Laatste dagje aan het strand van dit seizoen: Zonnige stemming en stralend weer weer. Cowboy en Heks wandelen door woest kleurenpalet. Zwijgen is ook wel eens lekker. Varkentje heeft een topdag!

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

In de duinen in een andere dimensie loopt ook een stel te wandelen…….

Maandagmiddag loop ik door de duinen met Cowboy en Varkentje. Net als vorige week. Het is prachtig weer. De zon schijnt. De koude oosterwind is gaan liggen. We hebben thee en chocolade bij ons. En wat lekkers voor het hondje.

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

HEheheh, gnehheh

Vandaag praten we niet. Althans niet veel. Heks is volledig uitgepraat lijkt wel. Ergens in het afgelopen weekend ben ik een vredige innerlijke staat ingegleden. Mijn hersens weigeren dienst. Ze hebben het opgegeven.

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

gnheheheh, jazekers

Sommige dingen in mijn eigen geschiedenis zijn onbegrijpelijk. Proberen grip te krijgen op dit soort redeloos onrecht is zinloos. Incasseren hoeft niet meer, gelukkig. Er daalt geen regen aan slagen en verwijten meer neer op mijn arme kop van Jut. ‘Peace is the way!’ zingt mijn innerlijke geluidsband.

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

Maar nu wordt er toch gelachen

Ook Cowboy zegt niet al te veel. Natuurlijk informeert hij me wel uitgebreid over de voortgang van zijn bedrijf. Kletsen kan hij als de beste. Praten is een ander verhaal.

Na dagen rustig aan doen ben ik redelijk relaxed. Mijn vriend is druk in zijn kop en loopt steeds tien, twintig meter voor me uit. Ik puf er traag achteraan. Het is waarschijnlijk geen gezicht. We lijken wel een ouderwets Marokkaans echtpaar!

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

lachende mensjes

Tot slot eten we friet en pakken nog een terrasje. ‘Het is misschien wel de laatste dag dat we aan het strand kunnen zitten!’ bepleit ik nog een half uurtje extra genieten van de zon. Toch rijden we tegen zessen terug naar de stad. Ik zet mijn gezelschap af bij het station.

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

De ene is duidelijk een man

’s Avonds zit ik weer dooie paarden te begraven. De vrolijke stemming van de afgelopen dag is verdwenen. De wind is gedraaid en ijskoud geworden. Zo gaat dat als het deksel van de put gaat. Het is de consequentie van het blootleggen van de beerput. Het luisteren naar de doofpot…….

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

Ze roken gezellig een sigaretje. Of is het een joint? En lopen ze daarom zo te lachen?

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

Dit mannetje is duidelijk door een trekker overreden. Zo voel ik me bijna elke ochtend!

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersbordenmannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

mannetjes  op fietspad, grappige verkeerstekens, gezichtjes op verkeersborden

Echtpaar internationaal in de problemen door stelen van donzen dekbed. Absurd verhaal verteld door Hunkie in waterkoud stadspark…..

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonslogo_kruchen

Het is guur en koud in het park, als ik met mijn hondje op stap ben. Niet echt weer om eindeloos te gaan klessebessen. Snel maken we een flinke ronde. Net als ik het park wil verlaten krijg ik een oude bekende in het vizier. Al jaren loopt Hunkie met twee piepkleine hondjes in zijn voetspoor zijn rondje door dit stukje groen aan de Singel. Vroeger samen met zijn vrouw. Die is echter fysiek niet meer in staat om mee te gaan. Zij heeft op vrij jonge leeftijd al ernstige hartklachten ontwikkeld.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Hunkie’s leven is er niet gemakkelijker op geworden, maar hij heeft altijd wel een geweldig verhaal te vertellen. Enthousiast begroeten we elkaar. ‘Lang niet gezien, Hunkie, hoe gaat het?’ ‘Goed hoor, Heks, wat een kou, brr, niks voor mijn. Ik blijf liever binnen. Gaan mensen ook nog op wintersport, nou daar snap ik niks van.’ Hij kijkt me ondeugend aan.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Ik ben wel eens op wintersport geweest in Oostenrijk, lang geleden. Hartstikke duur. En ik vond er niks an. Wel leuk om te rijden in een arrenslee. Van je Tingelingeling. (Hij doet het voor) Langlaufen is ook niet verkeerd, maar ja. Moet je toch weer bewegen, he! Ook al is het langzaam laufen,’ Hij loopt vertraagd op de plaats, met denkbeeldige skistokken in de hand….

