Heks krijgt weer eens de wind van voren en dat frist lekker op. Ik kijk opeens heel anders tegen de zaken aan. Mijn reactie laat misschien nog te wensen over, maar de knop is wel om! Communicerende vaten? Prima. Maar niet als ze gevuld zijn met chagrijn. Troep van een ander is nu eenmaal niet fijn.

‘Kom ik mijn bovenbuurman tegen in de berging. Zegt ie ‘Waarom staat jouw fiets hier?’ Nu is het zo dat je fiets niet in de gemeenschappelijke ruimte mag staan. En sinds kort staat mijn mountainbike daar…..’

Sinds Heks bezig is om het roer om te gooien beginnen me steeds meer dingen op te vallen. Zoals het feit dat mijn buurman me aanspreekt op die fiets, terwijl zijn fiets al zeven jaar in de gemeenschappelijke ruimte staat!

Ook een bezem met zijn naam erop staat al jaren in de hal. Maar er een keertje mee vegen is teveel gevraagd. Het is dan ook interessant om te zien hoe hij het heeft over gedogen als het over mijn spullen gaat. Wat is het toch een zak.

Al jaren doe ik aardig tegen hem, maar het is gewoon een eikel. Geeft luidruchtige feestjes, laat vrienden op je mat kotsen om dat stinkding ondanks verscheiden verzoeken vervolgens niet te vervangen. Een aso dus.

Wat gedogen betreft.

Ook bellen dronken droppies bij nacht en ontij aan om te zien of hij thuis is. Ze draaien hopeloze muziek tot diep in de nacht en stommelen eindeloos door het trappenhuis. Brakend en wel. Ja, hij gedoogt mij!

En Heks maar aardig doen over die lelijke fluttstoelen, die hij zit te macrameeën. Dat moet je toch ook niet willen als man: Macrameeën. Maar goed, nooit belachelijk gemaakt. Altijd geprezen. En dan krijg je een alsnog uitschijter van de man die niet kan lachen. Want dat heb ik hem eigenlijk nog nooit zien doen.

‘Wat ga je met die fiets doen?’ vraagt hij streng. Ik kijk hem perplex aan. ‘Verkopen,’ spuug ik terug. ‘En wanneer dan wel?’

Het is net zoiets als de vrouw met de winkel om de hoek. Een paar weken geleden geeft ze me weer eens een grote bek. Voor de zoveelste keer. Omdat ik de uitpuilende stinkende vuilniscontainer van het louche hotel aan de overkant op hun eigen stoep zet. In plaats van onder mijn keukenraam!

Waar bemoeit ze zich eigenlijk mee?

Let wel: Zij laat haar troep ook in de straat laat slingeren. Een stuk of wat containers. En volle vuilniszakken soms. Regelmatig pluk ik wat weggewaaid afval afkomstig uit haar toko uit ons portiek.

‘Wat is het toch een raar mens. Altijd maar blèren. Het is al de zoveelste keer dat ik een uitschijter van haar krijg. Om niets. Zo is er een keer een pakje bestemd voor Heks afgegeven bij haar. Stond ze met stoom uit haar oren op de stoep. Kreeg ik een eindeloze woedende preek over me heen. Ja, ik heb dat pakket niet verkeerd bezorgd. Je kunt het ook weigeren…… Maar nee, ik werd uitgemaakt voor rotte vis door die azijnpisser,’ denk ik bij mezelf.

En ja, inderdaad. Ze heeft me ook wel eens verrot gescholden omdat ik haar iets vroeg door het open raam. Dat mag niet. Verder praat ze met iedereen door dat raam. Sterker nog, ik hoor haar de hele dag toeteren en loeien tegen de godganse buurt door dat raam. En brullen van de lach. Dus hoe moet ik weten dat  dat raam voor mij taboe is? Fuck toch ff lekker tien kilometer op.

Dus daar ben ik ook opeens klaar mee. Ik ga geen aardige dingen meer zeggen. Of complimenten maken over haar op zich superleuke winkeltje, zoals ik gewoon ben te doen. Ik negeer haar gewoon vanaf nu. Zoveel mogelijk.

De tijd dat ik extra aardig voor je was als je in mijn bek scheet is voorbij. Zoek het uit.

Maar mensen kunnen me nog wel lelijk overvallen met hun domme agressieve gedrag. Sta ik toch weer met mijn mond vol tanden. Zoals bij de buurman. Ik geef toch antwoord. Beloof toch beterschap. En ben dan natuurlijk woest achteraf.

