Heks heeft heerlijke middag in het Leidse Hout tijdens haar eerste afspraakje met Hawk. Het zonnetje schijnt. De eerste sneeuwklokjes piepen tevoorschijn. Ook in mijn hart breekt de zon door. Hoera! Lekker hoor!

© toverheks.com

© toverheks.com

Zaterdagmiddag haalt mijn beeldschone Friese fysiotherapeute me uit de knoop. Geniepig knijpt ze in mijn vastgeslagen nek en schouders. VikThor heeft voor de grap een keertje met succes naar mijn sjaal gesprongen, net toen ik voor de tweede keer met Hawk in gesprek raakte. Op het grote veld in het Leidse Hout.

Vliegensvlug sloeg mijn sjaal een strop om mijn hals. ‘Gheuhgeruhgl…’ gorgelde ik nijdig naar mijn speelse hondje. Maar het kwaad was al geschied. Precies vanuit dezelfde hoek als die vanwaaruit een BMW zich een aantal jaren geleden totall loss reed op dit kwetsbare lichaamsdeel krijgt mijn arme kippennek nu weer een harde klap te verduren. Meuh.

© toverheks.com - 7

Mopperend en misselijk verlaat ik het park. Sindsdien crepeer ik van de pijn in die regio alsmede stekende koppijn en als charmant bijverschijnsel hangt mijn schouder chronisch enigszins uit de kom. ‘Klonk, klonk,’  konkelt het gewricht met enige regelmaat duidelijk hoorbaar. Hetgeen me dan op verbaasde blikken komt te staan. Waar komt dat rare geluid vandaan?

‘Heb je tijd om mijn kop eraf te zagen?’ app ik wanhopig naar mijn orthopedisch fysiotherapeut. De enige, die er echt raad mee weet. Er is dan ook bijna geen doorkomen aan, die verknoopte kabels van pezen waar mijn hoofd aan hangt……

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Heerlijk, de Olympische Spelen zijn begonnen!’ roepen mijn fysio en ik naar elkaar. We zijn allebei dol op schaatsen. Haar vader heeft zelfs in 1972 de vijfhonderd meter gereden op de Spelen, maar hij bakte er als stayer niet zoveel van.

‘Pechstein doet ook weer mee, hoe vind je dat?’ grapt ze vrolijk, terwijl ze me martelt. We verbazen ons allebei over dit fenomeen van een vrouw. ‘Ze is niet zo’n sympathieke dame, hoor en daarbij is ze ook nogal eens in verband gebracht met doping. Nou ja, je weet het wel, het oude oostblok….’  Ik grijns naar mijn behandelaar. Ja, dat weet ik nog wel.

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Best kans dat ze intussen een piemeltje heeft gekregen door al die hormonen en preparaten. En borsthaar. En ze moet zich vast goed scheren voor de wedstrijd. Vanwege de luchtweerstand….’ Heks is melig geworden. Ik heb zo een leuk afspraakje met mijn nieuwbakken vriend. ‘Veel plezier,’ wuift mijn fysio me uit.

Met een kleine omweg fiets ik naar het Hout. VikThor draaft opgewekt naast me. Het is heerlijk weer. Fris, maar een knalblauwe lucht. Het zonnetje heeft al kracht. Het is verrukkelijk buiten.

Bij het theehuis zie ik een arm de lucht inschieten. Hawk zit op de uitkijk. Hij heeft een tafeltje veroverd in de zon. Zijn balwerper en handschoenen liggen nonchalant op een belendende tafel. Snel schuift hij een stoel in de zon. ‘Kom hier zitten, Heks, dan zit je goed.’

We bestellen espresso en koffie verkeerd. ‘Met weinig schuim,’ roept Hawk.,’ mijn vrouw hield van koffie met schuim, maar ik niet. En jij, Heks?’ Ik vertel hem over mijn lactosevrije melk, die ik opschuim tot astronomische hoogte. Ik heb daar een speciaal apparaat voor, dat neem ik zelfs mee op vakantie. Hawk moet lachen. De koffie arriveert.

© toverheks.com

© toverheks.com

De hondjes dollen om de tafel. Ik gooi balletjes voor hen en een afgekloven plastic kip. Ze rennen over het grasveld, terwijl wij maar klessebessen over van alles en nog wat.

‘Wil je een half glas wijn, Heks? Dat bestel ik ook wel eens met een chirurg hier uit het ziekenhuis. Hij vertelt altijd de meest vreselijke snijverhalen. Maar zelf stelt hij zijn lichaam ook ter beschikking van de wetenschap.’

Opeens praten we over doodgaan en wat er gebeurt als je je lichaam ter beschikking stelt. ‘Wat een gezellig onderwerp, maar niet heus!’ roept Hawk, ‘Kom laten we die wijn bestellen en klinken op onze nieuwe verbinding!’

