Peinzen over pijnlichamen. Pijn op de pijnbank. Mijn pijnlichaam ontleed. Schreeuwen schreeuwt om aandacht. Verwachtingen houden ons maar weg bij de realiteit. Beter is het in het hier en nu onvolkomenheden toe te geven. Want wat in het vitvat zit verzuurt wel degelijk. En oude woede is als mosterd na de maaltijd……..

vrouwtje bezemsteelvrouwtje bezemsteel, heks

Begin jaren negentig loopt Heks stage bij een landelijk bekende toverkol. Dit vrouwtje bezemsteel komt zelfs wel eens op televisie, zoals die keer bij Paul de Leeuw als paardenfluisteraar. Ze heeft al heel jong een dijk van een praktijk als paranormaal genezeres opgebouwd. Het is een hele leuke meid. Heks heeft het getroffen met haar stageplek!

SCHREEUW, brullen SCHREEUW, brullen

Na de stage ga ik een tijd bij haar in behandeling. Aanleiding is een opmerking, die ze een keertje maakt over mijn onvermogen te reageren op pijnprikkels. ‘Heks, als ik je hier ter plekke keihard recht in je gezicht sla, dan denk je: Dat doet Karin niet! Pas als je weer thuis bent, over pakweg twee uur, dringt het tot je door, dat ik je toch echt een oplawaai heb verkocht. De tijd om te reageren is dan al lang verstreken!’

dokter shock

Jaren later op de Filipijnen ontmoet ik een beroemde tovenaar. Hij is ook geneesheer-directeur van een zeer gerenomeerd ziekenhuis in Manilla. In dat land doen ze niet zo moeilijk over animistische tendenzen in de gezondheidszorg. En dat levert opmerkelijke, kleurrijke en zeer begaafde artsen op!

dokter shock

Als de goede man geen ziekenhuis aan het bestieren is, dan houdt hij zich bezig met de meest vreemde alternatieve geneeswijzen. Zoals tijdens het healing seminar in Manaoag georganiseerd door zijn goede vriend Alex Orbito.

Eén van zijn toverkunsten behelst een behandeling met elektroshocks. Wanhopig als ik ben na toen al zeker vijftien jaar ME, wil ik me wel wagen aan deze naar het zich laat aanzien zeer pijnlijke therapie. Uit zijn behandelhokje klinken de meest ijselijke kreten geslaakt door zijn arme slachtoffers. Je kan het prima horen, want er hangt alleen een gordijntje voor het kot.

SCHREEUW, brullen

De marteldokter sluit elektroden aan op mijn heksenlijf en begint met een stevige stroomstoot. Ik geef geen kik. Hij voert het voltage op. Nog steeds geen reactie. Ik voel het wel degelijk, maar reageren doe ik niet. Nieuwsgierige gezichten duiken op vanachter het gordijntje. Geen geschreeuw en gegil? Dat willen zijn collega’s wel eens zien. Hij krijgt uiteindelijk wel een beetje gepiep uit me, maar echt tevreden stemt hem dat niet.

Als ik hem een week later in Manilla tref spreekt hij zijn verbijstering uit over de hoge pijngrens van Heks. ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien’, klaagt hij tegen Joyce, mijn flamboyante Amerikaanse heksenvriendin, ‘Normaal gesproken schreeuwen mensen moord en brand, maar deze vrouw geeft geen enkele reactie. Ik kan er nog niet bij. Hoe is dat mogelijk?’

SCHREEUW, brullen

Geen idee. In medische kringen wordt juist altijd beweerd, dat ME patiënten aanstellers zijn! Ze piepen bij het minste of geringste! Dat is al heel lang de enige verklaring voor het feit, dat ze zich zogenaamd beroerd voelen, zonder dat de wetenschap kan achterhalen wat er mis met hen is.

Al hebben ze intussen ook wel aanwijzingen gevonden, dat onze hersenen heel veel pijnprikkels afvuren, ondanks het ontbreken van een directe lichamelijke oorzaak. Of lang nadat er een lichamelijke pijnprikkel is geweest. Alsof de hersenpan in een pijnloop blijft steken!

be proud

Heks weet al lang, dat ze geen watje is. Ik kan idiote hoeveelheden pijn verstouwen. Misschien een oud overlevingsmechanisme. Ook gunde ik agressors mijn tranen niet! Heks is altijd extreem trots geweest. Een lastige karaktertrek.

