Peinzen over pijnlichamen. Pijn op de pijnbank. Mijn pijnlichaam ontleed. Schreeuwen schreeuwt om aandacht. Verwachtingen houden ons maar weg bij de realiteit. Beter is het in het hier en nu onvolkomenheden toe te geven. Want wat in het vitvat zit verzuurt wel degelijk. En oude woede is als mosterd na de maaltijd……..

vrouwtje bezemsteelvrouwtje bezemsteel, heks

Begin jaren negentig loopt Heks stage bij een landelijk bekende toverkol. Dit vrouwtje bezemsteel komt zelfs wel eens op televisie, zoals die keer bij Paul de Leeuw als paardenfluisteraar. Ze heeft al heel jong een dijk van een praktijk als paranormaal genezeres opgebouwd. Het is een hele leuke meid. Heks heeft het getroffen met haar stageplek!

SCHREEUW, brullen SCHREEUW, brullen

Na de stage ga ik een tijd bij haar in behandeling. Aanleiding is een opmerking, die ze een keertje maakt over mijn onvermogen te reageren op pijnprikkels. ‘Heks, als ik je hier ter plekke keihard recht in je gezicht sla, dan denk je: Dat doet Karin niet! Pas als je weer thuis bent, over pakweg twee uur, dringt het tot je door, dat ik je toch echt een oplawaai heb verkocht. De tijd om te reageren is dan al lang verstreken!’

dokter shock

Jaren later op de Filipijnen ontmoet ik een beroemde tovenaar. Hij is ook geneesheer-directeur van een zeer gerenomeerd ziekenhuis in Manilla. In dat land doen ze niet zo moeilijk over animistische tendenzen in de gezondheidszorg. En dat levert opmerkelijke, kleurrijke en zeer begaafde artsen op!

dokter shock

Als de goede man geen ziekenhuis aan het bestieren is, dan houdt hij zich bezig met de meest vreemde alternatieve geneeswijzen. Zoals tijdens het healing seminar in Manaoag georganiseerd door zijn goede vriend Alex Orbito.

Eén van zijn toverkunsten behelst een behandeling met elektroshocks. Wanhopig als ik ben na toen al zeker vijftien jaar ME, wil ik me wel wagen aan deze naar het zich laat aanzien zeer pijnlijke therapie. Uit zijn behandelhokje klinken de meest ijselijke kreten geslaakt door zijn arme slachtoffers. Je kan het prima horen, want er hangt alleen een gordijntje voor het kot.

SCHREEUW, brullen

De marteldokter sluit elektroden aan op mijn heksenlijf en begint met een stevige stroomstoot. Ik geef geen kik. Hij voert het voltage op. Nog steeds geen reactie. Ik voel het wel degelijk, maar reageren doe ik niet. Nieuwsgierige gezichten duiken op vanachter het gordijntje. Geen geschreeuw en gegil? Dat willen zijn collega’s wel eens zien. Hij krijgt uiteindelijk wel een beetje gepiep uit me, maar echt tevreden stemt hem dat niet.

Als ik hem een week later in Manilla tref spreekt hij zijn verbijstering uit over de hoge pijngrens van Heks. ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien’, klaagt hij tegen Joyce, mijn flamboyante Amerikaanse heksenvriendin, ‘Normaal gesproken schreeuwen mensen moord en brand, maar deze vrouw geeft geen enkele reactie. Ik kan er nog niet bij. Hoe is dat mogelijk?’

SCHREEUW, brullen

Geen idee. In medische kringen wordt juist altijd beweerd, dat ME patiënten aanstellers zijn! Ze piepen bij het minste of geringste! Dat is al heel lang de enige verklaring voor het feit, dat ze zich zogenaamd beroerd voelen, zonder dat de wetenschap kan achterhalen wat er mis met hen is.

Al hebben ze intussen ook wel aanwijzingen gevonden, dat onze hersenen heel veel pijnprikkels afvuren, ondanks het ontbreken van een directe lichamelijke oorzaak. Of lang nadat er een lichamelijke pijnprikkel is geweest. Alsof de hersenpan in een pijnloop blijft steken!

be proud

Heks weet al lang, dat ze geen watje is. Ik kan idiote hoeveelheden pijn verstouwen. Misschien een oud overlevingsmechanisme. Ook gunde ik agressors mijn tranen niet! Heks is altijd extreem trots geweest. Een lastige karaktertrek.