© toverheks.com

© toverheks.com

Even later komen de halve glazen wijn op tafel. ‘Dit zijn wel hele volle halve glazen, Hawk, volgens mij worden we gematst,’ glim ik naar mijn nieuwe vriend. ‘Welnee,’ glimt hij terug, ‘zo krijg ik ze altijd.’

Heks heeft jaren in de horeca gewerkt. Ik heb een timmermansoog ontwikkeld voor dit soort eenheden. We worden gematst!

Dan lopen we nog een rondje door het park. Op het grote veld drinken we yogi thee uit mijn meegebrachte thermos. De Ierse wolfshond en zijn baasje melden zich ook. Een dolle achtervolging over het veld volgt. Drie uitgelaten hondjes hollen door het gras.

De baasjes slaan het met plezier gade. ‘Wat hebben we geluk met dit mooie weer, Heks. Wat een geweldige eerste afspraak. Kom je snel een keertje koffiedrinken bij me? Dan maak ik salade voor. Veldsla en tomaten gaan erin. En….’ Hij somt een hele lijst ingrediënten op.

© toverheks.com

© toverheks.com

Dan zie ik dat hij het een beetje koud krijgt. De zon is verwaterd en opeens wordt het fris. Ook door mijn dikke klerenpak dringt de kou naar binnen. Het is tijd om naar huis te gaan. We nemen afscheid met alweer een nieuwe afspraak op de agenda.

Op weg naar huis springt VikThor sloot in sloot uit. Gelukkig maar, zo wordt hij weer een beetje schoon na een middag in de blubber. Blij zit ik even later thuis in mijn stoel. Mijn hondje ligt in coma. Die hoor ik de komende uren niet meer. Wat kun je toch gelukkig worden van goed gezelschap. Ik voel me heerlijk. Vol liefde voor de hele wereld. Gezegend. Verbonden.

© toverheks.com

© toverheks.com

 

Bloemen houden van mensen? Lijkt me een duidelijk geval van antropomorfisme. En zelfs al bezitten ze die eigenschap, dan betwijfel ik of ze echt zoveel van ons houden. Met onze snoeischaren en vazen……. Maar dat ik van bloemen houd staat als een paal boven water!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Heks, wat klink je vrolijk,’ roept Steenvrouw in mijn oor. We zitten een beetje bij te kletsen door de telefoon. Ik weet het. Er is iets lichts in mijn tred door het leven geslopen. Deur na deur na deur ging dicht en nu gaan er ramen open.

Mijn situatie is niet verbeterd of iets dergelijks. Noch ben ik op wonderbaarlijke wijze genezen. Nee. Vanbinnen ontstaat er weer ruimte. Alles wat ik toch niet op kan lossen heb ik gelost. Tevens heb ik me ontdaan van zuigers en zeikerds.

Ik wring mijn hersenpan niet meer dagelijks in allerlei bochten in een poging het onbegrijpelijke te begrijpen. Of op zijn minst te bevatten. Ik kan niet in andermans hoofd kijken en daar heb ik vrede mee.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Dientengevolge heb ik natuurlijk tijd over. Energie nog niet, maar wat niet is kan komen. Maar de tijd die ik piekerend en tobbend doorbracht kan ik nu besteden aan iets leuks.

Vanmorgen word ik wakker van de bel. Omdat ik slecht geslapen heb duurt het eventjes voordat ik bij de voordeur ben. De bezoeker is alweer weg. Wie zou dat nu kunnen zijn? Mijn voelsprieten tasten langs het belbord. Zou het Fiederelsje geweest zijn?

Ik denk het. Op weg naar de markt natuurlijk!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Als ik een beetje ben bijgetrokken en uitgedeukt gaat de bel opnieuw. En ja hoor. Fiederelsje en haar eega Molenaartje staan op de stoep. Maar als ik de deur open doe komt alleen mijn vriendinnetje naar binnen.

Snel probeer ik haar een kopje koffie te slijten, maar ze wil niets. ‘Molenaar moest nog eventjes iets halen, hij komt zo terug en dan gaan we er weer vandoor,’ lacht ze lief. En een beetje geheimzinnig. Wat voeren die twee in hun schild?

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Dan gaat de bel weer. Een enorme bos bloemen komt de trap op, mijn vriend Molenaar verdwijnt er helemaal achter. Hij drukt de bloemen in mijn handen en omhelst me. Nou ja zeg! Wat een schitterend boeket! Verguld sta ik hem aan te gapen. En enigszins perplex.

‘Is dat soms een bedankje voor de sapjes en soepjes?’ Mijn vriend grijnst. Dat is het inderdaad. ‘Ik wilde je eens lekker verwennen, Heks, ik weet hoe dol je bent op bloemen….’ Hij is een tijdje in de lappenmand geweest en ik bracht hem ter versterking listige brouwsels uit mijn heksenketel. Ik ben geweldig lekker aan het koken de laatste maanden.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Zelfs als ik me niet al te jofel voel, maar wel genoeg energie heb om in een pan te roeren, dan ga ik aan de slag. Minstens 1 keer per week sta ik een paar uur in de keuken. Ik hak er meestal een vinger half af of brand me aan een ovenschaal. Vooral als de vermoeidheid toeslaat…..

