Pech onderweg is niet voor watjes zeg. Heks koopt op de valreep een knalgeel fluorescerend jasje en dat is maar goed ook. Mijn voornemen nu eens op tijd om Parijs heen te zijn gaat op in rook. Ik kom dan wel voor hete vuren te staan, maar ik heb de soep heus heter gegeten. Uiteindelijk is het leven een groot avontuur. En: Vandaag loopt alles goed af!

Een paar dagen voordat ik naar Plumvillage vertrek haal ik de Don van het station. Strak in het pak stapt hij bij me in de auto. De koffer met nog meer pakken en hoeden gooien we achterin. In Huize Heks hangen ook nog eens een maatpak en een colbertje klaar. Hij komt deze maand wel door!

De volgende dagen ga ik door met het voorbereiden van mijn reisje. Afgewisseld met kletskous-sessies met mijn oude vriend. Zijn aanwezigheid werkt twee kanten op. Enerzijds houdt het me rustig, zodat ik mezelf niet voorbij hol. Anderzijds leidt het me geweldig af, waardoor sommige items uiteindelijk niet in mijn bagage terecht komen…..

Ergens onderweg naar mijn tassen neergelegd en vervolgens vergeten. Zo vergeet ik mijn toetsenbord, oplaadsnoer van mijn iPod-achtige apparaatje, bodylotion en zonnebrandproducten. Nou ja. Wat kan het schelen? Uiteindelijk zit ik evenzogoed met een gigantische berg teringzooi in mijn autootje.

Twee dagen voor vertrek breng ik VikThor naar zijn logeeradres. Hij wordt met open armen ontvangen door de hyperactieve zoon des huizes. Eindelijk iemand met meer energie dan mijn hondje! Wat zal mijn ventje het geweldig hebben hier!

 

De avond voor vertrek stouwen we mijn kanariepiet alvast vol. De Don sjouwt alles naar beneden en ik prop alles vakkundig in mijn bolide. Ik gooi knalgele dekens over mijn spulletjes en parkeer mijn karretje in een steeg om de hoek. Zodoende hoef ik de volgende morgen alleen maar een kop straffe koffie naar binnen te gieten en mijn tas met belangrijke paperassen in te laden.

Zo vertrek ik dan op een voor mij ongebruikelijk vroeg tijdstip. Het zonnetje schijnt. Ik zit werkelijk voor tienen op de snelweg! Om direct bij Rotterdam in een geweldig verkeersinfarct terecht te komen. Er is een vrachtwagen met spijkers omgevallen in de bocht op de ring. Hierdoor hebben tweehonderdachtenzestig auto’s een leuke lekke band gekregen. Het verkeer staat vast van hier tot Tokio.

Goeie hemel. Op het allerlaatste moment besluit ik dan toch maar over Barendrecht te rijden. Ik ben niet de enige met dit gezegende idee, dus ook hier sta ik uren vast. In de stromende regen en storm. Want het is ongelofelijk ellendig weer geworden intussen. Met grote moeite houd ik me staande tussen al het vrachtverkeer.

Via Zeeland kom ik alsnog in België terecht. En vandaaruit uiteindelijk in Noord-Frankrijk. Daar zie ik plotseling dat ik nodig moet gaan tanken, net op het moment dat ik langs een slecht aangegeven in het struweel verborgen tankstation kom. Helaas moet ik wel eerst vier banen oversteken en dat lukt niet meer. Volgende station dan maar……

Plotseling houdt mijn karretje ermee op. Precies waar de weg zich splitst. De rechterbanen gaan naar Calais en de linkerbanen naar Parijs. Heks staat stil op de kleine strook tussen deze voortrazende verkeersaders. Wat nu? Is mijn tank gewoon leeg of is er toch iets anders aan de hand? Ik bel met de ANWB.

‘U moet wachten op de franse verkeerspolitie. Zo is de wet, we kunnen eventjes niets voor u doen. U moet dit en dat nummer bellen en uw positie doorgeven, die staat op die paaltjes langs de weg, kijk maar goed, bladiebla….’