Gelukkig lig ik tegenwoordig wel te schreeuwen tijdens de behandelingen van mijn orthopedische fysiotherapeut. Als enige in de hele wereld is het hem gelukt om me dit soort reacties te ontlokken. Maar hij is dan ook echt heel erg gemeen. Hij weet tot op de millimeter precies waar hij me moet raken……

SCHREEUW, brullen

Ook leer ik eindelijk, dat mensen je soms gewoon pijn doen en dat je daar maar beter op kunt reageren. Met horten en stoten doe ik dat dan ook. Misschien wat te heftig naar andermans smaak. Maar ja, dat is ook logisch na al die jaren verlamming. Groot kans dat er ook een hoop achterstallige pijn schreeuwt om aandacht. Of schreeuwt om een schreeuw!

SCHREEUW, brullen

 

Tegelijkertijd realiseer ik me ook, dat mijn omgeving niet gewend is lik op stuk te krijgen als ze lopen te eikelen. ‘Dat doet Heks niet, wat gaan we nu krijgen?’

Mijn ‘Dat doet die of die niet’ zit ook nog steeds ergens ingebakken in mijn reactiepatroon. Maar het gaat de goede kant op!

SCHREEUW, brullen

 

 

Statistieken vervelend? Niet als ze van mijn blog zijn. En al helemaal niet nu ze dagelijks door hun plafond vliegen…… Heks verzoent zich met haar talent!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken van heksenblog

De afgelopen tijd heeft mijn blog vleugels gekregen. Het vliegt de hele wereld over. Plotseling heb ik een lezerspubliek in de Verenigde Staten. Huh? Heks begrijpt het ook niet. Wat lezen deze mensen in vredesnaam? Het kan toch niet nog steeds dat ene Boeddhistische verhaaltje zijn, waar het allemaal mee begon?

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Het is ingewikkelde materie

Maar ook in Nederland is het aantal lezers meer dan verdubbeld de laatste maanden. Terwijl ik minder verhalen ben gaan produceren. Mijn schrijfsels worden bij voortduring gedeeld. Ik kan dat zien in mijn statistieken: 15.051 delingen. En de meeste zijn redelijk recent.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Velen gaat het boven de pet. Toch is het kinderlijk eenvoudig

Ook ben ik afgelopen week over de 50.000 lezers gegaan. Totaal dan, vanaf het begin. Nu bijna twee jaar geleden. Begon ik met een paar lezers per dag, gisteren waren het er 250. Een week levert me 1200 lezers op en er zit nog steeds een stijgende lijn in! Elke week vlieg ik door mijn plafond wat dat betreft. Elke maand weten meer mensen mijn heksenblog te vinden. Na jaren in de schemering van mijn slaapkamer te hebben liggen wegrotten, sta ik nu opeens weer sociaal op de kaart! Hoera!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden misbruikt voor van alles

Het fijnste is, dat ik dit ‘baantje’ vanuit mijn bed kan doen. Al voel ik me nog zo halfzacht en miserabel, toch weet ik altijd wel een verhaaltje te verzinnen. Het is iets, waar ik als jong kind al goed in was. Op de lagere school, Heks was pas zeven jaar oud, ontdekte mijn juf dat talent al.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Natuurlijk zijn al die tabellen helemaal niet zo objectief als ze eruit zien….

Regelmatig zette ze me voor de klas om de boel te vermaken. Ter plekke zoog ik dan een vreemd verhaal uit mijn duim en verzon er gelijk ook maar een liedje bij. Dat leerde ik dan vervolgens aan de klas. Er moeten mensen van mijn leeftijd zijn, die een paar hele rare jeugdliedjes in hun assortiment hebben……

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Alles heeft zijn eigen curve

Op de middelbare school verbijsterde ik mijn docenten Nederlands met ongelofelijk goeie opstellen. Daar schreef ik dan direct ook maar een gedicht onder om de boel nog een goed samen te vatten. ‘Waar heb je dat gedicht vandaan, Heks?’ kreeg ik dan als reactie. Men kon niet geloven, dat ik dat zelf schreef.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Ha!