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Maar wat ik maak is verrukkelijk. Zodoende ben ik weer heel goed aan het eten. En wat is nu zo bijzonder? Ik doe dit helemaal voor mezelf.

Maar ik kook ook altijd lekker veel. Dus dan blijft er genoeg over om iemand eens heerlijk te verwennen!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

En tot slot krijg ik er een geweldig goed humeur van. Kokkerellen is pure meditatie. Woede en pijn verdwijnen als sneeuw voor de zon zodra ik in mijn heksenketel begin te roeren.

Als ik weer helemaal gezond zou zijn, dan opende ik een restaurant. Met eten waar je blij van wordt. Alles vers gemaakt. Geen pakjes en zakjes. Heel veel variatie. Gezond eten binnen alle mogelijke diëten! Maar ook voedsel dat je vanzelf opeet. Omdat het zo lekker is!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Verrukkelijk romig amandelsoepje met venkel. Of venkelsoepje met amandelen. Geheel glutenvrij, lactosevrij en sojavrij natuurlijk. Lekker met tomatensalade en rucola/basilicumpesto.

i

Met enige regelmaat zit er een flinke venkelknol in mijn groentepakket. Ik ben er niet dol op. Op zich een prima groente, die venkel, maar zodra je em ergens aan toevoegt begint zijn smaak direct te overheersen…. Het gebeurt dus nogal eens dat de knol een rot einde heeft in de groentelade van mijn koelkast. Een weggerot einde wel te verstaan!

Onlangs eet mijn vriendinnetje Joy bij Heks. Zoals altijd zitten we uitgebreid te klessebessen over van alles en nog wat. Ook over lekker eten natuurlijk. Plotseling begint ze enthousiast te ratelen over een geweldig soepje van venkel met amandelen. ‘Het is zo verrukkelijk! En echt helemaal niet ingewikkeld qua bereiding. Ik ben er helemaal aan verslingerd…’

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Als ik weer zo’n onverlaat tussen de worteltjes en broccoli aantref weet ik wat me te doen staat.

En ja hoor: Afgelopen week zit er weer zo’n onding in mijn pakket. Maar deze keer ligt hij niet vruchteloos in de groentelade te wachten totdat ik em een keertje in een visschotel stop. Binnen een dag verwerk ik de knol in een amandelroomsoep. Diezelfde avond belt Frogs me over iets. ‘Heb je al gegeten?’ Ik wil mijn nieuwe gerecht op iemand los laten natuurlijk. Mijn kikkervriend moet nog dineren. Grif accepteert hij mijn uitnodiging.

image

Als hij de eerste hap van de soep neemt slaakt hij onwillekeurig een kreet. Zo lekker is het! Ja, dit soepje is eersteklas subliem van smaak. En zo gemakkelijk te bereiden: Een kind kan de was doen.

Amandelroomsoep met venkel. Ofwel venkelsoep met amandelroom:

Snipper een ui en een paar teentjes knoflook, fruit in ruim olijfolie glazig, eerst de ui en later de knoflook. Voeg een fijngesneden venkelknol toe. Meebakken. Een paar flinke eetlepels amandelmeel even meefruiten. Liter kokend water erbij, bouillonblokjes oplossen. Alles eventjes laten doorkoken en staafmixen maar: Net zo lang doorgaan totdat een romige substantie ontstaat. Serveren met een beetje geschaafde amandelen of dille als garnering. Eet smakelijk!

Frogs krijgt ook nog een heerlijke tomatensalade met rucola/basilicumpesto voorgeschoteld:
Was een flinke bos basilicum en een grote bak rucola. Gooi in een keukenmachine. Pijnboompitten naar smaak toevoegen. Eventueel teentjes knoflook. Sap van een halve citroen of limoen erbij en een deciliter olijfolie. Geruime tijd laten pureren. Serveren met fijngehakte tomaten, bleekselderij en wat er verder zoal in je groentelade zwerft. Mmmmmmm.

Beide gerechten kunnen prima in de koelkast worden bewaard. Zodat je dagenlang verrukkelijk kunt lunchen…..

image

Een nieuwe lente en een nieuw geluid? Ik ben blij dat er weer eens iemand naar me fluit! Heks wandelt met Varkentje door bloeiende Leidse Hout. Kippenpootjes en vreemde studies. Kinderlijke verwondering en je bent nooit te oud om iets te leren.

Vanavond wandel ik met Ysbrandt door het Leidse Hout. Het is verrukkelijk weer. Zacht en zwoel. Het bos staat in bloei. Moedertje Natuur in haar bruidskleed. De daslook, het fluitenkruid, verschillende bomen en heesters: Een witte bloemenvloed. Varkentje loopt er decoratief doorheen te snuffelen.

