Pech onderweg is niet voor watjes zeg. Heks koopt op de valreep een knalgeel fluorescerend jasje en dat is maar goed ook. Mijn voornemen nu eens op tijd om Parijs heen te zijn gaat op in rook. Ik kom dan wel voor hete vuren te staan, maar ik heb de soep heus heter gegeten. Uiteindelijk is het leven een groot avontuur. En: Vandaag loopt alles goed af!

Een paar dagen voordat ik naar Plumvillage vertrek haal ik de Don van het station. Strak in het pak stapt hij bij me in de auto. De koffer met nog meer pakken en hoeden gooien we achterin. In Huize Heks hangen ook nog eens een maatpak en een colbertje klaar. Hij komt deze maand wel door!

De volgende dagen ga ik door met het voorbereiden van mijn reisje. Afgewisseld met kletskous-sessies met mijn oude vriend. Zijn aanwezigheid werkt twee kanten op. Enerzijds houdt het me rustig, zodat ik mezelf niet voorbij hol. Anderzijds leidt het me geweldig af, waardoor sommige items uiteindelijk niet in mijn bagage terecht komen…..

Ergens onderweg naar mijn tassen neergelegd en vervolgens vergeten. Zo vergeet ik mijn toetsenbord, oplaadsnoer van mijn iPod-achtige apparaatje, bodylotion en zonnebrandproducten. Nou ja. Wat kan het schelen? Uiteindelijk zit ik evenzogoed met een gigantische berg teringzooi in mijn autootje.

Twee dagen voor vertrek breng ik VikThor naar zijn logeeradres. Hij wordt met open armen ontvangen door de hyperactieve zoon des huizes. Eindelijk iemand met meer energie dan mijn hondje! Wat zal mijn ventje het geweldig hebben hier!

 

De avond voor vertrek stouwen we mijn kanariepiet alvast vol. De Don sjouwt alles naar beneden en ik prop alles vakkundig in mijn bolide. Ik gooi knalgele dekens over mijn spulletjes en parkeer mijn karretje in een steeg om de hoek. Zodoende hoef ik de volgende morgen alleen maar een kop straffe koffie naar binnen te gieten en mijn tas met belangrijke paperassen in te laden.

Zo vertrek ik dan op een voor mij ongebruikelijk vroeg tijdstip. Het zonnetje schijnt. Ik zit werkelijk voor tienen op de snelweg! Om direct bij Rotterdam in een geweldig verkeersinfarct terecht te komen. Er is een vrachtwagen met spijkers omgevallen in de bocht op de ring. Hierdoor hebben tweehonderdachtenzestig auto’s een leuke lekke band gekregen. Het verkeer staat vast van hier tot Tokio.

Goeie hemel. Op het allerlaatste moment besluit ik dan toch maar over Barendrecht te rijden. Ik ben niet de enige met dit gezegende idee, dus ook hier sta ik uren vast. In de stromende regen en storm. Want het is ongelofelijk ellendig weer geworden intussen. Met grote moeite houd ik me staande tussen al het vrachtverkeer.

Via Zeeland kom ik alsnog in België terecht. En vandaaruit uiteindelijk in Noord-Frankrijk. Daar zie ik plotseling dat ik nodig moet gaan tanken, net op het moment dat ik langs een slecht aangegeven in het struweel verborgen tankstation kom. Helaas moet ik wel eerst vier banen oversteken en dat lukt niet meer. Volgende station dan maar……

Plotseling houdt mijn karretje ermee op. Precies waar de weg zich splitst. De rechterbanen gaan naar Calais en de linkerbanen naar Parijs. Heks staat stil op de kleine strook tussen deze voortrazende verkeersaders. Wat nu? Is mijn tank gewoon leeg of is er toch iets anders aan de hand? Ik bel met de ANWB.

