Help! Brand in het ziekenhuis! Heks helpt handje met ontruimen afdeling reumatologie! Althans, dat was het plan….. Gekke koortsdromen en kekke onzinverhalen.

lig voor pampus, doodmoe, uitgeteld, uitgevloerd

Alweer!!!!

Nou moe, ben ik weer ziek. Ik hobbel weer aardig van het ene griepje in het andere. Potverdorie. Heks kan het niet uitstaan. Ik wil niet weer zo’n ouderwetse winter met 8 zware griepaanvallen achter elkaar.Die LDN-pillen zullen toch nog wel hun werk doen? Of zou mijn verminderde weerstand te wijten zijn aan de gifbaden, die ik mijn hondje geef tegen de Demodex parasiet?

statistiek ziekte, terugval, verschil realiteit en plan

Vrij adequate weergave van mijn gestumper

Ik denk aan de woorden van een zangmaatje van me. Zij heeft allerlei fibromyalgische klachten. ‘Heks, het heeft geen zin om je af te vragen, waarom het soms opeens weer minder gaat. Dat hoort bij het beeld. Helaas. Denk nou niet, dat je iets verkeerd doet…..’

Ik ben eens bij een reumatoloog geweest, die precies hetzelfde zei. De man is als enige in Nederland gespecialiseerd in fibromyalgie. Hij kon niets voor me doen, vertelde hij me direct. Wel heb ik die middag heel veel opgestoken over dit ziektebeeld. Ook wist hij het verband duidelijk te maken tussen ME en fibromyalgie.

Unknown-332

Zoiets dus

 

‘Zie het als twee verzamelingen, die net als de tafel, waaraan we nu zitten, samen een ovaal vormen.’ Zijn handen cirkelen over de enorme tafel. ‘Ze overlappen in het midden. Je ziet wel, dat patiënten in de loop van één van de ziektes symptomen krijgen, die meer aan ‘, hij gesticuleert druk, ‘de andere kant van de tafel thuis horen.’

Hij vertelde me ook over onderzoek, waaruit blijkt, dat de neuronen in de hersenen van mensen met fibromyalgie na een pijnprikkel blijven vuren. Vandaar de extreme pijn. Zoals wanneer ik door een mug gestoken wordt. Onze lijven maken letterlijk van een mug een olifant…..

brand in een ziekenhuis, rookwolken boven ziekenhuis, hospital on fire

Oeps, brand in een vleugel van het ziekenhuis. Gelukkig is er net een ME patiënt op het spreekuur

Ook wees hij me op het vreemde fenomeen, dat wij onder invloed van een flinke stoot adrenaline bergen kunnen verzetten. Dat roept bij de omgeving altijd enorm veel vraagtekens op. Het is mezelf ook vaak een raadsel hoe dat kan. “Als er nu hier op deze afdeling brand uitbreekt, helpt u me waarschijnlijk om alle patiënten veilig buiten te krijgen.’

Ik zag het voor me. Met een inderhaast aangetrokken verpleegstersuniform sta ik mijn mannetje als vrouw met ME. Naast andersoortige MEers, brandweerlieden en EHBOers  blijf ik koelbloedig tot het eind, ‘ Maar daarna ligt u minstens drie maanden in bed. Te herstellen!’ schoot hij mijn droombeeld aan flarden.

brand in een ziekenhuis, rookwolken boven ziekenhuis, hospital on fire, verplegend personeel doet reddingsactie,

Heks helpt alle patienten van de brandtrap af

‘Zo’n terugval hoort erbij erbij, mevrouw Toverheks, het is inherent aan het ziektebeeld. Maar u bent slim en knap. U ziet er geweldig leuk uit, wat een mooie outfit! En die bezemsteel! Geweldig! Het lukt u om iets van uw leven te maken. Daar gaat het om. De kunst is om niet in paniek te raken, wanneer u een ernstige terugval hebt. Ook dat gaat weer voorbij.’

images-2Unknown-331

 

Ach, laat ik zijn advies maar weer ter harte nemen. En kalm blijven. Het uitzitten. Frogs is met het hondje op stap. Op televisie is Sesamstraat bezig. Met Grover in de hoofdrol. Straks komt mijn hulp haar oude bank bij me brengen. De schat. Samen met haar man. Daar zal Cowboy blij mee zijn. Hij mist in mijn huis een lekkere hangplek. Drie dagen geleden had hij het er nog over. En hop! De goddelijke voorzienigheid vervult al mijn wensen!