Gelukkig lig ik tegenwoordig wel te schreeuwen tijdens de behandelingen van mijn orthopedische fysiotherapeut. Als enige in de hele wereld is het hem gelukt om me dit soort reacties te ontlokken. Maar hij is dan ook echt heel erg gemeen. Hij weet tot op de millimeter precies waar hij me moet raken……

SCHREEUW, brullen

Ook leer ik eindelijk, dat mensen je soms gewoon pijn doen en dat je daar maar beter op kunt reageren. Met horten en stoten doe ik dat dan ook. Misschien wat te heftig naar andermans smaak. Maar ja, dat is ook logisch na al die jaren verlamming. Groot kans dat er ook een hoop achterstallige pijn schreeuwt om aandacht. Of schreeuwt om een schreeuw!

SCHREEUW, brullen

 

Tegelijkertijd realiseer ik me ook, dat mijn omgeving niet gewend is lik op stuk te krijgen als ze lopen te eikelen. ‘Dat doet Heks niet, wat gaan we nu krijgen?’

Mijn ‘Dat doet die of die niet’ zit ook nog steeds ergens ingebakken in mijn reactiepatroon. Maar het gaat de goede kant op!

SCHREEUW, brullen

 

 

Cowboy geeft me een speciaal presentje. Gedeelde smart is halve smart. Maar gaat dat ook op voor een griepje?

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Maandag zit ik nog steeds in Amsterdam. Op verzoek van mijn lief ben ik nog een dagje blijven plakken. Hij is licht grieperig. Heks is ook moe. Samen keutelen we de dag door. We lunchen op zijn zonnige balkon. Lezen alle achterstallige kranten. Drinken verse jus voor de vitamientjes. Drinken cappuccino, omdat het zo verrukkelijk smaakt.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Aan het eind van de middag strijken we neer in het Oosterpark met Varkentje. Laatstgenoemde rent vol overgave achter een balletje aan. Wij drinken thee en genieten van een waterig zonnetje. Om ons heen zit een kleurrijke menselijke mengelmoes van nationaliteiten, sociale achtergronden en leeftijden.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

’s Avonds pak ik een trein terug. Ik zie er tegenop, want mijn bagage is met al die extra boeken loodzwaar. Cowboy bindt mijn koffer achter op mijn vouwfietsje. Met Ysbrandt aan de hand, een tas aan het stuur, eentje om mijn schouders en die hutkoffer achterop peddel ik richting station. ‘Zorg dat iemand je helpt om je fiets in de trein te tillen’, roept mijn liefje me bezorgd na. Ik beloof het hem. Om dan vervolgens op het nippertje zelf mijn fiets de trein in te hijsen. Bij gebrek aan medemens……

honingdrop, dropjes,griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, honingdrop, dropjes,

De katten zijn erg blij me te zien. Ze uiten dat door keihard door het huis te rennen, ruziënd en vechtend, om dan naar buiten te verdwijnen. Nadat ze lekker gegeten hebben natuurlijk. Eentje piest stiekem in mijn schone bed. Bij wijze van verrassing. ‘Welkom thuis, Heks! Hier een blijk van mijn waardering…’ Getsiederrie. Ze hebben me gemist!

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Dinsdag begin ik me vrij gammel te voelen. In navolging van het aanstekelijke griepje van Cowboy. Met veel moeite sleep ik me naar de koorrepetitie. Ik heb hoofdpijn. De microfoon van de dirigent staat keihard. Het doet pijn aan mijn oren, als hij de verschillende partijen voorzingt. De goede man kan geweldig koren dirigeren, maar zijn eigen stem klinkt als een gebarsten scheepstoeter. Versterkt is het nauwelijks te verdragen. Vooral niet als je vlak voor een luidspreker zit…..

