Knibbel knabbel knuisje, wie krabbelt er aan mijn huisje? Wie krabbelt er in? Een spin? Wie zit er op mijn driezitsbank? Een zeekoe of een muisje?

Gisterenavond pak ik mijn trommel. Ik begin te roffelen. Eerst rustig in het tempo van onze Grote Moeder. Daarna sneller. Ik kijk naar het gezichtje van de vrouw op de drum. Ze kijkt terug. Zo grappig. Haar fijne trekken komen tot leven. Alsmede de trom.

Als ik uitgetrommeld ben zit er iemand op mijn bank. Net achter de plek waar ik zonet zat. Wie is het? En wat doet ie daar? VikThor zit met gespitte oren te luisteren, zijn blik onafgebroken gefocust op mijn nieuwe huisgenoot. Waarvan ik niet weet wie het is.

Het lijkt een groot wezen te zijn. De halve bank wordt in beslag genomen. De boskat staart naar de drum. Daar is ook van alles te beleven voor een katachtige. Voorzichtig loopt hij er naar toe. Blijft op gepaste afstand staan…..

Heks wil graag weten die haar krachtdieren zijn. Helaas ben ik ergens in het proces totaal geblokkeerd geraakt. Er zijn vele dieren, waar ik een diepe band mee voel.  Dus aan mijn eigen voorkeur heb ik niks.

De nacht na de eerste opleidingsdag greep Raaf me bij mijn lurven, maar met Raaf heb ik helemaal niks. Nou ja, we hadden vroeger een tamme kauw genaamd ‘Gerrit’. Een ongelofelijk leuk en slim beest.

Mijn moeder haatte hem, vanwege de ongelofelijke vogelschijttroep op haar pas geboende straatje. Het was echt de vogel van mijn vader. Hij had een sterke band met het dier.

Ook voel ik soms Beer als een duffelse jas om mijn schouders. Hem ken ik goed uit mijn prille jeugd. Onafscheidelijk waren we.

Een huis vol kikkers geeft ook te denken. Waarom zoveel? Omdat iedereen me altijd kikkers geeft…… Al bijna een halve eeuw. En: Heks houdt ook veel van haar kwakende vrienden.

Een energetisch hert in de woonkamer en overal hertenbeeldjes. Een draak in mijn hart. Spinnen op de kast. Als puber had ik al een rubberen spin voor de grap genaamd Joris. Maakte ik klasgenoten mee aan het schrikken…..

Als ik de deur uit ga struikel ik over de zwanen. En ga zo maar door.

Nu lukt het me aardig om er niet te veel mee bezig te zijn. Om er op die vertrouwen dat mijn helpers zich te zijner tijd wel zullen manifesteren. Uiteindelijk is het niet aan mij om te kiezen. Je wordt gekozen….

En daar zit natuurlijk een enorme voetangel. Ofwel kraaienpoot. Een oude pijnplek. Want wat als je nu niet wordt gekozen? Wat als je achter het net vist? Buiten de berenboot valt? Wat als er geen krachtdier te vinden is, die jou wil helpen? En vice versa. Wat als je weer eens aan de zijlijn komt te staan?

En het is onhandig, dat ik het niet weet. We worden aangemoedigd om spulletjes te verzamelen en verlanglijstjes aan te leggen voor het maken van magische ratels en dergelijke. Ik heb geen idee wat ik er op moet zetten. En opeens zie ik dat anderen het voor me invullen. Heks heeft als krachtdier kikker…..

 

‘Ik had een keer iemand op les, die een muis als krachtdier had. Maar zelf wilde hij er niet aan. Hij werd zo kwaad op mij, omdat het geen stoere beer of sexy panter was, dat hij de les verliet. “Ik ga dit grondig uitzoeken, dit klopt voor geen meter,” piepte hij tot slot. Typisch een eigenschap van muis, dat grondige en precieze……’ vertelt de juf ter lering ende vermaak.

Misschien is mijn krachtdier wel een muis. Ik had tenslotte een nest in mijn berging, precies toen we de krachtdierlesdag hadden. Eerlijk gezegd kan het me geen bal schelen intussen, wie mijn krachtdier is. Al is het een mollige Talpa Europea. Het zal me een worst zijn.

Als ik het maar een beetje kan vinden met mijn helpers. Als we het maar een beetje leuk hebben saampjes.