Heks zit intussen badend in het zweet in haar kleine voiture door stapels bagage heen te gluren of ze zo’n verrekt paaltje ziet. Maar nee. Precies op dit kruispunt der wegen zijn die dingen dun gezaaid. Ik zal eropuit moeten……..

Ik trek mijn net aangeschafte lichtgevende gele vestje aan en wurm me voorzichtig uit de auto.

Met gevaar voor eigen leven ga ik op zoek naar zo’n verdraaid paaltje. Goeie hemeltje, wat rijden ze hier hard. Links en rechts suizen enorme vrachtwagens voorbij. Na zo’n vijfhonderd meter ontwaar ik een paaltje in het struikgewas aan de overkant. Ik tuur me suf en stamp de nummers in mijn kop. Nu weer terug schuifelen…..Heks is blij als ze weer in haar autootje zit.

Een klein half uur later komen er franse mannetjes met een grote auto vol wegversperringsmateriaal. Snel zetten ze de rechterbaan af. Binnen een minuut staat er een gigantisch file. ‘Voor mij,’ glim ik tevreden. Zorg ik ook eens een keertje voor oponthoud.

Wat een opluchting.

Ik begroet mijn redders enthousiast. Ik prijs hun onverschrokken heldendaden hier ter plekke. ‘Ach,’ wuiven ze mijn complimenten verlegen van de baan, ‘We zijn het gewend…..’ Ze krijgen plezier in het geval, vooral als er allemaal mannen uit de stapvoets voorbijrijdende auto’s gaan hangen. ‘Bonjour,’ schreeuwen die naar een opgelucht lachende Heks met haar cowboyhoed en dito laarzen.

Mijn spijkerjurkje valt enorm in de smaak van dit onverwachte publiek. Mijn redders staan trots te lachen naar hun concurrenten. Opgewekt instrueren ze me over wat nu komen gaat. ‘Je wordt weggesleept. We mogen geen benzine in je tank gooien. Het is bij de wet verboden. Bovendien kan het ook iets anders zijn. Hopelijk. Anders moet je die sleepwagen zelf betalen…..’

 

Ze grijnzen me opgewekt tegemoet. O jee. Nou ja, ik ben allang blij dat het allemaal meevalt. Ik heb doodsangsten uitgestaan het afgelopen uur.

Even later arriveert de sleepwagen. De wieldop wordt van mijn achterwiel gelicht en in  no time staat mijn kanariepiet op zijn enorme grote broer te kwetteren. Heks zit al voorin de gigantische cabine van de wagen. Ik ben intussen in een prima humeur. Ik heb de grootste file veroorzaakt, die je je maar kunt voorstellen. En zelf rijden we vrolijk voor de meute uit.

Met een rotvaart jakkert de chauffeur door het franse platteland, tot hij in een stadje een schier onmogelijk manoeuvre uithaalt. Achteruit steekt hij zijn gevaarte door een poort. Plotseling staan we op het binnenplaatsje van een rommelig garagebedrijf met sleepwagen en al. De eigenaar van dit zootje ongeregeld gaat helemaal glimmen als hij Heks in het vizier krijgt. Ik heb een fan!

Even later duwen ze mijn karretje de garage in. Een leger mannetjes stort zich op de motorkap. Heks staat in het aangrenzende kantoor met haar nieuwe aanbidder. We kijken door de ruit naar de kluwen monteurs, terwijl hij met de ANWB belt.

Een besmeurde monteur komt binnen stuiven met de diagnose. De baas ratelt vervolgens in het frans tegen de man van de ANWB. Smijtend met terminologie, die ik niet ken.

Intussen knipoogt hij olijk naar me. Of heeft hij een vuiltje in zijn oog? Hij knippert en knijpt er op los. Dan geeft hij me de hoorn. ‘Het is uw benzineleiding. Het slangetje is losgeschoten. Geen wonder dat u opeens stil stond….’ toetert de man van de alarmcentrale in mijn oor, ‘Ze zetten er een nieuw slangetje op en dan kunt u weer verder rijden.’

