Heks mijmert voor de televisie. Elfstedenkoorts tijdens hittegolf. Mijn held, Maarten van der Weijden, levert een topprestatie. Zomaar. Omdat hij genezen is van kanker en anderen niet….. Helaas is een opgekalefaterde ME-patiënt niet de aangewezen persoon om dit kunstje te evenaren. Wie oh wie gaat er voor zorgen, dat wij ook eens worden behandeld voor deze ernstige invaliderende ziekte? Heks wordt weer overal weggestuurd momenteel…….

De mussen vallen van het dak, maar Heks ligt in bed voor de televisie. Doodmoe na een dagje op stap met de heksenschool. Grafheuveltjestoertocht. Dodenwegwezenexcursie. Heerlijk!

Lekker in bed dus. Met dit weer. Helemaal niet erg: Maarten van der Weijden is aan zijn laatste kilometers bezig. Mijn held. Heks is dol op deze enorme vriendelijke zwemreus. Vorig jaar heb ik twee nachten aan de televisie gekluisterd met de man meegeleefd.

Baalde met hem mee, dat hij moest stoppen. Dacht direct stiekem dat hij vast weer een poging zou gaan doen. Dat zit in zijn karakter. Het karakter van een duursporter. Mijn slag sporters……

Ik ben ook nog speciaal dol op deze man, omdat ik jaren geleden op dit blog over hem schreef en hij schreef terug! Een superleuke reactie ook nog. Echt een hele aardige gast.

En dan ben ik stapeldol op de elfstedentocht. Zelf al jaren lid van de elfstedenvereniging. Nog steeds, ondanks ME. Ik heb namelijk nog steeds de stille hoop, dat er een geneesmiddel voor deze kloteziekte wordt gevonden.

Helaas krijg je geen ME-patiënt zo gek om zijn leven te wagen met een dergelijke monsterprestatie. Ze zijn überhaupt al te moe om helemaal naar Friesland af te reizen. Laat staan, dat ze ook maar 1 Fries stadje hadden weten te bereiken.

Niemand wil ook voor ons iets dergelijks op touw zetten. Je gaat zo’n groep notoire aanstellers toch niet lopen steunen. Een pak op hun flikker moeten ze krijgen. Die luie donders. Die verfoeide aandachtsvragers. Die verdraaide teringlijers. Een schop onder hun kont, hup, zo zelf het Friese water in. Dat zal ze leren!

Het is dus ook dubbel, mijn gevoel als ik naar dit spektakel kijk. Mensen gooiden een tijdje geleden massaal emmers ijswater over hun hoofd voor ALS. Een groot succes. Vrienden gingen mij zelfs hun grappige filmpjes sturen. Maar op mijn verzoek mee te doen aan de natte dweil in je gezicht voor ME heeft nooit iemand gehoor gegeven!

Wel krijg ik nog met enige regelmaat een natte dweil in mijn gezicht. Door de diverse behandelaars.

Zo ben ik al sinds november bezig om ergens voor langere tijd therapie te krijgen. Ik spring tegen de muren op, sinds ik heb ontdekt, dat mijn moeder me een heleboel rotstreken heeft geleverd alvorens in haar dementie te verdwijnen. Ik loop dagelijks tegen de gevolgen aan en het gekke mens wil me ook nog eens niet meer zien! Alsof ik iets verkeerd heb gedaan……

Als ik haar op zoek rent ze van me weg als was ik de duvel. Onverdraaglijk.

Mijn ziekte maakt het er allemaal niet gemakkelijker op. Ik zie soms wekenlang bijna niemand. En als ik dan mensen zie, wil ik niet gaan zitten zemelen over mijn mislukte leventje. Anderen ook niet overigens. Mensen praten liever over zichzelf tegen Heks. Nog steeds.

Dus iemand om de boel mee op een rijtje te krijgen is echt geen luxe. Maar het lukt niet. Wel sta ik drie maanden op de wachtlijst bij een vent, die me op de ochtend van de afspraak afbelt. Hij heeft de vragenlijsten, waar ik een middag bloedig op heb geploeterd om ze in te vullen, net ingekeken. Vijf minuten voor de afspraak.

‘Ik doe geen lange trajecten. Dus u kunt niet komen,’ blaat hij vanuit zijn schapenbaard in de hoorn. Mijn reactie ‘Dus u stuurt me ook weer weg, ik word altijd overal weggestuurd,’ maakt hem razend. Te vuur en te zwaard bestrijdt hij mijn inzicht. maar ik mag toch niet komen.

Uiteindelijk krijg ik de tip van Transparant. Een alternatief voor Rivierduinen. De doorzichtige club heeft zich afgescheiden van de reguliere Rivierduinen, omdat ze niet goed werden van het protocol daar. Maar zelf zijn ze geen haar beter. Ik word lullig te woord gestaan. Ze slaan me met hun protocol om de oren. En mag niet komen.

‘Ik ben al vanaf november op zoek naar hulp. Ik spring tegen de muren op en roep elke dag als eerste dat ik dood wil,’ klap ik uit de school. Het is niet gelogen. Elke dag baal ik van mijn leven, van mijn pijnlijke lijf, mijn gebrek aan energie, van mijn afwezige familie, van mijn gebrek aan geliefden, van mijn uitdunnende vriendenclub…….

Ik vecht, maar verlies terrein. Elk jaar weer. En overal word ik weggestuurd. Al jaren. Ik ben al dertig jaar mijn eigen behandelaar.

Alleen het alternatieve circuit wil me hebben. Dankzij hen ben ik nog in de lucht. Helaas hebben zij ook geen afdoende oplossing voor ME. Pappen en nathouden.

Vanmiddag zit ik bij de reumatoloog in het Alrijne ziekenhuis. Ze moet ontzettend lachten als ze mijn status ziet. ‘Hahaha,’ hikt ze als ik haar vraag wat er zo lachwekkend is,’ u mankeert van alles en denkt dan toch dat er nog dingen kunnen worden uitgezocht. Hahaha….’

Geweldige binnenkomer toch weer. Ik ben eventjes helemaal overbluft. Ik ben wel eens onthaald met de tekst ‘Wat doet u allemaal om uw klachten in stand te houden?’, maar dit is ook apart…..

Dan blijkt ze gewoon een reumatoloog uit het LUMC te zijn, de club waar ik gillend ben weg gelopen, nadat ze me steeds met een verpleegkundige opzadelden in plaats van een arts…….

Toch weet ze me nog wat interessante dingen te melden. Nadat ze uitgelachen is.

‘Uw lichaam doet verschrikkelijk zijn best, om het goed te doen. Te goed eigenlijk…’ Een heel verhaal volgt. Mijn hoofd wil niet luisteren, maar het moet. Haar verhaal komt er op neer, dat je bij heel veel van patiënten met fibromyalgie sprake is van aanleg, maar ook iets dat het triggert.

En laat nu datgene wat het triggert vaak traumatische ervaringen in je jeugd te zijn. ‘Zoals zware lijfstraffen bijvoorbeeld?’ Ja, dat is een uitstekend voorbeeld.

‘Uw lichaam heeft geprobeerd die stress op te vangen, maar te goed. Intussen loopt u daardoor ook nog steeds rond. Jullie ervaren het vaak als last hebben van je lichaam, het wil niks meer. Maar in feite doet uw lijf geweldig zijn best….’

‘Ja,’ denk ik later, ‘lekker is dat. Kun je ook van kanker zeggen: Uw doodzieke lichaam doet geweldig zijn best om allemaal celletjes te splitsen. Maar te goed. Te veel. Je hebt er misschien last van, maar het is eigenlijk een geweldige actie van je lijf…..’

Natuurlijk zegt niemand dat tegen een kankerpatiënt. Dat zou zeer onkies zijn. Je kunt het ook moeilijk verkopen, dat je lijf geweldig zijn best voor je doet, terwijl je daar tegelijkertijd dood aan gaat, Wij ME-patienten gaan niet dood aan onze ziekte, we veranderen doorgaans in een levend lijk, tegen ons kun je gewoon alles zeggen. Blijkbaar.

Tel je zegeningen!

