Gelaarsde boerenridderkat keert weer bij kattige Heks, kittige kittens doen hart smelten, oud trouw poesje naar eeuwige jachtvelden, nieuwe spierwitte huisgenoot ziet het levenslicht…….. Miauw, miauw, miauw: Huisdieren zijn lief, loyaal en trouw.

Thuis!!!!!! ©Toverheks.com

Donderdagmiddag sta ik lekker te schelden tegen mijn printer. Zoals altijd wanneer ik het ding echt nodig heb, is de cartridge leeg. Zwart/wit dan maar? Foeterend duwt Heks maagdelijk papier in de lader. Misschien dat het apparaat daar gevoelig voor is?

Ik ben bezig posters te drukken om mijn panter terug te vinden. Een wervende tekst en een flitsende foto moeten de truc gaan doen. Overigens maakt de foto weinig uit. Alle zwarte katten lijken op papier op elkaar. Ik heb Ferguut afgelopen week al een keertje terug gevonden in Limburg en in België. Sprekend mijn kat, maar weken geleden al ergens ver weg opgedoken…..

‘Gelukkig’ mist Ferguut een paar hoektanden. Zodra hij zijn bek openspert is hij weer herkenbaar. ‘Stom dier,’ mopper ik, ‘Teringlijer. Om een beetje de hort op te gaan…. Hoe haal je het in je zwarte kattenkop?’

Buiten in de steeg klinkt een doordringend gejammer. Bij wijze van antwoord. Een herkenbaar gejammer! Heks trekt een sprint naar haar keukenraam. Ik steek mijn hoofd naar buiten en daar staat hij dan: De boerenridder is weergekeerd! Luid miauwend maakt hij zijn aanwezigheid kenbaar. ‘Ik ben er weer! Ik heb honger als een paard! Kom op vrouw, kom me halen!’

Moederpoes

Twee seconden later sta ik zelf buiten in de steeg. Ik heb niet eens mijn sleutel meegenomen, geen tijd om dat ding op te snorren. Ik stop een mat tussen de voordeur en ga op zoek naar mijn inktzwarte bakbeest. Die is natuurlijk alweer verdwenen! De malloot is snel de hoek om gerend…..

‘Kom hier, mafkees,’ Heks snelt achter haar monster aan. Die verstopt zich snel onder een struik. Hobbelt weer een stukje verder door de straat naar een volgende bossage…..

‘Kom maar schatje,’ probeer ik hem te lokken. Achter hem aan rennen werkt averechts, weet ik uit ervaring. ‘Kom maar hier, lief monstertje,’ teem ik. Schuchter kruipt hij onder de struik uit. Vliegensvlug grijp ik hem in zijn kippennek. Kat in het bakkie!

Hoogzwanger…..

Met mijn schat stevig tegen me aan gedrukt ren ik naar huis. Blij als een kind. Ik knikker Ferguut de slaapkamer in en ga een enorme bak eten voor hem maken. Hij schrokt het op. Daarna vlijt hij zich op een kussen. Hij laat zich uitgebreid knuffelen. Hij is echt blij om weer thuis te zijn….

Die nacht slaapt hij dicht tegen me aan. Maar de volgende dag wil hij alweer op stap, de gezegende gek. ‘Doe niet zo raar, vrouw, ik wil naar buiten,’ miauwt hij bij de voordeur. Er is geen houden aan. Mijn ouwetje wil weer de hort op.

Hem tegenhouden heeft geen zin. Ferguut moet en zal naar buiten. Zijn dagelijkse rondje door de buurt marcheren. Zijn territorium weer opeisen!

Over een paar maanden komt er een nieuwe kat hier wonen. Hij is een dag of tien geleden geboren. ‘Mijn poes gaat volgende week bevallen,’ vertelde een hondenvriendinnetje me een paar weken geleden, toen we stonden te klessebessen.

Ik had net de dag ervoor een kittenspeeltje terug gevonden in mijn kast. En er weemoedig naar staan kijken. En ik had net die week een zak kittenvoer gekocht. Per ongeluk. Een veelbetekenende vergissing. Alsof mijn onderbewuste zich al aan het voorbereiden was op een nieuwe miauwende huisgenoot!

‘Oh, wat leuk! Ik wil wel een kitten!’ hoorde ik mezelf dan ook enthousiast roepen, ‘Als je er eentje over hebt natuurlijk!’ Je weet nooit hoeveel monstertjes er uit zo’n dikke poezenbuik komen……

‘Mijn moeder wil er eentje, misschien twee. Het liefst een rode kater, dat is echt een grote wens van haar….’ antwoordt mijn vriendin. Oh, wat spannend.

