Woede is ook maar een mens. Soms een geweldig persoon, die voor je in de bres springt. Maar regelmatig een regelrechte uitvreter! Woede is ook een keuze. Maar wie maakt die keuze? Het reptiel in ons blijkt! Nou, lekker is dat. En dan kun je ook nog maar beter houden van die koudbloedige innerlijke varaan……..

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Je bozige zelf onderzoeken is altijd lastig. Woede rent als een dolle hond door je lijf. Springend van onderwerp naar onderwerp. Verspringend van orgaan naar orgaan. Als een lopend vuur. Om je uitgeblust achter te laten. Vermoeiend hoor. Die nijd.

Nu is woede ook een kracht. Woede trekt ons uit ons slachtofferschap. In het lam schuilt een leeuwin. Van krachtig optreden kan ook bescherming uit gaan. Zelfs Jezus werd wel eens razend. Hij smeet ooit eigenhandig een stelletje malafide kooplieden uit de tempel!

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Maar het grootste deel van onze woede vreet als een smeulend kwaad aan onze ingewanden. Het barst hier en daar uit, als een vulkaan door de huid, wanneer onbenullige irritatie die huid dun maakt.

Je bozige zelf. Hoe het je aankijkt in de spiegel: Je ziet je kwaaie voorouder. Dezelfde neus. Dezelfde grimmige trek om de mond. Verwoed naar de engel zoeken, die ook woont in dit gezicht. Maar even niet vinden. Wel treurtakkigheid. Want dat is altijd de grondslag van woede.

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Nu is woede ook een keuze. Thich Nath Hanh heeft het over zaadjes van woede, die je water geeft met je aandacht. Je kunt die aandacht ook aan andere zaadjes geven. Liefdeszaadjes bij voorkeur. Zodat die knuffelplantjes kunnen groeien! Het lijkt zo simpel. En dat is het ook. Maar het is niet gemakkelijk.

In de praktijk zit een mens vol met reactiepatronen en automatismen. We blijken voornamelijk beslissingen te nemen vanuit ons reptielenbrein! Dat is de uitkomst van één of ander recent wetenschappelijk onderzoek. Met onze meer frontaal gelegen hersendelen verzinnen we vervolgens een verklaring, waarom we zus of zo beslist hebben. Ik dacht het altijd al. Iedereen kletst alles maar goed…..

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Maar goed. Het gaat dus niet vanzelf. Gelukkig zijn er hulpmiddelen. Mediteren is heel effectief. Je moet enorm oefenen. En ook weer niet. Want als het je lukt om gewoon de woede uit te zitten en je aandacht te richten op wat nu is, dit geweldige leven, dan ervaar je direct verlichting.

Mensen denken over het algemeen een stuk positiever over zichzelf dan hun omgeving. Die oordeelt genadeloos, terwijl wij zelf geneigd zijn al onze missers een beetje goed praten. Ook een wetenschappelijke ontdekking. Grappig.

Het zal wel over het ego gaan. Onze opgepoetste, brave, geweldige, avontuurlijke, bladiebla buitenkant. Het vleesgeworden visitekaartje, dat we afgeven. Dat noodzakelijke samentrekkende worstevelletje om ons individuele leven, dat ons onderscheid van de Grote Eenheidsworst….

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

De meeste mensen hebben echter hun handen vol om een beetje van zichzelf te houden. De kwetsbare binnenkant. Als het lukt, is die geplamuurde buitenkant direct minder belangrijk.

In de spiegel kan ik dan weer de engel in mijn gelaat zien wonen. De Godin in mijn hart ook. Dat goddelijke deel in mij, dat onvoorwaardelijk van me houdt.

En ach, wat maakt het uit wat de mensheid over je denkt? Zolang je innerlijk huwelijk maar goed zit. En daar hoort wat mij betreft dan weer wel een leuke outfit bij. Maar ja. Zo is Heks.

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme , lachende boeddha

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme siddharta-gautama, mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

 

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

oud hondje met grijze snoet oud hondje met grijze snoet

Heks zit in bed. Uit the puffen van een heerlijk weekend. Goeie hemel, wat voel ik me beroerd. Ik ben ergens toch over mijn grenzen gegaan. ‘Dat moet je ook niet doen’, zei Cowboy vanmorgen. Ja, ik weet het. Maar het is soms zo moeilijk om te voelen waar die grens zit met dit rampenlijf. Echt spijt heb ik ook niet. Het waren vrolijke zonnige dagen.

oud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoetoud hondje met grijze snoet

Vandaag ga ik weer in het stramien. Prikken halen, zwemmen (sla ik over), thuiszorg. De fysio is op vakantie, dat scheelt. Vanavond repeteren met het projectkoor. Geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen. Ik zal blij zijn als ik daarna kan crashen……

Wat een gemopper nou weer. Ja, het is niet gauw goed….. Heks is moe. Enerzijds is het leven zo heerlijk. Ik heb niet de hele tijd griep, maar wel een heerlijk liefje. Het is al maanden voorjaar. Mijn nieuwe thuishulp houdt van katten. (Ze heeft er zelf 6!) Ik ben gezegend met vrienden, die van me houden!

