Help! Heks hulpeloos zonder hulp! Hulp hopeloos zonder Heks! Hoe moet dat nu verder? We passen er een mooie mouw aan!

‘Heks, heeft mijn baas je al gebeld? Weet je het al?’ Mijn hulp staat hulpeloos in de deuropening. Het is vrijdag twaalf uur. Ze komt me uit de brand helpen, zoals altijd. Twee keer per week!

Ik kijk haar glazig aan. Ik weet van niets. Wat is er aan de hand? Of? Misschien? Een klamme hand slaat om mijn hart. Is haar contract niet verlengd? Raak ik haar kwijt?

Mijn bange vermoedens worden bewaarheid. Er is een gesprek geweest. Vrij plotseling. Hoewel het in de lucht hing.

‘Helaas, helaas, pindakaas, mevrouwtje. U heeft last van uw schouder gehad. En ook, maar dat zeg ik niet tegen u, wilt u niet meer uren gaan werken. U wilt dat wel, maar ik doe net of het niet zo is. Dus geen vast contract. Want dat is waarop het vast zit, maar dat zeg ik natuurlijk niet. Kom over een half jaar maar weer solliciteren……’

Shit, sapperdeflap, krijg nou wat. Heks had het niet verwacht. Tegen alle goede redenen om aan te nemen dat ze geen vast contract zou krijgen in -Niemand krijgt dat bij die club- ging ik er gewoon van uit dat dit voor eeuwig was. Mijn ideale hulp. Mijn aanstormende maatje. Mijn grote hondenvriendin!

We balen allebei. Het is altijd zo gezellig als zij er is en ook mijn thuiszorg vindt het heerlijk om hier te zijn. We delen een grote liefde voor honden en we behoren tot hetzelfde vliegende volkje: Ook zij is een heksje. Een heerlijk nuchtere toverkol. Dus je begrijpt dat er altijd heel wat wordt afgekletst tijdens het schoonmaken.

‘Je gaat er vast op vooruit qua hulp,’ troost ze me, ‘Ik voel me altijd schuldig, omdat we zoveel babbelen….’ Heks betwijfelt het. Als een witte tornado trekt ze al kwebbelend door het huis. Alles wat nodig is wordt gedaan. En indien nodig blijft ze iets langer: ‘We hebben zo lang gepraat. Ik ga toch nog even dweilen….’

‘Zullen we dan nu eindelijk eens samen met onze hondjes gaan wandelen? ‘ We roepen het bijna tegelijkertijd. Al maanden hebben we het hierover. Zowel mijn hulp als ik moesten tot onze schrik dit jaar vrij plotseling afscheid nemen van onze ouwe trouwe viervoeter. En zowel zij als ik hebben in no time een nieuw monster in huis gehaald!

We trekken onze agenda’s en spreken direct af. ‘Anders komt het er niet van en het lijkt me zo leuk als die honden het goed kunnen vinden met elkaar,’ zeggen we tegen elkaar. ‘Ik kan morgenmiddag,’ glimt mijn hulp.  ‘Ik ook,’ jubelt Heks.

Zo spreken we dan om twee uur af bij de golfbaan. De avond ervoor lig ik helemaal om. Ik ga niet naar het koor. En dat doe ik alleen als ik op sterven na dood ben. Niet best dus……. Oh jee. Ik begin te vrezen voor onze hondenwandeling! Dat wordt afbellen. Ik kan nog geen deuk in een pakje boter slaan…..

Gelukkig trek ik die nacht een beetje bij. En bovendien: Ik moet toch met mijn hondje op stap.

Tegen tweeën arriveer ik met mijn ventje in de fietskar bij het basketbalveld naast de golfbaan. In de verte zie ik iemand met een joekel van een Mechelse herder. We zwaaien. Langzaam peddel ik in haar richting. Nu wordt het spannend. Gaan deze blafbeesten vrienden worden?

