jaren heb ik niemand meer gezien of gehoord. Uiteindelijk is het bedrijf, dat deze controles uitvoerde failliet gegaan.

In hun nadagen hebben ze bij wijze van zwanenzang plotseling nog wanhopige pogingen gedaan om een afspraak te maken met Heks. Maar dat is er nooit van gekomen. Met name, doordat ze opeens op de stoep stonden, onaangekondigd. En dan was ik altijd net de deur uit. Of op vakantie…..’

Portaal, woningbouwvereniging

Uw service is KUT

 

Dus niet alleen Portaal mist het vermogen te communiceren, ook de bedrijven, die zij vervolgens inhuren, bakken er geen snars van. Aan dit gebrek aan kwaliteit hangt natuurlijk een klein prijskaartje. Cruciaal als je geld uit wilt te sparen. Zo kan die sociale woningbouwvereniging nog meer winst maken….. En vette salarissen uitbetalen aan hun bestuurders……

Ik moet weer uren paraat zitten, want niemand heeft me gisteren tijdens een telefoonronde kunnen vertellen, hoe laat de monteur zou komen. Zodoende moet ik een afspraak met de huisarts afzeggen. Enorm balen.

Om half elf komt er dan eindelijk een alleraardigste jongeman. Mijn ketel hangt al jaren op half zeven, De deur sluit niet meer en hangt er maar zo’n beetje bij. Soms slaat hij met geen mogelijkheid aan. Dan zit ik in de kou. De thermostaat laat zich met moeite uitzetten. Radiatoren worden niet meer warm.

Portaal, woningbouwvereniging

De jongen gaat aan de slag. Hij vult de verwarming bij en vervangt de thermostaat. ‘Zo, klaar,’ zegt hij. Nu al? Wat heeft hij nu helemaal gedaan?

‘Ik dacht dat ik eindelijk wel eens een nieuwe ketel zou krijgen, ‘ zeg ik verbaasd, ‘Die dingen gaan toch zo’n tien jaar mee?’ ‘Welnee,’ zegt het kereltje, ‘Ze gaan vijftien jaar mee, dus u moet er nog een tijdje mee doen, want deze is uit 2000.’

Ik kijk hem glazig aan. ‘Dan is hij dus aan vervanging toe, want het is nu 2015,’ reken ik hem voor. ‘Ja,’ hij kijkt bedenkelijk, ’Portaal heeft zo zijn eigen regels. Bij hen wordt een ketel op zijn vroegst na 18 of 20 jaar vervangen, Ik kom regelmatig in huizen waar stokoude prehistorische exemplaren hangen. Ik had er vanmorgen nog eentje uit 1991!’

Portaal, woningbouwvereniging, wilde westen

Ieder voor zich, pief, paf, poef

 

‘Is dat niet gevaarlijk?’ Het lijkt me toe, dat die dingen niet voor niets worden vervangen. ‘Het is goedkoop,’ beantwoordt de man mijn vraag. Nou ja, beantwoorden.

Goedkoop is het enige antwoord van wondingbouwkutclub Portaal. Goedkope mannetjes, goedkope oplossingen, goedkope materialen, inferieure toiletpotten bijvoorbeeld. En geen service…… Als ze de boel verprutsen geven ze niet thuis. Ik heb in het verleden de grootst mogelijke ellende meegemaakt met deze waardeloze prutvereniging.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal wint een prijs voor energiebewust beleid. Hoe valt dat te rijmen met hun beleid ten opzichte van verwarmingsketels?

 

PORTAAL WINT MVO AWARD 2014, voor zijn voortrekkersrol in het project Stroomversnelling. Dat is erop gericht om grote aantallen huurwoningen energieneutraal te maken

Toen ik hier ooit kwam wonen, huurde ik van Stichting Alba. Dat waren gouden tijden.  Helaas is die sympathieke kleine stichting met huid en haar opgeslokt door deze hongerige geldwolf, deze verhuurgigant.

Natuurlijk geven ze een ander beeld van zichzelf: “Woningcorporatie Portaal werkt dagelijks aan goed en betaalbaar wonen. Onze missie is dan ook: ‘Wij bouwen aan kansrijke buurten waar je je thuis voelt’ …”

toverheks

Geldt dat ook voor heksen?

 

Kunnen die lui dan niets goed doen? Jawel. Ze zijn heel goed in huurverhogingen. Elk jaar weer. En daar zijn ze nooit te laat mee. Noch zijn ze het ooit vergeten……..