Het gekke is dat ik aan zowel die buurman als de vrouw van de winkel voorheen nauwelijks een negatieve gedachte heb gewijd. Eerder het tegenovergestelde. Het dringt langzaam tot me door, dat ze waarschijnlijk al jaren de pest aan me hebben, zo gedragen ze zich wel in elk geval. Maar Heks maakte er gewoon een mooi verhaal van!

Wanneer is het nu eens eindelijk klaar met dit soort gedoe? Als iedereen weet dat ik haar op mijn tanden heb gekregen waarschijnlijk. Tot die tijd blijven sommigen het gewoon proberen. Waarom? Daar hoef je geen psychologie voor te studeren. Omdat het kan! Ze komen ermee weg! En de wet van communicerende vaten……

Zit je vol chagrijn, dan kun je er over praten, maar effectiever is het om het gewoon te dumpen bij de eerste beste stumper met een goed humeur……

Lekkere koorkroketten en slagers die daar op inspelen. Zingen, zingen, zingen. Stil wandelen. En een ode aan Molen ‘de Valk’. Die kan wel een opkikkertje gebruiken….

Molen de Valk, Leiden,

‘Bij ons in de wijk is een hele goeie slager. Daar verkopen ze elke woensdag zelfgemaakte kroketten. Mmmmm.’ Ik kijk in het verlekkerde gezicht van een kleine alt. Ze is al op leeftijd, maar oogt uiterst kwiek en levendig. Vooral als ze over haar geliefde ‘guilty pleasure’ praat. ‘Terwijl ik ze haal smeert mijn man alvast de broodjes!’

Een andere alt mengt zich in het gesprek. Ook zij gaat morgen voor ditzelfde product naar diezelfde slagerij. Ik word nu wel een beetje nieuwsgierig naar de wonderkroketten van die slager. Ze moeten behoorlijk indrukwekkend zijn! En ze vinden gretig aftrek onder de alten van dit koor. Maar ja, gluten. Deze oer-Hollandse lekkernij zit er vol mee!

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Vanavond knallen we minstens de helft van de Matthäus er doorheen. Ondanks mijn magere oefenpogingen zit de muziek er aardig in. Dit is eigenlijk een heel leuk stadium. We zijn werkelijk de hele avond aan het zingen. Eerder in het proces zit je ook veel te wachten, omdat er aandacht wordt besteed aan de andere partijen. Ik heb wel eens een blog geschreven in die wachttijd…..

Thuisgekomen bel ik heel lang met mijn lief. We praten helemaal bij, kwebbelen nog een beetje over het leven. ‘We zijn er weer doorheen, Heks, ik ga even lekker tv kijken.’

Molen de Valk, Leiden,

Ik moet nog met het hondje op stap. Het is heerlijk zacht weer. Terwijl ik de straat uit loop, denk ik aan een paar dames op het koor, die elke week mijn outfit komen bewonderen. ‘Draai je om, Heks, laat eens zien allemaal,’ riep de ene vrolijk, vanavond toen ik binnenkwam. Ze weet, dat ik schrijf, maar ze weet niet wat. ‘Je schrijft zeker een blog over kleding. Met elke dag een foto van jezelf in één van je prachtige outfits!’

Terwijl ik zo loop voel ik die ‘schitterende kleding’ om me heen dansen. Ik loop lekker rechtop. Mijn blik gaat naar buiten. Ik zie de stad: de grachten, de oude huizen. Het is windstil. Een perfecte spiegelwereld duizelt me vanuit het water tegemoet.

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Bij molen de Valk laat ik Ysbrandt los. Hij begint zijn eindeloze snuffelcampagne. Het is loopse teven-seizoen. Op graspollen her en der staan interessante geurvlaggen te wapperen. Met zijn bovenlip opgetrokken slobbert hij dit lekkers naar binnen. Het is geen gezicht. Maar dat maakt mijn Varkentje niks uit. Zijn wereld is geur. Het zal hem een worst wezen hoe hij eruit ziet…..

