Heks tureluurs van uren koken, feestje geven, struikelen over overtollig meubilair in overvol huisje. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Of een muisje in het voorhuis.

 

Vandaag ben ik zo chagrijnig ls de pest. Niet zo verwonderlijk na mijn bovenmenselijke inspanningen om een klein feestje van de grond te krijgen. Bovenmenselijk voor een ME patiënt. Een normaal mens draait zijn hand niet om voor die paar gasten.

Een aantal weken terug begint Heks al te denken aan niet onopgemerkt verjaren dit jaar.  Ik doe bijna alles in mijn leven al onopgemerkt. Deze vergeten groente vegeteert nu eenmaal al dertig jaar in de onderste schappen van onze maatschappij.

Uitgerangeerd en achter de geraniums weggeborgen.

Maar zo af en toe kruip ik onder mijn steen vandaan om een feestje te geven. Dan nodig ik mijn dierbaren uit. Ik kook een berg geweldig lekker eten en haal royaal verrukkelijke wijn in huis.

Dit jaar nodig ik maar een klein clubje uit. De helft van de genodigden kan al niet bij voorbaat en de helft van de resterende helft is ziek, zwak of misselijk. Uiteindelijk blijft een kleine kerngroep over. Maar die laat zich weer uitstekend gelden.

 

Een paar dagen voor de festiviteiten komt de Don logeren. Heel gezellig natuurlijk. Heks moet wel uitkijken niet al haar kruit te  verschieten. Mijn beperkte energie kan ik maar 1 keertje uitgeven. Als het op is val ik om. En ik word strontchagrijnig. Zoals vandaag.

Op mijn feestje wil ik in elk geval vrolijk zijn. Ik vraag niet veel voor mijn verjaardag, maar wel een goed humeur.

Elfje en haar man komen extra vroeg. Ze nemen mijn nieuwe bank mee in hun gigantische bolide. Gezamenlijk sjouwen mijn gasten het gevaarte naar de eerste  verdieping. De hele woonkamer staat nu vol meubilair. De oude stoelen en bank staan er ook nog: Ik heb meer dan genoeg zitplaatsen vandaag!

Dan gaan er opeens alweer allemaal mensen naar huis. Het feestje is nog maar net begonnen!

‘Ik ben niet lekker, Heks,’ kreunt Steenvrouw bijvoorbeeld belabberd. Ze heeft hetzelfde griepje onder de leden als ik de afgelopen week. Bij mij is het gelukkig zo goed als over!

Andere genodigden laten eindeloos op zich wachten. Ik begin me zorgen te maken. Ik heb best veel eten gekookt de afgelopen dagen. Hele lekkere hapjes. Het ziet er naar uit, dat ik er mee blijf zitten…….

Maar nee. Uiteindelijk komt alles goed. Mijn resterende gasten storten zich op de maaltijd. Een paar hele hongerige vrienden komen op de valreep binnenvallen. Ze eten de laatste gemarineerde kippenpoten op…….

De dag na mijn feestje kan ik niet bewegen. Zo stijf als een plank fiets ik naar de fysio. Die prikt links en rechts naalden in mijn spieren om de boel weer los te maken. Een akelige doch doeltreffende methode.

En vandaag ben ik dus chagrijnig. Te moe voor woorden. De troep in mijn huis vliegt me aan. Overal stoelen en banken. Gek word je ervan.

Ik zet de overtollige meubeltjes op Marktplaats. Misschien wil iemand ze nog wel hebben. Mijn hulp poetst mijn hele huis. Heks probeert ook wat te doen, maar het schiet allemaal niet op vandaag. Laat ik maar in bed gaan liggen.

Straks nog even met het hondje op stap. Vanavond naar het koor. Of zal ik een keertje spijbelen………

 

 

Het regent katten en honden, maar toch moet Heks naar buiten met haar viervoeter. Eten bij Frogs en een lesje geschiedenis als toetje: Syrië was vroeger een kolonie van Frankrijk! Dat wist ik niet. Het maakt veel duidelijk!