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Die dikke donzen dekbedden vond ik wel wat Zo dik, niet te geloven! We waren met een stel, nou die hadden de duurste skipakken. Na een week hebben ze ze nooit meer aangehad. Speciaal voor die dekbedden hadden ter plekke ze nog een paar enorme hutkoffers aangeschaft.’ Hij staat te schudden van de lach. ‘Wat?’ roep ik verbaasd, ‘Hebben ze die dingen gewoon mee naar huis genomen?’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Ja, nog een heel gedoe, we waren met het vliegtuig!’ Hij kijkt me leep aan. ‘Eenmaal thuis krijgen ze opeens een brief: “Wollen Zie bieten die dekbedden zuruck sturen? Dan sturen we die van jullie op. Ze hadden namelijk een paar goedkope flutdingen in plaats van die dure krengen daar op het bed gelegen. Hahaha!’ Hunkie hikt van de lach. ‘Alsof dat niet opviel!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Nou, daar hebben ze niet op gereageerd. Krijgen ze een flinke rekening. Ook niet op gereageerd. Nog eentje met boete voor te laat betalen. Dan een tijdje niks. Mooi zo, dachten ze. Komt er opeens een brief van de rechtbank. De rekening was opgelopen tot duizenden euro’s. Er stond zelfs een incassofiguur aan de deur, helemaal uit Oostenrijk, maar toen hebben ze gewoon niet open gedaan. Uiteindelijk zijn ze bij verstek tot een paar weken gevangenisstraf veroordeeld!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Nou, daar kijk ik toch weer van op. Het moeten me de dekbedden wel geweest zijn. Kwaliteit Vrouw Holle. Wellicht, dat er in Oostenrijk niet genoeg sneeuw meer valt, sinds deze superexemplaren zijn ontvreemd.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Krijgt de dochter van dat stel verkering met een Duitser.’ (Het blijkt een Duitssprekende Oostenrijker te zijn, maak ik op uit de rest van het verhaal.) ‘Een rechercheur! Een hoge pief bij de Oostenrijkse politie! Gaan ze trouwen in Oostenrijk!’ ‘Oh jee!’ roept Heks, ‘Ze konden het land natuurlijk niet in, want dan draaiden ze zo de bak in!’ ‘Inderdaad!’ straalt mijn hondenvriend, hij komt op stoom met zijn verhaal, ‘Zijn dochter wist helemaal niks van die geschiedenis. Uiteindelijk hebben ze het maar opgebiecht. Wordt die recherzeur toch kwaad! Hij wil gelijk niks meer met z’n schoonouders te maken hebben!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Al jaren hebben ze hun kind niet meer gezien. Intussen zijn ze grootouders. Nog nooit hebben ze hun kleinkinderen in hun armen gehouden!’ Aan zijn gezicht zie ik, dat het hem raakt, ondanks alle valse hilariteit. ‘Voor een paar stomme dekbedden.’ We schudden ons hoofd. Het klinkt absurd. ‘Ze hebben die dingen nog steeds. Het is echt een geweldige kwaliteit, niet kapot te krijgen.’ ‘Nou, dat mag ook wel voor die prijs!’ Ik grijns hem toe.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Het is een heerlijk absurd verhaal. Maar er zit een kern van waarheid in. Inhaligheid leidt zelden tot iets goed, sterker nog, je kunt er heel veel door kwijtraken. Deze mensen verloren hun dochter aan een paar dekbeden. Gelukkig van hele goede kwalteit. Dat dan weer wel. En dat hebben ze ook nodig om hen toch een beetje warm te houden……….

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

 

 

Statistieken vervelend? Niet als ze van mijn blog zijn. En al helemaal niet nu ze dagelijks door hun plafond vliegen…… Heks verzoent zich met haar talent!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken van heksenblog

De afgelopen tijd heeft mijn blog vleugels gekregen. Het vliegt de hele wereld over. Plotseling heb ik een lezerspubliek in de Verenigde Staten. Huh? Heks begrijpt het ook niet. Wat lezen deze mensen in vredesnaam? Het kan toch niet nog steeds dat ene Boeddhistische verhaaltje zijn, waar het allemaal mee begon?

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Het is ingewikkelde materie

Maar ook in Nederland is het aantal lezers meer dan verdubbeld de laatste maanden. Terwijl ik minder verhalen ben gaan produceren. Mijn schrijfsels worden bij voortduring gedeeld. Ik kan dat zien in mijn statistieken: 15.051 delingen. En de meeste zijn redelijk recent.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Velen gaat het boven de pet. Toch is het kinderlijk eenvoudig

Ook ben ik afgelopen week over de 50.000 lezers gegaan. Totaal dan, vanaf het begin. Nu bijna twee jaar geleden. Begon ik met een paar lezers per dag, gisteren waren het er 250. Een week levert me 1200 lezers op en er zit nog steeds een stijgende lijn in! Elke week vlieg ik door mijn plafond wat dat betreft. Elke maand weten meer mensen mijn heksenblog te vinden. Na jaren in de schemering van mijn slaapkamer te hebben liggen wegrotten, sta ik nu opeens weer sociaal op de kaart! Hoera!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden misbruikt voor van alles

Het fijnste is, dat ik dit ‘baantje’ vanuit mijn bed kan doen. Al voel ik me nog zo halfzacht en miserabel, toch weet ik altijd wel een verhaaltje te verzinnen. Het is iets, waar ik als jong kind al goed in was. Op de lagere school, Heks was pas zeven jaar oud, ontdekte mijn juf dat talent al.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Natuurlijk zijn al die tabellen helemaal niet zo objectief als ze eruit zien….

