Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, architectuur van Nieuwmarkt in Amsterdam. Oude gebouwen naast nieuwe gebouwen
En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014,ouderwets reuzenrad, oude kermis
Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, optreden van kinderen, muziekduo, kinderen maken muziek

Regen in het paradijs. Heks slaapt op een waterbed….. Heel luxe!

20130807-204832.jpg

Het regent, het regent, de pannen worden nat. En de tenten ook… Mijn tent is veranderd in een waterbed. Zacht golf het water onder mijn grondzeil door. Gelukkig is het binnen nog steeds droog. Maar wel klam en koud. Brrrrr. Wat een verschil met een week geleden.

20130807-204846.jpg

Gelukkig zingen we ons overdag warm. Vandaag had ik les van onze andere docent, Anna. Zij studeerde een prachtig Zuid Afrikaans liedje met ons in, vierstemmig. Vanavond gaan we het uitvoeren in het grote theater.

Gisterenavond hebben we genoten van een optreden van de zoon en dochter van Tromvrouw. Zoon had de legendarische tekst: ‘Ja KUT’ . We lagen helemaal in een deuk. dat is dus onze lijfspreuk nu……

Heks is nogal brak vandaag. Mijn lijf krijgt te weinig rust en lijdt teveel kou. Dus HPDP (hier pijn, daar pijn).

20130807-210359.jpg

Ja, vakantie vieren is voor ME patiënten echt een enorme klus. Meestal moet ik er maanden van bijkomen. Toch blijf ik het leuk vinden, dat kamperen.

20130807-210454.jpg

Helaas heb ik niet genoeg echt warme kleren bij me. Laag over laag draag ik alles wat maar enigszins warmte vasthoudt. Morgen schijnt het wat op te knappen.

Gelukkig.

20130807-211138.jpg

Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen shit, met uitzondering van honden. Die hebben daar hun baasjes voor. En ook: No shit, no lotus!

verboden te poepen

Niemand glijdt graag uit in andermans shit

Zomer, zomer, zomer!

Heks is bezig haar vakantie voor te bereiden. Er komt schot in de zaak. Steenvrouw belt: ‘Ga je mee naar het strand?’ Veel te warm natuurlijk. Zeker voor dat varkentje. Het is al te warm voor zijn ochtendronde. Onderweg kieper ik een aantal keer een flinke plens water over hem heen. Lijdzaam ondergaat hij de behandeling.

poepende hond

Poep van je eigen hond is prima op te ruimen

Heksje blijft dus binnen. Helaas is de Tour voorbij. Vanmiddag ga ik een vervelend klusje doen. De afhandeling van de aanrijding, twee jaar terug alweer, is nog in volle gang. Ik ben nu weer verplicht een enorme verhandeling te schrijven voor mijn advocaat. Zoals altijd moet je redelijk fit zijn om te bewijzen, dat je iets mankeert.

verboden te poepen voor honden

Ik raap zo’n vier/vijf drollen per dag op

’s Avonds loop ik natuurlijk wel langs het strand te wandelen. Zo ook gisterenavond. Van Noordwijk naar Katwijk. Ysbrandt springend door de golven. Het is warm, zwoel en heerlijk aan zee. Een hele tijd zit ik vredig naar de dalende zon te kijken. Het wordt stiller en stiller om me heen. Op mijn gemak loop ik terug. Het strand ligt bezaaid met kwallen. Het is uitkijken geblazen, waar ik mijn blote voeten neerzet.

verboden te poepen

Geldt ook voor mensen!

‘Mevrouw’, hoor ik achter me. Een opgepoetste dame in een spierwitte strakke gehaakte jurk komt aanmarcheren. Streng kijkt ze me aan. ‘Uw hond heeft verschrikkelijk enorm zitten poepen!’, klinkt het beschuldigend uit haar boze mondstreep. Je kunt zien, dat ze griezelt van het idee van poep in haar sneeuwwitte steriele wereld. ‘Moet U dat niet gaan opruimen?’ Ze wijst achter zich naar het enorme strand, waar de golven al bezig zijn om de drol van Ysbrandt op te slokken. Er is geen kip te bekennen. Het is onbegonnen werk om die bolus weer op te sporen, een speld in een hooiberg……

verboden te poepen

Altijd zakjes bij de hand, bijdehand!