Heks is echt niet de enige met negatieve ervaringen met deze hopeloze woningbouwvereniging……: E en hoop leugens en stank ! de dreigbrieven van teamleider Chris Ernste en woningadviseur R. Huting –

Portaal, woningbouwvereniging,BriefVanC.Ernste_hennepteelt

Je kunt ook maar beter geen weefplantjes op je balkon zetten…..OPVALLEND: PORTAAL ZIET DIRECT WEER MOGELIJKHEDEN OM ER LEKKER AAN TE VERDIENEN!

 

 

Zwemmen is FIJN, maar achteraf ben ik enigszins DOL van vermoeidheid. Toch ben ik zeer tevreden. Ik heb dit kunstje toch maar weer geflikt!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Donderdag staat er niets op mijn programma. Behalve zwemmen. Ik heb de hele dag uitgetrokken om mezelf zo ver te krijgen weer eens het water in te gaan. Jarenlang zwom ik twee keer per week. Als een natte krant soms, maar toch…. De laatste tijd was ik steeds te grieperig, verkouden, moe, uitgeput of anderszins halfzacht.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn, DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Ook is het zo, dat ik na het zwemmen de rest van de dag tot niets meer kom. Het valt niet te combineren met welke andere activiteit dan ook. Vaak besluit ik dan maar niet te zwemmen, zodat ik ’s avonds nog een beetje aanspreekbaar ben. Vandaag kies ik voor mezelf. Ik ga mezelf mezelf het water in gooien. Rond een uurtje of twaalf ben ik zover.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Bij de kassa van het zwembad laat ik mijn kaart verlengen. Er zit een aardige vrouw, ze maakt er geen punt van gelukkig. Soms doen ze moeilijk over zulke dingen. Dan moet je het in drievoud aanvragen in een persoonlijke brief….. Ter ontmoediging vermoed ik.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Even later spring ik in het instructiebad. De eerste baantjes ploegt mijn piepende pijnlijf met moeite door het koude bad, maar dan warmt het een beetje op. Ha, wat is het toch lekker, een beetje sporten. Het water maakt mijn lichaam lichter dan licht. Langzaam kom ik in een heerlijke cadans. Ik zwem mijn vaste afstand en ga dan heerlijk warm douchen. Heel tevreden, maar ook wel erg moe.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

 

In de loop van de middag haal ik een CD op bij een zangmaatje van me. Ze woont gelukkig niet ver weg. ‘Wil je een kopje thee?’ nodigt ze me binnen in haar werkelijk prachtige woning. Goeie hemel, wat een droomhuis. Fantastisch. En of dat nog niet genoeg is, ligt er een prachtige zonnige tuin achter. Van enorme afmetingen! Midden in de stad!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Terwijl we genieten van ons kopje thee, hoor ik mezelf ratelen. Bladiebla. Ik ben gewoon maf van moeheid. Nog even en ik ga wartaal uitslaan. Als ik zelf de vragen stel en haar laat vertellen gaat het beter. Toch schuif ik zodra ik thuis ben een paar uur mijn bed in.  Alwaar ik geheel van de wereld raak. Uren later kom ik bij. Veel gaat het niet meer worden vandaag. Ik ga nog een keertje naar buiten met Ysbrandt en dat is dan dat.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Twee dagen later is dit krakende kwakkellichaam nog steeds helemaal van slag. Stijf en pijnlijk. Je moet er wat voor overhebben, dat gesport. Maar als ik weer wat vaker ga, gaat het steeds iets gemakkelijker. Uiteindelijk!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Chaotische dag na een brakke nacht: Katten en hond vieren een feestje! Een waar vreetfestijn. Een animale orgie! Hele huis onder de troep en ziek hondje tot besluit…..

dieren moppen

De onschuld zelve

Heks ligt als een menselijk speldenkussen aan haar gezondheid te werken. Wie beweert dat ik niks uitvoer? Ik ben dagelijks keihard bezig om mezelf in de lucht te houden. Vandaag onderga ik MoraTherapie en acupunctuur. Dit alles om dat verdraaide griepvirus, dat me alweer bijna twee maanden kwelt, de deur uit te jagen.

Volgens de metingen van mijn behandelaar gaat het de goede kant op. ‘Maak je maar geen zorgen, Heks, je gaat echt niet weer de hele winter plat liggen. Voor jouw doen ziet het plaatje er heel redelijk uit.’ Mooi zo. Geen paniek. Het komt goed.