De man met het vuiltje in zijn oog kijkt me stralend aan. ‘Ik heb er ook nog maar 10 liter benzine ingegooid,’ vertrouwt hij me toe. Dat begrijp ik. ‘Wat krijgt u van me?’ Ik kijk in mijn portemonnaie en geef hem vijftig euro. ‘Welnee,’ roept de man verontwaardigd, ‘Dat is echt veel te veel. Kijk,’ hij wijst naar een tientje dat ernaast ligt. Dat is ruim voldoende……

Voor de hele meute van de door mezelf  veroorzaakte enorme file uit tuf ik naar Parijs. Daar kom ik alsnog in een nieuw verkeersinfarct terecht, met een slakkengangetjes worstel ik me over die verduivelde Boulevard Périphérique. Hier heeft mijn vader wel eens een band staan verwisselen op een brug zonder fatsoenlijke vluchtstrook. Zo koel als een kikker. Het kan dus wel degelijk erger……

Na Parijs knal ik door tot Vierzon. Daar weet ik een lief hotelletje vlak bij de snelweg. Om kwart voor 11 ’s avonds bel ik aan. De deur zit al op slot, iedereen slaapt. Behalve de beeldschone zoon van de eigenaresse. Slaperig doet hij de deur open. Hij checkt me in en een half uur later lig ik ook op 1 oor. Eten doen we morgen wel weer. Nu eerst maar eens schandalig lekker slapen.

 

 

 

 

 

Nachtegaaltje zingt fenomenaal in de enige echte kathedrale kerk die de Bollenstreek rijk is. Maar wat een vreemd concert! Waar is het publiek? Om samen te musiceren hoef je elkaar niet per se te verstaan, maar louter met handen en voeten praten? Daar kleven bezwaren aan……

‘Ik ben gevraagd om solo te zingen in een kerk in Lisse,’ mijn zangmaatje kijkt ons aan met een blik, die het midden houdt tussen trots en ontdaan, ‘Je wordt niet zomaar gevraagd, hoor. Mijn vaste begeleidster kwam ermee aan.’

Wij kijken haar verbluft aan. Enige tijd geleden heeft Anna een Bulgaarse dame op de kop getikt, die haar tegen een redelijk tarief op de piano begeleidt. Onze koorgenoot is lid van een zangvereniging in Den Haag, waarvan de leden regelmatig voor elkaar soleren. Vandaar!

Voorin de kerk zit Anna moederziel alleen te balen

We zijn natuurlijk enorm nieuwsgierig, maar details over het aanstaande optreden kan Anna ons niet geven. ‘Zij spreekt goed Frans, maar ik niet. Dus we praten met handen en voeten, gaat prima hoor!’

Heks komt overeen dat haar zoon me de juiste informatie zal doen toekomen ter zijner tijd, zodat ik kan komen luisteren. Het concert vindt plaats tijdens de zomervakantie en het is vanavond laatste repetitie met ons koor.

De man van de Haagse zangvereniging zit met gesloten ogen te genieten

‘Prettige vakantie,’ galmen we naar elkaar en de koorleden vliegen uit naar alle windstreken. Anna niet. Die blijft thuis. Ik zwaai naar haar, ze zit naast haar onvolprezen zoon in zijn auto. Elke week haalt en brengt hij zijn moeder naar de zang, vandaag niet uitgezonderd. ‘Mail me, ik ben je adres kwijt,’ seint hij door de voorruit. Zo gezegd, zo gedaan.

Een kleine twee weken later is het zover. Op zaterdag middag om 4 uur in de Agathakerk in Lisse gaat mijn zangmaatje zingen bij het orgel in de enige kathedrale kerk die de bollenstreek rijk is.

Heks parkeert haar kanariepiet om even voor vieren pal voor het monumentale bakbeest. Gewapend met een grote flaphoed betreed ik het pand. Binnen is het uitgestorven. Een batterij kaarsen brandt devoot onder een Mariabeeld. Helemaal voorin de kerk ontwaar ik uiteindelijk mijn zangvriendin. Ze zit op de voorste rij zachtjes te mopperen.

