Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, architectuur van Nieuwmarkt in Amsterdam. Oude gebouwen naast nieuwe gebouwen
En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014,ouderwets reuzenrad, oude kermis
Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, optreden van kinderen, muziekduo, kinderen maken muziek

KASSAV speelt in Den Haag en Frogs neemt Heks en Cowboy mee. Een in de schoot geworpen uitje!

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

OLYMPUS DIGITAL CAMERABeeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Zaterdagavond nodigt Frogs ons uit voor een heel geinig concert van de band Kassav in Het Congrescentrum in Den Haag. Vrijkaartjes! Heks kookt roti zonder pannenkoek en Cowboy snijdt de groenten. Het hele huis ruikt zoet naar kerrie als onze kikkervriend arriveert om een hapje mee te eten. De maaltijd is heerlijk!

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

Om acht uur rijden we de stad uit. Onderweg hoor ik de heren babbelen over muziek, stromingen, bands. Ken je die en die? Heks ligt lui uit te buiken achterin die enorme groene auto van Frogs. Hij biedt aan ons voor de deur af te zetten. Hij gaat de auto verderop parkeren, vlak bij het beeld van Nelson Mandela.

Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,Beeld Nelson Mandela, Den Haag, bloemen bij beeld, graftakken en kransen,

“Er liggen allemaal bloemen bij, Heks, ik ga er vandaag een bos neerleggen…’ Dat willen wij natuurlijk meemaken. Zodoende wandelen we gedrieën langs het beeld richting concert. Frogs heeft een mooi gedicht geschreven. Hij wil het stilletjes met de bloemen neerleggen, maar wij willen het natuurlijk horen. Laat maar klinken die mooie woorden!

Band Kassav, Den Haag, december 2013

We maken een paar vrolijke foto’s met het enorme beeld, om de man te eren. Hij lachte zelf zo graag!

Daarna wonen we een heerlijk concert bij. Frogs staat met zijn aantekeningenboekje in de aanslag, want hij is natuurlijk wel aan het werk. Hij schrijft er later dit artikel over. Af en toe doen we even een salsadansje tussendoor. Cowboy zwiert ook al met me in de rondte. Zalig hoor, zo’n avondje uit.

Band Kassav, Den Haag, december 2013

Band Kassav, Den Haag, december 2013Band Kassav, Den Haag, december 2013

Relatiedenken als grote pleister op de wonde van zelfafwijzing. Het verwerven van liefde en erkenning institutionaliseren door middel van een vaste partner… Dagelijkse kost!

hondje op strand

Jalaluddin Rumi, Perzische dichter (1207-1273)

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Vertaling R.van Zeyl

nat hondje op strand

Oh, wat is ie lekker smerig

Heks is toch zo’n grappig boek aan het lezen: ‘Verslaafd aan liefde, de weg naar zelfacceptatie en geluk in relaties’,  door Jan Geurtz. Het is geschreven vanuit een Boeddhistische invalshoek, zonder een rigide overtuiging te prediken. Hetgeen je nog wel eens tegenkomt bij westerse Boeddhisten. Net als de neiging om je te bekeren…..

De essentie van het boek komt erop neer, dat we allemaal liefde en erkenning van anderen nastreven om onze diepe zelfverwerping te bedekken. Veel van ons gedrag is erop gericht de buit binnen te slepen. We hebben allemaal in onze vroege jeugd methoden en maniertjes ontwikkeld om te zorgen, dat we niet werden afgewezen door ouders en opvoeders. Vaak geheel tegen onze pure en volmaakte natuur in. Hierbij komen prachtige eigenschappen, zoals creativiteit, kracht, zachtheid, eerlijkheid, goedheid om maar wat dingen te noemen , in de knel. We voelen ons middelmatig, slap, zwak, oneerlijk, slecht en dat is natuurlijk geen pretje. Dus gooien we er een laagje overheen, om die stinkende put af te dekken.