Ik kijk nog eens goed naar de vrouw. Verbeten staat ze zich op te vreten. Wat een bemoeial. Heks ergert zich altijd dood aan betweters en vingertikkers. Hebben die mensen nu echt niks beters te doen? Zelf eens verschrikkelijk ontzettend enorm gaan poepen bijvoorbeeld? Ik dien haar gevat van repliek en zie haar al snel in de verte verdwijnen. Haar billen samengeknepen van ergernis in haar nauwsluitende pannenlap. Mijn god, wat loopt ze te stampen, deze prachtige gemelijke tante Betje.

verboden te poepen, honden

Leuk al die verschillende borden

Thuis gekomen schrijft Heks zelf een bemoeizuchtig mailtje naar iemand. Althans, het kan heel goed zo worden geïnterpreteerd. Bedenk ik me net wat te laat.  Ach ja, zo ergeren we ons gek aan de eigenschappen in anderen, waar we zelf ook niet van verschoond zijn helaas. Uiteindelijk is iedereen gewoon verantwoordelijk voor zijn of haar eigen shit natuurlijk. Met uitzondering van honden. Die hebben daar hun baasje voor!

poepende hond, verboden

Dit hondje lijkt een beetje op Ysbrandt

INTERBEING: Weg met de illusie van het afgescheiden zelf. Heks is koekblik en koekblik is Heks. Lege accu schudt wakker….

Bloemschikles nonnen boeddhisme Plumvillage 2009

Heks geeft bloemschikles aan de nonnetjes:
De Bhoeddameier….

Met dit prachtige weer rijd ik bijna elke avond even met mijn varkentje naar het strand. Een stukje door de duinen lopen en daarna een balletje gooien in de golven. Ook gisteren waren we weer samen op pad. Onderweg schoot het door me heen, dat ik weer niet naar het buitenland ga dit jaar met mijn piepkuikenwagentje. Weer voor niks dat uitgebreide ANWB-lidmaatschap betaald…. Daarna is mijn hoofd weer leeg en fris. We genieten van een paar heerlijke uurtjes.

tent met altaar

Altaar in mijn oude piepkleine tentje

Landerig en zanderig komen we weer bij de auto. Ysbrandt springt achterin en ik steek de sleutel in het contact. ‘Prut’, zegt mijn koekblik. ‘Prot, plop, blop’. Daar kijk ik van op. Wat is dit?

Er volgt een dialogue intérieur:

‘Dit is een lege accu, Heks. Je hebt je lichten aan laten staan, kijk maar!’ “Huh? Dan gaat er toch een alarm af?” ‘Ja, maar je bent aan de andere kant uitgestapt, omdat je pal tegen duindoornstruiken staat geparkeerd.’ ” Dus dan doet dat alarm het niet? Of heb ik het gewoon niet gehoord? Ik kan me niet eens herinneren, dat ik die lichten heb aangedaan onderweg…..” ‘Slaapwandelgedrag, lieve Heks!’ Nou, ik ben direct weer helemaal klaarwakker!

Wachtend op de ANWB lees ik in het boek ‘Zwevend op een lotusblad’ van Mary Patterson, de yogalerares. Haar avonturen in Plumvillage, de kloostergemeenschap van Thich Nhat Hanh. De hopeloze vertaling valt me niet meer op. Ik ben gegrepen door haar belevenissen. Heel herkenbaar ook. Heks heeft al drie retraites in hetzelfde klooster uitgezeten. Op haar meditatiekussentje. Het is ongelofelijk goed om die ervaring in mezelf op te frissen merk ik.

Een soort ANWB voor mijn ziel. Verwarring, woede en frustratie hebben de accu leeg getrokken. Dit verslag van de wijze lessen van Thay is de vonk , die de motor weer opstart. Nu is het een kwestie van kilometers maken….. ‘Practice! Practice!’

Het duurt een eeuwigheid voordat de hulpdienst arriveert. De zon zakt achter de boulevard. Ik sta midden in het duin. Om me heen verdwijnen in sneltreinvaart alle andere auto’s. De inzittenden kijken me bevreemd aan. Wat doet die vrouw daar vredig lezend in de deuropening van haar auto? Met dat hondje aan haar voeten? Dan wordt het stil.

Bell in Plumvillage, lower Hamlet

Hier word je wel wakker van

Ik bel nog eens met het alarmnummer. Ja, ze zijn onderweg. Ze zijn me niet vergeten. Ik wacht en lees. En voel me eigenlijk helemaal ok. Alleen erg moe. Ja, ik lijk een beetje op mijn auto vandaag. De accu is aardig leeg.