Als ze me ziet licht haar gezicht op. ‘Ik snap er niks van, waar is iedereen? Er is helemaal niemand! Zelfs mijn begeleidster is nergens te bekennen….! Wat is dat nou voor’n concert van niks?’

Ze heeft het nog niet gezegd of een man van de Haagse zangvereniging komt naar ons toelopen. We blijken naar boven te moeten, het orgel op. Een eindeloze klim via de metalen wenteltrap in de kerktoren volgt. Goddank is de zoon van Anna intussen ook terug van het parkeren van zijn auto. Hij posteert zich achter zijn moeder, zodat ze niet te pletter kan vallen nog voordat ze een noot heeft kunnen zingen…..

Boven op het orgel zit de dame van de begeleiding klaar. En er zijn zowaar nog een paar mensen komen opdagen om te luisteren! Hoera. Snel zoeken we een plekje op de stoelen tegen de muur.

Het concert begint rommelig op gang te komen. Muziekstukken worden klaargezet. Nog een laatste blik tussen de muziekanten……. Dan galmt Anna’s stem omhoog naar de dakspanten, slaat stuk tegen de orgelpijpen…… Ze staat met haar gezicht naar ons toe!

‘Draai je maar om,’ zegt de man van de zangvereniging, ‘Daar heb je een prachtige klankkast om vol te zingen!’ Zo gezegd, zo gedaan. Mijn maatje komt ook lekker op stoom nu. Haar stemgeluid vult de kathedraal.

‘Ik ga het Ave Maria niet doen, hoor,’ zegt ze tegen het eind van haar optreden, ‘Er zit een hele hoge noot in en ik ben bang dat dat niet gaat lukken door de zenuwen…..’

Goddank kunnen we haar overhalen: Het is prachtig! Heks raakt helemaal ontroerd als ze haar trouwe zangmaatje zo in de weer ziet. Enthousiast zitten we met elkaar te applaudisseren na afloop.

‘Mag ik je kaartje?’ vraag ik aan de organiste. We raken aan de praat. Zo ontdek ik dat vanmiddag eigenlijk een geniale repetitie is om het juiste register te zoeken bij Anna’;s stem! Geen concert dus! Vandaar dat er geen publiek was, behalve de anderhalve man en paardenkop, die met Anna zijn meegekomen……

An zingt FOTO - 3

Achter tegen de muur zit de onvolprezen zoon te luisteren

‘Wat handig dat jij zo goed frans spreekt, Heks!’ roept Anna, als ik haar uitleg dat ze binnenkort nog een keertje voor publiek zal gaan zingen. Dat dit slechts een repetitie was. Dat er daarom niemand is komen opdagen…….

Mijn zangmaatje is sprakeloos en daar is best wat voor nodig! Nog een keertje! En dit was al heel spannend……

Grinnikend rijd ik weer terug naar Leiden. Ik heb een heerlijke middag gehad. Nu nog eventjes met het hondje naar buiten. Zonder flaphoed en hoge hakken….. Gewoon in mijn kloffie.

Ervaren pianolerares, gediplomeerd: Bo Petrova. Voor lessen aan beginners en gevorderden. Tevens begeleiding en concerten. Ze speelt ook fantastisch kerkorgel! 06/30238082 of Borislava Petrova op Facebook, bobipiano@gmail.com, http://www.bobipiano

De zwarte panter duikt op. In de achtertuin!!!! Half dood en zwaar gewond hinkepinkt hij me tegemoet. Wat heeft deze dolende ridder nu weer beleefd? Eerst maar eens naar de dierenarts……

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

Vorige week zondagmiddag loop ik met Cowboy en Ysbrandt door de Leidse binnenstad te wandelen. Het is waterkoud, miezerig en guur. Mijn lief rilt in zijn dunne zomerjas.