Vannacht een drietal programma’s bekeken op RTL Z, Wild Animal Reunions. Hier keren verzorgers en opvoeders van wilde wees-beesten terug naar hun volwassen schatjes, die intussen in de vrije natuur leven. Ontroerend om te zien hoeveel liefde en vertrouwen er is tussen deze bijzondere mensen en hun troeteldier.

Of het nu een Neushoorn, een Hert, een kudde Olifanten, een troep wolven, een groep chimpansees, een Chita, een Schubdier of een Mammon betreft: Er is sprake van herkenning, grote liefde en diep vertrouwen tussen deze mensen en hun dierlijke vrienden.

Olifanten hebben een fascinatie voor de dood. Dat vond ik nu ook weer treffend. De man met wie zij een speciale band hadden opgebouwd overleed op 4 maart een aantal jaren terug. De hele troep dook voor zijn huis op om hem eer te betuigen! Elk jaar op 4 maart staan ze er weer! Ongelofelijk toch……

 

Peinzen over pijnlichamen. Pijn op de pijnbank. Mijn pijnlichaam ontleed. Schreeuwen schreeuwt om aandacht. Verwachtingen houden ons maar weg bij de realiteit. Beter is het in het hier en nu onvolkomenheden toe te geven. Want wat in het vitvat zit verzuurt wel degelijk. En oude woede is als mosterd na de maaltijd……..

vrouwtje bezemsteelvrouwtje bezemsteel, heks

Begin jaren negentig loopt Heks stage bij een landelijk bekende toverkol. Dit vrouwtje bezemsteel komt zelfs wel eens op televisie, zoals die keer bij Paul de Leeuw als paardenfluisteraar. Ze heeft al heel jong een dijk van een praktijk als paranormaal genezeres opgebouwd. Het is een hele leuke meid. Heks heeft het getroffen met haar stageplek!

SCHREEUW, brullen SCHREEUW, brullen

Na de stage ga ik een tijd bij haar in behandeling. Aanleiding is een opmerking, die ze een keertje maakt over mijn onvermogen te reageren op pijnprikkels. ‘Heks, als ik je hier ter plekke keihard recht in je gezicht sla, dan denk je: Dat doet Karin niet! Pas als je weer thuis bent, over pakweg twee uur, dringt het tot je door, dat ik je toch echt een oplawaai heb verkocht. De tijd om te reageren is dan al lang verstreken!’

dokter shock

Jaren later op de Filipijnen ontmoet ik een beroemde tovenaar. Hij is ook geneesheer-directeur van een zeer gerenomeerd ziekenhuis in Manilla. In dat land doen ze niet zo moeilijk over animistische tendenzen in de gezondheidszorg. En dat levert opmerkelijke, kleurrijke en zeer begaafde artsen op!

dokter shock

Als de goede man geen ziekenhuis aan het bestieren is, dan houdt hij zich bezig met de meest vreemde alternatieve geneeswijzen. Zoals tijdens het healing seminar in Manaoag georganiseerd door zijn goede vriend Alex Orbito.

Eén van zijn toverkunsten behelst een behandeling met elektroshocks. Wanhopig als ik ben na toen al zeker vijftien jaar ME, wil ik me wel wagen aan deze naar het zich laat aanzien zeer pijnlijke therapie. Uit zijn behandelhokje klinken de meest ijselijke kreten geslaakt door zijn arme slachtoffers. Je kan het prima horen, want er hangt alleen een gordijntje voor het kot.

SCHREEUW, brullen

De marteldokter sluit elektroden aan op mijn heksenlijf en begint met een stevige stroomstoot. Ik geef geen kik. Hij voert het voltage op. Nog steeds geen reactie. Ik voel het wel degelijk, maar reageren doe ik niet. Nieuwsgierige gezichten duiken op vanachter het gordijntje. Geen geschreeuw en gegil? Dat willen zijn collega’s wel eens zien. Hij krijgt uiteindelijk wel een beetje gepiep uit me, maar echt tevreden stemt hem dat niet.

Als ik hem een week later in Manilla tref spreekt hij zijn verbijstering uit over de hoge pijngrens van Heks. ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien’, klaagt hij tegen Joyce, mijn flamboyante Amerikaanse heksenvriendin, ‘Normaal gesproken schreeuwen mensen moord en brand, maar deze vrouw geeft geen enkele reactie. Ik kan er nog niet bij. Hoe is dat mogelijk?’