Unknown-356

Ik weet van de prins geen kwaad

Vanmorgen met moeite hier geraakt. Alles zit tegen. De weg is opgebroken. Als ik kan rijden zit er weer een trekker voor me. Of een tientonner met zand. Arme Ysbrandt . Ik heb geen tijd voor een uitgebreide ronde. Hij moet het doen met een heel klein wandelingetje.

images-1146

Gewoon net doen of je neus bloedt

Maar goed, ik heb hem vannacht om half vier nog uitgelaten. Heks is voor de televisie in slaap gevallen. Als ik om drie uur wakker word heb ik al mijn kleren nog aan. Alle lichten branden. Ik moet het vee nog voeren….. Terwijl ik me op de rand van m’n bed hijs, kotst Ysbrandt een enorme blerp maaginhoud naast mijn voeten. Huh? Waar komt al dat eten nu vandaan?
Wanneer ik de keuken in loop, wordt 1 en ander duidelijk. De boskat heeft een doos kattenvoer onder handen genomen. Eerst heeft hij het pak op de grond gegooid, daarna heeft hij de zakjes voer te grazen genomen. Ongetwijfeld geassisteerd door zijn charmante rooie zuster Aafje. Ysbrandt heeft het stokje overgenomen en de klus geklaard……
Unknown-359

Ik verveel me…..

Overal liggen restanten van de lege zakjes. Zorgvuldig leeggesabbeld. Een bacchanaal ! Een decadent feestmaal met zijn poezenvrienden. En zoals het betaamt  bij zulk een Romeinse orgie, kots je het teveel gewoon weer uit. Varkentje doet pogingen het ook weer op te eten, de smeerlap. Ja, honden zijn echt ranzig.
IMG_6780

Leuk feestje was dat Heks

Ik geloof niet dat de Romeinen dat ook deden, nou ja, misschien hun slaven, die kregen vast niet veel te eten…. Ze hielpen hun eigenaren met braken. Bijvoorbeeld door hun baas met een veertje in zijn strot te kietelen. Lekker baantje……
Ik overzie de puinhoop, die mijn schatjes gemaakt hebben. Overal kleine stukjes folie, van de keuken tot de gang. Ik veeg de boel bij elkaar. Jaag Ys in zijn mand. Ruim de rest van de hondenkots op. Ook hier vind ik stukjes zilverpapier in. Geen wonder, dat zijn maag van streek is!
Unknown-354

Mistige stad

 Buiten is het mistig. Een medewerker van de schouwburg staat te bellen in de steeg. Om half vier ’s nachts!!! Ik ben blij, dat hij daar staat, want vanuit het niets duikt een beer van een kerel op. Als de Dood van Pierlala, zijn gezicht verscholen in een capuchon. Hij grauwt ons iets toe en zwaait met een halflege fles drank, bij wijze van zeis. Mijn tijd is toch nog niet gekomen?
Unknown-355

Opeens: DE DOOD VAN PIERLALA

Varkentje begint te grommen. Ondanks al dat kattenvoer, lust hij nog wel een lekkere zwerfkuit. Ik ken deze dakloze wel. Het is een angstaanjagende kerel met een zwak voor honden,. Altijd roept hij iets naar Ysbrandt. Hij klikt met zijn tong of hij sist en fluit.  Goed bedoeld, maar het wordt niet gewaardeerd door mijn hondje. Dit alles overdag dan. Nu is hij behoorlijk dronken.
Als ik verder loop realiseer ik me hoe koud het is. Waar gaat hij heen? Wie is blij om hem te zien? Wie wacht op hem?
In de kroeg om de hoek zitten de vaste klanten nog volop te tateren een de bar. De doorgewinterde alcoholisten hebben een goeie avond! Ze blijven lekker hangen in hun tweede huiskamer. Waar ze flink huur voor betalen in de vorm van drinkgeld. Ook hier is mijn zwerver niet welkom. Als je eenmaal in de goot belandt kun je zelfs de kroeg wel op je buik schrijven…..
zzz-1

Die zwerver boft maar

Heks spoedt zich naar haar warme, gezellige huisje. Het is er te vol. Ik loop eeuwig achter met opruimen en weggooien. Er is van alles kapot, aan vervanging toe. Maar wat ben ik blij met mijn stulpje, dit heerlijke dak boven m’n hoofd.
Unknown-360

Nog eentje dan, omdat het zo leuk is

Picknick met de Orale Beweging bij de Spelevarenspartelvijver in de Vlietlanden. Het bijbehorende parkeerterrein blijkt ook een spartelvijver te zijn, waar velen een visje uitgooien of in dezelfde vijver vissen… Ons inspireert deze omgeving tot een pittige Sambalsoep!