Dus een zich slap voelend  mens doet stoer bij wijze van kracht. Onze zachtheid smaakt naar zwakheid en voilà: de onaantastbare zelfverzekerde afstandelijke beschermlaag is geboren. Eerlijkheid in het gedrang kan tot formeel rigide gedrag leiden. Goedheid kan verwrongen worden tot ‘nice guy’ of ‘lieve meisje’ syndroom. Allemaal manifestaties ver van ons werkelijke zijn. Vermoeiend om in de lucht te houden. En uiterst contraproductief. Het levert precies datgene op, wat je niet wilt.

Het boek brengt Heks op allerlei ideeën en bevestigt het spirituele pad, dat ze volgt. Ook doet het haar terugdenken aan situaties uit het verleden. Jaren terug leerde ik Tank kennen. Een grote kerel met een dikke buik en bekakt accent. En een enorme hond. We raakten bevriend en hij nodigde me uit om met een puzzeltocht mee te doen georganiseerd door de Lelijke Eendenclub in de Belgische Ardennen. Tijdens deze korte vakantie begon hij Heks enorm het hof te maken. Schoorvoetend ging ik er in mee. Hij was niet helemaal mijn type, in feite verschilden we als dag en nacht. Maar het was een leuke aparte vent. We deelden een passie voor koken en klassieke muziek. En honden. Opeens hadden we een relatie.

nat hondje, strand, kuil graven

Even lekker graven

Wat er toen gebeurde heb ik lange tijd niet begrepen. Ik kon er alleen maar nijdig om worden. Tank walste mijn leven binnen. Hij begon mijn huis ongevraagd te verbouwen. En niet bepaald doeltreffend. Ook nam hij zomaar mijn administratie onder handen. Het was gebeurd voor ik er erg in had. Hij maakte er zo’n puinhoop van, dat mijn boekhouder en ik dat het ‘jaar van de Tank’ noemen. Niets in terug te vinden. Ook schafte hij een waterkoker voor me aan. Zette enorme wijnglazen in mijn kast. Tegen de tijd, dat ik begon te protesteren, had hij zich al helemaal in mijn leven ‘ingevochten’, zoals hij het zelf noemde.

Binnen een paar weken, lag de heer in kwestie na een maaltijd met kreeft en de beste wijnen, me op zijn knieën ten huwelijk te vragen. Ik kan me nog goed herinneren, hoe hij het vroeg. Dat was op zich een kostelijke verspreking. ‘Als we over een jaar nog bij elkaar zijn, wil je dan met me trouwen?’ Nu is Heks nooit zo trouwlustig geweest, maar toch deed het me iets moet ik toegeven. Hij versprak zich wel vaker. In de zeven maanden, dat deze relatie duurde zijn we ontelbaar vaak op vakantie geweest. Tijdens een van deze reisjes spraken we af met zijn beste vrienden tijdens een klassiek concert in België. ‘Kijk, dit is nu Heks. DEZE heb ik nu eens niet meegenomen naar jullie huis, maar ik laat jullie hier opdraven….’

nat hondje, strand, kuil graven

Kijk, vrouw

Wat ik me vooral herinner is de verbazing over waar ik in terecht kwam met Tank. Een benauwende constructie, waar ik me al snel doodongelukkig in voelde. De interesse en vriendschap verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik leek te figureren in een zich steeds herhalende Tanksoap. Dat het zich steeds herhaalde wist ik toen nog niet. Maar achteraf geloof ik, dat Tank me op een dag de brief op de bus heeft laten gooien, waarin hij het uitmaakte met zijn ex. En zodra ik er een punt achter zette, stortte hij zich in het volgende. Niet veel later verloor ik hem uit het oog. Hij had toen alweer de tweede of derde relatie na mij…..Waarschijnlijk hebben ze er allemaal een waterkoker aan over gehouden!

In deze relatie ben ik dus een speelbal geworden van mijn eigen projecties. Tank zei dingen, die op een of andere manier mijn gevoelens van zelfafwijzing bedekten. En vise versa natuurlijk, want het werkt altijd twee kanten op. Dus eventjes ben je helemaal happy samen. Maar het is een gammele constructie. Je moet het elke dag opnieuw in elkaar flansen en raakt jezelf compleet kwijt. Het erge is: We doen het onszelf aan.