Ruim een week later app ik haar om te vragen hoe het met haar zwangere poes gaat. ‘Grappig, dat je net op dit moment appt, ze is net aan het bevallen. Er is er al eentje geboren…. Kijk maar….’

Ja, de rode kater is er al uit. De wens van haar moeder is vervuld. Later die dag komen er nog een grijs meisje en een witte vent uit. ‘Mijn moeder neemt de grijze en de rooie. Er blijft er dus nog eentje over voor jou!’

Een dag later ben ik bij de dierenarts met een lief vriendinnetje van me. Haar stokoude poes is opeens heel ziek. Ze laat haar vandaag inslapen. Samen rijden we vervolgens naar het dierencrematorium in Hazerswoude om haar dode katje af te leveren. In een mooie doos versierd met bloemen.

Dat is altijd een hele droevige dag. De dag dat je afscheid neemt van je maatje. ‘Sommige mensen gaan direct een nieuwe kat halen, nou, ik niet,’ zegt mijn vriendin stoer, als we later met de hondjes wandelen. Ze is diep in de rouw.

Belle’s nieuwe poesje……

Gelukkig komt er binnen een week een nieuw poesje op haar pad. Een pikzwarte dondersteen van 12 weken, precies wat ze wilde. Mijn vriendin Belle kan net als Heks niet zonder huisdieren.

Straks gaan we weer samen met de hondjes wandelen. Dat doen we iedere zondag. Mijn vriendin met het grote hart voor dieren en ik. En waar hebben we het dan over? Ja, dat laat zich raden……

Hij flikt het weer, voor de zoveelste keer: De Panter is verdwenen. Mijn ouwetje is de hort op. Is mijn kater meegereden met een vrachtwagen van de Schouwburg? Zit hij in het museum? Of in een schuurtje of garagebox? Heks loopt alweer dagen te zoeken. Tot nu toe zonder resultaat. Ja, ik ben kwaad. Op dat hardleerse beest! Hij heeft al zijn levens al versnoept! Op een kwaaie dag is hij er geweest……

Ja, het valt allemaal niet mee. Nee. Het leven is geen krentenbol. Of een balletje gehakt. Verre van dat. Het leven is een gevecht tegen de bierkaai. Tegen de windmolens in je eigen dolgedraaide kop. Hop. Het leven is niet gemakkelijk. Het is geen eitje bij je ontbijtje.

Vandaag heb ik een pestbui. Ik ben met name bijzonder nijdig op de Zwarte Panter. Die gestoorde idioot is er weer vandoor. Ondanks zijn hoge leeftijd is hij weer aan de zwier. Sinds vorige week vrijdag heb ik hem niet meer gespot.

De dag dat er hier tien vrachtwagens in de steeg een enorme berg teringzooi uit de Schouwburg in stonden te laden. Twee lange weken lang werd er een film opgenomen in dit historische pand. De hele steeg in rep en roer. En vrijdag was het dan klaar. In colonne reden al die kolossen vervolgens de steeg uit.

Met mijn panter aan boord? Is die eikel weer in een vrachtwagen geklommen? Kan ik hem weer ergens in Noord Holland gaan ophalen over een half jaar?

Of zit hij in de Schouwburg? Daar heeft hij de afgelopen winter ook ruim anderhalve week over het toneel lopen huppelen. “Nee, dan zou het alarm af gaan,’ beweert de beheerder, met wie ik een rondje door het lege gebouw maak. Al rammelend met een bakje kattenvoer.

‘Dat alarm ging de afgelopen winter ook niet af. Mijn kat heeft toen straffeloos hier de boel op stelten kunnen zetten, tot een paar werklieden de artiesteningang open deden. Rende er een schaduw naar buiten. Miauwend en wel. Ze hebben het me zelf verteld,’ dien ik de man van repliek.

Ferguut komt niet tevoorschijn. De ellendeling laat zich niet zien.

Al dagen loop ik ’s nachts om een uurtje of drie te roepen bij schuurtjes en garageboxen. Bij leegstaande panden en schoolgebouwen. Bij het Boerhaavemuseum en de Leidse Schouwburg. Bij de bioscoop en de diverse studentenhuizen. Nergens zie ik mijn panter. Mijn monster lijkt van de aardbodem verdwenen. Mijn grote stoere kater is en blijft weg.