‘De Valk’, die enorme molen, torent boven het plantsoentje uit. Ik maak altijd een praatje met deze oude gigant. Sinds ik niet meer tegen de windmolens in mijn eigen leven vecht, heb ik veel meer oog gekregen voor deze statige nationale symbolen. Een vriend van Heks is molenaar. Hij heeft me bewust gemaakt van die wondere molenwereld. Het zijn prachtige bouwwerken met een ingenieus mechaniek. Molenaar heeft me wel eens een rondleiding gegeven in zijn ‘Grote Liefde’.

Molen de Valk, Leiden,

En dan heb ik ook nog molenaars als voorouders. Eén van hen klom vroeger in de wieken van een houtzaagmolen in Valkenburg.

Molen de Valk, Leiden,

Deze molen heeft het best zwaar nu. De gemeente is weer eens met een prestigieus project begonnen. Het terrein rondom de oude reus is volledig op de schop. Er wordt gegraven en gebouwd. Veel te druk natuurlijk voor zo’n bejaarde draaitol. Gelukkig is het nu lekker rustig. ‘Slaap lekker, Heks,’ wuiven de wieken. ‘Droom zacht, malle molen.’ We lopen het parkje uit.

‘Malle molen, ja, ik ben een malle molen,’ hoor ik ‘de Valk’ zachtjes mopperen achter me, ‘Nee, ik ben ik een mallemolen terecht gekomen!’

Molen de Valk, Leiden,

Op de Beestenmarkt zit kroeg na kroeg. Een airco blaast afgewerkte lucht in mijn gezicht. Een concentraat van lichaamsgeur, sigarettenrook, parfumwalm en alcohol. Blegh. Snel steek ik over naar een gracht. Mijn ogen volgen de contouren van de huizen. 1836 staat er op een gevel. Twee panden verder ontwaar ik Jugendstil. Weer iets verder staat de oude statige Lakenhal.

Als ik langs het gebouw loop lijkt het te murmelen. Ik voel de geconcentreerde energie van al die kunstwerken daarbinnen. Ze hebben ook werk van Ernst. Het is een bolwerk van, ja van wat? Al die zielsuitingen communiceren met de wereld, zelfs als de makers deze al lang verlaten hebben.

Molen de Valk, Leiden,

‘Miauw!’ hoor ik. Ergens aan de overkant van de gracht. En nog eens. Heel jammerlijk. Al mijn katten zijn binnen. Toch kijk ik even heel goed of ik niet een buurtkat in de gracht zie spartelen. Nee, gelukkig hoef ik niet in het ijskoude water te springen.

Met trage passen glijd ik langs de Schouwburg. Ik glip door wat kleine steegjes en even later ben ik weer thuis. Wat een lekkere wandeling. Het is zo heerlijk buiten nu. De stad stil en dromerig. Met hier en daar wat lentekriebels.

Molen de Valk, Leiden,

Molen de Valk, Leiden,

 

Molen de Valk, Leiden,

 

Molen de Valk, Leiden,

Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden, Molen de Valk, Leiden,

Werkzoekenden gestraft voor wanbeleid bankwezen: Iedereen in een krijtstreepje! Anders drie maanden je uitkering kwijt! Heks is voor krijtstreepjes in een horizontale variant. Voor de huidige dragers ervan. Als strafmaatregel voor hun onrechtmatige zelfverrijking. Bij wijze van ‘Aardappel anders’. En ook ‘DE SPOORWEGEN SPOREN NIET!!!!!!!

DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK

Donderdagavond laat kijk ik nog even naar een actualiteitenprogramma. Kun je natuurlijk beter niet doen voor het slapen…. In dit geval ben ik direct weer klaarwakker. Wat heeft staatssecretaris Klijnsma , PvdA (!) nu toch weer bedacht? Drie maanden geen uitkering voor onverzorgde mensen. Bijvoorbeeld mensen met een boerka aan, verduidelijkt ze. Huh?

 bildecolleté i

 bildecolleté i

In het item op de televisie staat een VVD mannetje een en ander toe te lichten. Z’n stropdasje zit lekker strak om zijn strot geknoopt, hij is het gewend. Z’n blazertje onttrekt zijn lovehandles aan het zicht. Een bildecolleté is hem onbekend. Hij loopt geen enkel risico, mocht hij op straat komen te staan. Zijn uiterlijk is ‘onberispelijk’. Saai dus. Bovendien hebben politici nog steeds die verdoemde wachtgeldregeling…. Ook zijn kinderen blijven buiten schot. Die hebben de blazer met de paplepel ingegoten gekregen…..

 bildecolleté i  bildecolleté i

Een kittige advocaat komt aan het woord. Hij spreekt schande van de aangekondigde maatregelen. Ik geef hem groot gelijk: ‘Met deze aanpak straf je de mensen, die al slachtoffer zijn van de hopeloze economie. Het is een volstrekt onmenselijke aanpak. Misbruik van uitkeringen zal er altijd zijn, maar dat is zo’n klein percentage. Als je dit doorvoert, kunnen mensen zomaar uit hun huis worden gezet, met kinderen en al. Dat kun je niet maken als maatschappij.’