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

De camper van mijn vriendinnetje

Met moeite sleur ik me vrijdag aan het begin van de avond uit bed. Er staat nog een uitje op het programma. Een paar leden van de OB, mijn vriendenclub de Orale Beweging, hebben een picknick georganiseerd in de Vlietlanden. Op een strandje bij de Spelevarenspartelvijver! Lees je het goed? Ja, het staat er echt.

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met balvrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

Ik stop Varkentje in de auto en rijd de stad uit. Het is heerlijk zwoel weer. Als ik de grote parkeerplaats oprijd, zie ik een rode camper staan. Pas als ik uitstap herken ik em als de stoere voiture van mijn OBvriendinnetje She. Terwijl ik dichterbij kom zie ik haar kokkerellen op haar gasfornuisje. Geassisteerd door Schone Friezin.

Enthousiast sluiten de dames me in de armen. Daarna wordt er druk gedelibereerd over de linzensoep in wording. She reikt me alle ingrediënten aan, om ze op voor mij verboden stoffen te controleren. ‘Gooi er maar wat van deze sambal in, is vast lekker,’ zegt Heks. ‘Ja, ik doe een klein beetje,’ antwoord She, ‘Ik wil niet dat het overheerst.’ Om vervolgens stevig in het zachte plastic flesje te knijpen. Een waar bloedbad is het gevolg. Een grote rode vlek verdwijnt in de dikke soep.

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

Heks gooit intussen een balletje voor Varkentje

Snikkend van de lach happen we naar adem. ‘Niets meer aan te doen’, hikt de één. ‘Zal een pittig soepje worden’, snikt de ander. Naast me voel ik onze vriendin, die ons pasgeleden heeft verlaten. Alsof ze meelacht. Haar heldere hoge lach. Hier hield ze zo van. Dit zorgeloze slappe gelach.

Vervolgens wil de soep maar niet aan de kook komen op het uitstervende vlammetje waarschijnlijk veroorzaakt door een zieltogende gasfles. Nog meer hilariteit. We besluiten de kooktijd aanmerkelijk in te korten…. Wat is er tenslotte mis met rauwe bleekselderij en dito wortelen? Uiteindelijk blijkt het een heel lekker soepje te zijn.

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

Selfie met de meisjes

Intussen cirkelen er constant auto’s over het parkeerterrein. Dit is een bekende ontmoetingsplek voor seksavontuurtjes. We praten over dit fenomeen. ‘Ik zat een keertje gewoon met mijn vriend in een auto te praten, hihi, nee, echt waar,  op een parkeerplaats. Klopte er zo’n swinger op het raampje. Of hij even mocht. Het gekke was, dat hij contact zocht met mijn partner. Zo van: Even wisselen? Alsof ik er niet bij was.’

We praten over het verschijnsel promiscuïteit  en hoe dat verschilt bij mannen en vrouwen. She is seksuologe. Onze Seksheks zogezegd. Zij kent statistieken van dit fenomeen. ‘Het is het hoogst onder mannen met mannen. Dan volgt man/vrouw. De lesbiennes scoren het laagst.’

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met balvrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

Aan de Spelevarenspartelvijver tref ik de rest van mijn vrienden. Op grote kleden in het gras. Ze hebben al van alles beleefd op deze wat sinistere plek. Mannen, die zich pal voor de ogen van de dames volledig ontkleedden. Om spiernaakt te gaan zwemmen in die dartele vijver. ‘Ik heb de dames nog nooit zo snel hun spullen zien verplaatsen’, lacht één van de aanwezige OBheren. ‘Gelukkig is het nu rustig hier,’ grijnst de ander.

spelevarenspartelvijver, picknick met vrienden, in het gras op kleden, Indian summer, picknickspelevarenspartelvijver, picknick met vrienden, in het gras op kleden, Indian summer, picknick

Terwijl de zon langzaam ondergaat, genieten we van de sambalsoep, eigengebakken brood en een lekker glas wijn. En elkaars gezelschap. Boven ons hoofd klinkt een akelig gekras. Wat is dat? ‘Een blauwe reiger,’ zegt Blonde Buurman, ‘Dat krassende geknerp herken je uit duizenden….’