Zo word ik dan weer weggestuurd bij de zoveelste behandelaar. Kan het ze iets schelen? Nee. In het huidige hopeloze medische bestel zit iedereen op zijn of haar eilandjes te prutselen. Na hun de zondvloed. En ME-ers zijn vervelende zeurkousen. Zo. Klaar. Volgende patiënt.

Maar Maarten is binnen!!!!!!!! Klokslag half acht……

 

 

 

 

 

 

Shambala zucht onder de last van de lust van hun spiritueel leider: De man wordt verdacht van seksueel geweld jegens vrouwelijke volgelingen. ‘Het is lang geleden gebeurd, laten we het vergeten,’ hoor ik iemand zeggen. Waarom in godsnaam? Verkrachting is bepaald geen minder ernstig vergrijp als het wordt gepleegd door een spiritueel leider…….

In de loop van de vorige week stuurt Steenvrouw me een uitgebreide app. Het is een heel verhaal. Al na een paar regels bekruipt me een afschuwelijk gevoel. O jee. De spirituele leider van Shambala wordt beschuldigd van seksueel geweld en machtsmisbruik. Het bericht is een reactie van het hoogste orgaan binnen deze organisatie op dit nieuws.

Ik ga natuurlijk direct op internet kijken wat er aan de hand is. En ja hoor, al snel kom ik allemaal artikelen tegen over dit onderwerp. Shambala heeft een zekere traditie op dit vlak. De vader van de Sakyong was een alcoholist, die met zijn leerlingen naar bed ging. Zijn volgelingen doen er meestal nogal lacherig over. Iets dat mij altijd hogelijk heeft verbaasd.

De verhalen zijn afkomstig uit het rapport Project Sunshine dat naar buiten kwam op 28 juni 2018 en is samengesteld door Andrea Winn. Het rapport is het resultaat van een langlopend onderzoek waarin op gedetailleerde wijze wordt beschreven hoe misbruik en stilzwijgen al sinds het begin deel uitmaken binnen de cultuur van de Shambhala gemeenschap.

Unknown-4

Heks heeft ook enige tijd bij Shambala gemediteerd. Elke week eerst mediteren en dan aan de koffie. Enorm gezellig! Ik heb er ook nog een paar geweldig leuke vrienden aan over gehouden!

Op een gegeven moment kwam de spiritueel leider naar Nederland. Heks ging naar de speciale High Tea, die voor hem werd georganiseerd. Ook volgde ik een seminar bij de man. Ik kocht zijn boek. Maar het zei en deed me allemaal niets.

Ik had een reuze leuk weekend met de Sangha, dat wel. De leraar zelf echter raakte mijn koude kleren niet.

Heks voelt zich meer op haar gemak in de traditie van Thich Nhat Hanh………

Ik had dan ook geen enorm hoge verwachtingen van de Sakyong. Maar dit had ik toch echt niet verwacht. Het staat overigens niet op zich: Onder de boeddhisten, die naar het westen zijn gekomen schijnt het een ware epidemie te zijn volgens bovenstaand artikel.

Unkno

Heks heeft iets dergelijks zijdelings meegemaakt met een kruidenmannetje uit Suriname. Spiritueel leider van de Marrons. Die man dacht ook dat hij boven de wet verheven was.

Tegen mij zat hij allerlei praatjes op te hangen over hoe ik het niet langer van mijn schoonheid moest hebben, ik was nog geen vijfendertig destijds…. En: Alsof ik dat ooit heb gedaan.

Maar zelf neukte hij met zijn dochters en nichtjes. En een incidentele cliëntVoor de camera, zijn vriendin nam het op. Zodoende was er voldoende bewijs om de idioot te veroordelen. Momenteel zit hij in de bak.

Machtsmisbruik door mensen, die juist beter zouden moeten weten. Er is niets nieuws onder de zon.

Later stuurt Steenvrouw me een reactie van de Sakyong. Heks is niet onder de indruk.

Excuses: Twee dagen voor de publicatie van het rapport Project Sunshine publiceerde Sakyong Mipham een brief waarin hij openlijk zijn excuses aanbiedt voor zijn gedrag. Volgens JÃckel vinden veel mensen de brief te vaag en missen zij een gemeend excuus waarin Sakyong de verantwoordelijkheid neemt voor zijn gedrag. In plaats daarvan lijkt hij volgens deze critici vooral zijn spijt te betuigen aan vrouwen die zich gekwetst ‘voelen’.