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Vannacht slaap ik slecht. Mijn hoofd klopt. Ik moet vroeg op. Fysiotherapie. Voorwaar geen pretje, als je stijf staat van de spierpijn. Ik lijk verdorie wel een kwarktaart. De verschillende loshangende onderdelen worden weer ingetapet. Redelijk vroeg loop ik met Ysbrandt in Het Leidse Hout. Met een lamme arm gooi ik een balletje. Ik sukkel een ruime ronde.

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Dan heb ik het plotseling helemaal gehad. ik bel alle resterende afspraken van vandaag af. Dit lijf moet in bed liggen. Of in een hangmat, want een beetje zon op mijn snoet is misschien wel lekker. Als die pijnlijke storm in mijn kop tenminste enigszins gaat liggen.

Ik haal wat boodschappen: perssinaasappelen, honingdropjes zonder zetmeel, alle ingrediënten voor een kippensoepje. Over twee dagen moet ik er weer staan. Dan geeft Frogs een feestje. Buiten dat ik het absoluut niet wil missen, zijn feestjes zijn altijd geweldig, heeft hij het ook nog eens speciaal voor mij verzet. Dus ziek zijn is geen optie!

Vandaag geef ik toe aan dit virusje. Ook wel eens lekker!

griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek, griep, sinaasappelen, persen van jus, hatsjoe, ziek zijn, virus , koutje gevat, ziek,

Een bijzonder rijke maaltijd na verlies op de paardenrennen: Welkom in het echte kleurrijke fantastische leven. Weer eens wat anders dan de grauwe vaak onwerkelijke realiteit….

Golden Doedel Golden Doedel Golden Doedel Golden Doedel

Het was weer zover, Heks viel pardoes in slaap vanavond, geheel gekleed, alle lichten aan. Om vier uur vannacht weer wakker, dus een hele late laatste hondenronde…. Goddank had ik wel gegeten, dat scheelt weer. Nu natuurlijk klaarwakker.

Op TV is weer een kookwedstrijd aan de gang. In een eliminatieronde worden een paar kandidaten helemaal afgemaakt. Ze kunnen er honderdduizend dollar mee winnen. Daar willen sommigen dan wel even alle plezier in koken voor inleveren blijkt.

Dinsdagavond had ik een heel bijzondere maaltijd met zeer veel plezier bereid door mijn vriendinnetje True. Zij levert die passie voor koken voor geen goud in! Toen we afspraken om te gaan zingen in Koor Amor, schreef ze me, dat zij voor het diner zou zorgen. Om half zes troffen we elkaar in Huize Heks. Op ons gemak reden we naar Amsterdam in mijn onvolprezen knalgele autootje.

Daar toverde True een hele maaltijd uit haar mouw. Mooi ingepakt in Japanse servetten, net een cadeautje!  Zo zaten we uitgebreid te eten met tafelkleedje en al aan een tafeltje in de hal. Boontjes, een echte hamburger, Amerikaanse maatstaven,  geroerbakte rauwkost en gepureerde groenten. Jammie!

klein hondje

Guchi is haar naam, klein maar met superkrachten…..

klein hondje OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op onze hoofden hadden we natuurlijk allebei een mooi hoedje. We zagen er redelijk woest chic uit. Een passerende vrouw had de indruk, dat we zo van de paardenrennen kwamen. ‘Yes,”, zei True in bekakt english engels ” We were in Austin and we lost all our money, everything”. ‘Vandaar deze picknick’,  reageerde de vrouw begripvol….

Al met al was het een uitbundige avond. Helemaal lekker in ons vel en tevreden tuften we weer naar huis.  Gisteren was de koek dan ook helemaal op. Gelukkig een rustige dag.

Nu heb ik mijn zinnen gezet op een feestje dit weekend. De komende dagen ga ik mijn energie daaromheen kneden. Ja, het klinkt belachelijk, maar toch werkt het zo bij mij.

RODE BEUK klein hondjeklein hondje

KLEURRIJKE TAFERELEN OP LEIDSE MARKT EN BLUTTE HEKS GERED DOOR ILIAS

En het is ook lekker kan ik je verzekeren....