Als ik met She en haar kinderen richting auto vertrek blijkt de parkeerplaats op volle toeren te draaien. De auto’s rijden af en aan. De sfeer is unheimisch. De kinderen van mijn vriendin durven niet alleen in de camper te blijven wachten, totdat we alle spullen hebben overgebracht vanaf de picknickplek.

spelevarenspartelvijver, picknick met vrienden, in het gras op kleden, Indian summer, picknick

Op kleden in het gras

Dus loop ik alleen terug naar het veld. Nou ja, samen met Ysbrandt, de Ballenbijter. Uiteindelijk besluiten we allemaal tegelijk te vertrekken. In colonne. De fiets van één van de jongens wordt in de camper geladen. Grapjes over het gevaar, dat hij loopt met zijn mooie benen. En we geven de parkeerplaats voor de volledigheid ook maar een naam: De Spelerijdenspartelcarpoolparking. Giebelig nemen we afscheid.

Zo toeren als een kleine knusse karavaan het eerste stuk samen door het verlaten landschap. Om dan weer alle kanten op huiswaarts te keren.

spelevarenspartelvijver, picknick met vrienden, in het gras op kleden, Indian summer, picknick

Proost, lieve Heks

Wederopstanding met gouden randje. Heks verkleed als kuiken naar de kerk. Met Cowboy. Jip voelt hem aan de tand. Geluk zit in kleine dingen……

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Pasen 2014. Een heerlijke dag. Eindelijk heeft deze Heks weer eens een nachtje goed geslapen en tralala! Ik voel me direct een stuk beter!

De ochtend begint al goed. Mijn lief laat de hond uit, dus ik kan rustig in beweging komen. Ontbijtje, kopje koffie, douchen, knalgele jurk aan….. Daarna spoeden we ons naar de kerk. De dienst is druk bezocht. Heks zit met een brok in haar keel van geluk te luisteren en mee te zingen. Cowboy wil er eigenlijk na de communie wel vandoor, maar ik leg hem uit, dat het nog maar eventjes duurt….

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Zo drinken we dan koffie met Jip en Janneke en de Knappe Uitgever. De zon schijnt door de eeuwenoude ramen. De kerk is blij en luchtig. We voelen ons herboren, alle zonden weer vergeven. Jip maakt daar gekscherend opmerkingen over tegen mijn buitenkerkelijk geliefde. Deze beaamt het volkomen. Hij voelt zich een stuk beter na de genoten stichtelijke verhalen….

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

De middag is ook al verrukkelijk. Een lichte lunch op een zonnig balkon. een klein dutje en daarna uitwaaien op het strand. De zon in de zee zien zakken op een terras. De temperatuur is fantastisch. Met moeite rukken we ons los van het mediterrane gevoel en rijden huiswaarts.

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Heks slingert een soepje in elkaar. Cowboy voert het vee. Daarna koken we gezamenlijk een verrassende maaltijd met Rode Poon. Ik ga het recept nog op schrift stellen.

Cowboy ligt al op 1 oor. De stad is stil. Mijn huis is stil. Nog een paar kleine huishoudelijke rommeldingetjes doen en dan gaat ook dit heksje lekker slapen. Morgen ga ik schrijven over een geweldig feestje, dat ik gisteren bezocht. Met foto’s! Maar voor nu: Het is weer mooi geweest.

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

 

Heks ziet Bob Dylan in levende lijve! En laat zich betoveren door zijn gegroefd stemgeluid. Tocht vol hindernissen met bommen uit de tweede wereldoorlog, file’s en parkeerellende mag de pret niet drukken.

BOB DYLANkeel chakra

Donderdag in de loop van de middag spoed ik me naar het station. Varkentje draaft naast de fiets. Ik ben bepakt en bezakt, want ik ga eten me de cowboy en daarna naar het concert van Bob Dylan. Het is druk op het station. Ik manoeuvreer me door de menigte, sleep Ysbrand en fiets een roltrap op, maar als ik in de trein stap en mijn fiets opvouw, word ik naar een ander perron verwezen. Een slecht teken.

Deze handelingen herhalen zich een aantal malen het komende uur. Uiteindelijk blijkt er geen trein meer te rijden. Er is een bom gevonden uit de tweede wereldoorlog. Op last van de politie ligt de hele regio plat. ‘Een zeventig jaar oude bom,’  moppert Heks, ‘En dan precies nu moet de politie, wild west, zich laten gelden. Wat een gezanik.’ Verbolgen levert ze haar kaartje weer in en stapt in haar auto. Helemaal kapot van al die activiteiten. En de avond moet nog beginnen…..