Zondag fiets ik met VikThor in zijn kar naar Wassenaar. Het is bloedheet. We peddelen langs het Valkenburgermeertje. Mijn ventje springt in en uit het water. Pakt hier en daar een flinke poldervaart mee.

Om een uurtje of vier arriveren we bij Galerie de Molen. Hier exposeert Steenvrouw. Haar prachtige werk glimt me tegemoet.  Op mijn gemak bekijk ik alle beelden.

Alle hier exposerende kunstenaars zijn vandaag aanwezig. Puffend zitten ze bij elkaar om een kleine tafel. Steenvrouw springt verheugd op als ze me ziet. ‘Je komt me echt bevrijden, ik was het helemaal zat daar,’ fluistert ze, als we naar buiten lopen.

Samen fietsen we weer naar Leiden. Onderweg drinken we een sapje aan de slootkant. VikThor doet het ene bommetje na het andere. Oh, wat is het hier heerlijk!

Dan pakken we een terrasje. We kletsen eindelijk bij. We hebben elkaar nauwelijks gezien de laatste tijd.

‘Wat vreselijk, dat misbruik door de Sakyong,’ uiteindelijk komt ook dit nare onderwerp ter sprake. ‘Het is nog niet bewezen, hoor,’ mijn vriendin hoopt nog steeds, dat het tij gekeerd wordt. Misschien is het allemaal niet waar. Maar Heks vreest, dat dit nog maar het topje van de ijsberg is.

v

‘Als die aangiftes wel gegrond zijn, dan kan hij in de gevangenis belanden. Het is niet zomaar wat gegrabbel….’ zucht ik. Wat is het toch ellendig, als zoiets gebeurt in een spirituele gemeenschap, ‘Ik vind wel, dat je die man nooit meer zijn functie terug mag geven…..’

‘Ach, Thich Nhat Hanh heeft dat toch ook vast gedaan,’ zegt mijn vriendin stellig. Heks begint hartelijk te lachen. Ik kan me er echt niets bij voorstellen, hoewel ik weet, dat alle nonnetjes vroeger verliefd op hem waren. Dat heb ik onlangs nog gehoord in Plum.

‘Welnee joh, dat is iets wat ik echt zeker weet bij hem. Hij is daarin zo zuiver als wat. Maar ik heb wel eens een beeldschone actrice ontmoet op een retraite, die vertelde dat ze  lastig was gevallen door een jonge hormonale monnik…..’

Ik heb ook wel eens een getrouwd lid van de Order of Interbeing achter me aan gehad. Toen het bij mij niet lukte probeerde de zak het de retraite erop gewoon bij een andere dame. Succesvol helaas.

Unknown-5

En een vrouwelijk Ordelid heeft me eens vreselijk raar behandeld toen ik haar samen met haar man in het wild tegenkwam bij een concert van Meredith Monk. De enige verklaring, die ik voor haar uitermate botte en onbeschofte houding heb is dat ze dacht dat ik het met haar man had gedaan. Dus waarschijnlijk knijpt hij de poesjes in het donker zo af en toe. Ook een Ordelid overigens, die man.

Ja, seksueel grensoverschrijdend gedrag is niet uitsluitend voorbehouden aan katholieke celibataire priesters. De combinatie van seks en macht is dodelijk.

Steenvrouw en Heks schudden hun wijze hoofden. Kleine uitwendig gedragen hersenen, macht en spiritualiteit zijn een slechte combinatie. Dat blijkt maar weer.

Koekepeer.

‘Ik vond de Sakyong juist geweldig,’ zegt een uitermate zachtaardig lid van de Sangha donderdagavond na het mediteren, ‘Zijn seminar was fantastisch en ook zijn boek vond ik zeer inspirerend. Het is zo naar voor alle betrokkenen. Ook voor de man zelf. Als je zulke dingen doet ben je toch niet gelukkig? Dan lijd je toch ook verschrikkelijk?’