‘U moet wachten op de franse verkeerspolitie. Zo is de wet, we kunnen eventjes niets voor u doen. U moet dit en dat nummer bellen en uw positie doorgeven, die staat op die paaltjes langs de weg, kijk maar goed, bladiebla….’

Heks zit intussen badend in het zweet in haar kleine voiture door stapels bagage heen te gluren of ze zo’n verrekt paaltje ziet. Maar nee. Precies op dit kruispunt der wegen zijn die dingen dun gezaaid. Ik zal eropuit moeten……..

Ik trek mijn net aangeschafte lichtgevende gele vestje aan en wurm me voorzichtig uit de auto.

Met gevaar voor eigen leven ga ik op zoek naar zo’n verdraaid paaltje. Goeie hemeltje, wat rijden ze hier hard. Links en rechts suizen enorme vrachtwagens voorbij. Na zo’n vijfhonderd meter ontwaar ik een paaltje in het struikgewas aan de overkant. Ik tuur me suf en stamp de nummers in mijn kop. Nu weer terug schuifelen…..Heks is blij als ze weer in haar autootje zit.

Een klein half uur later komen er franse mannetjes met een grote auto vol wegversperringsmateriaal. Snel zetten ze de rechterbaan af. Binnen een minuut staat er een gigantisch file. ‘Voor mij,’ glim ik tevreden. Zorg ik ook eens een keertje voor oponthoud.

Wat een opluchting.

Ik begroet mijn redders enthousiast. Ik prijs hun onverschrokken heldendaden hier ter plekke. ‘Ach,’ wuiven ze mijn complimenten verlegen van de baan, ‘We zijn het gewend…..’ Ze krijgen plezier in het geval, vooral als er allemaal mannen uit de stapvoets voorbijrijdende auto’s gaan hangen. ‘Bonjour,’ schreeuwen die naar een opgelucht lachende Heks met haar cowboyhoed en dito laarzen.

Mijn spijkerjurkje valt enorm in de smaak van dit onverwachte publiek. Mijn redders staan trots te lachen naar hun concurrenten. Opgewekt instrueren ze me over wat nu komen gaat. ‘Je wordt weggesleept. We mogen geen benzine in je tank gooien. Het is bij de wet verboden. Bovendien kan het ook iets anders zijn. Hopelijk. Anders moet je die sleepwagen zelf betalen…..’

 

Ze grijnzen me opgewekt tegemoet. O jee. Nou ja, ik ben allang blij dat het allemaal meevalt. Ik heb doodsangsten uitgestaan het afgelopen uur.

Even later arriveert de sleepwagen. De wieldop wordt van mijn achterwiel gelicht en in  no time staat mijn kanariepiet op zijn enorme grote broer te kwetteren. Heks zit al voorin de gigantische cabine van de wagen. Ik ben intussen in een prima humeur. Ik heb de grootste file veroorzaakt, die je je maar kunt voorstellen. En zelf rijden we vrolijk voor de meute uit.

Met een rotvaart jakkert de chauffeur door het franse platteland, tot hij in een stadje een schier onmogelijk manoeuvre uithaalt. Achteruit steekt hij zijn gevaarte door een poort. Plotseling staan we op het binnenplaatsje van een rommelig garagebedrijf met sleepwagen en al. De eigenaar van dit zootje ongeregeld gaat helemaal glimmen als hij Heks in het vizier krijgt. Ik heb een fan!

Even later duwen ze mijn karretje de garage in. Een leger mannetjes stort zich op de motorkap. Heks staat in het aangrenzende kantoor met haar nieuwe aanbidder. We kijken door de ruit naar de kluwen monteurs, terwijl hij met de ANWB belt.

Een besmeurde monteur komt binnen stuiven met de diagnose. De baas ratelt vervolgens in het frans tegen de man van de ANWB. Smijtend met terminologie, die ik niet ken.

