Pech onderweg is niet voor watjes zeg. Heks koopt op de valreep een knalgeel fluorescerend jasje en dat is maar goed ook. Mijn voornemen nu eens op tijd om Parijs heen te zijn gaat op in rook. Ik kom dan wel voor hete vuren te staan, maar ik heb de soep heus heter gegeten. Uiteindelijk is het leven een groot avontuur. En: Vandaag loopt alles goed af!

Een paar dagen voordat ik naar Plumvillage vertrek haal ik de Don van het station. Strak in het pak stapt hij bij me in de auto. De koffer met nog meer pakken en hoeden gooien we achterin. In Huize Heks hangen ook nog eens een maatpak en een colbertje klaar. Hij komt deze maand wel door!

De volgende dagen ga ik door met het voorbereiden van mijn reisje. Afgewisseld met kletskous-sessies met mijn oude vriend. Zijn aanwezigheid werkt twee kanten op. Enerzijds houdt het me rustig, zodat ik mezelf niet voorbij hol. Anderzijds leidt het me geweldig af, waardoor sommige items uiteindelijk niet in mijn bagage terecht komen…..

Ergens onderweg naar mijn tassen neergelegd en vervolgens vergeten. Zo vergeet ik mijn toetsenbord, oplaadsnoer van mijn iPod-achtige apparaatje, bodylotion en zonnebrandproducten. Nou ja. Wat kan het schelen? Uiteindelijk zit ik evenzogoed met een gigantische berg teringzooi in mijn autootje.

Twee dagen voor vertrek breng ik VikThor naar zijn logeeradres. Hij wordt met open armen ontvangen door de hyperactieve zoon des huizes. Eindelijk iemand met meer energie dan mijn hondje! Wat zal mijn ventje het geweldig hebben hier!

 

De avond voor vertrek stouwen we mijn kanariepiet alvast vol. De Don sjouwt alles naar beneden en ik prop alles vakkundig in mijn bolide. Ik gooi knalgele dekens over mijn spulletjes en parkeer mijn karretje in een steeg om de hoek. Zodoende hoef ik de volgende morgen alleen maar een kop straffe koffie naar binnen te gieten en mijn tas met belangrijke paperassen in te laden.

Zo vertrek ik dan op een voor mij ongebruikelijk vroeg tijdstip. Het zonnetje schijnt. Ik zit werkelijk voor tienen op de snelweg! Om direct bij Rotterdam in een geweldig verkeersinfarct terecht te komen. Er is een vrachtwagen met spijkers omgevallen in de bocht op de ring. Hierdoor hebben tweehonderdachtenzestig auto’s een leuke lekke band gekregen. Het verkeer staat vast van hier tot Tokio.

Goeie hemel. Op het allerlaatste moment besluit ik dan toch maar over Barendrecht te rijden. Ik ben niet de enige met dit gezegende idee, dus ook hier sta ik uren vast. In de stromende regen en storm. Want het is ongelofelijk ellendig weer geworden intussen. Met grote moeite houd ik me staande tussen al het vrachtverkeer.

Via Zeeland kom ik alsnog in België terecht. En vandaaruit uiteindelijk in Noord-Frankrijk. Daar zie ik plotseling dat ik nodig moet gaan tanken, net op het moment dat ik langs een slecht aangegeven in het struweel verborgen tankstation kom. Helaas moet ik wel eerst vier banen oversteken en dat lukt niet meer. Volgende station dan maar……

Plotseling houdt mijn karretje ermee op. Precies waar de weg zich splitst. De rechterbanen gaan naar Calais en de linkerbanen naar Parijs. Heks staat stil op de kleine strook tussen deze voortrazende verkeersaders. Wat nu? Is mijn tank gewoon leeg of is er toch iets anders aan de hand? Ik bel met de ANWB.

‘U moet wachten op de franse verkeerspolitie. Zo is de wet, we kunnen eventjes niets voor u doen. U moet dit en dat nummer bellen en uw positie doorgeven, die staat op die paaltjes langs de weg, kijk maar goed, bladiebla….’

Heks zit intussen badend in het zweet in haar kleine voiture door stapels bagage heen te gluren of ze zo’n verrekt paaltje ziet. Maar nee. Precies op dit kruispunt der wegen zijn die dingen dun gezaaid. Ik zal eropuit moeten……..

Ik trek mijn net aangeschafte lichtgevende gele vestje aan en wurm me voorzichtig uit de auto.

Met gevaar voor eigen leven ga ik op zoek naar zo’n verdraaid paaltje. Goeie hemeltje, wat rijden ze hier hard. Links en rechts suizen enorme vrachtwagens voorbij. Na zo’n vijfhonderd meter ontwaar ik een paaltje in het struikgewas aan de overkant. Ik tuur me suf en stamp de nummers in mijn kop. Nu weer terug schuifelen…..Heks is blij als ze weer in haar autootje zit.

Een klein half uur later komen er franse mannetjes met een grote auto vol wegversperringsmateriaal. Snel zetten ze de rechterbaan af. Binnen een minuut staat er een gigantisch file. ‘Voor mij,’ glim ik tevreden. Zorg ik ook eens een keertje voor oponthoud.