Regelmatig zette ze me voor de klas om de boel te vermaken. Ter plekke zoog ik dan een vreemd verhaal uit mijn duim en verzon er gelijk ook maar een liedje bij. Dat leerde ik dan vervolgens aan de klas. Er moeten mensen van mijn leeftijd zijn, die een paar hele rare jeugdliedjes in hun assortiment hebben……

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Alles heeft zijn eigen curve

Op de middelbare school verbijsterde ik mijn docenten Nederlands met ongelofelijk goeie opstellen. Daar schreef ik dan direct ook maar een gedicht onder om de boel nog een goed samen te vatten. ‘Waar heb je dat gedicht vandaan, Heks?’ kreeg ik dan als reactie. Men kon niet geloven, dat ik dat zelf schreef.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Ha!

Maar ja, voor mij was het de normaalste zaak van de wereld. Ik heb me nooit echt gerealiseerd, dat dit toch wel een uitzonderlijk talent is, dus ik heb er ook nooit echt iets mee gedaan. Mijn gedichten verdwenen in schriftjes in de kast. Mijn verhalen vertelde ik aan mijn neefjes en nichtjes. Op één of andere manier was ik er zelf niet echt van onder de indruk.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden op grote schaal misbruikt

Wat ook mee speelde, is dat ik voornamelijk met mannelijke medeschrijvers te maken kreeg in mijn prille literaire leven en die waren meestal in iets anders geïnteresseerd dan mijn schrijftalent. Om indruk te maken kraakten ze me rigoureus af. Hopend zo Heks in hun web of bed te lokken. Het is me regelmatig overkomen. Dan laat je het wel uit je hoofd om hen nog iets te laten lezen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

De statistiek van mijn schrijfcarrière rond mijn 20e

Maar gelukkig loste het writersblog in mijn bloedbaan een aantal jaren geleden op. Het schrijversbloed begon weer vrijelijk door mijn dichtersaderen te stromen. Vervelende mannetjes konden me niet meer deren. Ik klom weer in de pen juist door heren! De aanleiding was een aantal briefwisselingen op datingsites. Sommigen waren bijzonder verfrissend en leuk. Afspreken met de heren deed ik nauwelijks, schrijven des te meer. Met heel veel plezier! Dit ontaardde in een paar gedegen penvriendschappen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,

Toch geniet ik van de goeie resultaten, die ik boek

Intussen schrijf ik al lang niet meer louter voor mannen. Hoewel ze nog een fors deel van mijn lezerspubliek uitmaken. Ik kan eindelijk echt genieten van mijn eigen talent en wil dat delen met velen. En dat lukt ook!

‘Wanneer ga je een boek schrijven, Heks?’ hoor ik regelmatig in de wandelgangen van mijn amoebe-bestaan. De tijd is er nog niet rijp voor. Voorlopig ben ik heel gelukkig met elke dag een klein stukje. Er borrelen genoeg verhalen in de soep van mijn heksenhersenpannetje. Wie weet kookt er opeens een heel uitgebreid exemplaar uit op. Ooit.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grapStatistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Heks bezoekt leuk feestje en raakt aan de praat met lotgenoot. ME is een vreselijke ziekte. Het wordt tijd, dat de wereld compassie gaat tonen met deze groep mensen in plaats van hen voor gek te verklaren en niet serieus te nemen. In Noorwegen krijgt deze groep chemotherapie. 70% geneest…….

keukenkast vol pillen, medicijnenen, voedingssupplementen, poedertjes, pilletjes, vitaminen en mineralen,

Keukenkastje van Heks….

 

Heks is op een gezellig verjaardagspartijtje. De gastvrouw heeft rekening gehouden met mijn dieet, dus ik kan nagenoeg alles mee-eten. En dat is heel fijn, want de hapjes die worden geserveerd zijn uit de kunst. Linzensoep met citroen en munt, burgers met aardappel, ui en kruiden, muntsaus, auberginemousse….  De heer des huizes  komt uit Iran. Hij heeft duidelijk zijn culinaire stempel gedrukt op het feestje!

Als ik met één van de gasten zit te praten komt het onderwerp dieet en het waarom natuurlijk ter sprake. ‘Ik heb ook een ziekte. Je zult het wel niet kennen, zegt ze, ‘ Het heet ME, maar ik noem het tegenwoordig ook wel CVS’. En of ik die ziekte ken! Ik heb de twijfelachtige eer ooit de eerste patiënt in Nederland te zijn geweest met deze diagnose. Als geen ander ken ik bijzonder moeizame weg, die de gemiddelde ME patiënt aflegt.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

 

Het pad van deze dame is geheel anders verlopen dan het mijne. In feite heeft zij ervaringen opgedaan, waar ik altijd bang voor ben geweest. Veel is hetzelfde. De eenzaamheid, het onbegrip van de omgeving. De ontoereikende reactie in het reguliere medische circuit.

