Woede is ook maar een mens. Soms een geweldig persoon, die voor je in de bres springt. Maar regelmatig een regelrechte uitvreter! Woede is ook een keuze. Maar wie maakt die keuze? Het reptiel in ons blijkt! Nou, lekker is dat. En dan kun je ook nog maar beter houden van die koudbloedige innerlijke varaan……..

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Je bozige zelf onderzoeken is altijd lastig. Woede rent als een dolle hond door je lijf. Springend van onderwerp naar onderwerp. Verspringend van orgaan naar orgaan. Als een lopend vuur. Om je uitgeblust achter te laten. Vermoeiend hoor. Die nijd.

Nu is woede ook een kracht. Woede trekt ons uit ons slachtofferschap. In het lam schuilt een leeuwin. Van krachtig optreden kan ook bescherming uit gaan. Zelfs Jezus werd wel eens razend. Hij smeet ooit eigenhandig een stelletje malafide kooplieden uit de tempel!

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Maar het grootste deel van onze woede vreet als een smeulend kwaad aan onze ingewanden. Het barst hier en daar uit, als een vulkaan door de huid, wanneer onbenullige irritatie die huid dun maakt.

Je bozige zelf. Hoe het je aankijkt in de spiegel: Je ziet je kwaaie voorouder. Dezelfde neus. Dezelfde grimmige trek om de mond. Verwoed naar de engel zoeken, die ook woont in dit gezicht. Maar even niet vinden. Wel treurtakkigheid. Want dat is altijd de grondslag van woede.

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Nu is woede ook een keuze. Thich Nath Hanh heeft het over zaadjes van woede, die je water geeft met je aandacht. Je kunt die aandacht ook aan andere zaadjes geven. Liefdeszaadjes bij voorkeur. Zodat die knuffelplantjes kunnen groeien! Het lijkt zo simpel. En dat is het ook. Maar het is niet gemakkelijk.

In de praktijk zit een mens vol met reactiepatronen en automatismen. We blijken voornamelijk beslissingen te nemen vanuit ons reptielenbrein! Dat is de uitkomst van één of ander recent wetenschappelijk onderzoek. Met onze meer frontaal gelegen hersendelen verzinnen we vervolgens een verklaring, waarom we zus of zo beslist hebben. Ik dacht het altijd al. Iedereen kletst alles maar goed…..

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Maar goed. Het gaat dus niet vanzelf. Gelukkig zijn er hulpmiddelen. Mediteren is heel effectief. Je moet enorm oefenen. En ook weer niet. Want als het je lukt om gewoon de woede uit te zitten en je aandacht te richten op wat nu is, dit geweldige leven, dan ervaar je direct verlichting.

Mensen denken over het algemeen een stuk positiever over zichzelf dan hun omgeving. Die oordeelt genadeloos, terwijl wij zelf geneigd zijn al onze missers een beetje goed praten. Ook een wetenschappelijke ontdekking. Grappig.

Het zal wel over het ego gaan. Onze opgepoetste, brave, geweldige, avontuurlijke, bladiebla buitenkant. Het vleesgeworden visitekaartje, dat we afgeven. Dat noodzakelijke samentrekkende worstevelletje om ons individuele leven, dat ons onderscheid van de Grote Eenheidsworst….

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

De meeste mensen hebben echter hun handen vol om een beetje van zichzelf te houden. De kwetsbare binnenkant. Als het lukt, is die geplamuurde buitenkant direct minder belangrijk.

In de spiegel kan ik dan weer de engel in mijn gelaat zien wonen. De Godin in mijn hart ook. Dat goddelijke deel in mij, dat onvoorwaardelijk van me houdt.

En ach, wat maakt het uit wat de mensheid over je denkt? Zolang je innerlijk huwelijk maar goed zit. En daar hoort wat mij betreft dan weer wel een leuke outfit bij. Maar ja. Zo is Heks.

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme , lachende boeddha

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme siddharta-gautama, mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

 

mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme mediteren,Boeddha, verlichting, Boeddhisme

Heks woont in Bermudadriehoekig veld van verduistering en verdwijning. Mysterieuze krachten verplaatsen haar huisraad van hot naar haar….

schrikken, vrede

Zulke oren schrik ik niet van

Vanmiddag valt het me opeens op tijdens het afrekenen van wat boodschappen, dat mijn creditcard niet op zijn vertrouwde plek in mijn portemonnaie  zit. Huh? Wat krijgen we nu? Op een holletje laveer ik tussen balende verkleumde toeristen en verhitte koopjesjagers door richting huis. Daar keer ik tassen om, kijk op onwaarschijnlijke plekken. En nog maar eens op de enige waarschijnlijke, mijn portefeuille. Ik haal die opnieuw helemaal leeg. Zoek onder het bed, ook zo’n vergaderplaats van weggelopen,-slopen en-kropen objecten.

schrikken

Soms vind je iets wel terug en ben je toch niet blij

Want daar ben ik intussen van overtuigd. Mijn halve huisraad heeft pootjes. En wandelt nieuwsgierig door mijn huis. Om een uiltje te knappen onder mijn bed…..

halloween_deed_schrikken_de_zwarte_decoratie_van_d_fotobeeld-rd022912b855549c7bc722f28789bd390_x7saw_8byvr_512

Ik weet van niets, mijn naam is haas, ik ben de onschuld zelve…

Nergens die verduvelde creditcard te bekennen. Ik probeer mijn hoofd helder te krijgen. Wanneer heb ik dat ding voor het laatst gezien? Helaas is het weer een echte whiplashdag vandaag. ‘Tuut tuut’, doet mijn hoofd. “U bent de eerst wachtende, tuut, tuut. Nu even niet. Zoek het uit. Tuut.’ Weken geleden heb ik met de kaart medicijnen besteld via internet, dat herinner ik me nog wel. Die bestelling is intussen zoek geraakt tijdens het versturen, berichtte het toeleverbedrijf me afgelopen week.

schrikkende vrouw

Nutteloze stress, Arghhgll, zinloze zoektochten

Alles raakt ook maar zoek in en om huize heks. Zelfs op weg naar mijn toverhol verdwijnen er dingen. Alsof ik in een Bermudadriehoekachtig veld verkeer.

Uiteindelijk blokkeer ik  creditcard dan maar. De mensen zijn heel vriendelijk, meelevend en behulpzaam. Er missen gelukkig nog geen gekke bedragen van de rekening….Tien minuten later komt de kaart tevoorschijn uit mijn tasje met autopapieren. Huh?

kiekeboe, verstoppen,

Plotseling springt de kaart tevoorschijn

Ja, pootjes gekregen, aan de wandel gegaan en in slaap gevallen onderweg, In dat tasje. Een andere verklaring heb ik er niet voor. Dus heb ik me geheel nutteloos opgewonden, nijdig gemaakt, zorgen ook. Ouderwets in de rats gezeten. En een legertje mensen aan het werk gezet om de kaart te vervangen.

animaatjes-schrikken-86811

Goeie hemel, wat een stress

Zo zit een mensenleven toch vol onnodig drama en overbodige actie. Echt, de helft kun je vaak schrappen van alle stress en zorgen. Maar met wat drama hebben we wel weer iets om over te kletsen, roddelen of ouwehoeren natuurlijk. Het is een basisbestanddeel van het ultieme glijmiddel in de sociale wandelgangen van de goddelijke soap: Een goed verhaal…..

zich een hoedje schrikken

Een hoedje schrik ik me maar wat graag echter!