SCHREEUW, brullen

Geen idee. In medische kringen wordt juist altijd beweerd, dat ME patiënten aanstellers zijn! Ze piepen bij het minste of geringste! Dat is al heel lang de enige verklaring voor het feit, dat ze zich zogenaamd beroerd voelen, zonder dat de wetenschap kan achterhalen wat er mis met hen is.

Al hebben ze intussen ook wel aanwijzingen gevonden, dat onze hersenen heel veel pijnprikkels afvuren, ondanks het ontbreken van een directe lichamelijke oorzaak. Of lang nadat er een lichamelijke pijnprikkel is geweest. Alsof de hersenpan in een pijnloop blijft steken!

be proud

Heks weet al lang, dat ze geen watje is. Ik kan idiote hoeveelheden pijn verstouwen. Misschien een oud overlevingsmechanisme. Ook gunde ik agressors mijn tranen niet! Heks is altijd extreem trots geweest. Een lastige karaktertrek.

Gelukkig lig ik tegenwoordig wel te schreeuwen tijdens de behandelingen van mijn orthopedische fysiotherapeut. Als enige in de hele wereld is het hem gelukt om me dit soort reacties te ontlokken. Maar hij is dan ook echt heel erg gemeen. Hij weet tot op de millimeter precies waar hij me moet raken……

SCHREEUW, brullen

Ook leer ik eindelijk, dat mensen je soms gewoon pijn doen en dat je daar maar beter op kunt reageren. Met horten en stoten doe ik dat dan ook. Misschien wat te heftig naar andermans smaak. Maar ja, dat is ook logisch na al die jaren verlamming. Groot kans dat er ook een hoop achterstallige pijn schreeuwt om aandacht. Of schreeuwt om een schreeuw!

SCHREEUW, brullen

 

Tegelijkertijd realiseer ik me ook, dat mijn omgeving niet gewend is lik op stuk te krijgen als ze lopen te eikelen. ‘Dat doet Heks niet, wat gaan we nu krijgen?’

Mijn ‘Dat doet die of die niet’ zit ook nog steeds ergens ingebakken in mijn reactiepatroon. Maar het gaat de goede kant op!

SCHREEUW, brullen

 

 

‘GLOBAL LORCA’ IN AMSTERDAM: Frogs speelt eindelijk in de buurt met zijn prestigieuze project. En wij waren erbij!!!!!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Zondag 8 december woon ik een hele leuke voorstelling bij, waarin Frogs meespeelt. Het is een kleine reprise van een project, dat deze groep afgelopen zomer in Zwitserland heeft opgevoerd. Frogs is hierop een hele grappige manier ingerold. Tijdens een poëziemanifestatie werd hij ‘ontdekt’ door een man, die hij eerder had geïnterviewd in het kader van tango. Deze nodigde hem uit voor een optreden in Amsterdam. Daar leerde hij andere leden van dit gezelschap kennen.  Ze begonnen wat dingen samen te ondernemen en uiteindelijk kwamen ze in Zwitserland terecht.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Het complete en zeer uitgebreide verhaal over het ontstaan van deze voorstelling vind je hier.

Het is een internationaal gezelschap. De initiator van het geheel is de in Argentinië geboren acteur Carlos Trafic. Samen met de uit Uruguay afkomstige tangozanger, acteur, dichter, maker van maskers , Juan C. Tajes, de Schotse actrice Grainne Delaney en de oer-Hollandse dichter/percussionist en journalist Rik van Boeckel, vormt hij de harde kern van het gezelschap. Afgelopen zomer werden daar nog de uit Spanje afkomstige sopraan Araceli González Fernández en de Finse gitarist Hannu Siiskonen aan toegevoegd. Een hele mondvol inderdaad, dit bonte gezelschap!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Maar niet alleen de namen, beroepen en afkomst zijn boeiend: De voorstelling zelf mag er ook zijn. Van Frogs heb ik natuurlijk al veel verhalen over zijn Zwitserse avontuur gehoord. Ik heb daaruit opgemaakt, dat het niveau van de verschillende artiesten erg hoog is. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen, als de voorstelling gaat beginnen.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

In het atelier van Juan in de Warmoesstraat in Amsterdam zitten we op houten klapstoelen achter een golvende rode lijn afgetekend op de betonnen vloer: Het speelvlak. De voorstelling begint overtuigend met een hoop lawaai en activiteit, De energie is direct heel hoog. Het hele programma is opgebouwd rond de dichter Garcia Lorca. Gedichten worden vertolkt, delen uit toneelstukken van deze bijzondere auteur worden gespeeld. De voertaal is een mengsel van Spaans, Nederlands en Engels. Verwarrend?