LEREN BANKJE, UITKLAPBAAR, GROEN LEREN TWEEZITTER

Mijn nieuwe bank

kusje, jongen en meisje kussen, lief

Cowboy zal blij zijn!

images-1096images-2images-1096images-2images-1096

Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, architectuur van Nieuwmarkt in Amsterdam. Oude gebouwen naast nieuwe gebouwen
En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014,ouderwets reuzenrad, oude kermis
Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, optreden van kinderen, muziekduo, kinderen maken muziek

Eindeloos Grieks kerstdiner met de heksenclan, goochelende neven en giechelende nichten….. Het was weer een hele happening……

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERSTKERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Het is alweer voorbij, die heerlijke kerstdagen. Heks zit uitgevloerd onder haar kerstboom. Net teruggekeerd van het jaarlijkse kerstdiner met de familie. We hebben er weer een nieuw lid bij dit jaar. Vorig jaar zat ze nog in de buik van mijn nichtje, nu is het alweer een pittig dametje.

Om een grote tafel in een Grieks restaurant zit de hele clan bij elkaar. Reuzen van neven, beeldschone nichten en wij, de oudere jongeren. Want ja, als broers en zussen blijf je toch altijd een beetje kind in elkaars gezelschap. Het diner komt traag op gang, maar de wijn vloeit rijkelijk. Mijn broer neemt een neef in de maling. De zussen liggen dubbel.

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Oh, oh, wat is het toch een plaaggeest, deze eeuwige puber. Nu is mijn neef totaal niet op zijn mondje gevallen, maar vandaag delft hij het onderspit. Om hem een hart onder de riem te steken, doen we er een schepje bovenop, maar nu is mijn broer de pineut……

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Mijn moeder zit met haar man stralend temidden van haar nakroost. Vier kinderen, acht kleinkinderen en zelfs drie achterkleinkinderen! Velen met hun partner. Een ellenlange tafel met luidruchtige mensen. Een van de neven heeft zich bekwaamd in goochelen. Hij beweegt listig een kaartspel door zijn lange vingers, terwijl hij ons met een uitgestreken glimlach op het verkeerde been zet. Oh, wat leuk! Wat is het toch een bijzondere vent!

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERSTKERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

De kleinsten zitten verwoed te tekenen. Eén van hen komt me een tekening  brengen, om hem vervolgens weer mee te nemen!!! ‘Hij is nog niet af’, verklaart hij ernstig. ‘Ik stuur em later wel op!’ De kleine perfectionist… Wat een lekker ventje.

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERSTKERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Zo slurp ik deze dierbaren in, tijdens dit heerlijke maar eindeloos durende etentje. De Griek heeft er bepaald de gang niet in, het duurt en duurt. Maar we vermaken ons opperbest. Regelmatig verwisselen mensen van plaats. Heks niet, die zit waar ze zit, vanavond. Gisteren had ik het druk hier met al mijn gasten. Nu laat ik me lekker verwennen.

Toch staan we nog lang te treuzelen bij het afscheid. Er worden nog wat grappen gemaakt, hier en daar afspraken. Zondag komen er een aantal neven en nichten bij Heks eten, een recente traditie. Ze werken in de kerstvakantie bij hun oom in het vuurwerk. En op hun vrije avond verwen ik hen schandelijk. Suikertante hè.

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERSTKERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Mijn huis lijkt heel stil na al die luidruchtigheid. De nacht gonst in mijn oren. Zometeen nog even met Varkentje lopen. Ik heb een heerlijke kerst gehad. Met mijn lief naar de kerk op kerstavond. Eten met geliefden op eerste kerstdag. En een plezierig familiediner tot besluit.

KERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERSTKERSTVERSIERINGEN, HEKSENKERST, B;LOEMEN, KERSTTAFEL, KERSTBOOM, KATTEN EN KERST

Alex Orbito in Bloemendaal! Heksjes uit alle windstreken verzamelen zich rond deze kleine toegewijde man. Een GROOT voorbeeld voor Heks. En hij heeft de Camino gelopen!!!!!

Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella

Inspirerend!

Vannacht tegen vieren begonnen er katten over mijn hoofd te rennen. Ik joeg ze de slaapkamer uit en probeerde verder te slapen. Terwijl ik weer ging liggen schoot het door me heen, dat Alex Orbito waarschijnlijk zat te mediteren. Zoals altijd om vier uur ’s morgens. Ik doezelde weg, maar werd geprikt door een mug. Deze begon om mijn hoofd te zoemen. Opeens vatte ik het: Het healingweekend was al begonnen…… Ik bleef gewoon even wakker. Geen zorgen om slaaptekort.