Voor de zoveelste keer. Hoe vaak heb ik dit al meegemaakt? En altijd weet ik binnen een halve dag, dat het foute boel is. Alsof mijn panter me een bericht stuurt. ‘Help, vrouw, ik zit in de penarie. Ik ben ernstig in de problemen geraakt, ik zit opgesloten…..’

Hoe vaak heb ik niet door het museum lopen dwalen op zoek naar mijn Zwarte Ridder? Ook daar beweerden ze dan, dat het alarm af zou gaan door mijn kat. Ze keken vervolgens heel raar op, als mijn bakbeest dan uiteindelijk ergens in het gebouw op dook. Hoe was dat nu mogelijk?

Alles is mogelijk bij de Zwarte Schaduw. Hij kan zich onzichtbaar maken. Hij zweeft op kousenvoetjes door al die oude panden. Hij kruipt onder de vloer en verschuilt zich in het riool indien nodig. Mijn panter heeft al zoveel avonturen beleefd.

Maar het moet nu maar eens afgelopen zijn met die gekkigheid. Ferguut is 14 jaar oud. De gemiddelde kat ligt dan al in zijn graf. Maar meneer de Koekepeer gaat gewoon op queeste. Hou nou toch eens een keertje op. Schei uit met die zottigheid.

Vandaag staat in het teken van mijn kat vinden. ‘Ik heb een website met allemaal tips naar je toe gemaild. Misschien een poster in de buurt ophangen?’ suggereert Rozenhart. ‘Zo’n poster is weinig zinvol. Ferguut kent de buurt op zijn duimpje. Hij kan echt de weg wel terug vinden naar huis….’ antwoordt Heks mismoedig.

We bellen met de productiemaatschappij van de film, nadat de zoektocht in de Schouwburg niets heeft opgeleverd. Iemand gaat de vrachtwagens nakijken. Of er geen kat in zit. Navragen ook of er geen kat ontsnapt is, tijdens het uitladen…

Ook dit levert niks op.

Machteloos. Je staat als mens machteloos tegenover dit kattengeweld.

Ik steek een kaarsje aan en brand een geuroffer. ‘Tanneke Toverheks, lief vriendinnetje van me, wil je me helpen zoeken naar mijn kat Ferguut?’ prevel ik tegen mijn kattenvriendinnetje aan gene zijde. Zij was bij leven een geweldige kattenvindster. Ze heeft menig zoekgeraakt poesje opgesnord. Voor deze en gene. Ook voor Heks.

‘Hij komt wel weer boven water, Heks,’ lispelt haar lieve stem in mijn oor, ‘Je moet gewoon eventjes geduld hebben. Het heeft wat tijd nodig…..’

Geduld heb ik niet. Ik maak me zorgen. Mijn kat is intussen echt een oude man. Hij mist een paar voortanden. Die zijn er uitgeslagen door zijn aartsvijand die Kut-Bengaal.

Ach, lieve onmogelijke Panter. Roofriddertje van me. Zwarte Schaduw. Mallotige idioot: Kom naar huis!!!!!!!!! Ik mis je. Wij allemaal. Zelfs de Boskat……

EEN WONDER: Ferguut, mijn zwarte panter, heeft zich gemeld!!!! Deze boerenridderkat heeft sporen verdiend op Hollandse platteland…..

Afbeelding 5 Afbeelding 7

Gisterenavond stak er een zwarte kat vlak voor me de weg over. Een gunstig heksenteken! Ik fietste er direct achter aan. “Ferguut, Ferguut, schatje, Ferguutsels!!!!’ stond ik hem na te roepen, terwijl hij alweer in de struiken van een tuin was verdwenen. Zo ren ik al maanden achter alles wat zwart is en mauwt en beweegt aan. Sinds mijn zwarte panter op 4 november de benen nam. Op mijn verjaardag nog wel. Een dubieus cadeautje.

Natuurlijk staat hij overal als vermist opgegeven. Ook heb ik de hele buurt bestookt met flyers. Ik ben wel eens ’s nachts gebeld door dronken studenten, die meenden iets zwarts door hun uitgewoonde pand te hebben zien sluipen. Ook herkende ik een keertje de stemmen van wat hangjongeren in een wat gruizig berichtje op mijn voicemail. Midden in de nacht ingesproken. Iets over een poesje….

veel reacties

Mijn lieve schat van een kat

Het valt nog niet mee om een pikzwarte kat te vinden. Alle zwarte katten lijken op elkaar. Hopeloos. Ik ben wel eens naar Rijnsburg gescheurd nadat iemand mijn panter had gevonden, maar dat bleek de kat van de buren te zijn.