Ik laat VikThor uit zijn veilige schuilplaats en zet fiets en kar op slot aan een lantarenpaal. We negeren de honden. Voorzichtig draaien ze om elkaar heen. VikThor glijdt op zijn rug. Hij laat zijn mooie stippelbuikje zien. Baris is in zijn nopjes! Een snuffelsessie verder gaan we op stap.

We lopen om het golfveld richting het eilandje in het Joppe. De honden doen het goed. Allengs wennen ze aan elkaars gezelschap en als we halverwege het eilandje zijn rennen ze al samen door het struikgewas. ‘Wat leuk,’ roepen we. En ‘Het gaat zo goed…..’

‘Zullen we ook nog de hele ronde om de golfbaan lopen?’ We hebben tijd genoeg. De hondjes zijn nog steeds op goede viervoet. Vooruit maar. We wandelen langs de gerestaureerde molen van de gekke molenaar. ‘Hij heeft hem in de fik laten vliegen door te draaien tijdens een storm……., dat heb ik gehoord van een andere molenaar.’

‘Hij heeft mij ook wel eens voor domme kut uitgescholden, die leiperd. En gedreigd mijn hond dood te schieten……’ We grinniken. De molenaar heeft een slechte naam onder vrouwelijke hondenbezitters. Het is een psychopatische mafkees met een jachtgeweer. Geen ideale combinatie. En hij heeft ongetwijfeld een klap van zijn eigen molen gehad…..

‘Hij koopt de politie regelmatig om met een paar lekkere hazen heb ik gehoord,’ mijn hulp is ook als de dood voor de schietgrage polderprins. En dat is dan weer niet zonder gevaar…… Angsthazerij wordt keihard afgestraft door die man…….

Als we bij de fietskar komen is het stralend weer geworden. Een lief zonnetje lacht ons tegemoet. ‘Jammer dat ik geen thee bij me heb,’ verzucht Heks. ‘Ga gezellig eventjes met mij mee…’ mijn hulp nodigt me spontaan uit.

Als we later aan de thee zitten, kunnen we er maar niet over uit hoe goed het is gegaan met de honden. Baris ligt voor Pampus in zijn mand en VikThor zit buiten in zijn kar.

Heks wordt verwend met heerlijkheden binnen haar dieet. Fantastisch! Zwarte chocolade met amandelen, kokossnoepjes……. Af en toe komt Baris naast me staan. Ik negeer hem volkomen. Ik heb zelf zo’n hondje gehad. Met een flinke gebruiksaanwijzing!

Dit gedrag buiten is geen probleem, dan kan ik hem gewoon aanhalen. Binnen gelden andere mores. Hier moet ik uitkijken voor mijn vingers….. Tenzij ik hem gewoon in zijn waarde laat……

‘Wat was het gezellig, dit gaan we nog eens doen….’ We hebben allerlei plannen met onze hondjes. Speuren, puzzelen voor honden en wandelen, wandelen, wandelen…….

Over een paar weken krijg ik een andere thuiszorg. Ik kijk er niet naar uit. Ik ga mijn huidige hulp enorm missen! Maar dit is ook erg leuk. Dit gaan we beslist vaker doen!

 

 

Heks op stap met ex: Leuke avond in buurthuis ‘De Kooi’ tijdens de CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. Het podium staat stampvol muzikanten. De zaal is afgeladen met familie en vrienden van de deelnemers: Wij komen voor Frogs!

Rommelige aanvang

De avond begint uiterst rommelig…

Zaterdagavond klokslag half acht haal ik Cowboy van het station. We hebben elkaar een hele tijd niet gezien en nauwelijks gesproken. Vanavond gaan we naar Frogs kijken en luisteren. Hij treedt op in een buurthuis in de Kooi. Omdat het druk wordt heeft hij me bezworen om op tijd te komen.