Haar verhaal grijpt me aan. Ik herken de pijn, omdat je er nagenoeg alleen voor staat. Elke dag weer. Jaren achtereen. Familie, vrienden, artsen en behandelaars verklaren je en masse voor gek. Of hebben totaal niet in de gaten, dat je een ernstige en invaliderende ziekte hebt.

Op die paar mensen na dan, die echt van je houden. En die staan vaak machteloos aan de kant.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Waar Heks echter al snel weigerde zich verder te laten behandelen binnen de psychiatrie (daar werd ik in eerste instantie geparkeerd door mijn huisarts) , daar is deze dame wel volledig in die hoek verzeild geraakt. Ik had het na een aantal afspraken bij een druiloor van een psychiater wel gezien. Hij stopte me vol met slaapmiddelen. Althans, dat wilde hij. Heks probeerde er een paar en knikkerde de rest in de vuilnisbak.

Als kind ben ik medicijnverslaafd geweest.  Heks had een kleine hersenbloeding opgelopen tijdens één van haar vele valpartijen. Ik was een wild kind, een echte Tomboy. Ik klom overal op en viel wel eens ergens vanaf. Een neuroloog stopte me vol met valium. Op mijn veertiende moest ik ervan afkicken. Met veel moeite. Dientengevolge ben ik wars van dit soort medicatie. Het zijn bepaald geen snoepjes.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Middag portie pilletjes

Ook ben ik er vanaf het begin van overtuigd, dat ME een lichamelijke ziekte is en geen geestesziekte. Die psychiater probeerde me wijs te maken, dat ik een ongemotiveerde luie donder zou zijn. Ik moest streng worden aangepakt.

Heks was intussen zo ziek als een hond. Het lukte me nauwelijks om naar de afspraken te komen. Als ik er dan was, kon ik vaak geen woord uitbrengen van uitputting. Dat ergerde meneer de psychiater. Ik werkte niet bepaald mee, vond hij. De droplul haalde zijn supervisor erbij en samen probeerden ze me helemaal mentaal af te breken. Een beproefde methode in de psychiatrie.

  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Nog wat pilletjes voor bij het avondeten

Ik zat er verbaasd naar te luisteren. Ik lui? Ik ongemotiveerd? Kwam afspraken niet na? Ik herkende mezelf er totaal niet in.

Na deze afschuwelijke sessie ben ik weggegaan om nooit meer terug te keren. Wat een zelfingenomen randdebielen!!! Ga lekker zelf van die slaapmiddelen slikken!

Goddank heb ik die slaapmedicatie destijds geweigerd, want recentelijk is uit onderzoek naar voren gekomen, dat ze als bijwering vroegtijdige dementie hebben…….

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Dertig jaar later is de medische visie op ME nog niet veel verder. Nog steeds probeert men middels cognitieve therapie die luie varkens weer in het gareel te krijgen, maar de enige die daar beter van worden zij de behandelaars zelf. Ze vangen gemiddeld 50.000 euro per patiënt voor dit traject! In het buitenland is uit onderzoek allang gebleken, dat deze therapie averechts werkt voor deze doodzieke mensen. Schandalige praktijken!

Mijn gesprekspartner is wel in het psychiatrische circuit beland. Ze is een aantal keren opgenomen. ‘Ik zag het soms helemaal niet meer zitten…’, verzucht ze. Dat herkent Heks. Ook ik werd regelmatig wanhopig bij het idee, dat ik nog jaren zou blijven leven. Elke dag dat geploeter om de dag door te komen. Al die pijn. Al die eenzaamheid. Dat eeuwige doodziek zijn. Ik ben een paar jaar geleden in een wanhopige bui zelfs gaan onderzoeken of ik in aanmerking kon komen voor euthanasie…..

keukenkast vol pillen, medicijnenen, voedingssupplementen, poedertjes, pilletjes, vitaminen en mineralen,

Het uitzoeken en klaarzetten is vreselijk veel werk

 

Ik vertel deze bijzondere dame over mijn aanpak van ME ofwel Myalgische Encefalomyelitis. ‘Ik heb het helemaal zelf moeten uitzoeken. Het hele alternatieve circuit heb ik van binnen gezien. Het meeste baat heb ik bij acupunctuur, dat onderga ik al vijfentwintig jaar twee keer per maand. En een paar keer per week laat ik me uit de knoop halen bij de fysiotherapeut. Dan slik ik me nog een slag in de rondte aan voedingssupplementen en volg een streng dieet. Ik heb uiteindelijk een regulier middel ontdekt, LDN ofwel Low Dose Naltrexon,, dat iets doet voor mijn immuniteit.’

wat een gekke kruiden!, voedingssupplementen en vitamines, mineralen

Voor elke dag twee doosjes

Als ik dat allemaal niet had gedaan, zat ik nu waarschijnlijk in een psychiatrische inrichting. Want dat nog steeds het enige antwoord van het reguliere circuit. En ik zou daar volstrekt niet op mijn plek zijn. Sterker nog: ik ben overgevoelig voor dat soort medicatie. Veel antidepressiva hebben als bijwerking suïcide…..