Ook heb ik een jongedame leren kennen in een enorm studentenhuis om de hoek. Daar was Ferguut een graag geziene gast. Al is mijn achternaam daar zijn voornaam….. Helaas is hij daar sinds begin november ook niet meer gesignaleerd.

gelukkig zijn mijn beesten gechipt

Het komt vaak voor

Mijn heksenvriendinnetje, de vrouw van de acupuncturist, verklaarde na kattengefluister op afstand, dat hij lekker op stap was. Het ging goed. Ridder Ferguut was op een queeste…. Allemaal leuk en aardig, maar ik miste hem vreselijk en riep hem dagelijks op om naar huis te komen. Zonder succes.

Nu heb ik sinds kort natuurlijk wel een hulpheksje aan gene zijde. Tijdens haar leven brandde Tanneke altijd kaarsjes, als er weer eens een kat vandoor was in huize heks. Ze vergezelde die van prevelementen en tot nu toe keerden alle verdwaalde monsters weer terug in de kattenkudde. Behalve die panter dan…

Afbeelding 8

Vanmiddag lag ik brak in bed, zeer slechte dag. Met grote moeite had ik Ysbrandt op een rondje Bos van Bosman getrakteerd. Daar kwam ik nog een jarige man tegen, die zei, dat hij me zo grappig vond. Deze onwaarschijnlijk jong ogende man van op de kop af 75 maakte me echt vrolijk. Hoe is het mogelijk. Ben je een complete gymschoen en krijg je toch complimenten!!! De jarige deelde cadeautjes uit!!!

En ik kreeg nog een enorm geschenk vandaag. Toen ik diep in middagslaap was ging de telefoon. Slaapdronken nam ik op. ‘Bent u een kat kwijt?’, hoorde ik aan de andere kant. Even verstijfde ik van angst. Als je kat wordt gevonden is hij vaak niet meer in leven. Maar schrik voor niks.

zelf heb ik de kat van de chinees gevonden onlangs

Gelukkig komt dit ook voor

Feguut is aan komen lopen bij een tuinder in Nibbixwoud. Zo’n 85 kilometer hiervandaan!!! Morgen ga ik hem ophalen in het asiel in Hoorn. Steenvrouw, zijn biologische kattenmoedervrouwtje, gaat mee. Ik kan niet wachten, tot ik mijn black panter weer in mijn armen sluit. Volgens de dame van het asiel, zag hij er prima uit. Gezond en goed doorvoed. Nog even lief als altijd.

De kans is groot, dat hij in een vrachtwagen hier in de steeg is gesprongen. Er staan altijd enorme joekels van zwaargewichten geparkeerd achter de Schouwburg. Decorstukken worden in en uit gesleept. Een speeltuin voor een ondernemend heerschap als ridder Ferguut. Een beetje ronde-tafel-kat gaat natuurlijk een keer flink op avontuur.

doei vrouw

Ik ga eens lekker op stap

Dat dacht ook mijn vriend en buurman. Hij kwam met Duitse herder Carlos even aanwaaien. Mijn vriend en tevens buurman was in een hele drukke bui. Hij had weer een geweldig idee, maar de heks reageerde uiterst lauw. Gewoon te moe om de fantastische mogelijkheden van zijn onzinnige plan te zien.

aan zo'n groot monster

ThayThay zal wel opnieuw moeten wennen

Tijdens een enorme wandeling door de stad probeerde hij me over de streep te trekken met wisselend succes. Wel lagen we bij voortduring in een deuk, zoals altijd. Zijn product heeft te maken met afgezaagde poten van een tuinbank. “Maak maar een businessplan’, zei ik” Je bent al naar de bank geweest toch?’

zij heeft hem het meest gemist

Snuitje zal wel heel blij zijn, het is uiteindelijk haar echtgenoot

Niets kon mijn humeur nog bederven natuurlijk. Morgen komt mijn zwarte panter huiswaarts. Morgenavond ligt hij naast me op zijn eigen grote kussen. Het zal wel matten worden met de andere katten, met name ThayThay. Die gaat daarom binnenkort naar de dierenarts. Dan wordt hij geholpen.

Ach, zielig. Nou ja, hij heeft een leuke tijd gehad. En Pippi, de dochter van Ferguut, zwanger gemaakt………

Afbeelding 8