Cowboy geeft me een presentje. Een prachtig pakje in een gouden zakje. ‘Van Sinterklaas,’ gniffelt hij verlegen. Er zitten heerlijke bonbons in. ‘Helemaal binnen je dieet, ik heb er goed op gelet.’ Wat een verwennerij, lekker hoor.

Wie hebben we daar?

Wie hebben we daar?

Als we bij het buurthuis arriveren is er nog bijna niemand. We bestellen thee en spelen een potje schaak op een reuze schaakbord. Ik ben aan de winnende hand 🙂 als we plotseling de zaal zien volstromen. Snel claimen we een plekje op de eerste rij. We zijn niet voor niets zo vroeg gekomen natuurlijk!

Maarten Witkam, het epicentrum van deze avond

Maarten Witkam

Persbericht CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. 28 november

Op zaterdagavond 28 November presenteren Maarten Witkam & Friends  in Buurtcentrum de Kooi de CD ‘Reiziger plaats. De CD, opgenomen met 14 muzikanten in de studio van Herman Witkam in Amsterdam Zuidoost,  bevat dertien liedjes. Zij zijn gebaseerd op 13 gedichten van dichters uit binnen-en
buitenland, stammen uit verschillende tijden. Dé muziek is beinvloed door verschillende stijlen en afkomstig uit diverse windstreken.
Elk gedicht/lied roept daarom een ander muzikaal gevoel en reactie op vanwege de uiteenlopende invloeden in de composities.

Op het podium is het een drukte van belang. Er wordt druk gesoundcheckt. In feite komt er geen einde aan, niet zo verwonderlijk gezien het aantal deelnemers aan de avond…. ‘Wat een zootje,’ fluister ik in Cowboys oor. Hij grinnikt. Waar zijn we terecht gekomen?

Uiteindelijk gaat het concert dan toch beginnen. Voor de pauze worden alle nummers van de CD, die vanavond wordt gereleased, in chronologische volgorde gespeeld. Dat leidt tot een eindeloze afwisseling van de verschillende formaties op het podium.

Het duurt zeker drie kwartier voor ik een touw kan vastknopen aan het chaotische gebeuren, maar tegen die tijd ben ik ook om: Wat een enthousiasme bespeur ik onder alle deelnemers!

Maarten Witkam, de man die de avond organiseert, weet als geen ander mensen aan zich te binden. Zijn inspirerende persoonlijkheid heeft het toch maar voor elkaar gekregen dat al deze mensen, jong en oud, vanavond hun beste beentje voorzetten. Ook zit de zaal werkelijk stampvol.

In de pauze vertelt Frogs ons, dat Witkam een muziekschool heeft in de wijk. Vanuit dit epicentrum ontplooit de man tal van muzikale initiatieven in de omgeving, waarvan acte op deze CD. Er wordt gemusiceerd door tal van muzikanten in allerlei formaties.

Zo hebben we dan een geweldig leuke avond. Heks komt allemaal oude bekenden tegen. En een incidentele hondenvriend. Met Cowboy drink ik nog een kopje thee in Huize Heks. Ysbrandt is dolblij om zijn grote vriend te zien…

Heks ook.

Terwijl ik nip aan mijn theetje valt mijn oog op de schemerlamp. Er hangt een condoom overheen gedrapeerd. Krijg nou wat! Ik schiet in de lach.

Als ik mijn ex vertel hoe het daar terecht is gekomen moet hij ook lachen: Het is een overblijfsel van het bezoek van de Schotten een paar weken geleden. Die avond hebben we geprobeerd een condoom over iemands hoofd te trekken en vervolgens op te blazen …. Hetgeen niet is gelukt helaas.

Na alle vergeefse pogingen lag mijn woonkamer bezaaid met deze rubberen Robbies. Dit exemplaar is tijdens het opruimen aan mijn aandacht ontsnapt. Ik ben eigenlijk benieuwd of het eerdere bezoekers aan Huize Heks heeft afgeschrikt……