Wat zie het er lekker uit allemaal…

Na alle commotie van afgelopen week was het vandaag een heerlijk rustige dag. Uitslapen en langzaam starten. Lekker met het hondje naar buiten. Nou, lekker….. Er heerste een Siberisch klimaat in het stadspark. Koning winter heeft de teugels flink aangehaald ruim na  zijn regeringsperiode.

Zo’n dreuteldag biedt altijd opruimmogelijkheden. Vandaag was de keuken aan de beurt. Lapje in de rondte en schone afwas in de kast. Zelfs een beetje koken. Boodschappen doen. Nog een stofdoek langs de piano. Aan het eind van de middag race ik nog even naar de markt.

Als ik bij de prachtige uitstalling van Ilias Delicatessen aankom word ik enthousiast begroet. Ze weten het al, saffraan-aioli en een garnaal voor de hond. Plotseling ontdek ik, dat ik mijn portemonnaie vergeten ben. Van tas gewisseld, vandaar. ‘Helaas, volgende keer beter’, zeg ik en draai me om. Voor ik de kraam kan verlaten staat Ilias al met een pak geld te zwaaien.

zelfs vandaag in die vreselijke kou....

Dit dreamteam is altijd opgewekt!

“Mevrouw,” roept hij en lacht zijn hagelwitte tanden bloot, ‘Neem maar mee, dan kunt U boodschappen doen!” ‘Ik ben heel vergeetachtig’, zeg ik,’ Straks vergeet ik het terug te brengen.’  Maar hij wil er niet van horen. Hij geeft me zoveel als ik nodig heb en ik breng het maar eens terug. Wat een engel….

Je moet weten, dat deze man een ongelofelijke charmeur is. Alle vrouwen, die olijven kopen aan zijn kraam gaan naar huis met het gevoel, dat ze zelf een exotische lekkernij zijn….

Het is ook een schat, met hart voor zijn business. Hij verkoopt de lekkerste olijven en tappenades. Verrukkelijk brood, dat ik helaas niet meer kan eten.  Alles mag je proeven aan een kleine ronde tafel voor de kraam. Als ik zijn bedrijf opzoek op internet kom ik verhalen tegen over hoe hij een keer heeft geholpen met het oppakken van overvallers…

Kijk eens daar, meisje, zegt Ilias

Iedereen komt bij Ilias proeven, dit meisje lust er wel pap van!!!

Nu kan ik gelukkig die heerlijke aioli meenemen naar huis, gevaarlijk verslavend goedje…. Ik krijg ook nog een zak garnalen mee voor Ysbrandt, de bofferd. Meestal zit hij voor de kraam kunstjes te doen tot groot vermaak van de medewerkers. High five, bidden, rondjes draaien…. Daar komen we vandaag niet aan toe.

Ik maak een paar mooie foto’s van het hele team enthousiaste verkopers. Alleen de moeder wil niet op mijn blog komen te staan. Rustig zit ze op de achtergrond de boel in de gaten te houden. Madre de familia. Ik heb ook zo’n moeder. Met scherpe blik en feilloos zakeninstinct. Jarenlang de drijvende kracht achter ons familiebedrijf….

wat een plaatje op mijn plaatje

Ha schoonheid, je staat op de foto

Na deze hartverwarmende geste ga ik met het geld van Ilias nog wat haringen kopen. “Wat een prachtig muts heb jij’, zegt de islamitische haringboer. Hij heeft de beste haring van de hele markt. Jaarlijks wint hij een prijs. Als Ysbrandt verlekkerd zijn lippen aflikt krijgt hij een hele haring toegeworpen. Als een zeehond slobbert hij em naar binnen. Eén gelukzalig moment is zijn hondenbek vol vis. Hij kauwt snuivend van genot. Jammie! En het is alweer voorbij….

Thuis is het nog steeds spannend met de poezen. ThayThay heeft een dagtaak aan het observeren van zijn oude/nieuwe zwarte kompaan. Ferguut is ook nog niet in zijn gewone doen. Aafje is gewoon timide. Het zal wat tijd nodig hebben. En rustgevend voer met tryptofaan…..

even later zijn ze weer hard aan het werk

Het team poseert alsof ze niet anders gewend zijn!