Intussen knipoogt hij olijk naar me. Of heeft hij een vuiltje in zijn oog? Hij knippert en knijpt er op los. Dan geeft hij me de hoorn. ‘Het is uw benzineleiding. Het slangetje is losgeschoten. Geen wonder dat u opeens stil stond….’ toetert de man van de alarmcentrale in mijn oor, ‘Ze zetten er een nieuw slangetje op en dan kunt u weer verder rijden.’

De man met het vuiltje in zijn oog kijkt me stralend aan. ‘Ik heb er ook nog maar 10 liter benzine ingegooid,’ vertrouwt hij me toe. Dat begrijp ik. ‘Wat krijgt u van me?’ Ik kijk in mijn portemonnaie en geef hem vijftig euro. ‘Welnee,’ roept de man verontwaardigd, ‘Dat is echt veel te veel. Kijk,’ hij wijst naar een tientje dat ernaast ligt. Dat is ruim voldoende……

Voor de hele meute van de door mezelf  veroorzaakte enorme file uit tuf ik naar Parijs. Daar kom ik alsnog in een nieuw verkeersinfarct terecht, met een slakkengangetjes worstel ik me over die verduivelde Boulevard Périphérique. Hier heeft mijn vader wel eens een band staan verwisselen op een brug zonder fatsoenlijke vluchtstrook. Zo koel als een kikker. Het kan dus wel degelijk erger……

Na Parijs knal ik door tot Vierzon. Daar weet ik een lief hotelletje vlak bij de snelweg. Om kwart voor 11 ’s avonds bel ik aan. De deur zit al op slot, iedereen slaapt. Behalve de beeldschone zoon van de eigenaresse. Slaperig doet hij de deur open. Hij checkt me in en een half uur later lig ik ook op 1 oor. Eten doen we morgen wel weer. Nu eerst maar eens schandalig lekker slapen.

 

 

 

 

 

Heks doet aan ‘Familieopstellingen’. Leerzame lessen: Nemen en geven moeten in balans zijn. Vroeger komt voor later. Ja, echt! En niemand kan worden buitengesloten……..

Family Reunion, FAMILIE REUNIE, familie eten, familiediner, samen met je familie aan tafel

Afgelopen zondag is het weer zover. Heks neemt deel aan een middag familieopstellingen. Twee dagen nadat ze haar neef begraven heeft. Samen met een schamel clubje familieleden.

Een magere vertegenwoordiging van deze enorme clan. Ik ben er natuurlijk bij. Bruiloften worden me met het grootste gemak door de neus geboord, maar hier is mijn aanwezigheid dan toch weer gewenst.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Nu zijn heksen experts op dit gebied bij uitstek. Velen van ons reizen probleemloos en draadloos heen en weer tussen de verschillende bewustzijnsgebieden. Ook Heks mag graag met haar geestvrienden vertoeven. En ook de leden van mijn clan, die zijn overgegaan laten zich niet onbetuigd…..

Tijdens familieopstellingen krijg je met iets geheel anders te maken. Je begeeft je als het ware in het veld van familiedynamiek door de eeuwen heen. Een systeem, dat er vooral op is gericht om zichzelf in stand te houden.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
“Er gelden een aantal regels ten aanzien van familiesystemen”, zegt onze begeleider, ‘Ten eerste heb je te maken met Nemen en Geven. Die twee kwaliteiten moeten in evenwicht zijn!’

Oeps, het woord nemen komt in mijn vocabulaire niet voor. Ik heb het in dat kader altijd over ontvangen, de passieve variant ervan.

Niet bepaald zaligmakend ook. Je moet altijd maar zien wat je dan krijgt. Vaak niet wat je wilt of nodig hebt. In het gunstigste geval is het datgene, wat niemand wil hebben, de restjes zogezegd. Of je krijgt gewoon andermans shit op je bordje. Voor je het weet ben je gepromoveerd tot afvalputje van jouw familiesysteem. Geven is dan altijd nog een betere optie…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
‘Vroeger komt voor later,’ vervolgt onze opstellingenman, ‘Het is bijvoorbeeld niet de bedoeling, dat een jong kind voor de ouders gaat zorgen. Of dat een ouder een kind als vriend behandelt. Of erger nog: dat kind om raad vraagt…… Dan raakt het evenwicht verstoord…’

Tja…., dat is inderdaad tricky. En gebeurd voor je er erg in hebt! Ik ken er heel veel voorbeelden van…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
‘Ten derde kan niemand worden buitengesloten. Het familiesysteem omvat ALLE leden.’ Zo, daar sta ik van te kijken. Ik weet niet beter, dan dat er mensen buiten de boot vallen.

Overal ter wereld zie je verloren zonen en dochters rondzwerven. En de meesten worden, mochten ze het lef hebben om terug te keren in de schoot van de familie, niet bepaald onthaald op de wijze, zoals de verloren zoon in de bijbel…. Vaak wordt bij thuiskomst niet het gemeste kalf, maar het kind zelf geslacht….

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Heks heeft een opstelling aangevraagd deze middag. Ze wil wat concrete antwoorden betreffende haar positie in haar eigen clan. Maar oh jee. Het wordt weer een volstrekt allegorisch verhaal.

Iemand vertegenwoordigt mijn Drang naar Vrijheid, het meest leidende motief in mijn bestaan. Een ander neemt de rol van Liefde voor haar rekening. Er is een Hol van de Leeuw, waar ik mijn Kwetsbaarheid heelhuids uit moet zien te krijgen. Alles gaat moeizaam en traag…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Aan het einde van de middag ben ik volledig uitgevloerd. Wat een klus. En weer zo abstract. Geen idee, wat ik hier nu allemaal mee moet…..
De dagen erna blijven de beelden een beetje door mijn hoofd spoken. Tegelijkertijd probeer ik mijn retraite in een Boeddhistisch klooster rond te krijgen. Ik zie een beetje op tegen het sociale gebeuren daar.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,

 

Vorige keer heb ik het onder andere op dat vlak zwaar gehad. Hier gelden namelijk dezelfde regels als binnen een familie. Maar dan in een soort hogedrukpan. Heks liep dan ook tegen identieke dingen aan, als waar ze in haar normale leven mee te kampen heeft. Maar dan nog eens extra intensief.

Ik zal dan ook mezelf goed in acht moeten nemen. Niet alleen maar geven en het anderen naar de zin proberen te maken. Maar NEMEN wat ik nodig heb. En lekker op mezelf zijn, als ik daar zin in heb.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Gisterenavond komt het verlossende woord van mijn lief: ‘Schat, ik doe het!’
En wat doet ie dan? Hij past drie weken lang op Varkentje. De engel.

Zo zijn alle dieren ondergebracht, mijn huis bewoond en verzorgd, mijn plantjes vertroeteld als ik weg ben. Het gaat nu officieel door. Drie weken les van Thich Nath Hanh over wat er gebeurt na de dood. Een echt heksenonderwerp. Ja, Thay is ook wel een beetje een heksje!

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,

Geweldig optreden van Hyperblaster Surfcowboys in Qbus te Leiden. Heks is er weer bij natuurlijk, omgeven door vrienden deze keer!

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Dinsdagmorgen race ik naar de dokterspost. Prikken halen. De assistente vertelt over haar bruiloft vorige week. Ik krijg alle smeuïge details. De jurk, het bruisboeket, de ceremonie, receptie, feest. ‘En de huwelijksreis?’, vraagt Heks. Die gaat naar…. Mijn oren zoemen, ik luister maar half en denk bevreemd: ‘Gek eigenlijk, ik weet meer van de bruiloft van de doktersassistente, dan van die van mijn eigen neef.’ Ik ontdekte vorige week, dat hij getrouwd was. Via Facebook……

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Een meedogenloos medium soms. Want waarom weten wat gebeurt, waar je niet voor bent uitgenodigd? Tegelijkertijd ben ik toch blij voor deze gelukkigen. En voor de doktersassistente!