Om de paar meter tuur ik in achtertuintjes, steegjes en perkjes. ‘Ferguut,’ roep ik hoopvol. ‘Klerelijer,’ denk ik erachteraan, ‘kom nu verdorie eens tevoorschijn.’ Zaterdagmiddag zijn we mee geweest met een rondleiding door Haarlem. Ook daar betrapte ik mezelf op zoekende blikken. Vreemd? Welnee. De laatste keer dat Ferguut ervandoor was dook hij op in Hoorn!

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

De afgelopen week staat in het teken van mijn verdwenen panter. ’s Avonds brand ik wierook en kaarsjes en doe mijn prevelementjes. Mijn vriendinnetje Tanneke aan gene zijde is druk in de weer. ‘Maak je geen zorgen, hij komt terug,’ hoor ik in mijn geestesoor, ‘Niet schrikken, hij is wel gewond.’ ‘Geef me nog wat tijd, ik ben ermee bezig,’ is de reactie als ik taal nog teken van mijn dolende ridder krijg.

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

‘Wat een flauwekul,’ reageert Cowboy bot als hij me bezig ziet. Hij leeft in een wereld zonder andere dimensies. Het idee dat je met behulp van een dode heksjes je weggelopen kat terugvindt komt hem absurd voor! In het wilde weg door de stad lopen en maar zo’n beetje in het luchtledige roepen lijkt zinvoller….. Maar levert vooralsnog ook niets op!

Zondagnacht kan ik niet slapen. Mijn pijnlijke lijf is aan het stampen. Het kost me moeite om stil te liggen, dus uiteindelijk sta ik op. In de keuken zet ik thee. Cowboy ligt lekker te slapen en ik wil hem niet storen. Moeizaam hang ik op een keukenstoel. Zitten, liggen…. Het is allemaal niets vannacht. Wat een onrust. Ysbrandt zit nerveus naast me te hijgen, ook alzo ongedurig…..

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

Ik pak een flesje Bach Rescue Remedy uit de keukenkast en druppel een pipet van dit  wonderlijke goedje onder mijn tong. Terwijl ik mijn aandacht weer op mijn panter richt sein ik de levensreddende bloesemdruppels als het ware zijn energieveld in. Waar zich dat dan ook mag bevinden,

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

Ik praat met mijn verdwenen kat. ‘Kom naar huis…’ fluister ik nietsontziend in de stille nacht. Ik steek mijn hoofd uit het raam en speur de lege straat af. Niets. Na anderhalf uur ben ik zo moe, dat ik maar weer in bed kruip. Daar lig ik nog een hele tijd te luisteren. Hoor ik gemiauw? Zal ik nog eens gaan kijken?

Maandag ben ik natuurlijk super brak. De hele dag klungel ik maar zo’n beetje in de rondte. ’s Middags doe ik een paar boodschappen. Als ik thuis kom zet ik de balkondeur open. Gewoontegetrouw roep ik mijn zwarte kater. ‘Miauw!’ hoor ik zachtjes vanuit de binnentuintjes. Verrast tuur ik in het struweel.

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

Niets te zien, maar ik hoor toch echt iets. Ik pak de sleutel van de poort en ga op onderzoek uit. Drie tuinen verder vind ik mijn zwerver terug. zwaar vermagerd. En wat loopt hij vreemd! Dat komt omdat zijn halsband om zijn voorpoot zit. En om zijn hals! Datgene waarvoor je altijd wordt gewaarschuwd met betrekking tot halsbanden bij katten is hier bewaarheid: Het arme dier is ergens achter blijven hangen…….

In zijn pogingen om los te komen heeft hij zich ernstig verwond. Ik kom er achter omdat ik een soort rotte vislucht ontwaar. Het verdwijnt niet als ik hem een kleine wasbeurt geef met een washandje. Opeens zie ik de kwetsuur onder zijn oksel. Een half uur later zit ik bij mijn dierenarts……

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

‘Dat moet operatief worden afgehandeld, Heks. Breng hem morgenochtend om acht uur, dan fris ik de wond op, zodat ik hem kan hechten. Nu geef ik hem aalleen wat antibiotica en een pijnstiller.’