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Donderdag heb ik een hele lege dag. Lekker. Het is verschrikkelijk smerig weer. Storm, regen en narigheid. Het is de tijd van ‘Makkers staakt uw wild geraas’. De hele middag lig ik lekker in bed te schrijven en tekenen. Aan het eind van die middag moet ik toch nog eventjes met het hondje op stap. Een nat pak halen. Bah.

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Net voordat ik de deur uit wil gaan gaat de bel. Ik doe open en roep naar beneden: ‘Hallo, wie is daar?’ Een jolige stem antwoordt iets, maar ik zie niemand verschijnen. Vreemd. Ik loop met Ys de trap af.

Beneden gekomen loop ik tegen een jongeman aan. Hij heeft bij de buren aangebeld en staat een opdringerig verhaaltje af te draaien. Ik zie mijn buurman balen. ‘Nee, nee…’ prevelt hij, ‘Dat kost toch weer veel geld.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Mijn buren hebben een beperking. Het zijn schatten van mensen, actief in de maatschappij, maar zeer kwetsbaar voor dit soort praatjes…… Ik vertrouw die binnendringer voor geen meter.

Zonder pardon grijpt Heks de man bij kop en kont en werkt hem de deur uit. ‘Ik heb u binnen gelaten, dus u moet nu echt gaan. Het is op mijn verantwoording gebeurt, dus u gaat weg. Nu.’ De man protesteert verontwaardigd, maar Heks is niet onder de indruk.

Ik geef regelmatig aan het goede doel waarvoor hij beweert geld in te zamelen. Ik vraag me echter af of deze organisatie ook langs de deuren gaat. De man is me iets te vaag. Ik vertrouw het voor geen meter…..

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Ys en Heks fietsen de Singel rond en doen een paar parkjes aan. Ys loopt als een verzopen kat naast me. We passeren een ouder echtpaar. Ze lopen hand in hand. Wat lief! Ik glimlach ondanks de barre weersomstandigheden. Iets verder stoppen we voor een stoplicht.

‘Ach, arme stakker. Ben je zo nat geregend? Wat een hondenweer!’ Het echtpaar heeft ons ingehaald en nu staan ze  een kletsnatte Ysbrandt te knuffelen. Hij laat het zich gewillig welgevallen…..

Op de terugweg fiets ik langs de glutenvrije winkel. Ik sla wat spullen in. Met een tas vol levensmiddelen aan het stuur spoed ik me huiswaarts. Er is een ongeluk gebeurd. De weg is afgesloten. Overal politie en ambulances. In een impuls besluit ik eventjes bij Frogs aan te bellen. Hij is thuis!

Zo nodig ik mezelf dan gelijk maar uit op het eten bij hem. Spaghetti Bolognese! Mijn lievelingskostje….. We kletsen eens goed bij. Ook over alle gebeurtenissen in Parijs.

‘Ik was zelf die avond naar een concert. Ik kwam hartstikke vrolijk thuis, maar dat was snel afgelopen…. Ik ken dat theater Heks, waar geschoten is. Ik ben er wel eens geweest voor een tattoo conventie. Het is net zo’n soort zaal als Paradiso.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

We praten over alle reacties op het gebeuren. Het sluiten van de grenzen, iets wat IS maar al te graag wil. Zo lang wij onze moslim medemensen warm onthalen doen we niet wat zij voor ogen hebben: absolute polarisatie. De grootste groep slachtoffers van IS is moslim……

‘Syrië is vroeger een kolonie van Frankijk is geweest,’ vervolgt Frogs. Dat is nieuw voor Heks. Het verklaart de diepe haat tegen onze zuiderburen. Kolonisatie laat zware sporen na in de landen, die het hebben ondergaan. De agressors zijn het al lang weer vergeten, maar de sociale en economische structuren in het getroffen land zijn volledig verkloot. Om nooit meer goed te komen.

Veel brandhaarden in de wereld hebben een dergelijke invasie van de beschaafde westerse wereld overleefd. Nipt.