Heks heeft zulke overwegingen niet. Ik ben gewoon streng. Wat mij betreft mag iedereen die vrouwen verkracht zonder ballen verder door het leven. Castreren zal ze leren! Es kijken wie zich dan ‘gekwetst voelt’.

 

Statistieken vervelend? Niet als ze van mijn blog zijn. En al helemaal niet nu ze dagelijks door hun plafond vliegen…… Heks verzoent zich met haar talent!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken van heksenblog

De afgelopen tijd heeft mijn blog vleugels gekregen. Het vliegt de hele wereld over. Plotseling heb ik een lezerspubliek in de Verenigde Staten. Huh? Heks begrijpt het ook niet. Wat lezen deze mensen in vredesnaam? Het kan toch niet nog steeds dat ene Boeddhistische verhaaltje zijn, waar het allemaal mee begon?

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Het is ingewikkelde materie

Maar ook in Nederland is het aantal lezers meer dan verdubbeld de laatste maanden. Terwijl ik minder verhalen ben gaan produceren. Mijn schrijfsels worden bij voortduring gedeeld. Ik kan dat zien in mijn statistieken: 15.051 delingen. En de meeste zijn redelijk recent.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Velen gaat het boven de pet. Toch is het kinderlijk eenvoudig

Ook ben ik afgelopen week over de 50.000 lezers gegaan. Totaal dan, vanaf het begin. Nu bijna twee jaar geleden. Begon ik met een paar lezers per dag, gisteren waren het er 250. Een week levert me 1200 lezers op en er zit nog steeds een stijgende lijn in! Elke week vlieg ik door mijn plafond wat dat betreft. Elke maand weten meer mensen mijn heksenblog te vinden. Na jaren in de schemering van mijn slaapkamer te hebben liggen wegrotten, sta ik nu opeens weer sociaal op de kaart! Hoera!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden misbruikt voor van alles

Het fijnste is, dat ik dit ‘baantje’ vanuit mijn bed kan doen. Al voel ik me nog zo halfzacht en miserabel, toch weet ik altijd wel een verhaaltje te verzinnen. Het is iets, waar ik als jong kind al goed in was. Op de lagere school, Heks was pas zeven jaar oud, ontdekte mijn juf dat talent al.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Natuurlijk zijn al die tabellen helemaal niet zo objectief als ze eruit zien….

Regelmatig zette ze me voor de klas om de boel te vermaken. Ter plekke zoog ik dan een vreemd verhaal uit mijn duim en verzon er gelijk ook maar een liedje bij. Dat leerde ik dan vervolgens aan de klas. Er moeten mensen van mijn leeftijd zijn, die een paar hele rare jeugdliedjes in hun assortiment hebben……

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Alles heeft zijn eigen curve

Op de middelbare school verbijsterde ik mijn docenten Nederlands met ongelofelijk goeie opstellen. Daar schreef ik dan direct ook maar een gedicht onder om de boel nog een goed samen te vatten. ‘Waar heb je dat gedicht vandaan, Heks?’ kreeg ik dan als reactie. Men kon niet geloven, dat ik dat zelf schreef.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Ha!

Maar ja, voor mij was het de normaalste zaak van de wereld. Ik heb me nooit echt gerealiseerd, dat dit toch wel een uitzonderlijk talent is, dus ik heb er ook nooit echt iets mee gedaan. Mijn gedichten verdwenen in schriftjes in de kast. Mijn verhalen vertelde ik aan mijn neefjes en nichtjes. Op één of andere manier was ik er zelf niet echt van onder de indruk.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden op grote schaal misbruikt

Wat ook mee speelde, is dat ik voornamelijk met mannelijke medeschrijvers te maken kreeg in mijn prille literaire leven en die waren meestal in iets anders geïnteresseerd dan mijn schrijftalent. Om indruk te maken kraakten ze me rigoureus af. Hopend zo Heks in hun web of bed te lokken. Het is me regelmatig overkomen. Dan laat je het wel uit je hoofd om hen nog iets te laten lezen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