IMG_6613

In mijn badkamer heb ik dozen vol met voorraad

Stop Heks vol met Prozac, Lyrica of iets dergelijks en ze wil tegen bomen aanrijden met haar auto. Of midden in de nacht naar Engeland gaan zwemmen…. Alle soorten gammaboterzuurmedicatie zijn levensgevaarlijk voor mij!!!!

Gelukkig gaat het met mijn gesprekspartner intussen ook weer iets beter. Ze heeft net als Heks weer iets meer actieradius. Herkenbare activiteiten. zoals zingen, samen eten. Sinds kort is ze ook weer verliefd. Het beste medicijn ter wereld! Voor je humeur dan, helaas genees je er geen ME mee……

IMG_6615

Op de dozen staat wat er in zit en hoeveel potten

wat een gekke kruiden! wat een gekke kruiden!

Ysbrandt gaat naar de dierenarts. Vervelend onderzoek. Hij laat het zich aanleunen. Goede uitslag. Heerlijke hondensnoepjes op de koop toe!

IMG_5257

WAT ZIET ‘IE ERUIT!

Donderdagmorgen moet Varkentje zich melden bij de dierenarts. Het gaat een stuk beter met m’n ventje, maar Demodex is een hardnekkige parasiet. Dit minuscule monstertje leeft in de haarzakjes van bijna alle honden. Normaal gesproken houdt het beestje zich koest. Maar zodra het immuunsysteem van de gastheer verzwakt slaat hij toe. In grote getale rukken hele legertjes kriebelende griezeltjes op en verwoesten de huid van de getroffen hond. Goddank is het niet overdraagbaar op mensen en andere dieren.

IMG_5893OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ysbrandt was na een operatie de klos. Eerst kreeg hij een aantal bacteriële infecties, direct gevolgd door Demodex. Het duurde helaas eventjes voor we erachter kwamen. Mijn hondje heeft van zichzelf al allerlei allergieën. We dachten aanvankelijk, dat het meer van hetzelfde was. Pas toen de plukken haar van zijn lijf vielen en hij in no time half kaal werd ontdekte de dierenarts de kleine boosdoener.

IMG_5896

Het werd erger en erger

 

De laatste weken knapt Ys aardig op. Hij heeft weer energie en loopt als vanouds lekker naast de fiets te rennen. Ook is hij een paar kilo aangekomen, dus niet meer zo mager. En er groeit weer haar op zijn snoet en pootjes. Alleen zijn borst is nog vrij kaal. Daardoor lijkt hij een beetje uit balans, alsof hij op z’n breedst is bij zijn flanken.

IMG_6559IMG_6555 IMG_6554IMG_6558

Bij de dierenarts moeten we eventjes wachten. Mijn viervoetige vriend blijft heel relaxed. Dat heb ik wel anders meegemaakt bij andere dierenartsen! Vaak zat hij bibberend en smakkend pogingen te doen om op mijn schoot te klimmen…..

Als dokter Kermani ons komt halen loopt Ys hem kwispelend tegemoet. ‘Is dat Ysbrandt?’ klinkt het quasi verbaasd. “Ik herken je bijna niet, ouwe jongen!’ Ys laat zich aaien en loopt probleemloos mee de spreekkamer in. Geen getrek en zenuwachtig gesmak. Mijn varkentje is volledig op zijn gemak! Een hele prestatie van deze dierenarts! Zeker gezien de vervelende en pijnlijke onderzoeken, die hij in petto heeft!

IMG_6556IMG_6557IMG_6555IMG_6553

Ik til Ys op de tafel. Hij zit doodstil, terwijl er op drie plekken een stuk huid wordt weggeschrapt. Niet bepaald lekker. Hij laat het toe.

‘Hij is enorm vooruitgegaan’, zegt de dokter, ‘Ik moet echt zoeken om nog beestjes te vinden. Helaas is de behandeling nog lang niet afgelopen. Pas als ik twee keer niets meer vind is hij genezen.’ Dat is balen. De behandeling is afschuwelijk. Elke avond spuit ik een dosis gif in zijn bek. Elke week spons ik hem in met zo’n smerig chemisch goedje, dat we er allebei helemaal akelig van worden. Vooral Ysbrandt. De bijwerkingen zijn neurologisch van aard…..Zwabberend en zwalkend loopt hij dan naast me, terwijl ik net zo lang met hem op stap ga, totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid.

Toch ben ik blij met het resultaat. Soms slaat zo’n behandeling niet aan. Door alle wonden kan de patiënt bloedvergiftiging krijgen. Dan rest er nog maar 1 ding: Afscheid nemen van je hondje…….

IMG_6552

Dokter Kermani en zijn lieve assistente

foto - versie 2

Maar kijk eens, wat een resultaat

Frogs speelt met ‘Galactic Grooves’ in café ‘De Twee Spieghels’ en Heks is van de partij!

Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman

Rik van Boeckel en Ron Baggerman

Na een hele dag koorrepetitie schuif ik zaterdag aan het eind van de middag de kroeg in. Frogs treedt op met Galactic Grooves, een gelegenheidsformatie. Niet alleen ter gelegenheid van deze gelegenheid…… Een paar jaar geleden heb ik hen ook al eens horen spelen. Ik heb daar toen over geschreven in dit blog.

Galactic Grooves, Rik van BoeckelGalactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman

Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman

Achterin het etablissement tref ik Fiederelsje, Frogs, Blonde Buurman en Schone Friezin. De muzikanten pauzeren. Ze hebben er al een set opzitten. Op dat moment liep Heks met Varkentje door het bos: Uitlaatronde nummer 2.  Dat gaat altijd door. Dag in, dag uit!

Ik ga gelijk aan de zuip. Hupsakee. Doet u mij maar een glas rode wijn. We proosten. Allemaal lachende gezichten. We kletsen over van alles en nog wat. Blij elkaar weer te zien. Dan begint de muziek weer. De dames zitten mee te deinen op hun stoelen. Het swingt als een trein.

koebel,vriendinnen, uitgaan, vrouwen, kroeg, cafekroeg, man in cafe

Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert KlapwijkGalactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk

Op het podium hebben ze ook de tijd van hun leven. Ron Baggerman op Ziggy tapguitar, een waanzinnig instrument,  Tjeerd Klapwijk op drums en Rik van Boeckel verzorgt de percussie. Terzijde staat een man op een koebel te slaan. Hij roffelt ook een nummer mee op een barkruk. Jeetje, hij kan wel spelen zeg!

Een dronken droppie vraagt Heks ten dans. Ach, waarom ook niet. Al snel spring ik vrolijk in de rondte. De man probeert salsa met me te dansen, maar hij bakt er weinig van. Je moet kunnen leiden om dat goed te beoefenen. Hij kan zichzelf nauwelijks op de been houden. Frogs kan dat veel beter. Maar ja, die zit de sterren van de hemel te spelen, dus daar heb ik in dit opzicht weinig aan….

Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert KlapwijkGalactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionistGalactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionistGalactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk

 

De man stelt voor me naar huis te begeleiden. Hij lacht verleidelijk, biedt zijn arm aan. Heks schiet in de lach, maar bedankt voor de eer. De middag is alweer voorbij. Ik ga lekker alleen naar huis. Daar wacht een avond met Cowboy!

Mijn vrienden gaan ook. Zoen, zoen, zoen doen we. En dag, dag, tot snel, moeten we vaker doen, roepen we bij het afscheid.

vriendinnen, uitgaan, vrouwen, kroeg, cafevriendinnen, uitgaan, vrouwen, kroeg, cafe

vriendinnen, uitgaan, vrouwen, kroeg, cafe

Schone Friezin met Heks

 

Zes passagiers in mijn gele autootje. Zo’n Peugeotje 107 biedt onverwacht veel ruimte, vooral als de passagiers van Aziatische afkomst zijn……

zes mensen in een peugootje 107

zes mensen in een peugeotje 107

Vanmorgen, 19 juni, word ik om kwart voor vijf wakker van een droom. Ik probeer de details te achterhalen. Terwijl ik daarmee bezig ben begint er een non megahard op de enorme bel te rammen. Ik hoor het door mijn oordoppen heen. ‘Iets zachter asjeblieft’, smeek ik in gedachten, want ik heb maar vier uurtjes geslapen. Het lukt me niet meer om in slaap te vallen, ik heb een gigantisch snothoofd. Dan maar naar de ochtendmeditatie besluit ik.

Terwijl ik erheen loop voel ik dat nu ook mijn andere oog raar aanvoelt. Ik heb al een afschuwelijk ontstoken oog aan de linkerkant. Rechts zit nu een enorme zandkorrel over mijn oogbol te schuren. Althans daar lijkt het op. Als ik uit frustratie in dit oog wrijf, wordt het nog veel erger.

De ochtendmeditatie wordt begeleidt door teksten als: ‘Inademend word ik me bewust van mijn lichaam, uitademend glimlach ik naar mijn lichaam.’ Ik doe dat laatste als een boer met kiespijn. Mijn lijf voelt verschrikkelijk. Alles doet zeer en ik heb mijn ochtendportie pijnstillers nog niet binnen. Ook mijn Tens-apparaat ligt nog in de tent. Mijn verkouden kop produceert een lichte hoofdpijn. En dan ook nog dat schuurpapier in mijn oog….. Wat een ramp!

‘Boeddha, Aartsengelen, help me, dit is geen doen. Ik begin boven het acceptabele niveau van fysieke ellende uit te stijgen. Straks moet ik echt een arts consulteren en daar heb ik helemaal geen zin in!’ Als door een wonder begint mijn rechteroog enorm te tranen. De zandkorrel verdwijnt. Voor even dan. In de loop van de dag steekt ‘ie regelmatig de kop op…..