Ik ga naar huis met een lijvig boek over de geschiedenis van het midden oosten van de Joodse auteur Simon Sebag Montefiore: ‘Jeruzalem, de biografie.’ Het begint nog voor koning David. Een hele dikke pil. Daar ben ik voorlopig zoet mee……..

Jerusalem the biography simon sebag montefiore

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Naziha’s lente: Prachtige documentaire van Gulsah Dogan. Inspirerende representant van de Goddelijke Moeder gunt ons een kijkje in haar keiharde wondere wereld. Heks gaat spontaan een beetje van haar houden!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Een paar weken geleden schreef ik een blog over een bijzondere documentaire: Naziha’s lente. Zeer de moeite van het bekijken waard. Een bevriende blogger heeft er ook een mooi verhaal over geschreven: Naziha’s lente (2014), documentaire van Gulsah Dogan/Allerhande, maar vooral literatuur. Hoewel enigszins verlaat plaats ik mijn stukje toch nog maar. Ze is het waard, Naziha!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Mijn nieuwe televisie abonnement is niet alleen maar kommer en kwel. De bijgeleverde Horizonbox biedt sinds monteur nummer twee em aan de praat heeft gekregen ongekende mogelijkheden. Allerlei films en series kan ik op aanvraag bekijken. Gemiste programma’s zijn eenvoudig terug te vinden en alsnog beschikbaar. Ook kan ik programma’s halverwege opnieuw starten.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Erg handig als je net het begin gemist hebt. Als bonus kan ik dan bij de meeste zenders lekker door de reclame heenspoelen.  Ik lig al een paar dagen compleet gestrekt. De uitvoering met mijn koor is me fataal geworden. Het heeft het  minibuffertje energie volledig uit mijn slecht functionerende systeem getrokken. Maar het was zo leuk, dat ik met plezier boet voor mijn uitspatting……

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Zondag is Cowboy een dagje met Het Gele Gevaar op stap. Familiebezoek. Ik dweil de hele dag in bed. Pas ’s avonds fiets ik een rondje met het hondje. Met moeite. Als mijn liefje zich weer meldt, ben ik blij, dat ik weer naar bed mag…. Afgelopen maandag is het al niet veel beter. Ik lig ik grieperig naar de televisie te koekeloeren. Frogs is met het hondje op stap.  Ergens die maandagavond val ik halverwege in een documentaire over een Marokkaanse vrouw, ‘Nazilla’s lente.’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Met mijn nieuwe afstandsbediening is het een fluitje van een cent om terug te spoelen  naar het begin. Wat volgt is een uitgebreide reportage over het wel en wee van een vrouw met tien kinderen.  Zonder man. Die heeft ze een jaartje of acht geleden de deur uitgegooid. Een lamstraal. Een criminele zak. Een regelrechte eikel. Haar negen zoons groeiden op voor galg en rad met hun foute vader als lichtend voorbeeld.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

De positie van de vrouw is dermate ondergeschikt in de cultuur van deze familie, dat ze nauwelijks buiten de deur komt. Laat staan, dat ze iets te zeggen heeft in de opvoeding van haar ‘mannen’. ‘Zo noemt mijn ex de kinderen.  Hij zette zijn mannen aan tot stelen. Ze waren bij voortduring in aanraking met de politie. Dat wilde ik niet. Toen ben ik van hem gescheiden.’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

In haar eentje probeert ze vervolgens dit gezin groot te brengen. Geen doen natuurlijk. Vooral niet na zo’n valse start. Een eindeloze rij hulpverleners passeert de revue. De ene nog hopelozer dan de andere. Ja, dat ken ik. Je vraagt hulp en raakt van de regen in de drup….

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

De arme vrouw is op een gegeven moment al haar kinderen kwijt. Behalve het tiende exemplaar in haar buik. Ze is opnieuw zwanger…. Van een meisje! Een wonder! Met vallen en opstaan weet ze het te redden.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Dan speelt haar zoon een potje voetbal in het team, dat op een kwaaie zondagmorgen een grensrechter dood slaat. Het joch belandt in de bak. Een eindeloos aantal rechtszittingen volgt. Uiteindelijk krijgt hij twee jaar. Iedereen die betrokken was bij dit vreselijke zinloze incident waarbij iemand het leven liet, krijgt straf…..