De statistiek van mijn schrijfcarrière rond mijn 20e

Maar gelukkig loste het writersblog in mijn bloedbaan een aantal jaren geleden op. Het schrijversbloed begon weer vrijelijk door mijn dichtersaderen te stromen. Vervelende mannetjes konden me niet meer deren. Ik klom weer in de pen juist door heren! De aanleiding was een aantal briefwisselingen op datingsites. Sommigen waren bijzonder verfrissend en leuk. Afspreken met de heren deed ik nauwelijks, schrijven des te meer. Met heel veel plezier! Dit ontaardde in een paar gedegen penvriendschappen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,

Toch geniet ik van de goeie resultaten, die ik boek

Intussen schrijf ik al lang niet meer louter voor mannen. Hoewel ze nog een fors deel van mijn lezerspubliek uitmaken. Ik kan eindelijk echt genieten van mijn eigen talent en wil dat delen met velen. En dat lukt ook!

‘Wanneer ga je een boek schrijven, Heks?’ hoor ik regelmatig in de wandelgangen van mijn amoebe-bestaan. De tijd is er nog niet rijp voor. Voorlopig ben ik heel gelukkig met elke dag een klein stukje. Er borrelen genoeg verhalen in de soep van mijn heksenhersenpannetje. Wie weet kookt er opeens een heel uitgebreid exemplaar uit op. Ooit.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grapStatistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Vrolijk samenzijn met kattenvriendin: De dochter van mijn kat Pippi boft maar met haar kattenvrouwtje! Alle poezen geaaid en helemaal bijgepraat. Waarover? Onze monsters natuurlijk!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Vorige week dinsdag. Eindelijk komt het er dan een keertje van, mijn vriendinnetje Joy komt eten! Al maanden proberen we iets af te spreken. Eigenlijk dacht ik dat mijn eigen halvezolige leefstijl er de oorzaak van was, dat het er maar niet van kwam. Na vanavond weet ik wel beter: deze jongedame leeft drie levens in 1. Naast een pittige opleiding en een stevige stage heeft ze ook nog een zware bijbaan…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Anderhalf jaar geleden verdween mijn grote zwarte kater. Op mijn verjaardag ging hij er vandoor. Als dubieus geschenk. Of protestactie. Ik was een aantal maanden ervoor teruggekeerd van een retraite in een boeddhistisch klooster met twee piepkleine kittens. Al snel braken ze de tent af en daar was de panter niet blij mee. Sissend en blazend liep hij door het huis. Zoals altijd liep hij overdag door de buurt te struinen, maar nu kwam hij regelmatig dagenlang niet thuis eten. Uiteindelijk bleef hij helemaal weg.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Dus hing ik overal brieven op, stopte oproepen door alle brievenbussen binnen de straal van een kilometer. Dat leverde allerlei berichtjes en telefoontjes op. Soms midden in de nacht. Van hangjongeren. Die hadden een kater en wilden poesjes zien. Maar het ging niet om mijn kater. Mijn poesje niet gezien ….

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Op een dag kreeg ik een hartverwarmende reactie van een studente. Zij woonde in een enorm pand op de Oude Vest en daar was Ferguut een regelmatig geziene gast. Of hij ook graag gezien was is de vraag. Van tijd tot tijd bezorgde hij de dames de doodschrik door hen vanachter een raam vanuit de dakgoot te observeren. Bij voorkeur als ze zich aan het omkleden waren. Stel je voor. Hijs je net je zomerjurk boven je hoofd, gloeien er een paar gifgroene ogen op in de gitzwarte nacht…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Mijn schatje had ook een andere naam in dit huis en wel de achternaam van Heks. Ze hadden een keertje het adreskokertje aan zijn halsbandje open gemaakt. En daar staat nu eenmaal mijn naam in. Deze mythologische vogelnaam past wonderwel bij dit monster, dus ik snap de verwarring.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

De dame in kwestie, Joy dus, bood aan om samen op onderzoek uit te gaan. ‘Ik heb hem afgelopen week nog door mijn slaapkamerraam zien gluren, dus hij moet in de buurt zijn….!’ Samen doorzochten we het gigantische pand, waar ze woonde. Daarna werd de aangrenzende balletschool doorgespit. Hier vonden we de zwarte kat, die ze onlangs had gezien. Het was de splinternieuwe kater van de bewoner van de school. Mijn bakbeest bleef onvindbaar…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