Traag treuzel ik langs de paden. Ik heb mijn fototoestel bij me en zet de telelens erop. Het begint al een beetje te schemeren, maar daar is mijn camera op berekend: Schemerstand uit de losse hand. Het is rustig in het bos, maar niet verlaten. Hier en daar lopen mensen te wandelen. De bankjes zijn zonder uitzondering bezet. Zelfs de elfenbankjes.

‘Wat een heerlijk weer, hè,’ ik begin een praatje met een olijke man. Hij staat de lege schaapskooi te bestuderen. Binnen de kortste keren hebben we een heel leuk gesprek over fotografie en camera’s. Zijn dochter heeft deze hobby. En de vader zit in het drukkersvak. Wat grappig toch weer, zo’n ontmoeting. Het lijkt op de tijd dat iedereen mijn partner was.  Die tijd voor de ontdekking van het fenomeen narcisme.

Als ik doorloop kom ik een man tegen met een klein wit hondje. Hij draagt het in zijn armen. ‘Ze heeft het warm,’ verklaart hij, ‘Ik wilde eigenlijk naar het strand gaan, maar het was al wat laat. Nou, als ik in de auto was gestapt was ik er al lang geweest.’ Hij lacht. ‘Maar hier is het ook niet verkeerd, ik heb net een gebraden kippenpootje gehad van die jongemannen daar. Ze hebben over, jij krijgt er vast ook eentje!’

Hout28

Iets verderop staat een picknicktafel volgeladen met etenswaren en drankjes. Er zitten vier jongens omheen. Ze lachen en praten. ‘Zal ik een foto van jullie maken?’ Dat mag. Maar dan moet ik wel een paar kippenpoten opeten.

‘Kom er bij zitten, wil je iets drinken?’ Een grappige gast met een hoge kuif is duidelijk de gangmaker. Hij maakt grapjes op het flirterige af: Een rascharmeur! Maar ook de andere jongens laten zich niet onbetuigd. Er vliegen wat vragen over en weer. De knapperd naast me studeert politieke geografie. Huh? Nog nooit van gehoord. Weer iets geleerd vandaag. Een heel interessant vakgebied volgens mij!

‘Wilt u ook een sigaret?’ Welja, waarom niet. Tevreden lurk ik aan een zware Marlboro. Zwabberig sta ik op. Helemaal licht in het hoofd. Het lijkt wel een toversigaretje.

Bij de pomp was ik mijn handen. Ze zitten helemaal onder de kippenkluivensmurrie. Ysbrandt heeft meegenoten van het diner. Hij is vooral gek op stukjes kraakbeen…

‘Veel plezier!’ roep ik naar mijn gastheren, ‘Bedankt voor de gastvrijheid!’ ‘We gaan je blog lezen, Heks, is dit em?’ Ik staar op het display van een telefoon. ‘Recepten van de Toverheks’ staat er. Ja. Verrek. Ze hebben em in de gauwigheid alweer gevonden. Midden in het bos.

Zo loop ik licht in mijn hoofd het laatste stuk richting uitgang. Het Hout is vergeven van de zoete bloesemgeuren. Ik begin weer lekker in mijn vel te zitten. Dat merk ik aan de enthousiaste reacties van al mijn partners. Ja, want narcisten en psychopaten ten spijt ga ik toch terug naar mijn oude overtuiging.

Dat als je liefde en compassie kunt genereren iedereen je partner is. Je hoeft er niet mee bevriend te zijn. En al zeker niet iedereen in huis te halen. En in die hele moeilijke gevallen van narcisme of psychopathie is veel afstand het beste. Misschien zelfs een straatverbod……

Maar je kunt om niemand heen. Uiteindelijk.

Interbeing noemt Thich Nath Hanh dat. We zijn niets zonder de ander. Of zoals ze het in het Taoïsme zeggen: De vogel wordt gevlogen (IPV de vogel is gevlogen…. 🙂 of de vogel vliegt), de vis wordt gezwommen. ….

Mislukt eten, ten onder gaan aan koeienscheten en mediteren in de Rocky Mountains is ook al niet je dat…… Heks heeft een heerlijke avond met Pappa. Hij vindt mijn kookwanprestatie uit de kunst!

papa, superpapa, held, stoerste papa papa, superpapa, held, stoerste papa

Donderdagavond komt Pappa eten samen met Steenvrouw. Maar die belt op het laatste moment af. Heks zit midden in een kookcrisis. De ingrediënten vliegen door de keuken. En niet omdat ze vleugeltjes hebben. Ik vergeet sommige essentiële onderdelen van de receptuur toe te voegen. Hetgeen uiteindelijk zal resulteren in een wel zeer compacte pittige pompoencake.

papa, superpapa, held, stoerste papa

Later blijk ik hetzelfde virus als mijn vriendin onder de leden te hebben. Zij loopt slechts een halve dag voor wat betreft de symptomen. Zodoende wordt ik gedurende de maaltijd steeds koortsiger. Het eten smaakt raar, maar Pappa verzekert me dat het verrukkelijk is! Gelukkig maar, want ik heb me behoorlijk uitgesloofd.

papa, superpapa, held, stoerste papapapa, superpapa, held, stoerste papapapa, superpapa, held, stoerste papapapa, superpapa, held, stoerste papa

Het is heerlijk om mijn oude vriend te zien. Zoals altijd heeft hij weer prachtige verhalen. Deze keer over zijn reis in de Rocky Mountains. Hij verbleef een aantal weken in het Shambhala centrum aldaar. Tussen de Tibetaanse Boeddhisten.