Ook Tank was natuurlijk niet gelukkig in deze verhouding. Net zomin als in zijn andere relaties. Hij vertoonde gedrag, dat hij als wenselijk had aangeleerd en draaide dat riedeltje elke keer weer af. Maar in feite had het weinig meer te maken met de aardige kerel, die ik aanvankelijk leerde kennen. Aan het eind van de relatie was hij onuitstaanbaar geworden. Van ellende. En in de hoop, dat Heks er een punt achter zou zetten.  Dus heb ik hem en mezelf uiteindelijk uit ons lijden verlost.

nat hondje, strand,

het is toch zo’n schatje

Na Tank ben ik in de leer gegaan bij Thich Nath Hanh. Hij bracht me op het idee om te gaan oefenen, dat iedereen mijn partner is. Ook ben ik een aantal jaren daarna met mezelf getrouwd. Dit heeft de drang om via een relatie mijn volmaakte natuur te ervaren enorm doen afnemen. Toch ben ik er nog niet is gebleken. Als iemand me bepaalde dingen in gaat fluisteren, raak ik nog steeds de kluts kwijt. Alsof ik in een oude vertrouwde groef val. En ook nog een groef, die niets goeds oplevert! Geurtz heeft het in deze context over relatiedenken: Het hebben van een relatie (of het vermijden ervan) als ultieme doel in het leven. Volgens hem is het zaak deze manier van denken los te laten. Daar heb ik gelukkig al wat stappen in gezet.

nat hondje, strand, zee

Altijd goedgehumeurd, behalve als de vrouw droevig is

Het gaat met vallen en opstaan. Toch is er zoveel verschil met de Heks, waar Tank overheen walste en de Heks nu. Ik leef in een universum, waar iedereen mijn partner is, na jarenlang oefenen is het een tweede natuur. Hopeloze partners soms, maar toch verbonden. En de diepe zelfafwijzing heeft plaatsgemaakt voor een grinnik. Moet je Heks soms bezig zien!

Volgens Geurtz is een gezond ego in feite verder van huis dan het neurotische, omdat met het succesvol bedekken van je zelfafwijzing ook je natuurlijke staat van zijn uit beeld verdwijnt. Dus falende en malende medemens: Er is hoop! Je doet het lang niet gek! Geniet van de glimpen van je ware natuur!

Boeddha zei: ‘Al zoek je de hele wereld af naar iemand die je liefde meer waard is dan jezelf, je zult die nooit vinden.’

nat hondje, strand, zee, zonsondergang

In feite de enige symbiotische relatievorm waar je beter van wordt

Een bijzonder rijke maaltijd na verlies op de paardenrennen: Welkom in het echte kleurrijke fantastische leven. Weer eens wat anders dan de grauwe vaak onwerkelijke realiteit….

Golden Doedel Golden Doedel Golden Doedel Golden Doedel

Het was weer zover, Heks viel pardoes in slaap vanavond, geheel gekleed, alle lichten aan. Om vier uur vannacht weer wakker, dus een hele late laatste hondenronde…. Goddank had ik wel gegeten, dat scheelt weer. Nu natuurlijk klaarwakker.

Op TV is weer een kookwedstrijd aan de gang. In een eliminatieronde worden een paar kandidaten helemaal afgemaakt. Ze kunnen er honderdduizend dollar mee winnen. Daar willen sommigen dan wel even alle plezier in koken voor inleveren blijkt.

Dinsdagavond had ik een heel bijzondere maaltijd met zeer veel plezier bereid door mijn vriendinnetje True. Zij levert die passie voor koken voor geen goud in! Toen we afspraken om te gaan zingen in Koor Amor, schreef ze me, dat zij voor het diner zou zorgen. Om half zes troffen we elkaar in Huize Heks. Op ons gemak reden we naar Amsterdam in mijn onvolprezen knalgele autootje.

