Pech onderweg is niet voor watjes zeg. Heks koopt op de valreep een knalgeel fluorescerend jasje en dat is maar goed ook. Mijn voornemen nu eens op tijd om Parijs heen te zijn gaat op in rook. Ik kom dan wel voor hete vuren te staan, maar ik heb de soep heus heter gegeten. Uiteindelijk is het leven een groot avontuur. En: Vandaag loopt alles goed af!

Een paar dagen voordat ik naar Plumvillage vertrek haal ik de Don van het station. Strak in het pak stapt hij bij me in de auto. De koffer met nog meer pakken en hoeden gooien we achterin. In Huize Heks hangen ook nog eens een maatpak en een colbertje klaar. Hij komt deze maand wel door!

De volgende dagen ga ik door met het voorbereiden van mijn reisje. Afgewisseld met kletskous-sessies met mijn oude vriend. Zijn aanwezigheid werkt twee kanten op. Enerzijds houdt het me rustig, zodat ik mezelf niet voorbij hol. Anderzijds leidt het me geweldig af, waardoor sommige items uiteindelijk niet in mijn bagage terecht komen…..

Ergens onderweg naar mijn tassen neergelegd en vervolgens vergeten. Zo vergeet ik mijn toetsenbord, oplaadsnoer van mijn iPod-achtige apparaatje, bodylotion en zonnebrandproducten. Nou ja. Wat kan het schelen? Uiteindelijk zit ik evenzogoed met een gigantische berg teringzooi in mijn autootje.

Twee dagen voor vertrek breng ik VikThor naar zijn logeeradres. Hij wordt met open armen ontvangen door de hyperactieve zoon des huizes. Eindelijk iemand met meer energie dan mijn hondje! Wat zal mijn ventje het geweldig hebben hier!

 

De avond voor vertrek stouwen we mijn kanariepiet alvast vol. De Don sjouwt alles naar beneden en ik prop alles vakkundig in mijn bolide. Ik gooi knalgele dekens over mijn spulletjes en parkeer mijn karretje in een steeg om de hoek. Zodoende hoef ik de volgende morgen alleen maar een kop straffe koffie naar binnen te gieten en mijn tas met belangrijke paperassen in te laden.

Zo vertrek ik dan op een voor mij ongebruikelijk vroeg tijdstip. Het zonnetje schijnt. Ik zit werkelijk voor tienen op de snelweg! Om direct bij Rotterdam in een geweldig verkeersinfarct terecht te komen. Er is een vrachtwagen met spijkers omgevallen in de bocht op de ring. Hierdoor hebben tweehonderdachtenzestig auto’s een leuke lekke band gekregen. Het verkeer staat vast van hier tot Tokio.

Goeie hemel. Op het allerlaatste moment besluit ik dan toch maar over Barendrecht te rijden. Ik ben niet de enige met dit gezegende idee, dus ook hier sta ik uren vast. In de stromende regen en storm. Want het is ongelofelijk ellendig weer geworden intussen. Met grote moeite houd ik me staande tussen al het vrachtverkeer.

Via Zeeland kom ik alsnog in België terecht. En vandaaruit uiteindelijk in Noord-Frankrijk. Daar zie ik plotseling dat ik nodig moet gaan tanken, net op het moment dat ik langs een slecht aangegeven in het struweel verborgen tankstation kom. Helaas moet ik wel eerst vier banen oversteken en dat lukt niet meer. Volgende station dan maar……

Plotseling houdt mijn karretje ermee op. Precies waar de weg zich splitst. De rechterbanen gaan naar Calais en de linkerbanen naar Parijs. Heks staat stil op de kleine strook tussen deze voortrazende verkeersaders. Wat nu? Is mijn tank gewoon leeg of is er toch iets anders aan de hand? Ik bel met de ANWB.

‘U moet wachten op de franse verkeerspolitie. Zo is de wet, we kunnen eventjes niets voor u doen. U moet dit en dat nummer bellen en uw positie doorgeven, die staat op die paaltjes langs de weg, kijk maar goed, bladiebla….’

Heks zit intussen badend in het zweet in haar kleine voiture door stapels bagage heen te gluren of ze zo’n verrekt paaltje ziet. Maar nee. Precies op dit kruispunt der wegen zijn die dingen dun gezaaid. Ik zal eropuit moeten……..