Nou ja….

‘Er loopt een leger vrijwilligers rond, maar die doen maar wat. Het zijn ook zonder uitzondering mensen met een behoorlijke rugzak. Ex-verslaafden bijvoorbeeld. Ze hebben allemaal een klein taakje, maar daarbuiten gebeurt er niets. Het is echt bijzonder slecht geregeld allemaal.’

 Great Stupa of Dharmakaya. De laatste rustplaats van Chögyam Trungpa .

Er volgt een komisch verslag van zijn poging om vanuit de laatste grote stad aan de voet van de Rocky’s in het Shambhala ‘klooster’ te geraken. Een onmogelijke opgave. Louter door tussenkomst van een bekende aldaar is het hem uiteindelijk toch gelukt.

Die dame heeft gewoon haar man opdracht gegeven Pappa dan in godsnaam maar zelf helemaal naar dat verdraaide afgelegen centrum te brengen. Met de auto. En daar heeft hij behoorlijk mazzel mee gehad!

Een medepelgrim biechtte hem later op dat het haar maar liefst 300 dollar extra had gekost om het beloofde land binnen die massieve bergketen binnen te dringen…..

 Great Stupa of Dharmakaya. De laatste rustplaats van Chögyam Trungpa .

Hij laat me foto’s zien. De Great Stupa of Dharmakaya. De laatste rustplaats van Chögyam Trungpa . Prachtig. ‘Het was ook vreselijk weer, de eerste week. Koud, grauw en mistig. Niet zo lekker als je kampeert.’ We krijgen de slappe lach. Wat een verhaal. ‘Toch ben ik blij dat ik geweest ben,’ hikt mijn vriend, ‘De Stupa was geweldig. Ik ben er ook in geweest. Dat mag alleen maar las je bent ingewijd bij Shambala.’

Oh ja. Die inwijding. Heks is zo slecht in dat soort dingen. Wil geen belijdenis doen in de kerk. Wil niet in de Orde of Interbeing bij Thich Nhat Hanh. Wil niet ingewijd worden bij de Tibetanen. Ik ben nu eenmaal een onafhankelijk toverheks. Ik mag die Stupa niet in, maar ik kan er dan weer rondjes omheen vliegen……

 Great Stupa of Dharmakaya. De laatste rustplaats van Chögyam Trungpa .

‘Nou ja, zodra ik er dan eindelijk was ben ik direct begonnen met het regelen van mijn terugreis.’ We liggen dubbel. ‘Zegt zo’n vrijwilliger: “Stuur maar een mailtje”. Maar dat had ik op de heenreis ook gedaan. Meermalen. Zonder resultaat.’

Pappa begint te giebelen. Het verhaal wordt absurd. Je bent ergens op vakantie, maar moet je voortdurend bezig houden met het regelen van je terugreis. ‘Dus ik dagelijks vragen aan mensen of ze iemand wisten die tegen die tijd de berg weer af zou rijden……’

Altijd lachen met Pappa:

Hij zit tegenover me, dus het is uiteindelijk goed gekomen met mijn goedlachse vriend. De avond vliegt voorbij. We kletsen over zijn werk als ingenieur aan een groot onderzoeksproject in de poolcirkel. ‘Helaas heeft Shell zich terug getrokken uit dat gebied. Heb je het gezien in het nieuws? Daardoor gaat mijn eerste megamegamegaproject niet door…..’

metaangas, koeienscheten, auto's rijden op koeienscheten

Heks is al lang blij dat die grote multinational zich heeft teruggetrokken uit dit kwetsbare gebied. Maar volgens Pappa is het helemaal niet zo gunstig. Hij vertelt over andere partijen die het allemaal niet zo nauw nemen met de regelgeving en internationale sancties. ‘Bij Shell werken aardige mensen. Ik ken er een aantal.’

Dat vindt Heks een grappig argument. Een paar aardige mensen als deksel op de put!