Daar toverde True een hele maaltijd uit haar mouw. Mooi ingepakt in Japanse servetten, net een cadeautje!  Zo zaten we uitgebreid te eten met tafelkleedje en al aan een tafeltje in de hal. Boontjes, een echte hamburger, Amerikaanse maatstaven,  geroerbakte rauwkost en gepureerde groenten. Jammie!

klein hondje

Guchi is haar naam, klein maar met superkrachten…..

klein hondje OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op onze hoofden hadden we natuurlijk allebei een mooi hoedje. We zagen er redelijk woest chic uit. Een passerende vrouw had de indruk, dat we zo van de paardenrennen kwamen. ‘Yes,”, zei True in bekakt english engels ” We were in Austin and we lost all our money, everything”. ‘Vandaar deze picknick’,  reageerde de vrouw begripvol….

Al met al was het een uitbundige avond. Helemaal lekker in ons vel en tevreden tuften we weer naar huis.  Gisteren was de koek dan ook helemaal op. Gelukkig een rustige dag.

Nu heb ik mijn zinnen gezet op een feestje dit weekend. De komende dagen ga ik mijn energie daaromheen kneden. Ja, het klinkt belachelijk, maar toch werkt het zo bij mij.

RODE BEUK klein hondjeklein hondje

HEKS KOOKT GODENMAAL EN WANDELT DOOR MAGISCH STRANDSCHAP…

vis vis vis vis vis vis ruik vis vis vis

THAYTHAY DENKT ER HET ZIJNE VAN

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanmiddag heb ik gekookt. Ik heb een groentepakket en er lag nog een overschot aan  knollen en wortels in mijn koelkast. Tijd voor de Kameleon Ovenschotel. Welke kleur zou deze keer de boventoon voeren? In mijn groentela vond ik schorseneren, prei, rammenas, worteltjes, rode ui, knolselderij, bleekselderij, venkel, krieltjes, courgette, pompoen, tomaten en romanesco ofwel groene bloemkool.

Mijn geweldige keukenmachine hakte alles in kleine stukken. Behalve de pompoen, het gevecht daarmee leverde weer de nodige pleisters op…. Ik hield de pompoen apart. Vervolgens vulde ik een aantal ovenschalen met de groente, flink olijfolie en vis. Tilapia, catfisch,  wilde zalm en fruits des mer. Als smaakmakers veel knoflook, pittige paprika poeder, rood pepertje, zwarte peper, dille, provençaalse kruiden, oregano, marjoraan, citroensap, geraspte citroenschil, zoute ansovisjes, witte wijn en sherry. Flink door elkaar husselen.

Pompoen bovenop, roostert ‘ie lekker zoet, peper en zeezout erover en hop, de oven in. 45 minuten rond de 180/200 graden.

uitgestorven

LAAT IN DE MIDDAG

Tipo

DAN TOCH EEN ECHTPAAR MET EEN BEAGLE

Na deze klus ben ik de duinen ingedoken met Ysbrandt. Het was al laat, de zon gleed vlammend over de contouren van het duin. Ik was niet de enige, die nog eventjes van het heerlijke weer wilde genieten. Een echtpaar met een Beagle liep me tegemoet. Het was een heel parmantig hondje. Geen grammetje vet! Je ziet nogal eens rolmopsachtige vertegenwoordigers van dit ras. Zo niet Tipo. Relaxed poseerde hij voor de foto.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Toen ik de man mijn kaartje gaf, dacht hij van mijn blog gehoord te hebben…. Huh? “Jaren geleden”, kwam er achteraan als anticlimax. Dus nog niet wereldberoemd in de duinen.  Wel ben ik dit weekend nageroepen op de Singel: “Knibbel Knabbel Knuisje!!!” Een dubieuze eer….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op het strand was het waanzinnig! De hemel en het water kleurden in een steeds wisselend palet. Het was uitgestorven. Ysbrandt rende als een bezetene door de branding achter een balletje. Puur geluk!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het begon al te schemeren, toen we richting auto gingen. Bij het oorlogsmonument waren verse kransen gelegd. Mensen hebben hun leven gegeven op deze idyllische plek. Het kan hier ook flink spoken…..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Thuis wachtte me een heerlijke maaltijd. Genoeg voor een weeshuis. De diepvriezer doet goede zaken…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA