Heks tureluurs van uren koken, feestje geven, struikelen over overtollig meubilair in overvol huisje. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Of een muisje in het voorhuis.

 

Vandaag ben ik zo chagrijnig ls de pest. Niet zo verwonderlijk na mijn bovenmenselijke inspanningen om een klein feestje van de grond te krijgen. Bovenmenselijk voor een ME patiënt. Een normaal mens draait zijn hand niet om voor die paar gasten.

Een aantal weken terug begint Heks al te denken aan niet onopgemerkt verjaren dit jaar.  Ik doe bijna alles in mijn leven al onopgemerkt. Deze vergeten groente vegeteert nu eenmaal al dertig jaar in de onderste schappen van onze maatschappij.

Uitgerangeerd en achter de geraniums weggeborgen.

Maar zo af en toe kruip ik onder mijn steen vandaan om een feestje te geven. Dan nodig ik mijn dierbaren uit. Ik kook een berg geweldig lekker eten en haal royaal verrukkelijke wijn in huis.

Dit jaar nodig ik maar een klein clubje uit. De helft van de genodigden kan al niet bij voorbaat en de helft van de resterende helft is ziek, zwak of misselijk. Uiteindelijk blijft een kleine kerngroep over. Maar die laat zich weer uitstekend gelden.

 

Een paar dagen voor de festiviteiten komt de Don logeren. Heel gezellig natuurlijk. Heks moet wel uitkijken niet al haar kruit te  verschieten. Mijn beperkte energie kan ik maar 1 keertje uitgeven. Als het op is val ik om. En ik word strontchagrijnig. Zoals vandaag.

Op mijn feestje wil ik in elk geval vrolijk zijn. Ik vraag niet veel voor mijn verjaardag, maar wel een goed humeur.

Elfje en haar man komen extra vroeg. Ze nemen mijn nieuwe bank mee in hun gigantische bolide. Gezamenlijk sjouwen mijn gasten het gevaarte naar de eerste  verdieping. De hele woonkamer staat nu vol meubilair. De oude stoelen en bank staan er ook nog: Ik heb meer dan genoeg zitplaatsen vandaag!

Dan gaan er opeens alweer allemaal mensen naar huis. Het feestje is nog maar net begonnen!

‘Ik ben niet lekker, Heks,’ kreunt Steenvrouw bijvoorbeeld belabberd. Ze heeft hetzelfde griepje onder de leden als ik de afgelopen week. Bij mij is het gelukkig zo goed als over!

Andere genodigden laten eindeloos op zich wachten. Ik begin me zorgen te maken. Ik heb best veel eten gekookt de afgelopen dagen. Hele lekkere hapjes. Het ziet er naar uit, dat ik er mee blijf zitten…….

Maar nee. Uiteindelijk komt alles goed. Mijn resterende gasten storten zich op de maaltijd. Een paar hele hongerige vrienden komen op de valreep binnenvallen. Ze eten de laatste gemarineerde kippenpoten op…….

De dag na mijn feestje kan ik niet bewegen. Zo stijf als een plank fiets ik naar de fysio. Die prikt links en rechts naalden in mijn spieren om de boel weer los te maken. Een akelige doch doeltreffende methode.

En vandaag ben ik dus chagrijnig. Te moe voor woorden. De troep in mijn huis vliegt me aan. Overal stoelen en banken. Gek word je ervan.

Ik zet de overtollige meubeltjes op Marktplaats. Misschien wil iemand ze nog wel hebben. Mijn hulp poetst mijn hele huis. Heks probeert ook wat te doen, maar het schiet allemaal niet op vandaag. Laat ik maar in bed gaan liggen.

Straks nog even met het hondje op stap. Vanavond naar het koor. Of zal ik een keertje spijbelen………

 

 

Heks op stap met ex: Leuke avond in buurthuis ‘De Kooi’ tijdens de CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. Het podium staat stampvol muzikanten. De zaal is afgeladen met familie en vrienden van de deelnemers: Wij komen voor Frogs!