‘De meeste CO2 vervuiling wordt nog altijd veroorzaakt door kolen! Olie is een geweldig product. Er is geen restafval. Alles wordt gebruikt. Voor fabricage van kunststoffen en plastics bijvoorbeeld. Er zouden geen computers zijn als er geen olie was. En dan is het ook nog eens zo, dat je nog altijd beter auto kunt rijden dan vlees eten. Methaan is vele malen schadelijker in het licht van de opwarming van de aarde dan de uitstoot van CO2,’ vervolgt mijn vriend.

metaangas, koeienscheten, auto's rijden op koeienscheten

‘Dus we gaan ten onder aan koeienscheten?’ Ik kijk hem ondeugend aan. “Ja,’ verklaart Pappa pseudo ernstig, ‘Onze verslaving aan vlees en de daarmee samenhangende overdreven intensieve veeteelt brengt ons uiteindelijk naar de rand van de afgrond. De wereld zou er veel beter voorstaan als we daar massaal mee ophielden.’

koeienscheten laten stal ontploffen

‘Zal ik je nog eventjes helpen met het opruimen van de keuken?’ vraagt mijn oude meditatiemakker bij het afscheid nemen. Wat is het toch een schat, die Pappa. Gelukkig komt morgen mijn hulp. Heks is helemaal afgedraaid na haar rommelige kookprestatie. Ik kruip lekker vroeg in mijn bed!

metaangas, koeienscheten, auto's rijden op koeienscheten

Cowboy geeft me een speciaal presentje. Gedeelde smart is halve smart. Maar gaat dat ook op voor een griepje?

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Maandag zit ik nog steeds in Amsterdam. Op verzoek van mijn lief ben ik nog een dagje blijven plakken. Hij is licht grieperig. Heks is ook moe. Samen keutelen we de dag door. We lunchen op zijn zonnige balkon. Lezen alle achterstallige kranten. Drinken verse jus voor de vitamientjes. Drinken cappuccino, omdat het zo verrukkelijk smaakt.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Aan het eind van de middag strijken we neer in het Oosterpark met Varkentje. Laatstgenoemde rent vol overgave achter een balletje aan. Wij drinken thee en genieten van een waterig zonnetje. Om ons heen zit een kleurrijke menselijke mengelmoes van nationaliteiten, sociale achtergronden en leeftijden.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

’s Avonds pak ik een trein terug. Ik zie er tegenop, want mijn bagage is met al die extra boeken loodzwaar. Cowboy bindt mijn koffer achter op mijn vouwfietsje. Met Ysbrandt aan de hand, een tas aan het stuur, eentje om mijn schouders en die hutkoffer achterop peddel ik richting station. ‘Zorg dat iemand je helpt om je fiets in de trein te tillen’, roept mijn liefje me bezorgd na. Ik beloof het hem. Om dan vervolgens op het nippertje zelf mijn fiets de trein in te hijsen. Bij gebrek aan medemens……

honingdrop, dropjes,griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, honingdrop, dropjes,

De katten zijn erg blij me te zien. Ze uiten dat door keihard door het huis te rennen, ruziënd en vechtend, om dan naar buiten te verdwijnen. Nadat ze lekker gegeten hebben natuurlijk. Eentje piest stiekem in mijn schone bed. Bij wijze van verrassing. ‘Welkom thuis, Heks! Hier een blijk van mijn waardering…’ Getsiederrie. Ze hebben me gemist!

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Dinsdag begin ik me vrij gammel te voelen. In navolging van het aanstekelijke griepje van Cowboy. Met veel moeite sleep ik me naar de koorrepetitie. Ik heb hoofdpijn. De microfoon van de dirigent staat keihard. Het doet pijn aan mijn oren, als hij de verschillende partijen voorzingt. De goede man kan geweldig koren dirigeren, maar zijn eigen stem klinkt als een gebarsten scheepstoeter. Versterkt is het nauwelijks te verdragen. Vooral niet als je vlak voor een luidspreker zit…..

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Vannacht slaap ik slecht. Mijn hoofd klopt. Ik moet vroeg op. Fysiotherapie. Voorwaar geen pretje, als je stijf staat van de spierpijn. Ik lijk verdorie wel een kwarktaart. De verschillende loshangende onderdelen worden weer ingetapet. Redelijk vroeg loop ik met Ysbrandt in Het Leidse Hout. Met een lamme arm gooi ik een balletje. Ik sukkel een ruime ronde.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Dan heb ik het plotseling helemaal gehad. ik bel alle resterende afspraken van vandaag af. Dit lijf moet in bed liggen. Of in een hangmat, want een beetje zon op mijn snoet is misschien wel lekker. Als die pijnlijke storm in mijn kop tenminste enigszins gaat liggen.

Ik haal wat boodschappen: perssinaasappelen, honingdropjes zonder zetmeel, alle ingrediënten voor een kippensoepje. Over twee dagen moet ik er weer staan. Dan geeft Frogs een feestje. Buiten dat ik het absoluut niet wil missen, zijn feestjes zijn altijd geweldig, heeft hij het ook nog eens speciaal voor mij verzet. Dus ziek zijn is geen optie!

Vandaag geef ik toe aan dit virusje. Ook wel eens lekker!