Zodoende sta ik vanmorgen heel vroeg alweer aan de balie van de dierenkliniek. Na een onrustige nacht met een grote zwarte kat, die me bij voortduring kopjes wil geven!

Over een paar uur mag ik hem ophalen. Opgelapt en wel. Hij een ervaring rijker. Ik een rib uit mijn lijf armer…..

zwarte kater met kap. zieke kat, zwarte kat, dier met kap

Koningsdag 2015: Sloom slenteren door een zonnige stad met Cowboy en Frogs. Het is mijn geluksdag: Heks vindt een kikkerprins, Miss Piggy en een heus stokpaard. Die kan nog goed van pas komen!

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden, viool,

Op Koningsdag spreken we af met Frogs. ‘Hoe laat zal ik komen?’ sms’t hij me s’morgens. We besluiten om twee uur te verzamelen in Huize Heks. Cowboy trekt zijn knaloranje gympen aan en Heks lijkt wel een Sannyasin, zo oranje ziet ze……Of een wortel.

Van onderbroek tot zonnebril: Werkelijk alles wat ik draag heeft deze koninklijke kleur vandaag. Gelukkig maar dat het fris is buiten: Mijn dikke grijze vest werkt enigszins dempend op mijn goeie foute outfit.

meisje met dwarsfluit, koningsdag 2015, Leiden

Na een lekker kopje koffie wandelen we de stad in. Op de Breestraat is een Vrijmarkt. Daar wil ik wel eventjes kijken. De heren hebben niet zoveel met troep. Zij gaan lekker aan het bier.

Bij het eerste kraampje dat ik inspecteer op schatten tref ik het baasje van de hond met de reuzetong. ‘Heb je die leuke foto’s van jezelf met je hondje gezien op mijn blog?’ vraag ik nieuwsgierig. Ze heeft nog niet gekeken. ‘Hoe heette jouw site toch ook alweer?’ Ze kon zich de naam niet herinneren. Kan gebeuren. Heks heeft voortdurend last van dit verschijnsel.

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden

Ik koop een paar mooie Indiase glaasjes bij haar. Roze met goud, lekker bling. Voor thee of wijn. Als ik ze later uit de doos haal rollen er opeens een paar muntjes rinkelend op de grond. ‘Haha, wisselgeld. Wat grappig, kijk nou!’ roep ik uit. Het is mijn geluksdag!

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden

Een stukje verder staat een klein meisje viool te spelen. Haar zusje speelt dwarsfluit. Ze kijken er bloedserieus bij. Geweldig toch? Ik talm genietend en schiet wat plaatjes.

Intussen heb ik al een paar teddyberen gescoord. En een kikkerprins op een grote rinkelende oranje bal. Magisch gewoon. ‘Als je em kust verandert hij misschien in een echte prins!’ grapt de vrouw van het jonge stel dat de kraam runt.

‘He bah, een pluche prins met een enorme bal!’ De man en vrouw liggen dubbel van de lach. ‘Ik heb een echte droomprins van vlees en bloed.’ Ik wapper richting Cowboy. Ook vertel ik hen over mijn kikkerverzameling.

kikkers

KIKKER MET ORANJE BAL! EN EEN VERLEGEN KIKKER VAN STEENVROUW GEKREGEN…..

“Ik ging een keer door Nederland fietsen met een enorme pluche kikker achterop. Hij zwaaide naar de mensen. Ik vroeg iedereen om em te kussen, zodat hij in een prins zou veranderen. Mij was het namelijk niet gelukt.’ Dat was een leuke trip. Werkelijk iedereen waagde een kansje bij mijn mogelijke kikkerprins!

miss Piggy met beer

Niet veel verder ontwaar ik een poppenkastpop van Miss Piggy. Mijn grote rivale en tevens voorbeeld betreffende mijn liefde voor groene koudbloedigen. Geweldig toch! Wat een vangst! Het kan bijna niet worden overtroffen, maar dat gebeurt toch: Ik vind een heus echt stokpaard. Mijn dag kan niet meer stuk.

stokpaardje

Cowboy kijkt het hoofdschuddend aan. ‘Is je huis niet vol genoeg?’ We slenteren de Nieuwe Rijn op. Daar zijn de serieuze kramen met antiek en rariteiten. Plotseling ontwaar ik mijn Afghaanse stenenvriend.