Precies op diezelfde dag als de gewraakte bruiloft treedt Cowboy op in Leiden. Met zijn band, de Hyperblaster Surfcowboys! Ik heb flink gelobbyd onder vrienden. En familie. Ook de bewuste neef is uitgenodigd….. Mijn meest dierbare cirkel is aanwezig: Fiederelsje, Pappa, Steenvrouw, Trui met haar prachtige dochter Femke. Allias Tomboy…..

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, drummer Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, drummerHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Een aantal van hen heeft wekelijks voor me gekookt in tijden van hevige ziekte. Toen ik niet meer at. Omdat het te vermoeiend was: koken, kauwen, afwassen…..  Om van boodschappen doen maar te zwijgen…..

Op maandag at ik bij Steenvrouw, op dinsdag bij Frogs, op woensdag bij Trui, op donderdag bij Pappa. Ze hielden me in de lucht, de schatten.

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, bassistHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock, bassist

Heks is zeer in haar nopjes met de aanwezigheid van Tomboy Femke. Ze kent deze schoonheid al van de dikke buik van haar moeder af aan. Wat een geschenk toch, deze verbinding. Een pleister op de wonde van de gemiste bruiloft…..

Om negen uur zetten wat mensen stoelen midden in de zaal. Ze gaan het geheel zittend bekijken. ‘Surfrock trekt mensen van alle leeftijden aan’, ginnegappen we. De band komt op. Drie heel verschillende mannen. Op sologitaar mr. Hyperblaster, op basgitaar Rumba Ridskin en op drums Eddy Cracker. Ze geven een pittige aftrap. We zijn in de ban. Heks zeker, want haar lief zit geweldig te drummen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAtomboy, meisjemoeder met dochter

‘Wat een armen’, zwijmelen mijn vriendinnen. Inderdaad. Cowboy heeft schandalig grote spierballen vandaag in zijn leren vestje. Heks maakt foto’s en filmpjes. De jongens spelen een paar nieuwe nummers: Erg goed.

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrocklachende manmeisjes met rode haren,Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

‘Fantastisch!’ zegt Pappa. Hij is onder de indruk van de drumkwaliteiten van Eddy Cracker. Een paar dagen later stuurt cowboy me een recensie van hun concert.

Check it out: Wonomagazine.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een positief commentaar! Iemand heeft het concert bijgewoond. Hij heeft niets met Surfrock, maar wel een goed oor voor muziek. Hij beschrijft hoe hij, net als wij,  een geweldige avond had met de boys. Het is een leuk verhaal, treffend geschreven. En een enorme pluim op de Hyperblaster Cowboyhoeden!

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock tomboy met vriendin

Vandaag dacht ik aan een gedicht van Thich Nath Hanh: My joy and pain are one. (Call me by my true names)  Door alles te voelen blijft je hart open. En daar gaat het uiteindelijk om. Leven vanuit je hart, die enorme ruimte, verbinding tussen alle werelden. Met de deur lekker open. En Ysbrandt wakend bij de ingang. In mijn geval dan……

Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock Hyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrockHyperblaster Surfcowboys, Qbus, Leiden, 25 april 2014, publiek is enthousiast, surfrock

Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, architectuur van Nieuwmarkt in Amsterdam. Oude gebouwen naast nieuwe gebouwen
En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014,ouderwets reuzenrad, oude kermis
Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, optreden van kinderen, muziekduo, kinderen maken muziek