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Wederopstanding met gouden randje. Heks verkleed als kuiken naar de kerk. Met Cowboy. Jip voelt hem aan de tand. Geluk zit in kleine dingen……

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Pasen 2014. Een heerlijke dag. Eindelijk heeft deze Heks weer eens een nachtje goed geslapen en tralala! Ik voel me direct een stuk beter!

De ochtend begint al goed. Mijn lief laat de hond uit, dus ik kan rustig in beweging komen. Ontbijtje, kopje koffie, douchen, knalgele jurk aan….. Daarna spoeden we ons naar de kerk. De dienst is druk bezocht. Heks zit met een brok in haar keel van geluk te luisteren en mee te zingen. Cowboy wil er eigenlijk na de communie wel vandoor, maar ik leg hem uit, dat het nog maar eventjes duurt….

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Zo drinken we dan koffie met Jip en Janneke en de Knappe Uitgever. De zon schijnt door de eeuwenoude ramen. De kerk is blij en luchtig. We voelen ons herboren, alle zonden weer vergeven. Jip maakt daar gekscherend opmerkingen over tegen mijn buitenkerkelijk geliefde. Deze beaamt het volkomen. Hij voelt zich een stuk beter na de genoten stichtelijke verhalen….

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

De middag is ook al verrukkelijk. Een lichte lunch op een zonnig balkon. een klein dutje en daarna uitwaaien op het strand. De zon in de zee zien zakken op een terras. De temperatuur is fantastisch. Met moeite rukken we ons los van het mediterrane gevoel en rijden huiswaarts.

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

Heks slingert een soepje in elkaar. Cowboy voert het vee. Daarna koken we gezamenlijk een verrassende maaltijd met Rode Poon. Ik ga het recept nog op schrift stellen.

Cowboy ligt al op 1 oor. De stad is stil. Mijn huis is stil. Nog een paar kleine huishoudelijke rommeldingetjes doen en dan gaat ook dit heksje lekker slapen. Morgen ga ik schrijven over een geweldig feestje, dat ik gisteren bezocht. Met foto’s! Maar voor nu: Het is weer mooi geweest.

Pasen, kuikens, vrolijk pasen

 

Nieuwbakken Tambour-maître van de Band of Liberation uit Leiden wordt gedrild in het vak door een oud gediende. Althans, daar lijkt het op! En dat allemaal in ‘Het Leidse Hout’. Heks bijna gespiest aan Tambour-maître stok…. De zogeheten mace!

Het Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, hangjongerenHet Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, hondje drinkt water Oh, oh, wat is die heks moe! Op mijn tandvlees vlieg ik mijn verplichte rondjes met mijn hondje. Uitgeteld lig ik bij te komen van de geringe inspanningen in mijn amoebe-bestaan. Puf om te schrijven heb ik niet. Ideeën zat. Maar zo moe, zo moe…..

Nu is het zo, dat als ik aan de ene kant in mijn leven een activiteit ontplooi, er aan de andere kant eentje afvalt. Als er een deur sluit gaat er een venster open wordt in mijn geval: Als er een venster open gaat, knallen er wat deuren dicht….. Het luistert nauw. Mijn hernieuwde zweminspanningen worden beloond met het afzeggen van afspraken. Mijn nieuwe liefde heeft me de kerk uitgejaagd….

Het Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, groot hoefblad Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

En schrijven blijft ook ergens aan de strijkstok van het leven hangen momenteel. Deels omdat er zaken zijn, waar ik niet over kan praten. Maar er wordt aan gewerkt. De dingen, die ik niet op kan schrijven weet ik toch te benoemen. En ik maak weer van alles mee, dat schreeuwt om een goed verhaal.

Zoals vorige week woensdagavond in Het Leidse Hout. Het weer is verrukkelijk. Alles staat in bloei. Het park wordt bevolkt door joggers, honden en hangjongeren. Ik zwerf met mijn varkentje door het groen. Plotseling duikt er een grote kerel op. Hij zwaait vervaarlijk met een enorme scherpe stok. En marcheert recht op me af!!!

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

‘U gaat met toch niet spiesen?’ roep ik quasi verschrikt. De man en zijn kompaan, die nu ook vanachter een struik opduikt, schieten in de lach. Ze zijn druk aan het repeteren voor de rol van Tambour-maître. De man met de spies gaat die vervullen. De ander geeft instructies. Ik krijg een kaartje. ‘The Band of Liberation‘ staat er op. ‘Dat zijn wij!’ roepen de heren trots.

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

Natuurlijk lopen ze mee in de taptoe op 3 oktober. ‘Je herkent ons aan onze militaire outfit’. Heks belooft goed op te letten. En de nieuwbakken Tambour-maître luidkeels aan te moedigen als het zover is….

Tot slot laat hij nog wat van zijn kunsten zien. Ha, dat ziet er goed uit. Ik hoop mijn vriendin Mo zo gek te krijgen om met me op stap te gaan tijdens Leidens Ontzet. Ons eerste hoogtepunt wordt ongetwijfeld de Taptoe!!!!