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Nee, dat valt reuze mee. De Spaanse delen zijn natuurlijk nauwelijks te volgen met mijn anderhalf jaar Spaanse les in het pakket. Maar de emoties komen prima over. Voor de pauze bezorgt deze groep me de koude rillingen met het declameren van een gedicht over een stierenvechter. Deze vriend van de dichter heeft het leven gelaten tijdens een gevecht. Indrukwekkend vertolkt in drie talen. Het publiek zit er onthutst bij na dit geweld. Gelukkig krijgen we in de pauze een lekker glas wijn. Ook heel prettig tegen de optrekkende kou!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Na de pauze gooien ze zich er weer vol in. De zangeres zingt de sterren van de hemel: Wat een stem! Ik lig helemaal plat van het lachen om Juan en Carlos met pruiken op hun hoofd. Ik versta er niets van, maar het ziet er zo ongelofelijk grappig uit. Frogs doet een prachtig gedicht over de maan, waarbij hij zijn trommel als de maan laat ondergaan aan het einde. Mooie vondst!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

De middag vliegt voorbij, de voorstelling eindigt in een dansje. We worden allemaal uitgenodigd om mee te doen. Dat laat Heks zich geen twee keer zeggen. Voor we het weten zitten we hard te klappen en is het echt afgelopen. We blijven nog een hele tijd plakken. We krijgen nog meer wijn. Iedereen is nu wel heel erg vrolijk. Frogs gaat nog lekker Spaans eten met zijn collega’s. Ze zijn intussen goed bevriend geraakt! Daarna vliegen ze allemaal weer uit, naar hun eigen windstreken. Alhoewel: De meesten zijn in Nederland neergestreken…….

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

OLYMPUS DIGITAL CAMERAGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Een nieuwe fiets, een jonge hond en afscheid van oude vrienden. De allerlaatste dag van esoterische boekhandel Kailash te Leiden……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Woensdag in de loop van de dag ga ik een proefrit maken op een nieuwe fiets. Een elektrische vouwfiets! Mijn oude fiets begint steeds meer mankementen te vertonen, een nog ouder exemplaar stort langzaam in elkaar. De fietsenmaker heeft dit showmodel in de aanbieding. Het model is verouderd, maar de fiets is gloednieuw. Uitgerust met een kleine elektrische motor klimt ‘ie met het grootste gemak tegen alle steile bruggetjes op, die mijn mooie stadje rijk is.

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Dit opent perspectieven voor de matige dagen, waarop ik me scheldend en vloekend tegen dit soort heuveltjes opwerk. Of halverwege een tochtje niet meer weet hoe ik thuis moet komen vanwege vermoeidheid. Ysbrandt is ook blij. Vrolijk draaft hij naast me. Hij moet wel een tandje bijzetten, maar de motor kan ook uit. Met 1 druk op de knop. Dus zodra het nieuwtje eraf is, zal ‘De Vrouw’ ook weer gewoon gaan fietsen……

 Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

In het plantsoen kom ik een frisse jongedame tegen met een ongelofelijk schattig puppy. Een Chihuahua. Ze heeft hem al ruim een maand onder haar hoede en doet het fantastisch zo te zien.  Het schatje luistert goed, apporteert al en is zo goed als zindelijk. En bepaald niet bang voor grote honden!

 Chihuahua-pup , leuke pup Chihuahua-pup , leuke pup

Hij heet Boefje, leuke naam toch voor zo’n deugniet. Lekker stoer ook. Zijn bazinnetje en Heks, staan een hele tijd te praten, er is altijd zoveel uit te wisselen tussen hondenfanaten…. Intussen heb ik een afspraak bij de acupuncturist, maar daar ben ik me niet van bewust. In mijn beleving is dat pas volgende week. M’n hoofd doet het nog steeds niet blijkt…….

Ik neem afscheid van m’n nieuwe hondenvriendin en koers richting huis. Onderweg kom ik Pappa tegen. Ik sleep hem mee naar huis voor een kopje thee en een kletspraatje. pas als hij weg is ontdek ik een berichtje van de vrouw van mijn acupuncturist. Waar ik blijf?