Na alle pillen, koffie en mijn externe pijnstiller voel ik me een stuk beter. Ik ben zo verrekte vroeg. Heerlijk gewoon. Op het parkeerterrein word ik benaderd door een jonge Aziatische vrouw. Uit Boston. Of er wat mensen mee kunnen rijden. ‘Natuurlijk, ik heb plaats voor drie personen.’  We hebben les van Thay in het klooster boven op de berg. Een hele klim. Heks begint er al niet meer aan.

 

zes mensen in een peugootje 107

Vier piepkleine dametjes zitten op de achterbank gepropt

Er komen nog drie piepkleine dametjes bij. Nou ja, dat moet wel lukken. Drie wurmen zich op de achterbank. De vierde zit vrolijk naast me te kwetteren. ‘Mijn man moet ook mee hoor’, benadrukt ze met klem, ‘Hij kon niet wachten en is al gaan lopen. Maar dat hele end redt hij nooit. Hij is al vierentachtig!’ Het is wel drie kwartier lopen naar de monniken. Inderdaad een beetje te veel van het goede op die leeftijd.

Na een paar minuten halen we hem in. De vier dametjes zitten op de achterband gepropt en dit vieve heerschap nestelt zich naast me. ‘We kunnen zo in het Guiness book of records’, grapt de oude baas. De gekscherende opmerkingen zijn niet van de lucht. Kwinkslagen vliegen om mijn oren. Er wordt flink gelachen zo op de vroege ochtend.

Onderweg zwaaien sommige mensen enthousiast naar dat kleine gele autootje. Normaal gesproken fungeer ik als een soort bezemwagen. Links en rechts veeg ik de vermoeiden of laatkomers op. Ik zie heel wat verbaasde gezichten als ze zien hoe vol mijn wagentje vandaag zit. Ik heb ook wel eens een paar nonnetjes op de achterbank. Maar zoveel mensen tegelijk……

Helemaal verfrist kom ik boven aan met mijn kostbare lading. This made my day! Ondanks de beroerde start is de rest van mijn dag luchtig en vrolijk. Ik geniet van Thays wijze woorden. Doe op mijn gemak mee met de wandelmeditatie. En blijf daarna eten in het mannenklooster.

Ze koken hier veel meer binnen mijn dieet. En heeeel erg lekker. Ik schep een enorm bord op. En eet het op tegenover een vrouw, die oefent in het zo min mogelijk eten. Aan haar postuur te zien, is ze daar pas onlangs mee begonnen. Ze kauwt eindeloos lang op een piepklein beetje voedsel.

Daarna scoor ik in de boekwinkel een paar lege dozen, waar allemaal boeddhaplaatjes op staan. Ze gooien ze weg. En ik plak er weer kaarten van. Of andere knutseldingen.

Dan ga ik nog eventjes op de schommel zitten onder de enorme Lindeboom. De eerste keer, jaren geleden alweer, dat ik die boom zag, stond hij volop in bloei. Een enorme kolonie bijen zoemde rondom de bloemen. Gek genoeg meende ik te verstaan ,dat ze het “The Living Tree” noemden’. Dat vond ik mooi. Die zoemende boom. Zo vol leven….

Op de terugweg geef ik een lift aan een kunstenares. We hebben elkaar al in de workshop ontmoet. Ze is met hele leuke projecten bezig en woont niet al te ver uit de buurt. Heks heeft er weer een Facebookvriendin bij.,,,,

vijf lifters passen er in mijn autootje, peugeootje 107

Het hele gezelschap komt niet hoger dan mijn navel……

Hondenverhalen. Geen hond lust er brood van. Studenten vinden hond in de pot. En dat kost wat! Zo’n studiegenoot……

Unknown-232Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Aan het begin van de avond fiets ik de straat uit. Op mijn elektrische vouwfiets. Ys draaft lustig naast me, hij heeft er zin in. We doorkruisen wat parken, jakkeren een singeltje rond. Uiteindelijk belanden we in ‘Het Plantsoen’. Hier kuier ik met mijn fiets aan de hand door het struweel.

De nacht valt zacht. Er is nog genoeg licht.

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Een klein hondje krijgt Varkentje in het vizier en gaat op de grond liggen. Ze verliest mijn monster geen seconde uit het oog. ‘Wat een leuk alert hondje!’ mijmert Heks. Aan het hondje zit een stevige student vast. Via de lijn. ‘Dit is Bommel, onze nieuwe huishond.’ vertelt hij me. ‘Ah, is Guus dood?’ De man kijkt me bevreemd aan. Vervolgens gaat hem een licht op.

‘Nee, ik ken Guus, die is inderdaad dood. Maar ik ben van het huis van Nelson.’ Oh ja, Nelson. De studentikoze labrador. Hij is ook vertrokken naar de eeuwige jachtvelden blijkt.

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Heks kent vele honden en hun baasjes. Ik wordt een beetje bijgepraat. ‘Guus was op een gegeven moment echt niet meer te handhaven. Hij beet zelfs zijn huisgenoten!’ vertelt deze hondlievende student.

‘Nou ja’, denkt Heks, ‘Guus was net zo’n soort hondje als Varkentje. Een volbloed jachthond. Ysbrandt had het nog geen dag uitgehouden in die context. Lallende studenten zijn aan hem niet besteed….. Hij wil lekker buiten achter de eenden aan!’