Wat een opluchting.

Ik begroet mijn redders enthousiast. Ik prijs hun onverschrokken heldendaden hier ter plekke. ‘Ach,’ wuiven ze mijn complimenten verlegen van de baan, ‘We zijn het gewend…..’ Ze krijgen plezier in het geval, vooral als er allemaal mannen uit de stapvoets voorbijrijdende auto’s gaan hangen. ‘Bonjour,’ schreeuwen die naar een opgelucht lachende Heks met haar cowboyhoed en dito laarzen.

Mijn spijkerjurkje valt enorm in de smaak van dit onverwachte publiek. Mijn redders staan trots te lachen naar hun concurrenten. Opgewekt instrueren ze me over wat nu komen gaat. ‘Je wordt weggesleept. We mogen geen benzine in je tank gooien. Het is bij de wet verboden. Bovendien kan het ook iets anders zijn. Hopelijk. Anders moet je die sleepwagen zelf betalen…..’

 

Ze grijnzen me opgewekt tegemoet. O jee. Nou ja, ik ben allang blij dat het allemaal meevalt. Ik heb doodsangsten uitgestaan het afgelopen uur.

Even later arriveert de sleepwagen. De wieldop wordt van mijn achterwiel gelicht en in  no time staat mijn kanariepiet op zijn enorme grote broer te kwetteren. Heks zit al voorin de gigantische cabine van de wagen. Ik ben intussen in een prima humeur. Ik heb de grootste file veroorzaakt, die je je maar kunt voorstellen. En zelf rijden we vrolijk voor de meute uit.

Met een rotvaart jakkert de chauffeur door het franse platteland, tot hij in een stadje een schier onmogelijk manoeuvre uithaalt. Achteruit steekt hij zijn gevaarte door een poort. Plotseling staan we op het binnenplaatsje van een rommelig garagebedrijf met sleepwagen en al. De eigenaar van dit zootje ongeregeld gaat helemaal glimmen als hij Heks in het vizier krijgt. Ik heb een fan!

Even later duwen ze mijn karretje de garage in. Een leger mannetjes stort zich op de motorkap. Heks staat in het aangrenzende kantoor met haar nieuwe aanbidder. We kijken door de ruit naar de kluwen monteurs, terwijl hij met de ANWB belt.

Een besmeurde monteur komt binnen stuiven met de diagnose. De baas ratelt vervolgens in het frans tegen de man van de ANWB. Smijtend met terminologie, die ik niet ken.

Intussen knipoogt hij olijk naar me. Of heeft hij een vuiltje in zijn oog? Hij knippert en knijpt er op los. Dan geeft hij me de hoorn. ‘Het is uw benzineleiding. Het slangetje is losgeschoten. Geen wonder dat u opeens stil stond….’ toetert de man van de alarmcentrale in mijn oor, ‘Ze zetten er een nieuw slangetje op en dan kunt u weer verder rijden.’

De man met het vuiltje in zijn oog kijkt me stralend aan. ‘Ik heb er ook nog maar 10 liter benzine ingegooid,’ vertrouwt hij me toe. Dat begrijp ik. ‘Wat krijgt u van me?’ Ik kijk in mijn portemonnaie en geef hem vijftig euro. ‘Welnee,’ roept de man verontwaardigd, ‘Dat is echt veel te veel. Kijk,’ hij wijst naar een tientje dat ernaast ligt. Dat is ruim voldoende……

Voor de hele meute van de door mezelf  veroorzaakte enorme file uit tuf ik naar Parijs. Daar kom ik alsnog in een nieuw verkeersinfarct terecht, met een slakkengangetjes worstel ik me over die verduivelde Boulevard Périphérique. Hier heeft mijn vader wel eens een band staan verwisselen op een brug zonder fatsoenlijke vluchtstrook. Zo koel als een kikker. Het kan dus wel degelijk erger……

Na Parijs knal ik door tot Vierzon. Daar weet ik een lief hotelletje vlak bij de snelweg. Om kwart voor 11 ’s avonds bel ik aan. De deur zit al op slot, iedereen slaapt. Behalve de beeldschone zoon van de eigenaresse. Slaperig doet hij de deur open. Hij checkt me in en een half uur later lig ik ook op 1 oor. Eten doen we morgen wel weer. Nu eerst maar eens schandalig lekker slapen.

 

 

 

 

 

EEN WONDER: Ferguut, mijn zwarte panter, heeft zich gemeld!!!! Deze boerenridderkat heeft sporen verdiend op Hollandse platteland…..

Afbeelding 5 Afbeelding 7

Gisterenavond stak er een zwarte kat vlak voor me de weg over. Een gunstig heksenteken! Ik fietste er direct achter aan. “Ferguut, Ferguut, schatje, Ferguutsels!!!!’ stond ik hem na te roepen, terwijl hij alweer in de struiken van een tuin was verdwenen. Zo ren ik al maanden achter alles wat zwart is en mauwt en beweegt aan. Sinds mijn zwarte panter op 4 november de benen nam. Op mijn verjaardag nog wel. Een dubieus cadeautje.