‘Ik geloof mijn zoon voor negentig procent,’ zegt Naziha als het gaat over de betrokkenheid van haar zoon bij de fatale afloop, ‘Hij is gewoon thuis gekomen en gaan slapen. Zich van geen kwaad bewust. Wel vertelde hij dat er een vervelende ruzie was geweest tijdens de wedstrijd…. De man is later die avond overleden. Ik heb mijn kind uit zijn bed gehaald en de politie gebeld….’

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Heks zit met grote ogen te kijken naar deze krachtige sterke vrouw. Wat een wijf. Wat een leven. Zo moeilijk. Haar verschrikkelijke positie als vrouw binnen een zeer vrouwonvriendelijke cultuur. De mishandelingen die ze als kind heeft ondergaan. ‘Marokkanen praten daar niet over…’ zegt ze.

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Nederlanders ook niet. Weet ik uit ervaring. Ook in onze bananenrepubliek houden slachtoffers van huiselijk geweld hun mond…..  In de paar uur, die de documentaire duurt ga ik een beetje van Nazilla’s houden. Wat een krachtige vrouw, ik gun haar een paar rustige zomerse jaren en een leuke vent. Want daar staat ze tot mijn verbazing en vreugde toch nog steeds voor open!

NAZIHA'S LENTE, documentaire, NPO doc,

Lekkere koorkroketten en slagers die daar op inspelen. Zingen, zingen, zingen. Stil wandelen. En een ode aan Molen ‘de Valk’. Die kan wel een opkikkertje gebruiken….

Molen de Valk, Leiden,

‘Bij ons in de wijk is een hele goeie slager. Daar verkopen ze elke woensdag zelfgemaakte kroketten. Mmmmm.’ Ik kijk in het verlekkerde gezicht van een kleine alt. Ze is al op leeftijd, maar oogt uiterst kwiek en levendig. Vooral als ze over haar geliefde ‘guilty pleasure’ praat. ‘Terwijl ik ze haal smeert mijn man alvast de broodjes!’

Een andere alt mengt zich in het gesprek. Ook zij gaat morgen voor ditzelfde product naar diezelfde slagerij. Ik word nu wel een beetje nieuwsgierig naar de wonderkroketten van die slager. Ze moeten behoorlijk indrukwekkend zijn! En ze vinden gretig aftrek onder de alten van dit koor. Maar ja, gluten. Deze oer-Hollandse lekkernij zit er vol mee!

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Vanavond knallen we minstens de helft van de Matthäus er doorheen. Ondanks mijn magere oefenpogingen zit de muziek er aardig in. Dit is eigenlijk een heel leuk stadium. We zijn werkelijk de hele avond aan het zingen. Eerder in het proces zit je ook veel te wachten, omdat er aandacht wordt besteed aan de andere partijen. Ik heb wel eens een blog geschreven in die wachttijd…..

Thuisgekomen bel ik heel lang met mijn lief. We praten helemaal bij, kwebbelen nog een beetje over het leven. ‘We zijn er weer doorheen, Heks, ik ga even lekker tv kijken.’

Molen de Valk, Leiden,

Ik moet nog met het hondje op stap. Het is heerlijk zacht weer. Terwijl ik de straat uit loop, denk ik aan een paar dames op het koor, die elke week mijn outfit komen bewonderen. ‘Draai je om, Heks, laat eens zien allemaal,’ riep de ene vrolijk, vanavond toen ik binnenkwam. Ze weet, dat ik schrijf, maar ze weet niet wat. ‘Je schrijft zeker een blog over kleding. Met elke dag een foto van jezelf in één van je prachtige outfits!’

Terwijl ik zo loop voel ik die ‘schitterende kleding’ om me heen dansen. Ik loop lekker rechtop. Mijn blik gaat naar buiten. Ik zie de stad: de grachten, de oude huizen. Het is windstil. Een perfecte spiegelwereld duizelt me vanuit het water tegemoet.