BOB DYLANkeel chakra

Na een eindeloze rit, de hele stad staat vast en ook bij Amsterdam is het stapvoets rijden geblazen, kom ik dan eindelijk in onze hoofdstad aan. Met moeite bemachtig ik een parkeerplek.

We besluiten met de auto te gaan, naar verluid kan ik heel goedkoop parkeren bij de Arena met gratis openbaar vervoer, dus ik parkeer voor een uur. Prop het heerlijke eten, met zorg door Surfcowboy bereid, naar binnen. En scheur met mijn vrienden, er gaat nog een vriendin mee, richting Heineken Music Hall.  Als we binnen komen is Bob al aan het spelen, het kenmerkende mondharmonikageluid zingt ons tegemoet.

CHACRA'S CHACRA'S CHACRA'S

Voor Heks is het allemaal nieuw. De laatste weken ben ik een beetje bijgespijkerd in de Dylanologie door Surfcowboy. Ik heb geluisterd naar oude en nieuwe nummers. Dus ik herken wel iets. Maar ja, als kind was ik echt van de klassieke muziek. Ik had er als zeventienjarige al een hele carrière op de dwarsfluit opzitten. De modernere muziek ontging me grotendeels. Dus die ondergrond van herkenning is vrij zwak bij mij.

BOB DYLANkeel chakra

Redelijk onbevangen ga ik op in het concert. Ik luister naar het rauwe gegrom, de fantastische band. Kijk om me heen naar het geweldig gemêleerde publiek. Jong en oud door elkaar. Achter me staat een tweeling, die ik een dag later in De Wereld Draait Door zie optreden. Liefhebbers, stuk voor stuk. En Heks.

‘Wat leuk, hij krijgt na elk nummer een trouw applausje!’ zegt de cowboy. Hij staat enorm te genieten zie ik, want ik sta een beetje achter hem. ‘Kom toch naast me staan,’ zegt hij bevreemd. ‘Ja, maar dan mis ik het leukste, jouw stralende gezicht,’ denkt Heks. Genieten van iemand, die geniet is dubbel genieten. Ik ga toch  maar een beetje naar voren.

BOB DYLANkeel chakra

Veel te snel is het concert afgelopen. Een paar toegiften. Als laatste ‘The answer is blowing in the wind.’ Dat zongen wij vroeger thuis rond de piano. Daar heb ik echt iets mee….. Hij zingt het op een nauwelijks herkenbare wijze. Sowieso lijkt zijn stem een bepaald melodietje het liefst te zingen, ik hoor het in al zijn nummers. Hij rust graag op bepaalde tonen, houdt van bepaalde intervallen. Wonderlijk. Bijna alsof zijn zielslied door al die muziek heenklinkt.

Toen ik de leraar van mijn juf Indiase zang ,Ustad Zia Mohiuddin Dagar, dit voorjaar zijn zwanenzang hoorde zingen, stroomden de tranen over mijn wangen. Niet veel later overleed hij. Later las ik ergens, dat iemand met een volledig geopend keelchacra, het energiecentrum ter hoogte van je strottenhoofd,  direct je hart in zingt. Zoiets is hier ook aan de hand.

Deze stem heeft gezongen. Alle belevenissen en emoties hebben hun groef erin uitgesleten. Er klinkt een ander lied doorheen, die typische voorkeur voor bepaalde noten en afstanden: Het lied van zijn ziel. En zo ontroert deze vitale 70er jong en oud; hip, ouwe hap en hippy.

BOB DYLANkeel chakra

Tevreden gaan we terug de stad in met de metro. Mijn parkeerkaartje blijkt geen recht te geven op openbaar vervoer. Natuurlijk zijn er werkzaamheden aan een tunnel. We worden overgeladen in een pendelbus. Heks vergeet uit te checken….

De volgende dag draait Surfcowboy alle nummers nog eens voor me. Doordrenkt met Dylan schuif ik de metro in. Zoek me suf naar mijn auto in de enorme parkeergarage. Gelukkig heb ik mijn vouwfiets bij me. Na vijf rondjes ontdek ik het Gele Gevaar. Ik moet alsnog 24,50 euro betalen om de garage te kunnen verlaten. Al die moeite voor niets……

Voor niets? Welnee. Tegenwerkende krachten konden me er toch niet van weerhouden een geweldige avond te beleven. Haha, noodlot. Je begint niets tegen Bobs slotnoot!

BOB DYLANkeel chakra