Natuurlijk staat hij overal als vermist opgegeven. Ook heb ik de hele buurt bestookt met flyers. Ik ben wel eens ’s nachts gebeld door dronken studenten, die meenden iets zwarts door hun uitgewoonde pand te hebben zien sluipen. Ook herkende ik een keertje de stemmen van wat hangjongeren in een wat gruizig berichtje op mijn voicemail. Midden in de nacht ingesproken. Iets over een poesje….

veel reacties

Mijn lieve schat van een kat

Het valt nog niet mee om een pikzwarte kat te vinden. Alle zwarte katten lijken op elkaar. Hopeloos. Ik ben wel eens naar Rijnsburg gescheurd nadat iemand mijn panter had gevonden, maar dat bleek de kat van de buren te zijn.

Ook heb ik een jongedame leren kennen in een enorm studentenhuis om de hoek. Daar was Ferguut een graag geziene gast. Al is mijn achternaam daar zijn voornaam….. Helaas is hij daar sinds begin november ook niet meer gesignaleerd.

gelukkig zijn mijn beesten gechipt

Het komt vaak voor

Mijn heksenvriendinnetje, de vrouw van de acupuncturist, verklaarde na kattengefluister op afstand, dat hij lekker op stap was. Het ging goed. Ridder Ferguut was op een queeste…. Allemaal leuk en aardig, maar ik miste hem vreselijk en riep hem dagelijks op om naar huis te komen. Zonder succes.

Nu heb ik sinds kort natuurlijk wel een hulpheksje aan gene zijde. Tijdens haar leven brandde Tanneke altijd kaarsjes, als er weer eens een kat vandoor was in huize heks. Ze vergezelde die van prevelementen en tot nu toe keerden alle verdwaalde monsters weer terug in de kattenkudde. Behalve die panter dan…

Afbeelding 8

Vanmiddag lag ik brak in bed, zeer slechte dag. Met grote moeite had ik Ysbrandt op een rondje Bos van Bosman getrakteerd. Daar kwam ik nog een jarige man tegen, die zei, dat hij me zo grappig vond. Deze onwaarschijnlijk jong ogende man van op de kop af 75 maakte me echt vrolijk. Hoe is het mogelijk. Ben je een complete gymschoen en krijg je toch complimenten!!! De jarige deelde cadeautjes uit!!!

En ik kreeg nog een enorm geschenk vandaag. Toen ik diep in middagslaap was ging de telefoon. Slaapdronken nam ik op. ‘Bent u een kat kwijt?’, hoorde ik aan de andere kant. Even verstijfde ik van angst. Als je kat wordt gevonden is hij vaak niet meer in leven. Maar schrik voor niks.

zelf heb ik de kat van de chinees gevonden onlangs

Gelukkig komt dit ook voor

Feguut is aan komen lopen bij een tuinder in Nibbixwoud. Zo’n 85 kilometer hiervandaan!!! Morgen ga ik hem ophalen in het asiel in Hoorn. Steenvrouw, zijn biologische kattenmoedervrouwtje, gaat mee. Ik kan niet wachten, tot ik mijn black panter weer in mijn armen sluit. Volgens de dame van het asiel, zag hij er prima uit. Gezond en goed doorvoed. Nog even lief als altijd.

De kans is groot, dat hij in een vrachtwagen hier in de steeg is gesprongen. Er staan altijd enorme joekels van zwaargewichten geparkeerd achter de Schouwburg. Decorstukken worden in en uit gesleept. Een speeltuin voor een ondernemend heerschap als ridder Ferguut. Een beetje ronde-tafel-kat gaat natuurlijk een keer flink op avontuur.

doei vrouw

Ik ga eens lekker op stap

Dat dacht ook mijn vriend en buurman. Hij kwam met Duitse herder Carlos even aanwaaien. Mijn vriend en tevens buurman was in een hele drukke bui. Hij had weer een geweldig idee, maar de heks reageerde uiterst lauw. Gewoon te moe om de fantastische mogelijkheden van zijn onzinnige plan te zien.

aan zo'n groot monster

ThayThay zal wel opnieuw moeten wennen

Tijdens een enorme wandeling door de stad probeerde hij me over de streep te trekken met wisselend succes. Wel lagen we bij voortduring in een deuk, zoals altijd. Zijn product heeft te maken met afgezaagde poten van een tuinbank. “Maak maar een businessplan’, zei ik” Je bent al naar de bank geweest toch?’

zij heeft hem het meest gemist

Snuitje zal wel heel blij zijn, het is uiteindelijk haar echtgenoot

Niets kon mijn humeur nog bederven natuurlijk. Morgen komt mijn zwarte panter huiswaarts. Morgenavond ligt hij naast me op zijn eigen grote kussen. Het zal wel matten worden met de andere katten, met name ThayThay. Die gaat daarom binnenkort naar de dierenarts. Dan wordt hij geholpen.

Ach, zielig. Nou ja, hij heeft een leuke tijd gehad. En Pippi, de dochter van Ferguut, zwanger gemaakt………

Afbeelding 8