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Bij molen de Valk laat ik Ysbrandt los. Hij begint zijn eindeloze snuffelcampagne. Het is loopse teven-seizoen. Op graspollen her en der staan interessante geurvlaggen te wapperen. Met zijn bovenlip opgetrokken slobbert hij dit lekkers naar binnen. Het is geen gezicht. Maar dat maakt mijn Varkentje niks uit. Zijn wereld is geur. Het zal hem een worst wezen hoe hij eruit ziet…..

‘De Valk’, die enorme molen, torent boven het plantsoentje uit. Ik maak altijd een praatje met deze oude gigant. Sinds ik niet meer tegen de windmolens in mijn eigen leven vecht, heb ik veel meer oog gekregen voor deze statige nationale symbolen. Een vriend van Heks is molenaar. Hij heeft me bewust gemaakt van die wondere molenwereld. Het zijn prachtige bouwwerken met een ingenieus mechaniek. Molenaar heeft me wel eens een rondleiding gegeven in zijn ‘Grote Liefde’.

Molen de Valk, Leiden,

En dan heb ik ook nog molenaars als voorouders. Eén van hen klom vroeger in de wieken van een houtzaagmolen in Valkenburg.

Molen de Valk, Leiden,

Deze molen heeft het best zwaar nu. De gemeente is weer eens met een prestigieus project begonnen. Het terrein rondom de oude reus is volledig op de schop. Er wordt gegraven en gebouwd. Veel te druk natuurlijk voor zo’n bejaarde draaitol. Gelukkig is het nu lekker rustig. ‘Slaap lekker, Heks,’ wuiven de wieken. ‘Droom zacht, malle molen.’ We lopen het parkje uit.

‘Malle molen, ja, ik ben een malle molen,’ hoor ik ‘de Valk’ zachtjes mopperen achter me, ‘Nee, ik ben ik een mallemolen terecht gekomen!’

Molen de Valk, Leiden,

Op de Beestenmarkt zit kroeg na kroeg. Een airco blaast afgewerkte lucht in mijn gezicht. Een concentraat van lichaamsgeur, sigarettenrook, parfumwalm en alcohol. Blegh. Snel steek ik over naar een gracht. Mijn ogen volgen de contouren van de huizen. 1836 staat er op een gevel. Twee panden verder ontwaar ik Jugendstil. Weer iets verder staat de oude statige Lakenhal.

Als ik langs het gebouw loop lijkt het te murmelen. Ik voel de geconcentreerde energie van al die kunstwerken daarbinnen. Ze hebben ook werk van Ernst. Het is een bolwerk van, ja van wat? Al die zielsuitingen communiceren met de wereld, zelfs als de makers deze al lang verlaten hebben.

Molen de Valk, Leiden,

‘Miauw!’ hoor ik. Ergens aan de overkant van de gracht. En nog eens. Heel jammerlijk. Al mijn katten zijn binnen. Toch kijk ik even heel goed of ik niet een buurtkat in de gracht zie spartelen. Nee, gelukkig hoef ik niet in het ijskoude water te springen.

Met trage passen glijd ik langs de Schouwburg. Ik glip door wat kleine steegjes en even later ben ik weer thuis. Wat een lekkere wandeling. Het is zo heerlijk buiten nu. De stad stil en dromerig. Met hier en daar wat lentekriebels.

Molen de Valk, Leiden,

Molen de Valk, Leiden,

 

Molen de Valk, Leiden,

 

Molen de Valk, Leiden,

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Help! Brand in het ziekenhuis! Heks helpt handje met ontruimen afdeling reumatologie! Althans, dat was het plan….. Gekke koortsdromen en kekke onzinverhalen.

lig voor pampus, doodmoe, uitgeteld, uitgevloerd

Alweer!!!!