hondje in gras met rode pannedaken

 

‘Tel je zegeningen’, zei mijn grootvader altijd. Anderzijds is er veel, waar ik mijn hoofd over breek. Sommige dingen kun je nu eenmaal niet oplossen. Je kunt ze nauwelijks bevatten. Jammer genoeg vreet die poging alleen maar energie. Niet aan te raden dus in mijn situatie…..

hondje rollend  in grashondje rollend  in grashondje rollend  in gras

 

En dan heb ik nog te maken met allemaal praktische ergernis. Problemen rond pijnmedicatie, gedoe rondom de afhandeling van de whiplash, de allergie van Ysbrandt, die opeens heel heftig is, rekeningen, rekeningen, rekeningen…… Een eindeloze stroom uitgaven, om mezelf in de lucht te houden. En nu dus weer een aankomende dierenartsenrekening…….

Maar ja, over zulke dingen moet je ook niet nadenken als de batterij zo leeg is. Alles ziet er altijd veel zonniger uit na een dagje tegen de vlakte liggen 🙂

hondje rollend  in gras hondje rollend  in grashondje rollend  in grashondje tussen fluitenkruid

Griep houdt huis in Huize Heks. Koorts kookt heksenverwachtingen aan gort. Weg met uitgekookte verwachtingen, leve de vloeibare vorm ervan: Hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

Maandag belt Heks al haar afspraken af. Ze heeft een griepje cadeau gekregen van Cowboy. Met een hoofd als een gymschoen fietst ze haar verplichte ronde door de stad met hondje. Oh, wat doet mijn lijf zeer, au, au. Scheldend ploeter ik de Singel rond. Dankbaar voor de elektrische vouwfiets. Mogelijk gemaakt door mijn moedertje! Hij is wel loodzwaar, maar moeiteloos neem ik nu elk bruggetje, ondanks mijn hopeloze conditie.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

De hele dag sluimer ik in bed voor een blatende TV. Ik heb gigantische hoofdpijn. Dus echt een programma volgen lukt niet erg. Maar het geneuzel leidt af van de pijn in mijn donder. Helaas kan ik niemand vinden om Varkentje over te nemen, dus aan het eind van de middag hobbel ik een heel klein rondje en haal ook een paar boodschappen. Als ik zo gammel ben is een kippensoepje eigenlijk het enige, waar ik trek in heb. Het werkt ook slijmoplossend, daarom geven Joodse moeders dit aan hun zieke kroost. Ik begin intussen ook flink te niezen, dus alle zeilen worden bijgezet.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vandaag ben ik er weer een heel klein beetje. Zometeen moet ik naar de fysiotherapeut. Ik heb geen zin, maar afbellen is geen optie. Als alles zo pijnlijk is, is de behandeling een hel. Maar ook noodzakelijk om de boel in beweging te houden….. Ik zal hem sommeren voorzichtig te doen met m’n gammele gewrichten.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vorige week zag ik een vreemd televisieprogramma. Een actrice, die ik voorheen altijd hele sletterige rolletjes heb zien spelen, vertolkt in deze serie de rol van therapeute. Ze behandelt een casus. Je ziet gedeelten van gesprekken, kletspraatjes in de camera en stukken uit het leven van de patiënt voorbij komen. Gedramatiseerde verzonnen reality. Wat een raar concept…. Geen vlees en geen vis. Terwijl het verhaal zich ontrolt schrijf ik een blogje. Met een half oog kijk ik mee, met die gekkigheid op TV.

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

De patiënt heeft een chronische ziekte, MS. Dit is een progressieve aandoening, die ernstig invaliderend uitwerkt en uiteindelijk levensbedreigend wordt. Met de therapeute is ze bezig een verbroken relatie te verwerken. Jarenlang had ze een LAT- relatie met een man. In het weekend was ze bij hem. Hij had drie kinderen uit een eerdere relatie, dus het was een hectisch huishouden. De vrouw ging elk weekend systematisch over haar grenzen en lag dan de rest van de week plat om weer een beetje bij te komen. Goh! Waar ken ik dat toch van?

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Ik leef al jaren zo, elke inspanning vereist een enorme periode recupereren. Een energiebuffer heb ik niet. Als het op is, val ik om. Ik doe er idioot lang over om weer op te laden. En ik hang het grootste gedeelte van de tijd in ‘de oplader’: mijn bed. Het is veel beter, dan het geweest is. LDN topt de diepe griepdalen af. Ik heb de pijn veel beter onder controle. En ik slik medicijnen, die enigszins werken tegen spier- en gewrichtspijn.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Gek genoeg begin ik me, nu ik het wat minder slecht doe, druk te maken over die hele slechte jaren. Het intense verdriet, dat ik gevoeld heb, toen ik zo ongeveer lag weg te rotten in mijn bedje, steekt hardnekkig de kop op. Ik neem het postuum iedereen, die me voor mijn gevoel heeft laten barsten in die periode, ten zeerste kwalijk. Enorme woede over dat gebrek aan liefde en respect vreet met terugwerkende kracht aan mijn hart. Dit proces rommelt al een tijdje vanbinnen. Maar ja, wat moet je ermee?