Inderdaad. Pa of ma zal maar net depressief of burnout zijn, bijvoorbeeld omdat ze al jaren op zoek zijn en geen werk vinden. Word je met z’n allen je huis uitgezet, niets te eten, want geen geld. Zwerfkinderen, rioolbejaarden….. Dat wil toch niemand?

 bildecolleté i

Als je de statistieken bekijkt van werkloos Nederland, zie je een straf stijgende lijn steuntrekkers. Ja, vind je het gek. Van alles en nog wat wordt wegbezuinigd. Mensen staan na jarenlange trouwe dienst op straat. En komen met geen mogelijkheid aan de bak. Zomaar. De wettelijke bescherming van de werkende mens is volledig verdwenen.

Vroeger was het bijna onmogelijk om iemand te ontslaan. Ik weet er alles van, want ik ben opgegroeid in een bedrijf. Als een werknemer zich misdroeg, had je als baas een hele toer om er van af te komen. Het kostte je heel veel geld. Frustrerend als je je de blubbers werkt, zoals mijn ouders destijds. Nu is het helemaal doorgeslagen naar de andere kant.

 bildecolleté i  bildecolleté , DIKKE RIJKE VENT KRABT AAN KONT

De NS gaat per acuut alle bemande fietsenstallingen bij de diverse stations sluiten. Dit betekent ontslag voor medewerkers, die er al hun leven lang werken. Maar het goede nieuws is, dat ze gewoon doorstarten met een reïntegratieproject! Huh? Ja, je leest het goed. Aan de ene kant flikkeren ze er een hele berg vaste werknemers uit en aan de andere kant doen ze goede zaken met reïntegreren van werklozen. Zal wel weer een lekkere subsidie op zitten. En veel goedkoper ook waarschijnlijk.

Heks vindt het een schande. Als de oude werknemers niet een beetje goed gekleed zijn, zitten ze in no time straatkranten te verkopen. Het mooie is dan weer, dat ze dan misschien in aanmerking komen voor die reïntegratie.

DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT

Gisteren vertelde iemand me, dat haar zoon is ontslagen, zomaar. Omdat het kan. Het bedrijf , waar hij werkt mag in de winter mensen op straat zetten, want het is seizoensgebonden werk. Maar tegelijkertijd nemen ze een nieuwe werknemer aan, lekker jong, dus goedkoop. De zoon woont net op zichzelf, dus hij heeft die baan echt nodig. Dit mag allemaal gewoon. Kijk, dat vind ik nu misbruik van regelingen. Door werkgevers! En het vind op grote schaal plaats! Walgelijk.

Maar wie krijgt de schuld? De gewone man, zonder stropdas en blazer. De vrouw in de boerka…. Waarom die nu weer van stal word gehaald is me overigens een raadsel. Alsof heel Nederland daar vol mee zit. Volgens mij heb je nog altijd meer Zeeuwse meisjes, dan vrouwen in volledige bedekking…..

In het oosten van het land is een gemeente bezig roken te verbieden voor uitkeringsgerechtigden. Het is ongezond en te duur. Huh? Ja, echt waar.

BOORKA BOERKA BOERKABOERKA

Nou, ik ben tegen het spreken met een hete aardappel in je keel. Het schijnt ongezond te zijn. Heel belastend voor het strottenhoofd en de hersenpan: Je gaat er vreemde uitspraken van doen. Ook is het een absolute verspilling van onze nationale trots: De Pieper. Bedenk eens hoeveel besparing het zou opleveren, als die vorm van verspilling strafbaar zou worden? De hele voedselbank zou in één klap van voldoende patatten voorzien kunnen worden om noodlijdend Nederland de winter door te helpen…..

Er schijnt ook een vreemde bijwerking te zijn van dat soort gebral: Uit onderzoek is gebleken, dat er een direct verband bestaat met witteboordencriminaliteit, bonussen en gouden handdrukken.

ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJEimages-357zeeuws-meisje

Ik vind, dat mensen, die toch met die foute aardappel-in-de-keel praktijken doorgaan, ook maar verplicht een streepjespak moeten dragen, maar niet het pak, dat ze gewend zijn. Ik denk meer aan het goeie ouwe bajespak. met streepjes in de breedte. Het kleedt niet af, zo krijg je deze onrechtmatig verrijkte dikbillige bolbuiken goed In het vizier.  Zo pak je eindelijk eens de echte schuldigen aan deze crisis aan: Hebzuchtige harteloze bonusjagende geldwolven!

PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN

Nu iedereen mijn partner is, voel ik me alweer een stuk beter.

halloween92hc1

Het is schitterend weer. Over een uurtje ga ik naar het strand met Trui. Lekker flaneren en een terrasje pakken. Deze week kenmerkt zich door heftige toestanden. Maar gisterenavond bespeurde ik een kentering in hetgeen op me afkomt.

images-24

Ik liep in een parkje met Ysbrandt. Een groepje jongelui zat te chillen op een bankje. Een jongemannetje, ja hij was heel klein, versperde de weg met zijn fiets. Ik wilde er net omheen gaan lopen, toen hij  met veel Leidse beleefdheidsfrasen de weg voor me vrijmaakte. ‘Ja, anders weet ik het wel weer, wat ze gaan zeggen…’ zei hij. ‘Oh, wat dan?’ Ik wilde het wel eens horen, wat hij allemaal om zijn oren kreeg van andere parkbezoekers.

bruxinha

Glijend en glibberend deed hij een paar kwaaie Leienaars na. Ik lag dubbel. Er gingen nog wat kwinkslagen heen en weer. Kijk, opeens weer contact met één van mijn partners in deze wereld, waar iedereen mijn partner is. Voor het ontvangen van liefde ben je echt niet aangewezen op het hebben van één relatie. Bij het geven ook niet trouwens.

transparentes_halloween_0011

In een volgend park werd ik aangesproken door één van onze stadsjunkies, of alco’s, of gewoon warhoofd. Soms is het niet helemaal duidelijk, maar hij zat met een paar maten op de alcoholbank. Muziekje erbij.

Met deze Antilliaanse heer, Rob, heb ik al eerder wat gesprekken gevoerd. Vandaag begon hij me te bejubelen. Ik was de meest fantastische, meest intelligente,  meest elegante, meest lieve vrouw van….. Hij spreidde zijn armen wijd uit alsof hij het  hele park wilde omvatten. Maar nee, dat was nog niet genoeg, de hele stad. De mooiste en meest elegante nog wel. Yes. Dat willen we horen van onze partners!

‘Je lijkt wel zo flamboyant als Burgermeester Rembrandt, zo met je hoed!’, zei hij nog, terwijl hij naar het beeld van Burgermeester van der Werf wees….

bruxa-1

‘Hoe heet je ook alweer?’ ‘Heks’ Er ontstond een discussie over mijn naam. Het is een rare naam en ik ben er veel mee gepest. Maar eerlijk gezegd heeft me dat nooit zoveel gedaan. Ik ben trots op mijn naam en op het feit, dat niemand em meer vergeet. ‘Goed zo, Heks!’ zei de man. Hij was verontwaardigd over het pesten en trok een gezicht alsof hij die pestkoppen postuum nog een opstopper wilde verkopen.

Vanmiddag rende mijn buurvrouw uit de bloemenwinkel achter me aan. ‘Heks, wat ben je mooi, geweldig die hoed, filmsterrenbril en die fladderrok. Heerlijk, dat het eindelijk zomer is!’

bruxa

Dus na een week vol rake klappen, is het weer tijd voor de goede kanten van de liefde. Mijn verbinding met alles en iedereen. En vooral ook die met mezelf. Iedereen is mijn partner! Sinds ik jaren geleden ontdekt heb, dat liefde en begrip genereren de sleutel tot een gelukkig leven is, is mijn leven een stuk leuker geworden.

Dat laten we toch niet verknallen door wat tegenslag hier en daar? Door de verwarring, die ontstaat en het lijden, dat daaruit voortvloeit? Alles gaat voorbij. Ook dit.

Maar iedere dag brengt nieuwe partners. Zolang er mensen zijn!

heksen-12823