‘Ze hebben weer een nieuwe hond, een Drentse Patrijs.’ Weer een jachthond. ‘Ph, oh’, zeg ik, ‘Daar moet je echt mee aan de bak!’ Als de jongeman de naam van dit hondje noemt gaat me een licht op. Het Leidse Hout, een jonge Patrijs. Superleuk hondje. En hij heette……

Stom, dat ben ik nu vergeten!

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Bos, blauwe hemel, bloeiende bomen en rennend Varkentje. Vanmiddag klopt het helemaal? Wat klopt? Mijn hart!

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Vrijdagmiddag. Het weer is zacht. Ik ben al uren aan het rondrijden me Ysbrandt achterin. Zwembad, fysiotherapeut. Maar nu is hij aan de beurt. Verheugd springt hij uit de auto. Neus in de lucht. Hij weet waar we zijn. In een straat grenzend aan Het Leidse Hout. Mijn kanariepiet staat geparkeerd onder een uitbundig bloeiende boom. Overvloedig tekent de witte bloesem op kale takken af tegen de bleekblauwe winterhemel. Ik laaf mijn ogen aan al die schoonheid. Ys wacht geduldig totdat ik klaar ben met fotograferen……

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

Nu gaat het wat hem betreft echt beginnen. We wandelen het grote park in. Hij neemt een duik in het gras. Rollebolt dat het een lieve lust is. Als hij genoeg heeft gesnuffeld en gemarkeerd, komt hij me opzoeken. Guitig koppie. ‘Zie ik daar een bal, vrouw?’ Ja, hij heeft het goed gezien. Ik heb een werpstok met tennisbal onder mijn jas verstopt. Grotendeels dan. Op het zichtbare gedeelte fixeert mijn hondje zijn blik. Tong op half zeven. ‘Please, please?’

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Zo spelen we dan een hele tijd op het grote veld. Heks zit op een picknicktafel, lekker in het zonnetje. Ysbrandt spurt over het veld, stort zich op de bal, brengt em steeds terug,  verdwijnt af en toe in een sloot….. Wat een feestje, ons feestje!

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Heks heeft drie dagen in bed gelegen met een griepje. Natuurlijk moet ik dan ook met Varkentje op stap, maar dat gaat bepaald niet van harte. Met grote moeite hijs ik me in kleding, sjok of sukkel op fiets met bonkhoofd en pijnlijf door bos en stad. En heb het vrij snel helemaal gehad.

 

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Daarom geniet ik dubbel van deze middag. Buiten het schitterende lenteweer, de bloesem, mijn rennende hondje, geniet ik ook van het genieten. Dat het weer lukt. Lekker hoor.

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

Uit je worstenvelletje springen kan, als je het goed doet, heel bevrijdend werken. Je ontdoet je even van je afgescheiden zelf!

begrip begrip begrip

Vorige week springt Heks uit haar vel. Een wonderbaarlijke ervaring op zich. Het ego, dat als een worstenvelletje om je eeuwige verbonden kern zit, ontploft. Vanuit duizend perspectieven zie je jezelf, je leven en je ervaringen.

begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Nou ja, eerst zie je voornamelijk de ander. En wat die allemaal verkeerd heeft gedaan.Het onbegrip en lijden komen er vrolijk achteraan hobbelen. En dan komen toch de fragmenten afgescheiden zelf in beeld. Ze schieten alle kanten op. Ook nog.

‘Omarm je woede’, zegt Thich Nath Hanh altijd.  Het stof daalt weer neer, al die fragmenten pijn om je heen. Zonder gevaar, uitgewerkt, want het is oude pijn. Adem in, adem uit. En je bent er weer.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Heks is er altijd het meest op die magische momenten, dat ik met mijn hondje op stap ben. Toegegeven, in tijden van grote woede loop ik wel eens Gilles de la Tourette-achtig door een stil bos te wandelen. Maar uiteindelijk verstomt mijn gescheld, de brakke brokken braaktekst ebben weg. Ik stap een andere wereld binnen, de wereld van zijn. Daar is het altijd goed. Daar heerst geen pijn.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

Het zijn flintertjes soms. Opeens ruik ik de hele natuur, als een hond snuif ik de eerste flarden van de lente op. Of een vroege vogel zingt in de avondschemering. Recht mijn hart in. Vereeuwigd het moment, dat ik een park in loop.

Wat me heel duidelijk is geworden, is dat wij mensen vaak in hele verschillende werelden leven. Met hele eigen mores. We snappen vaak geen snars van elkaar. En onbegrip leidt tot lijden.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

 

Begrip kan een brug tussen werelden slaan. Ik ga dus maar weer mijn gloeiende best doen in mijn leven. Begrip, respect, verbinding. Het is niet altijd gemakkelijk. Maar wel boeiend.

 

 

e03252c6f5fbb0944d4a2d7aa95ec55c0202a9b4_73389_350_350_1images-620hands together