Nou moe, ben ik weer ziek. Ik hobbel weer aardig van het ene griepje in het andere. Potverdorie. Heks kan het niet uitstaan. Ik wil niet weer zo’n ouderwetse winter met 8 zware griepaanvallen achter elkaar.Die LDN-pillen zullen toch nog wel hun werk doen? Of zou mijn verminderde weerstand te wijten zijn aan de gifbaden, die ik mijn hondje geef tegen de Demodex parasiet?

statistiek ziekte, terugval, verschil realiteit en plan

Vrij adequate weergave van mijn gestumper

Ik denk aan de woorden van een zangmaatje van me. Zij heeft allerlei fibromyalgische klachten. ‘Heks, het heeft geen zin om je af te vragen, waarom het soms opeens weer minder gaat. Dat hoort bij het beeld. Helaas. Denk nou niet, dat je iets verkeerd doet…..’

Ik ben eens bij een reumatoloog geweest, die precies hetzelfde zei. De man is als enige in Nederland gespecialiseerd in fibromyalgie. Hij kon niets voor me doen, vertelde hij me direct. Wel heb ik die middag heel veel opgestoken over dit ziektebeeld. Ook wist hij het verband duidelijk te maken tussen ME en fibromyalgie.

Unknown-332

Zoiets dus

 

‘Zie het als twee verzamelingen, die net als de tafel, waaraan we nu zitten, samen een ovaal vormen.’ Zijn handen cirkelen over de enorme tafel. ‘Ze overlappen in het midden. Je ziet wel, dat patiënten in de loop van één van de ziektes symptomen krijgen, die meer aan ‘, hij gesticuleert druk, ‘de andere kant van de tafel thuis horen.’

Hij vertelde me ook over onderzoek, waaruit blijkt, dat de neuronen in de hersenen van mensen met fibromyalgie na een pijnprikkel blijven vuren. Vandaar de extreme pijn. Zoals wanneer ik door een mug gestoken wordt. Onze lijven maken letterlijk van een mug een olifant…..

brand in een ziekenhuis, rookwolken boven ziekenhuis, hospital on fire

Oeps, brand in een vleugel van het ziekenhuis. Gelukkig is er net een ME patiënt op het spreekuur

Ook wees hij me op het vreemde fenomeen, dat wij onder invloed van een flinke stoot adrenaline bergen kunnen verzetten. Dat roept bij de omgeving altijd enorm veel vraagtekens op. Het is mezelf ook vaak een raadsel hoe dat kan. “Als er nu hier op deze afdeling brand uitbreekt, helpt u me waarschijnlijk om alle patiënten veilig buiten te krijgen.’

Ik zag het voor me. Met een inderhaast aangetrokken verpleegstersuniform sta ik mijn mannetje als vrouw met ME. Naast andersoortige MEers, brandweerlieden en EHBOers  blijf ik koelbloedig tot het eind, ‘ Maar daarna ligt u minstens drie maanden in bed. Te herstellen!’ schoot hij mijn droombeeld aan flarden.

brand in een ziekenhuis, rookwolken boven ziekenhuis, hospital on fire, verplegend personeel doet reddingsactie,

Heks helpt alle patienten van de brandtrap af

‘Zo’n terugval hoort erbij erbij, mevrouw Toverheks, het is inherent aan het ziektebeeld. Maar u bent slim en knap. U ziet er geweldig leuk uit, wat een mooie outfit! En die bezemsteel! Geweldig! Het lukt u om iets van uw leven te maken. Daar gaat het om. De kunst is om niet in paniek te raken, wanneer u een ernstige terugval hebt. Ook dat gaat weer voorbij.’

images-2Unknown-331

 

Ach, laat ik zijn advies maar weer ter harte nemen. En kalm blijven. Het uitzitten. Frogs is met het hondje op stap. Op televisie is Sesamstraat bezig. Met Grover in de hoofdrol. Straks komt mijn hulp haar oude bank bij me brengen. De schat. Samen met haar man. Daar zal Cowboy blij mee zijn. Hij mist in mijn huis een lekkere hangplek. Drie dagen geleden had hij het er nog over. En hop! De goddelijke voorzienigheid vervult al mijn wensen!

LEREN BANKJE, UITKLAPBAAR, GROEN LEREN TWEEZITTER

Mijn nieuwe bank

kusje, jongen en meisje kussen, lief

Cowboy zal blij zijn!

images-1096images-2images-1096images-2images-1096