Helaas is het te laat om nog te gaan, Heks baalt als een stekker. Dan nog maar eventjes afscheid nemen in mijn lievelingswinkel, de esoterische boekhandel. Het is de allerlaatste dag, dat ze open zijn. Als ik er aankom is het een chaotische toestand. Iedereen rent door elkaar. Dozen met spullen worden de winkel uitgedragen, kasten uit elkaar geschroefd.

 Chihuahua-pup , leuke pup

Ik koop nog een laatste boek en wat wierook. Voor de eigenaar en zijn moeder heb ik een zelfgemaakt lavendelflesje meegenomen. Oh, wat jammer, dat ze ermee ophouden. Dit unieke concept zien we nooit meer terug vrees ik. Gelukkig heb ik nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan: De laatste tijd heb ik een voorraadje opgebouwd. Voorlopig kan ik vooruit.

Maar even binnenlopen en rondsnuffelen, een kopje koffie drinken en advies inwinnen: Ik zal het enorm missen. Om nog maar te zwijgen over de leuke gesprekken……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

GEBOORTE VAN NIEUWE VRIENDSCHAP: KATHARSIS IN NOORDZEE EN DE MAGIE VAN IKAT GEWEVEN SJAAL….

IKAT

IKAT

Wat een schitterende Indian Summer. Ik hou van deze tijd. De geur van fruit en hooi in de lucht. De nevelige lichtval. De barmhartige hitte, die niet dood slaat. Ik krijg een nieuwbakken vriend te eten. In de vakantie voorgebakken. Nu maar kijken of het vuur der vriendschap dit zoete broodje zal afbakken. Vooralsnog vis ik hem om vijf uur van het station. Allereerst is het hondje aan de beurt. We spoeden ons naar de Wassenaarse Slag voor een mooie wandeling door de duinen en langs het strand.

Unknown-7

Bovenop het laatste duin zien we de zee zien aanlokkelijk glinsteren. ‘Oh’, hoor ik naast me,’ Had ik maar zwemspullen bij me, dan sprong ik er in.’ ‘Wat kan jou het schelen,’ antwoordt Heks, ‘Je mag mijn sjaal wel lenen als handdoek….’

Unknown-8

Mijn kompaan kijkt bedenkelijk naar het zomerse wapperding om mijn hals. Daar krijg je nog geen been mee droog, lees ik zijn gedachten. We strijken neer aan de vloedlijn en gooien een balletje voor Ysbrandt. Spatterend en spetterend duikt het varkentje erachteraan. Oh, wat ziet dat er heerlijk uit.

images-48

Niet veel later springt mijn gezelschap overeind en trekt wat kleren uit. ‘Ik ga er in’, verkondigt hij. Heks komt net onder de douche vandaan en zit geurig en kleurig knap te zijn. Maar heb ik wel zin om mooi te zijn vandaag? Niet speciaal. Het leidt maar af van de ware dingen des levens. Heks heeft meer zin in echt.

704

‘Ach wat’, besluit ik,’ Ik ga mezelf niet zitten kwellen hier, wat kan het schelen!’ Dus ook Heks neemt een duik. Het water is heerlijk! Ysbrandt zwemt enthousiast mee.

Het hondje houdt het niet zo lang vol en gaat terug het strand op. Vanuit de verte zie ik hem allemaal dingen doen, die hij niet mag. Zoals de bal kapot bijten en begraven. Hij neemt het eens lekker van.

707

Ik laat me achterover vallen in de golven. Heerlijk om zo op mijn rug te drijven in deze oersoep. Dit vruchtwater van onze Grote Moeder. Ik ben weer zestien, zeventien hooguit. Verliefd op deze grijze watermassa. In aanbidding voor die oerkracht. Als ik weer ga staan zie ik mijn metgezel in volle overgave hetzelfde doen.

images-47

Mijn haar is in een zanderige strobol veranderd, mijn make-up hangt aan mijn kin. Ontdaan van alle maskers tijdens deze wederdoop.

Later op een terrasje delen we onze ervaring. Er gaat een katharsische werking uit van zo’n plons in dit enorme zoutbad. Een fysieke, emotionele, religieuze en mentale reiniging….. En dat allemaal gratis en voor niets!

Ook bespreken we de ongekende mogelijkheden van mijn zomersjaal. Dit mysterieuze stuk textiel heeft toch maar mooi twee mensen afgedroogd! Het geheim zit in de dubbele laag, waaruit de doek is opgebouwd. En volgens mij spelen ook de Ikat geweven motieven een magische rol, maar dat is natuurlijk Heksenkletspraat…….

images-49