Deze ongelofelijk aardige vent reist regelmatig naar zijn vaderland. Om daarna terug te komen met de meest bijzondere stenen. Vandaag ontdek ik prachtige strengen fluoriet, daar kan ik een prachtige ketting van rijgen! Zoals altijd matst hij me.

nijntje

NIJNTJE IS OOK AL IN STIJL

‘Volgende week, 5 mei, kom ik weer. Dan neem ik een ketting van opaal voor je mee. Zul je prachtig vinden.’ Hij weet waar ik van hou. Ooit kocht ik mijn opalen trouwring bij hem. Voor mijn innerlijk huwelijk. Edelopaal met vuur erin… Fantastisch!

man op terras,  koningsdag 2015, Leiden

Op een bootterras genieten mijn vrienden en ik van het heerlijke zonnetje en de vrolijke voorbijgangers. Later kijken we nog een uurtje naar een Ska band. Wat is dat toch een leuke muziek! Helemaal vrolijk komen we weer terug in mijn Heksenstulpje. Daar smijt ik een heerlijke Soto maaltijd op tafel. ‘Mmmmm, Mmmmmm,’ hoor ik om me heen,’ De heren laten het zich smaken!

man op terras,  koningsdag 2015, Leiden

‘Wat een lekker dagje, Frogs,’ zeg ik, als we nog eventjes samen met het hondje lopen. ‘Het was heerlijk vandaag, schat,’ fluister ik later in het slapende oor van mijn lief.

Mijn oogst van vandaag staat uitgestald in mijn woonkamer. Een stokpaard! Geweldig. Als ik het een paar dagen later veel te enthousiast aan mijn vriendin Elfje vertel reageert ze uitermate begripvol. ‘Ik ga er een eenhoorn van maken!’ schrijf ik bevlogen.

bootje,  koningsdag 2015, Leiden

Er ontspint zich een boeiend Gekkeheksengesprek. Heks: ‘Heb jij ook een stokpaard? Frogs ook!
Kunnen we een keer een buitenrit maken met z’n drieën….’

Elfje: ‘Ik heb er twee! Eentje was heel erg!! Via marktplaats!!  Meisje van 6 doet open!! Dus ik zeg ik kom voor de advertentie!! Komt de moeder met eenhoorn stokpaard!! Gaat t meisje heeeeeeel hard huilen ! Zegt de moeder: Niet huilen!! Je bent nu 6!!!! Veel te oud voor eenhoorns!!!….Das toch crimineel!!!’

glaasjes en afwasborstel dames

We speken onze afschuw uit over deze opvoedkundige praktijken. Wat een naar mens, die moeder! Heks: ‘Je bent nooit te oud voor een eenhoornstokpaard!’ Tevens maken we ons zorgen om de tere kinderziel van het meisje: Die heeft natuurlijk een enorm trauma opgelopen! Heks: ‘Het arme wicht zoekt later vast een man uit met een paardenbek.’ Elf: ‘Ter compensatie natuurlijk!’ Heks: ‘En een rare hinniklach……en een hele lange stok.’

stokpaardje

man en vrouw op terras,  koningsdag 2015, Leiden man en vrouw op terras,  koningsdag 2015, Leiden

Soms ken je iemand al jarenlang. Uit de hondenwandelgangen. Opeens opent hij als een bloem en blijkt een schat aan honing te herbergen!

dromenland, gevleugeld paard

In dromenland

dromenland

Hier woon ik dan

Uitslapen is een hele kunst. En ik ben er goed in. Vandaag laat ik weer een sterk staaltje zien. Pas tegen twaalven gaan mijn ogen open…..