Cathedral square Santiago de Compostela

Daar ooit aankomen

Terwijl ik me rustig op een zij draaide voelde ik een golf van warme energie stromen in het melkwegstelsel, dat ik vanbinnen ben. Later vandaag deelde ik die ervaring met iemand. ‘Je Kundalini werd opgewekt’, zei mijn collega heks. Mijn overtuiging is, dat onze Filipijnse vriend bij alle vrijwilligers ……, ja, wat eigenlijk?

Die kleine man zat te bidden. Zijn gebed omgaf ons allen. Sommigen hebben er misschien doorheen geslapen, maakt niet uit, ik werd er wakker van. En genoot ervan! Ik ken dergelijke verhalen ook van andere vrijwilligers….

Santiago de Compostella

Die kant op

Helemaal fris, ondanks een te korte nacht reed ik naar Bloemendaal. Ik was laat, want ik had een waslijst dingen, die mee moesten. Een luchtbed met pomp, knutselspullen voor de kinderen, ben hoofd kids dit weekend, extra hoge waxinelichtenhouders. Lady Amber wilde mee…. Vier klapstoelen en een tuinstoel….. Een ware volksverhuizing.

Santiago de Compostella

Folklore?

Eenmaal in Bloemendaal, werd ik natuurlijk eerst platgeknuffeld door een paar leden van deze familie. ‘Alex komt zo, iedereen zit al binnen.’ Snel laadde ik mijn spullen uit en richtte de kindercorner in. Toen ik weer naar buiten liep voor de laatste spullen, kwam Alex net de auto uit. Zo smaakte ik dan als eerste het genoegen om hem in mijn armen te kunnen sluiten. De laatsten zullen de eersten zijn.

Noorbeekse pelgrims haalden met snorfiets Santiago de Compostella001

Op Snorfiets!

En wat fijn ook om Marika Verheijen, trouwe metgezel in zijn healingsmissie, weer te omhelzen. Wat een heerlijke zuster is zij toch van deze heks. En al die andere hekjes in dit coven…..

De dag gaat van start. Alex houdt zijn praatje, maakt ons aan het lachen. We zingen. ‘OOOOHHHHHMMMMMM, oooohhhmmmmm, OOOOhhhMMmmm’, klinkt het uit vele kelen. Alex is bepaald niet schuw betreffende andere tradities. Hij is bevriend met mensen uit vele religies……

santiago

Soms sta je er alleen voor

Even later is iedereen aan het werk. Een deel van het team verdwijnt met onze kleine grote vriend in de healingruimte. Elke keer is het weer een beetje anders. Trok iedereen vroeger bijna alle kleren uit, vandaag gaan we aangekleed ter tafel. De tafel, waar deze genezer zijn spirituele operaties uitvoert.

In de hal is een comité van ontvangst. Er is thee en koffie. Later soep en broodjes. En vandaag bakt Heks deze zoete broodjes. En zorgt ze dat de soep niet te heet wordt gegeten…… Samen met een hele leuke dame. We hebben een klik. De hele dag door wisselen we verhalen uit. Vragen en luisteren. Wat bijzonder!

Cathedral Santiago de Compostela

Zucht

Morgen zitten we samen in team B. Dan gaan we de mensen voorhealen. Een soort voorwas, voordat Alex zijn hoofdwasprogramma erop loslaat…. Kan ik mijn oude toverkunsten weer eens uit de kast halen…..

Zo is de dag voorbijgevlogen. Aan het einde verzamelen we ons rond de tafel in de healingruimte. We zingen. Alex spreekt een gebed uit in dat heerlijke Filipijnse engels. Dan vertelt Marika over hun voettocht naar Santiago de Compostella, een droomwens van Heks. Niet van Alex, maar hij kreeg het als spirituele opdracht…. Hij mengt zich in het gesprek en vermaakt ons met allemaal wonderlijke anekdotes rondom die queeste. Zoals voeten zegenen en geen blaren krijgen bijvoorbeeld! Handig!