Ik trek mijn net aangeschafte lichtgevende gele vestje aan en wurm me voorzichtig uit de auto.

Met gevaar voor eigen leven ga ik op zoek naar zo’n verdraaid paaltje. Goeie hemeltje, wat rijden ze hier hard. Links en rechts suizen enorme vrachtwagens voorbij. Na zo’n vijfhonderd meter ontwaar ik een paaltje in het struikgewas aan de overkant. Ik tuur me suf en stamp de nummers in mijn kop. Nu weer terug schuifelen…..Heks is blij als ze weer in haar autootje zit.

Een klein half uur later komen er franse mannetjes met een grote auto vol wegversperringsmateriaal. Snel zetten ze de rechterbaan af. Binnen een minuut staat er een gigantisch file. ‘Voor mij,’ glim ik tevreden. Zorg ik ook eens een keertje voor oponthoud.

Wat een opluchting.

Ik begroet mijn redders enthousiast. Ik prijs hun onverschrokken heldendaden hier ter plekke. ‘Ach,’ wuiven ze mijn complimenten verlegen van de baan, ‘We zijn het gewend…..’ Ze krijgen plezier in het geval, vooral als er allemaal mannen uit de stapvoets voorbijrijdende auto’s gaan hangen. ‘Bonjour,’ schreeuwen die naar een opgelucht lachende Heks met haar cowboyhoed en dito laarzen.

Mijn spijkerjurkje valt enorm in de smaak van dit onverwachte publiek. Mijn redders staan trots te lachen naar hun concurrenten. Opgewekt instrueren ze me over wat nu komen gaat. ‘Je wordt weggesleept. We mogen geen benzine in je tank gooien. Het is bij de wet verboden. Bovendien kan het ook iets anders zijn. Hopelijk. Anders moet je die sleepwagen zelf betalen…..’

 

Ze grijnzen me opgewekt tegemoet. O jee. Nou ja, ik ben allang blij dat het allemaal meevalt. Ik heb doodsangsten uitgestaan het afgelopen uur.

Even later arriveert de sleepwagen. De wieldop wordt van mijn achterwiel gelicht en in  no time staat mijn kanariepiet op zijn enorme grote broer te kwetteren. Heks zit al voorin de gigantische cabine van de wagen. Ik ben intussen in een prima humeur. Ik heb de grootste file veroorzaakt, die je je maar kunt voorstellen. En zelf rijden we vrolijk voor de meute uit.

Met een rotvaart jakkert de chauffeur door het franse platteland, tot hij in een stadje een schier onmogelijk manoeuvre uithaalt. Achteruit steekt hij zijn gevaarte door een poort. Plotseling staan we op het binnenplaatsje van een rommelig garagebedrijf met sleepwagen en al. De eigenaar van dit zootje ongeregeld gaat helemaal glimmen als hij Heks in het vizier krijgt. Ik heb een fan!

Even later duwen ze mijn karretje de garage in. Een leger mannetjes stort zich op de motorkap. Heks staat in het aangrenzende kantoor met haar nieuwe aanbidder. We kijken door de ruit naar de kluwen monteurs, terwijl hij met de ANWB belt.

Een besmeurde monteur komt binnen stuiven met de diagnose. De baas ratelt vervolgens in het frans tegen de man van de ANWB. Smijtend met terminologie, die ik niet ken.

Intussen knipoogt hij olijk naar me. Of heeft hij een vuiltje in zijn oog? Hij knippert en knijpt er op los. Dan geeft hij me de hoorn. ‘Het is uw benzineleiding. Het slangetje is losgeschoten. Geen wonder dat u opeens stil stond….’ toetert de man van de alarmcentrale in mijn oor, ‘Ze zetten er een nieuw slangetje op en dan kunt u weer verder rijden.’