paranormaal, uittreden

Onze geest gaat op reis

Snel trek ik wat kleren aan, giet een kop koffie naar binnen en lijn Varkentje aan. Twintig minuten later ben ik in een park. Er zijn nog meer hondjes. Ysbrandt is in zijn element. Ik ook, want ik ontwaar de knappe Griek met zijn hondje Ajax. De foto’s, die ik ooit van hen nam zijn de hele wereld over gegaan….

paranormaal,

Onlosmakelijk verbonden

Hij is in gesprek met een rasechte Leidenaar. Het blijkt een lesje plat Leids te zijn! Mijn stadsgenoot zegt onuitspreekbare woorden voor, Rrrwwwottuhdam, Schggggschevuniguh. De Griek doet zijn best om hem na te doen en rochelt er op los. Ze hebben de grootste pret! Heks doet er nog een schepje bovenop. Schaterlachend neemt het baasje van Ajax afscheid.

paranormaalparanormaal

paranormale

Sommige mensen hebben een fijner afgestemde ontvanger in hun kop. Vangen meer signalen op, ook uit andere dimensies….
Uit handen valt ook veel af te lezen, Heks kan dat goed als ze teut is…..

Ik ken de Leienaar al jaren. Hij, zijn vrouw en hun twee kleine hondjes hadden ooit een gemeenschappelijke hondenvriendin met Heks, An. Een lokale beroemdheid met haar twee honden, vijf, zes, zeven katten, papegaai en andere huisdieren. Helaas is ze overleden, dit kleine pittige vrouwtje, veel te jong. Ysbrandt heeft nog een hele tijd over het muurtje van haar buitenplaatsje staan gluren als we langs haar huis liepen. Vergeefs wachtend op een snoepje….

images-128 images-131

De man vertelt me hoe ze jarenlang op hun hondjes paste. En dat hij en zijn vrouw daarom een bloemstuk namens de beestjes op haar kist hadden gezet. Met een foto. Hij begint ondeugend te lachen. ‘We hebben ook de as van haar overleden bouvier in de kist gestopt. Stiekem. Gewoon in een zak tussen haar benen!’ Haha. We grijnzen. An kon een schuine grap zeer waarderen….  ‘Dat heeft ze vast heel leuk gevonden’, verzucht Heks.

home_logo_400x480 parabeurs11

holistico

Gouden energie in handen, het lichaam als bloementuin, tantrische liefde gaat niet slechts over seks, je draagt het hele universum in je…….

Est_lista_la_nueva_energ_a_holisticaholistica

Opeens vertelt de man me hoe An ’s nachts bij hen op zolder zit te tikken, terwijl er een onverklaarbare koffielucht in hun huis hangt. Hij haalt de schouders op. ‘Gekkigheid natuurlijk…’ Als hij echter merkt, dat Heks er niet van staat te kijken, volgen de verhalen elkaar op. Deze stoere Leienaar is gewoon supergevoelig! Hij heeft absoluut aanleg voor het paranormale. Helaas is dat niet altijd makkelijk. De beelden, visioenen en dromen, die je krijgt gaan vaak over droevige zaken. Vooral als je nog niet hebt geleerd om je talent te hanteren…..

Het blijkt, dat hij een hele zware periode achter de rug heeft. Werkelijk het ene sterfgeval na het andere. Ziekte, verlies en narigheid. We praten een hele tijd. Wat is het toch bijzonder bedenk ik me als ik bijna anderhalf uur (!) later weer richting huis fiets: Iemand, die je zo vaak hebt gezien zonder echt contact te maken gaat open als een bloem! En blijkt een schat aan honing te herbergen…..

openen als een bloem, schat vanbinnen

Openen als een bloem

Vanmiddag lig ik in de ruststand. Ik ga eindelijk eens dat blog over de Kunstroute in elkaar knutselen. Dat vergt uitzoekwerk en daar moet ik me even toe zetten….

Vanavond ga ik met Frogs naar een optreden van Knarsetand kijken.  Hij speelt in de Melkweg met zijn band. Jarenlang waren dit soort tripjes totaal niet haalbaar voor Heks. Met een beetje beleid lukt het nu wel. Joepie!

fantasie

Weer uit mijn as herrijzen