Maar ja, voor mij was het de normaalste zaak van de wereld. Ik heb me nooit echt gerealiseerd, dat dit toch wel een uitzonderlijk talent is, dus ik heb er ook nooit echt iets mee gedaan. Mijn gedichten verdwenen in schriftjes in de kast. Mijn verhalen vertelde ik aan mijn neefjes en nichtjes. Op één of andere manier was ik er zelf niet echt van onder de indruk.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden op grote schaal misbruikt

Wat ook mee speelde, is dat ik voornamelijk met mannelijke medeschrijvers te maken kreeg in mijn prille literaire leven en die waren meestal in iets anders geïnteresseerd dan mijn schrijftalent. Om indruk te maken kraakten ze me rigoureus af. Hopend zo Heks in hun web of bed te lokken. Het is me regelmatig overkomen. Dan laat je het wel uit je hoofd om hen nog iets te laten lezen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

De statistiek van mijn schrijfcarrière rond mijn 20e

Maar gelukkig loste het writersblog in mijn bloedbaan een aantal jaren geleden op. Het schrijversbloed begon weer vrijelijk door mijn dichtersaderen te stromen. Vervelende mannetjes konden me niet meer deren. Ik klom weer in de pen juist door heren! De aanleiding was een aantal briefwisselingen op datingsites. Sommigen waren bijzonder verfrissend en leuk. Afspreken met de heren deed ik nauwelijks, schrijven des te meer. Met heel veel plezier! Dit ontaardde in een paar gedegen penvriendschappen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,

Toch geniet ik van de goeie resultaten, die ik boek

Intussen schrijf ik al lang niet meer louter voor mannen. Hoewel ze nog een fors deel van mijn lezerspubliek uitmaken. Ik kan eindelijk echt genieten van mijn eigen talent en wil dat delen met velen. En dat lukt ook!

‘Wanneer ga je een boek schrijven, Heks?’ hoor ik regelmatig in de wandelgangen van mijn amoebe-bestaan. De tijd is er nog niet rijp voor. Voorlopig ben ik heel gelukkig met elke dag een klein stukje. Er borrelen genoeg verhalen in de soep van mijn heksenhersenpannetje. Wie weet kookt er opeens een heel uitgebreid exemplaar uit op. Ooit.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grapStatistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Grote rode varkenstepels en andere natuurfotografie. De kracht van statistieken en hun keiharde realiteit versus het simpele plezier van het goed geschreven woord……..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Varkentje Ysbrandt Foto: Rik van Boeckel

Het gaat goed met mijn blog. De statistieken rijzen de pan uit. Plotseling zijn mijn toverrecepten heel populair in de Verenigde Staten. Ik heb het vermoeden, dat het verhaaltje over al die kleine mensen uit Boston in mijn gele autootje er de oorzaak van is. Maar helemaal zeker is dat niet. Voor hetzelfde geld ben ik ontdekt door een kolonie Nederlanders in den vreemde, die geniet van mijn verhalen over grachtenstadjes, hondjes en Hollandse ijspret.

Hoe het ook zij, feit is, dat ik nog nooit zoveel lezers in een week heb gehad als vorige week. En nog nooit zoveel in één maand als vorige maand. En ook nu denderen de statistieken maar door. Piek na piek. En dat terwijl ik nog nooit zo weinig heb geschreven als in de afgelopen maand….. Wonderlijk.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Recentelijk ben ik er ook achtergekomen, dat mijn verhaaltjes regelmatig worden gedeeld. Een statistisch getalletje, 9.075 keer, dat me tot nu toe ontgaan was. Ik weet niet wat er waar wordt gedeeld, alhoewel ik soms een aanwijzing kan aflezen uit de rijtjes en tabellen. En heel af en toe kom ik er wel achter, waar mijn verhaaltjes worden gepromoot. Op een receptensite bijvoorbeeld. Of eentje met verhalen over vlooienplagen. Maar de andere 9.073 keer tast ik in het duister..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Statistieken zijn best leuk, maar relatief. Met de enorme hoeveelheid labels, die ik aan mijn teksten hang, de zogeheten tags, krijg ik natuurlijk mensen binnen, die wel op zoek zijn naar informatie over bijvoorbeeld grote rode tepels, maar dan niet in een verhaal over een kinderboerderij willen belanden. Waar de zeug haar biggetjes aan de tiet heeft. De tietenbatterij beter gezegd. Met die enorme grote rode tepels…..

varkenstepels, rode tepels, grote tieten, borsten, batterij varkenstieten

De gewraakte foto, populair in de zoekmachines…… en bij mannelijke varkentjes, behalve Ysbrandt…… Foto: Toverheks