We bleven contact houden. De zwarte ridder dook na vijf maanden op in het dierenasiel in Hoorn. In de Ridderzaal….. Een magisch verhaal. Joy deelde in de vreugde. De boskat maakte Pippi zwanger. Mijn nieuwe kattenvriendin kwam op kraamvisite. En viel als een baksteen voor 1 van de kittens.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Deze woont nu alweer ruim een half jaar bij haar in haar nieuwe eigen woning. Regelmatig krijg ik filmpjes of foto’s te zien, waarop ze zich een echte kleindochter van Snuitje betoont: Ze apporteert propjes en speelt verstoppertje. En ze is heel klein. Net als haar moeder. Maar ook de boskat heeft zijn sporen nagelaten. Kleine Siep heeft pikzwarte poten en is dol op water. Stroomt er ook nog zwerversbloed door haar aderen…. Van de dolende ridder, de zwarte panter, haar opa. Dus dat kan nog wat worden! Het is een ongelofelijk leuk poesje, een echte dondersteen!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Tijdens het etentje hoor ik alle verhalen. We ontdekken vele overeenkomsten met de voorouders van Siep. Maar er is ook opvallend nieuw gedrag: Siep kan niet tegen hoestende mensen. Kribbig begint ze te protesteren. En nijdig terug te mauwen. Joy laat een filmpje zien. We liggen dubbel, het is geen gezicht. We praten over van alles en nog wat. Alle katten worden uitgebreid geaaid. De kattenvrouwtjes hebben het goed naar hun zin!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

De avond vliegt voorbij en voor we het weten, is het veel later dan we dachten. Mijn vriendin moet morgen weer een dag naar school. Ik denk dat we, als we deze praktische stok niet achter de deur hadden gehad , nu nog zaten te babbelen aan de grote tafel in de gezellige keuken van Heks.

Kattenvriendinnen smeden snode plannen: Nieuwe nestjes vol snorrende kittens. Heks levert een paar krolse poezen. Aan het benodigde kattenzaad wordt hard gewerkt. En kattenkwaad volgt vanzelf…….

Morning after….. Altijd even slikken. Pijnstillers in mijn geval. Maar ook: Het is weer zo ver! Gezellig samenzijn met poezenvriendin! Alle poezen geaaid en verwend. Varkentje ook blij.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Eén zwaluw maakt nog geen zomer en misschien blijft het tobben: De kunst is om er iets van te maken en sommige mensen zijn daar vrij goed in…….

Dame met hond

De kunst in het leven is om er iets van te maken

Foto005#4

Dieet? Ik zorg dat ik toch lekker eet!

Het herfstachtige weer nodigt niet uit tot wandelen, maar met zo’n viervoetig monster zit je eraan vast. Vandaag was hij extra blij, want oma ging mee. Traditiegetrouw lopen we bij een bezoekje aan mijn moeder altijd gezamelijk een rondje door het prachtige stukje bos achter het enorme gebouw, waar ze een stuk dak bewoont met haar man. In hun penthouse met kamers als balzalen zou je bijna verdwalen!

De natuur is zo mooi momenteel, sprookjesachtig. Fluitekruid bloeit links en rechts manshoog langs de paden. Op ons gemak kuierden we door het bos grenzend aan weilanden. De ooievaars hebben jongen, dus daar wilden we ook heen. Maar halverwege de wandeling begon het water met bakken uit de hemel te vallen. Dan maar lekker aan de thee. Al die tijd staan onze monden niet bepaald stil. Wat is er altijd weer veel bij te kletsen.

Op weg naar huis besloot ik Ysbrandt nog een extra uitje te geven bij een meertje. Uit de wind in de zon was het best goed toeven. Ik sprak een vrouw aan over haar hond, Bobo. Wat een kanjer! Ze had hem uit het asiel gehaald alweer vier jaar geleden. ‘Hij zou een jaar oud zijn, maar daar klopt niets van’, zei ze,’hij zou dolgraag met de bal spelen, niet dus. Hij kon prima met katten overweg, nou, hij vreet ze het liefst op, haha’. Maar de liefste hond van de wereld natuurlijk.