Ongelofelijk, dat hij dat heeft gedaan. Wat is het toch een kanjer!

pilgrims

Mijn held

‘Hoeks, Hoeks, Hoeks’, zei hij toen ik op die tafel kwam vanmiddag. Hij lachte me stralend toe. Helemaal blij me te zien. Deze man houdt zoveel van zijn medemens. En van zichzelf. En van God en The white Lady. Die twee zijn in feite hetzelfde voor hem! ‘Love yourself and love God’, zegt hij altijd. En zo is het, hij heeft het bij het rechte eind heb ik door hem geleerd.

caminomapa

Berg op berg af

Wat kan ik nog over deze man vertellen vandaag? Op de Filipijnen nam ik eens deel aan een wonderlijk ritueel. Alex opende hierbij ons hart en derde oog. Toen ik later die nacht met een vriend over het prachtige terrein dwaalde, leek alles licht te geven. Deze vriend had veel geëxperimenteerd  met drugs in zijn vroegere leven. Volgens hem leek het wel een trip. Maar dan helder en volledig bij bewustzijn. Bijna gewoon.

Ik heb mijn leven lang momenten van 1 smaak, de Boeddhistische term voor deze bewustzijnstoestand, gekend, maar dit duurde en duurde. Heel bijzonder.

En morgen weer een dag. En dan nog zondag! Joepie!

Alex en Marika

Alex en Marika

Stem geven aan archetypes tot op het bot. Zingen vanuit je ziel. Holtes laten resoneren met moeder aarde. Kortom: Stembevrijding!!!

I love singing

Met hart en ziel

Zingen met hart en ziel. Stembevrijding. Vandaag was het weer zover, de leergang kwam weer bij elkaar in het heerlijke gebouw MuzyQ. Ik reis altijd samen met een hele bijzondere vrouw. In haar wonen vele gedaanten en als ze gaat zingen komen ze tevoorschijn. Ze neemt ons mee op verre reizen…..

zingen Jazz vrouwen zwart

Wie komt er nu weer tevoorschijn?

We waren heerlijk op tijd en voor het gebouw, buiten in het zonnetje, wachtte ik mijn medeleerlingen op. Gezamenlijk namen we de lift naar de derde verdieping. Daar had Jan-Hendrik het lokaal al opgewarmd met vergeet-mij-nietjes en kaarsen. Om de tafel verzamelden we ons om onze stemming af te stemmen.

canyon

Rotswanden laten trillen

De ridder, een klasgenoot,  was op reis geweest. Naar Amerika, de canyons in. Het Walhalla der stembevrijders natuurlijk. Stel je voor. Jouw nietige lichaam in zo’n enorme klankkast en die resonantie gebruiken. Als verlenging van je lichaam. Totaal in trilling met moedertje aarde…

canyon

De aarde zingt

Nadat we ons warm hadden gedanst en gezongen werd wat theorie besproken. Vandaag gingen we werken met de driehoek van de archetypes: The creator, the destructor en the inner child. Ik was blij met de destructor. Vanwege mijn geplande bitchlied….

De werking van deze driehoek is als volgt: Als je met zowel scheppende als vernietigende kracht in je leven om weet te gaan is je innerlijk kind geborgen, dus levensvatbaar….

Er is nog een andere driehoek, daar hebben we eerder mee gewerkt.: The seeker ,the lover  en promised land. Terwijl ik dit opschrijf duurt het even voor ik op dat laatste kom. Wat was het ook alweer? Lost paradise? Veelzeggend…..

lost paradise

verloren paradijs

De reiziger en degene die zorgt in je kunnen behoorlijk in strijd zijn. Vaak zijn mensen met anderen bezig en komen ze niet toe aan hun eigen verhaal. Of ze gaan over lijken om hun doel te bereiken en sterven een ellendige eenzame dood. Om je eigen beloofde land te bereiken, moet je een evenwicht vinden tussen deze twee.

davidster

Een krachtveld van heb ik jou daar

Vandaag had ik het genoegen om midden in een ster van deze driehoeken te staan, terwijl mijn zanggenoten ieder een archetype stem gaven. Je komt dan hocus-pocus opeens in een krachtveld te staan van heb ik jou daar.