Extreme pechdag, deze zware zoete zaterdag. En toch geen klagen! Dan zit je pas echt goed in je vel…….. Toch hoop ik op een makkelijker meevallende zondag……

fetes22

06.00 Katten maken aanwezigheid in bed kenbaar door markeren. Bepaald wel kattenpis…

07.19 Gooi een rauw ei op de keukenvloer.

bruxa-2

08.00 Heks heeft al drie wassen gedraaid.

08.00 Verlaat verlaat het pand.

images-104

08.20 Weer terug, glutenvrij brood vergeten.

images-106

08.45 Heks loopt vast bij Warmond, kan snelweg niet op.

images-102

08.48 Wordt bollenstreek ingeloodst.

boze-heks-of-boze-heks-in_4a0d3a822d087-p

08.49 Wil dat niet, want herinner me van gisteren een  obstructie bij Vogelenzang aan de andere kant.

08.50 Besluit  helemaal terug te rijden en via A4 richting Haarlem te gaan.

images-105

09.38 Rijd nog een keer vreselijk verkeerd, ondanks gedram van TomTom.

09.50 EINDELIJK DAAR.

Unknown-19

Als Heks dag begint heeft ze er al een dag opzitten. Nooit raadzaam in geval van Heks. Gelukkig zijn we overbezet in het voorhealteam, dus ik kan lekker op gang stomen. Uiteindelijk doe ik wat ik het beste kan met mijn gouden handen: Mensen op de grond zetten, in hun lijf trekken, wortelen. als rechtgeaarde  dochter van vasteplantenkweker: Geboren met voeten in de grond.

Unknown-20

Ik heb jaren een praktijk gehad als paranormaal genezer. Dat weet bijna niemand in dit team, want dat was lang voordat ik toetrad tot dit coven….

Bij sommige genezers is het een waar schouwspel, dat voorhealen. Draaien hun ogen weg, schudden of shaken een beetje, of hebben een verheven blik. Heks vindt het altijd leuk om te zien, het past wel in de traditioneel theatrale Filipijnse aanpak, maar zelf doet ze haar ding zonder poespas. Oerhollandse polderaanpak. Zo ben ik opgeleid ooit….. Om mensen niet af te schrikken. Het is vaak al zo’n stap om naar deze Filipijnse genezer toe te komen voor de meeste mensen. Belanden zo uit hun comfortzone in deze heksenketel…..

images-101

Als Hoofd Kinderen had ik een interessante dag. Met de ouders!!!! Ik voelde me een beetje Dog Whisperer worden, althans kreeg die neiging:’ I rehabilitatie dogs and train their owners….. ‘ , zegt deze bekende hondentrainer altijd. Dit principe had ik vandaag graag toegepast op bepaalde kinderen en ouders.

Toen ik gisterenavond doodmoe thuis zat, liet ik mijn gedachten er nog eens over gaan. Wat gebeurde daar nu eigenlijk? Waarom ging die ene moeder de strijd met me aan? Met welk doel? Draaide ik hier niet gewoon op voor het haar eigen onvermogen om grenzen te stellen?

bruxa3

Ik besluit ter plekke, dat morgen de kinderen hun goddelijke gang mogen gaan. Wat zou ik ook opkomen voor doodzieke mensen, sommigen helemaal uit Frankrijk, Duitsland of Spanje, die daar liggen bij te komen met friemelende, lawaaierige kinderen om zich heen? Geen zin om nog zo’n dag andermans kastanjes uit het vuur te halen…….

images-103

Na een paar uur bewegingloos in een stoel eet ik iets, breek een stukje tand op een stukje bot, dweil  twee keer een door mijn schatjes van katjes omgegooide vaas bloemen op, vang mijn zwarte kater en ontdek een hoofdwond bij hem, verzorg de wond, laat hond nog keertje uit, maak m’n bed  weer op met schoongewassen lakens en dekbedden, trek kleren uit, scheur in mijn mooie suède  jasje…. en ga slapen.

Wat een dag. Alles zat tegen. Maar toch nog prima stemming. Kijk, dat is levenskunst. Als alles goed gaat is het een eitje om je goede humeur te behouden. Maar op zo’n dag als vandaag, is het een ware uitdaging!

images-107