Misleidende informatie mijnerzijds? Welnee. Het staat toch in mijn stuk, die tepels. Alleen in een geheel andere context dan op de gemiddelde pornosite. Misschien is het wel een verademing voor deze hitsige lezers om nu eens met echte natuurfoto’s te maken te krijgen in plaats van de klassieke pornografische ‘natuurfotografie’……

Ook schep ik er heimelijk genoegen in deze groep zoekenden op het verkeerde been te zetten. En die foto van die varkenstepels is echt mooi. En voor de gemiddelde beer vast heel opwindend. Maar ja, die knorrige heren hebben helaas geen wifi in hun kot……

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Een deel van mijn lezers zal dus ook bij toeval op mijn blog terecht komen. Ontdekken, dat ze er niets te zoeken hebben. Om vervolgens dan ook niets van hun gading te vinden. En tenslotte snel de plaat te poetsen. Om nooit meer weer te keren in dit heksenhol van een blog.

Maar die 9.075 keer dat mensen de moeite hebben genomen een verhaaltje van mij te delen vertelt ook een ander verhaal. Voor deze lezers is er wel sprake van herkenning. Ze vinden iets, dat de moeite waard is om anderen op te wijzen. Of om hun medemens van te laten meegenieten…..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

 

In de begindagen van mijn blog, toen ik soms maar 4 lezers op een dag had, drong het al snel tot me door, dat ik ook voor 1 lezer zou schrijven. Uiteindelijk was de aanleiding tot dit avontuur een maandenlange dagelijkse correspondentie met een kluizenaar in Het Hoge Noorden. Deze kwam uit zijn holletje onder invloed van al dat gecorrespondeer en kreeg verkering met een lokale schone. Dit ging ten koste van onze penvriendschap, maar ik ben nog steeds heel blij voor hem. JOOOOOO!!!!! Alle geluk voor Friesland!!!!

Heks houdt gewoon heel erg van schrijven. Dat maakt me gelukkiger, dan welke statistiek ook. Een perfecte zin, een goed verhaal, een rake bewoording: Het doet mijn hart zingen! Het is tevens ongeveer het enige succesvolle, dat ik in jaren heb gepresteerd. Alle andere dingen doe ik voor spek en bonen.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Zangopleiding? Ik oefen nooit, want daar heb ik de puf niet voor. Koorprojecten? Ik oefen nooit, zelfde reden. Mediteren? Doe ik lopend in het bos, terwijl ik de hond uitlaat, want ik heb niet de energie om een half uur te zitten op een kussentje. Zwemmen? Onbegonnen werk momenteel. Sportschool? Ik betaal mijn abonnement, schrijf me in voor lessen en kom dan niet opdagen. En zo kan ik nog wel eventjes doorgaan.

Gelukkig gaan sociale contacten me wel goed af. Zelfs vanuit bed lukt het me altijd nog om genoeg vriendschappen te onderhouden. Niet met iedereen natuurlijk. In tijden van grote bedlegerigheid is het grootste deel van mijn sociale kring me weer snel vergeten. Maar ik heb een paar gouden vrienden door dik en dun.

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Mensen, die niet schromen regelmatig voor me te koken. Of mijn hondje uit te laten op slechte dagen. Zoals gisteren Frogs bijvoorbeeld. Terwijl Heks gestrekt lag, liep Varkentje lekker met zijn suikeroompie op het strand. Ik kreeg allemaal leuke foto’s toegestuurd, zodat ik een beetje mee kon genieten.

Ik heb dan misschien geen knoop, ben totaal mislukt qua goeie baan, gelukkige gezinsvorming en oudedagvoorziening. Kreupel maar zo’n beetje in de rondte op goede dagen en lig nog steeds veel onderuit. Maar ik kan schrijven! En ik word gelezen! En daar geniet ik van. Met volle teugen.

En mensen, die niet willen dat ik schrijf wat ze lezen, raad ik aan vooral niet te lezen wat ik schrijf…..

ysbrandt, hondje in de duinen, achter een balletje, op het strand, zonsondergang, jachthondje, mooie lucht, mooi licht, tong uit bek, rennende hond,

Foto: Rik van Boeckel

Hoe is het mogelijk? Voorwerpen in heksenhuis lijken eigen leven te leiden. Zoekacties leveren niets op. Rest Heks niets anders, dan zich erbij neer te leggen…. En ook: Heks krijgt prachtige muziek van Gurdjieff cadeau!