Het beloofde land had er weinig fiducie in en trok zich terug. Het krachtveld raakte verstoord. The lover trok alles uit de kast om de boel te redden. Maar teveel actie sloeg de plank mis. De reiziger was zoekende. De creator en destructor gingen vervolgens een bondje aan, waardoor the inner child de kluts kwijt raakte…..

archetypes

Je kunt er weer een draai aan geven gelukkig

Ik kan je verzekeren, dat al die dingen op een soort enge manier kloppen met mijn verhouding tot deze archetypes. En ook van mijn medestudenten hoorde ik dergelijke reacties….

lost_paradise_by_vickynessuno-d3alms5-1

Misschien moet ik eerst een een appeltje schillen met deze en gene…..
net als Eva, dat gedoe met die slang is geschiedvervalsing……

Het leuke is, dat je er ook weer een draai aan kunt geven. Ik heb uiteindelijk mijn prachtige Grote Bitchlied gezongen. En ik heb ongelofelijk leuke en ontroerende liederen van anderen beluisterd. En zo verschrikkelijk gelachen om een kippenballade, dat ik nog pijn in mijn kaken heb.

zingende kip

Zingend pluimvee

In deze vertrouwde setting is ook ruimte voor mislukken en falen. In feite bestaat dat fenomeen niet in stembevrijden. Moet je bij een auditie voor Idols in een strak pakje de jury naar de mond zingen, hier geldt slechts authenticiteit. Onmogelijk om in te falen. Je eigen oorspronkelijke geluid is altijd de moeite waard…..

Wat is dit toch leuk. Wat een bevoorrecht mens ben ik om dit te beleven. De sterren van de hemel zingen samen. En je wortels de grond in.

boom familie

Met je takken in de wolken

Temperamentvolle roodharige bijna ontsnapt uit kliniek: Zij is heel wat sneller dan parkeerbeheerders

lekker slopen

IK HEB ZIN IN KATTEKWAAD

Vanmorgen kon ik toch mijn rooie poes Aafje brengen voor een sterilisatie. Onderweg naar de dierenarts sloopte ze de bodem uit de rieten vervoersmand. Met mijn hand onder de gammele mand leverde ik mijn kostbare schat af aan de balie. Aan het eind van de ochtend kon ik haar weer ophalen.

katten-15046katten-15046

In de tussentijd ging ik mijn parkeervergunning verlengen. In het Stadsbouwhuis was het druk. Ik trok een volgnummer uit de automaat. Landerig hingen mensen rond een tafel. Ik streek neer op een lege plek. Er lagen stapels gratis krantjes. Uit pure verveling las ik berichten uit de Bollenstreek.

Is helemaal in zijn nopjes nu

ThayThay heeft zijn zus echt gemist

Aan de overkant van de tafel zat iemand, die ik ken. Maar ze herkent mij nooit. Hoe komt dat toch? Dat je soms in elkaars verhaal niet voorkomt. Of welkom bent. En dan kom je elkaar toch bij dierbare vrienden weer tegen…. Zit je weer samen aan een tafel!

dat wel

Beetje zielig

De wachtenden voor mij worden tergend langzaam weggewerkt. Er zijn twee baliemedewerkers beschikbaar voor de parkeerzooi. De ene is verwikkeld in een complexe aanvraag. De andere gaat koffie drinken. Zucht.

want ik heb veel buikvet....

Nu wordt ik een dikke schommel!!!!!

De lucht wordt ijl van ergernis. De overgebleven medewerker kieskauwt zich langzaam een weg door de volgnummers. Tijd verstrijkt. De vrouw komt terug. Ze roept de volgende op, niemand komt. Zo gaat het een keer of vier, vijf. “Ze zijn zeker weggegaan”, luidt haar conclusie. “Drie keer raden waarom”, murmelt de tafel.

samen met Leonoor en ThayThay

Dit doet die kleine Aafje elke avond

Om een uur of elf belt de dierenkliniek. “Kom alstublieft  Aafje halen. Ze wil naar huis!” Huh? Ze is nauwelijks van de operatietafel af en ze wil iets? Als ik in de praktijk aankom, ontsnapt Aaf net uit haar mand. Ze heeft een compleet gat gemaakt aan de voorkant. Een assistente kan haar nog net in haar lurven grijpen.

Kitty

Pittig

“Wat een leuke kat is het toch’, verzuchten de dames achter de balie. Ze geven me nog een heleboel instructies. En een vel papier met leefregels. Ook krijg ik er weer veel punten bij op mijn spaarkaart…

naar huis!!!!!!!