Net als heks ondervindt de dame wat medische beperkingen in haar leven. ‘De kunst is om er iets van te maken’, zie ze vol overtuiging, ‘en daar ben ik vrij goed in.’ Heel knap, als je bedenkt, dat ze een nog veel vreselijker dieet dan de heks moet volgen!

Wat verderop zag ik wel vijftien zwaluwen over water scheren. Ik probeerde als een gek er een paar te fotograferen. Niet te doen, buitelend joegen ze op insecten, soms vlak langs me heen duikend. Het lukte me slechts om er één voor de camera te krijgen en tja, één zo’n vogel maakt nog geen zomer….  Toch was het een hoopgevend gezicht, terwijl ik intussen uit mijn hemd stond te waaien.

Vandaag was verder een suffe dag. Ik worstel met de grieperigheden als reactie op het feit, dat ik over m’n grens gegaan ben. Dinsdag zingen in Amsterdam was wat teveel van het goede. Dat heb ik al twee dagen op mijn brood. Maar het was wel een superleuke avond. Met hoedjes, picknick, dansen en zingen.

zwaluw scheert over water, zwaluw, zomer 1 zwaluw maakt nog geen zomer

Zwaluw scheert over water.

1 zwaluw maakt nog geen zomer, zwaluw scheer door lucht, vliegt, duikelt

Maar hij gaat komen, die zomer!!!!!

Roze wolk in huize heks. Nooit gehoorde donkere wolken voor slachtoffers heksenjacht na dood Silvia Millencam.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De roze wolk in huize heks duurt voort. Ik hang de halve dag met mijn kop in de kattenhemelwieg om het gefriemel en gedoe gade te slaan. Tussendoor doe ik wat dingen: Zingen in Barendrecht. Eten bij Pappa. Maar daarna snel weer naar huis: Hoe gaat het met m’n schatjes? Ysbrandt is er minstens zo op gebrand als ik. Die babypoesjes in huis vondt hij bijzonder spannend.

Het dekentje waarop ze geboren zijn is zwaar besnuffeld de laatste dagen door alle huisgenoten. Het zit nu in de was, maar ik denk dat er geen geurmolecuul meer op te vinden is…

IMG_0080 IMG_0086

Alle dieren zijn natuurlijk nieuwsgierig naar de veroorzakers van al die olfactorische verassingen. De één na de ander komt op kraamvisite. Even kennismaken met de dochter en zoon van Pippi…. Het geslacht is nog niet vast te stellen natuurlijk, maar afgaande op hun verschil in grootte zou mijn veronderstelling wel eens kunnen kloppen.

Ontroerend zijn de bezoekjes van ThayThay. Hij is de vader. Pippi is duidelijk dol op hem en hij is weg van haar en het hele gebeuren. Op één of andere hele natuurlijke manier is er erkenning van zijn vaderschap. Het zal wel iets met geuren zijn, maar er is sprake van acceptatie en affectie! Nou ja, kijk maar naar de foto’s.

pappa kat, mamma kat en kittens

ThayThay op kraamvisite

pappa kat, mamma kat , kittens

Zijn die van mij?

pappa kat, mamma kat, kittens

Ja echt schat, helemaal van jou en mij…

pappa kat, mamma kat, kittens

Dag liefie, later

Vorige week schreef ik een reactie op een televisieprogramma over Silvia Millcam en het alternatieve circuit. Ik heb daar een reactie op gekregen, die me al de hele dag bezig houdt. Het is het verschrikkelijke verhaal van mensen, die slachtoffer zijn geworden van de heksenjacht en media hype rond het sterven van deze bekende en geliefde vrouw. Het is een nachtmerrieachtige geschiedenis. Het staat onderaan de blog van 3 april. Dit verhaal is nooit gehoord. Lees, luister en huiver…

IMG_0100

IMG_0097

IMG_0123 IMG_0150 IMG_0144 IMG_0131 IMG_0130

moederpoes met jong

Pippi de oermoederpoes