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokzwaan, hondje in park

De dag voor haar eigen feestje verschiet Heks al heel wat kruit. In het kader van energiebeleid geen goede planning: Van alles achter elkaar. Geen wonder, dat jullie al dagen niets van me hebben vernomen……..

familiediner

de familie verzameld

Zaterdag viert mijn moedertje haar verjaardag. Heks is net een beetje bijgetrokken van haar avonturen rondom het concert van Bob Dylan. Klokje rond geslapen, gevolgd door een extreme boodschappenronde: Zondag geef ikzelf een feestje voor mijn negenendertigste verjaardag. Ik verwacht, dat er zo ’n twintig man zullen komen opdagen, het magische getal, dat aan mijn gemiddelde feestjes kleeft.

broers

mijn neven

Het is duister, hoe het komt, maar Heks vindt, dat er bij een goed feestje lekker gegeten moet worden. Een on-Hollandse aanpak. Het is vrijwel zeker genetisch. Mijn vader had er ook last van. Er zijn wat Franse voorouders, Hugenoten, aan die kant van mijn familie. Dat zou een en ander kunnen verklaren.

IMG_3782

Het feestvarken

Maar ook mijn moeder pakt graag uit als er iets te vieren valt. Ze heeft kinderen en kleinkinderen opgetrommeld in een Italiaans restaurant: Een enorme tafel met familieleden. Ik kom uit een luidruchtige familie. Grote mensen met zware stemmen. Ook vanavond schreeuwt iedereen boven elkaar uit.
Het is leuk om mijn neven en nichten weer te zien, ik zie ze nog maar zo weinig, nu ze groot zijn en hun eigen leven leiden.

neef

Hij gleed vroeger op zijn buik de trap af

Met kerst komt gelukkig mij nichtje Lief logeren. Dan gaan we er een feestje van maken. Onder andere met een uitgebreid etentje met neven en nichten. Ik kijk er al naar uit.

neef

Deze neef had daarvoor niet genoeg spek

Later die avond kan ik de slaap niet vatten. Balen, want ik wil wel een beetje fris zijn voor mijn eigen feestje. Helaas lukt het me pas rond half zes ’s morgens om in te slapen. Te druk geweest, teveel gedaan, dus een stamplijf….. En het feest moet nog beginnen……

neef

Deze neef logeerde vorig jaar bij me

eten in restaurant

Het eten is verrukkelijk

 

Het feestje van Heks was te gek. Het had wat voeten in wit uitgeslagen aarde voor het zover was. En de bloemige wolken waren ook niet van de lucht. Misschien wel een goed omen!

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Performance met Trio Ricosa, Catena 1982

Zondagmorgen om half elf ben ik alweer uit de veren. Na een brak nachtje moet ik behoorlijk gaan aanpoten om alle lekkernijen te kunnen bereiden, voordat mijn vrienden acte de présence geven. Ik besluit te beginnen met het bakken van een chocoladetaart.

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Frogs deed ook mee

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Cadeautje van de fotograaf en zijn vrouw

Ik gooi rijstmelk en maisbloem in een schaal. Even draai ik me om, op zoek naar de rest van de ingrediënten. ‘Plof’ !!!! De rode furie van een kat, Aafje, gooit de schaal van het aanrecht. De bloem explodeert door de keuken, de buffetkast is wit, alles wat er op staat ook. Via een opening in de glazen wand wolkt het de woonkamer in. Alle keukenkastjes en de vloer: Wit!

zingen is geluk IMG_3805zingende hond

Door de rijstmelk is het goedje ook lekker kleverig. Scheldend jaag ik de katten naar buiten. Ontredderd blik ik om me heen: Een ravage……

Heks belt Steenvrouw. Ze belooft te komen helpen. Later steekt ook Surfcowboy een handje toe. En Trui met haar mooie dochter Femke. Het komt dus allemaal goed uiteindelijk. Op het laatste moment transformeert Heks zichzelf van plakkerige slaapkop in femme fatale: Het feest kan beginnen…..

doodshoofd kikkerkerstbalzelf kristallen groeien

Traditiegetrouw zit iedereen in de keuken, totdat er echt niemand meer bij kan. Langzaam wolken mijn gasten de woonkamer in. Het eten valt in de smaak. Er wordt muziek gemaakt. Gelachen en gepraat. Mijn feestje is verrukkelijk!

De volgende dag slaap ik. En ook dinsdag voer ik weinig uit, de hoognodige dingen. Even naar de fysio. Hondje uitlaten. Zelfs vandaag is het nog helemaal niks met Heks. Als een vrolijk vod hang ik voor de TV. Happy met zo’n leuk verjaardagsfeest. Blij met de mooie cadeautjes. Dankbaar voor zo’n heerlijke vriendenkring…..

nailpolish, een ei hoort erbij

Dit prachtige boekje is speciaal voor mij gemaakt!
Het voert me terug naar de heerlijke tekenlessen met mijn jeugdvriendje…..

IMG_3818 IMG_3807