De man met het vuiltje in zijn oog kijkt me stralend aan. ‘Ik heb er ook nog maar 10 liter benzine ingegooid,’ vertrouwt hij me toe. Dat begrijp ik. ‘Wat krijgt u van me?’ Ik kijk in mijn portemonnaie en geef hem vijftig euro. ‘Welnee,’ roept de man verontwaardigd, ‘Dat is echt veel te veel. Kijk,’ hij wijst naar een tientje dat ernaast ligt. Dat is ruim voldoende……

Voor de hele meute van de door mezelf  veroorzaakte enorme file uit tuf ik naar Parijs. Daar kom ik alsnog in een nieuw verkeersinfarct terecht, met een slakkengangetjes worstel ik me over die verduivelde Boulevard Périphérique. Hier heeft mijn vader wel eens een band staan verwisselen op een brug zonder fatsoenlijke vluchtstrook. Zo koel als een kikker. Het kan dus wel degelijk erger……

Na Parijs knal ik door tot Vierzon. Daar weet ik een lief hotelletje vlak bij de snelweg. Om kwart voor 11 ’s avonds bel ik aan. De deur zit al op slot, iedereen slaapt. Behalve de beeldschone zoon van de eigenaresse. Slaperig doet hij de deur open. Hij checkt me in en een half uur later lig ik ook op 1 oor. Eten doen we morgen wel weer. Nu eerst maar eens schandalig lekker slapen.

 

 

 

 

 

Heks krijgt andermans shit op haar bordje, niet bepaald hemelse modder…… Thich Nhat Hanh inspireert me vanaf zijn ziekbed om toch mijn gloeiende best te blijven doen. Het valt om de dooie dood niet mee, dat kan ik je wel vertellen.

When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Vanmorgen word ik vroeg wakker. De TV staat keihard te tetteren. Het licht is aan. Ik wil nog niet terug komen in de realiteit. Niet nu die zo pijnlijk is. Niet nu ik weer geconfronteerd word met al die afschuwelijke gevoelens. Waarom leef ik niet in een wereld zoals ik dat soms ervaar met mijn medeheksjes? Of met mijn Boeddhistische familie in Plumvillage? Waarom is de echte wereld zo hard en gemeen. Waarom bezondigen mensen zich chronisch aan de zeven hoofdzonden? Wat heb ik misdaan, dat ik zulke gevoelsarme vampiers om me heen heb?

Arme ik. Of boze ik.

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Gisteren schreef ik een prachtige blog. Messcherp. Helaas lukt het me niet om het te posten. Nog niet. Het zou me teveel gezeik opleveren. Tot mijn verdriet heb ik een paar volgers, ik kan hen niet blokkeren tot mijn spijt, die het liefst zouden zien, dat ik m’n kop houd. Het is me deze week nog eens expliciet gezegd. Door iemand, die wel meer vreselijke dingen uit zijn mond liet rollen. Als dikke drollen vielen zijn woorden op mijn bordje. Of ik dat maar eventjes wilde vreten. Heks heeft voor de eer bedankt. Ze is opgestaan en heeft die maaltijd laten staan.

Ik zal nooit meer andermans shit eten. Zoek maar een nieuwe zondebok.

When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Soms kom je ondanks al je inspanningen geen stap verder met je medemens. Als je accepteert, wat ze je aandoen ga je zelf kapot. Een zondebok heeft ook zijn grenzen. Als je anderzijds de strijd aan gaat, raak je uitgeput. Vooral als het een ongelijke strijd is. Een giraf is geen partij voor een roofdier. Of juist wel, het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt.

Gisteren zag ik een man op TV, die een boek heeft geschreven over instinct. ‘Een leeuw en een giraf delen dezelfde biotoop, maar leven vanuit een geheel verschillende belevingswereld …’

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

In de spagaat van twee onmogelijke opties, zo depressief worden dat je jezelf van kant maakt of strijden tot je er dood bij neervalt, stijgt onverwacht de eerste zin van een boek op. Plotseling is het daar. De beginzin. De structuur. Het thema. Ik hoef alleen maar te wachten op de woordenstroom. En mijn fantasie te gebruiken om het verhaal op te hangen aan personages. Ik ben er zelf verbaasd over.

Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Soms moet je heel diep door de modder gaan om bevrijding te ervaren. No mud, no lotus. Op het diepst van de nacht begint de dag. Een nieuwe dag in mijn wonderlijke heksenleventje.

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,Thien su Thich Nhat Hanh tham World Bank

Deze week keek ik hebzucht in het gezicht, geen prettige ervaring, want het lijkt op het mijne, maar dan harder. Ik ben blij, dat ik dat gezicht niet dagelijks in de spiegel zie. Tegelijkertijd is er een diepe transformatie in mezelf op gang gekomen. In de hogedrukpan van dit kloteleven temidden van een paar supereikels……  In die zin mag ik m’n vijanden wel dankbaar zijn. Niet al teveel natuurlijk, want dan sturen ze geheid een rekening…..