Je kunt er nu eenmaal niets meer aan veranderen achteraf. Het heeft allemaal met verwachtingen te maken, die enorme teleurstelling. Je verwacht van de mensen om je heen vaak van alles, maar dat wil niet zeggen, dat het er ook in zit bij ieder van hen. En ook: Iedereen heeft zijn of haar eigen leven, met alle moeilijkheden van dien. Je kunt nu eenmaal niet in iemands kop kijken. Dus mijn teleurstelling berust vaak ook nog op behoorlijke misvattingen.

Gelukkig zijn er ook steeds geliefden trouw gebleven aan Heks….

Tenslotte zijn er ook weer mensen, waar je geen snars van verwacht. Je zult niet zo snel een beroep op hen doen. En dan zijn ze er zomaar ineens helemaal voor je!

BHOEDDISME boeddhahand hartje

Ja, verwachtingen zijn dodelijk. Ze geven vaak richting aan ons handelen. Bepalen onze gevoelens achteraf over allerlei situaties. Maar je koopt er niets voor. Ik hoorde Thich Nath Hanh  eens beweren, dat we afmoeten van het fenomeen hoop. Het zou ons maar uit het hier en nu halen en dat is nu eenmaal nergens goed voor. Ik ben calvinistisch opgevoed met geloof, hoop en liefde in het vaandel. Maar er zit wel wat in die woorden van Thay. Ik zou dan het woord hoop willen vervangen door zijn uitgekristalliseerde vorm: verwachtingen. Daar wil ik wel vanaf…

Hoop blijf ik echter koesteren, want hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Eén zwaluw maakt nog geen zomer en misschien blijft het tobben: De kunst is om er iets van te maken en sommige mensen zijn daar vrij goed in…….

Dame met hond

De kunst in het leven is om er iets van te maken

Foto005#4

Dieet? Ik zorg dat ik toch lekker eet!

Het herfstachtige weer nodigt niet uit tot wandelen, maar met zo’n viervoetig monster zit je eraan vast. Vandaag was hij extra blij, want oma ging mee. Traditiegetrouw lopen we bij een bezoekje aan mijn moeder altijd gezamelijk een rondje door het prachtige stukje bos achter het enorme gebouw, waar ze een stuk dak bewoont met haar man. In hun penthouse met kamers als balzalen zou je bijna verdwalen!

De natuur is zo mooi momenteel, sprookjesachtig. Fluitekruid bloeit links en rechts manshoog langs de paden. Op ons gemak kuierden we door het bos grenzend aan weilanden. De ooievaars hebben jongen, dus daar wilden we ook heen. Maar halverwege de wandeling begon het water met bakken uit de hemel te vallen. Dan maar lekker aan de thee. Al die tijd staan onze monden niet bepaald stil. Wat is er altijd weer veel bij te kletsen.

Op weg naar huis besloot ik Ysbrandt nog een extra uitje te geven bij een meertje. Uit de wind in de zon was het best goed toeven. Ik sprak een vrouw aan over haar hond, Bobo. Wat een kanjer! Ze had hem uit het asiel gehaald alweer vier jaar geleden. ‘Hij zou een jaar oud zijn, maar daar klopt niets van’, zei ze,’hij zou dolgraag met de bal spelen, niet dus. Hij kon prima met katten overweg, nou, hij vreet ze het liefst op, haha’. Maar de liefste hond van de wereld natuurlijk.

Net als heks ondervindt de dame wat medische beperkingen in haar leven. ‘De kunst is om er iets van te maken’, zie ze vol overtuiging, ‘en daar ben ik vrij goed in.’ Heel knap, als je bedenkt, dat ze een nog veel vreselijker dieet dan de heks moet volgen!

Wat verderop zag ik wel vijftien zwaluwen over water scheren. Ik probeerde als een gek er een paar te fotograferen. Niet te doen, buitelend joegen ze op insecten, soms vlak langs me heen duikend. Het lukte me slechts om er één voor de camera te krijgen en tja, één zo’n vogel maakt nog geen zomer….  Toch was het een hoopgevend gezicht, terwijl ik intussen uit mijn hemd stond te waaien.

Vandaag was verder een suffe dag. Ik worstel met de grieperigheden als reactie op het feit, dat ik over m’n grens gegaan ben. Dinsdag zingen in Amsterdam was wat teveel van het goede. Dat heb ik al twee dagen op mijn brood. Maar het was wel een superleuke avond. Met hoedjes, picknick, dansen en zingen.

zwaluw scheert over water, zwaluw, zomer 1 zwaluw maakt nog geen zomer

Zwaluw scheert over water.

1 zwaluw maakt nog geen zomer, zwaluw scheer door lucht, vliegt, duikelt

Maar hij gaat komen, die zomer!!!!!