Nonnen, Lower Hamlet, Plumvillage

Stralende nonnetjes

De ANWB arriveert en binnen vijf minuten ben ik onderweg naar huis. Ik rijdt om over Wassenaar en Warmond. Even lekker scheuren op de snelweg. Na een half uur vind ik het mooi geweest. Thuis gekomen ben ik te moe om te eten. Ik spoel het zout en zand van mijn lijf en stort in bed.

non, Plumvillage

Onze Nederlandse zuster, Sr. Lan Nghiem, True Orchid

Vandaag is het gelukkig niet te warm. Heks heeft een slechte dag, HPDP (Hier PIjn Daar PIjn). Ik kijk lekker naar de Tour en hou me verder gedeisd.

bloemschikken met nonnen in Plumvillage

Een gouden dag

Tromvrouw roert haar toverstokje: Een vakantie wordt geboren….. Zon, zee, strand en goed gezelschap! Dolblije Dolfijnen dartelen in golven…

vakantie

Het is volop zomer! Joepie. Rond het middaguur haal ik Tromvrouw van het station. Na een heerlijke lunch Chez Sorcière gaan we met het hondje naar het strand. Wat een uitgelezen dagje voor deze toverheksjes! Onderweg komen we op het idee om samen op vakantie te gaan. Of eigenlijk gaat het weer precies zoals drie jaar geleden. Tromvrouw boekt een zangtrip met haar gezin en heks vliegt in haar kielzog mee!

dolfijnen

We raken een beetje door het dolle van al deze plannen en springen als dartele dolfijnen door de golven. Het water is verrukkelijk en geen kwal te bekennen vandaag. Ysbrandt zwemt met ons mee. Zijn natte zeehondensnoet staat serieus. Hij voelt geen grond onder zijn poten en na een tijdje houdt hij het voor gezien en gaat onze spullen bewaken.

fijen vakantie

Lui liggen we een uurtje op het strand te kletsen. Daarna vinden we een goed plekje op een terras. Geluk zit in hele kleine dingen. Plezierig gezelschap bijvoorbeeld. Lekker samen zingen. “Goh”, zegt Steenvrouw, ‘Ik dacht dat die vakantie een redelijk brave week zou worden, maar met jou erbij wordt het een heel ander verhaal!’ We grijnzen ondeugend naar elkaar. We hebben intussen al heel wat zangavonturen beleefd. Dit wordt weer iets geheel anders. Een nieuwe ervaring.

tot na de vakantie

Heks moet nu als de donder een plekje reserveren en alle dieren links en rechts onderbrengen. Of iemand in mijn huis uitnodigen. Ach, het zal wel lukken denk ik. Deze vakantie komt als geroepen. Even helemaal weg van mijn postzegelbestaan. Nieuwe energie opdoen voor de winter. Lekker creatief bezig zijn samen met m’n zielemaatje Tromvrouw. Het valt allemaal op z’n plek.

Enthousiasme is toch een fantastisch fenomeen. Echt warm lopen voor iets of iemand. Of zoals in mijn geval voor beiden. Tromvrouw en Heks hebben al vele stormen samen doorstaan. En evenzovele hoogtepunten gedeeld. En nu gaan we dus weer op avontuur.

Op het diepst van de nacht begint de dag. Een vogel zingt haar eerste lied. Liedje van verlangen. En Heks hoort dit deuntje zoemen. Tussen regels en rochels. Komt gulden reisje opdoemen.

fijne vakantie

Aan het eind van de middag zet ik mijn vriendin in Voorschoten af bij de boezemvriendin van haar overleden zuster. Eén van de stormen, die heeft gebeukt. Ze gaan lekker samen eten. Heks rijdt door een deel van haar geboortedorp, dat pas vijf jaar bestaat. Waar eens weilanden zich uitstrekten is nu een moderne wijk neergesmeten. Vol grote vreemde huizen en flats. Met een zekere Architectonische kwaliteit. Vijvers en lanen.

zingen

Op de terugweg kom ik door bekend gebied. De straat, waar Heks jarenlang pianoles had van Juffrouw Ensink. Ze woonde met haar vriendin, Juffrouw Lehnen,  in een huis vol piano’s, vleugels en sprookjesboeken. Als de dames de deur uitgingen hadden ze allebei een hoedje op. Ze deinsden niet terug voor model ‘Vliegende Schotel’. De dames zouden trots zijn op Heks en haar collectie vreemde hoeden. Vandaag had ik weer een mega exemplaar op mijn hoofd geplant. Ik knipoog naar het huis van de al lang overleden dames en breng een groet met mijn hoed.

zingen maakt blij

Thuis gekomen stuiter ik nog een beetje na van deze geweldige dag. Mijn haar zit vol zand. Ik ben zilt en plakkerig. Ysbrandt laat een complete zandbak vallen op de vloer van mijn woonkamer. Op mijn computer zoek ik de informatie over de aanstaande vakantie op. Nog veel te regelen en te organiseren. Het gaat vast lukken. Ik voel het aan mijn heksteroog……

huisdieren alleen laten in vakantie? NEE