GurdjieffGurdjieffVandaag besluit ik mijn CD’s eens op te ruimen. Aanleiding is een prachtige opname, die ik cadeau kreeg van mijn vriend de boekhandelaar: Een uiterst zeldzame uitvoering van muziek van Gurdjieff, ‘Sacred Hymns’, vertolkt door Keith Jarred. Oh, wat mooi. Rustgevende klanken vullen de ruimte terwijl ik bezig ben. Mijn muziekcollectie is een allegaartje. Veel gekregen kopietjes en veel rare of op zijn minst ongebruikelijke opnamen. Maar ook een flink aantal absolute juweeltjes.

GurdjieffGurdjieff

Een kroonjuweel is wel de verzamelbox van Sweelinck: ‘Tweede Boek der Psalmen Davids’. Er horen drie CD’s in te zitten. Ja, je hoort het goed. Horen….. Er zitten er maar twee in. Ik ben daar al een paar weken van op de hoogte, dus ik gebruik de opruimactie om het derde exemplaar op te sporen. Ze zijn knaloranje. Hoe moeilijk kan het zijn?

Gurdjieff

Vol goede moed begin ik de boel te ordenen. Ik vind van alles in verkeerde doosjes, of zomaar slingerend in de kast, soms slechts in een papiertje gewikkeld….. Maar geen spoor van Sweelinck 3. Ik begin systematisch alle doosjes open te maken, ik ontdek hierbij nog heel veel onrechtmatigheden in de opbergsystematiek. Heks stelt orde op zaken.

Geen Sweelinck.

GurdjieffGurdjieffGurdjieffGurdjieff

De laatste keer, dat ik het draaide is al eventjes terug. Ik hou nu eenmaal van stilte, dus het is hier vaak zoals nu. Helemaal stil. Maar als ik dan muziek draai, luister ik er ook naar. Zoals die avond. Sweelinck kwam helemaal binnen. Ik stuurde een extatisch berichtje naar Fiederelsje, herinner ik me.  Zij en haar man gaven me het ooit cadeau.

Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff GurdjieffGurdjieff, Gurdjieff enneagram-

Wat is er daarna met die CD gebeurd? Waar heeft hij zich verstopt? Het moet wel in een straal van een meter rond de Cd-speler zijn. Dat is een gouden wet betreffende zoekgeraakte dingen. Tenzij er natuurlijk een kwelduiveltje in het spel is. Zo eentje, die je ogen blind maakt en je handen onhandig. Dan kun je het wel op je buik schrijven te vinden wat je zoekt. Dan moet je je er maar bij neerleggen.

Gurdjieff

Dat is wat Heks gaat doen. Er zijn wel meer dingen zoek in mijn huis vandaag. Mijn bril in knaloranje koker is ook al verdwenen. Weer die kleur! Het zal wel in de lucht hangen…..

En ik ga de stilte nog maar eens verbreken met die verrukkelijk muziek van Gurdjieff…..

9516203_orig9063114aIMG_7859Gurdjieff  Gurdjieff

Heks krijgt droevig nieuws en bereid zich voor op een verdrietig afscheid. Maar het betekent ook het weerzien van vele jeugdvrienden.

Vanmorgen lag er een rouwkaart in de brievenbus. De moeder van mijn beste jeugdvrienden is overleden. Morgen is het afscheid. Heks gaat er natuurlijk naar toe.

Op mijn veertiende kwam ik voor het eerst over de vloer bij dit gezin, bestaande uit vier zoons, een puberale vader en moeder de vrouw. De oudste zoon is gedurende bijna twintig jaar mijn beste vriend geweest, een bloedbroeder. De tweede zoon bezorgde mij m’n eerste liefdestrauma. De derde heeft me weleens in een dronken bui gezoend. En de vierde is redelijk recent jarenlang hier over de vloer gekomen.

De moeder had het zwaar tussen al die jongens. En een eeuwig puberende vader. Ze was dolblij met een paar meiden over de vloer. Ze inspireerde ons in onze feministische ideeën , zelf hield ze zich bezig met feministische bevrijdingstheologie. Ook zocht ze steun, als ze weer eens het onderspit dolf in het puberale patriarchaat, waar ze in leefde. Ik benijdde haar niet….