Nu

De mand is niet meer te gebruiken. In een geleende plastic vervoerscontainer neem ik haar mee naar huis. Daar kalmeert ze weer helemaal en kruipt uiteindelijk tegen ma aan in bed. Heks is ook wel moe van al die avonturen, dus samen ronken we de hele middag door.

lekker

Slaap

 

Nog steeds ligt ze stijf tegen me aan te dutten. Een ietsepietsie zielig. Met duffe oogjes. Maar ze eet weer goed en wandelt soms een stukje door het huis. Het komt wel goed met dit meisje….

vertrouwd

Eindelijk weer thuis

ORALE HEKSENCOVEN GEEFT WIJZE RAAD: Als je schaamlipjes gaan lullen, kip pas op je kuikens!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Goeie hemel, wat heb ik liggen slapen vannacht. Ysbrandt moest echt veel geduld opbrengen vanmorgen. De heks lag in coma. Dat mocht ook wel, na een rommelig slaapweekje. En een avond met de OB-dames! Gisterenavond was het weer zover: Het Apo-coven kwam bij elkaar….

sluit de gelederen

Apo-coven

Deze hechte groep dames stamt nog uit onze persoonlijke prehistorie. Dertig jaar geleden deelden we lief en leed in een enorm pand aan de Apothekersdijk. Gisteren verzamelden we ons in het huisje van dokter Seksheks. Hoewel ze druk is met het naaien van een mega busmuts voor haar camper, vond ze toch tijd om een waar bacchanaal voor te bereiden.

Zo had ze een zuiglammetje in de oven gezet en de tafel bezaaid met voor- bij- en nagerechten. Iedereen kwam aan met wijn en sap en salades en andere lekkernijen. De eettafel was een waar altaar van overvloed.

Afbeelding 6 Afbeelding 7

Zoals altijd werd de lucht gevuld door ons gelach en gepraat. Wie doet wat en hoe gaat het met alle heksenkindertjes? Links en rechts vang ik flarden van verhalen op, terwijl ikzelf ook nog in een  gesprek gewikkeld ben. Wat is het toch heerlijk om in dit gezelschap  thuis te zijn. Terwijl we kwetteren vullen we onze buikjes met de heerlijkste gerechten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens het toetje en de koffie komen de documentaires van Sunny Bergman ter sprake. Het Chinese wandelhuwelijk lijkt ons wel wat. Zo’n mannetje, dat door je slaapkamerraam klimt….En verder geen gedoe…. Maar de aflevering over het getrek aan schaamlippen in Afrika valt het meest in de smaak.

Dat is nog eens andere koek, dan het bijsnijden hiervan in de westerse cultuur. Onze fantasie raakt geprikkeld. Schaamliptransplantaties? Misschien een alternatief voor het opspuiten van  lippen? Enigszins riskant natuurlijk, voor je het weet klets je uit je nek. Doneer een schaamlip? Collecteren voor dit doel met een bus getooid met schaamlipjes rond de geldgleuf…

perfect bereid

Het zuiglammetje

.

Schaamlipje zoekt Schaamflipje. De gastvrouw besluit de discussie met: “Als je schaamlipjes gaan lullen, berg je dan maar….” Kortom, we zijn weer dertig jaar terug in de tijd. Dubbel van de lach trekken we onze jassen aan en beginnen aan het afscheidsritueel. Zoenen en nieuwe afspraken. Het was weer heerlijk. Ik fiets met Lehrerin Hexe giechelend terug naar de binnenstad.

mobiel met apps

De huisartsheks heeft een nieuw speeltje

Afbeelding 11

Helaas ben ik te moe om een blogje te schrijven, dat moet wachten. Lang wachten.

Het gekke van uitslapen is, dat je dag extreem kort is. Na een rondje boodschappen is het alweer avond. In de winkels wordt er alles aan gedaan om ons ondanks de sneeuw toch een paasgevoel te bezorgen. Met een vleugje lente erbij…

een medewerker geeft een recept ter bereiding.....

In de slagerij groeien kuikentjes op

een recept van 200 jaar geleden

De lekkerste rookworst van Nederland koop je hier

Nog steeds is het te guur en chagrijnig om een terrasje te pakken. Gelukkig heeft mijn vriend de galeriehouder van Galerie Frederiek van der Vlist een fles wijn koud gezet. Als ik hem dan verras met een portie kibbeling, krijgt de dag toch weer een gouden randje.

wachtend op dat stukje worst

Altijd fans voor de deur

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat is er nu heerlijker dan tussen prachtige kunst met vrienden te borrelen? Als besluit van een veelbewogen week? De schilderijen zijn van Willem van Scheijndel. Een vriend wiens kunst ik al lang bewonder. Ik zie hele nieuwe ontwikkelingen in zijn werk. In een transparante laag-over-laag techniek. De moeite van een bezoekje waard!

altijd vernieuwend

Kleurig