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Mijn streven is om al die mafketels ook lief te hebben. Van een afstandje. Zodat ik geen shit meer geserveerd krijg. En geen klappen meer hoef te incasseren. Werkelijke rijkdom zit in je hart. In je vermogen te geven schuilt overvloed. Het is niet zo moeilijk. Behalve voor de rijken. Die kunnen beter in een kameel veranderen en door het oog van een naald proberen te kruipen….. als ze in de hemel willen komen althans. Volgens die goeie ouwe bijbel dan.

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Maar ja, wat bazel ik. ‘The kingdom of God is here and now’, zegt Thich Nhat Hanh altijd. Ik denk heel veel aan mijn geliefde leraar, want Thay heeft onlangs een hersenbloeding gehad. Van hem heb ik zoveel geleerd. En er is nog zoveel te groeien en te oefenen. Ik ben zo dankbaar voor de tijd, die ik in zijn klooster heb kunnen doorbrengen. Hij heeft me de ogen geopend voor het hier en nu. Je hoeft geen nieuw huis, nieuwe auto, dure vakantie, nog meer geld of nog meer spullen te hebben om gelukkig te zijn. Er Is geen weg naar geluk. Geluk is de weg.

Laten we een kaarsje branden voor Thich Nath Hanh.

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

 

,When-another-person-makes-you-suffer-it-is-because-he-suffers-deeply-within-himself-and-his-suffering-is-spilling-over.-He-does-not-need-punishment-he-needs-help.-Thats-the-message-he-is-sending.Thich-Nhat-Hanh-quotes,Thich Nhat Hanh, wijze woorden, leraar, Thay, Plum village,

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

oud hondje met grijze snoet oud hondje met grijze snoet

Heks zit in bed. Uit the puffen van een heerlijk weekend. Goeie hemel, wat voel ik me beroerd. Ik ben ergens toch over mijn grenzen gegaan. ‘Dat moet je ook niet doen’, zei Cowboy vanmorgen. Ja, ik weet het. Maar het is soms zo moeilijk om te voelen waar die grens zit met dit rampenlijf. Echt spijt heb ik ook niet. Het waren vrolijke zonnige dagen.

oud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoet

Vandaag ga ik weer in het stramien. Prikken halen, zwemmen (sla ik over), thuiszorg. De fysio is op vakantie, dat scheelt. Vanavond repeteren met het projectkoor. Geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen. Ik zal blij zijn als ik daarna kan crashen……

Wat een gemopper nou weer. Ja, het is niet gauw goed….. Heks is moe. Enerzijds is het leven zo heerlijk. Ik heb niet de hele tijd griep, maar wel een heerlijk liefje. Het is al maanden voorjaar. Mijn nieuwe thuishulp houdt van katten. (Ze heeft er zelf 6!) Ik ben gezegend met vrienden, die van me houden!

hondje in gras met rode pannedaken

 

‘Tel je zegeningen’, zei mijn grootvader altijd. Anderzijds is er veel, waar ik mijn hoofd over breek. Sommige dingen kun je nu eenmaal niet oplossen. Je kunt ze nauwelijks bevatten. Jammer genoeg vreet die poging alleen maar energie. Niet aan te raden dus in mijn situatie…..

hondje rollend  in grashondje rollend  in grashondje rollend  in gras

 

En dan heb ik nog te maken met allemaal praktische ergernis. Problemen rond pijnmedicatie, gedoe rondom de afhandeling van de whiplash, de allergie van Ysbrandt, die opeens heel heftig is, rekeningen, rekeningen, rekeningen…… Een eindeloze stroom uitgaven, om mezelf in de lucht te houden. En nu dus weer een aankomende dierenartsenrekening…….

Maar ja, over zulke dingen moet je ook niet nadenken als de batterij zo leeg is. Alles ziet er altijd veel zonniger uit na een dagje tegen de vlakte liggen 🙂

hondje rollend  in gras hondje rollend  in grashondje rollend  in grashondje tussen fluitenkruid