Je ziet dus, dat er een diepe verbinding bestaat tussen de Heks en dit gezin. Rondom de zoons en Heks is een hele vriendenkring gaan cirkelen. Deze groep heeft tot op de dag van vandaag contact. Ik hoor er  overigens niet meer echt actief bij. Mijn plek is ingenomen door mijn eerste echte verkering. Toen ik die relatie uitmaakte, nam hij mijn hele vriendenkring over!

Maar gelukkig biedt het leven altijd weer nieuwe kansen. Dus zit over de vriendenkring van Heks maar niet in. Die is zeer uitgebreid!

Morgen een trip naar mijn adolescente jaren. Het is een droevige aanleiding, maar ik verheug me ook op het weerzien met mijn oude vrienden.

Heks zet gekwelde hart wagenwijd open voor genezende muziek. Vanavond een beetje sterven in Venetië……

Gelukkig zijn is ook niet alles. Gelukkig duurt het nooit zo lang, een beetje pijn verdriet en zorgen,maakt dat je er weer tegen kan!

Gelukkig duurt het nooit zo lang, een beetje pijn verdriet en zorgen

Fantastisch nieuws: Het lukte me om een half uurtje piano te spelen vandaag. Heerlijk treurtakkig de Mondscheinsonate van  Beethoven uit mijn oude lichtelijk valse huisgenoot tevoorschijn getoverd.

Heerlijk zwijmelen

En begonnen aan iets van Mozart. Wat is het toch heerlijk om zo te zwijmelen in de dissonanten en hun oplossingen.

Vanavond nog meer muziek, want ik heb een kaartje voor de opera gekregen van mijn zielsvriendinnetje Fiederelsje. Dood in Venetië van Benjamin Britten. Zelf is ze helaas ziek, dus ik ga dubbel en dwars ook voor haar genieten.

mooie jurk

Een hele mooie jurk

Ik heb een hele mooie jurk uitgezocht, nog even het hondje doen en een badritueel, kwast erover en ik ben er klaar voor. Wat ben ik toch altijd een mazzelaar met vrijkaartjes. Ze rollen me van alle kanten in de schoot. Ik mag dan misschien minder succesvol zijn in andere zaken, dit is mijn terrein, hier ben ik heel goed in….

Vandaag is ook een dag voor diepe reflectie. Zo diep, dat het zich niet laat verwoorden. Maar ik bespeur enorme veranderingen in mijn wezenlijk functioneren. En die veranderingen geven reden tot vreugde, hoe droevig de aanleiding ertoe ook was.

Afgelopen zaterdag tijdens een oefening stembevrijding liepen de tranen over mijn wangen. Het besef regelmatig als emotionele boksbal te worden gebruikt door Jan en Alleman/vrouw stemde me droevig. Het verdriet van het innerlijke archetypische weeskind. Een gedaante, die we allemaal in ons dragen. Een wezen, dat we eigenlijk moeten koesteren, maar al vaak zorgen we er slecht voor. Willen dat anderen ervoor zorgen. Zoeken een veredelde vader/moeder in onze geliefden bijvoorbeeld.

kwetsbare vrouw

kwetsbaar

In mijn geval vergeten mensen maar al te gemakkelijk, dat ik die kwetsbare gedaante in me draag. Heb ik ontdekt. Die sterke heks met haar oermoederwoede en louterende humor. Die kan wel tegen een stootje. Dus vooruit, deel maar een klap uit.

De laatste periode heb ik hierdoor bij verschillende vaak goedbedoelende mensen compleet in een spagaat gelegen. Een gekweld gezicht begeleidt meestal het slechte nieuws. En wie kan nu boos worden op een lijdende ziel?

Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken, dat het opwekken van medelijden het meest effectieve middel ter wereld is om een ander te manipuleren. Zag ik eens op televisie voorbij komen. Dus vergeef me lieve gekwelde medemens, ik ben immuun geworden voor manipulaties door moeilijk kijken. Verder draag ik jullie gewoon mijn warme hart toe. Zoals een goede heks betaamd.

Vanavond zet ik dat warme hart helemaal open, om die prachtige muziek door mijn borstkas te laten stromen. Verdriet en vreugde liggen soms heel dicht bij elkaar. Zolang je hart open is……

hart met rits

een open hart is essentieel