Rommelige aanvang

De avond begint uiterst rommelig…

Zaterdagavond klokslag half acht haal ik Cowboy van het station. We hebben elkaar een hele tijd niet gezien en nauwelijks gesproken. Vanavond gaan we naar Frogs kijken en luisteren. Hij treedt op in een buurthuis in de Kooi. Omdat het druk wordt heeft hij me bezworen om op tijd te komen.

Cowboy geeft me een presentje. Een prachtig pakje in een gouden zakje. ‘Van Sinterklaas,’ gniffelt hij verlegen. Er zitten heerlijke bonbons in. ‘Helemaal binnen je dieet, ik heb er goed op gelet.’ Wat een verwennerij, lekker hoor.

Wie hebben we daar?

Wie hebben we daar?

Als we bij het buurthuis arriveren is er nog bijna niemand. We bestellen thee en spelen een potje schaak op een reuze schaakbord. Ik ben aan de winnende hand 🙂 als we plotseling de zaal zien volstromen. Snel claimen we een plekje op de eerste rij. We zijn niet voor niets zo vroeg gekomen natuurlijk!

Maarten Witkam, het epicentrum van deze avond

Maarten Witkam

Persbericht CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. 28 november

Op zaterdagavond 28 November presenteren Maarten Witkam & Friends  in Buurtcentrum de Kooi de CD ‘Reiziger plaats. De CD, opgenomen met 14 muzikanten in de studio van Herman Witkam in Amsterdam Zuidoost,  bevat dertien liedjes. Zij zijn gebaseerd op 13 gedichten van dichters uit binnen-en
buitenland, stammen uit verschillende tijden. Dé muziek is beinvloed door verschillende stijlen en afkomstig uit diverse windstreken.
Elk gedicht/lied roept daarom een ander muzikaal gevoel en reactie op vanwege de uiteenlopende invloeden in de composities.

Op het podium is het een drukte van belang. Er wordt druk gesoundcheckt. In feite komt er geen einde aan, niet zo verwonderlijk gezien het aantal deelnemers aan de avond…. ‘Wat een zootje,’ fluister ik in Cowboys oor. Hij grinnikt. Waar zijn we terecht gekomen?

Uiteindelijk gaat het concert dan toch beginnen. Voor de pauze worden alle nummers van de CD, die vanavond wordt gereleased, in chronologische volgorde gespeeld. Dat leidt tot een eindeloze afwisseling van de verschillende formaties op het podium.

Het duurt zeker drie kwartier voor ik een touw kan vastknopen aan het chaotische gebeuren, maar tegen die tijd ben ik ook om: Wat een enthousiasme bespeur ik onder alle deelnemers!

Maarten Witkam, de man die de avond organiseert, weet als geen ander mensen aan zich te binden. Zijn inspirerende persoonlijkheid heeft het toch maar voor elkaar gekregen dat al deze mensen, jong en oud, vanavond hun beste beentje voorzetten. Ook zit de zaal werkelijk stampvol.

In de pauze vertelt Frogs ons, dat Witkam een muziekschool heeft in de wijk. Vanuit dit epicentrum ontplooit de man tal van muzikale initiatieven in de omgeving, waarvan acte op deze CD. Er wordt gemusiceerd door tal van muzikanten in allerlei formaties.

Zo hebben we dan een geweldig leuke avond. Heks komt allemaal oude bekenden tegen. En een incidentele hondenvriend. Met Cowboy drink ik nog een kopje thee in Huize Heks. Ysbrandt is dolblij om zijn grote vriend te zien…

Heks ook.

Terwijl ik nip aan mijn theetje valt mijn oog op de schemerlamp. Er hangt een condoom overheen gedrapeerd. Krijg nou wat! Ik schiet in de lach.

Als ik mijn ex vertel hoe het daar terecht is gekomen moet hij ook lachen: Het is een overblijfsel van het bezoek van de Schotten een paar weken geleden. Die avond hebben we geprobeerd een condoom over iemands hoofd te trekken en vervolgens op te blazen …. Hetgeen niet is gelukt helaas.

Na alle vergeefse pogingen lag mijn woonkamer bezaaid met deze rubberen Robbies. Dit exemplaar is tijdens het opruimen aan mijn aandacht ontsnapt. Ik ben eigenlijk benieuwd of het eerdere bezoekers aan Huize Heks heeft afgeschrikt……